Er is een uitdrukking in de autosport die zegt: Langzaam is vlot, en vlot is snel. Het punt is dat wanneer je té hard probeert, dit vaak leidt tot ondermaatse prestaties. Hetzelfde kan gezegd worden over het leven in het algemeen – klamp je niet vast aan iets vluchtigs, tijdelijks of waar je geen controle over hebt.
Er zijn veel redenen en scenario’s waarom we standvastig moeten zijn en stevig moeten vasthouden aan onze overtuigingen. We moeten niet te snel onze waarden, vriendschappen of persoonlijke voornemens overboord gooien. Als we dat wel zouden doen, zouden we toegeven aan de grillen die ons op dat moment het meest in hun greep houden.
Waar ik voor pleit is dat we ons leven met wat meer acceptatie kunnen benaderen. In plaats van je aan iets vast te klampen en het nooit meer los te laten, zou je de zegening moeten waarderen op het moment dat ze zich voordoen. In plaats van te hopen dat een situatie of omstandigheid nooit verandert, leer je beter om mee te drijven op de golven van wat het leven je brengt en er het beste van te maken. Probeer niet langer om de wereld naar je hand te zetten. Probeer in plaats daarvan je verwachtingen zoveel mogelijk aan te passen aan wat er voor je ligt.
Hoe je dit advies toepast, hangt af van wie je bent en wat je doet. Sommige mensen moeten wat meer loslaten, terwijl anderen het leven serieuzer moeten nemen. Sommige mensen moeten misschien wat sneller gaan, terwijl anderen het rustiger aan moeten doen. Het is aan ieder van ons om te bepalen wat onze huidige werkpunten zijn.
Voor mensen zoals ik, die geneigd zijn om te veel vast te houden, zijn hier enkele voordelen om je grip op het leven te versoepelen in plaats van trachten te controleren wat je uiteindelijk niet kunt.
1. Maak ruimte
In een relatie kunnen we zeggen dat de ene partner de andere “verstikt” als hij of zij overheersend wordt of te hard van stapel loopt. Zelfs de beste dingen in het leven hebben ademruimte nodig. Het is mogelijk om iets geweldigs te verpesten door het te verstikken. Omgekeerd kunnen we meer plezier ervaren in onze relaties en op vele andere levensgebieden door ze de nodige ruimte te geven opdat het zonlicht binnen kan komen en ze kunnen groeien.
2. Wees nu dankbaar
We hebben als mens het bijzondere vermogen om na te denken over ons verleden en onze toekomst, maar deze gave kan ons ook afleiden van het simpelweg genieten van het moment. Te veel vasthouden aan onze plannen, omstandigheden of zelfs onze huidige relaties kan ertoe leiden dat we ons zorgen maken over de toekomst. Probeer in plaats daarvan al het goede dat je nu hebt te waarderen en te koesteren, terwijl je openstaat voor de natuurlijke evolutie van het leven.
3. Wees vrijgevig
Vasthouden aan onze bezittingen kan ons ervan weerhouden om met anderen te delen. Leef vrijgevig in plaats van bezitterig en beschermend te zijn met de bezorgdheid om iets te verliezen. Deel de overvloed die er al is.
4. Laat de dingen zijn
We hebben allemaal een mentaal draaiboek voor hoe we willen dat ons leven verloopt – een gestage, comfortabele opwaartse weg zonder grote obstakels voor onze wensen. Maar zoals we allemaal weten, gebeuren er elke dag dingen waar we geen invloed op hebben en die niet altijd overeenkomen met onze ideale levensvisie. Degenen die verandering accepteren en hun verlangen naar een perfect leven loslaten, zijn het best in staat om vrede te vinden met het leven dat ze hebben.
5. Wees veerkrachtig
Als je stevig vasthoudt aan het leven dat je kent, zal het moeilijk te accepteren zijn als er iets dreigt te veranderen. Het onbekende en de onzekerheden zullen je angst aanjagen omdat je meer gefocust bent op wat je verliest dan op wat je zou kunnen winnen. Als je je openstelt voor nieuwe mogelijkheden en zelfs verrassingen, zul je de veranderingen die zich voordoen beter accepteren.
6. Focus op je doel
Wanneer je je greep loslaat op alles wat tijdelijk, vluchtig en vergankelijk is, opent dat je ogen voor het grotere geheel. Velen zullen zich realiseren dat liefde voor God en liefde voor je naaste het enige is dat er echt toe doet.
Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (23 september 2024): 6 Ways to Loosen Up
De US-China Commission van het Amerikaanse parlement werkt aan wetgeving die Amerikaanse investeringen in China aan banden legt, aldus John Moolenaar, de voorzitter van de Commissie.
Hij zei dat Amerikaanse investeerders moeten ophouden met hun eigen ondergang te financieren.
“We moeten een regeling voor uitgaande investeringen hebben die in feite zegt: ‘Geen investeringen in bedrijven die op een of andere lijst staan. Dat wil zeggen, we mogen het Chinese leger niet helpen en we moeten ervoor zorgen dat we geen genocide steunen’,” zei Moolenaar op 25 september tijdens een evenement in het American Enterprise Institute (AEI).
“Dat zou onze eerste prioriteit moeten zijn op dit moment.”
Zowel Democraten als Republikeinen zijn bezorgd dat Amerikaans kapitaal, intellectuele eigendommen en innovatie terecht komen bij Chinese bedrijven die het Chinese leger zouden kunnen ondersteunen, vooral in sectoren zoals kunstmatige intelligentie (AI) en halfgeleiders.
In een recent verslag van de Amerikaanse Commissie voor Onderwijs en Werkgelegenheid werd geconcludeerd dat miljoenen dollars aan Amerikaans geld het Chinese regime indirect hebben gesteund bij de ontwikkeling van technologie op gebieden als de hypersonische luchtvaart, kernenergie en AI.
Er zijn nog andere risico’s verbonden aan het verlenen van toegang tot Amerikaanse technologie.
“We moeten altijd denken aan het ergste scenario, namelijk als ze zich zouden nestelen in een distributieketen voor energie, wat zouden ze op dat moment kunnen doen?” zei Raja Krishnamoorthi (D-Ill.), lid van de US-China Commission van het Amerikaanse parlement.
Op 26 september introduceerde Moolenaar samen met senator Marco Rubio (R-Fla.) de Patriotic Investment Act om belastingvoordelen voor Amerikaanse investeringen in China af te schaffen en terugtrekking uit de Chinese aandelenmarkt aan te moedigen.
Bezorgdheid over mensenrechten
Sommige westerse bedrijven worden ervan beschuldigd het Chinese regime te helpen bij de onderdrukking van dissidenten.
Het bedrijf Thermo Fisher is onder druk gestopt met de verkoop van DNA-kits aan Tibet omdat men vreest dat deze technologie kan worden gebruikt om personen te identificeren.
Het technologiebedrijf Cisco is aangeklaagddoor beoefenaars van Falun Gong, een spirituele groep die zwaar wordt vervolgd in China, die beweren dat het bedrijf heeft samengewerkt met de Chinese autoriteiten om een bewakingssysteem te ontwikkelen om hen onder toezicht te houden.
De oplossing van het Congres is om duidelijke richtlijnen op te stellen voor Amerikaanse bedrijven, aldus Moolenaar.
“Ik geloof dat Amerikaanse bedrijven en Amerikaanse investeerders het juiste willen doen. Maar ze hebben duidelijkheid nodig op het gebied van…investeringen,” vertelde hij aan The Epoch Times.
“En daarom werken we aan een uitgaande investering die zowel kijkt naar industrieën als naar bedrijven die op de zwarte lijst staan. En dus denk ik dat er duidelijkheid moet zijn, en dat is waarom we hard werken vanuit beide partijen en onze tijd nemen om ervoor te zorgen dat we het goed doen.”
Afgevaardigde Raja Krishnamoorthi (D-Ill.), lid van de commissie van het Huis van Afgevaardigden voor de strategische concurrentie tussen de VS en de CCP, spreekt in het American Enterprise Institute (AEI) in Washington op 25 september 2024. Madalina Vasiliu/ The Epoch Times
Moolenaar zei tijdens het evenement dat voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Mike Johnson (R-La.) “resultaat zou willen boeken vóór het einde van het jaar.”
Andrew Bremberg, voormalig ambassadeur van de VS bij de Verenigde Naties, denkt ook dat het beleid van cruciaal belang is om dergelijke bezorgdheden weg te nemen.
De overheid moet duidelijkere normen opstellen om de overdracht van technologie naar China te stoppen,” vertelde Bremberg aan The Epoch Times. “Er zijn stappen in de goede richting gezet om dit voor elkaar te krijgen, maar we zijn niet ver genoeg gegaan om ervoor te zorgen dat geen van deze technologieën in Chinese handen terechtkomt, niet alleen vanuit het oogpunt van nationale veiligheid, maar ook vanuit het oogpunt van mensenrechten.”
Ambassadeur Andrew Bremberg, emeritus voorzitter van de Victims of Communism Memorial Foundation, spreekt tijdens het China Forum in Washington op 25 september 2024. Madalina Vasiliu/ The Epoch Times
Eric Patterson, voorzitter van Victims of Communism Memorial Foundation, zei dat Amerikaanse bedrijven en de overheid “veel waakzamer” zouden moeten zijn.
“We zouden moeten denken in termen van een strategisch, concurrerend klimaat ten opzichte van de leiders van de Communistische Partij,” vertelde Patterson aan The Epoch Times.
“Ze zijn [een] strategische tegenstander, die niet het beste met ons voor heeft, dus hebben we vaderlandslievende Amerikanen in het bedrijfsleven nodig om goed na te denken over wat de toepassingen van de bedrijfssoftware van hun technologieën zouden kunnen zijn, wanneer die aan Chinese bedrijven worden verkocht.”
Eric Patterson, voorzitter en CEO van de Victims of Communism Memorial Foundation, spreekt tijdens het China Forum in Washington op 25 september 2024. Madalina Vasiliu/The Epoch Times
Het Amerikaanse Ministerie van Defensie publiceerdein januari een bijkomende lijst van Chinese bedrijven die volgens het ministerie samenwerken met het Chinese leger. De bedrijven op de lijst zijn Semiconductor Manufacturing International Corporation (SMIC), China Mobile, BGI Genomics en Yangtze Memory Technologies (YMTC).
De Amerikaanse regering heeft sancties opgelegd aan een aantal Chinese bedrijven vanwege hun vermeende rol in de onderdrukking van de Oeigoeren in de Chinese regio Xinjiang en hun bijdrage aan de bewakingsactiviteiten van het regime.
Zowel de regering-Biden als de regering-Trump hebben vastgesteld dat er “genocide” plaatsvond in Xinjiang, waarbij ze verwezen naar de detentie van meer dan 1 miljoen Oeigoeren in Chinese interneringskampen.
De mensenrechtenschendingen van het regime beperken zich niet tot één regio.
“Zoals orgaanoogst, waarbij organen uit levende mensen worden gerukt, waarbij ze worden vermoord om een orgaanhandel te creëren bedoeld voor met medisch toerisme,” zei Morse Tan, voormalig ambassadeur-at-large voor het Office of Global Criminal Justice van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, op het 10e jaarlijkse China Forum dat werd georganiseerd door de Victims of Communism Memorial Foundation.
In 2019 concludeerdehet in Londen gevestigde China Tribunaal na een onderzoek van een jaar dat gedwongen orgaanoogst op “grote schaal” had plaatsgevonden in China, en waarbij Falun Gong beoefenaars de belangrijkste bron van organen waren.
De CCP lanceerde in 1999 een grootscheepse campagne om Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, uit te roeien. Sindsdien zijn er miljoenen mensen opgesloten in gevangenissen, werkkampen en andere faciliteiten. Volgens het Falun Dafa Information Center zijn er honderdduizenden gemarteld tijdens hun gevangenschap en zijn er onnoemelijk veel mensen gedood.
Transnationale repressie
Peking heeft ook geprobeerd om overzeese dissidenten en activisten het zwijgen op te leggen door middel van intimidatie en dwang.
De Hong Kong Democracy Council en Students for a Free Tibet gebruikten een open onderzoek en gezichtsherkenningstechnologie en identificeerden ten minste 12 leiders van door de CCP beïnvloede groepen die deelnamen aan aanvallen tegen demonstranten tijdens het bezoek van CCP-leider Xi Jinping aan San Francisco in november vorig jaar.
“Ik denk dat het belangrijk is dat we weten dat de CCP elke mogelijke vorm van repressie zal gebruiken. Dus of het nu gaat om het bedreigen van jonge studenten op hun campus, het bedreigen van hun families in China, het intimideren van hun recht op vrije meningsuiting in dit land, we moeten dat aan het licht brengen en mensen ervan bewust maken,” zei Moolenaar tijdens een interview met The Epoch Times.
Afgevaardigde John Moolenaar (R-Mich.) spreekt tijdens het China Forum in Washington op 25 september 2024. Madalina Vasiliu/The Epoch Times
De CCP dreigt ook met rechtzaken om critici het zwijgen op te leggen, zei Moolenaar. Hij noemde een recente hoorzitting die hij samen met Krishnamoorthi organiseerde, waar een professor zei dat ze bedreigingen met een rechtszaak had ontvangen nadat ze had gesproken over de nationale veiligheidsrisico’s van verschillende Chinese biotechbedrijven.
“Het is onaanvaardbaar dat dit gebeurd op Amerikaanse campussen. En dus moeten we waakzaam blijven [in] het beschermen van onze rechten op vrijheid van meningsuiting, en ervoor zorgen dat mensen die zoiets meemaken weten dat ze naar de FBI of anderen kunnen stappen en dit soort intimidatie kunnen melden, zoals we hebben gezien bij de Chinese politiebureaus,” zei Moolenaar.
Jan Jekielek en Frank Fang hebben bijgedragen aan dit verslag.
Eerder deze maand zorgde voormalig president Donald Trump voor opschudding door een bericht op sociale media te plaatsen waarin hij Brittany Mahomes, de vrouw van Kansas City Chiefs [een professioneel American Football team van Kansas City in de staat Missouri] quarterback [een van de veldposities in American Football] Patrick Mahomes, prees omdat ze hem “ fel had verdedigd”op sociale media.
Of het liken van een paar berichten op sociale media een felle verdediging van de GOP presidentskandidaat is, valt te betwisten. Hoe dan ook, er gingen al snel geruchten dat Taylor Swift, die een relatie heeft met Kansas City Chiefs tight end [een van de veldposities in American Football] Travis Kelce, in een aparte loge zou hebben gezeten in het Arrowhead Stadium [het stadium van de Kansas City Chiefs] tijdens de seizoensopener van de NFL om afstand te nemen van mevrouw Mahomes. Toen geruchten hierover de ronde deden, moedigden velen Swift aan.
“Taylor Swift distantieert zich letterlijk van haar beste vriendin Brittany Mahomes omdat die Trump heeft gesteund,” rapporteerde de Daily Beast goedkeurend.
De verwachtingen dat Swift en Mahomes ruzie hadden werden echter al snel de kop ingedrukt.
Bronnen dicht bij Swift vertelden The US Sun dat er geen waarheid zat in de geruchten over een vete en dat de twee “zeer goede vrienden” blijven. De volgende dag verschene Swift en Mahomes opnieuw samen in het openbaar tijdens de US Open [een tennis tornooi in New York City] mannenfinale.
Daar hield het verhaal echter niet op. Veel fans namen hun toevlucht tot Twitter om te schelden Taylor Swift die “geen ruggengraat zou hebben” omdat ze Mahomes niet heeft ontvriend.
Het idee dat Swift, die op 10 september Kamala Harris steunde als presidentskandidaat, mensen uit haar leven zou moeten bannen die haar politieke overtuigingen niet delen is niet gezond en lijkt eerder bekrompen. De wereld zou immers een saaie plek zijn als we ons zouden distantiëren van mensen die onze mening niet delen. Intellectuele diversiteit verrijkt ons leven en stelt ons scherp. Daarom omarmden zoveel vooraanstaande denkers in de geschiedenis deze diversiteit.
“Ik heb nooit een meningsverschil over politiek, religie of filosofie beschouwd als een reden om me van een vriend af te keren,” merkte Thomas Jefferson ooit op.
Dit is het juiste inzicht en velen zullen je vertellen dat het vermogen om van mening te verschillen essentieel is voor een gezond constitutioneel democratisch systeem, vooral een pluralistisch systeem zoals dat van de Verenigde Staten, waar mensen sterk verschillende levenservaringen, geloofsovertuigingen, etniciteiten, culturele identiteiten en ideeën hebben. Ze hebben gelijk. Het vermogen om het oneens te zijn is ook essentieel voor iets dat nog belangrijker is: vriendschap.
Sommigen vinden de bewering dat vriendschap belangrijker is dan politiek misschien vreemd, maar ik geloof dat het waar is. Ideeën zijn belangrijk. Beleid is belangrijk. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat weinig dingen in het leven belangrijker zijn dan relaties, en vriendschappen staan bovenaan de menselijke relatiehiërarchie.
Hoewel weinigen van ons het misschien beseffen, hebben onze naaste familieleden en vrienden waarschijnlijk een veel diepere en betekenisvollere invloed op ons leven dan het beleid dat uit Washington komt. Ik denk dat de meesten van ons dit begrijpen. Waarde is subjectief, maar mijn vermoeden is dat, indien gevraagd, weinig mensen een dierbare vriend zouden opgeven voor een overheidsprogramma. Ik weet dat ik dat niet zou doen.
Helaas neemt het aantal Amerikanen dat geen vrienden heeft om verschillende redenen toe. In de afgelopen 35 jaar is het percentage Amerikanen dat aangeeft “geen goede vrienden” te hebben met 500 procent gestegen, zowel bij mannen als bij vrouwen. In dezelfde periode is het percentage mannen en vrouwen dat zegt 10 of meer vrienden te hebben gekelderd, volgens een American Perspectives Survey uit 2021.
Deze “vriendschapsrecessie” is de afgelopen jaren alleen maar erger geworden. Eerder dit jaar rapporteerde PBS dat 20 procent van de Amerikaanse mannen geen enkele goede vriend heeft, tegenover slechts 3 procent in 1990.
De redenen achter deze vriendschapsrecessie zijn ongetwijfeld uiteenlopend, maar ze komen waarschijnlijk voort uit een toegenomen sociaal isolement en de decennialange afname van gemeenschapsverbanden zoals Robert Putnam, een geleerde aan Harvard, beschrijft in zijn bestseller “Bowling Alone”.
Dit is een zorgwekkende trend. We hebben de gevaren van sociaal isolement gezien tijdens de COVID-19 pandemie, toen drugsgebruik, psychische aandoeningen, zelfverminking en extremisme toenamen tijdens lockdowns door de overheid. Deze toename was geen toeval.
Sociale interactie is een belangrijk ingrediënt voor een goede geestelijke gezondheid en vriendschap is een fundamentele menselijke behoefte.
Het feit dat Swift en Mahomes niet bereid zijn om hun verschillende opvattingen over politiek een gezonde vriendschap te laten verpesten, is een goede zaak. Het is een celebrityversie van de overleden rechters Ruth Bader Ginsburg en Antonin Scalia, die beroemd werden omdat ze beste vrienden werden ondanks dat ze elkaars tegenpolen waren in het Hooggerechtshof.
“We waren beste maatjes,” zei Ginsburg over haar SCOTUS-collega, na Scalia’s onverwachte dood in 2016.
Tijdens het gekke verkiezingsseizoen, dat vaak het slechtste in ons naar boven brengt, is het belangrijk om te onthouden dat echte vriendschap meer waard is dan politieke trots.
Presidentskandidaten, die niet eens weten wie we zijn, macht geven over onze intiemste relaties betekent dat ze nog een extra soort macht krijgen die ze niet waard zijn.
Genieten van een stukje pure chocolade kan volgens een recent onderzoek goed zijn voor je ogen.
Onderzoekers uit Italië hebben ontdekt dat het eten van slechts een paar vierkantjes pure chocolade – ongeveer drie van een standaard reep – de werking van de bloedvaten in je ogen kan verbeteren. Deze bloedvaten zijn cruciaal voor het behoud van een helder en gezond gezichtsvermogen.
“Het meest verrassende aspect was dat een relatief kleine dosis pure chocolade in staat is om de soepelheid en verwijding van netvliesvaatjes te beïnvloeden,” vertelde hoofdauteur Giuseppe Querques in een e-mail aan The Epoch Times.
Motiliteit en verwijding verwijzen hier naar het vermogen van de bloedvaten in het netvlies om te bewegen en uit te zetten.
Querques, die ook professor oogheelkunde is aan de Università Vita-Salute San Raffaele in Milaan, zei dat dit suggereert dat pure chocolade oogziekten kan helpen voorkomen en bredere gezondheidsvoordelen kan hebben, omdat de effecten in de bloedvaten van het oog een beeld zou kunnen geven van hoe cacao de rest van het lichaam beïnvloedt.
“Dit werpt een nieuw licht op het mogelijke gebruik van cacao in de preventie van netvliesaandoeningen en mogelijk ook op de systemische effecten in de rest van het lichaam,” aldus Querques.
Donkere chocolade versterkt de bloedvaten in het netvlies
Uit het onderzoek, gepubliceerd in Nature, bleek dat pure chocolade de bloedcirculatie in het netvlies kan verbeteren.
Het toonde aan dat het consumeren van pure chocolade de bloedvaten in het netvlies aanzienlijk verwijdt bij blootstelling aan flikkerend licht. Deze verwijding verbetert de bloeddoorstroming, waardoor het netvlies meer zuurstof en voedingsstoffen krijgt en bijgevolg goed kan functioneren.
Het netvlies is verantwoordelijk voor het omzetten van licht in signalen die de hersenen interpreteren als beelden. Problemen met het netvlies kunnen leiden tot wazig zicht, donkere vlekken of zelfs verlies van zicht in bepaalde gebieden.
Querques en zijn team vergeleken de effecten van pure chocolade met die van melkchocolade op de bloedvaten van het netvlies. Ze testten 20 gezonde volwassenen van gemiddeld 24 jaar oud die op verschillende dagen 20 gram pure chocolade of 7,5 gram melkchocolade aten.
De pure chocolade bevatte 400 milligram flavanolen – plantaardige stoffen die bekend staan om hun antioxiderende en ontstekingsremmende werking- terwijl de melkchocolade minder flavanolen bevatte.
Twee uur na het eten van de chocolade ontdekte het team dat pure chocolade leidde tot een uitzetting van de bloedvaten van 4 procent, vergeleken met een uitzetting van 2,75 procent na het eten van melkchocolade. Dit is een 45 procent grotere toename.
De onderzoekers schrijven het positieve effect toe aan de flavanolen in pure chocolade, wat suggereert dat het consumeren van pure chocolade de gezondheid en functie van de bloedvaten in de ogen zou kunnen helpen verbeteren.
