zondag, 28 nov 2021

Studie: Zon – niet CO2 – mogelijk achter opwarming aarde

De zon en niet de menselijke uitstoot van koolstofdioxide (CO2) kan de belangrijkste oorzaak zijn van de warmere temperaturen in de afgelopen decennia, volgens een nieuwe studie met bevindingen die sterk in tegenspraak zijn met de conclusies van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) van de Verenigde Naties (VN).

In het peer-reviewed artikel, dat is opgesteld door een team van bijna twee dozijn wetenschappers uit de hele wereld, wordt geconcludeerd dat in eerdere studies niet voldoende rekening is gehouden met de rol van zonne-energie bij het verklaren van de stijging van de temperaturen.

De nieuwe studie werd gepubliceerd net nadat de VN haar zesde “Assessment Report”, bekend als AR6, had gepubliceerd, waarin opnieuw werd gepleit voor het standpunt dat de uitstoot van CO2 door de mens de schuld is van de opwarming van de aarde. Volgens het rapport was de verantwoordelijkheid van de mens “ondubbelzinnig”.

Maar de nieuwe studie doet ernstige twijfel rijzen over de hypothese.

De klimaatwetenschappers en zonnefysici zeggen dat het IPCC de schuld “voorbarig” bij CO2 legt, en betogen in het nieuwe artikel dat de conclusies van het IPCC, namelijk dat de menselijke uitstoot aan de oorzaak ligt, gebaseerd zijn op “beperkte en onvolledige gegevens over de totale bestraling van de zon”.

Het wereldwijde klimaatorgaan lijkt inderdaad een opzettelijke en systematische vooringenomenheid te vertonen in welke standpunten, studies en gegevens worden opgenomen in zijn invloedrijke rapporten, zo bevestigden meerdere auteurs aan The Epoch Times in een reeks telefonische en video-interviews.

“Afhankelijk van welke gepubliceerde gegevens en studies je gebruikt, kun je aantonen dat alle opwarming door de zon wordt veroorzaakt, maar het IPCC gebruikt een andere dataset om tot de tegenovergestelde conclusie te komen,” vertelde hoofdauteur en PhD Ronan Connolly aan The Epoch Times in een video-interview.

“In hun drang om een zogenaamde wetenschappelijke consensus te forceren, lijkt het IPCC te hebben besloten om alleen die datasets en studies in overweging te nemen die het door hen gekozen verhaal ondersteunen,” voegde hij eraan toe.

De implicaties voor het beleid zijn enorm, vooral op dit gebied, waar triljoenen dollars op het spel staan en een dramatische reorganisatie van de wereldeconomie wordt voorgesteld.

Windturbines staan achter een zonne-energiepark in de buurt van Werder, Duitsland op 30 oktober 2013. (Sean Gallup/Getty Images)

Artikel onderzoekt zon versus CO2

Door gebruik te maken van publiek beschikbare datasets van de Amerikaanse overheid en andere bronnen, is het gemakkelijk om alle opwarming van de afgelopen decennia te verklaren door niets anders te gebruiken dan veranderingen in zonne-energie die op aarde aankomt, zo blijkt uit het nieuwe artikel.

Hoewel de studie het ermee eens is dat het gebruik van de door de VN gekozen datasets zou impliceren dat de mens de hoofdschuldige is, bevat de studie meerdere grafieken die aantonen dat het kiezen van andere datasets dan degenen die de VN gebruikt, de conclusie van het IPCC op zijn kop zet.

Als de studie, die door deskundigen uit meer dan een dozijn landen is gepubliceerd in het internationale wetenschappelijke tijdschrift Research in Astronomy and Astrophysics (RAA), wordt bevestigd, zou dat een vernietigende klap betekenen voor het IPCC en haar conclusie dat de uitstoot van CO2 door de mens de enige of zelfs maar de belangrijkste oorzaak is van de opwarming van de aarde.

Hoewel in het rapport wordt opgeroepen tot verder onderzoek om de verschillen tussen de tegenstrijdige datasets en studies op te lossen, tonen de auteurs onomstotelijk aan dat het, afhankelijk van de gebruikte datasets, heel goed mogelijk is dat de opwarming grotendeels of zelfs helemaal ongerelateerd is aan de mens.

Aan de hand van 16 verschillende schattingen van de hoeveelheid zonne-energie, ook wel “totale zonnestraling” genoemd, worden deze gegevens vergeleken met meer dan 25 schattingen van temperaturen op het noordelijk halfrond die teruggaan tot de jaren 1800.

Wanneer bijvoorbeeld de zonnegegevens van NASA’s “ACRIM”-zonnemonitorsatellieten worden vergeleken met betrouwbare temperatuurgegevens, zou vrijwel de gehele opwarming door de zon worden verklaard, en zouden menselijke emissies bijna geen enkele rol spelen.

En toch, om redenen die volgens de auteurs van de studie zacht gesteld duister zijn, verkiest de VN om de NASA ACRIM data en andere datasets te negeren ten voordele van die welke de hypothese ondersteunen dat de mens verantwoordelijk is voor de klimaatverandering.

De IPCC-rapporten van de VN, met inbegrip van het onlangs verschenen 6e evaluatierapport, hebben steevast menselijke activiteiten, zoals de uitstoot van zogenaamde “broeikasgassen”, verantwoordelijk gesteld voor de waargenomen veranderingen. Vele studies in de wetenschappelijke literatuur zijn het eens met het IPCC-standpunt van de VN.

De nieuwe studie echter, getiteld “How much has the Sun influenced Northern Hemisphere temperature trends? An ongoing debate”, worden tientallen andere studies aangehaald die de zon – en niet de menselijke activiteit – aanwijzen als de belangrijkste drijvende kracht achter de klimaatveranderingen.

Volgens de auteurs van de studie zijn deze afwijkende wetenschappelijke standpunten opzettelijk onderdrukt door het IPCC en zijn zij niet opgenomen in de IPCC-rapporten van de VN, om redenen die niet afdoende zijn toegelicht.

Een woordvoerder van het IPCC ontkende in een reactie aan The Epoch Times dat het VN-orgaan in de fout zou zijn gegaan, en zei dat de nieuwe studie pas voor publicatie was aanvaard nadat de termijn om ze in overweging te nemen was verstreken.

Het artikel in RAA is het ermee eens dat de planeet enigszins is opgewarmd sinds het einde van de 19e eeuw, toen met het verzamelen van betrouwbare gegevens op het noordelijk halfrond werd begonnen.

Maar wat het invloedrijke rapport van de VN des te meer in twijfel trekt, is dat zelfs de door het IPCC gebruikte temperatuur datasets in het nieuwe artikel en in andere artikelen worden bekritiseerd.

In de studie wordt onder meer gewezen op schijnbare gebreken in de aanpak van het IPCC voor het ramen van de mondiale temperatuurveranderingen op basis van gegevens van zowel stedelijke als plattelandslocaties.

Volgens de auteurs van de studie leidt het opnemen van stedelijke datasets tot een kunstmatige opwaartse vertekening van de temperaturen als gevolg van het bekende “stedelijk hitte-eiland”-effect waarmee rekening moet worden gehouden.

Het komt erop neer dat steden warmer zijn dan het platteland als gevolg van menselijke activiteiten en structuren, zodat temperatuurstations waar steden omheen zijn gegroeid, kunstmatige temperatuurstijgingen weergeven die worden veroorzaakt door de verstedelijking in plaats van door de opwarming van de aarde.

Het IPCC heeft deze bezorgdheid verworpen en stelt dat verstedelijking slechts een zeer kleine rol heeft gespeeld in de geschatte temperatuurstijging.

Ronan Connolly, Ph.D. (met dank aan Ronan Connolly)

Waarom de schijnbare vooringenomenheid?

Op de vraag waarom deze standpunten werden genegeerd en zelfs onderdrukt, antwoordde Connolly, hoofdauteur van de studie, dat er een “bevestigingsvooroordeel” aan het werk was. Dit is wanneer mensen alleen informatie in overweging nemen die hun vooroordeel ondersteunt, iets wat volgens Connolly alle wetenschappers treft.

Hoewel dit een rol kan spelen bij de selectie door het IPCC van datasets en studies die in aanmerking moeten worden genomen, is het moeilijk om daar zeker van te zijn, zei hij, en hij uitte zijn bezorgdheid over het feit dat het IPCC alleen datasets en studies in aanmerking nam die “het gekozen verhaal ondersteunen”.

“Of ze dit opzettelijk deden of dat het gewoon een vooroordeel was, is moeilijk te zeggen, maar het is duidelijk dat er datasets worden geselecteerd die het IPCC-standpunt ondersteunen, terwijl gegevens die dit tegenspreken zijn uitgesloten,” voegde Connolly toe, die een PhD heeft in computationele chemie en verbonden is aan het Center for Environmental Research and Earth Sciences (CERES).

Connolly zei ook dat het IPCC belangrijke recente artikelen negeerde die haar conclusies tegenspraken, en zelfs het bestaan van dergelijke nieuwe artikelen ontkende, ondanks het feit dat vooraanstaande IPCC-wetenschappers diezelfde artikelen in hun eigen werk aanhaalden.

Zo werd een verwant artikel uit 2015, gepubliceerd in het prestigieuze tijdschrift Earth-Science Reviews, getiteld “Re-evaluating the role of solar variability on Northern Hemisphere temperature trends since the 19th century“, gunstig geciteerd door IPCC-Werkgroep 1 co-voorzitter Panmao Zhai uit China. In dat document wordt onder meer betoogd dat het stedelijk warmte-effect niet naar behoren wordt aangepakt.

En toch beweert het VN-orgaan in het laatste IPCC-beoordelingsrapport dat “er geen recente literatuur naar voren is gekomen” die aanleiding zou geven tot een wijziging van zijn conclusie dat de verstedelijkingskwestie minder dan 10 procent verklaart van de kennelijke stijging van de temperatuur op aarde.

Op de vraag waarom de studie uit 2015 in een belangrijk tijdschrift, geciteerd door een van zijn eigen leiders, naast andere belangrijke artikelen, niet werd vermeld in zijn laatste rapport, verklaarde een woordvoerder van het IPCC aan The Epoch Times na overleg met IPCC Werkgroep 1 Co-voorzitter Zhai dat “beslissingen over citaties aan de auteurs van het bestuursteam zijn, niet aan de medevoorzitters.”

In een ander geval heeft het IPCC een studie over sneeuwbedekking uit 2019 waaraan Connolly meewerkte, verkeerd voorgesteld door valselijk te suggereren dat de studie minder sneeuw in alle vier seizoenen liet zien. In werkelijkheid toonde de studie meer sneeuwbedekking in de herfst en winter en dat de huidige klimaatmodellen alle vier de seizoenen fout hebben.

Een deel van het probleem is dat het IPCC de opdracht heeft een wetenschappelijke consensus te bereiken, aldus Connolly.

“Dit leek aanvankelijk misschien een goed idee, maar wanneer de wetenschappelijke gemeenschap afwijkende meningen heeft, belemmert het afdwingen van een voortijdige consensus helaas de wetenschappelijke vooruitgang – het is niet nuttig en leidt tot een ongerechtvaardigd vertrouwen in de conclusies,” vertelde Connolly aan The Epoch Times in een interview.

In een poging om de afwezigheid van verschillende gepubliceerde wetenschappelijke standpunten in de VN-rapporten te verklaren, citeerde de studie onderzoekers en artikelen om te suggereren dat “wetenschappelijke resultaten die mogelijk zouden kunnen interfereren met politieke doelen onwelkom zijn”.

In dit door NASA vrijgegeven beeld, stijgt een zonne-uitbarsting op boven het oppervlak van de zon in de ruimte op 31 dec. 2012. (NASA/SDO via Getty Images)

Systemische vooringenomenheid … of opzettelijke fraude?

Een andere auteur van de studie, Ph.D. Willie Soon, deelt deze bezorgdheid en stelt dat het negeren van de activiteit van de zon gelijk staat aan het negeren van de olifant in de kamer.

De astrofysicus van CERES beschuldigt het VN-orgaan in wezen van opzettelijke fraude en bestempelt het IPCC als “cartoonwetenschap in plaats van wetenschap”.

“Ik denk dat het laatste IPCC-rapport het grootste deel van het nietsvermoedende publiek zal blijven misleiden over hoe hun werk een eerlijk en objectief overzicht zal zijn van alle relevante wetenschappelijke werken die in de afgelopen 8 jaar zijn gepubliceerd,” vertelde hij The Epoch Times in een van een reeks interviews over het onderwerp.

Soon, die al drie decennia onderzoek doet naar de relatie tussen de zon en het klimaat op aarde aan het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, hekelde ook de “Summary For Policymakers” (SPM) van het IPCC.

“Het is geen wonder dat het ontwerp SPM rapport iedereen weer een flagrante onwaarheid heeft verkocht, namelijk dat het allemaal om de CO2 gaat die alle temperatuursveranderingen op aarde heeft veroorzaakt, terwijl ze het feit blijven verbergen dat ons nieuwe en uitgebreide onderzoek concludeert dat al deze conclusies niet alleen voorbarig zijn, maar feitelijk misleidend en verwarrend,” zei hij.

“Ons wetenschappelijk onderzoek toont aan dat de veranderingen in de stralingssterkte van de zon een plausibele en belangrijke factor zijn die de meeste van de waargenomen veranderingen in de temperatuurgegevens kan verklaren,” voegde Soon eraan toe. “Waarom speelt het IPCC dan nog steeds dit kinderachtige verstoppertje en denkt het dat we ons allemaal voorgoed kunnen laten misleiden door hun simplistische agenda?”

Soon zei dat hij hoopt dat de systematische herziening van de relatie tussen de zon en het klimaat de wetenschappelijke gemeenschap kan helpen terug te keren naar een “meer realistische benadering” van het begrijpen van veranderingen in de klimaatsystemen van de planeet.

“Het is tijd dat dit misbruik van de wetenschap door het IPCC een halt wordt toegeroepen,” concludeerde hij.

Overigens denkt Soon dat de temperaturen op aarde in de komende decennia kunnen dalen, mede door veranderingen in de zonneactiviteit.

Chinese arbeiders pendelen terwijl rook opwaait uit een kolengestookte elektriciteitscentrale in Shanxi, China op 25 nov. 2015. (Kevin Frayer/Getty Images)

Wat is klimaatverandering?