Volgens Queques helpen de plantaardige bestanddelen in pure chocolade de productie van stikstofmonoxide te verhogen, wat leidt tot een grotere verwijding van de netvliesvaten.
Een federale rechter heeft een milieuzaak tegen Dragon Springs verworpen, een campus in Orange County, New York, waar Shen Yun Performing Arts is gehuisvest.
De aanklagers hebben Dragon Springs niet voldoende ingelicht voordat ze een aanklacht indienden, omdat ze niet specificeerden wat en waar de vermeende oorzaak was van verhoogde colibacteriën in een plaatselijke rivier en welke regel er precies zou zijn overtreden, volgens de uitspraak op 11 september door rechter Kenneth Karas van de Amerikaanse arrondissementsrechtbank van het zuidelijke district van New York.
Aangezien de aanklagers al eerder hebben geprobeerd een rechtszaak aan te spannen op basis van dezelfde beweringen, daar niet in zijn geslaagd en er vervolgens niet in zijn geslaagd de tekortkomingen in de volgende rechtszaak te verhelpen, heeft hij de zaak bij voorbaat verworpen, wat betekent dat deze niet opnieuw kan worden ingediend.
Vertegenwoordigers van Dragon Springs zeiden dat er geen overtreding was en dat de aanklacht om te beginnen lichtzinnig was.
“Vanaf het begin was het voor iedere externe ingenieur en advocaat die naar de beschuldigingen keek duidelijk dat ze onzinnig waren”, zegt dhr. George Xu, voorzitter van Dragon Springs, in een verklaring. “Maar het was ook duidelijk dat de aanklagers geen aanklacht indienden om te winnen. Ze probeerden onze bewegingsvrijheid te beperken en slechte publiciteit te veroorzaken. Dat was de belangrijkste reden voor deze rechtszaken.”
Het landgoed van Dragon Springs beslaat 400 hectare en huisvest trainings- en repetitieruimtes voor Shen Yun, een klassiek Chinees dans- en muziekgezelschap, evenals twee scholen die verbonden zijn aan Shen Yun en een boeddhistische tempel die verbonden is aan Falun Gong, een Chinese spirituele praktijk die gebaseerd is op de principes waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.
Falun Gong beoefenaars hebben al decennialang te maken met wrede vervolging door de Chinese Communistische Partij (CCP), waaronder buitenwettelijke detentie, martelingen, moord en intimidatie in het buitenland.
De aanklagers zijn de New Paltz non-profit NYenvironcom en haar oprichter Alex Scilla, een Amerikaan die zo’n 15 jaar in China heeft doorgebracht en daar zakelijke belangen heeft, evenals de lokale man Robert Majcher en Grace Woodard, een lokale activiste die Scilla’s non-profit helpt runnen.
Scilla en Woodard proberen al jaren de ontwikkeling van Dragon Springs en andere projecten die verband houden met de lokale Chinese diaspora tegen te houden. Dit is de derde mislukte milieuzaak tegen Dragon Springs die een van hen heeft aangespannen.
De vorige aanklacht werd vorig jaar bij voorbaat verworpen omdat Dragon Springs geen juiste kennisgeving van intentie om een aanklacht in te dienen (NOI) had ontvangen.
Overtredingen van federale regelgeving worden normaal gesproken aangeklaagd door de overheid. De Clean Water Act geeft burgers echter de mogelijkheid om een rechtszaak aan te spannen als de overheid een specifieke bron van watervervuiling niet aanpakt. In dat geval moet de burger 60 dagen van tevoren een kennisgeving (NOI) sturen naar degene die de vervuiling veroorzaakt en naar de verantwoordelijke autoriteiten.
NYenvironcom stuurde Dragon Springs vorig jaar nog een NOI en diende een nieuwe aanklacht in.
Maar de nieuwe NOI was opnieuw gebrekkig, concludeerde rechter Karas, waardoor een afwijzing bij voorbaat gerechtvaardigd was.
“De rechtbank is niet op de hoogte van enige zaak die stelt dat eisers NOI’s tegen de muur kunnen blijven gooien totdat er één blijft plakken,” aldus zijn oordeel.
Om een rechtszaak te verwerpen voor het proces, moet de rechtbank alle beweringen voor waar aannemen en alle feitelijke conclusies trekken in het voordeel van de eisers. Desondanks was er volgens de rechter meer dan genoeg reden om het proces te verwerpen.
“De verweerder stelt dat het NOI vol tekortkomingen zit en hoewel het Hof ze allemaal overtuigend vindt, hoeft het slechts op enkele ervan in te gaan om het verzoek tot verwerping in te willigen,” aldus zijn mening.
Een NOI moet specifiek genoeg zijn zodat de geadresseerde kan vaststellen waar de vermeende vervuiling vandaan komt.
Volgens de NOI van NYenvironcom ligt het eigendom van Dragon Springs op een helling met “geulen en paden” die “puntbronnen” vormen van fecale colibacteriën in een plaatselijke rivier. Een ander deel van de NOI zegt dat de vermeende “puntbronnen” zich “182 tot 304 meter ten zuidwesten” van een verkeersbrug naast het eigendom bevonden.
“Deze verklaringen – die eenvoudigweg gebieden met bepaalde kenmerken identificeren – komen niet in de buurt van het identificeren van specifieke vervuilingsbronnen zoals gedefinieerd door de wet,” aldus de rechter.
De overtreding van de vergunning van het vervuilen van het oppervlaktewater zoals beweerd in de NOI was ook “onlogisch” volgens de rechter. Geen van de vergunningen van Dragon Springs verbiedt lozing op het oppervlaktewater. Eén vergunning staat zelfs expliciet toe dat regenwater onder bepaalde voorwaarden op het oppervlaktewater wordt geloosd.
Later in de rechtszaal voegden de eisers nog een claim toe – dat Dragon Springs de regels over het lozen van colibacteriën in oppervlaktewater zonder vergunning overtrad – maar dat was te laat omdat de NOI geen melding maakte van een dergelijke theorie, aldus de rechter.
De rechter vond ook het argument van de voortdurende verbouwingen in Dragon Springs niet overtuigend om “de vermeende activiteit voldoende te identificeren om een … overtreding te vormen”, maar hij hield er geen rekening mee in zijn beslissing, zei hij.
Hij merkte op dat de eisers oorspronkelijk probeerden de zaak in Manhattan aan te spannen “hoewel alle partijen woonachtig zijn in de noordelijke districten van de staat New York en alle gebeurtenissen die aanleiding gaven tot de zaak plaatsvonden in deze districten.” En dat ze hadden verzuimd om de rechtbank te informeren dat de zaak een de facto herindiening van hun eerdere zaak was, wat ze verondersteld werden te doen op basis van lokale rechtbankvoorschriften.
“De rechtbank doet geen uitspraken over de redenen waarom eisers deze weg zijn ingeslagen, maar de raadslieden zouden er goed aan doen om deze regels in toekomstige zaken te onthouden,” zei de rechter.
Vertegenwoordigers van Dragon Springs zeiden dat er geen aannemelijke manier was waarop colibacteriënverontreiniging uit de faciliteiten zou kunnen komen, die worden bediend door een speciale afvalwaterzuiveringsinstallatie. De installatie bevat een UV-unit die de aanwezigheid van colibacteriën in het afvalwater elimineert, zoals blijkt uit periodieke tests, zo vertelden ze eerder aan The Epoch Times.
Ze vroegen zich ook af hoe de aanklagers hun watermonsters voor het testen produceerden en leverden beelden van beveiligingscamera’s als bewijs dat ten minste enkele van de monsters niet waren genomen waar of wanneer dat werd beweerd.
Scilla, Woodard en hun juridische adviseurs reageerden niet op een verzoek om commentaar.
Intimidatiecampagne van de CCP
Dragon Springs en Shen Yun in het bijzonder hebben te maken gehad met aanhoudende pesterijen van de CCP. Uitgelekte documenten van de Partij geven aan dat het regime Dragon Springs beschouwt als een “hoofdkwartier” van de inspanningen van Falun Gong om de vervolging tegen te gaan, en dat het oproept tot strategische en systematische aanvallen tegen Dragon Springs.
Familieleden van het personeel van de campus zijn in China lastiggevallen of gevangen gezet en er zijn ook incidenten geweest met overtredingen en vandalisme op het terrein. De tourbussen van Shen Yun zijn herhaaldelijk gesaboteerd en overheidsfunctionarissen en theatermedewerkers hebben gemeld dat ze onder druk zijn gezet door Chinese consulaten om Shen Yun shows te annuleren.
Het Falun Dafa Information Center (FDIC), een non-profit organisatie die de vervolging van Falun Gong volgt, heeft eerder dit jaar in een rapport meer dan 130 van dit soort incidenten vermeld.
In maart waren de campus en locaties met Shen Yun voorstellingen in de Verenigde Staten en Taiwan het doelwit van een reeks gemailde bommeldingen en een dreiging van een massale schietpartij. De CCP was de meest waarschijnlijke boosdoener, zo vernam The Epoch Times eerder van verschillende cyberbeveiligingsexperts.
Eerder dit jaar gaven documenten van verschillende klokkenluiders van de CCP aan dat het regime haar campagne tegen Falun Gong overzee heeft opgevoerd met een nieuw plan om influencers in sociale media en westerse media te manipuleren om valse beschuldigingen te verspreiden, met als doel om publieke verdeeldheid te zaaien en de Amerikaanse regering aan te zetten tot actie tegen Falun Gong.
“Uit interne documenten en recente incidenten blijkt duidelijk dat de CCP haar campagne van transnationale onderdrukking en laster tegen Falun Gong intensiveert als onderdeel van een breder plan om Falun Gong wereldwijd te ‘elimineren’,” zei Levi Browde, FDIC uitvoerend directeur, in een verklaring.
“Op dit kritieke moment is het geruststellend om te zien dat een Amerikaanse rechter de rechtsstaat handhaaft en de dubieuze en onlogische klachten doorziet die worden ingediend tegen een aan Falun Gong gerelateerde entiteit als Dragon Springs.”
Er zijn aanwijzingen dat de CCP, via gevolmachtigden, het Amerikaanse rechtssysteem gebruikt tegen haar vijanden.
In juli bekenden twee mannen schuld in een federale rechtbank voor het optreden als illegale agenten van het Chinese regime en het proberen omkopen van een belastingambtenaar in New York in een poging om Shen Yun te laten onderzoeken. De belastingambtenaar was in feite een undercover FBI-agent.
“Naast het omkopingsplan waren de mannen naar New York gereisd, hielden ze Falun Gong inwoners in Orange County in de gaten en verzamelden ze informatie voor een potentiële milieuzaak die bedoeld was om de groei van de Falun Gong gemeenschap in Orange County tegen te gaan,” aldus aanklagers in een gerechtelijke aanklacht.
In een andere zaak in New York, die niets te maken had met Falun Gong, bekende een Chinese man genaamd Quanzhong An in mei schuldig te zijn aan het optreden als een niet-geregistreerde Chinese agent in een poging om een andere Chinees naar China te laten terugkeren. In opgenomen vergaderingen vertelde hij de zoon van de man dat het regime een lichtzinnige civiele procedure tegen een bedrijf van hem en zijn vader financierde om “extra druk” op hem uit te oefenen.
“De Chinese ambtenaren achter de aanklacht kan het niet echt schelen of ze hier een zaak kunnen aanspannen, het gaat verder dan dat, hun bedoeling is om je het leven zuur te maken,” zei An, volgens de aanklacht.
WASHINGTON – Volgens mensenrechtenactivisten heeft het Chinese regime zichzelf onbedoeld betrokken bij de misdaad van gedwongen orgaanoogst in zijn poging om de eerste overlevende die ooit naar buiten is getreden in diskrediet te brengen.
Enkele weken geleden getuigde deze Falun Gong beoefenaar tijdens een persconferentie over het feit dat delen van zijn lever en long onder dwang waren verwijderd terwijl hij zat opgesloten in een Chinese gevangenis.
Cheng Peiming, 59 jaar, werd zes jaar lang gefolterd toen hij gevangen zat in communistisch China wegens het beoefenen van Falun Gong, een traditioneel spiritueel geloof dat de waarden van waarachtigheid, mededogen en tolerantie uitdraagt – een geloof dat Peking de afgelopen 25 jaar probeerde uit te roeien met een combinatie van propaganda, bedreigingen en foltering.
Cheng getuigde dat bewakers hem in de gevangenis onder dwang sterk geconcentreerd zout water lieten drinken, hem martelden door hem uit te rekken met kettingen aan zijn ledematen en hem onderwierpen aan onophoudelijke elektrische schokken in zijn genitaliën. Dit zijn de martelpraktijken waarvan veel gedetineerde Falun Gong beoefenaars melding maken.
Onderzoek uitgevoerd door het in Londen gevestigde China Tribunaal heeft aangetoond dat gedetineerde Falun Gong beoefenaars de grootste bron van organen zijn die deze gedwongen orgaanoogst die door de Chinese regering is opgezet, voeden.
Cheng’s onwaarschijnlijke redding
In november 2004, ongeveer halverwege zijn gevangenisstraf van acht jaar, besloot Cheng drastische maatregelen te nemen om te protesteren tegen de voortdurende mishandeling: Hij zei dat hij een botte spijker en een roestig mes van een halve centimeter breed had ingeslikt.
Gevangenisbewakers stormden onmiddellijk zijn kamer binnen, sloegen hem neer en brachten hem naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis eisten de bewakers dat hij papieren zou ondertekenen om toestemming te geven voor een operatie. Toen hij weigerde, bonden zes bewakers hem vast en verdoofden hem.
Hij kwam drie dagen later weer bij bewustzijn, geketend aan een ziekenhuisbed en met een snee van 35 cm aan de linkerkant van zijn borst. Cheng werd nadien teruggestuurd naar de gevangenis.
Ongeveer anderhalf jaar later, in maart 2006, werd hij plotseling weer naar het ziekenhuis gebracht met de mededeling dat hij een operatie met een hoog overlijdensrisico moest ondergaan omdat hij een ander mesje had ingeslikt – wat niet het geval was.
Cheng Peiming, een Falun Gong beoefenaar bij wie een deel van zijn lever en long onder dwang werd verwijderd in China, toont zijn litteken na een persconferentie in Washington op 9 augustus 2024. Madalina Vasiliu/De Epoch Times
Cheng zei dat hij er zeker van was dat ze hem deze keer wilden vermoorden en dat hij probeerde te ontsnappen. Hij greep zijn kans toen de bewakers in slaap vielen en kon met succes vluchten.
Achteraf bleek dat dit slechts enkele dagen was voordat de eerste klokkenluiders zich bij The Epoch Times meldden met verhalen over het in het geheim oogsten van organen in Chinese ziekenhuizen. Cheng zei dat toen hij deze berichten las, hij huiverde bij de gedachte aan wat er met hem had kunnen gebeuren.
Sinds zijn ontsnapping uit China heeft hij meerdere lichamelijke onderzoeken ondergaan. Drie medische experts uit de Verenigde Staten en Taiwan hebben bevestigd dat een deel van zijn lever en zijn long operatief werden verwijderd.
Als eerste overlevende van deze misdaden besloot Cheng dat hij klaar was om zijn verhaal te vertellen.
Meer toegegeven dan bedoeld
Het wijdverspreide artikel met de reactie van de Chinese Communistische Partij (CCP) op de beschuldigingen van Cheng ging niet in op wat hij te verduren heeft gehad. In plaats daarvan beschreef het artikel dat zijn persconferentie in juli plaatsvond in een “krappe kamer met een laag plafond”; ontkende het de gedwongen orgaanoogst en noemde het een “gerucht” dat “Westerse anti-Chinese krachten” in stand hielden. Het beweerde ook dat Chengs operatie was bedoeld om het mes en de nagel te verwijderen.
Ondanks alle ontkenningen heeft het regime misschien meer toegegeven dan de bedoeling was.
Nina Shea is directeur van het Center for Religious Freedom aan het Hudson Institute. Ze zei dat het artikel van het regime cruciaal bewijs levert voor het verhaal van Cheng dat eerder ontbrak.
“Hoe kon ik achterhalen of hij werkelijk een gevangene was geweest? Dat kon ik niet achterhalen. Ik had daar geen bewijs voor en ik denk ook niet dat Cheng daar bewijs voor had, maar nu hebben ze er zelf het bewijs voor geleverd,” vertelde Shea aan The Epoch Times.
Nina Shea, senior medewerker en directeur van het Center for Religious Freedom aan het Hudson Institute, spreekt over gedwongen orgaanoogst tijdens een briefing in het Cannon House Office Building in Washington op 4 september 2024. Alex Martin voor The Epoch Times
Ze zei dat het artikel ook heeft bevestigd dat Cheng naar de gevangenis werd gestuurd vanwege zijn geloof, dat hij naar het ziekenhuis werd gebracht en dat de operatie inderdaad plaatsvond en resulteerde in het litteken.
Bovendien heeft de CCP hiermee haar patroon van algemene, blanco ontkenningen doorbroken. Volgens Robert Destro, die Cheng’s ontsnapping naar de Verenigde Staten mogelijk maakte toen hij assistent-staatssecretaris voor democratie, mensenrechten en arbeid was, is dit een teken dat ze de zaak ernstig genoeg vindt om een specifiek commentaar te rechtvaardigen,
“Ik ben verbaasd dat er überhaupt een officieel standpunt is,” vertelde hij aan The Epoch Times.
“Zoals wij advocaten zouden zeggen, is dat een buitengerechtelijke bekentenis.”
Destro verwees naar wanneer iemand buiten de rechtbank een verklaring aflegt die tegen hem gebruikt kan worden als bewijs.
Shea zei dat het artikel aangeeft dat de Chinese autoriteiten “in de verdediging gaan”. Het is veelzeggend dat de ontkenningen worden gedaan door ambtenaren van de openbare veiligheid in plaats van door de medische autoriteiten, en dat de operatie tegen zijn wil werd uitgevoerd, merkte ze op.
“Het is bijna een bekentenis dat zij hierbij betrokken waren,” zei ze. “Om zo’n vreemd antwoord te krijgen, wat werkelijk een behoorlijk vernietigend antwoord is… dat aangeeft dat hij werkelijk een gevangene was, dat hij werkelijk in een ziekenhuis is opgenomen en dat hij werkelijk zonder zijn toestemming werd geopereerd – het is vernietigend.”
Zoals gebruikelijk bevat het artikel geen naam van de auteur, noch werd er direct iemand geciteerd die bekend zou zijn met de zaak van Cheng. De enige bron die het artikel aanhaalt met betrekking tot Cheng is een niet nader genoemde “relevante afdeling”.
David Matas, een Canadese mensenrechtenadvocaat die sinds 2006 onderzoek doet naar gedwongen orgaanoogst in China, zei dat het artikel niet meer was dan een “herhaling van hun oude propaganda”.
“Er staat nauwelijks een zin in die accuraat is of ergens op slaat,” vertelde hij aan The Epoch Times. “Er staat niets inhoudelijks in.”
David Matas, een bekroonde Canadese mensenrechtenadvocaat en lid van de Orde van Canada en van de raad van bestuur van het in Toronto gevestigde International Centre for Human Rights and Democratic Development, spreekt tijdens een persconferentie in Washington op 9 aug. 2024. Madalina Vasiliu/De Epoch Times
Hij zei dat het artikel vooral draait om het verkeerd karakteriseren van Falun Gong en het belasteren van diegenen die zich hierover uitspreken. Sir Geoffrey Nice bijvoorbeeld, een gerespecteerd advocaat en rechter die voorzitter was van het China Tribunaal en daarnaast onderzoek heeft gedaan naar de mensenrechtenschendingen tegen Oeigoeren in Xinjiang, werd in het artikel een “doorgewinterde Britse geheim agent” genoemd die zijn carrière besteedde aan het “verzinnen van valse beschuldigingen die zijn ingegeven op basis van westerse geopolitieke doelstellingen”.
Matas noemde de karakteraanval op Nice “belachelijk”.
“Het is de Communistische Partij die schadelijk is voor China en niet de mensen die de waarheid over China vertellen,” zei Matas. “Het is de Communistische Partij die verantwoordelijk is voor de massale hongersnood, de Culturele Revolutie en het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede, voor de onderdrukking van Tibet, Xinjiang en Hongkong.”
“De Communistische Partij is anti-China en ze verdoezelen hun eigen wandaden door anderen te beschuldigen van hun eigen fouten.”
Zinloze chirurgie
De medische procedures die Cheng onderging hebben volgens Torsten Trey, directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting, twijfel gezaaid over het Chinese verhaal.
“Je mag zeggen dat dit een grove leugen is,” vertelde hij aan The Epoch Times.
Wanneer iemand vreemde voorwerpen inslikt, doen artsen meestal een endoscopie om de binnenkant van het lichaam te onderzoeken. Dit is ook gebruikelijk in China. Een ziekenhuis in Xi’an City in centraal China behandelde tussen 2011 en 2020 ongeveer 600 patiënten om ingeslikte vreemde voorwerpen te verwijderen. In 99,5 procent van de gevallen slaagde de endoscopie, inclusief enkele gevallen waarbij messen en andere scherpe voorwerpen betrokken waren.
In een geval als dat van Cheng zou een endoscopie de eerste keuze zijn, aldus Trey. Zelfs als een operatie nodig zou zijn, zou dat niet het soort ingreep zijn dat Cheng onderging.
“Waarom zouden ze een deel van de long verwijderen? Waarom zouden ze een deel van de lever verwijderen? Dat slaat nergens op,” zei hij.
Dr. Torsten Trey, oprichter en directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting, tijdens een evenement over gedwongen orgaanoogst aan de Harvard Universiteit in Boston op 7 maart 2024. Samira Bouaou/De Epoch Times
Zelfs als het noodzakelijk zou zijn om zijn maag te openen om de voorwerpen eruit te halen, zouden ze dat volgens Trey van voren doen, niet van opzij.
“Je gaat niet door het longgebied om dit eruit te halen,” zei hij.
Het is nog steeds onduidelijk waarom de Chinese artsen tijdens de eerste operatie slechts delen van Chengs organen verwijderden en hem in leven lieten. Wat er meestal gebeurt in China is dat het verwijderen van organen ook een vorm van executie is, wat de reden is dat er nog nooit een overlevende is geweest om te getuigen.
Trey suggereerde dat het ziekenhuis misschien aan het experimenteren was of artsen aan het trainen. Ze waren misschien een andere operatietechniek aan het verkennen of orgaanweefsels aan het onderzoeken.
Wendy Rogers, een professor in klinische ethiek en voorzitter van de adviescommissie voor de International Coalition to End Transplant Abuse in China, heeft eerder gezegd dat een gedeeltelijke leververwijdering zou kunnen plaatsvinden als de ontvanger een kind is.
Matas vertelde aan EpochTV’s “American Thought Leaders” dat dit allemaal mogelijk is, maar uiteindelijk, “is het aan de Chinese overheid of het ziekenhuis om uit te leggen wat ze aan het doen waren”.
Trey verwees naar de timing, en vroeg zich af of de Chinese autoriteiten misschien lucht hadden gekregen van de poging van de klokkenluiders om de misdaad bekend te maken en “de losse eindjes aan elkaar wilden knopen” door Cheng terug naar het ziekenhuis te brengen om hem te vermoorden.
Wat gebeurt er nu?
Vandaag de dag kan Cheng normaal functioneren, maar hij zei dat hij nooit meer dezelfde is geweest sinds zijn lijdensweg in het ziekenhuis.
“Het litteken van 35 centimeter op mijn linker ribbenkast bonst bij iedere hartslag,” zei hij tijdens een persconferentie op 3 september, waarbij hij opmerkte dat hij ’s nachts moeite heeft met ademhalen.
Hij drong er bij de internationale gemeenschap op aan om Peking onder druk te zetten om gevangenissen en ziekenhuizen open te stellen voor een onafhankelijk onderzoek vanuit het buitenwereld.
De organisatoren van het evenement deelden een aanmoedigende boodschap van Amerikaans volksvertegenwoordiger Gus Bilirakis (R-Fla.), die zei dat de “gruwelijke praktijk” van gedwongen orgaanoogst lange tijd “onder het tapijt” is geveegd en dat er een krachtdadige reactie van de Verenigde Staten nodig is.
“Niemand zou ooit geïntimideerd, uit zijn geboorteland verdreven, gevangen of vermoord mogen worden vanwege zijn of haar geloof,” zei hij in de verklaring.
Matas schat dat de CCP maar liefst 9 miljard dollar per jaar verdient aan de gedwongen orgaanhandel.
Voormalig volksvertegenwoordiger Frank Wolf, die 34 jaar in het Congres zetelde en deel uitmaakte van de U.S. Commission on International Religious Freedom, zei dat dit een afschuwelijke zaak is, ongeacht de omvang.
Frank Wolf, lid van de Amerikaanse Commission on International Religious Freedom (USCIRF) en voormalig Congreslid uit Virginia, spreekt tijdens een wake bij kaarslicht ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede in 1989, in Washington op 2 juni 2023. Madalina Vasiliu/De Epoch Times
“Kun je je voorstellen dat er bij je broer, moeder of vader… een hart wordt verwijderd, of een hoornvlies, of een nier? Het is een miljardenindustrie geworden en het moet stoppen,” vertelde hij aan The Epoch Times.
Het is “misselijkmakend”, zei Shea, om te vernemen wat er met Cheng is gebeurd.
“Hij is door de hel gegaan en weer terug,” zei ze.
Ze merkte op dat Cheng “geluk heeft dat hij er levend vanaf kwam”, omdat dat voor een onbekend aantal anderen niet het geval is.
Shea en Destro zeiden beiden dat ze het bemoedigend vinden dat leden van het Congres stappen ondernemen om het misbruik in te dammen. Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden nam in juni de Falun Gong Protection Act aan om een einde te maken aan de vervolging van Falun Gong en om sancties op te leggen aan degenen die medeplichtig zijn aan het gedwongen oogsten van organen. Met nog enkele weken te gaan in de huidige legislatuur van het Congres, zei Destro dat hij hoopt dat de Senaat de wet ook nog zal goedkeuren.
“Laten we onze morele moed tonen en ervoor opkomen,” zei Destro.
Het circadiaans ritme is onze innerlijke klok die fysiologische processen in het lichaam helpt regelen, zoals temperatuurregeling, cortisol, geslachtshormonen, metabolisme, spijsvertering, immuunfunctie, alertheid en slaap. Blootstelling aan licht gedurende de dag speelt een essentiële rol bij het reguleren van de biologische klok en heeft daarom invloed op de hoeveelheid en kwaliteit van de slaap.
De invloed van licht
Blootstelling aan natuurlijk daglicht met een hoge intensiteit draagt bij aan het vervroegen van de slaap, verbetert de slaapkwaliteit en beïnvloedt de duur van de slaap. Er is aangetoond dat voor elk extra uur dat buiten wordt doorgebracht, de slaap met 30 minuten wordt vervroegd.
Niet alleen de slaap verbetert, ook de stemming kan beïnvloed worden door blootstelling aan licht. Zelfs kleine veranderingen in de slaap-waakcyclus kunnen de stemming beïnvloeden. Verder kan licht de stemming rechtstreeks beïnvloeden door de beschikbaarheid van serotonine en andere neurotransmitters te reguleren.
Een artikel uit 2023, gepubliceerd in Scientific Reports, toonde aan dat stemmings- en slaapgerelateerde problemen veroorzaakt kunnen zijn door gedrag dat verband houdt met blootstelling aan licht. Tijd in de buitenlucht doorbrengen verbeterde de stemming van de deelnemers en toonde aan dat onvoldoende blootstelling aan licht overdag de melatonine onderdrukte, wat resulteerde in een slechte slaapkwaliteit, slaaptekort, meer wakker worden ’s nachts en een vertraging van de circadiaanse fase.
Timing van zonlicht
Een onderzoek uit juli, gepubliceerd in Journal of Health Psychology, onderzocht de associaties tussen slaapkwaliteit en blootstelling aan zonlicht. Ze ontdekten dat het tijdstip van blootstelling aan zonlicht de beste voorspeller was van de slaapkwaliteit de volgende avond. Blootstelling aan zonlicht in de ochtend kan het circadiaanse ritme matigen, waardoor de slaap verbetert. De duur van de blootstelling aan de zon was niet gekoppeld aan de effectiviteit van slaapinterventies.
“Idealiter worden we bij het ontwaken blootgesteld aan natuurlijke lichtbronnen.” Immogen Russel, gecertificeerd slaapadviseur en eigenaar van The Little Sleep Company, vertelde aan The Epoch Times: “Ik moedig mijn klanten altijd aan om hun jaloezieën te openen en hun thee of koffie mee naar buiten te nemen om de positieve invloed van licht in de ochtend te versterken.
Overdag in de buurt van natuurlijk verlichte ramen werken en frisse lucht binnenkrijgen kan ervoor zorgen dat je je alert en verfrist voelt. Vermijd blauw licht naarmate de dag vordert (vooral twee uur voor het slapen gaan) en schakel over op warmere tinten zoals rood en oranje. Dit is meer bevorderlijk voor de slaap, aldus Russel.
Kunstmatig licht
Kunstlicht heeft de blootstelling van veel mensen aan licht veranderd, vooral ’s avonds en ’s nachts. Er werd aangetoond dat dit het risico verhoogt op het ontwikkelen van slaap-waakstoornissen veroorzaakt door de verstoring van licht-donker cycli, waaronder jetlag, ploegendienst en slaap-waakfase stoornis, waarbij er geen vast patroon is voor slapen en waken. Het is bekend dat nachtverlichting de slaap en het circadiaanse ritme bij mensen kan veranderen.
Het circadiaanse systeem is het meest gevoelig voor licht in de avonduren. Blootstelling aan kunstlicht in de avond kan de circadiaanse klok en dus de slaap vertragen. Licht van LED-schermen verstoort de afscheiding van melatonine, de slaap, evenals de alertheid ’s ochtends.
“Blauw en wit licht die blauwe lichtstralen bevatten, kunnen fotoreceptoren in het netvlies een signaal laten afgeven dat melatonine onderdrukt en het circadiaanse ritme verschuift. Daarom kunnen deze het beste worden vermeden voordat je gaat slapen,” aldus Russel.
Lichttherapie
Lichttherapie bestaat uit blootstelling aan sterk licht, wat de productie van melatonine verhindert en het circadiaanse ritme kan verschuiven. Dit kan nuttig zijn bij slapeloosheid of wanneer een geleidelijke verschuiving van het circadiaanse ritme nodig is, aldus Russel.
Lichttherapie kan worden gebruikt als een niet-invasieve en effectieve therapeutische optie zonder bijwerkingen voor het verbeteren van het algemene welzijn, de stemming en de slaap. Het is zelfs effectief gebleken bij de behandeling van psychiatrische en stemmingsstoornissen. Lichttherapie is een erkende en effectieve eerstelijnsbehandeling voor seizoensgebonden depressies, aangezien de symptomen al na een paar dagen behandeling lijken te verbeteren.
Lichttherapie wordt ook gebruikt om depressie te behandelen als tweedelijnsbehandeling, maar het bereiken van een therapeutisch effect duurt meestal twee tot vijf weken.
Optimaliseer het circadiaanse ritme voor een betere slaap
Russel gaf de volgende tips om de slaap-waakcycli te optimaliseren:
Stel je overdag meer bloot aan natuurlijk licht, vooral tijdens de wintermaanden.
Verminder de blootstelling aan licht later op de dag en vermijd beeldschermen vanaf twee uur vóór het slapengaan.
Sta iedere dag op dezelfde tijd op.
Grijp elke gelegenheid aan om buiten te zijn – groene ruimtes zijn van nature herstellend en ondersteunen de slaap.
Vermijd cafeïne en alcohol.
Optimaliseer je slaapomgeving, investeer in verduisterende (rol)gordijnen, regel de temperatuur, ventileer en houd rekening met geluidsoverlast.
Doe oefeningen met rustige bewegingen, mindfulness en gebruik een dagboek om de zorgen die kunnen leiden tot nachtelijk piekeren van je af te zetten.
Dr. Dawn Ericson, verloskundige-gynaecoloog, vertelde aan The Epoch Times dat een doorsnee persoon 90 procent van zijn tijd binnenshuis doorbrengt, en een groot deel van die tijd op het scherm doorbrengt. “We moeten dus dagelijks voldoende zonlicht krijgen en onze toegenomen blootstelling aan kunstlicht bewust compenseren. Iets kleins als het licht in de koelkast, het fornuis of zelfs een klein nachtlampje kan de regulatie van je circadiaanse ritme al beïnvloeden.”
Ze zei ook dat blootstelling, vooral ’s ochtends vroeg, aan natuurlijk zonlicht dat meer rood en infrarood licht uitstraalt, helpt om iemands circadiaanse ritme te behouden, te corrigeren of te resetten.
“We moeten streven naar blootstelling aan 10 tot 15 minuten natuurlijk zonlicht voor de middag en in totaal 15 tot 30 minuten per dag,” zei ze.
“Natuurlijk zonlicht speelt een cruciale rol bij het handhaven van ons circadiaanse ritme, maar beïnvloedt ook veel andere biochemische processen zoals vitamine D-productie, gemoedstoestand, geheugen, glucose- en gewichtsregulatie, bloeddrukcontrole, immuunfunctie en cellulaire communicatie. Regelmatige en voldoende blootstelling aan natuurlijk zonlicht is daarom cruciaal voor het optimaliseren van ons welzijn,” voegde ze eraan toe.
Dokter Sulugna Misra, gespecialiseerd in integratieve geneeskunde, raadt aan om wakker te worden met de opkomende zon: “Het is een prachtig zicht en het maakt je dag goed.”
Wind- en zonne-energie en elektrische voertuigen (EV’s) worden aangeprezen als de toekomst. De enorme hoeveelheden mineralen die nodig zijn voor de productie ervan, zullen echter voornamelijk uit China komen – met alle risico’s die afhankelijkheid van een rivaliserende natie met zich meebrengt, zeggen analisten.
Een studie van Wood Mackenzie, een bedrijf dat energieanalyses uitvoert, getiteld “Securing Copper Supply: No China, No Energy Transition” stelt dat de doelstellingen om de Amerikaanse energiesector koolstofvrij te maken en de afhankelijkheid van China te verminderen ‘haaks’ op elkaar staan.
“De wereld kan niet koolstofarm worden zonder koper, een essentiële component van elektrificatie,” aldus het rapport. Echter, “China is de afgelopen vijf jaar de investeringen in de toeleveringsketen blijven domineren.”
Fundamenteel betekent de overgang naar hernieuwbare energiebronnen een verschuiving van energiedichte vloeibare en gasvormige brandstoffen naar minerale energie met een lagere dichtheid.
“Een energiesysteem dat wordt aangedreven door schone energietechnologieën verschilt sterk van een systeem dat wordt aangedreven door traditionele koolwaterstofbronnen”, staat in een rapport uit 2021 getiteld ‘The Role of Critical Minerals in Clean Energy Transitions’ van het Internationaal Energie Agentschap (IEA). “Voor een typische elektrische auto zijn zes keer zoveel mineralen nodig als voor een conventionele auto en voor een windmolen op land zijn negen keer zoveel mineralen nodig als voor een gasgestookte elektriciteitscentrale.
Om de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs te halen, zou de productie van minerale grondstoffen in 2040 verviervoudigd moeten zijn. En om de doelstelling van de regering Biden-Harris te halen, namelijk een netto nuluitstoot in 2050, zouden er in 2040 zes keer zoveel mineralen nodig zijn als nu, aldus het rapport.
Lithium, nikkel, kobalt, mangaan en grafiet zijn cruciale grondstoffen voor batterijen voor elektrische voertuigen en opslag voor wind- en zonne-energie. Zeldzame aardmetalen zijn essentieel voor magneten voor windturbines en EV-motoren. Elektriciteitsnetwerken vereisen een enorme hoeveelheid koper en aluminium om transmissienetwerken aan te leggen die afgelegen wind- en zonne-energie installaties met het net verbinden.
De toeleveringsketens voor deze materialen lopen echter via China.
“China heeft in zijn eentje twee keer zoveel marktaandeel in energiemineralen als de OPEC heeft in olie,” zegt Mark Mills, uitvoerend directeur van het National Center for Energy Analytics, tegen The Epoch Times.
Het aandeel van de OPEC in de wereldwijde olieproductie is momenteel ongeveer 37 procent, volgens Statista. Ter vergelijking: China en de Democratische Republiek Congo, waar China een groot deel van de mijnbouw in handen heeft, waren samen verantwoordelijk voor 70 procent van de wereldwijde kobaltproductie en 60 procent van de productie van zeldzame aardmetalen, aldus het IEA. En zodra materialen voor hernieuwbare energie uit de aarde gewonnen zijn, wordt China’s dominantie nog duidelijker.
China raffineert wereldwijd ongeveer 35 procent van het nikkel, 50-70 procent van het lithium en kobalt en bijna 90 procent van de zeldzame aardmetalen, zo meldt het IEA.
Mineralen, een ‘cruciaal onderdeel’ van China’s economie
Hernieuwbare energie is een cruciaal onderdeel geworden van de Chinese economie en de economische groei.
Volgens een rapport van januari van Carbon Brief, een onderzoeks- en belangenorganisatie op het gebied van hernieuwbare energie, zijn China’s totale investeringen in hernieuwbare energie in 2023 met 40 procent gestegen ten opzichte van het voorgaande jaar, tot 890 miljard dollar en “verantwoordelijk voor alle investeringsgroei in de Chinese economie in 2023”.
De sector “schone energie”, voornamelijk windenergie, zonne-energie en EV’s, droeg 1,6 biljoen dollar bij aan het Chinese BBP en was naar verluidt de grootste motor van de Chinese economische groei. Zonder deze sector, aldus het rapport, zou China’s totale BBP-groei 2 procent lager zijn geweest.
“Ik kan begrijpen waarom China een beleid voert dat groene agenda’s in de rest van de wereld bevordert,” vertelde Dan Kish, senior vice president of policy bij het Institute for Energy Research (IER), aan The Epoch Times. “Zij hebben niet de rijkdom aan natuurlijke hulpbronnen die wij hebben.”
In tegenstelling tot de Verenigde Staten, momenteel de grootste olie- en aardgasproducent ter wereld, heeft China alternatieven moeten zoeken voor zijn energiezekerheid. Het heeft een strategie gevolgd van het verwerven van rechten op mijnen, vaak in Afrika, en vervolgens zwaar geïnvesteerd in binnenlandse smelt-, raffinage- en productiefaciliteiten om de grondstoffen te verwerken en te assembleren tot zonnepanelen, windturbines en batterijcomponenten.
Op die manier heeft China zijn zwakte – een gebrek aan binnenlandse olie en gas – omgezet in een strategische sterkte. En het lijkt erop dat het bereid is om deze nieuwe macht als hefboom te gebruiken.
Sinds augustus heeft China exportbeperkingen opgelegd voor antimoon, grafiet, gallium, germanium en zeldzame aardmetalen voor magneettechnologie. Antimoon wordt gebruikt bij de productie van batterijen en China controleert bijna de helft van het wereldwijde aanbod. Zeldzame aardmetalen worden gebruikt in magneten voor windturbines en elektrische voertuigen. Grafiet wordt gebruikt in EV-batterijen en 90% van de grafietraffinage vindt plaats in China.
“Wanneer een land een marktdominantie heeft van 50-90 procent in kritieke materialen,” zei Mills, ”wanneer in de geschiedenis heeft zo’n land dan niet enige politieke of financiële macht uitgeoefend vanwege die marktdominantie?”
China’s greep op deze markten zal waarschijnlijk nog verder toenemen, ondanks het feit dat er bijna 1 biljoen dollar is toegewezen aan hernieuwbare energie in het kader van de 2022 Inflation Reduction Act en de 2021 Bipartisan Infrastructure Act.
In een rapport van de Zwitserse bank UBS van 2023 wordt voorspeld dat door China gecontroleerde lithiummijnen, waaronder die in Afrika, hun productie zullen verhogen van 194.000 ton in 2022 tot 705.000 ton in 2025, waardoor China’s aandeel in de wereldproductie zal stijgen van 24 procent naar 32 procent. Bovendien zal het Chinese aandeel in de kobaltproductie de komende twee jaar naar verwachting stijgen van het huidige niveau van 44 procent naar 50 procent van de wereldwijde productie, volgens Darton Commodities, een handelaar in kobalt uit het Verenigd Koninkrijk.
Van de 55 miljard dollar die sinds 2019 is geïnvesteerd in nieuwe kopermijnen, is de helft afkomstig uit China, volgens Wood Mackenzie. China investeert ook zwaar in industrieën downstream.
China’s investeringen in het smelten en raffineren van grondstoffen voor hernieuwbare energie bedroegen 97 procent van het wereldwijde totaal, aldus Wood Mackenzie. Ook China’s investeringen in de productie, waarbij grondstoffen worden omgezet in componenten voor windturbines, zonnepanelen en EV’s, bedroegen 80 procent van het wereldwijde totaal.
Het aandeel van deze mineralen dat door de energiesector werd gebruikt, was volgens het IEA tot halverwege de jaren 2010 minimaal. Maar nu de overgang steeds sneller verloopt, is de energiesector de snelst groeiende verbruiker van mineralen geworden.
Het IEA voorspelt dat de energiesector de komende twee decennia goed zal zijn voor meer dan 40% van de wereldwijde vraag naar koper en zeldzame aardmetalen, voor 60-70% van de vraag naar nikkel en kobalt en voor bijna 90% van de vraag naar lithium. EV’s en batterijopslag zijn nu al de grootste verbruikers van lithium, en zullen waarschijnlijk tegen 2040 roestvrij staal voorbijstreven als de grootste verbruiker van nikkel.
In een analyse die in mei werd gepubliceerd door American Clean Power (ACP), een belangengroep voor hernieuwbare energie, staat dat de Amerikaanse elektriciteitsbedrijven in het eerste kwartaal van 2024 samen 5.585 megawatt (MW) aan nieuwe zonne-, wind- en batterijcapaciteit hebben toegevoegd, een stijging van 28 procent ten opzichte van het jaar daarvoor.
“Zonnepanelen op nutsschaal overschreden de 100 gigawatt (GW) aan geïnstalleerde capaciteit en het eerste offshore windproject in federale wateren leverde 132 MW schone en betrouwbare stroom aan het net,” aldus het rapport van ACP.
VS subsidieert en beperkt de mijnbouwindustrie
Het IEA rapporteerde dat voor elke dollar die de VS in 2023 investeerde in fossiele brandstoffen, het 1,40 dollar investeerde in alternatieve “schone” energie. Toch betwisten critici het idee dat de Verenigde Staten ooit zelfvoorzienend zullen worden op het gebied van minerale energie zoals ze dat zijn geworden op het gebied van fossiele brandstoffen, waarbij ze politieke barrières voor mijnbouw en de bouw van nieuwe raffinaderijen aanhalen.
“De overgang is bijna onmogelijk, vooral als we controle willen hebben over de mineralenstroom”, aldus Kish. “Het is geen geologische onmogelijkheid; het is een politieke onmogelijkheid.”
Volgens de National Mining Association (NMA), een belangengroep voor de mijnbouwsector, zijn nieuwe mijnbouwactiviteiten vanwege milieuoverwegingen beperkt of verboden op meer dan de helft van alle openbare gronden in federaal bezit. Maar liefst 86 procent van het landoppervlak in bepaalde westelijke staten is in federaal bezit en deze staten zijn goed voor 75 procent van de productie van metalen in ons land en beschikken over belangrijke voorraden koper, zink, zeldzame aardmetalen en andere metalen.
In juni bekritiseerde de NMA een besluit van de regering Biden-Harris dat mijnbouw en boren verbiedt op 28 miljoen hectare in Alaska en dat het voorgestelde Ambler Road Project blokkeert, een project om toegang te creëren tot mijnbouwlocaties die eerder alle vereiste vergunningen hebben ontvangen.
“Terwijl deze regering de toegang blokkeert tot Amerikaanse bronnen die van cruciaal belang zijn voor het opbouwen van de veilige toeleveringsketens voor mineralen die we nodig hebben, kijkt ze over de grens en investeert ze zelfs in buitenlandse projecten om precies die mineralen te produceren die we hier in eigen land zouden kunnen ontginnen volgens wereldwijd toonaangevende milieu- en veiligheidsnormen,” verklaarde NMA-voorzitter en CEO Rich Nolan in een persbericht.
Analisten zijn niet optimistisch over de bouw van nieuwe smelt- en raffinage-infrastructuur buiten China.
Wood Mackenzie verwijst naar de lage kosten en de omvang van de raffinage- en smeltfaciliteiten in China en stelt dat westerse bedrijven moeite zullen hebben om te concurreren als gevolg van lagere bezettingsgraden en hogere bedrijfskosten.
“De investeringsargumenten ontbreken voor het bouwen van gesubsidieerde capaciteit buiten China in een markt die al wemelt van de capaciteit, met spelers die wanhopig een race naar de bodem willen vermijden”, aldus het rapport. “Bovendien is het onwaarschijnlijk dat stimuli van de overheid, zoals de IRA, deze industrieën voor onbepaalde tijd in stand zullen houden.”
Deze aspecten kunnen de inspanningen van de overheid om de binnenlandse mineraalproductie te bevorderen tegenwerken.
In 2022 kondigde het Department of Energy (DOE) een programma van $140 miljoen aan ter ondersteuning van de mijnbouw en raffinage van zeldzame aardmetalen en kritieke mineralen, te financieren via de Infrastructure Act. Als dit project wordt voltooid, zou het zich richten op het recyclen van bestaande materialen, vaak in afvalvorm.