Professor László Szarka, geofysicus en lid van de Hongaarse Academie van Wetenschappen, was medeauteur van de studie en vertelde The Epoch Times dat de nieuwe herziening een “cruciale mijlpaal” was in het herstel van de wetenschappelijke definitie van “klimaatverandering”.

Szarka beweerde dat de definitie de laatste 30 jaar vervormd is geraakt en stelde dat de wetenschappelijke gemeenschap niet mag vergeten dat wetenschap niet gebaseerd is op autoriteit of consensus, maar op het streven naar de waarheid.

“De definitie van klimaatverandering is in 1992 vervormd op een manier die onverenigbaar is met de wetenschap,” legde de geofysicus uit, wijzend op het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en de uitsluiting daarin van natuurlijke oorzaken uit de definitie van klimaatverandering.

In werkelijkheid omvatte de term klimaatverandering niet alleen veranderingen die door de mens werden teweeggebracht, maar ook natuurlijke veranderingen in temperatuur, neerslag, windpatronen en andere factoren die zich over decennia of langere perioden voordoen, en dat moet ook in de toekomst zo blijven.

“De vertroebeling van de klassieke definitie van klimaatverandering heeft het pad geëffend om elke verandering in het klimaat toe te schrijven aan antropogene emissies”, verklaarde Szarka tegenover The Epoch Times om het belang van de studie te benadrukken.

Maar zo hoeft het niet te zijn. Hij suggereerde dat zelfs niet-wetenschappelijke leken zich zouden kunnen en moeten inzetten om de waarheid te achterhalen.

“Gewone mensen zijn in staat om te bepalen wie er in troebele wateren vist, als ze politici, beleidsmakers en journalisten systematisch vragen wat ze bedoelen met de term klimaatverandering,” zei hij.

Regen van tropische storm Elsa bedekt het Empire State Building in New York City op 8 juli 2012. (Timothy A. Clary/AFP via Getty Images)

Meningen van Buitenstaanders

Zelfs sommige IPCC onderzoeker hebben zich sceptisch uitgelaten over het dominante verhaal en steun betuigd aan het werk van Soon en anderen.

Toen The Epoch Times contact opnam met Ph.D Howard Brady, een geaccrediteerd IPCC onderzoeker uit Australië, prees hij het werk van Soon en de andere auteurs achter de studie als “waarschijnlijk het beste dat er is”.

Brady erkent een gebrek aan expertise over de zon in het bijzonder, maar bekritiseert het IPCC en haar modellen.

Hij maakte zich onder meer zorgen over het feit dat zij “nog steeds meer stormen voorspellen, ook al nemen die af,” en “nog steeds een versnelde zeespiegelstijging rapporteren, terwijl dat niet het geval is.”

In de loop der jaren hebben talrijke IPCC-wetenschappers zich gedistantieerd van de standpunten van hun collega’s.

Zo beschuldigde wijlen Dr. Nils-Axel Morner, die als IPCC onderzoeker de zeespiegelstijging bestudeerde, het VN-orgaan er regelmatig van het bij het verkeerde eind te hebben – waarschijnlijk meer om politieke dan om wetenschappelijke redenen.

Een andere externe deskundige, die door The Epoch Times werd benaderd om inzicht te krijgen in de nieuwe studie en het laatste IPCC-rapport, uitte eveneens grote bezorgdheid.

John Christy, hoogleraar atmosferische wetenschappen aan de Universiteit van Alabama in Huntsville, merkte op dat “het IPCC-rapport een groot vertrouwen in modelsimulaties uitspreekt, maar tegelijkertijd in het hoofdgedeelte van het rapport opmerkt hoe slecht de modellen de werkelijke atmosfeer weergeven”.

Het IPCC beweert dat haar modellen een nauwkeurig beeld geven van de invloed van alle krachten die het klimaat beïnvloeden en dat niets anders de opwarming in de afgelopen 40 jaar kan hebben veroorzaakt dan menselijke emissies, legde hij uit.

“Dit wijst op een zekere overmoed en een gebrek aan verbeeldingskracht,” zei Christy, die ook directeur is van het Earth System Science Center.

De wereldberoemde klimatoloog gaf toe dat hij geen tijd had gehad om het nieuwe document te lezen of het laatste IPCC-rapport zorgvuldig door te nemen, maar vertelde The Epoch Times dat de modellen van de VN niet eens de natuurlijke variaties van de laatste 150 jaar kunnen reproduceren, zoals de natuurlijke opwarming tijdens de eerste helft van de 20e eeuw.

“Ze overdrijven ook de opwarming van de laatste 40 jaar, en ook dat komt niet overeen met de echte wereld,” zei hij.

“Dus als ze de natuurlijke variaties onvoldoende kunnen reproduceren en ze de verhitting van de atmosfeer over de laatste 40 jaar overdrijven, hoe zijn ze dan in staat om ons met zo’n ‘ondubbelzinnig’ vertrouwen te vertellen ‘waarom’ veranderingen plaatsvinden?” vroeg hij.

Dr. Christy was onomwonden in zijn conclusies en zei: “De modellen zijn het zeker niet met elkaar eens over de toekomst.

Dat beperkt hun resultaten “tot het domein van speculatieve hypotheses, niet tot beleidsbepalende instrumenten.”

Willie Soon, Ph.D. spreekt op de 39e jaarlijkse bijeenkomst van de Doctors for Disaster Preparedness in Tucson, Ariz. op 31 juli, 2021. (Met dank aan Willie Soon)

Reactie van NASA en IPCC

Gavin Schmidt, waarnemend senior adviseur voor het klimaat bij de NASA en directeur van het Goddard Institute for Space Studies, was ook onverbloemd over het nieuwe artikel.

“Dit is totale onzin waar geen zinnig mens tijd aan zou moeten verspillen,” zei hij tegen The Epoch Times.

Hij reageerde niet op een vervolgverzoek om specifieke feitelijke fouten of redeneringen in het nieuwe RAA-document aan te wijzen.

Maar zelfs Schmidt, een vooraanstaand voorstander van de hypothese dat de opwarming door de mens wordt veroorzaakt, heeft toegegeven dat de modellen van het IPCC onnauwkeurig zijn geweest.

“Je komt uit op cijfers voor zelfs de nabije toekomst die krankzinnig eng zijn – en verkeerd,” aldus Schmidt in het tijdschrift Science.

Jonathan Lynn, hoofd communicatie van het IPCC, vertelde The Epoch Times daarentegen dat het VN-orgaan zeer overtuigd blijft van zijn conclusies.

Gevraagd naar het nieuwe artikel en de beweringen van de auteurs dat het IPCC de menselijke uitstoot ten onrechte de schuld geeft, antwoordde Lynn: “Het IPCC probeert niemand of niets ergens de schuld van te geven. We proberen wel de klimaatverandering toe te schrijven om de oorzaken ervan te verklaren.”

Verwijzend naar hoofdstuk 3 van het nieuwe IPCC-rapport, sloot Lynn zich aan bij het oordeel van het VN-orgaan dat de meer dan 14.000 onderzochte artikelen aantonen dat de opwarming is veroorzaakt door menselijke emissies.

“Het nieuwe document uit 2021 kan de onderliggende conclusie van het IPCC dat de opwarming van de laatste decennia veroorzaakt wordt door CO2 en menselijke emissies, in twijfel trekken,” voegde Lynn eraan toe in een vervolgverklaring aan The Epoch Times. “Maar als het wordt opgenomen in de volgende beoordeling, is het onwaarschijnlijk dat het die conclusie, die gebaseerd is op duizenden andere onderzoeksresultaten, volledig teniet zal doen.”

De volgende IPCC-evaluatie wordt over meer dan vijf jaar verwacht.

Een van de auteurs van het nieuwe IPCC-rapport, Jim Kossin, vierde dat mensen “bang beginnen te worden” voor klimaatveranderingen als gevolg van de bevindingen van het orgaan.

“Ik denk dat dit zal helpen om de houding van mensen te veranderen,” zei hij. “En hopelijk zal dat de manier waarop ze stemmen beïnvloeden.”

Op de warmste dag van het jaar geniet een echtpaar van de zon op Brighton Palace Pier in Brighton, Engeland op 23 juli 2019. (Mike Hewitt/Getty Images)

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (16 augustus 2021): Study Finds Sun—Not CO2—May Be Behind Global Warming

De smerige geschiedenis en dodelijke gevolgen van ‘Sex Ed’ op school

WAARSCHUWING: Dit artikel bevat informatie die sommige lezers als verontrustend kunnen ervaren met betrekking tot kindermisbruik en seksueel geweld.

Dit is deel 13 in een serie artikelen waarin de oorsprong van het openbaar onderwijs in de Verenigde Staten wordt onderzocht.

Zeer weinig mensen beseffen dat de reden waarom kinderen tegenwoordig op school worden geseksualiseerd, is dat pedofielen honderden kinderen seksueel misbruikten en vervolgens beweerden dat de slachtoffers ervan genoten. Dat is een feit, en de documenten bewijzen het.

In alle overheidsscholen in de Verenigde Staten worden jonge kinderen vandaag de dag letterlijk aangemoedigd om te experimenteren met onzedelijkheid, masturbatie, sodomie, orale seks, en allerlei andere seksuele activiteiten. Het begint vaak al op de kleuterschool en de lagere school.

Wat tegenwoordig doorgaat voor “seksuele voorlichting” in de Verenigde Staten en de rest van de westerse wereld zou een generatie geleden ondenkbaar zijn geweest, zelfs een paar jaar geleden. En geloof het of niet, het wordt met de dag radicaler.

In Californië verdedigde een topambtenaar van het schooldistrict het aanleren van pedofilie aan kinderen omdat het een van de “verschillende vormen van seksuele geaardheid” is die “in de geschiedenis hebben bestaan”. De gevolgen van al deze sex-ed[ducatie] manie zijn ook verwoestend geweest. Maar het was niet altijd zo. En de geschiedenis van hoe de Verenigde Staten hier zijn gekomen zal je versteld doen staan.

De verspreiding van “seksuele voorlichting” in Amerikaanse overheidsscholen heeft zijn wortels in de pseudo-wetenschappelijke kwakzalverij van seksuele revolutionair Alfred Kinsey. Honderden, misschien wel duizenden kinderen zouden verkracht, gemolesteerd en gebrutaliseerd zijn, en hun ervaringen werden opgetekend onder het mom van “wetenschap”.

Maar zelfs voordat Kinsey zijn perversie losliet op een nietsvermoedend Amerikaans publiek, hadden communistische slachters al geëxperimenteerd met het gebruik van zogenaamde seksuele voorlichting om familie, cultuur, traditionele moraliteit en naties af te breken. Het werkte goed.

Kinsey’s ‘Onderzoek’

Lang voordat Kinsey op het toneel verscheen, was er, volgens seksuele opvoeders, een soort seksuele opvoeding die op scholen werd onderwezen. Maar het werd niet zo genoemd. En het vergelijken met wat Kinsey en zijn medeseksvrienden en perverselingen op Amerika zouden loslaten zou zijn als het vergelijken van alfalfa met meteoren.

In het begin tot het midden van de vorige eeuw bestond de seksuele voorlichting in de Verenigde Staten, vaak omschreven als “hygiëne”, hoofdzakelijk uit religieuze en morele lessen over het onderwerp. De programma’s waarschuwden kinderen ook voor de gruwelijke gevolgen van buitenechtelijke en voorechtelijke seks – geslachtsziekten, geestelijke littekens, de morele en emotionele problemen, enzovoort. Dat was generaties lang de norm.

Het betrekkelijk nieuwe idee dat kinderen grafische en obscene seksuele voorlichting moeten krijgen, kwam in de Verenigde Staten pas serieus op in het midden van de vorige eeuw. Het kwam van Kinsey, die werd gefinancierd door de Rockefeller stichtingen en de Amerikaanse belastingbetaler.

In zijn “Kinsey Reports”, gepubliceerd aan het eind van de jaren veertig en het begin van de jaren vijftig, liet Kinsey een “atoombom” vallen op de Amerikaanse samenleving. De “bevindingen”, die algemeen beschouwd worden als misschien wel de slechtste boeken die ooit in Amerika zijn gepubliceerd, zouden een golf van perversie en een “seksuele revolutie” ontketenen die nog steeds met de dag meer slachtoffers eist.

Een van de elementen van zijn “seksonderzoek” betrof pedofielen, die kinderen seksueel misbruikten terwijl ze “wetenschappelijke gegevens” verzamelden, zo hebben deskundigen geconcludeerd. Uit Kinsey’s eigen gegevens blijkt dat mogelijk honderden kinderen zijn verkracht of gemolesteerd door een of meer pedofielen die een stopwatch gebruikten om uit te vinden wanneer de kinderen een “orgasme” zouden kunnen krijgen. Ongeveer 200 jongens onder de leeftijd van 12 jaar waren onder de slachtoffers.

Tabel 34 in het rapport van Kinsey laat bijvoorbeeld zien dat een 4-jarig jongetje 26 vermeende “orgasmen” in een periode van 24 uur zou hebben doorstaan. Zelfs baby’s van een paar maanden oud werden herhaaldelijk misbruikt. Een 11 maanden oude baby zou 14 “orgasmen” hebben gehad in een periode van 38 minuten, zoals gedocumenteerd door de kindermisbruiker zelf en naderhand opgenomen als Kinsey’s gegevens. Zelfs een 4-maanden oud babymeisje zou een “orgasme” hebben gehad.

Deskundigen merkten echter op dat het fysiek niet eens mogelijk is voor kinderen zo jong om een orgasme te hebben. In plaats daarvan onthult Kinsey’s rapport dat een van de manieren waarop de “proefpersonen” een orgasme bij hun “partners” definieerden, werd gekenmerkt door “heftige stuiptrekkingen van het hele lichaam; zwaar ademen, kreunen, snikken, of meer heftige kreten, soms met een overvloed aan tranen (vooral bij jongere kinderen).” Klinkt dat als een orgasme? Misschien voor een pedofiel die zijn monsterlijke misdaden wil rechtvaardigen.

Deskundigen zoals Dr. Judith Reisman, ’s werelds beste deskundige op het gebied van Kinsey en de auteur van meerdere boeken over zijn onderzoek, hebben erop gewezen dat dit hetzelfde zou zijn als beweren dat volwassen-vrouwelijke verkrachtingsslachtoffers ervan genoten om verkracht te worden, zoals blijkt uit hun geschreeuw, gehuil en stuiptrekkingen. En toch is dit precies wat Kinsey deed. En Amerika, tragisch misleid door Kinsey en zijn media volgelingen, geloofde hem.

Waarom Amerikanen kindermisbruikers en verkrachters zouden moeten vertrouwen voor inzicht in “kinderseksualiteit” is nooit adequaat uitgelegd door Kinsey of zijn discipelen. Zoals Reisman het formuleerde, waarom zou iemand in hemelsnaam aan een verkrachter vragen of zijn slachtoffer ervan genoot, en dat vervolgens aan de wereld presenteren als “wetenschap” en “bewijs” dat kinderen ervan genieten om te worden gemolesteerd?” Als hij dat met kinderen zou doen, hoe kun je dan alles vertrouwen wat deze psychopaat te zeggen heeft?

Kinsey’s zogenaamde seksonderzoek is op grote schaal ontkracht en belachelijk gemaakt, ook door andere deskundigen. Professor in constitutioneel recht Dr. Charles Rice van de Notre Dame Universiteit, bijvoorbeeld, hekelde het werk van Kinsey. “Elke rechter, wetgever of andere openbare ambtenaar die geloof hecht aan dat onderzoek is schuldig aan wanpraktijken en plichtsverzuim,” zei hij.

Ongelooflijk genoeg beweerde Kinsey zelfs dat de kinderen van dit misbruik genoten, en dat sex met volwassenen – zelfs incest – heilzaam voor hen kon zijn. Naast andere wandaden stelde Kinsey, onder verwijzing naar wat critici hebben bestempeld als zijn “junk science”, ook dat kinderen eigenlijk “seksuele wezens” zijn vanaf hun geboorte. Als zodanig moeten zij “onderwezen” worden over elke denkbare vorm van sexuele activiteit en perversie. Dit radicale idee is letterlijk de basis van alle moderne seksuele voorlichting vandaag de dag.

Pedofielen gebruiken hun ‘gegevens’ om kinderen te seksualiseren

Gebaseerd op zijn frauduleuze bevindingen dat kinderen vanaf hun geboorte orgasmen ervaren, verklaarde Kinsey dat kinderen vroegtijdig, expliciet seksuele voorlichting nodig hebben gedurende hun hele schoolleven. Hij beweerde ook dat kinderen masturbatie, homoseksuele handelingen en heteroseksuele handelingen geleerd moeten worden. Hij beweerde zelfs dat seksueel misbruik van kinderen geen ernstige schade toebracht aan kinderen, wat vanzelfsprekend belachelijk is.

Volgens Reisman hebben Kinsey’s beweringen en pseudo-wetenschap geleid tot ongekende niveaus van seksueel misbruik van kinderen, pedofilie, seksuele marteling, en meer. Wetten werden veranderd en ingetrokken gebaseerd op Kinsey’s frauduleuze gegevens, waardoor vrouwen en kinderen onbeschermd achterbleven en waardoor een dodelijke lawine van seksuele voorlichting op gang kwam die de beschaving zou kunnen begraven onder zijn ijzige omhelzing.

In de uitgave van mei 1954 van “Sexology”, een “sekswetenschappelijk” tijdschrift dat zichzelf voorstelde als de “gezaghebbende gids voor seksuele voorlichting”, wordt Kinsey geciteerd met een verbijsterende bewering. Nadat hij had beweerd dat het mogelijk was om kinderen van 2 of 3 maanden oud seksueel te stimuleren, beweerde Kinsey dat het “duidelijk” was dat “hoe vroeger” kinderen beginnen met “seksuele opvoeding”, hoe “meer kans ze zullen hebben” om zogenaamd “aangepaste persoonlijkheden en een gezonde houding ten opzichte van seksueel gedrag te ontwikkelen”.

Tegen 1958 werden openbare scholen in de binnensteden die hoofdzakelijk zwarte kinderen in het District van Columbia onderwezen proefterreinen voor de radicale seksuele heropvoeding die Kinsey en zijn gezelschap voor ogen hadden. Dit omvatte het tonen aan kinderen van “expliciete” films met details van “paren van boerderijdieren,” “geanimeerde tekeningen van mannelijke ejaculatie,” en zelfs het gebruik van een torso model met mannelijke en vrouwelijke genitaliën.

Reisman schrijft dat kinderen van 3 jaar oud het doelwit waren van dit soort “voorlichting”, volgens verslagen van de nu verdwenen krant Sunday Star. De gevolgen waren voorspelbaar. Sterk stijgende aantallen buitenechtelijke zwangerschappen, verwoesting van de familie-eenheid, torenhoge aantallen vaderloze gezinnen, een explosie van geslachtsziekten, stijgende misdaadcijfers, enorme toename van geestelijke gezondheidsproblemen, en nog veel meer. Na deze “successen”, begon de door Kinsey geïnspireerde seksuele voorlichting zich te verspreiden over de Verenigde Staten. Veel van de vroege seksuele opvoedingsprogramma’s – vaak onder misleidende namen zoals “family life education”, zoals het in Virginia bekend stond – noemden openlijk Kinsey’s gegevens als de bron. Pedofiele belangengroepen zoals de North American Man/Boy Love Association (NAMBLA) hebben ook openlijk het belang van Kinsey’s “onderzoek” voor hun zaak erkend.

Lang na de dood van Kinsey bleven zijn volgelingen hameren op het idee dat deze frauduleuze bevindingen van kinderverkrachters aan de basis lagen van de seksualisering van kinderen op openbare scholen. “De specifieke bevindingen over deze kinderen zijn volledig relevant voor de moderne seksuele voorlichting,” vertelde de voormalige baas van het Kinsey Instituut, Dr. John Bancroft, aan CBS in een televisie-interview.

Het Kinsey Instituut heeft niet gereageerd op meerdere verzoeken om commentaar van The Epoch Times.

Het instituut had eerder reacties op controverses van Bancroft op hun website gezet, die weliswaar hun bezorgdheid over de gegevens uitten, maar bevestigden dat Kinsey informatie over het orgasme bij kinderen had verkregen van mannen die “seksueel betrokken waren geweest bij jonge jongens en die daarbij hun orgasmen hadden geobserveerd,” en één man in het bijzonder.

SIECUS is geboren

Een van Kinsey’s eerste belangrijke toespraken ging over de veronderstelde noodzaak van seksuele voorlichting voor kinderen, verklaarde Reisman, die heeft gewerkt met het Ministerie van Justitie en nu als onderzoeksprofessor in de psychologie werkt aan de Liberty Universiteit. Maar Kinsey beweerde dat alleen goed opgeleide “deskundigen” dit onderwijs konden geven.

En zo werd in 1964 de Sexuality Information and Education Council of the United States, nu bekend onder de naam SIECUS, officieel geboren. Deze agenten zouden Kinsey’s speciaal opgeleide “seksdeskundigen” zijn.

De oprichting van SIECUS was inderdaad een van de meest cruciale mijlpalen op de weg naar de alomtegenwoordige seksualisering van Amerika’s kinderen – en de vernietiging van hun onschuld en toekomstige gezinnen.

De organisatie, die veel geld ontving van belastingvrije stichtingen en Amerikaanse belastingbetalers, werd opgericht door Dr. Mary Calderone. Deze zeer controversiële figuur was eerder medisch directeur geweest van Planned Parenthood.

Aan het eind van de jaren vijftig ging Calderone naar het Kinsey Instituut in Indiana. Op een bijeenkomst beraamde de groep radicale seksuele revolutionairen hoe ze hun zaak konden bevorderen, en wees zelfs rollen toe, vertelde Reisman aan The Epoch Times tijdens een reeks interviews. Er werd besloten dat SIECUS zich zou bezighouden met seksuele voorlichting, met meerdere vertegenwoordigers van het Kinsey Instituut in het bestuur.

“SIECUS is voortgekomen uit het Kinsey Instituut na deze vergadering, waar ze besloten dat SIECUS de seksuele voorlichting zou uitvoeren die Kinsey voor ogen had,” zei Reisman. “SIECUS was echt Kinsey’s arm – en de arm van het Kinsey Instituut – naar de scholen.

In 1979, ondanks het ontvangen van allerlei overheidsfinanciering, vergeleek Calderone de taak die SIECUS te wachten stond met het “verspreiden van een ‘nieuwe religie,'” volgens Reisman. Eerst, zei Calderone, moesten volwassenen bekeerd worden, zodat kinderen uiteindelijk konden “opbloeien” en begrijpen dat “seksualiteit” ongeremd door enige morele normen zogenaamd “gezond” was.

SIECUS is hier eigenlijk vrij open over geweest. In het Mei-Juli 1982 SIECUS Report, op pagina 6, liet de organisatie een bom vallen over haar banden met het Kinsey Instituut:

“Weinig mensen realiseren zich dat de grote bibliotheekcollectie van wat nu bekend staat als het Kinsey Instituut in Bloomington, Indiana zeer specifiek werd gevormd met één belangrijk gebied weggelaten: sexuele voorlichting,” stelde het rapport, volgens Reisman. “Dit was omdat het gepast leek, niet alleen voor het Instituut maar ook voor zijn belangrijkste financieringsbron, het National Institute of Mental Health, om dit gebied aan SIECUS over te laten.”

Het rapport onthulde ook dat SIECUS een “zeer belangrijke subsidie” had aangevraagd bij het door de belastingbetaler gefinancierde National Institute of Mental Health die “was bedoeld om een geplande rol voor SIECUS te implementeren.” Deze rol, volgens hetzelfde rapport, was om “de primaire gegevensbank te worden voor de voorlichting over seksualiteit”.

Vandaag de dag verspreidt SIECUS haar ranzige seksuele voorlichting over het hele land. De “National Sexuality Education Standards” van de organisatie roepen op om al op de kleuterschool te beginnen en kinderen waarden bij te brengen over homoseksualiteit, genitaliën, seksuele activiteit, enzovoort.

De organisatie schept hier ook over op. “SIECUS is geen organisatie die zich alleen met één onderwerp bezighoudt, omdat seksuele opvoeding, zoals SIECUS het ziet, een verscheidenheid aan sociale kwesties verbindt en aanpakt,” zegt de groep op haar website. “Seksuele voorlichting staat op het kruispunt van vele sociale rechtvaardigheidsbewegingen – van raciale rechtvaardigheid en LGBTQ rechten tot de #MeToo beweging.”

De nieuwe slogan van de groep verraadt ook veel: “Sex Ed[ucatie] voor Sociale Verandering.”

Naast de band met de grote stichtingen – en dan vooral die van de Rockefeller-dynastie – speelde ook de humanistische beweging een rol in dit alles. De banden waren zelfs zo belangrijk dat SIECUS-baas Calderone in 1974 “Humanist van het Jaar” werd, waarmee de lange en goed gedocumenteerde overname van het onderwijs in de Verenigde Staten door humanisten werd voortgezet, die begon met John Dewey, zoals beschreven in deel 4 van deze serie.

Planned Parenthood, dat tegenwoordig gespecialiseerd is in het aborteren van honderdduizenden kinderen, heeft ook een sleutelrol gespeeld in de seksualisering van Amerikaanse kinderen door middel van seksuele voorlichting.

Meer dan een paar critici hebben gewezen op het belangenconflict hier: Aan de ene kant moedigt de door belastingen gefinancierde abortusgigant kinderen aan om ontucht te plegen, terwijl het aan de andere kant grof geld vraagt om de kinderen te aborteren die door die ontuchtige kinderen worden voortgebracht.

Vóór Kinsey

Zelfs vóór Kinsey hadden subversieven de potentiële gruwelen ingezien die het seksualiseren van kinderen en het ondermijnen van de seksuele moraal in de maatschappij konden aanrichten – en ze vonden het prachtig.

In 1919 richtte de Duitse homoseksuele activist Magnus Hirschfeld het Instituut voor Seks Onderzoek op. Een van zijn doelen was het promoten van “vrije liefde”, masturbatie, homoseksualiteit, euthanasie, bevolkingsbeperking, abortus, feminisme, en meer. In de Verenigde Staten werd deze agenda aangeprezen als een manier om terug te vechten tegen de verspreiding van seksueel overdraagbare ziekten en armoede.

Communisten speelden ook een sleutelrol. Vóór de bolsjewistische revolutie in Rusland propageerden de Russische communisten perverse seksuele voorlichting en “vrije liefde”. Maar toen ze zich realiseerden dat de maatschappij (en hun regime) zou instorten als ze daarmee doorgingen, werd dat in 1924 gestopt – tenminste in Rusland, terwijl de “Nieuwe Sovjet-Mens” werd gecreëerd.

Buiten de tot slaaf gemaakte communistische naties zouden de marxisten echter doorgaan met het promoten van hun radicale sex-revolutie in vrije naties, iets dat tot op de dag van vandaag voortduurt.

Bolsjewistische adjunct-commissaris voor Onderwijs en Cultuur Gyorgy Lukacs, die in 1918 zijn post aanvaardde in het Hongaarse Bela Kun-regime, pionierde met deze strategie in Hongarije, met catastrofale gevolgen. Bij zijn machtsovername dwongen Lukacs en zijn kameraden een ranzige seksuele opvoeding af, vergelijkbaar met wat vandaag in de Verenigde Staten wordt gebruikt.

Zijn doel was om de christelijke beschaving en waarden van Hongarije uit te wissen op weg naar een marxistisch Utopia. Zijn werktuigen waren onder meer het verplicht stellen van poppenkastvoorstellingen met perverse seksuele handelingen voor jonge schoolkinderen, het aanmoedigen van promiscuïteit in de seksuele voorlichting, en het bespotten van christelijke familiewaarden die de basis van de beschaving vormden.

Hoewel het Bela Kun-regime in Hongarije niet lang standhield, werd Lukacs een cruciale speler in de Frankfurter Schule, zoals in deel 6 van deze serie wordt belicht. Deze groep speelde ook een sleutelrol in het verspreiden van seksuele voorlichting en seksuele immoraliteit in het Westen. Ze deden dit niet alleen door seksuele voorlichting aan te moedigen, maar door opzettelijk en strategisch traditionele waarden af te breken, vooral die waarden die te maken hadden met seksualiteit, huwelijk, monogamie, en gezinsleven.