Voorstanders zeggen dat recyclage een grote bijdrage zou kunnen leveren aan de essentiële aanvoer van grondstoffen voor hernieuwbare energie.
Het Texaanse bedrijf EDP Renewables stelt dat wanneer een zonnepaneel het einde van zijn 30-jarige levensduur heeft bereikt, 95 procent van de fotovoltaïsche module kan worden gerecycleerd. Daarnaast stellen ze dat “80-94 procent van de massa van een windturbine bestaat uit gemakkelijk te recycleren materialen, waaronder staal, koper, aluminium en ijzer”.
En hoewel de Verenigde Staten momenteel een netto-exporteur van koperschroot zijn, zal een nieuw smeltcomplex in de staat Georgia beginnen met de verwerking van dit schroot voor binnenlands gebruik, aldus het rapport van Wood Mackenzie.
Transitie naar hernieuwbare energie ‘gebeurt niet’
Ondanks alle inspanningen om Amerika’s energie en transport te verschuiven naar een op mineralen gebaseerd systeem, zeggen critici dat er geen echte “transitie naar hernieuwbare energie” is.
“We voegen extra wind- en zonne-energie toe aan de netwerken in de VS en de rest van de wereld, maar we verhogen tegelijkertijd het verbruik van koolwaterstoffen”, zegt Mills. “Het verhaal over de transitie is gebaseerd op het idee dat het één het ander vervangt.”
“Voor alle duidelijkheid, dat gebeurt niet.”
In plaats van te vertragen, overschreed het wereldwijde olieverbruik in 2023 de 100 miljoen vaten en vestigde daarmee een record, terwijl de vraag naar steenkool voor het tweede achtereenvolgende jaar naar recordhoogte steeg, volgens de 2024 Statistical Review of World Energy, gezamenlijk geschreven door het Energy Institute (EI), KPMG en Kearney.
En ondanks de grote investeringen in hernieuwbare energie is de Chinese economie nauwelijks “groen” te noemen.
China is momenteel wereldleider in de bouw van nieuwe kolencentrales, volgens het jaarlijkse rapport over kolenenergie van 2024 van de Global Energy Monitor.
De wereldwijde steenkoolcapaciteit is sinds 2015 met 11 procent gegroeid en het wereldwijde gebruik van steenkool bereikte in 2023 een recordhoogte, aldus het rapport, “waarbij China tweederde van de nieuwe capaciteit voor zijn rekening neemt”.
China is momenteel goed voor bijna 60 procent van het wereldwijde verbruik van steenkool voor energieopwekking.
Nederlandse Amerikanen hebben de reputatie een ijverig volk te zijn met een sterk arbeidsethos. Van de melkveehouderij tot de tulpenteelt en de meubelindustrie, ze hebben talloze industrieën gedomineerd.
Ze hebben ook sterke religieuze en familiewaarden. Hoe hebben zij een groot materieel succes kunnen bereiken met behoud van een sterke culturele identiteit? Historisch gezien zijn er twee belangrijke factoren: de ene tragisch onbedoeld, de andere geniaal opzettelijk.
De eerste aardappelhongersnood
Immigratie vanuit Nederland begon al vroeg in de koloniale Amerikaanse geschiedenis. Dit vond vooral plaats in New York, waar ijverige kooplieden Manhattan bevolkten en de basis legden voor de stad die nu de financiële hoofdstad van de wereld is.
Het duurde echter tot de 19e eeuw voordat de Nederlandse immigratie een golf werd. De aanleiding was een landbouwramp in de jaren 1840 die bekend stond als de Nederlandse aardappelhongersnood. Hoewel deze niet op zo’n grote schaal plaatsvond als de Ierse hongersnood, waren er toch zo’n 50.000 doden te betreuren.
Arme mensen die zich geen luxe producten zoals varkensvlees, rundvlees of zelfs tarwebrood konden veroorloven, vertrouwden voor de meeste maaltijden op de voedzame aardappel als hoofdingrediënt. Voor veel boeren in heel Europa was dit gewas van levensbelang.
Toen in Nederland een schimmelachtig micro-organisme, Phytophthora infestans genaamd, aardappels zwart deed kleuren, gingen degenen die niet verhongerden op zoek naar betere toekomstmogelijkheden.
Een aardappel besmet met Phytophthora, met de typische rottingsverschijnselen. Publiek domein
De eenvoudigste manier om de oorsprong van Nederlandse nederzettingen te achterhalen is door naar de plaatsnamen te kijken. Het Midden-Westen staat bol van deze benamingen. “Holland” overheerst natuurlijk: Holland, Michigan; South Holland, Illinois; New Holland, Illinois. Andere namen zoals Vriesland, Noordeloos, Delft en Zeeland verraden ook hun afkomst.
Waarom vestigden de Nederlanders zich bij voorkeur in het Midden-Westen? Deels omdat land er goedkoop was. In tegenstelling tot de dichtbevolkte oostkust was het daar ook meer geïsoleerd, waardoor ze hun culturele tradities konden behouden zonder inmenging van buitenaf.
Een kleine man met een grote visie
Hongersnood was niet de enige reden om Nederland te verlaten. Net als de vroegere Engelse puriteinen, kwamen veel Nederlanders naar de Amerikaanse kust om aan religieuze vervolging te ontsnappen. Albertus van Raalte, een geestelijke die slechts 1,60 m groot was maar veel respect afdwong, pakte het systematisch aan om ervoor te zorgen dat geen enkele immigrant zijn roots kwijt zou raken.
Albertus van Raalte was een 19e-eeuwse dominee. Hij stond aan het hoofd van de Nederlandse immigranten die in 1846 de stad Holland, Michigan stichtten en de school oprichtten die later Hope College zou worden. Publiek domein
Het was zijn missie om een kolonie te stichten die vrijheid van godsdienst en economische kansen bood. Hij boog zich over elk emigratieprobleem en stelde zelfs statuten op met de titel “Reglement voor de Sociëteit van Christenen voor de Nederlandse Emigratie naar de Verenigde Staten van Noord-Amerika”.
Dit bestuursdocument zou van toepassing zijn op twee gemeenschappen: één in Nederland en één in Amerika. Lokale individuen en kerken doneerden geld om land te kopen en immigranten te helpen die te arm waren om hun levensonderhoud te betalen. Alle mannen van 20 jaar en ouder kwamen in aanmerking voor lidmaatschap en waren verplicht om minstens twee dagen per jaar op het land te werken.
In 1846 vertrok Van Raalte met 100 emigranten naar New York. Het jaar daarop zouden er nog eens 900 volgen. Tegen betaling van $1,25 per acre [0,4 hectare] kocht Van Raalte een groot stuk land in West-Michigan en stichtte de stad Holland.
Net als de puriteinen werden de Nederlanders in de eerste jaren van de kolonie geconfronteerd met vele uitdagingen, van slechte oogsten tot het leren van de ingewikkelde Engelse taal. Onder het spirituele leiderschap van Van Raalte bloeide de gemeenschap echter op en breidde zich uit naar andere nederzettingen. Hij richtte de Eerste Gereformeerde Kerk van Holland op. Om de kinderen van de kolonisten onderwijs te geven, legde hij ook de basis voor wat later Hope College zou worden.
Dankzij deze inspanningen konden Nederlandse immigranten hun culturele tradities overbrengen naar een nieuw land en zich met succes vestigen zonder dezelfde strijd en ontberingen als andere groepen, zoals de Ieren. In het hele Midden-Westen ontstonden dorpen rond kerktorens.
Het vooruitzicht van een huwelijk en een gezinsleven was ook een grote troef voor Nederlandse immigranten. Vrouwen konden genoeg geschikte jonge mannen vinden die een goed inkomen verdienden om voor hen te zorgen en een gezin te stichten. Deze mogelijkheden, gecombineerd met sterke religieuze waarden, betekenden dat gezinnen de basis vormden voor het succes van deze gemeenschappen.
Succes bereiken in de industrie
Aan het begin van de 20e eeuw had Holland, Michigan een aantal succesvolle bedrijven. Hiertoe behoorden meubelfabrikanten, een augurkenfabriek, een ovenbedrijf en vakantieoorden. Het meest bekende is dat het een belangrijk centrum voor de tulpenteelt werd en dat het jaarlijks festival Tulip Time begon, dat tot op de dag van vandaag wordt georganiseerd.
Een windmolen uit Nederland staat achter een tulpenveld in Holland, Michigan. Craig Sterken/Shutterstock
Elders vonden andere Nederlandse gemeenschappen succesvolle niches in de economie. Kalamazoo, Michigan, werd bekend als “de papierstad” vanwege haar bijdrage aan deze sector. Om vergelijkbare redenen werd Grand Rapids “de meubelstad” genoemd.
In de jaren 1920 moderniseerden immigranten in Californië de zuivelindustrie. Vooral vrouwen werden aangetrokken tot het werk in de zuivelsector, omdat het maken van kaas en boter het levensonderhoud van een gezin kon verbeteren en een hogere status opleverde dan werk in de landbouw. In de afgelopen decennia zijn veel melkveehouders uit Nederland naar Amerika verhuisd, op zoek naar goedkopere grond en meer productiemogelijkheden.
Vandaag de dag leggen Nederlandse Amerikanen nog steeds de nadruk op onderwijs, net zoals Albertus van Raalte dat deed. Ze zijn vooral vooraanstaand in de menswetenschappen, waarbij ze de voorkeur geven aan een openbare functie of doceren aan de universiteit. Ze kiezen daarnaast ook voor meer technische vakgebieden zoals geneeskunde, bouwkunde en constructie. Deze liefde voor leren draagt ongetwijfeld bij aan hun sterke karakter dat al gevoed wordt door religieuze overtuigingen, familiewaarden en ondernemerschap. De Nederlands-Amerikaanse gemeenschap bouwt voort op een trotse erfenis van succes en levensvervulling.
De vicepresident van Venezuela zei op 7 september dat oppositieleider Edmundo González Urrutia het land heeft verlaten nadat hij politiek asiel had gekregen in Spanje.
González dook onder enkele dagen nadat de betwiste resultaten van de Venezolaanse verkiezingen van juli bekend werden gemaakt op 28 juli door de Nationale Kiesraad (NEC), die door de regering wordt gecontroleerd. De NEC riep president Nicolás Maduro uit tot winnaar met 52 procent van de stemmen, maar zonder gedetailleerde stemgegevens vrij te geven.
Ondertussen publiceerde de oppositie online gedetailleerde stemresultaten van een meerderheid van de stemlokalen, wat volgens de oppositie bewijst dat González met een overtuigende marge van meer dan twee derde heeft gewonnen. In reactie hierop vaardigde procureur-generaal Tarek William Saab, een trouwe bondgenoot van Maduro, arrestatiebevelen uit voor González op beschuldiging van vervalsing van verkiezingsdocumenten en poging tot ondermijning van de NEC.
González was drie keer niet komen opdagen in de rechtbank in verband met het onderzoek naar criminele sabotage van de verkiezingen.
De Venezolaanse vicepresident Delcy Rodríguez zei op 7 september dat González Venezuela had verlaten vanaf de Spaanse ambassade waar hij asiel had aangevraagd.
“Nadat hij een paar dagen geleden vrijwillig onderdak had gezocht bij de Spaanse ambassade in Caracas, vroeg [González] de Spaanse regering om politiek asiel,” zei ze. Ze voegde eraan toe dat het verzoek van González om het land te verlaten was ingewilligd door de regering.
Jose Vicente Haro, de advocaat van González, bevestigde ook het vertrek van de oppositieleider.
Jose Vicente Haro, advocaat van de Venezolaanse oppositiekandidaat Edmundo Gonzalez Urrutia, praat met journalisten voor het huis van zijn cliënt in Caracas op 3 september 2024. Federico Parra/AFP via Getty Images
De Spaanse minister van Buitenlandse Zaken zei dat González asiel had aangevraagd en dat de Spaanse luchtmacht een vliegtuig ter beschikking stelde om aan het verzoek te voldoen.
“Spanje zet zich in voor de politieke rechten en fysieke integriteit van alle Venezolanen,” zei minister van Buitenlandse Zaken José Manuel Albares in een verklaring.
De 75-jarige González nam het in juli op tegen Maduro als een alom onbekende kandidaat die zich kandidaat stelde nadat de voorzitter van de partij, María Corina Machado, zich in maart door de overheid niet meer kandidaat mocht stellen voor een openbaar ambt.
Deskundigen van de V.N. en het Carter Center, die op uitnodiging van de regering van Maduro de verkiezingen observeerden, stelden vast dat de door de verkiezingsautoriteiten aangekondigde resultaten ongeloofwaardig waren.
In een kritische verklaring over de verkiezingen spraken de VN-experts zich niet uit over de overwinning van de oppositie, maar ze zeiden wel dat de online gepubliceerde stemgegevens alle oorspronkelijke veiligheidskenmerken leken te vertonen.
De Verenigde Staten, de Europese Unie en verschillende andere landen – ook in Latijns-Amerika – hebben geweigerd om Maduro als winnaar van de verkiezingen te erkennen zonder dat Caracas een specificatie van de verkiezingsuitslag heeft gepubliceerd.
“In plaats van zijn verkiezingsverlies te erkennen en zich voor te bereiden op een vreedzame overgang in Venezuela, heeft Maduro nu opdracht gegeven tot de arrestatie van de democratische leider die hem overweldigend versloeg bij de verkiezingen. Edmundo González heeft zich ingezet voor nationale verzoening en we sluiten ons aan bij de groeiende lijst van internationale partners die dit ongerechtvaardigde arrestatiebevel veroordelen,” zei Brian A. Nichols, assistent-staatssecretaris voor Westelijk Halfrondzaken van de V.S. op 3 september in sociale media.
Voor het rapporteren van verkiezingsuitslagen in Venezuela worden al heel lang telbladen gebruikt. Bij eerdere presidentsverkiezingen publiceerde de NEC online de resultaten van elk van de meer dan 30.000 stemmachines, maar het door Maduro gecontroleerde panel gaf deze keer geen gegevens vrij en gaf de schuld aan een vermeende cyberaanval door zijn tegenstanders in Noord-Macedonië.
De Venezolaanse vicepresident Delcy Rodríguez spreekt tijdens een ontmoeting met de Venezolaanse minister van Buitenlandse Zaken Yvan Gil (buiten beeld) en leden van het corps diplomatique geaccrediteerd bij Venezuela op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Caracas op 8 aug. 2024. Federico Parra/AFP via Getty Images
Sinds de laatste verkiezingen in Venezuela, die door veel internationale waarnemers en landen niet als vrij en eerlijk werden erkend, is Rodríguez door verschillende landen en entiteiten, waaronder de Verenigde Staten, de Europese Unie en Canada, gesanctioneerd vanwege haar betrokkenheid bij mensenrechtenschendingen en corruptie en vanwege het ondermijnen van de democratie en de rechtsstaat in Venezuela.
Associated Press heeft bijgedragen aan dit verslag.
In september 2021 onthulde een ongeziene studie van 650 pagina’s, Les opérations d’influence chinoises: un moment machiavellien, gepubliceerd door het Institut de Recherche Stratégique de l’École Militaire (Irsem), het wijdvertakte netwerk dat door het Chinese regime wordt gebruikt om de fundamenten van democratieën te destabiliseren.
Het Chinese regime richt zich eerst op alle Chinese burgers die in het buitenland wonen (studenten, researchers, zakenmensen, etc.), vervolgens op overzeese Chinezen, buitenlanders van Chinese afkomst en tenslotte op de nationale publieke opinie in landen die belangrijk zijn voor Peking.
De motivaties voor deze buitenlandse operaties zijn voornamelijk binnenlands: de absolute prioriteit van Peking is om aan de macht te blijven en het autoritaire regime te bestendigen, aldus Irsem. Daarom worden deze vijf giffen gezien als een existentiële bedreiging voor de macht, omdat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van de “waarden” die het regime oplegt.
De onderdrukking van de Oeigoeren
Volgens Omer Kanat, uitvoerend directeur van het Uyghur Human Rights Project, voert het Chinese communistische regime een “desinformatiecampagne” om de genocide op de Oeigoeren acceptabeler te maken.
Tegen het einde van 2023 had het Chinese regime honderdduizenden Oeigoeren verplaatst van heropvoedingskampen, waar ze werden onderworpen aan een hersenspoelprogramma, naar staatsgevangenissen en werkkampen waar ze meer dan 10 uur per dag moeten werken, politieke indoctrinatiesessies niet meegerekend.
Gedetineerde Oeigoeren worden over het algemeen niet berecht, maar massaal opgesloten in overvolle cellen. Er worden willekeurige straffen tot 15 jaar opgelegd op basis van bijvoorbeeld bezoeken aan het buitenland, religieuze praktijken of, als dat niet lukt, valse beschuldigingen en valse getuigenissen.
De meeste van de 1 tot 2 miljoen Oeigoeren die volgens deskundigen en regeringsvertegenwoordigers vastzitten, worden klaarblijkelijk nog steeds door het regime vastgehouden. “Alle Oeigoerse intellectuelen zitten in gevangenissen of concentratiekampen”, zei de heer Kanat in een interview met Epoch Times op 26 september. In de kampen zijn gevallen gedocumenteerd van Oeigoeren die zijn vermoord, gefolterd en verkracht.
Net als bij de Tibetanen wil Communistisch China zich ontdoen van de Oeigoerse identiteit en cultuur en deze veranderen in iets anders dat het imago van het regime weerspiegelt.
De culturele genocide in Tibet
In 1950 begonnen Chinese communistische troepen met de invasie van Tibet, de historische thuisbasis van de Tibetaanse etnische groep die de boeddhistische tradities uit het Manchu-tijdperk volgen. Ze dwongen de leiders van Tibet een verdrag te accepteren waarin werd beloofd het bestaande politieke systeem, de regionale autonomie en de religieuze vrijheid in de regio te handhaven.
Sindsdien heeft het Chinese regime een campagne gelanceerd om de regio en haar bevolking te ontdoen van hun unieke culturele en religieuze erfgoed – een campagne die door critici wordt omschreven als “culturele genocide”.
In de afgelopen jaren is de strategie van de CCP geëvolueerd naar preventieve repressie, die indoctrinatie vanaf jonge leeftijd, gedwongen “beroepsopleidingen” en gevangenisstraf omvat, aldus het rapport.
In een rapport dat in 2020 werd gepubliceerd door de Jamestown Foundation werd ook opgemerkt dat er in Tibet gemilitariseerde beroepsopleidingskampen zijn verschenen, vergelijkbaar met de kampen waar meer dan een miljoen Oeigoeren worden vastgehouden in Xinjiang. Maar terwijl de massale internering van Oeigoeren door de CCP goed gedocumenteerd is – net als een reeks onderdrukkende acties als onderdeel van een als genocide omschreven campagne tegen Falun Gong beoefenaars – is de onderdrukking in Tibet dat niet.
Volgens een rapport van het Rand Europe Research Institute, gepubliceerd in 2023, zijn in verschillende van de onderzochte faciliteiten in Tibet mensenrechtenschendingen gemeld, zoals foltering, verkrachting en seksueel misbruik.
De vervolging van Falun Gong
Falun Gong werd door miljoenen Chinezen beoefend voordat de CCP in juli 1999 haar wrede vervolgingscampagne startte – een vervolging die nog steeds voortduurt. Falun Gong was een zeer populaire beoefening van “Boeddha-school qi gong”, die volgens officiële cijfers van het Ministerie van Sport in de jaren ’90 door tussen de 70 en 100 miljoen Chinezen werd beoefend. De Chinezen kwamen weer in contact met een voorouderlijke spirituele praktijk die gebaseerd is op de principes van waarheid, mededogen en tolerantie.
De positieve weerklank van Falun Gong onder het Chinese volk veroorzaakte een negatieve reactie binnen het CCP-leiderschap, dat Falun Gong zag als een bedreiging voor haar macht. Het Chinese regime handhaaft zijn macht door individuele vrijheden te beperken, waaronder de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van geloof. Peking staat maar één mening toe, die van de Communistische Partij, en om zijn autoritaire macht te handhaven neemt het zijn toevlucht tot het promoten van onderlinge strijd tussen Chinezen door middel van grootschalige lastercampagnes, waarbij alle alternatieve meningen worden verbannen op straffe van boetes, beperkingen door het Chinese sociale krediet of gevangenisstraf.
20 juli 1999 markeerde het officiële begin van de vervolging van Falun Gong en in de afgelopen 25 jaar heeft deze vervolging aan duizenden beoefenaars het leven gekost. Volgens het Falun Dafa Information Center zijn miljoenen Falun Gong beoefenaars opgesloten in gevangenissen, werkkampen en andere faciliteiten en zijn honderdduizenden gefolterd tijdens hun gevangenschap. Velen zijn doodgemarteld, en sommigen zijn het slachtoffer geworden van gedwongen orgaanoogst bij levende personen. Feitelijke cijfers zijn nog steeds moeilijk te verkrijgen.
Pro-democratie activisten
De bestorming van het Plein van de Hemelse Vrede
Op 4 juni 1989 stuurde China troepen en tanks af op vreedzame pro-democratische demonstranten op het centrale plein van Beijing om een einde te maken aan wekenlange protesten die opriepen tot politieke verandering. Honderden mensen, volgens sommige schattingen meer dan duizend, werden gedood.
Het onderwerp ligt bijzonder gevoelig bij de communistische leiders van China en elke verwijzing naar de wreedheden wordt in China streng gecensureerd. Door deze censuur zijn veel jonge Chinezen vandaag de dag niet op de hoogte van dit deel van de Chinese geschiedenis.
“De herinneringen aan 4 juni zullen niet verdwijnen in de stroom van de geschiedenis en we zullen hard blijven werken om deze historische herinnering levend te houden” voor ‘iedereen die hecht aan de Chinese democratie’, zei de Taiwanese president Lai Ching-te op de 35e verjaardag van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede.
“Omdat het ons eraan herinnert dat democratie en vrijheid niet gemakkelijk te bereiken zijn, moeten we autocratie met vrijheid beantwoorden en de opkomst van autoritarisme met moed tegemoet treden”, voegde de leider eraan toe.
De onderdrukking van de democratie in Hongkong
Op 29 augustus 2024 heeft een rechtbank in Hongkong Chung Pui-kuen en Patrick Lam, twee voormalige redacteuren van de nu gesloten nieuwswebsite Stand News alsook de uitgever van de website schuldig bevonden aan “opruiing” voor hun vaak gunstige berichtgeving over de pro-democratiebeweging van 2019.
Deze zaak weerspiegelt de verslechtering van de mediavrijheid als gevolg van het hardhandige optreden sinds de invoering van de National Security Act in 2020. Deze wet muilkorfde alle afwijkende meningen in Hongkong na grote pro-democratische demonstraties in 2019 in dit gebied dat in 1997 aan China werd teruggegeven.