In het begin van 1900 begon de door de socialisten gecontroleerde National Education Association, het onderwerp van deel 8 in deze serie, te bepleiten dat “sekshygiëne” ook op scholen moest worden onderwezen. Het excuus was de bestrijding van geslachtsziekten, die in de echte wereld natuurlijk explosief zijn toegenomen als reactie op de promiscuïteit die door de wijdverbreide seksuele bevrijding is ontketend.

Een andere sleutelfiguur in de bevordering van het idee van seksuele voorlichting was G. Stanley Hall, de progressief die Dewey had opgeleid, de architect van het huidige “progressieve” indoctrinatieprogramma dat zich voordoet als openbaar onderwijs. Hall’s voorwendsel om seksuele voorlichting te promoten was dat sommige meisjes geloofden dat ze zwanger konden worden door te zoenen.

Veranderende Waarden

Uiteindelijk was seksuele voorlichting een middel om een doel te bereiken: Het veranderen van de waarden van kinderen en het ondermijnen van het gezin om de maatschappij fundamenteel te veranderen, weg van een vrije, Christelijke beschaving en naar een nieuw “Utopia”.

In een rapport van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) uit 1979, getiteld “An Analysis of U.S. Sex Education Programs and Evaluation Methods”, onthulden onderzoekers dat de “doelen” van de seksuele voorlichting op Amerikaanse scholen “veel ambitieuzer” waren geworden dan ouders zich realiseerden. Deze doelen omvatten “het veranderen van … houdingen en gedrag”, iets waarvan de auteurs erkenden dat het niet door veel Amerikanen zou worden gesteund.

Nog voor die tijd gingen de Verenigde Naties en haar U.N. Educational, Scientific, and Cultural Organization (UNESCO), die cruciaal is geweest in het indoctrineren van de mensheid, zoals gedocumenteerd in deel 9 van deze serie, ook meedoen met de seksuele voorlichting. Een rapport over het in februari 1964 door de UNESCO gesponsorde Internationale Symposium over Gezondheidsopvoeding, Seksuele Opvoeding en Opvoeding voor Thuis en Gezinsleven adviseerde “seksuele opvoeding [moet] beginnen op het niveau van de lagere school”.

Het document riep ook op om seksuele opvoeding te “integreren in het hele leerplan” en stelde dat “jongens en meisjes samen onderwezen moeten worden”. In navolging van Kinsey riep de V.N., die altijd dicht bij de Rockefeller dynastie heeft gestaan die Kinsey financierde, op tot het gebruik van “anti-dogmatische onderwijsmethoden”, waarbij ook werd beweerd dat “morele normen relatieve concepten zijn die met de tijd veranderen”.

Het “anti-dogmatisch” onderricht en het moreel relativisme zouden van cruciaal belang zijn. Alle seksuele voorlichting is dus gecombineerd met wat bekend staat als “waardenverheldering”, een schema dat de UNESCO – een organisatie die vanaf het begin werd gedomineerd door communisten, socialisten en humanisten – decennia lang heeft aangemoedigd in het onderwijs.

Dit subversieve proces is erop gericht kinderen morele absoluutheden te laten verwerpen – op het gebied van seksualiteit en al het andere – door gebruik te maken van mentale en emotionele manipulatie.

Het werkt door kinderen hypothetische situaties voor te leggen waarin de ethische oplossing lijkt te zijn iets te doen waarvan hen is geleerd dat het verkeerd is. Een veelvoorkomend voorbeeld is bijvoorbeeld een hypothetisch reddingsvlot waar maar acht mensen in kunnen, maar waar er nu negen in zitten. De studenten wordt verteld wie er in de boot zit – een dokter, een ingenieur, een verpleegster, een agent, enzovoort – en dan wordt hen gevraagd wie er moet worden opgeofferd voor het “grotere goed”.

Een beter antwoord dan een slachtoffer kiezen om te vermoorden zou natuurlijk zijn dat de passagiers om beurten naast het vlot zwemmen. Maar dat zou de hele bedoeling van de oefening teniet doen, namelijk kinderen het idee van goed en kwaad te laten verwerpen, evenals de leer van hun eigen ouders en voorgangers.

Gecombineerd met de ranzige seksuele voorlichting die een “alles mag” mentaliteit aanmoedigt en kinderen verleidelijke beweringen biedt over “veilig” plezier zonder morele normen en zonder gevolgen (baby’s kunnen immers worden geaborteerd), is het resultaat absoluut catastrofaal.

De gevolgen

Het resultaat van al deze radicale seksuele voorlichting is nu duidelijk te zien. De instellingen van het huwelijk en het gezin zijn in een vrije val. De helft van de huwelijken eindigt nu in een scheiding. En zelfs de koppels die bij elkaar blijven, hebben het vaak zwaar te verduren. Ondertussen zijn de geboortecijfers in het hele Westen gedaald tot onder het vervangingsniveau.

De beschaving sterft letterlijk te midden van een cocktail van liefdeloze seks, drugsmisbruik, zelfmoord, wanhoop, geslachtsziekten, pornografie en seksuele chaos.

De gevolgen voor het individu zijn ook afschuwelijk. “Kleine hersenen zijn niet ontworpen om seksuele stimuli van welke aard dan ook te verwerken,” zei Reisman, eraan toevoegend dat seksuele voorlichting verwarrend is en angst opwekt bij elk normaal kind. Sterker nog, deze stimuli veranderen hun hersenen om de “nieuwe” informatie te verwerken, zei ze.

Het zorgt er ook voor dat kinderen het gedrag waaraan ze worden blootgesteld gaan nabootsen, wat leidt tot verslaving aan seksuele prikkels.

“De verslaving aan seksuele stimuli en daarnaar handelen leidt tot depressie, identiteitsstoornissen van verschillende soorten, SOA’s, geestelijke gezondheidsproblemen, emotioneel leed, woede, verlies van academische prestaties, en nog veel meer,” zei Reisman, een van ’s werelds toonaangevende academische experts op dit gebied.

“In het verleden brachten schokkende seksuele prikkels veel kinderen in verwarring, zodat ze dachten dat ze homoseksueel waren,” voegde ze eraan toe. “Nu zullen veel jongeren aannemen dat ze transgender zijn, vooral omdat ze overal waar ze komen worden aangemoedigd, en vaak door hun eigen zeer verontruste ouders.”

De gegevens laten dit al zien, met een onderzoek uit 2017 van de Universiteit van Californië-Los Angeles waaruit blijkt dat meer dan een kwart van de Californische kinderen van 12 tot en met 17 jaar zich identificeert als “gender non-conform” of “androgyn”. In Zweden, waar seksuele voorlichting nog radicaler en alomtegenwoordiger is dan in de Verenigde Staten, blijkt uit rapporten dat het aantal “transgender” kinderen elk jaar verdubbelt.

“De geestelijke gezondheid van jongeren, evenals de lichamelijke en seksuele gezondheid, zijn verslechterd in elke maatstaf van welzijn die historisch door onze maatschappij is vastgesteld,” aldus Reisman, die eraan toevoegt dat deze neerwaartse trend zich voortzet.

Een andere deskundige die de afschuwelijke gevolgen van seksuele voorlichting voor kinderen heeft onderzocht is wijlen psychoanalyticus en arts Dr. Melvin Anchell, die het minderheidsrapport schreef voor President Lyndon Johnson’s Commissie voor Obsceniteit en Pornografie en ook als getuige-deskundige diende voor de Commissie voor Pornografie en Obsceniteit van de Minister van Justitie in 1985.

Hij zei onder andere dat deze seksuele indoctrinatieprogramma’s gericht op jonge kinderen “onherstelbare schade” aan hun slachtoffers toebrengen die hun hele leven blijft duren.

Anchell, die veel ervaring heeft op het gebied van seksuele voorlichting, heeft de schade die kinderen wordt berokkend gedocumenteerd in boeken als “Killers of Children: A Psychoanalytic Look At Sex Education” en “What’s Wrong With Sex Education”.

Aan de hand van grote hoeveelheden gegevens en bewijzen betoogde Anchell dat het seksualiseren van kinderen onbeschrijfelijke en vaak blijvende schade veroorzaakt, die ernstige schade toebrengt aan toekomstige huwelijken, gezinnen, relaties en levens van de kinderen. In sommige gevallen kan het zelfs bijdragen tot psychopathie, zelfmoord, massamoord, en meer.

Het ongehuwd baren van kinderen explodeerde ook rond de tijd dat seksuele voorlichtingsprogramma’s alomtegenwoordig werden in de jaren 1960. Het bewijs toont aan dat kinderen die zonder vader opgroeien het gemiddeld veel slechter doen op alle gebieden dan kinderen in gezinnen met een moeder en een vader.

Bedenk dat in de zwarte gemeenschap tussen 1940 en 1950 slechts 15% van de kinderen buiten het huwelijk werd geboren. In 2008, na 60 jaar seksuele voorlichting, werden bijna 3 van de 4 zwarte baby’s geboren uit ongehuwde moeders.

Onder blanken werd voor 1960 minder dan 5% van de baby’s buiten het huwelijk geboren. In 2008 was dat geëxplodeerd tot ongeveer 30 procent.

Natuurlijk wordt uitgebreide seksuele voorlichting vaak aan het publiek gepresenteerd als een middel om ongehuwde tienerzwangerschappen en SOA’s te bestrijden. In feite zijn de gegevens duidelijk: na de invoering van seksuele voorlichting, SOA’s en ongehuwde tienerzwangerschappen omhooggeschoten. Het is duidelijk dat het verminderen van SOA’s en ongehuwde zwangerschappen nooit het doel was. Als dat het geval was geweest, zou het experiment ten laatste in de jaren 1960 stopgezet zijn – niet opgevoerd.

Vooruit kijkend

Alomvattende seksuele voorlichting in de Verenigde Staten en over de hele wereld wordt steeds extremer, waarbij kleine kinderen nu worden blootgesteld aan obsceniteit, perversie, seksualisering, LGBT-propaganda, en nog veel meer.

In 2018 heeft UNESCO “internationale technische richtlijnen voor seksuele voorlichting” uitgebracht, waarin scholen worden aangespoord om kinderen te onderwijzen over “seksueel genot”, masturbatie en “reacties op seksuele stimulatie” voordat ze zelfs de leeftijd van 10 jaar bereikt hebben. Op hun twaalfde moeten kinderen volgens de normen leren dat “niet-penetratief seksueel gedrag” “plezierig” kan zijn.

Als de epidemie van perversie, seksualisering en kinderlokkerij niet onder controle wordt gebracht, waarschuwt Reisman voor “duistere” gevolgen zoals “culturele ineenstorting”. Ook kunnen Amerikanen een verdere afbrokkeling van gezinnen verwachten, een explosie van misdaad, veel meer zelfmoord, escalerende regeringstirannie, nog meer drugsmisbruik, wijdverspreide armoede, en nog veel meer.

“Reisman verwijst naar Aldous Huxley’s beroemde boek over een toekomst van vrije seks en totale overheidsregulering van elk aspect van het leven. “We zouden het wel eens kunnen meemaken.”

Op de vraag waarom regeringen en andere machtige instellingen zo vastbesloten lijken om kinderen op steeds jongere leeftijd te seksualiseren, zei Reisman dat het deels een kwestie van geld volgen is. “Regeringen worden gesteund door mensen en organisaties met geld, in toenemende mate de pornografie-industrie, de farmaceutische industrie, en het seksindustrieel complex,” zei ze.

“Grote-regering voorstanders koesteren geestdode onderdanen die afhankelijk van hen te zijn,” voegde ze eraan toe. “Als ze door sekstraining vroegtijdig kinderen krijgen, zal het slachtoffer-kind een beperkt kritisch denkvermogen hebben, weinig echte opvoeding. De overheid zal gewillige onderdanen hebben om propagandistische barbarismen uit te braken, zoals Social Justice Warriors, college kinderen/professoren, die herhaaldelijk het F-woord schreeuwen tegen iedereen die een andere gedachte heeft.”

Oplossingen

Om met de existentiële crisis om te gaan, had Reisman twee hoofdpunten: Haal kinderen van openbare scholen, en open een strafrechtelijk onderzoek naar Kinsey’s sex-educatie machine.

“Haal kinderen weg van openbare scholen; geef de opvoeding van hun kinderen terug aan ouders of grootouders,” zei ze. “Ouders zijn de primaire opvoeders van hun kinderen en moeten die mantel en verantwoordelijkheid weer opeisen.”

Daarnaast riep ze ook op tot het herstellen van joods-christelijke morele normen en het intrekken van uitzonderingen op de obsceniteitwetten die ambtenaren van openbare scholen beschermen die obsceen materiaal verspreiden onder kinderen – iets wat in de meeste omstandigheden een misdrijf zou zijn.

Bovendien riep zij de wetgevers op H.R. 2749 nieuw leven in te blazen om het Kinsey Instituut te onderzoeken op “vroegere en huidige criminele activiteiten”. Het instituut heeft aangevoerd dat “vertrouwelijkheid van patiënten” het delen van de informatie in de weg staat, maar Reisman en andere voorstanders zeggen dat het essentieel is dat Amerikanen de waarheid te weten komen over wat er gebeurd is.

De sex-educatie rage, ontketend door de communisten, daarna geloofwaardig gemaakt door “Dr.” Kinsey, gecombineerd met de “progressieve” overheidsovername van het onderwijs, hebben het gezin, de beschaving en de politieke vrijheid aan de rand van de afgrond gebracht.

Het is tijd voor Amerikanen om deze zaken serieus aan te pakken voordat het allemaal instort.

Alex Newman is een bekroonde internationale journalist, opvoeder, auteur en consultant die heeft meegeschreven aan het boek “Crimes of the Educators: How Utopians Are Using Government Schools to Destroy America’s Children.” Hij is ook CEO van Liberty Sentinel Media en schrijft voor diverse publicaties in de Verenigde Staten en daarbuiten.

De meningen in dit artikel zijn de meningen van de auteur en komen niet noodzakelijk overeen met de standpunten van The Epoch Times.

Bezorgdheid over IMF-plan om de wereld met liquiditeiten te overspoelen

Nieuws analyse

Een controversieel plan om de liquiditeit in de wereld op te voeren betekent dat de dagen dat de Amerikaanse dollar de onbetwiste koning van het internationale monetaire stelsel was, wel eens ten einde zouden kunnen lopen, zo vertelden deskundigen aan The Epoch Times.