De persvrijheid in Hongkong is sinds 2013 gestaag afgenomen. Volgens de Hong Kong Journalists Association (HKJA) bereikte de persvrijheidsindex van de stad in 2019 een laagterecord van 41,9 punten, tegenover 49,4 in 2013. Deze daling wordt deels verklaard door het feit dat “lokale journalisten tijdens hun verslaggeving het doelwit werden van intimidatie of fysiek geweld”.
In Hongkong werden de drukpersen van Epoch Times in 2019 in brand gestoken en in 2021 vernield door met hamers zwaaiende indringers. Epoch Times, een van de weinige onafhankelijke mediakanalen in Hongkong, staat bekend om zijn ongecensureerde berichtgeving over China, waaronder de politieke strijd binnen de CCP en de mensenrechtenschendingen van het regime jegens etnische minderheden en religieuze groepen.
Taiwanese onafhankelijkheidsstrijders
Taiwan wordt autonoom bestuurd sinds 1949, toen de nationalisten erheen vluchtten na een burgeroorlog op het Chinese vasteland tegen de communisten. Hoewel de Verenigde Staten in 1979 ten nadele van Taiwan diplomatieke betrekkingen aangingen met de Volksrepubliek China, bleven zij de belangrijkste partner en wapenleverancier. Taiwan heeft zijn eigen regering, leger en munteenheid en de meerderheid van de 23 miljoen inwoners is van mening dat de Taiwanese identiteit anders is dan die van de Chinezen.
De laatste jaren heeft China de militaire en politieke druk op het eiland Taiwan, dat door Peking tot zijn grondgebied wordt gerekend, opgevoerd. Het Taiwanese leger meldt bijna dagelijks de aanwezigheid van Chinese oorlogsschepen in zijn wateren en gevechtsvliegtuigen en drones rond het eiland.
In mei beschreef Peking de Taiwanese president als een “gevaarlijke separatist”, toen hij bij zijn aantreden verklaarde dat Taiwan “de waarden van vrijheid en democratie zou verdedigen en de vrede en stabiliteit in de regio zou bewaren”, terwijl China militaire oefeningen rond het eiland hield.
De Taiwanese president Lai Ching-te verklaarde eind augustus dat “het groeiende autoritarisme van China niet zal stoppen bij het eiland” en riep “democratische landen” op om zich te verenigen om deze expansie het hoofd te bieden.
“Ze voelen zich bedreigd door de democratie, het is ontologisch. Ze hebben een vitale behoefte om aan te tonen dat democratie inferieur is aan hun regeringssysteem”, zegt Paul Charon, directeur van de afdeling Inlichtingen, Anticipatie en Invloedstrategieën bij Irsem en co-auteur van het rapport.
Recente artikels van The New York Times waarin Shen Yun Performing Arts, een kunstgroep geleid door Chinese dissidenten, wordt aangevallen, zijn volgens een recent verslag zo gebrekkig dat ze ingetrokken moeten worden.
Het langste artikel van de krant, 5.000 woorden, “maakt openlijk gebruik van de basisinstrumenten van een propagandastuk”, inclusief “emotioneel manipulatief taalgebruik en beeldmateriaal”, stelt het verslag.
“De mate waarin het artikel van de Times de doelen van de Chinese Communistische Partij (CCP) bereikt is ook opmerkelijk en zeer verontrustend,” staat er.
De CCP heeft het op Shen Yun gemunt sinds het bedrijf in 2006 in de Verenigde Staten werd opgericht door een groep Chinese expats die Falun Gong beoefenden, een Chinese spirituele discipline gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en tolerantie. De praktijk is de afgelopen kwart eeuw wreed vervolgd door de CCP.
Het podiumkunstengezelschap is een cultureel fenomeen geworden, met acht dansgroepen en orkesten die elk jaar voor ongeveer een miljoen mensen optreden. De missie van het gezelschap is om de traditionele Chinese cultuur, vrij van communistische invloeden, nieuw leven in te blazen. Sommige van de dansstukken richten de schijnwerpers op de aanhoudende vervolging van Falun Gong in China.
Het gezelschap is gevestigd op een campus in de staat New York, samen met twee gelieerde religieuze scholen, Fei Tian College en Fei Tian Academy of the Arts.
Op 16 augustus publiceerde The New York Times een hoofdartikel waarin werd beweerd dat Shen Yun haar artiesten mishandelt, voornamelijk door hen te dwingen op te treden terwijl ze geblesseerd zijn.
Het artikel werd gevolgd door vier kortere stukken die dezelfde beschuldigingen herhaalden en samenvatten.
De Epoch Times documenteerde eerder al een litanie van problemen met het hoofdartikel, inclusief wat in strijd lijkt te zijn met de journalistieke normen van The New York Times zelf.
Een veslag van 27 augustus van het Falun Dafa Information Center (FDIC), een non-profit organisatie die de vervolging van Falun Gong volgt, constateerde nog meer problemen.
“De bevindingen geven aanleiding tot ernstige bezorgdheid over de vraag waarom de Times zich zou bezighouden met berichtgeving die de journalistieke ethiek schendt, terwijl duidelijk een religieuze minderheid wordt geschaad die in China wordt vervolgd,” aldus het verslag, waarin de krant werd opgeroepen de artikels in te trekken en te onderzoeken hoe het mogelijk was dat ze überhaupt werden geschreven.
In een eerder verslag heeft het centrum gedetailleerd onderzoek gedaan naar de meer dan 120 pogingen van de CCP om Shen Yun te saboteren. Dat verslag bevatte informatie verzameld uit interviews met meer dan 100 huidige en voormalige Shen Yun-artiesten en anderen die met het gezelschap werkten.
Na de publicatie van de artikels in The New York Times, interviewde het FDIC nog meer huidige en voormalige Shen Yun-artiesten.
De conclusie was dat The New York Times “herhaalde en te goeder trouw gedane pogingen van Shen Yun en anderen om informatie te verschaffen die tegen haar vooringenomen verhaal inging negeerde, zeer problematische bronnen en een kleine steekproef gebruikte om een bepaalde verhaallijn op te bouwen, een breed scala aan experts negeerde, cruciale informatie achterhield voor de lezers en een decennialang patroon van het op grove wijze verkeerd weergeven van de overtuigingen van Falun Gong-beoefenaars voortzette”.
Een woordvoerder van The New York Times zei dat het hoofdartikel “grondig gerapporteerd, op feiten gecontroleerd en geredigeerd werd”.
“We staan achter de publicatie ervan,” vertelde hij The Epoch Times via e-mail.
Shen Yun heeft al bedreigingen ontvangen in de nasleep van de artikels, volgens het FDIC.
Eén bericht op de Shen Yun-website eiste dat een verklaring die het bedrijf had uitgegeven als reactie op de artikels verwijderd zou worden of anders “zullen Shen Yun Performing Arts en Fei Tian schoolmedewerkers en hun familieleden zeer waarschijnlijk onverklaarbare auto-ongelukken krijgen, zullen hun huizen op onverklaarbare wijze in brand vliegen en afbranden, en kunnen ze ook aangevallen worden door New Yorkse gangsters”.
Het publiek applaudisseert tijdens een voorstelling van Shen Yun in het Lincoln Center in New York City op 13 maart 2022. Larry Dye/De Epoch Times
Vormgegeven perceptie
The New York Times heeft het idee voor het artikel niet op eigen initiatief ontwikkeld.
Tijdens een interview door de krant over het artikel, suggereerde Hong dat het originele idee kwam van een ”tipgeefster” die de krant vorig jaar benaderde. Ze beweerde “bekend te zijn met de interne werking van Shen Yun” en bereid te zijn “om informatie te delen over de activiteiten van de groep”.
Hong gaf toe dat ze daarvoor niet veel wist over Shen Yun.
De ”tipgeefster” stelde de verslaggevers toen voor aan de eerste voormalige Shen Yun-artiest, blijkbaar één die een negatief verhaal te vertellen had.
De Epoch Times sprak met verschillende mensen die benaderd waren door de verslaggevers voor het artikel en die de indruk kregen dat Hong en Rothfeld al een negatief verhaal in elkaar hadden gestoken.
Het FDIC-verslag stelt dat de journalisten van The New York Times “niet bezig waren met een eerlijk onderzoek naar de omstandigheden van Shen Yun-dansers,” maar eerder “negatieve verhalen nastreefden.”
Halverwege augustus boden vertegenwoordigers van Shen Yun de verslaggevers een kans om enkele artiesten te interviewen die hun blessures hadden laten behandelen. Dat was een belangrijke toegeving, omdat ze enkele maanden daarvoor verzoeken om interviews hadden geweigerd uit bezorgdheid dat de verslaggevers te kwader trouw handelden. De verslaggevers maakten geen gebruik van het aanbod, volgens e-mailberichten gepubliceerd door het FDIC.
In het 18-jarig bestaan van Shen Yun zijn er meer dan 1.000 artiesten de revue gepasseerd. Veel van de voormalige artiesten zijn gemakkelijk te bereiken via sociale media of andere publiekelijk beschikbare contactmethodes.
“We hebben navraag gedaan bij meer dan een dozijn voormalige artiesten, die een zeer positieve kijk hebben op hun ervaring met Shen Yun en gemakkelijk bereikbaar waren – ze zeggen dat er nooit contact met hen is opgenomen door de verslaggevers,” staat er in het FDIC-verslag.
“Integendeel, ten minste een dozijn voormalige artiesten die gevraagd werden Shen Yun te verlaten of onder slechte omstandigheden vertrokken, werden allemaal benaderd door de verslaggevers.”
Een voormalige danseres die een knieblessure opliep reageerde op de verslaggevers met een lange e-mail waarin ze uitlegde dat ze wel behandeld werd en dat dit de norm was bij Shen Yun. Ze vermoedde dat er contact met haar werd opgenomen omdat ze haar behandeling niet voltooide, maar ze zei in haar e-mail dat het haar persoonlijke beslissing was en “het kan niet de houding van Shen Yun ten opzichte van blessures vertegenwoordigen”.
De verslaggevers namen één citaat uit haar e-mail op waarin ze Shen Yun prees, maar vermeldden geen van haar zorgen over het verhaal dat ze schenen te volgen in hun rapportering.
Ten minste twee andere voormalige Shen Yun-artiesten stuurden de verslaggevers e-mails waarin ze hun bezorgdheid uitten over vooringenomenheid.
“Ik hoop dat u al uw feiten dubbel controleert, en vooral uw insinuaties … wat u kiest te citeren, en wat u kiest weg te laten. Zodra het volledige verhaal van Falun Gong, China en de CCP aan het licht komt – inclusief de volledige achtergrond van degenen die aan dit verhaal hebben bijgedragen – denk ik dat jullie allemaal een heleboel moeilijke vragen zullen moeten beantwoorden,” schreef een van hen aan de verslaggevers in een e-mail die aan The Epoch Times is verstrekt.
“Ik heb echt geen interesse om een interview te doen met anti-Falun-Gong-activisten die zich voordoen als journalisten.”
De verslaggevers hebben deze e-mails volledig weggelaten in hun artikels.
Het gebouw van The New York Times in New York City op 5 februari 2024. Samira Bouaou/De Epoch Times
Medische claims
In het artikel in The New York Times wordt beweerd dat 14 voormalige artiesten blessures hebben opgelopen zonder behandeling te zoeken of dit bij anderen te hebben gezien. Sommigen zeiden dat ze het gevoel hadden dat ze bekritiseerd zouden worden als ze om behandeling vroegen, maar niemand beweerde dat iemand behandeling geweigerd werd door het bedrijf.
In het artikel stond dat sommige ernstige blessures behandeld werden, maar dat “dergelijke interventies zeldzaam waren”.
Dat blijkt niet waar te zijn, volgens het FDIC.
“Volgens onze bevindingen, hoewel sommige Shen Yun-dansers blessures oplopen tijdens het trainen of optreden, gaf geen van de artiesten die we spraken aan dat het bedrijf hen ontmoedigde om medische behandeling te zoeken,” staat er in het verslag.
“Verschillende dokters die hun praktijk uitoefenen in plaatsen in de buurt van het hoofdkantoor van Shen Yun in New York zeggen dat ze regelmatig artiesten van Shen Yun behandelen.”
Dansers van het kaliber van Shen Yun zouden wat pijntjes en kwaaltjes kunnen doorstaan, maar zouden belangrijke blessures niet negeren, al was het maar omdat het de kwaliteit van de show in gevaar zou brengen, zei het FDIC op basis van meerdere interviews.
“Als het een blijvende blessure kan veroorzaken of te pijnlijk is, treden we natuurlijk niet op,” vertelde Piotr Huang, een hoofddanser en instructeur van Shen Yun, aan het FDIC.
“We hebben een verantwoordelijkheid naar ons publiek en willen alleen het beste van onszelf laten zien, daarom zouden we nooit optreden met een ernstige blessure, en Shen Yun zou het sowieso niet toestaan.”
Shen Yun-dansers staan op het podium tijdens een show. Met dank aan Shen Yun Performing Arts
Inspanningen van de CCP
Eerder dit jaar verkreeg het FDIC informatie van drie klokkenluiders die bekend waren met de interne activiteiten van de CCP. Zij verstrekten aantekeningen van een vergadering van het Chinese ministerie van Openbare Veiligheid op provinciaal niveau en van een intern verslag dat is opgesteld door een groot investeringsfonds dat onder controle staat van de CCP.
Gebaseerd op de aantekeningen, die The Epoch Times heeft bestudeerd, is de CCP een nieuwe campagne gestart om Falun Gong in het buitenland aan te vallen. De belangrijkste doelen van de campagne zijn het creëren van interne verdeeldheid binnen de Falun Gong-gemeenschap en het verspreiden van beschuldigingen die het grootste potentieel hebben om een onderzoek door de Amerikaanse autoriteiten uit te lokken.
De belangrijkste middelen voor de operatie zijn influencers op sociale media die anti-Falun Gong en anti-Shen Yun berichten verspreiden buiten China, volgens de klokkenluiders.
Ondertussen probeert het regime “centrale staatsmedia, universitaire denktanks en andere eenheden te mobiliseren om actief lasterlijke informatie over Falun Gong te delen met overzeese media”, schreef een van de klokkenluiders.
Een screenshot van wat een van de klokkenluiders, die bekend was met de interne activiteiten van de CCP, vertelde over een bijeenkomst met het Chinese ministerie van Openbare Veiligheid. Screenshot via The Epoch Times, Falun Dafa Information Center
Een van de influencers die in de notities met naam en toenaam genoemd wordt, is een Amerikaanse YouTuber van Chinese afkomst wiens online content gedomineerd wordt door ongefundeerde aantijgingen tegen Shen Yun en Falun Gong, afgewisseld met grandioze herkauwingen over zijn inspanningen om hen te “vernietigen”.
Sommige Falun Gong-beoefenaars in China hebben aan het FDIC gerapporteerd dat de CCP-politie de content van de YouTuber gebruikt in “hersenspoelklassen” bedoeld om Falun Gong-gevangenen te dwingen hun geloof op te geven.
“Ik was degene die mensen [ex-performers] introduceerde bij The New York Times, vooral voor de eerste interviews. Daardoor vonden ze nog meer mensen,” schreef de YouTuber op X na de publicatie van de artikels in The New York Times.
In een aparte post bedankte de YouTuber de verslaggevers van The New York Times voor hun “harde werk”.
Connecties met Peking Dance Academy
Ten minste drie van de artiesten met wie de YouTuber sprak, hebben online vermeld dat ze na het verlaten van Shen Yun naar China reisden en werden uitgenodigd voor de Peking Dance Academy (PDA), een door de CCP geleide dansschool die Shen Yun als belangrijkste concurrent ziet.
De aan de PDA gelinkte dansers vormden de ruggengraat van het hoofdartikel in The New York Times en werden meerdere keren gefotografeerd en geciteerd, volgens het FDIC.
Eén van de dansers heeft een dansstudio in Taiwan die samenwerkt met de PDA.
Ze sprak vol lof over Shen Yun nadat ze wegging, volgens Facebook berichten die ze uitwisselde met een Fei Tian professor.
“Ik heb geen spijt in dit leven. Het is mij allemaal door de school gegeven! Zonder school zou ik niet zijn waar ik nu ben. Zonder leraren zou mijn geschiedenis niet mogelijk zijn. … Jullie hebben hard gewerkt! Iedereen bedankt,” zei ze in een van de 2020-berichten, die in het FDIC-verslag werden geciteerd.
Twee Chinese paramilitaire politieagenten staan op wacht bij de Grote Hal van het Volk in Peking op 12 november 2013. Feng Li/Getty Afbeeldingen
Datzelfde jaar vroeg ze of ze terug kon keren naar Fei Tian en nodigde ze de professor uit op haar bruiloft.
In april 2024 schreef ze de professor echter dat het “niet zo goed met haar ging” en klaagde dat haar man, die samen met haar de dansstudio in Taiwan runt “alles deed”.
“Hij beheert mijn leven nogal strikt,” zei ze, waarbij ze opmerkte dat ze een excuus moest vinden om naar buiten te gaan zodat ze vrijuit berichten kon sturen omdat ze van haar man geen Facebook mocht gebruiken.
Verschillende ouders met kinderen in de dansstudio in Taiwan vertelden het FDIC dat de studio aan alle gezinnen die Falun Gong beoefenden had gevraagd om de studio in maart 2024 te verlaten. De echtgenoot van de danseres vertelde de ouders dat ze “een kant moesten kiezen”, zo citeerde het verslag de ouders.
Vertegenwoordigers van Shen Yun en het FDIC waarschuwden de verslaggevers van The New York Times voor problemen met hun bronnen, waaronder de PDA-connecties.
“Geen van deze tegenstrijdige belangen werd vermeld in het artikel,” zei het FDIC.
De artikels in The New York Times maakten de banden van de danser met de PDA niet bekend.
De Peking Dansacademie in China. N509FZ/CC DOOR-SA 4.0
Propaganda van de CCP
De CCP lanceerde haar campagne om Falun Gong “uit te roeien” in 1999, nadat schattingen het aantal mensen dat de spirituele discipline beoefende op 70 tot 100 miljoen hadden geraamd, meer dan het aantal leden van de CCP. Binnen de kortste keren overspoelde het regime de ether met haatpropaganda tegen Falun Gong.
The New York Times herhaalde de propaganda van het regime in tientallen artikels, vooral in de eerste jaren van de vervolging, merkte het FDIC op in een eerder verslag. De nieuwe artikels van de krant over Shen Yun doen de belangrijkste propaganda van de CCP tegen Falun Gong herleven.
Het FDIC zei dat de krant “anti-religieuze vooringenomenheid” vertoont aangezien de artikels “geloofsovertuigingen van Falun Gong sensationaliseren die in veel religieuze tradities voorkomen, zoals het idee dat lijden een gevolg is van zonde of karma, dat het universum een barmhartige Schepper heeft en de bekommernis om de ziel te verheffen in de richting van spirituele verlossing”.
Het “onvermogen of de onwil” van de krant “om de leer van Falun Gong te plaatsen binnen theologische en in het bijzonder boeddhistische en taoïstische tradities, getuigt van religieuze onwetendheid, intolerantie en expliciete vooringenomenheid”, zei het FDIC.
Het artikel in The New York Times stelde dat Shen Yun-artiesten hun kunst benaderen met “een vurig gevoel van verplichting” vanwege een “dringende spirituele missie”.
Tientallen Shen Yun-artiesten vertelden The Epoch Times dat het hun doel is om de traditionele Chinese cultuur te promoten en dat ze het ook als cruciaal beschouwen om de vervolging aan het licht te brengen waar hun mede Falun Gong-beoefenaars in China mee te maken hebben.
“We mogen deel uitmaken van deze grote missie om de traditionele cultuur nieuw leven in te blazen. En bovendien krijg ik als Falun Gong-beoefenaar de kans om mensen via mijn kunst de waarheid te vertellen over wat er in China gebeurt,” vertelde Shen Yun-percussioniste Alice Liu aan The Epoch Times.
De artiesten beschouwen deze missie als dringend, en deze houding wordt weerspiegeld in de Falun Gong-gemeenschap in het algemeen.
The New York Times heeft een lange staat van dienst als het gaat om het bagatelliseren of volledig negeren van de vervolging, merkte het FDIC op, dat eerder dit jaar een gedetailleerd verslag uitbracht over de geschiedenis van de berichtgeving van de krant.
Beoefenaars van Falun Gong worden aangehouden door Chinese politieagenten terwijl ze uiting geven aan hun geloof, op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking op 19 juli 2000. Chien-min Chung/AP-foto
Het hoofdartikel van de krant over Shen Yun vermeldde de vervolging slechts terloops en gaf geen indicatie dat het tegengaan van de misstanden in China een motiverende factor zou kunnen zijn voor Shen Yun-artiesten.
In plaats daarvan beweerde het dat de missie van Shen Yun te maken heeft met “een naderende apocalyps” – een al lang ontkracht propagandathema van de CCP.
Huidige en voormalige Shen Yun-artiesten en Falun Gong-beoefenaars die geïnterviewd werden door The Epoch Times zeiden dat ze niet geloven dat de wereld op het punt staat te vergaan.
Een aantal van hen liet de verslaggevers van The New York Times weten dat ze vonden dat de verslaggevers de overtuigingen van Falun Gong verkeerd weergaven, onder andere in e-mails aan de verslaggevers die door het FDIC zijn gepubliceerd.
“De manier waarop je ons afzondert, onze religieuze overtuigingen bekritiseert en een vals verhaal schetst om ons er slecht uit te laten zien, is hetzelfde als wat de CCP en haar staatsmedia met ons doen,” schreef een voormalige Shen Yun-danseres in een e-mail aan de verslaggevers.
“Ik heb NYT dat nooit zien doen met andere geloofsgroepen … en toch doen jullie dat met ons? Het lijkt hypocriet en deze valse verhalen over ons kunnen echte vijandigheid opwekken.”
Haar e-mail werd volledig weggelaten uit de artikels.
Schoolbeleid
Fei Tian’s schoolbeleid werd in het hoofdartikel van The New York Times als “ogenschijnlijk onderdrukkend” bestempeld. “In feite zijn dit standaardpraktijken in de sector, of ze komen in ieder geval steeds vaker voor op scholen in de Verenigde Staten,” aldus het FDIC.
De school vereist dat minderjarige studenten toestemming vragen om de campus te verlaten en de school beperkt het gebruik van smartphones en de tijd die online wordt doorgebracht, wat een steeds gebruikelijker beleid is op Amerikaanse scholen, aldus het FDIC.
Fei Tian biedt al haar studenten een volledige studiebeurs voor het onderwijs vanaf de middelbare school tot aan de postdoctorale studie, “samen met gratis kost en inwoning, een stipendium voor onkosten en mogelijkheden om de wereld rond te reizen”, aldus het FDIC.