Het verlies van die status zou kunnen bijdragen tot een ernstige crisis voor de Verenigde Staten met een dramatisch verlies van economische koopkracht, een geopolitieke herschikking en alles wat met die schokken samenhangt.

Het door de regering-Biden gesteunde voorstel van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) om alleen al dit jaar voor 650 miljard dollar aan nieuwe “bijzondere trekkingsrechten” (SDR’s) uit te geven, zal ook helpen het internationale financiële systeem opnieuw vorm te geven.

Dat is meer dan het dubbele van het totale bedrag aan SDR’s dat het IMF in zijn hele geschiedenis heeft gecreëerd.

De SDR is een soort proto-munt, gebaseerd op een mand van toonaangevende valuta’s, die door het IMF een “internationaal reservemiddel” wordt genoemd. Elke regering ontvangt een bedrag aan SDR’s dat evenredig is met haar aandeel in de internationale organisatie.

De nooit eerder geizene nieuwe uitgifte, die de steun heeft van zowel Peking als Washington, zal ertoe bijdragen dat de rol van de Amerikaanse dollar als mondiale reservevaluta op een zijspoor wordt gezet, waarschuwden analisten. De Chinese Communistische Partij zal naar verwachting een van de belangrijkste begunstigden zijn.

“De Verenigde Staten en onze G7-partners overwegen actief een wereldwijde inspanning om het effect van de voorgestelde toewijzing van bijzondere trekkingsrechten (SDR’s) te vermenigvuldigen voor de meest behoeftige landen”, aldus het Witte Huis in een verklaring.

Al meer dan een decennium pleiten vooraanstaande commentatoren en zelfs politieke leiders over de hele wereld – waaronder functionarissen van de communistische Chinese centrale bank en talrijke Europese leiders – ervoor om van de SDR een echte wereldmunt te maken.

Deze roep wordt steeds luider nu er wordt aangedrongen op een “Grote Reset”. Het “reset” plan, dat alles zou veranderen van zaken doen tot bestuur, wordt gepromoot door de Verenigde Naties, het Wereld Economisch Forum, het IMF, de Britse monarchie en andere machtscentra als een manier om de wereld te verbeteren.

Ogenschijnlijk bedoeld om de wereld “groener” en “duurzamer” te maken, zou de verschuiving een veel grotere rol vereisen voor de publieke sector – op nationaal en internationaal niveau – terwijl de wereld tegelijk verder afstand zou nemen van wat er nog over is van het vrije-marktsysteem. De wijdverspreide verspreiding van nieuwe technologieën in verband met de “vierde industriële revolutie” is ook een essentieel onderdeel van de inspanning.

Een herstructurering van het internationale monetaire stelsel onder leiding van het IMF op weg naar de globalisering van de valuta – met de op handen zijnde uitgifte van SDR’s als een belangrijke stap – zal waarschijnlijk ook een sleutelrol spelen bij de wereldwijde reset.

Even belangrijk is dat de ontwikkelingen bij het IMF verschillende mondiale organisaties in staat zullen stellen steeds grotere sommen rijkdom van mensen in de Verenigde Staten en andere grote economieën te kanaliseren naar projecten die door die organisaties en de regeringen van hun leden zijn geselecteerd.

Machtige mondiale belangengroepen dringen er bijvoorbeeld op aan om de nieuwe SDR-“toewijzing”, zoals de uitgifte van nieuwe SDR’s wordt genoemd, te gebruiken om allerlei dingen te financieren, gaande van massale internationale COVID-vaccinaties tot beleidsveranderingen op verschillende plaatsen in de wereld.

Deskundigen en voormalige ambtenaren vertelden The Epoch Times ook dat de toevoeging van een nieuwe laag ongesteunde financiële instrumenten bovenop een toch al instabiel mondiaal financieel systeem de belangrijkste nationale valuta’s van de wereld nog verder zou helpen devalueren.

De implicaties zijn enorm – vooral voor de Amerikaanse dollar en de wereldeconomie.

Toch, op een handvol uitzonderingen na, hebben de grote media in de Verenigde Staten zich grotendeels stil gehouden over deze kwestie.

Meer liquiditeit… of instabiliteit?

Officieel is de grootste creatie van SDR’s ooit bedoeld om de liquiditeit te vergroten voor regeringen in armere landen die worstelen met de economische chaos als gevolg van de reacties van regeringen op het CCP-virus.

Maar de in Nederland gevestigde Commodity Discovery Fund (CDF) oprichter Willem Middelkoop, auteur van het boek “The Big Reset”, vertelde The Epoch Times dat het IMF-plan een veel bredere betekenis heeft.

“Het is duidelijk dat de regering Biden er voorstander van is om samen te werken met het IMF en China om de balans van het IMF te gaan gebruiken om meer ‘stimulus’ te creëren,” zei Middelkoop, een vooraanstaand expert op het gebied van het IMF en de SDR.

Maar dit zal gepaard gaan met problemen, zei hij.

“Door het IMF toe te staan voor 650 miljard dollar aan nieuwe SDR’s te creëren, kunnen centrale bankiers nog een laag fiatgeld toevoegen aan een toch al instabiel financieel systeem”, zei hij.

Middelkoop waarschuwde onder meer dat het plan problemen zou opleveren voor de valuta’s die ten grondslag liggen aan de SDR’s van het IMF, waaronder de Amerikaanse dollar, de Japanse yen, de euro, het Britse pond, en de in 2016 toegevoegde yuan of renminbi van de CCP.

“Dit zal leiden tot meer devaluatie van de vijf belangrijkste wereldvaluta’s, die allemaal deel uitmaken van het SDR-valutamandje,” zei hij.

Middelkoop waarschuwde jaren geleden al in zijn boek over dit onderwerp dat hij verwachtte dat het IMF meer rondes SDR-creatie zou nastreven, in steeds grotere hoeveelheden.

Op een gegeven moment, als de toewijzing voldoende groot is geworden, zal het Amerikaanse Congres om goedkeuring moeten worden gevraagd. Maar de geplande ronde van 650 miljard dollar ligt net onder de statutaire limiet die controle door het Congres zou triggeren.

In maart verscheen een kort artikel in de Wall Street Journal waarin het IMF ervan beschuldigd werd dictators te willen redden en waarin het IMF en de regering-Biden ervan beschuldigd werden een SDR-emissie van $ 1 triljoen in twee ronden te willen verdelen.

Het plan, aldus het artikel, was om de SDR’s in twee fasen uit te geven – $ 650 miljard dit jaar en $ 350 miljard volgend jaar – in een poging om de Amerikaanse wettelijke eis van goedkeuring door het Congres voor zo’n grote uitgifte te omzeilen.

Toen The Epoch Times contact opnam met IMF-functionarissen, ontkenden zij dat er een plan bestond om volgend jaar 350 miljard dollar aan nieuwe SDR’s uit te geven en wezen zij op openbare verklaringen van IMF-leiders.

Als de leidende regeringen van de IMF-lidstaten echter akkoord gaan, zou niets een verdere uitgifte van SDR’s volgend jaar of wanneer dan ook daarna in de weg staan.

IMF-functionarissen verwachten dat de toewijzing van 650 miljard dollar tegen het einde van de zomer rond zal zijn, zeiden ze.

De Amerikaanse minister van Financiën, Janet Yellen, en de regeringen van de G20, waaronder de CCP, hebben allen publiekelijk aangegeven dat zij het IMF-plan steunen.

De raad van bestuur van het IMF zal naar verwachting zijn definitieve goedkeuring geven, zodat de uitgifte eind augustus kan worden afgerond, aldus de functionarissen.

De Amerikaanse minister van Financiën Janet Yellen (R) en directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) Kristalina Georgieva (L) poseren voor een foto in het Amerikaanse ministerie van Financiën in Washington op 01 juli 2021. (Anna Moneymaker/Getty Images)

Wat is er echt aan de hand?

Deskundigen zeggen dat de plannen van het IMF, ondanks de ingewikkelde terminologie, niet zo moeilijk te begrijpen zijn.

Zie de uitgifte van SDR’s als het drukken van geld, maar dan op mondiaal niveau.

Wanneer het IMF SDR’s creëert, creëert het uit het niets een instrument met koopkracht waarmee de houder – meestal een regering – reële goederen en diensten kan kopen. Maar in plaats van belasting op te leggen aan de burgers om die koopkracht op te bouwen, creëert het IMF gewoon een soort proto-mondiale valuta. De uitgifte van nieuwe SDR’s is in feite het mondiale equivalent van “kwantitatieve versoepeling” door een nationale centrale bank zoals de Federal Reserve.

Het belangrijkste verschil is dat in plaats van alleen maar rijkdom te onttrekken aan diegenen die Amerikaanse dollars bezitten, zoals gebeurt wanneer de Fed nieuwe dollars creëert en de koopkracht van elke bestaande dollar verwatert, de IMF-uitgifte ook spaartegoeden zou confisqueren van diegenen die andere belangrijke valuta’s bezitten in de mand waaruit de SDR bestaat. Een ander belangrijk verschil is dat wanneer de Federal Reserve bijvoorbeeld nieuwe Amerikaanse dollars creëert, zij deze uitleent en zij onmiddellijk kunnen worden besteed aan goederen en diensten.

Voorlopig althans moeten de SDR’s eerst worden omgezet in Amerikaanse dollars, euro’s, yen, yuan of ponden voordat ze kunnen worden besteed aan goederen en diensten door de regeringen die de SDR’s ontvangen. De Verenigde Staten zijn verplicht SDR’s op verzoek in te wisselen voor dollars.

Door nieuwe “activa” te creëren, zoals het IMF de SDR’s noemt, oogsten de internationale organisatie en haar leden heimelijk spaargeld van de mensheid en herverdelen zij dit spaargeld onder de regeringen die SDR’s ontvangen.

Uiteindelijk hopen het IMF en veel belangrijke wereldleiders de SDR’s te veranderen in een echte wereldreservemunt, en de Amerikaanse dollar, die momenteel die rol vervult, opzij te schuiven.

Top wereldleiders, waaronder de toenmalige Russische president Dmitry Medvedev, de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy, meerdere VN-organisaties en vele anderen hebben openlijk hun steun uitgesproken voor een nieuwe wereldmunt in de nasleep van de laatste wereldwijde financiële crisis.

In 2009 heeft ook het toenmalige hoofd van de centrale bank van de CCP, Zhou Xiaochuan, openlijk opgeroepen tot de creatie van een nieuwe internationale munt die los zou staan van elk land afzonderlijk, met de SDR als de belangrijkste kandidaat.

In een op de website van de centrale bank van de CCP gepubliceerd rapport met de titel “Hervorming van het Internationaal Monetair Stelsel” wordt uitgelegd dat “het wenselijke doel van de hervorming van het internationaal monetair stelsel derhalve is een internationale reservemunt te creëren die losstaat van individuele naties en in staat is op lange termijn stabiel te blijven, waardoor de inherente tekortkomingen die worden veroorzaakt door het gebruik van op krediet gebaseerde nationale munteenheden worden weggenomen.”

Gevraagd naar het voorstel van de CCP op een evenement van de machtige Council on Foreign Relations, vatte toenmalig minister van Financiën Timothy Geithner het samen als een plan om SDR’s op grotere schaal in het internationale monetaire systeem te gebruiken.

“We staan eigenlijk wel open voor die suggestie”, zei Geithner, die het omschreef als een “evolutionair” proces.

In officiële rapporten hebben de VN en zelfs het IMF zelf het idee geopperd om van de SDR ook een echte wereldmunt te maken.

In de context van de huidige economische en gezondheidscrisis wordt de roep luider en luider.

In een artikel in de Financial Times van 18 maart, waarin hij een “Grote Reset” van het financiële systeem bepleitte, opperde Chris Watling, hoofd van het marktonderzoeksbureau Longview Economics, openlijk het idee om de SDR de dollar te laten vervangen.

“Beleidsmakers zouden moeten onderhandelen over één of andere vorm van anker – of het nu gaat om het koppelen van elkaars valuta’s aan een centrale elektronische valuta of misschien om elektronische speciale trekkingsrechten, de internationale reserve activa gecreëerd door het IMF,” schreef hij.

Als de Amerikaanse dollar zijn status als mondiale reservevaluta zou verliezen, zou dat onder meer onmiddellijke gevolgen hebben voor de koopkracht van de Amerikaanse dollar

Op dit moment houden regeringen, centrale banken en bedrijven over de hele wereld grote hoeveelheden dollars in reserve om internationale transacties af te wikkelen. Dit creëert een constante wereldwijde vraag naar de dollar.

Als de dollar echter zijn status aan de SDR zou verliezen, zou de vraag naar dollars over de hele wereld instorten. De daaruit voortvloeiende ineenstorting van de koopkracht zou een enorme crisis veroorzaken, omdat het vermogen van Amerikanen om goederen en diensten uit het buitenland te kopen zou worden gedecimeerd.

Een vrouw loopt langs een valutabord met yuan (L) en een Amerikaanse dollar (R) in Hongkong op 13 aug. 2015. (Philippe Lopez/AFP via Getty Images)

De US Dollar onttronen ten voordele van China?

Een voormalige senior leider bij een Bretton Woods-instelling die vroeg om niet geïdentificeerd te worden vanwege bezorgdheid over mogelijke vergeldingsmaatregelen in toekomstige dienstverbanden vertelde The Epoch Times dat hij “diep bezorgd was over de status van de reservevaluta van de Amerikaanse dollar.”

Afgezien van het IMF-plan worden ook plannen van Peking en andere mogendheden om de wereldwijde dominantie van de Amerikaanse dollar te ondermijnen steeds duidelijker. De voormalige ambtenaar gelooft zelfs dat de digitale munteenheid van de CCP er zodanig zal van profiteren dat het “een enorm potentieel heeft om de dollar te onttronen.”

Net als veel andere deskundigen, merkte de voormalige ambtenaar op dat de grote tekorten en internationale schulden van de Amerikaanse regering bijdragen aan het probleem.

Maar op internationaal niveau en in landen over de hele wereld bestaat de wens om de dollar achter zich te laten.

“Als je de leiders van al deze instellingen zou ondervragen, zou je kunnen zeggen dat er weinig animo is om de Amerikaanse dollar als mondiale reserve te handhaven,” zei hij, wijzend op de verschillende beweegredenen van functionarissen wereldwijd.

“Ze geloven in echt globalisme,” zei de voormalige ambtenaar. “Veel van hen geloven dat we allemaal geregeerd moeten worden door het mondiale equivalent van Brussel, waar technocraten beslissingen nemen voor iedereen”.

Terwijl hij persoonlijk gelooft in vrijheid en de natiestaat, die mensen toestaat hun eigen lot te bepalen, geloven velen bij het IMF en de Wereldbank “dat zij verheven en briljante mensen zijn die het beter weten dan wij, en dat we hen daarom moeten vertrouwen om regels voor ons te ontwikkelen,” zei de ambtenaar.

De CCP is een belangrijke speler in deze saga. “China is op zoek naar een manier om de Verenigde Staten onderuit te halen,” zei de ambtenaar, die een uitgebreide expertise heeft in China en de Chinese markten. “Ze zien de VS als een verkeersdrempel op de weg naar wereldmacht.”

Hij gelooft dat de CCP blij zou zijn als de SDR de Amerikaanse dollar in de niet al te verre toekomst zou verdringen, maar dat de CCP uiteindelijk graag zou zien dat haar eigen valuta de wereldwijde reserve wordt.

“Hun enige munteenheid is macht – ze kunnen het niet laten, het is sterker dan henzelf”, zei hij, toen hij het contrast duidelijk maakte tussen de CCP en de “briljante” oprichters van Amerika, die inzagen dat de macht van politici en politieke instellingen beperkt moest worden om iedereen te beschermen.

“Al deze instellingen willen het leven van anderen controleren en als ze dat kunnen doen via een internationaal monetair systeem, waarom niet,” concludeerde de ambtenaar, eraan toevoegend dat het IMF van plan was een digitale SDR te creëren met verstrekkende gevolgen.

Wereldwijde valuta en Centrale Bank in de maak

Schrijver en financieel deskundige Jim Rickards, een autoriteit op het gebied van de pogingen van het IMF om van de SDR een wereldvaluta te maken, zei onlangs dat de SDR-uitgifte door het IMF in 2009 een poging was om “de loodgieterij te testen” en dat het “een oefenronde was voor het bestuur en de rekenkundige en juridische processen voor de uitgifte van SDR’s”.

Begin 2011 kwam het IMF zelfs met wat Rickards omschreef als “een masterplan om de dollar te vervangen door SDR’s”.

“Dit omvatte het creëren van een SDR-obligatiemarkt, SDR-dealers en aanvullende faciliteiten zoals repo’s [repo’s of ‘repurchase agreements’ maken het mogelijk om op korte termijn staatspapier te lenen], derivaten, afwikkelings- en clearing-kanalen en het hele apparaat van een liquide obligatiemarkt”, voegde hij eraan toe, en zei dat dit moest helpen om liquiditeit te verschaffen, maar ook om ervoor te zorgen dat het systeem klaar was voor “een grote nieuwe uitgifte” op “korte termijn” als dat nodig was.

“Het nieuwste plan is dat het IMF zijn krachten bundelt met mega-banken en grote beleggers als BlackRock en PIMCO om het wereldgeld-plan uit te voeren,” vervolgde hij.

Medio juni waarschuwde Rickards dat de druk voor een “internationale monetaire reset” om de Amerikaanse dollar op een zijspoor te zetten en uiteindelijk te vervangen, aan het toenemen was.

“SDR’s zijn in feite reeds wereldgeld”, zei Rickards, een econoom en investeringsbankier die redacteur is van Strategic Intelligence en meerdere boeken over deze onderwerpen heeft gepubliceerd.

“Het basisidee achter de SDR is dat het mondiale monetaire systeem rond de dollar inherent instabiel is en moet worden hervormd,” vervolgt Rickards, die wordt beschouwd als een van ’s werelds toonaangevende experts op dit gebied.

Uiteindelijk zullen deze SDR’s helpen bij de financiering van allerlei mondiale projecten, vergelijkbaar met de manier waarop nationale centrale banken hun regeringen helpen hun uitgaven te financieren zonder belastingen te hoeven heffen.

“In de komende jaren zullen we de uitgifte van SDR’s aan transnationale organisaties zien, zoals de V.N. en de Wereldbank, voor uitgaven aan klimaatveranderingsinfrastructuur en andere lievelingsprojecten van de elite, buiten het toezicht van democratisch gekozen organen,” waarschuwde Rickards, die het de “Nieuwe Blauwdruk voor Wereldwijde Inflatie” noemde in een artikel voor The Daily Reckoning.

Onvermijdelijke problemen voor de dollar

In een interview met The Epoch Times merkte Nick Hubble, redacteur Fortune and Freedom van South Bank Research en expert op het gebied van het IMF en de SDR, op dat alle reservevaluta’s, ongeacht de onderliggende waarde, uiteindelijk falen. Dat is te wijten aan ingebouwde vooroordelen die leiden tot onevenwichtigheden, zei hij.

En hij ziet de groeiende inspanning om het IMF meer macht te geven als een belangrijke factor in een poging om dit aan te pakken.

“De problemen die samenhangen met het feit dat de Amerikaanse dollar de mondiale reservevaluta is, hebben de Amerikaanse economie nu al tientallen jaren ondermijnd,” zei hij. “Dit is de drijvende kracht achter veel van de economische trends die worden toegeschreven aan alles behalve de ware oorzaak.”

De wereldwijde verschuiving weg van de Amerikaanse dollar als de wereldwijde reserve zal een “pijnlijke” economische crisis veroorzaken om mee te beginnen, legde Hubble uit. Maar uiteindelijk kan het de Verenigde Staten helpen hun handelstekort onder controle te krijgen, vervolgde hij.

“SDR’s zijn een poging om van dit systeem van één enkele nationale munt over te stappen op een multinationale reservemunt – een mand van nationale valuta’s,” vervolgde Hubble, die zei dat hij zich niet identificeert met een bepaalde natie. “Dit zal de economische pijn verdelen tussen de valuta’s in de korf, en zou wel eens een werkende oplossing kunnen creëren voor weer een paar decennia.”

Een dergelijke stap zou echter leiden tot nieuwe onevenwichten die in de toekomst opnieuw een herwerking vereisen.

“Het plan om van de SDR’s de volgende mondiale reserve te maken is de beste kans voor de Amerikaanse dollar om een ineenstorting te voorkomen nu hij het einde van zijn houdbaarheidsperiode in die functie nadert,” betoogde hij. “Amerikaanse dollars vormen een groot deel van de SDR-bundel. Maar de landen die momenteel ondervertegenwoordigd zijn in de SDR-bundel, zullen waarschijnlijk een herschikking van de SDR-wegingen eisen in ruil voor het aannemen van het systeem. En zij hebben als troefkaart dat de Amerikaanse dollar op dat vlak al over zijn houdbaarheidsdatum is.”

Valutaherzieningen zijn niet nieuw, en komen in feite om de paar decennia voor, zei Hubble, wijzend op verschillende voorbeelden in de geschiedenis.

“Een overgang weg van de Amerikaanse dollar als de wereldwijde reserve activa zou niets nieuws zijn,” vervolgde hij. “De enige vraag is hoe het zal heten en of het SDR’s of een ander activum zal betreffen.”

“Het zou een gecontroleerde afname van de prominentie van de Amerikaanse dollar zijn, waarbij de leiders de zaak onder controle proberen te houden,” voegde Hubble eraan toe.

Op de vraag of hij zich zorgen maakt over de machtsverschuiving naar het IMF die het gevolg zou zijn van het toestaan van de uitgifte van de nieuwe internationale reserve, merkt Hubble op dat er al een “draaideur tussen het IMF, schatkisten en centrale banken” is.

Als zodanig zouden het grotendeels “dezelfde mensen” zijn die het nieuwe systeem leiden, zei hij.

Toch “ontbreekt het internationale instellingen aan democratische controleerbaarheid”, waarschuwde Hubble.

“Een verandering in de wereldreserve kan zowel een symptoom als een oorzaak zijn van de vermindering van de macht van de Verenigde Staten in de wereld”, voegde Hubble eraan toe, en hij noemde de huidige status van de dollar als reservevaluta een “gemengde zegen”.

Goudstaven nadat ze geïnspecteerd en gepolijst zijn in de ABC Raffinaderij in Sydney op 5 augustus 2020. (David Gray/AFP via Getty Images)

Gouden kans?

Een andere vooraanstaande expert op dit gebied, voormalig directeur van Deutsche Bank en Lehman Brothers John Butler, suggereerde dat de geplande toewijzing van SDR’s ter waarde van 650 miljard dollar slechts een poging van het IMF was om relevant te blijven en gelijke tred te houden met de snel uitdijende balansen van centrale banken over de hele wereld.

“Deze uitgifte van SDR’s zou de balans van het IMF doen groeien, als ware het een inhaalslag”, aldus Butler, die nu als onafhankelijk beleggingsadviseur en auteur werkzaam is.

Het plan kan opkomende markten helpen om te gaan met financieringscrises als gevolg van COVID-lockdowns, zei hij.

Maar het zal het internationale reservesysteem of de sleutelrol van de Amerikaanse dollar daarin niet wezenlijk veranderen, zei hij tegen The Epoch Times, waarbij hij erkende dat zijn opvattingen verschillen van die van andere deskundigen op dit gebied.

De toewijzing van het IMF zou ook ten goede komen aan farmaceutische bedrijven die betrokken zijn bij de productie van vaccins.

“Of dat inderdaad de beste besteding van die middelen zou zijn, is grotendeels subjectief,” zei hij. “Sommigen zouden kunnen aanvoeren dat er meer kosteneffectieve middelen zijn om de volksgezondheid te beschermen, gezien het feit dat het aantal COVID-doden in opkomende markten niet bijzonder hoog is in verhouding tot andere oorzaken, zoals basisvoeding en sanitaire voorzieningen.”

Ondanks de zeer openlijke pogingen om de Amerikaanse dollar als mondiale reserve aan de kant te schuiven ten gunste van de SDR als een echte mondiale valuta, zei Butler in een telefonisch interview dat hij geloofde dat de leden van het IMF het daar nu in grotere mate over eens zijn dan 10 jaar geleden.

Volgens hem zou de wereld, in plaats van het huidige systeem, dat steeds meer problemen oplevert, te vervangen door een nieuw systeem waarin SDR’s centraal staan, eens goed naar goud moeten kijken.

“Zoals ik in mijn boeken schrijf, biedt goud het enige speltheoretische monetaire evenwicht voor een multipolaire, geglobaliseerde wereld,” zei hij. “Niemand kan het drukken of devalueren om er zelf beter van te worden ten koste van zijn handelspartners.”

“Het is het enige echt objectieve, neutrale, wereldwijde geld,” voegde Butler toe. “Er is geen regering of groep van regeringen voor nodig om het waarde te geven of om er een wettig betaalmiddel van te maken.

Uiteindelijk, zei hij in een telefonisch interview, is goud het enige echte instrument dat de problemen met het internationale monetaire systeem op een adequate en eerlijke manier zou kunnen oplossen.

“Daarom geloof ik dat goud in de toekomst uiteindelijk de dollar zal verdringen als het dominante wereldwijde reserve-instrument,” zei Butler.

Net als bij eerdere verschuivingen in het systeem, zal er waarschijnlijk een crisis of reeks van crises nodig zijn om de verschuiving naar een op goud gebaseerd internationaal monetair stelsel te katalyseren.

Maar uiteindelijk zal er volgens hem een op goud gebaseerd monetair stelsel komen – en dat zal voor iedereen gunstig zijn.

Rickards, econoom en bankier, gelooft ook dat goud zal schitteren tijdens de naderende crisis die volgens hem de laatste twee in de schaduw zal stellen.

De nieuwe SDR’s uitgeven

Zodra het IMF de nieuwe SDR’s produceert, ervan uitgaande dat het doorgaat, zullen regeringen en dictaturen veel speelruimte hebben in hoe ze de nieuwe “liquiditeit” besteden.

Sommige regeringen zullen hun buitenlandse reserves zelfs zien verdubbelen volgens het plan.

Tot dusver is het niet duidelijk waaraan de regeringen de nieuwe “liquiditeiten” zullen besteden.

In een rapport dat in april werd vrijgegeven, riep de machtige Rockefeller Foundation op tot een “hefboomwerking op een grote uitgifte en herverdeling van bijzondere trekkingsrechten (SDR’s) van het Internationaal Monetair Fonds (IMF)” om meer dan twee derde van de bevolking van ontwikkelingslanden te injecteren met CCP-virusshots.

In het verslag wordt onder meer gepleit voor het gebruik van ten minste 100 miljard dollar van de dit jaar uitgegeven 650 miljard dollar aan SDR’s om de “ontwikkelingslanden” te helpen tegen eind 2022 de overgrote meerderheid van de bevolking in te enten.

Toen The Epoch Times contact opnam voor meer informatie, verwees IMF Senior Communications Officer Wafa Amr eenvoudigweg naar verschillende links op de IMF-website en een verklaring die IMF-chef Kristalina Georgieva eind vorige maand naar buiten bracht.

Uit openbare verklaringen blijkt echter dat Georgieva het eens is met het door Rockefeller gesteunde plan om een groot deel van de “liquiditeit” door te sluizen naar farmaceutische giganten door middel van grote aankopen van vaccins.

“Indien goedgekeurd, zou een nieuwe toewijzing van SDR’s een aanzienlijke, directe liquiditeitsimpuls aan landen geven, zonder de schuldenlast te verhogen”, aldus de Bulgaarse IMF-chef.

“Het zou ook de middelen vrijmaken die de lidstaten hard nodig hebben om de pandemie te helpen bestrijden, onder meer door vaccinatieprogramma’s en andere dringende maatregelen te ondersteunen”, vervolgde ze, en ze zei dat het plan ook “een aanvulling zou zijn op de reeks instrumenten die het IMF inzet om onze leden in deze crisistijd te ondersteunen”.

Ook Biden steunt het plan. In een verklaring die vorige maand werd vrijgegeven, sprak het Witte Huis zijn steun uit voor het gebruik van SDR’s tot een bedrag van 100 miljard dollar voor “verdere ondersteuning van de gezondheidszorg, met inbegrip van vaccinaties”.

De definitieve goedkeuring door de raad van gouverneurs van het IMF wordt in de komende maand verwacht.

Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft niet gereageerd op herhaalde e-mail- en telefoonverzoeken om commentaar.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (13 juli 2021) : Concerns Surround IMF Plan to Flood World With Liquidity

In de voetsporen van Mao: Scholen bewapenen met ‘Kritische Rassen Theorie’

Dit is deel 19 in een reeks over het onderwijs in de Verenigde Staten.