“Zulke regelingen zijn gebruikelijk bij ballet- en andere uitvoerende kunstgezelschappen, hoewel het pakket van Shen Yun substantiëler is dan vele andere,” zei het FDIC.
Maar The New York Times beschouwde dergelijke voordelen “als instrumenten voor uitbuiting en emotionele manipulatie”, aldus het verslag.
Het artikel maakte ook misbruik van de eis dat dansers een optimaal gewicht moeten behouden, merkte het FDIC op.
“Maar dat is gebruikelijk bij professionele dansers, atleten en modellen. Het is niet alleen om esthetische redenen, maar ook om het risico op blessures te verminderen, omdat extra gewicht een hogere belasting betekent voor gewrichten en botten”, aldus het verslag.
The New York Times plaatste het 5.000 woorden tellende artikel waarin wordt beweerd dat Shen Yun haar artiesten mishandelt in de editie van 18 augustus 2024 van haar krant. Samira Bouaou/De Epoch Times
Oproep tot introspectie
Het FDIC bekritiseerde The New York Times voor het niet volgen van haar eigen redactionele standaarden en voor het niet verzekeren “dat er geen buitenlandse beïnvloedingsoperaties door kwaadaardige actoren in het spel zijn”.
“Dergelijke beslissingen hebben gevolgen”, staat in het verslag.
“Binnen China is het propaganda-apparaat van de CCP al begonnen met het op grote schaal gebruiken van de artikels in haar eigen campagne om Falun Gong te demoniseren, een campagne die het geweld tegen miljoenen onschuldige mensen aanwakkert – inclusief familieleden van Shen Yun-artiesten. Buiten China stimuleert een dergelijk verslag onvermijdelijk de Chinese diplomatieke inspanningen om theaters onder druk te zetten om geen shows te boeken, terwijl artiesten in fysiek gevaar worden gebracht.”
De krant werd opgeroepen om de artikels in te trekken, “een intern onderzoek in te stellen” en “corrigerende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat deze fouten zich niet herhalen in toekomstige artikels over Shen Yun of Falun Gong”.
Op 6 september benadrukte NAVO secretaris-generaal Jens Stoltenberg dat China moet stoppen met het faciliteren en financieren van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne.
“China speelt momenteel een sleutelrol in de oorlog van Rusland tegen Oekraïne”, zei Stoltenberg tijdens een persconferentie in Oslo. “China helpt momenteel bij de productie van een groot deel van de wapens die Rusland gebruikt.
“Ik roep China op om de illegale oorlog van Rusland niet langer te steunen.”
De Chinese Communistische Partij (CCP) blijft de Russische militaire acties in het conflict met Oekraïne steunen, ondanks oproepen van de internationale gemeenschap, waaronder de Verenigde Staten en internationale organisaties, om deze steun stop te zetten.
Volgens de U.S.-China Economic and Security Review Commission negeerde de CCP de oproepen om de oorlog die in februari 2022 uitbrak te veroordelen. In plaats daarvan verkocht ze cruciale technologieën en onderdelen die door het Russische leger worden gebruikt. Nadat landen over de hele wereld sancties begonnen op te leggen aan Rusland vanwege de oorlog, gaf Peking de opdracht aan Chinese staatsbedrijven om te fungeren als tussenpersonen voor het Russische leger of als handelaren die Russische importproducten doorverkochten.
De Verenigde Staten kondigden onlangs ingrijpende sancties aan tegen Chinese bedrijven en de Russische metaal- en mijnindustrie in een hernieuwde poging om te voorkomen dat Amerikaans geld de oorlog financiert en om Rusland financieel onder druk te zetten. China gaf echter aan dat ze de handelsbetrekkingen met Rusland zal verderzetten.
De CCP ontkent over het algemeen de Russische oorlogvoering te hebben gesteund en legt vaak de schuld voor de “spanningen” rond Oekraïne bij de Europese Unie, de Verenigde Staten of internationale organisaties zoals de Verenigde Naties.
Eerder dit jaar zei de Oekraïense president Zelenskyy tegen Franse reporters dat “als China wil, het Rusland kan dwingen om deze oorlog te stoppen”. Volgens een exclusief verslagzijn de spanningen tussen Oekraïne en China toegenomen omdat sommige Oekraïense politici Taiwan hebben erkend door de oprichting van de Taiwan Friendship Group.
De CCP waarschuwt vaak wanneer hooggeplaatste functionarissen uit andere landen Taiwan erkennen en heeft druk uitgeoefend op buurlanden in de Stille Oceaan om de banden met Taiwan te verbreken. Vorige maand schraptede 18 lidstaten van het Pacific Island Forum, samen met andere partners, een verwijzing naar Taiwan als “ontwikkelingspartner”.
Deskundigen, waaronder CIA-directeur William Burnsen de gepensioneerde Australische legergeneraal Mick Ryan, hebben aangegeven dat de CCP probeert te leren van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne over haar eigen invasie van Taiwanvoor te bereiden. De Amerikaanse president Joe Biden zei dat de Amerikaanse steun voor Oekraïne voor de CCP een aanwijzing kan zijn voor de mogelijke gevolgen van een poging om Taiwan met geweld in te nemen.
Linda Sun, voormalig plaatsvervangend stafchef van de New Yorkse gouverneur Kathy Hochul, werd er op 3 september van beschuldigd te hebben gehandeld namens de Chinese Communistische Partij (CCP), aldus federale aanklagers.
Sun, 41, en haar man, Chris Hu, 40, werden in de ochtend van 3 september gearresteerd in hun huis op Long Island.
In juli deed de FBI een huiszoeking op het adres, maar gaf geen details vrij.
Sun werd ook beschuldigd van visumfraude, het smokkelen van vreemdelingen en samenzwering om geld wit te wassen, terwijl Hu werd beschuldigd van samenzwering om geld wit te wassen, bankfraude en misbruik van identificatiemiddelen.
Volgens een openbaar gemaakte aanklacht ontving Sun, een in China geboren en genaturaliseerd Amerikaans staatsburger, miljoenen dollars voor haar activiteiten die ze uitvoerde in opdracht van ambtenaren van de Volksrepubliek China (PRC) en de CCP. Ze registreerde haar rol als Chinese agent niet bij de procureur-generaal, noch gaf ze de voordelen op die ze had ontvangen, wat een werknemer van de overheid van de staat New York (NYS) verplicht is te doen.
“Zoals wordt beweerd, werkten de beklaagde en haar echtgenoot aan het bevorderen van de belangen van de Chinese regering en de CCP, terwijl ze de schijn wekten de mensen van New York te dienen als plaatsvervangend stafchef van de uitvoerende kamer van NYS,” zei de Amerikaanse aanklager Breon Peace.
“Het illegale plan heeft de familie van de verdachte verrijkt met miljoenen dollars. Ons kantoor zal vastberaden optreden om diegenen te vervolgen die optreden als geheime agenten van een buitenlandse overheid,” voegde hij eraan toe.
Het echtpaar pleitte niet schuldig tijdens een eerste rechtszaak op dinsdagmiddag in Brooklyn en zal op borg worden vrijgelaten. Sun mag geen contact meer hebben met het Chinese consulaat en de Chinese missie.
Haar advocaat, Jarrod Schaeffer, zei: “We kijken ernaar uit om deze aanklachten in de rechtszaal te behandelen. Onze cliënt is begrijpelijkerwijs overstuur dat deze aanklachten zijn ingediend.”
Sun, ook bekend als Wen Sun, Ling Da Sun en Linda Hu, bekleedde verschillende functies in de regering van NYS van rond 2012 tot 2023, tijdens de ambtstermijnen van Andrew Cuomo en Hochul, waaronder die van plaatsvervangend hoofd diversiteit van Cuomo van februari 2018 tot juli 2020 en plaatsvervangend stafchef van Hochul van rond september 2021 tot september 2022.
De aanklacht noemde Cuomo en Hochul niet bij naam, maar in plaats daarvan werden ze Politicus 1 en Politicus 2 genoemd.
Sun was ook adjunct-commissaris voor strategische bedrijfsontwikkeling voor het NYS Department of Labor van rond september 2022 tot maart 2023, toen ze werd ontslagen, aldus het document.
Het kantoor van Hochul reageerde niet op een verzoek om commentaar van The Epoch Times. In een verklaring aan de media zei een woordvoerder van haar kantoor: “Deze persoon werd meer dan tien jaar geleden ingehuurd door de uitvoerende kamer. We hebben haar dienstverband in maart 2023 beëindigd nadat we bewijs van wangedrag hadden ontdekt, we hebben haar acties onmiddellijk gemeld bij de wetshandhaving en we hebben de wetshandhaving tijdens dit hele proces bijgestaan.”
Volgens de aanklacht zou Sun tijdens haar werk bij de regering NYS “talrijke politieke activiteiten hebben ontplooid in het belang van de Volksrepubliek China en de CCP”.
De activiteiten omvatten naar verluidt het blokkeren van verzoeken van vertegenwoordigers van de Taiwanese regering om Cuomo en Hochul te ontmoeten of uit te nodigen, het wijzigen van de berichten van de gouverneurs om verwijzingen naar Taiwan en mensenrechtenschendingen in Xinjiang te verwijderen, het verkrijgen van officiële proclamaties van de staat New York voor een hooggeplaatste ambtenaar van het Chinese consulaat (PRC-ambtenaar 1) zonder de juiste toestemming, pogingen om een reis van Hochul naar China te vergemakkelijken en het regelen van ontmoetingen tussen bezoekende delegaties van het Chinese communistische regime en ambtenaren van de overheid van New York, aldus het document.
Ze werd ook beschuldigd van het verstrekken van onbevoegde uitnodigingsbrieven van het kantoor van de gouverneur van NYS, die valse verklaringen waren met betrekking tot immigratiedocumenten, om Chinese ambtenaren illegaal de Verenigde Staten te laten binnenkomen en Amerikaanse overheidsfunctionarissen te ontmoeten.
Ze zou de handtekening van Hochul op deze brieven hebben vervalst. Ze zou ook een ambtenaar van het Chinese consulaat hebben binnengesmokkeld op een afgelegen overheidsconferentie in de Amerikaanse staat New York in maart 2020, ze zou haar banden hebben gebruikt om een logistiek bedrijf te promoten dat eigendom was van een vriend van haar man, ze zou zonder toestemming evenementen in China hebben bijgewoond waarbij ze haar officiële titel gebruikte, ze zou tegen de FBI hebben gelogen over het doel van een van haar reizen naar China en ze zou zich hebben voorgedaan als adjunct-commissaris van het ministerie van Arbeid, nadat ze al maanden was ontslagen.
In ruil voor haar activiteiten ontving Sun naar verluidt “aanzienlijke economische en andere voordelen” van de vertegenwoordigers van Peking, waaronder het “mogelijk maken van miljoenen dollars aan transacties” voor de zakelijke activiteiten van haar man in China, reisvoordelen, kaartjes voor evenementen, promotie van het bedrijf van een goede vriend van de familie, werk voor haar neef in China en gezouten eenden, bereid in de Chinese Nanjing-stijl door de persoonlijke kok van PRC-ambtenaar-1, die bij het huis van de ouders van Sun werden afgeleverd, aldus de aanklagers.
Het koppel zou geld hebben witgewassen voor de aankoop van onder andere hun huis van 3,6 miljoen dollar in New York, een appartement van 1,9 miljoen dollar in Hawaï en verschillende luxe auto’s, waaronder een Ferrari uit 2024.
Banden tussen New York en Taiwan verbreken
Volgens de aanklacht begon Sun al in 2016 met het blokkeren van verzoeken van het Taipei Economic and Cultural Office (TECO) in New York, een de facto consulaat van Taiwan, om de gouverneurs te ontmoeten of te bellen.
Ze weigerde of negeerde de verzoeken die naar haar werden gestuurd en overtuigde collega’s ervan dat als ze dit niet deed, dit zou leiden tot een diplomatieke “vuurstorm”, aldus de aanklagers.
Naar verluidt schepte ze op over het stopzetten van alle ontmoetingen tussen de TECO en de gouverneur in e-mails aan Chinese consulaatmedewerkers en censureerde ze overheidscommunicatie om verwijzingen naar de officiële naam van Taiwan, de Republiek China (ROC), te verwijderen.
De ROC is de voortzetting van een verbannen macht die het vasteland van China controleerde voordat de CCP het in 1949 overnam.
Peking eist de soevereiniteit op over het eiland dat het zelf bestuurt, terwijl veel landen, waaronder de Verenigde Staten, geen officiële diplomatieke banden hebben met Taiwan, maar informeel wel banden onderhouden.
Sun blokkeerde naar verluidt een uitnodiging van TECO voor Hochul, toen nog plaatsvervangend gouverneur van de staat New York, om een evenement bij te wonen in Washington tijdens Select USA in juni 2016.
Later in die maand woonde Hochul de Select USA-receptie 2016 in Washington bij die werd georganiseerd door de Chinese ambassade en de China General Chamber of Commerce-U.S.A. Haar aanwezigheid werd vermeld in een samenvatting van het evenement op de website van de ambassade.
Op 5 juli 2019 schreef de viceconsul van TECO aan Sun om haar en Cuomo uit te nodigen voor een banket in Manhattan tijdens het aanstaande bezoek van de toenmalige president van Taiwan Tsai Ing-wen, aldus de aanklacht.
Sun sloeg de uitnodiging naar verluidt af zonder deze door te sturen of Cuomo’s agenda te controleren, ze waarschuwde een Chinese consulaatambtenaar over het evenement en besprak het met de ambtenaar. Ze stond ook afgebeeld tussen een menigte die protesteerde tegen het bezoek van Tsai in Manhattan.
Ze werd op het eind van augustus 2019 ook beschuldigd van het redigeren van een ontwerpverklaring van Cuomo om verwijzingen naar de “Republiek China” te verwijderen, en het redigeren van een persbericht over COVID-19-reisbeperkingen waarvan ze zei dat het “verwees naar Taiwan als een land”.
In april 2020 probeerde Sun naar verluidt een verzoek (dat ook naar twee andere medewerkers van New York werd gestuurd) tegen te houden om een gesprek tussen Hochul en de directeur-generaal van TECO mogelijk te maken nadat de Taiwanese regering 200.000 maskers aan de overheid van New York had geschonken.
Volgens de aanklacht gaf Sun uiteindelijk toe, maar schreef naar de PRC-ambtenaar 1 voordat het gesprek werd geregeld dat er geen formele bevestiging van de donatie zou komen.
Andere activiteiten
Sun beveiligde naar verluidt een videoboodschap van Hochul die het Chinese Nieuwjaar vierde op verzoek van een Chinese consulaatambtenaar en had ruzie met de speechschrijver van Hochul die erop stond dat de vice-gouverneur de “Oeigoerse situatie” in China noemde, verwijzend naar de mensenrechtenschendingen tegen de etnische groep.
“In feite verwees Politicus 2 in haar openbare boodschap voor het nieuwe maanjaar 2021 niet naar de schrijnende situatie van Oeigoeren in de VRC. PRC-ambtenaar 1 van de volksrepubliek China plaatste vervolgens de nieuwjaarsboodschap van Politicus 2 op de Facebookpagina van het consulaat van de Volksrepubliek China, aldus de aanklacht.
Aanklagers beweerden ook dat Sun in maart 2020 “stiekem” een ambtenaar van het Chinese consulaat had toegevoegd aan een besloten conferentiegesprek van de NYS-regering over “de gezondheidseffecten op de COVID-19-pandemie en de reactie van de regering op de toenemende haatmisdaden tegen Aziatische Amerikanen” en dat ze de ambtenaar herhaaldelijk had gemaild om hun telefoon op stil te zetten.
Ze gebruikte naar verluidt ook haar connecties om een bedrijf dat eigendom was van een vriend van haar man te promoten. Het bedrijf “bracht de overheid van de NYS uiteindelijk meer dan $700.000 in rekening voor het leveren van logistieke diensten tijdens de lente en zomer van 2020”, aldus de aanklacht.
Naast consulaatmedewerkers werd Sun ook beschuldigd van het helpen van twee andere personen, waaronder een genaturaliseerd Amerikaans staatsburger en een Amerikaans permanent legaal inwoner, die zelf optraden als CCP-agenten, om zakelijke banden te bevorderen tussen de staat New York en de Chinese provincies Henan en Jiangxi.
Volgens de aanklacht verstrekte ze naar verluidt ongeautoriseerde uitnodigingen aan Chinese delegaties uit Henan, waardoor ze op frauduleuze wijze Amerikaanse visa konden krijgen, en regelde ze officiële bijeenkomsten.
Sun ging naar verluidt op reis naar China, waarvan de kosten geheel of gedeeltelijk werden betaald door het Chinese regime of agenten van de CCP.
Tijdens zo’n reis in 2019 werd ze uitgenodigd in de banketzaal in de Grote Hal van het Volk en het Diaoyutai State Guesthouse, waar buitenlandse delegaties worden ontvangen en ondergebracht, om de viering van het 70e jaar van de CCP bij te wonen.
Tijdens een vrijwillig interview met een FBI-agent in juli 2020 werd Sun ondervraagd over de reis en gaf ze toe dat ze het feestelijke evenement had bijgewoond. Ze zei dat ze al in China was voor een familiebezoek en dat een vastgoedontwikkelaar uit Long Island haar een ticket voor het evenement had bezorgd, hoewel agenten van de CCP de reizen regelden en financierden, beweerden aanklagers.
In een verklaring die naar The Epoch Times werd gemaild, zei Cuomo’s woordvoerder Rich Azzopardi: “Nationale veiligheid is cruciaal en moet vrij zijn van buitenlandse invloeden. Mevrouw Sun werd gepromoveerd tot plaatsvervangend stafchef in de daaropvolgende regering, maar tijdens onze periode werkte ze in een handvol agentschappen en was ze een van de vele gemeenschapsfunctionarissen die weinig tot geen interactie hadden met de gouverneur.”
The Associated Press heeft bijgedragen aan dit verslag.
De fotograaf sjouwt zijn waterdichte koffer vol apparatuur aan boord van de open boot en gaat, met zijn duikpak aan, samen met de kapitein en de reizigers doorweekt op pad in het kolkende, Disney-blauwe water voor de kust van Maui, op zoek naar de beruchte golf met de toepasselijke bijnaam Jaws.
Het uitstapje naar de branding waar Jaws op de loer ligt, is verre van ontspannend. Andrew Shoemaker, 42 jaar, was bang toen hij voor het eerst ging surfen, want het vooruitzicht van 12 tot 21 meter hoge golven klonk “supergevaarlijk”, vertelde hij aan The Epoch Times. Maar Shoemaker – voormalig eigenaar van een fotogalerie in Lahaina, die een jaar geleden volledig afbrandde – is tegenwoordig veel meer ervaren en richt zijn ogen alleen nog maar op de prijs: het haarscherp vastleggen van die perfecte, krullende golf van 7 verdiepingen.
Jaws is de grootste golf hier in Hawaï. “De Hawaïaanse naam is Piahi,” zei hij. “Je kunt hem eigenlijk vanaf een klif fotograferen, maar wij gaan er echt op uit met een boot en we staan vlak naast de golf met alle surfers en jetskiërs in de buurt.”
“Impact Zone” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker”Sapphire” van Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker
Invaren is gevaarlijker, maar het is het waard, zei hij. “Het erge is dat bijna elke keer dat we gaan iemand zeeziek lijkt te worden omdat het daar erg onstuimig is.”
Shoemaker heeft een vriendschap opgebouwd met de kapitein, Loren, die ooit zijn reizigers in veiligheid bracht door de neus van de boot recht in een golf te sturen die het schip zou hebben omvergeworpen als het de flanken had geraakt. Vandaag was Loren de katalysator voor een panoramische opname van de brekende Jaws die een perfecte krul vormde die leek op een paar kaken. Het is alsof de muil op het punt staat om de verre kliffen van Maui’s beroemde noordkust op te slokken.
Het is duidelijk een truc van het perspectief. De eilanden lijken heel klein, alsof ze opgeslokt kunnen worden. Maar de vergelijking weerspiegelt de echte relatie tussen deze eenzame vulkaaneilanden midden in de Stille Oceaan en de golven zo groot als Godzilla die ze al miljoenen jaren ongenadig teisteren.
Winterstormen ten zuiden van Alaska zetten de oceaan in beweging, die zich ongecontroleerd opbouwt om de open zee over te steken voordat ze Hawaii bereiken. De eilandengroep die bekend staat als Hawaï bestaat uit reusachtige bergen die uit de oceaanbodem omhoog steken, een nogal grimmige muur waar de plotselinge ondiepte de naderende deining dwingt om in de branding te breken. De noordkust van Hawaï heeft het meeste last van deze hydro-actie en werd beroemd toen surfers zich in de jaren ’80 realiseerden dat ze konden jetskiën en door tunnels van water konden surfen.
Een van de beroemdste is Kai Lenny. “Die jongen zit gewoon op een ander niveau,” zei Shoemaker en hij voegde eraan toe dat hij de surfer had gefotografeerd terwijl hij van Jaws afdaalde ”alsof hij van de Niagara watervallen af surfte. Het is waanzinnig.”
Elke gemiddelde surfer “probeert gewoon te overleven” op dat grote blauwe monster, maar Kai Lenny niet, zei de fotograaf. “Hem zien surfen is als kijken naar kunst.”
Op die bijzondere bijeenkomst werd een van Shoemakers favoriete foto’s aller tijden geboren: “Super Kai.”
“Super Kai” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“Adrenaline Rush” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker
Een van de redenen waarom hij het liefst surfers in zijn opnamen opneemt, is dat het de enorme omvang in het juiste perspectief plaatst, zonder welke het vaak misleidend is. “Die golf is 21 meter hoog,” zei hij. “Je kunt je niet voorstellen dat die golf 21 meter hoog is, toch? Tenzij er een kleine surfer op de foto staat.” Zijn foto “Wave Rider” maakt dit duidelijk.
“Als je er een surfer bijhaalt, krijg je pas echt een idee van hoe gigantisch die golf is,” zei hij, waarbij hij ook vermeldde dat dit de reden was waarom hij ‘Adrenaline Rush’ vastlegde.
‘The Wave Rider’ door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“Blue Crush” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker
Maar de schoonheid van water alleen komt ook naar voren in zijn foto’s. Het “vreemde” aan golven en water is dat ze gewelddadig kunnen zijn, maar ze hebben iets dat hem kalmeert. Die iconische golfkrul wordt belichaamd in zijn foto “Blue Crush”, ook een van zijn bestsellers. “Firebird” toont een brandende golf bij zonsopgang verlicht met verbazingwekkende kleuren: vlammend oker, roze en turkoois. Volgens hem zijn de golven in Hawaï prachtig op elk moment van de dag en in elk licht.