Lang voordat het beruchte Californische leerplan voor “etnische studies” vorige maand de Amerikaanse krantenkoppen haalde – er werd de kinderen letterlijk voorgesteld om de Azteekse goden van kannibalisme en mensenoffers te aanbidden – had de verraderlijke “ras” en “racisme” theorie het Amerikaanse openbare schoolsysteem allang overmeesterd.

De racistische verdeel en heers poging in Amerika op grond van “ras”, door alles onder het mom van “onderzoek” door de “lens van het racisme” te bekijken en het bestrijden van “structureel” of “systemisch” racisme, is bekend komen te staan als de kritische rassentheorie, afgekort als CRT in de VS.

Zie het maar als halfbakken pseudo-intellectueel gebrabbel dat erop gericht is om zoveel mogelijk rassenhaat, afkeer, verdeeldheid en conflicten te veroorzaken.

Net als sekteleiders willen de groeiende, overbetaalde legioenen gesubsidieerde kritische rassentheorie “deskundigen” het publiek doen geloven dat het hier gaat om een ingewikkelde en mysterieuze “epidemie” die alleen overbetaalde “deskundigen” kunnen begrijpen. Maar de realiteit achter deze theorie is in feite vrij eenvoudig.

Het uitgangspunt is eigenlijk dit: Alle “witte mensen” zijn racistische onderdrukkers met macht en privileges, en alle niet-blanke mensen zijn onderdrukte slachtoffers.

Daaruit vloeit de dwaze aanname voort dat de VS, wat volgens onderzoek, één van de minst racistische landen ter wereld is, een “door en door racistische” gruwel is die “gedekoloniseerd” en ontmanteld moet worden.

In feite zijn alle instellingen die zijn opgericht door volkeren of naties van overwegend Europese afkomst slecht en moeten worden verpulverd. En alle mensen die niet genoeg melanine hebben moeten berouw tonen voor hun collectieve schuld.

Als dat allemaal kwaadaardig en gestoord klinkt, gelukkig maar, want dat is het ook.

Helaas is het nu ook een hoofdbestanddeel van de dagelijkse kost voor beïnvloedbare jonge slachtoffers van overheidsscholen in heel Amerika.

Het doel is niet echt om racisme te bestrijden, zoals de voorstanders beweren.

Uit meerder studies blijkt zelfs dat “diversiteitstraining”, een telg van de kritische rassentheorie opgericht om de opvattingen van de sekte in praktijk te brengen, “vooroordelen kan activeren of verzet kan aanwakkeren”, waarschuwde de Harvard Business Review.

“Veel deelnemers melden zelfs meer vijandigheid jegens andere groepen na afloop”, aldus de studie.

Goh!

Hetzelfde geldt voor kinderen: Als ze gebombardeerd worden met segregatie en raciaal extremisme, gaan ze niet alleen te denken in termen van ras, ze krijgen ook een hekel aan diegenen die zogenaamd in andere “groepen” zitten en met hen in conflict zijn.

En dat is nu juist het punt. In de Sovjet-Unie verdeelden totalitaristen, net als Marx decennia eerder, mensen naar “klasse” en dreven een wig tussen de “bourgeoisie” en het “proletariaat”.

Soortgelijke verdeeldheid werd gecreëerd en uitgebuit door voorzitter Mao in communistisch China.

In Amerika, waar de armen het materieel beter hebben dan rijken in veel andere landen, werkte het idee van de “klassenstrijd” niet zo effectief.

Net als in nationaal-socialistisch (nazi) Duitsland, wendden buitenlandse socialistische en communistische agenten zich samen met lokale revolutionairen tot “ras” als de belangrijkste breuklijn om uit te buiten.

Het rommelt al jaren – zelfs al decennia – op de achtergrond in Amerika. Maar de laatste maanden is het onderwerp in het nationale bewustzijn getorpedeerd, nu steeds extremere voorbeelden van gesubsidieerde indoctrinatie ouders en andere mensen woedend maken.

Er zit een lange geschiedenis achter deze ideologie van haat in de VS.

Deel 6 van deze serie onderzocht de enorme invloed van de Marxistische Frankfurter School en haar “kritische theorie” schema’s op de Amerikaanse cultuur – en in het bijzonder in het door de overheid gecontroleerde onderwijssysteem. Kritische rassen theorie is een uitvloeisel van dit dodelijke wapen, aangepast aan het Amerikaanse publiek.

Een groot deel van de misleiding is gebaseerd op de frauduleuze geschiedenis die aan kinderen wordt onderwezen, zoals het bijna universeel in diskrediet gebrachte “1619 Project” en de ontkrachte tirades van de communist Howard Zinn, zoals gedocumenteerd in deel 17 van deze serie.

Het eindresultaat is een ramp.

Gesubsidieerde kritische rassen theorie op school

Natuurlijk konden volwassenen van alle “rassen” met een greintje kritisch denkvermogen, gezond verstand en een rudimentair begrip van de geschiedenis dwars door deze propaganda heen kijken.

Maar jonge kinderen die vijf dagen per week op openbare scholen zitten? Dat zijn makkelijke prooien. We moesten van pappa en mamma naar de leraar luisteren, nietwaar?

Daarom richten de krachten achter deze kritische rassentheorie zich zo sterk op kinderen.

Hoe zien kritische rassentheorie en de segregatie er in de praktijk uit?

Eeen voorbeeld. In Californië werd op 18 maart het “Ethnic Studies Model Curriculum” goedgekeurd door de Staatsraad voor Onderwijs. In het curriculum wordt voorgesteld dat kinderen in een lied de hulp inroepen van heidense Azteekse goden om “een revolutionaire geest” te verkrijgen.

“De gezangen hebben een duidelijke implicatie: het verdringing van de christelijke god, die een verlengstuk zou zijn van blanke supremacistische onderdrukking,” schrijft Christopher F. Rufo.

Het verenigde schooldistrict van Los Angeles, het grootste district in de VS, heeft al aangegeven dat het vanaf 2023 “etnische studies” verplicht zal stellen voor het behalen van een diploma. De hele staat zou er uiteindelijk in mee kunnen gaan. En een kanker die in Californië begint, verspreid zich meestal over het hele land.

In een van de rijkste districten van het land, het Cupertino Union School District in Silicon Valley, kregen leerlingen van de derde klas naar verluidt de opdracht hun raciale, geslacht-, religieuze,- en seksuele identiteit en familiestructuur te “deconstrueren”.

Daarna kregen ze te horen dat ze hun “identiteit in kaart moesten brengen” en zichzelf moesten rangschikken op basis van de “macht en privileges” die ze kregen via de “combinaties” van hun verschillende “identiteiten”.

“Een blanke, cisgender man, die een valide lichaam heeft, heteroseksueel is, als knap wordt beschouwd en Engels spreekt, heeft meer privileges dan een zwarte transgender vrouw,” bood het schoolmateriaal aan als voorbeeld van hoe de resultaten begrepen moesten worden.

Kortom, volgens dit verwrongen wereldbeeld maakt je melaninegehalte je ofwel tot een onderdrukker die vernietigd moet worden, zoals ooit de bourgeoisie, ofwel tot een slachtoffer dat anderen moet vernietigen, zoals het proletariaat.

Dit soort waanzin vindt ook plaats in alle “rode” [Republikeinse] staten.

Het grootste schooldistrict van North Carolina, Wake County, is bijvoorbeeld een campagne begonnen om “witheid in het onderwijs” uit te roeien. Als onderdeel daarvan kregen leraren de opdracht om “witheid te verstoren” en “gezinnen terzijde te schuiven”, aldus Rufo.

Ook dit is niet van gisteren. In 2017, waren ouders in een ditrict van Rockingham County, North Carolina, woedend tijdens een vergadering van de schoolraad, nadat ze hadden vernomen dat een leraar kinderen van Europese afkomst dwong om voor de klas te gaan staan om zich te verontschuldigen voor hun “blanke privileges”.

In Ames, Iowa, en andere steden en dorpen in heel Amerika heeft de “Black Lives Matter Actieweek” de afgelopen jaren o.a. “diversiteit en globalisme”, “de ontwrichting van het westerse kerngezin”, “transgender, queer bevestiging, en collectieve waarde” aangeprezen.

Om te begrijpen hoe agressief de evangelisten van dit marxistische ideaal op scholen zijn geworden, moet je de nieuwsberichten van half maart lezen, over leraren van regeringsscholen die plannen beraamden om oudergroepen die tegen de indoctrinatie waren te “infiltreren” en “hackers” te gebruiken om met hun communicatie te knoeien, en zelfs “deze mensen publiekelijk te ontmaskeren” omdat ze hun meningen verkondigden.

Soortgelijke tactieken in communistisch China

Slachtoffers van deze tactieken, die de gruwelijke consequenties ervan hebben meegemaakt, herkennen duidelijk dezelfde tactieken.

De vooraanstaande Chinese balling Lily Tang-Williams, die opgroeide onder Mao maar uiteindelijk naar de Verenigde Staten vluchtte, herinnert zich precies deze tactieken die werden gebruikt in Mao’s overheids-indoctrinatie centra voor kinderen, die zich voordeden als “openbare scholen”.

“Het creëert haat, schuldgevoelens en verdeeldheid in ons land,” zei ze over de kritische rasssen theorie, die kinderen op school wordt aangeleerd. “Het is een instrument dat radicaal links gebruikt om te verdelen en heersen.”

Williams groeide op onder Mao’s bewind en maakte de hele 10-jaar durende Culturele Revolutie mee, en sloeg alarm over wat er vandaag in Amerika gebeurt.

“Laat me je vertellen, deze racistische theorie is niets anders dan een tactiek om burgers te verdelen in ‘onderdrukte’ en ‘onderdrukkende’ klassen, en dat is iets wat ik eerder heb gehoord,” zei Williams, die onlangs over deze kwestie getuigde voor een commissie in New Hampshire.

Mao’s regime streefde naar de vernietiging van de “vier ouden”, vertelde ze aan The Epoch Times, verwijzend naar de campagne van de massamoordende communistische Chinese tiran om China’s oude ideeën, cultuur, gewoonten en gebruiken uit te roeien.

“Mao en zijn regime gebruikten identiteitspolitiek om mensen in 10 klassen te verdelen: vijf rode en vijf zwarte,” legde ze uit. “De rode klassen bestonden uit arme en lagere boeren, arbeiders, revolutionaire soldaten, revolutionaire kaderleden en revolutionaire martelaren. De zwarte klassen bestonden uit landheren, rijke boeren, contrarevolutionairen, slechte invloedrijke personen en rechtsen.”

Ieder lid van de “zwarte klassen” werd beschouwd als schuldig door associatie, simpelweg omdat hij geboren was in een familie, en er werd gezegd dat hij “zwart geboren” was.

“Mao drong er bij de Rode Gardisten op aan om de zwarte klassen publiekelijk te schande te maken door hun gebalde vuisten te tonen, hen zelfkritiek te laten doen, schuld te laten bekennen en zichzelf te hekelen, of ze zouden in elkaar geslagen worden, opgesloten worden in een kamer om over hun ‘zwartheid’ te schrijven, zich te verontschuldigen voor hun families of zichzelf, en naar heropvoedingskampen gestuurd worden om zware arbeid te verrichten,” vervolgde Williams, eraan toevoegend dat sommige jonge leden van de families alles deden om aan de schande en associatie te ontsnappen, ze gaven zelfs hun eigen familieleden aan bij de Chinese Communistische Partij.

Tientallen miljoenen Chinezen stierven tijdens de Culturele Revolutie “als gevolg van dit moorddadige beleid,” zei Williams, die samen met deze schrijver en anderen mensen werzaam in dit veld in de adviesraad van U.S. Parents Involved in Education zit.

“Wat er vandaag in Amerika gebeurt met de kritische rassentheorie, in onze scholen, op onze werkplekken en in onze overheidsinstellingen, doet me echt denken aan wat er tijdens de Culturele Revolutie gebeurde,” voegde ze eraan toe.

Slecht voor kinderen

De kritische rassen theorie gekte is niet alleen destructief voor de samenleving, maar zal ook schadelijk zijn allerlei soorten kinderen, zeggen deskundigen.

“Het is een afschuwelijke en zeer schadelijke psychologie om mensen, vooral jonge kinderen en tieners, die niet geloven dat ze racisten zijn en die zelfs een hekel hebben aan racisme, te vertellen dat er niets is dat ze kunnen doen om zichzelf ervan te weerhouden racist te zijn,” legt Dokter in de Klinische Psychologie Gary Thompson van het Early Life Child Psychology and Education Center uit.

“Woke Supremacy is net zo destructief voor de psychologie van de mensen als White Supremacy,” voegde Thompson, die toevallig een zwarte Amerikaan is, eraan toe.

Thompson vertelde The Epoch Times dat veel openbare scholen nu aan kinderen vanaf de tweede en derde klas leren dat “blank synoniem is met het kwaad, dat de politie systematisch zwarte mannen opjaagt en opzettelijk vermoordt, en al dit soort zeer beladen politieke overtuigingen worden onderwezen alsof het onbetwistbare feiten zijn.”

Hoe kan men zich verzetten

Ouders in het hele land zoeken naar wegen om zich te verzetten en hun kinderen te beschermen.

Thompson, die ook in de adviesraad van U.S. Parents Involved in Education zit, zei dat zijn persoonlijke mening is dat pogingen van doorsnee ouders om kritische rassentheorie van de openbare school van hun kinderen te weren “zinloos” zouden zijn.

“Als kritische rassentheorie niet past bij de waarden van uw gezin, kan het voor ouders een haalbare optie zijn om de openbare scholen te verlaten,” zei hij, resonerend met het groeiende sentiment in Amerika nu het aantal inschrijvingen op openbare scholen blijft dalen.

Mede als reactie op de kritische rassentheorie propaganda hebben miljoenen ouders het afgelopen jaar overheidsscholen verlaten en gekozen voor thuisonderwijs en privé-scholen.

Helaas beperkt de kritische rassentheorie waanzin zich niet langer tot overheidsscholen. Zelfs veel “wakkere” elitescholen en zelfbenoemde “christelijke” scholen lopen in de pas, dus ouders moeten de nodige zorgvuldigheid betrachten.