Het kalmerende effect van het water contrasteert met de aanvankelijke “behoorlijk ruige” boottocht met Loren op jacht naar foto’s van Jaws, die volgens de fotograaf het best worden vastgelegd tijdens de warme winters van Hawaï, wanneer noordelijke stormen die gigantische golven op de meest afgelegen eilandengroep ter wereld laten neerstorten. Maar zodra hij duizenden foto’s veilig op zijn geheugenkaart heeft staan, stopt hij zijn camera weer in zijn waterdichte tas en kunnen ze ontspannen en een biertje pakken terwijl ze teruggaan naar de haven.
Hij zei: “Op de terugweg denk je na over hoe geweldig de dag was.”
‘Blue Mirror’ van Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker‘Depth Charge’ door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker‘Unleashed’ van Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“Golden Glass” van Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“Tame the Beast” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“Elixir” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“Tempest” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“Rolling Thunder” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker“The Rise of Ke’e” door Andrew Shoemaker. Met dank aan Andrew Shoemaker
“Alles wat cultuur degradeert verkort de weg naar slavernij”, zei Camus in een interview met het tijdschrift Caliban in 1951. In een artikel in Le Monde waarschuwde een groep onderzoekers voor de “passiviteit” van bepaalde Franse musea tegenover de bemoeienissen van de Chinese Communistische Partij (CCP) bij het onderdrukken van culturen die ze wil uitroeien.
Onlangs schrapte het Musée du quai Branly – voorheen het Musée des Arts et Civilisations d’Afrique, d’Asie, d’Océanie et des Amériques – de naam “Tibet” uit zijn catalogi ten gunste van de door het Chinese regime goedgekeurde naam: “autonome regio Xizang”. Dezelfde modus operandi werd gebruikt in het Musée Guimet, het museum voor Aziatische kunst, dat de aan Tibet gewijde kunstgalerijen omdoopte tot “Himalaya Wereld”.
Volgens de auteurs van dit artikel “zijn Franse musea die zich laten dicteren bij het herschrijven van de geschiedenis een teken van grote zwakte”. Ze roepen Franse wetenschappelijke en culturele instellingen op om “elke inmenging van ondemocratische buitenlandse regimes” af te wijzen.
“Culturele genocide” aan de gang in Tibet
70 jaar geleden vielen Chinese communistische troepen het grondgebied van Tibet binnen, de historische thuisbasis van de Tibetaanse etnische groep met boeddhistische tradities die teruggaan tot de Mantsjoes, en dwongen de Tibetaanse leiders een verdrag te accepteren waarin beloofd werd het politieke systeem, de regionale autonomie en de religieuze vrijheid van de regio te handhaven.
De CCP is een atheïstisch communistisch regime dat religieuze overtuigingen bestrijdt omdat ze de Chinezen kunnen afleiden van hun trouw aan de partij. De spirituele en boeddhistische cultuur van Tibet wordt daarom gezien als een existentiële bedreiging voor de macht van het Chinese regime.
In 1951 is het communistische regime begonnen met een campagne om de regio en haar bevolking te ontdoen van hun culturele en religieuze erfgoed – een campagne die door critici en activisten wordt omschreven als “culturele genocide”. In de afgelopen jaren is de strategie van de CCP geëvolueerd naar preventieve repressie, waaronder indoctrinatie vanaf jonge leeftijd, gedwongen “beroepsopleidingen” en gevangenisstraf, volgens een verslag van het Rand Europe Research Institute, gepubliceerd in 2023.
Een ander onderzoek, gepubliceerd in 2020 door de Jamestown Foundation, wijst op de opkomst van gemilitariseerde beroepsopleidingskampen in Tibet, vergelijkbaar met de kampen waar meer dan een miljoen Oeigoeren worden vastgehouden in Xinjiang. Hoewel de massale internering van Oeigoeren door de CCP goed gedocumenteerd is – net als het harde optreden tegen Falun Gong, dat door een onafhankelijk volkstribunaal in Londen als genocide is gekwalificeerd – is het harde optreden in Tibet dat niet. Mensenrechtenschendingen, zoals marteling, verkrachting en seksueel misbruik, zijn gemeld in sommige van de onderzochte instellingen, maar er is geen diepgaand onderzoek uitgevoerd om de omvang van de onderdrukking te begrijpen.
Quai Branly, Guimet: de inmenging van het Chinese regime in de Franse cultuur
Volgens de auteurs van het opiniestuk is de Chinese naam “autonome regio Xizang” voor het Quai Branly museum het resultaat van een wet in de Volksrepubliek China (VRC) die in 2023 van kracht ging. Het laat zien hoezeer dit grote Parijse museum zich heeft aangesloten bij de herschrijving van de geschiedenis door het Chinese communistische regime, dat Tibet van de kaart wil vegen om het bestaan ervan te kunnen ontkennen.
Volgens de auteurs weten sommige mensen niet genoeg over China en Tibet en verwarren ze de indruk van macht en succes van het hedendaagse China met de installatie van een dictatoriaal regime, de economische uitbuiting van het grondgebied en de culturele en demografische uitroeiing van een volk.
Volgens het artikel “is het de keuze van onze musea en sommige van onze universitaire instellingen die onderdak bieden aan de Confucius Instituten, de doorgeefluiken van de Chinese propaganda, om het regime in Peking niet voor het hoofd te stoten”. Deze dwang maakt deel uit van een wijdvertakt netwerk van Chinese invloed dat zich uitstrekt via de media, diplomatie, economie, politiek, onderwijs, denktanks en cultuur.
Deze Chinese beïnvloedingsoperaties zijn niets nieuws. Ze hebben al geprobeerd om shows en tentoonstellingen in Frankrijk tegen te houden. In oktober 2020 werd een tentoonstelling gewijd aan Genghis Khan, stichter van het Mongoolse Rijk, die zou plaatsvinden in het Musée d’histoire de Nantes, geannuleerd nadat de Chinese autoriteiten tussenbeide waren gekomen om de tentoonstelling te censureren. “We wilden verder gaan dan het archetypische beeld van de barbaar die alles op zijn pad vernietigt, om te begrijpen hoe de vestiging van de pax mongolica de handel liet bloeien, botanische en artistieke uitwisselingen liet ontwikkelen en nieuwe manieren van denken liet ontstaan”, verklaarde Bertrand Guillet, directeur van het museum, aan Le Nouvel Obs – historiografisch onderzoek dat niet wordt gevalideerd door de CCP-propaganda.
Op 7 mei 2024 ontving het Galaxie theater in Amnéville een valse bommelding van een onbekende Chinese afzender, waarin de annulering van de Shen Yun show werd geëist. De klassieke Chinese dansshow is al jaren een geliefd doelwit van het regime omdat het 5000 jaar Chinese cultuur laat zien en een China dat zich vrij kon uiten vóór de komst van het communisme 70 jaar geleden.
De wereldwijde strategie van de CCP tegen democratie
In september 2021 onthulde een studie van 650 pagina’s zonder voorgaande, Chinese Influence Operations: A Machiavellian Moment, gepubliceerd door het Institut de Recherche Stratégique de l’École Militaire (Irsem), het wijdvertakte netwerk dat door het Chinese regime wordt gebruikt om de fundamenten van democratieën te destabiliseren.
Het doel van deze Chinese beïnvloedingsoperaties is enerzijds om elk negatief discours over de CCP in de wereld te voorkomen, in het bijzonder met betrekking tot wat het regime de “vijf giffen” noemt (Oeigoeren, Tibetanen, Falun Gong, “pro-democratie-activisten” en “Taiwanese onafhankelijkheidsstrijders”) en anderzijds om een positief discours te produceren over China’s “welvaart, macht en vreedzame opkomst”.
Chinese beïnvloedingsoperaties worden vanuit China aangestuurd via het Propagandadepartement, het 610 Office (een Chinese Gestapo die verantwoordelijk is voor het opsporen van dissidenten in China en de rest van de wereld), het Volksbevrijdingsleger en publieke en private bedrijven die op de loonlijst van het communistische regime staan. Deze operaties worden ondersteund door het ministerie van Staatsveiligheid, de grootste inlichtingendienst ter wereld met meer dan 200.000 agenten. Alle diplomaten, bedrijven, Chinese culturele verenigingen, etc. die in het buitenland actief zijn, werken mee aan deze strategie van het Chinese regime om democratieën te beïnvloeden met hun propaganda.
“Ze voelen zich bedreigd door democratie, het is ontologisch. Ze hebben een vitale behoefte om aan te tonen dat het inferieur is aan hun regeringssysteem” merkt Paul Charon op, directeur van de afdeling Intelligence, Anticipation and Influence Strategies bij Irsem, en co-auteur van het verslag.
Reeds in 2019 waarschuwde een verslag van RSF, Le nouvel ordre mondial des médias selon la Chine (De nieuwe wereld media orde volgens China), dat als democratieën zich niet zouden verzetten, Peking zijn propaganda aan de hele wereld zou opdringen en zijn antimodel aan de democratie zou opleggen. Nu is het zo ver.
De Verenigde Staten hebben het vliegtuig van de Venezolaanse socialistische leider Nicolás Maduro in beslag genomen nadat ze hadden vastgesteld dat de aankoop ervan in strijd was met de Amerikaanse sancties, verklaarde het Department of Justice (DOJ) op 2 september.
Een Dassault Falcon 900EX vliegtuig werd in beslag genomen in de Dominicaanse Republiek en overgebracht naar de federale autoriteiten in Florida, volgens een verklaring van het DOJ. De aankoop van het vliegtuig omzeilde Amerikaanse sancties omdat het werd gekocht via een lege vennootschap en de Verenigde Staten werd uitgesmokkeld, aldus de verklaring.
“Vanochtend heeft het ministerie van Justitie een vliegtuig in beslag genomen dat volgens ons illegaal is aangekocht voor $13 miljoen via een lege vennootschap en de Verenigde Staten is uitgesmokkeld voor gebruik door Nicolás Maduro en zijn trawanten,” zei procureur-generaal Merrick Garland in een verklaring.
De inbeslagname is bedoeld om individuen aan te pakken “die onze sancties en exportcontroles schenden, om te voorkomen dat ze Amerikaanse middelen gebruiken om de nationale veiligheid van de Verenigde Staten te ondermijnen”, aldus Garland.
Sinds mei 2023 werd het vliegtuig van en naar een Venezolaanse militaire basis gevlogen en “gebruikt ten voordele van Maduro” en andere functionarissen, volgens het DOJ. Het vliegtuig werd gebruikt om de Venezolaanse leider naar andere landen te vervoeren.
De Venezolaanse ambassade in Washington heeft voor publicatie niet gereageerd op een verzoek van The Epoch Times om commentaar. Maduro heeft ook geen publieke verklaring over de zaak afgelegd.
Volgens het DOJ werd een uitvoeringsbesluit uit het Trump-tijdperk gebruikt door Amerikaanse functionarissen om het vliegtuig in beslag te nemen, dat Amerikaanse burgers verbiedt om transacties aan te gaan met personen die direct of indirect samenwerken met de regering van Venezuela of het regime van Maduro.
“Laat deze inbeslagname een duidelijke boodschap zijn: vliegtuigen die illegaal zijn aangekocht in de Verenigde Staten ten voordele van Venezolaanse functionarissen die onder sancties vallen, kunnen niet zomaar de zonsondergang tegemoet vliegen,” zei Matthew Axelrod, assistent-secretaris voor exporthandhaving bij het ministerie van Handel, in de verklaring.
De stap markeert een escalatie in de spanningen tussen de Verenigde Staten en Venezuela sinds de verkiezingen in juli, waarvan het ministerie van Buitenlandse Zaken later verklaarde dat het in wezen schijnverkiezingen waren. Oppositieleiders en demonstranten beweerden dat er verkiezingsfraude was gepleegd, wat leidde tot een onderdrukkingscampagne die de hele maand augustus duurde.
Het ministerie van Buitenlandse Zaken merkte op dat de verklaring van de overwinning van Maduro “zonder ondersteunend bewijs kwam” en dat het ook “overweldigend bewijs vond … dat Edmundo González Urrutia de meeste stemmen kreeg in de Venezolaanse presidentsverkiezingen van 28 juli”.
Een maand later verklaarde het ministerie in een update dat het regime van Maduro sindsdien “wijdverspreide repressie heeft uitgevoerd om de macht te behouden” tijdens protesten over de verkiezingsuitslag en beschuldigingen van fraude.
Na de verkiezingen ondertekende Maduro een maatregel die de toegang tot het sociale mediaplatform X, voorheen bekend als Twitter, 10 dagen lang blokkeerde, omdat er volgens hem verkeerde informatie over de verkiezingen werd verspreid. Maduro heeft kritiek geuit op de eigenaar van het platform, Elon Musk, die Maduro heeft bekritiseerd omdat hij een dictator zou zijn.
Sinds 2005 hebben de Verenigde Staten sancties ingesteld tegen Venezolaanse personen en bedrijven die zich schuldig hebben gemaakt aan criminele activiteiten of mensenrechtenschendingen. Volgens de Congressional Research Service zijn de sancties tegen Maduro en het land onder de regering Trump toegenomen.
In maart 2020 klaagden de Verenigde Staten Maduro en andere Venezolaanse functionarissen aan voor drugshandel, corruptie en andere misdrijven. Toenmalig procureur-generaal Bill Barr zei dat Maduro en de andere functionarissen het Amerikaanse banksysteem probeerden te gebruiken “om hun illegale opbrengsten uit Zuid-Amerika te versluizen” en dat ze ook achter het transport van “tonnen cocaïne” naar de Verenigde Staten zaten.
Vorige maand ontkende Vedant Patel, woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken, berichten in de media dat de Verenigde Staten Maduro amnestie zouden hebben aangeboden in ruil voor het vreedzaam opgeven van de macht.
“Dat is niet waar. We hebben Maduro noch anderen amnestie aangeboden sinds deze verkiezingen”, zei Patel op 12 augustus tijdens een persbriefing. “We verwerpen het toegenomen geweld, de onrechtvaardige massale opsluiting en de repressie gericht tegen Venezolanen, inclusief leden van de democratische oppositie.”
Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft volgens Patel opties overwogen voor een mogelijke vreedzame machtsoverdracht in Venezuela. Amnestie valt daar echter niet onder.
“De VS overweegt een reeks opties om Maduro onder druk te zetten om Venezuela terug te brengen naar een democratisch pad en zal dat blijven doen, maar de verantwoordelijkheid ligt bij Maduro en de verkiezingsautoriteiten van Venezuela om schoon schip te maken met de verkiezingsuitslag,” zei hij.
Het DOJ heeft vóór publicatie niet gereageerd op een verzoek van Epoch Times om commentaar.
Terwijl Mohamed Elmasry, emeritus hoogleraar computertechniek aan de Universiteit van Waterloo, zijn kleinkinderen van 11 en 10 jaar op hun smartphones zag tikken, stelde hij een eenvoudige vraag: “Wat is een derde van negen?”
In plaats van een moment te nemen om na te denken, openden ze meteen hun rekenapps, schrijft hij in zijn boek “iMind Artificial and Real Intelligence.”
Later, net terug van een familievakantie in Cuba, vroeg hij hen om de hoofdstad van het eiland te noemen. Opnieuw vlogen hun vingers naar hun apparaten om het antwoord te googelen in plaats van hun recente ervaring op te roepen.
Nu 60 procent van de wereldbevolking – en 97 procent van de mensen onder de 30 – smartphones gebruikt, is technologie onbedoeld een verlengstuk van ons denkproces geworden.
Aan alles hangt echter een prijskaartje. Cognitieve outsourcing, waarbij men vertrouwt op externe systemen om informatie te verzamelen of te verwerken, kan iemands risico op cognitieve achteruitgang verhogen.
Regelmatig gebruik van GPS (Global Positioning System) is bijvoorbeeld in verband gebracht met een significante afname van het ruimtelijk geheugen, waardoor iemand minder goed zelfstandig kan navigeren. Nu AI-toepassingen zoals ChatGPT de norm worden in huishoudens – 55 procent van de Amerikanen meldt regelmatig AI-gebruik – hebben recente onderzoeken aangetoond dat dit leidt tot verminderd kritisch denkvermogen, afhankelijkheid, verlies van besluitvaardigheid en luiheid.
Experts benadrukken het ontwikkelen en prioriteit geven aan aangeboren menselijke vaardigheden die technologie niet kan kopiëren.
Verwaarloosde echte intelligentie
Verwijzend naar zijn kleinkinderen en hun overdreven vertrouwen in technologie, legt Elmasry uit dat ze verre van “dom” zijn.
Het probleem is dat ze hun echte intelligentie niet gebruiken.
Zij, en de rest van hun generatie, zijn gewend geraakt aan het gebruik van apps en digitale apparaten – waarbij ze onbewust standaard gebruikmaken van internetzoekmachines zoals Google in plaats van na te denken.
Net zoals fysieke spieren verzwakken als ze niet gebruikt worden, verzwakken ook onze cognitieve vaardigheden als we technologie voor ons laten denken.
Een veelzeggend geval wordt nu het “Google-effect” of digitaal geheugenverlies genoemd, zoals blijkt uit een onderzoek van Columbia University uit 2011.
De huidige generatie is gewend geraakt aan het gebruik van apps en digitale apparaten. hughhan/unsplash, Michael M. Santiago/Getty Images
Betsy Sparrow en collega’s van Columbia ontdekten dat mensen informatie die gemakkelijk beschikbaar is op het internet snel vergeten.
Hun bevindingen toonden aan dat mensen zich eerder dingen herinneren waarvan ze denken dat ze niet online beschikbaar zijn. Ze zijn ook beter in het onthouden waar ze informatie op het internet kunnen vinden dan in het onthouden van de informatie zelf.
Een studie uit 2021 deed verder onderzoek naar de effecten van googelen en ontdekte dat deelnemers die vertrouwden op zoekmachines zoals Google slechter presteerden op leerevaluaties en het ophalen van herinneringen dan deelnemers die niet online zochten.
Het onderzoek toonde ook aan dat Google-gebruikers er vaak meer vertrouwen in hadden dat ze de leerstof “onder de knie” hadden, wat wijst op een overschatting van het leerproces en onwetendheid van hun leerachterstand. Hun overmoed zou het resultaat kunnen zijn van een vertekening van de “illusie van kennis” – toegang tot informatie via zoekmachines creëert een vals gevoel van persoonlijke expertise en vermindert de inspanning van mensen om te leren.
Te veel vertrouwen in technologie is een deel van het probleem, maar het direct ter beschikking hebben kan net zo schadelijk zijn. Een onderzoek gepubliceerd in het Journal of the Association for Consumer Research ontdekte dat “alleen al de aanwezigheid” van een smartphone de “beschikbare cognitieve capaciteit” verminderde – zelfs als de telefoon uit stond of in een tas zat.
The Epoch Times
Dit “braindrain”effect treedt waarschijnlijk op omdat de aanwezigheid van een smartphone onze cognitieve bronnen aanboort, waardoor onze aandacht subtiel wordt verdeeld en het moeilijker wordt om ons volledig op de betreffende taak te concentreren, aldus onderzoekers. Overmatig gebruik van technologie tast niet alleen onze cognitie aan, clinici en onderzoekers hebben ook gemerkt dat het verband houdt met verminderde sociale intelligentie – de aangeboren aspecten die ons menselijk maken.
Op een machine gaan lijken
In de Verenigde Staten brengen kinderen van 8 tot 12 jaar 4 tot 6 uur per dag door op beeldschermen, terwijl tieners tot 9 uur per dag op beeldschermen doorbrengen. Verder voelt 44 procent van de tieners zich angstig en 39 procent voelt zich eenzaam zonder smartphone.
Buitensporige schermtijd vermindert sociale interacties en emotionele intelligentie en is in verband gebracht met symptomen van autisme, waarbij langer schermgebruik gecorreleerd wordt met ernstigere symptomen.
Dr. Jason Liu, een arts met ook een doctoraat in neurowetenschappen, is een onderzoekswetenschapper en oprichtend voorzitter van het Mind-Body Science Institute International. Liu vertelde The Epoch Times dat hij zich vooral zorgen maakt over het gebruik van digitale media door kinderen.
Hij zegt dat hij onregelmatigheden heeft waargenomen bij zijn jonge patiënten die buitensporig veel tijd doorbrengen in de digitale wereld – hij merkte hun mechanische spraak, gebrek aan emotionele expressie, slecht oogcontact en moeite met het vormen van echte menselijke connecties. Velen vertonen ADHD-symptomen, reageren afstandelijk en worstelen met emotionele kwetsbaarheid.
“We moeten technologie niet onze menselijke natuur laten vervangen,” zei Liu.
Een onderzoek in JAMA, dat Liu’s observaties bevestigt, volgde ongeveer 3.000 adolescenten zonder eerdere ADHD-symptomen gedurende 24 maanden en ontdekte dat een hogere frequentie van het gebruik van moderne digitale media samenhing met een significant hogere kans op het ontwikkelen van ADHD-symptomen.
The Epoch Times
Al in 1988 introduceerden wetenschappers het concept van de “internetparadox”, een fenomeen waarbij het internet, ondanks dat het een “sociaal hulpmiddel” is, leidt tot antisociaal gedrag.
De onderzoekers observeerden 73 huishoudens tijdens hun eerste jaren online en stelden vast dat toenemend internetgebruik gepaard ging met verminderde communicatie met familieleden, kleinere sociale kringen en verhoogde depressie en eenzaamheid.
Uit een follow-up van drie jaar bleek echter dat de meeste negatieve effecten verdwenen waren. De onderzoeker verklaarde dit aan de hand van een “rijk wordt rijker” model, waarbij introverte mensen meer negatieve effecten ondervonden van het internet, terwijl extraverte mensen, met sterkere sociale netwerken, meer profiteerden en meer betrokken raakten bij online gemeenschappen, waardoor de negatieve effecten werden afgezwakt.
Manuel Garcia-Garcia, internationaal hoofd van neurowetenschappen bij Ipsos, die een doctoraat in neurowetenschappen heeft, vertelde The Epoch Times dat connecties van mens tot mens van vitaal belang zijn voor het opbouwen van diepere banden, terwijl digitale communicatiemiddelen contacten vergemakkelijken, maar kunnen leiden tot oppervlakkige interacties en sociale signalen kunnen belemmeren.
Ter ondersteuning van Liu’s observatie dat patiënten “meer op een machine” gaan lijken, werden in een experiment met Facebook over emotionele besmetting, uitgevoerd op bijna 700.000 gebruikers, de nieuwsfeeds gemanipuleerd om meer positieve of negatieve berichten te tonen. Gebruikers die werden blootgesteld aan meer positieve inhoud plaatsten meer positieve updates, terwijl degenen die meer negatieve inhoud te zien kregen meer negatieve updates plaatsten.
Dit toonde aan dat technologie menselijk gedrag op subtiele maar systematische manieren kan beïnvloeden. Dit duwtje in de rug kan volgens experts onze acties en emoties voorspelbaar maken, vergelijkbaar met geprogrammeerde reacties.
Het Eureka moment
“Op je schouders zit het meest ingewikkelde object in het bekende universum,” stelde theoretisch natuurkundige Michio Kaku.
Hoewel de meest geavanceerde technologieën, waaronder AI, geavanceerd lijken, zijn ze niet te vergelijken met de menselijke geest.
“AI is heel slim, maar niet echt,” vertelde Kathy Hirsh-Pasek, hoogleraar psychologie aan de Temple University en senior fellow aan het Brookings Institution, aan The Epoch Times. “Het is een machine-algoritme dat heel goed is in het voorspellen van het volgende woord. Punt uit.”
“Het menselijk brein wordt tijdens de ontwikkeling gevormd en het wordt ons niet zomaar gegeven zoals een computer in een doos,” aldus Hirsh-Pasek. Onze omgeving en ervaringen geven vorm aan het ingewikkelde web van neurale verbindingen, 100 miljard neuronen die onderling verbonden zijn door 100 biljoen synapsen.
Het menselijk leren gedijt op zingeving, emotie en sociale interactie. Hirsh-Pasek merkt op dat computersystemen zoals AI onverschillig staan tegenover deze elementen. Machines “leren” alleen met de gegevens die ze binnenkrijgen en optimaliseren voor de best mogelijke output.
Een hoeksteen van menselijke intelligentie is het vermogen om te leren via onze zintuigen, zei klinisch psycholoog Jessica Russo in een interview met The Epoch Times. Wanneer we in interactie zijn met onze omgeving, verwerken we een grote hoeveelheid gegevens van wat we zien, horen, proeven en aanraken.
AI-systemen kunnen niet verder gaan dan de informatie die ze hebben gekregen en kunnen daarom niet echt iets nieuws produceren, aldus Hirsh-Pasek.
“AI is een uitstekende synthesizer. Het is geen uitstekend denker,” zei ze.
Mensen kunnen dat echter wel.
The Epoch Times
AI mist de intuïtieve vermogens van mensen om de diepte en authenticiteit van emoties echt te begrijpen, vertelde dr. Sai Zuo, een psychiater in de medische antropologie en sociale geneeskunde, aan The Epoch Times.
Hij zei dat bepaalde aspecten van de menselijke intelligentie het huidige begrip van wetenschappers overstijgen en suggereerde dat concepten als inspiratie afkomstig zijn van “een hoger niveau van het universum.”
Veel eureka-momenten, spontane inspiratie zonder duidelijke bron, hebben gediend als doorbraken voor de ontwikkeling van de wetenschap. Tijdens het nemen van een bad realiseerde de oude Griekse wiskundige Archimedes zich dat het volume van een voorwerp kon worden bepaald door het water dat het verplaatste, waardoor hij “Eureka!” riep – een ontdekking die het principe van het drijfvermogen vastlegde. Tijdens een pauze bedacht Albert Einstein een gedachte-experiment met twee bliksemschichten, wat leidde tot de relativiteitstheorie.
Modern entertainment en moderne technologie belemmeren echter het genereren van nieuwe ideeën door de creativiteit te verminderen.
In onze voortdurend stimulerende wereld is er bijvoorbeeld geen ruimte of tijd voor verveling. Maar verveling verhoogt juist de creativiteit en stelt je in staat om nieuwe oplossingen te bedenken.
Gelukkig zijn er effectieve manieren om de negatieve invloeden van technologie tegen te gaan en onze aangeboren menselijke vermogens te versterken.
De menselijke intelligentie terugwinnen
Experts suggereren dat schermvasten, waarbij technologie wordt verwijderd, kan helpen bij het ontwikkelen van gerichte en doelbewuste levens.
Een onderzoek toonde aan dat zesdeklassers die vijf dagen op een natuurkamp zonder technologie doorbrachten, significante verbeteringen lieten zien in non-verbale emotionele signalen, zoals het lezen van gezichtsemoties, in vergelijking met hun leeftijdsgenoten die niet gingen.
Zelfs het stellen van redelijke grenzen kan de nadelige effecten beperken.
Jongvolwassenen bij wie het gebruik van sociale media gedurende twee weken werd beperkt tot 30 minuten per dag, ervoeren een verminderde smartphoneverslaving en een verbeterde slaap, levenstevredenheid, minder stress en betere relaties. Volgens Hirsh-Pasek is balans de sleutel.
Daarnaast heeft recent onderzoek aangetoond dat eenvoudige ingrepen zoals het uitschakelen van niet-essentiële meldingen, de telefoon op stil houden, Touch ID/Face ID uitschakelen, sociale media-apps verbergen en de telefoon in grijstinten zetten, helpen om de schermtijd te verminderen.
Als een digitale detox niet haalbaar is, toont onderzoek aan dat er andere manieren zijn om te helpen.
Onze hersenen voeren een belangrijk schoonmaakproces uit tijdens de slaap. Neurotoxische afvalstoffen stapelen zich gedurende de dag op en worden weggespoeld, wat bijdraagt aan de gezonde werking van hersencellen.
Spiritualiteit
Moderne digitale technologie staat synoniem voor eindeloze stimulatie, waardoor we worden gescheiden van belangrijke aspecten van het leven, zoals een rustige geest.
Russo zei: “Er is niet echt veel ruimte om spiritueel te zijn als we het zo druk hebben met dingen doen.” Ze voegde eraan toe dat deze cultuur wordt overspoeld met afleidingen – overvloedige e-mails, meldingen en nieuwsflitsen. Hierdoor verdrinken onze lichamen in dopamine.
Deze constante stimulatie houdt ons gevangen in een verhoogde stressrespons, de vecht-of-vlucht-respons, waardoor onze systemen overspoeld worden met cortisol en adrenaline. Na verloop van tijd put dit onze geest en ons lichaam uit en belemmert het ons vermogen om dieper na te denken en verbinding te maken.
Spiritualiteit, zei Russo, gaat over het herontdekken van de betekenis van “geest” – afgeleid van spiritus, het Latijnse woord voor “adem.” Het gaat over vertragen, diep ademhalen en volledig aanwezig zijn in elk moment.
Spirituele praktijken stimuleren betekenisvolle verbindingen, waaronder empathie en emotionele intelligentie.
Ze kunnen ook cognitieve vaardigheden zoals creativiteit, aandacht, zingeving en doelgerichtheid versterken. Deze praktijken betrekken onze geest op manieren die anders zijn dan en mogelijk een aanvulling vormen op het zoeken naar informatie dat gebruikelijk is in onze techno-centrische wereld.
De keuze die voor ons ligt
We staan aan de vooravond van technologische vooruitgang, merkt Hirsh-Pasek op, met zaken als AI en de metaverse die dagelijks in opmars zijn. Het is een uitdaging en een kans om ervoor te zorgen dat technologie onze menselijkheid versterkt in plaats van vermindert.
“Technologie kan enorme voordelen bieden en in de toekomst zullen er vele, vele prachtige dingen zijn,” zei Hirsh-Pasek. Ze voegt er echter aan toe dat “de menselijke soort een sociaal brein heeft – dat is wie we zijn. Hoe meer we afbreuk doen aan die sociale aard van de mensheid, hoe meer we afbreuk doen aan onze mogelijkheden als soort.”
Liu waarschuwt voor blind vertrouwen in digitale technologie, inclusief AI.
“We kennen slechts een deel van de onbeperkte intelligentie van het universum,” zei hij, en een overdreven vertrouwen op digitale technologie dreigt ons te beperken in ons streven naar meer diepgaande, onverklaarbare en geïnspireerde kennis.
Mensen bezitten een unieke geest, ziel, moraal en hart die ons verbinden met het goddelijke. Overmatige afhankelijkheid van technologie dreigt deze aspecten van ons wezen te verschrompelen, zei hij.
Bovendien merkte Liu op dat als de menselijke moraal verloren gaat, we AI onbedoeld zullen leren om slechte dingen te doen en technologie te gebruiken voor wandaden.
“Bovenal is het belangrijkste dat mensen zich concentreren op hun eigen ontwikkeling – de verbetering van [hun] menselijke aard.” Dit omvat het ontwikkelen van “menselijke liefde, mededogen, begrip voor elkaar en vergeving.”
Hij gelooft dat deze waarden de ware kracht van de mensheid zijn en de sleutels tot het ontsluiten van een toekomst waarin technologie ons lot dient in plaats van bepaalt. De keuze is, zoals altijd, aan ons.
Terwijl een recordaantal Cubanen de verslechterende economie blijft ontvluchten, blijven de ouderen achter, vechtend om te overleven met het maandelijkse pensioen van $10 van het communistische regime en met een schrijnend gebrek aan basisvoorzieningen.
Voedseltekorten, stroomtekorten, tekorten aan medische apparatuur en tekorten aan medicijnen hebben dit jaar geleid tot aanhoudende protesten en een voortdurende uittocht van volwassenen op arbeidsleeftijd.
Het resultaat is niets minder dan verwoestend voor de gepensioneerden van het land.
“Het is een nachtmerrie op alle fronten. Dit is een SOS. Cuba staat op het punt om op een fatale manier in te storten,” zegt Ramon Saul Sanchez, al jarenlang activist tegen het Cubaanse regime en voorzitter van de Beweging voor Democratie in Miami.
“Mensen kunnen het zich niet voorstellen, zeker niet van buitenaf, om ouderen in zulke onmenselijke omstandigheden te laten leven,” vertelde Sanchez aan The Epoch Times.
“Door de verslechtering van de economie en het gebrek aan interesse van het Cubaanse regime, helpen ze niet degenen die het nodig hebben,” zei hij. “Met je pensioen kun je misschien een dozijn eieren per maand kopen. Dat is alles.”
Met een van de oudste populaties in Latijns-Amerika staat Cuba hoog in de ranglijst wat betreft het aantal burgers ouder dan 65 jaar, volgens het verslag van het Cuban Research Institute en de Florida International University.
Het verslag stelt dat het aantal oudere afhankelijke personen voor elke 100 volwassenen in de werkende leeftijden binnenkort zou kunnen oplopen tot 28 door de enorme uitstroom van migranten die begon in 2022.
Volgens gegevens van Customs and Border Protection hebben agenten van de Amerikaanse grenspatrouille bijna 425.000 illegale Cubaanse immigranten opgepakt in de fiscale jaren 2022 en 2023.
In het fiscale jaar 2024 tot en met juli zijn er nog eens bijna 200.000 gearresteerd.
Deze aantallen overtreffen eerdere grootschalige migraties van Cuba naar de Verenigde Staten, waaronder de Freedom Flights van 1965-1973 (ongeveer 300.000 Cubanen) en de Mariel Boatlift van 1980 (ongeveer 125.000 Cubanen).
Dalende geboortecijfers hebben de vergrijzing van de Cubaanse bevolking ook decennialang versneld.
De trend werd merkbaar in de jaren 1980, maar Cuba zit sinds 1978 onder het vervangingsgeboortecijfer, volgens een analyse gepubliceerd in het tijdschrift JSTOR.
De auteurs van de studie stelden dat de vruchtbaarheidscijfers na de revolutie van Fidel Castro in 1959 een aantal jaren voorbij de 30 geboorten per duizend inwoners klommen.
Maar toen het aanvankelijke optimisme voor het communistische regime vervaagde, daalde dat cijfer tegen het einde van de jaren 1960.
Vanaf 1980 daalde het geboortecijfer in Cuba naar een historisch dieptepunt van 14 per duizend.
Een bejaarde vrouw toont een “libreta”, een rantsoenkaart, waarmee Cubanen sinds 1963 basisvoedsel kunnen kopen tegen gesubsidieerde prijzen, in Santiago de Cuba op 10 juli 2013. De verslechtering van de economie maakt dat velen worstelen om te overleven. –/AFP via Getty Images
De website Macrotrends heeft vastgesteld dat het geboortecijfer in Cuba vanaf 2024 net boven de negen per duizend ligt.
In 2023 verscheen Juan Carlos Alfonso Frag, plaatsvervangend hoofd van het Cubaanse staatsbureau voor statistiek en informatie, in het televisieprogramma “Mesa Redonda” om de bezorgdheid over de vergrijzing van de Cubaanse bevolking aan te kaarten.
Frag zei dat het land al vier jaar op rij te kampen heeft met een lage vruchtbaarheid en hoge sterftecijfers.
Ondertussen zeggen familieleden van Cubanen die op het eiland wonen dat het gebrek aan voedsel en medische voorraden hun geliefden dagelijks voor overlevingsproblemen stelt.
Sanchez legt uit dat mensen die te oud zijn om te werken vaak geen goede medicijnen en voeding krijgen, omdat ze van hun overheidspensioen van slechts 10 dollar per maand moeten leven.
Sanchez zei dat de communistische partij van het land niet geïnteresseerd is in het helpen van de meest kwetsbare burgers, van wie velen voormalige aanhangers van Castro’s revolutie zijn of zelfs voor de communistische partij hebben gewerkt.
Sanchez zei dat het vastgeroeste regime van Cuba nu klaagt dat het niet genoeg geld heeft om de pensioenen uit te betalen, omdat de financiën van het land te krap zouden zijn.
“Mensen gaan dood. Bejaarden vallen flauw op straat door gebrek aan voeding,” zei hij.
De dagelijkse overlevingsstrijd voor de oudere inwoners van Cuba is een persoonlijke kwestie voor Sanchez.
Hulp sturen
Sanchez is zelf gepensioneerd en heeft een goede vriend naar wie hij al vaak medische apparatuur en andere benodigdheden heeft gestuurd.
Onlangs stuurde hij medische benodigdheden nadat zijn vriend een been had gebroken.
Zelfs de meest elementaire medische benodigdheden zijn schaars in Cuba.
Sanchez beschreef de situatie waarmee zijn vriend te maken kreeg toen hij met een op drie plaatsen gebroken been in het ziekenhuis aankwam.
De verbannen activist Ramon Saul Sanchez (3e R), leider van de Beweging voor Democratie, spreekt tijdens een persconferentie in een lokaal restaurant in de wijk Little Havana in Miami op 3 augustus 2006. Roberto Schmidt/AFP via Getty Images
“Ze namen een gebruikt gips dat ze in de hoek hadden gezet en deden het om de knie. Daarna deden ze er een kledingstuk omheen om het op zijn plaats te houden en stuurden hem naar huis.”
Toen het been niet genas, kreeg Sanchez’ vriend van een arts te horen dat hij geopereerd moest worden.
“Ik moest hem alles opsturen zodat de artsen hem konden opereren,” zei Sanchez met een zware zucht. “Ik heb het letterlijk over alles wat je nodig hebt om te opereren.”
Zonder een spoedpakket met antibiotica, verband, hechtingen en zelfs verdoving was de operatie van zijn vriend niet mogelijk geweest, zei Sanchez.
Zoals zovelen hebben de meeste familieleden van zijn vriend het eiland verlaten of zijn overleden.
Sanchez zegt dat zijn organisatie honderden Cubanen in dezelfde situatie helpt. Sommigen hebben familie in de Verenigde Staten die voorraden kan verschepen, maar anderen zitten vast en hebben helemaal geen reddingslijn.
“We krijgen elke dag dit soort telefoontjes,” zei hij.
Auteur en mede-oprichter en woordvoerder van het Cubaanse Democratische Directoraat, Orlando Gutiérrez-Boronat, bevestigde dit.
“Er is een ernstig tekort aan medicijnen omdat het regime failliet is en nergens ter wereld krediet heeft,” vertelde hij The Epoch Times via sms.
Boronat zei dat de bejaarden nu een onevenredig hoge prijs betalen voor het jarenlange economische wanbeleid van het Cubaanse regime.
Dit is vooral zorgwekkend in de gezondheidszorg, gezien het grotere aantal medische aandoeningen dat bejaarden treft.
Als reactie op de toenemende crisis ontsloeg de Cubaanse president Miguel Díaz-Canel in maart de minister van economie, Alejandro Gil Fernández.
Dit wordt onderstreept door meerdere verslagen over tekorten aan medisch personeel en water in Cubaanse ziekenhuizen.
Een bejaarde patiënt ligt in een bed op de geriatrische afdeling van het Comandante Manuel Fajardo ziekenhuis in Havana op 6 juli 2017. Ziekenhuizen in Cuba kampen met een ernstig tekort aan medische basisuitrusting. Yamil Lage/AFP via Getty Images
Boronat zei dat er een acuut tekort is aan personeel in de gezondheidszorg door het aantal artsen dat door het regime naar het buitenland wordt gestuurd, terwijl anderen vrijwillig vertrekken.
Hij voegde eraan toe dat het in de meeste ziekenhuizen in Havana gebruikelijk is dat studenten uit medische opleidingen de leiding hebben over de eerste hulp.
Het is een beeld dat in schril contrast staat met Cuba’s vermeende status als een schoolvoorbeeld van overheidsgezondheidszorg.
De Victims of Communism Memorial Foundation zegt dat deze tegenstelling bestaat omdat Cuba een gelaagde benadering heeft voor gezondheidszorg en toegang tot hoogwaardige behandeling is voorbehouden aan medische toeristen en hooggeplaatste leden van de communistische partij.
Voor de lokale bevolking is het verhaal heel anders, zegt de stichting in een verslag.
“Het Cubaanse gezondheidssysteem is ingestort en beschikt niet over adequate faciliteiten of voorraden,” aldus het verslag.
Het verslag haalt veldonderzoek aan dat een “wijdverspreide afhankelijkheid van de zwarte markt, of de informele economie, om te voorzien in de basisbehoeften van consumenten” vaststelt, geleverd door vrienden, familie of liefdadigheidsinstellingen uit het buitenland.
De analyse merkte verder op dat Cubanen verkoudheids- en griepmedicijnen, chirurgische en tandheelkundige apparatuur en pijnstillers vaak van buiten het gezondheidszorgsysteem halen.
De impact van Cuba’s falende gezondheidszorg is nog groter voor bejaarden.
Uit een analyse bleek dat bijna 95 procent van de volwassenen van 60 jaar en ouder minstens één chronische aandoening heeft. Bijna 80 procent heeft er twee of meer, volgens onderzoek van de National Council on Aging.
“Het is bekend dat de oudere bevolking in Cuba gevoed en gekleed wordt door geld dat ze van hun familie in het buitenland ontvangen,” zei Boronat. “Geen enkele gepensioneerde kan leven van het pensioen dat hij ontvangt.”
Hij voegde eraan toe dat veel van de daklozen in Cuba mensen zijn in de pensioengerechtigde leeftijd die geen steun van buitenaf hebben.
Sanchez zei dat zelfs leden van het regime in de steek worden gelaten als ze de arbeidsmarkt verlaten.
“Mensen die vochten voor de revolutie komen nu naar voren en zeggen ‘Ik gaf mijn leven voor de revolutie’, we zien het nu overal,” zei hij.
Een bejaarde man loopt langs een muur met een Cubaanse vlag erop geschilderd in Havana op 22 mei 2023. Ouderen in Cuba betalen een hoge prijs voor het economische wanbeleid onder een communistisch regime. Yamil Lage/AFP via Getty Images
Om het regime heen werken
Voor Sanchez en andere Cubanen die in ballingschap leven in het buitenland, geldt dat hij moet oppassen dat hij zijn naam niet zet op alles wat hij naar geliefden op het eiland stuurt.
Hij zei dat als je een persona non grata bent bij de regerende partij, alles wat je stuurt in beslag wordt genomen.
Sanchez vertelde dat hij heeft geholpen met het verzamelen en verzenden van containers met voedsel, maar dat dit “op een verborgen manier” moet gebeuren, zodat de spullen langs de Cubaanse douane komen.
Onlangs stuurde hij voor $500 aan algemene voorraden naar het eiland.
In Miami is het volgens Sanchez gebruikelijk om Cuba-specifieke winkels te vinden die van alles hebben, van medische benodigdheden tot apparaten voor mensen die spullen naar hun familie willen sturen.
“Je hoort vaak: Heb je iemand gevonden die de thermometer kan opsturen? of Hoe vind ik iemand die orthopedische schoenen kan opsturen?” vertelde Sanchez, waarmee hij veel voorkomende gesprekken onder Cubaanse ballingen herhaalde.
Hij zei dat het Cubaanse regime een flink deel neemt van wat Cuba binnenkomt en dat de grootste uitdaging is om essentiële goederen in handen te krijgen van degenen die ze nodig hebben.
De Verenigde Staten blokkeren de inspanningen om humanitaire hulp te sturen niet, maar Sanchez zei dat de communistische partij dat wel doet.
“Wij zijn de belangrijkste humanitaire bron voor het Cubaanse volk. Het Amerikaanse embargo bemoeit zich daar niet mee.”
De groep Human Rights Watch merkte op dat de economische crisis in Cuba een zware tol eist van de inwoners. Naast tekorten aan voedsel en medicijnen zijn stroomstoringen een groot probleem.
In een analyse van de situatie in 2023 stelde de organisatie dat Cubanen vanaf februari enkele maanden lang elke dag drie uur lang zonder stroom zaten.
Illegale immigranten uit Cuba staan in de rij om aan boord te gaan van een bus die hen naar een station van de U.S. Customs and Border Protection brengt in Marathon, Florida, op 5 januari 2023. Joe Raedle/Getty Images
Sommige Cubaanse functionarissen geven het Amerikaanse embargo de schuld voor het gebrek aan essentiële medicijnen, wat al tientallen jaren een zwak excuus is van de regering.
Maar deze verklaring klinkt voor velen hol omdat verschillende landen al jaren handel drijven met Cuba, waaronder biotech giganten als China en Brazilië.
“De gezondheidszorg van de bevolking is geen prioriteit voor het regime. Het segment van de bevolking dat het zwaarst wordt getroffen is de vergrijzende leeftijd, die de meeste medicijnen nodig heeft,” zei Boronat.
De levensverwachting in Cuba daalde van 78,07 jaar tussen 2014 en 2016 naar 77,7 jaar tussen 2018 en 2020.
Op de vraag waarom bejaarde inwoners Cuba niet ontvluchten met hun familie, zei Sánchez: “Velen van hen die met pensioen zijn, hebben niet de middelen om de tickets te kopen om te vertrekken. Ze leven in een zeer erbarmelijke situatie.”
Hij zei dat jongere generaties alles verkopen wat ze bezitten, behalve de kleren die ze aanhebben, om te kunnen vertrekken.
Anderen wagen de gok en steken de gevaarlijke Straat van Florida over om buiten het bereik van communistisch Cuba te kunnen leven.
Volgens Sánchez zijn zelfs oudere inwoners bereid om het risico te nemen om de verraderlijke wateren tussen Cuba en Florida over te steken.
Hij beschreef een recent incident waarbij hij hulp organiseerde om een verlaten bejaarde man te evacueren die aan het verhongeren was in zijn huis.
Tragisch genoeg stierf de man slechts twee dagen nadat hij naar een ziekenhuis was gebracht.