Zonder rekening te houden met een aantal van Amerika’s meest prominente zwarte christelijke leiders – zoals Boddie Baucham en bisschop E.W. Jackson – hebben ook vele liberale kerken en seminaries de sprong gewaagd.

Sommige critici hebben aangevoerd dat het indoctrineren van kinderen met kritische rassentheorie op kosten van de belastingbetaler al tegen de wet is.

Wu Wenyuan, uitvoerend directeur van de Californians for Equal Rights Foundation, voert deze strijd al jaren in Californië en daarbuiten. Zij stelt dat kritische rassentheorie in de klas “illegaal en ongrondwettelijk” is.

“Het onderwijzen van kritische rassentheorie, gebaseerd op raciale verdeeldheid en een sociale tweedeling van slachtoffer versus onderdrukker is fundamenteel in strijd met het 14e Amendement van de Amerikaanse Grondwet – die gelijke bescherming van de wet garandeert – Paragraaf VI/VII van de Civil Rights Act, van 1964, maar ook Californië’s grondwettelijke principe van gelijke behandeling, en een overvloed aan anti-discriminatie wetten,” waarschuwde ze.

In Florida ondernemen topambtenaren actie. De Republikeinse Gouverneur Ron DeSantis heeft zojuist beloofd dat de ideologie niet zou worden opgenomen in de openbare scholen van zijn staat.

“Laat het duidelijk zijn dat er in onze klaslokalen geen plaats is voor dingen als kritische rassenleer, kinderen leren hun land te haten en elkaar te haten is geen rooie cent belastinggeld waard”, zei DeSantis.

“Ze proberen mensen elkaar te laten bekijken op basis van ras, ik wil het tegenovergestelde doen. Ik wil mensen behandelen als individuen,” voegde hij eraan toe. “Ik wil mensen behandelen op basis van karakter.”

Maar het verdelen van mensen natuurlijk het doel – niet een onbedoeld neveneffect – en je constant beroepen op “blanke suprematie” is gewoon een afleidingsmanoeuvre ontworpen om critici te mond te snoeren.

Er staat erg veel op het spel.

De leiders en sekte-achtige aanhangers van deze kritische rassenleer hebben vrijwel alles wat extreem-links en marxisten niet bevalt bestempeld als “blanke heerschappij”: de grondwet van de VS, het christendom, wiskunde, de rechtsstaat, punctualiteit, individualisme, de westerse beschaving, het gezin, de objectieve waarheid, en nog veel meer.

Niets of niemand is nog veilig.

Volwassenen erkennen grotendeels het kwaad en de belachelijkheid hiervan. Maar Amerikaanse kinderen weten niet beter, net als kinderen in andere landen die geïndoctrineerd worden om hun ouders en hun landgenoten te haten alvorens gruwelijke wreedheden te begaan.

Het zal aan de ouders zijn om hun eigen kinderen te beschermen, en daarmee het hele land en haar vrijheden.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (13 april 2021): Echoes of Mao: Weaponizing Schools With ‘Critical Race Theory’

Uitgelekte e-mails bevestigen dat VN namen van dissidenten aan CCP heeft doorgegeven

Uitgelekte e-mails bewijzen dat, in tegenstelling tot ontkenningen van de Verenigde Naties, VN-mensenrechtenfunctionarissen wel degelijk de namen van Chinese dissidenten aan het communistische regime in Peking hebben doorgegeven voordat die activisten in Genève zouden getuigen tegen de misstanden van de Communistische Chinese Partij.

Uit de uitgelekte documenten blijkt zelfs dat het doorgeven van namen van Chinese dissidenten aan de dictatuur door alle betrokkenen als een “gebruikelijke praktijk” werd beschouwd. De klokkenluider vertelde The Epoch Times dat dit ook vandaag nog gebeurt, ondanks ontkenningen van de VN.

De Chinese communistische autoriteiten gebruikten de van de VN ontvangen namen om te voorkomen dat de dissidenten China zouden verlaten. Ten minste één dissident die door de VN was geïdentificeerd en door de CCP werd vastgehouden voor zijn vertrek naar Genève, Cao Shunli, stierf tijdens zijn gevangenschap.

Als de dissident die Peking bij de VN in verlegenheid zou brengen, zich al in het buitenland bevond, bedreigde of kidnapte en martelde de CCP vaak de familie van de persoon, volgens VN-klokkenluider Emma Reilly, die het schandaal voor het eerst aan het licht bracht.

Onder de critici van het regime wier namen door de VN werden doorgegeven, bevonden zich activisten die zich zorgen maakten over Tibet, Hongkong en de islamitische Oeigoerse minderheid in West-China – die allemaal om verschillende redenen het doelwit zijn van de CCP.

In februari 2020 berichtte The Epoch Times over het schandaal en over de represailles tegen Reilly omdat ze de praktijken aan het licht had gebracht en een halt had proberen toe te roepen. De zaak van Reilly bij de VN loopt nog. Ze blijft er werken, maar er loopt een “onderzoek”.

Prominente mensenrechtenorganisaties over de hele wereld hebben de VN-praktijk aan de kaak gesteld omdat ze het leven van dissidenten en hun families in gevaar brengt.

In een reactie aan The Epoch Times omschreef Reilly het als “misdadig” en beweerde hij zelfs dat de VN hierdoor “medeplichtig aan genocide” werd.

Jarenlang ontkende de VN dat haar mensen de namen van dissidenten doorgaven aan de CCP.

Dankzij uitgelekte e-mails hierover is het nu echter duidelijk dat de VN de regeringen van haar lidstaten en de pers heeft misleid rond het schandaal.

Een van de explosieve e-mails in kwestie werd op 7 september 2012 verzonden door een diplomaat van de CCP-missie bij de VN in Genève en vroeg om informatie over Chinese dissidenten die zouden getuigen voor de VN-Mensenrechtenraad.

“Zou u mij, zoals gebruikelijk, kunnen helpen controleren of de personen op de bijgevoegde lijst accreditatie aanvragen voor de 21e zitting van de HRC?” vroeg de CCP-diplomaat in een e-mail aan een VN-liaison met niet-gouvernementele organisaties. “Mijn delegatie heeft enige zorgen over de veiligheid [sic] van deze personen.”

De VN-ambtenaar, wiens naam uit de uitgelekte e-mail is weggelaten, bevestigde dat twee van de dissidenten op de lijst van de CCP inderdaad waren geaccrediteerd en van plan waren deze bij te wonen.

“Op uw verzoek deel ik u mee dat Dolkun Isa en He Geng door de Nonviolent Radical Party, Transnational en Transparty zijn geaccrediteerd voor de 21e zitting van de Mensenrechtenraad,” bevestigde de VN-functionaris aan het regime, zonder zich kennelijk zorgen te maken over de veiligheid van de dissidenten of hun gezinnen die nog in China verblijven.

Isa is voorzitter van het Wereld Oeigoerse Congres, dat opkomt voor de Oeigoerse bevolking van de West-Chinese regio Xinjiang, die het slachtoffer is van het gewelddadige optreden van de CCP.

Talrijke officiële bronnen over de hele wereld zeggen dat het regime meer dan een miljoen Oeigoeren vasthoudt in “heropvoedingskampen”. Voormalige gevangenen die met The Epoch Times spraken, onthulden dat zij werden verkracht, gemarteld, gehersenspoeld en op wrede wijze mishandeld.

Isa is ook vice-voorzitter van de Unrepresented Nations and Peoples Organization (UNPO), die een stem wil zijn voor naties en bevolkingsgroepen zonder vertegenwoordiging van een eigen natie-staat.

Het jaar na die e-mail probeerde de VN-beveiliging, op verzoek van de delegatie van het regime, Isa uit de zaal van de Mensenrechtenraad te verwijderen. Reilly, en alleen Reilly, greep echter in en voorkwam dat hij werd weggestuurd.

De andere dissident die door de VN in haar e-mail aan de CCP-missie wordt genoemd, Geng He, is de echtgenote van de gevangengenomen Chinese mensenrechtenadvocaat Gao Zhisheng, een christen die een boek heeft geschreven over de zware martelingen waaraan hij door de CCP werd onderworpen wegens zijn werk en geloofsovertuiging.

Een van de redenen voor de brute marteling van Gao was het feit dat zijn vrouw zich bij de VN uitsprak, zoals de VN-functionaris in die e-mail vooraf aan de CCP had onthuld.

Een andere gelekte e-mail, uit 2013, toonde dezelfde CCP-diplomaat die opnieuw de identiteit wilde bevestigd krijgen van Chinese dissidenten die bij de Mensenrechtenraad werden verwacht om de misstanden van de CCP aan de kaak te stellen.

“De Chinese missie had een zeer goede samenwerking met u en uw afdeling in eerdere sessies,” zei de CCP-diplomaat tegen de VN-functionaris in de e-mail die The Epoch Times en andere media in handen kregen. “We waarderen het zeer.”

“Deze keer wil ik dat je me weer een plezier doet,” vervolgde de CCP diplomaat. “Sommige anti-Chinese regeringsafvalligen proberen deel te nemen aan de HRC-zitting [sic] onder de vermomming van NGO’s. Zij zouden een bedreiging kunnen vormen voor de Verenigde Naties en de Chinese delegatie.”

“Kunt u alstublieft nagaan en mij informeren of de personen die ik hieronder opsom accreditatie hebben gekregen voor de 22e zitting [sic] van de Raad voor de Mensenrechten?” vroeg de CCP-diplomaat. “Als u informatie heeft, neem dan contact met mij op via e-mail of op [nummer weggelaten].”

Onder de namen op de lijst was Dolkun Isa, opnieuw.

Volgens Isa zijn er CCP-agenten bij hem thuis in het buitenland opgedoken om hem onder dwang te laten stoppen met zijn verhaal naar buiten te brengen. CCP-agenten hebben ook zijn familie in China gearresteerd, waaronder zijn moeder, die in 2018 in een Chinees “concentratiekamp” is overleden. Zijn oudere broer werd ook gearresteerd. En zijn jongere broer wordt sinds 2016 vermist. CCP-mediakanalen meldden dat Isa’s vader ook is overleden, hoewel Isa niet weet wanneer of waar.

The Epoch Times heeft geprobeerd de CCP-diplomaat in kwestie te bereiken op het Zwitserse mobiele nummer dat in de e-mail staat, maar dat is niet gelukt.

VN-mensenrechtenfunctionarissen hebben op de e-mail van de CCP-missie gereageerd met de namen van vier activisten die naar verwachting de Mensenrechtenraad zullen bijwonen.

The Epoch Times houdt de namen van de activisten, die nog niet openbaar zijn, achter omwille van hun bescherming en privacy.

Reilly was woedend en ontzet tegelijk.

“Dit is een afschuwelijke praktijk, maar als de VN het gaat doen, moeten ze het op zijn minst openbaar maken zodat mensen weten in welk gevaar ze worden gebracht,” vertelde ze The Epoch Times in een videoconferentie-interview vanuit Genève. “Dit is elementair fatsoen en elementaire normen van menselijkheid – breng deze mensen niet heimelijk in gevaar. Is dat te veel gevraagd?”

Uit de e-mails blijkt dat Reilly er vanaf het begin voor pleitte om de namen van dissidenten niet aan de CCP te geven. In plaats daarvan pleitte ze voor het informeren van de beoogde personen.

Het hoofd van de afdeling van de VN Mensenrechtenraad, Eric Tistounet, argumenteerde echter dat de lijst met namen openbaar was en dat de verzoeken van de CCP daarom niet konden worden geweigerd.

Tistounet stelde zelfs voor om zo snel mogelijk te handelen om te voorkomen dat “het Chinese wantrouwen zou toenemen”, zo blijkt uit de e-mails.

“Sinds wanneer maakt dat deel uit van de overwegingen?” vroeg Reilly retorisch in een reactie aan The Epoch Times.

Het nieuws over de e-mails die bevestigden dat de VN inderdaad namen van Chinese dissidenten doorgaf, zorgde voor veel ophef in de Turkse media. In Europa en de Verenigde Staten werd het schandaal echter nauwelijks vermeld in de pers.

In een reactie aan The Epoch Times drong Reilly er bij journalisten over de hele wereld op aan de documenten, transcripties van interne rechtszaken en ander bewijsmateriaal te onderzoeken om te zien wie de waarheid sprak – en die waarheid vervolgens te melden zodat de mensen in de hele wereld kunnen zien wat er aan de hand is.

Maar Reilly zei dat dit een systematisch probleem is bij de VN.

“Het probleem met de VN is dat er geen volwassenen in de kamer zijn en dat er geen extern toezicht is,” zei ze, en ze haalde andere voorbeelden aan van klokkenluiders die zijn vervolgd omdat ze probeerden het juiste te doen. “Als de lidstaten niets doen, zal dit zo doorgaan.

Reilly toonde zich ook zeer bezorgd over de nauwe banden tussen CCP-agenten en hoge functionarissen binnen het VN-mensenrechtensysteem die belast zijn met de bescherming van de mensenrechten.

Jarenlang probeerden hoge VN-functionarissen VN-lidstaten, de media en het publiek te misleiden over dit schandaal, vertelde Reilly aan The Epoch Times.

Van 2013 tot 2017 beweerde de VN dat namen niet gedeeld werden met het Chinese regime. Veel later, in januari van 2021, werd een woordvoerder van de VN geciteerd die aan het Anadolu Agency verklaarde dat de praktijk “sinds 2015” was gestopt.

In een persbericht van 2 februari 2017, met als doel de escalerende kritiek af te wenden, gaf het VN-Bureau van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten (OHCHR) echter toe dat het wel degelijk aan regeringen de identiteiten bevestigde van personen die geaccrediteerd werden om zijn mensenrechten evenementen bij te wonen.

“Chinese autoriteiten en anderen vragen het VN-Bureau voor de Mensenrechten regelmatig, enkele dagen of weken voor de bijeenkomsten van de Mensenrechtenraad, of bepaalde [niet-gouvernementele organisatie] afgevaardigden de komende zitting zullen bijwonen,” aldus het VN-Bureau voor de Mensenrechten. “Het Bureau bevestigt deze informatie nooit totdat het accreditatieproces formeel in gang is gezet, en totdat het er zeker van is dat er geen duidelijk veiligheidsrisico is.”

Reilly zei dat ze geschokt was door de taal die in het persbericht werd gebruikt.

“De enige veiligheidscontroles die ooit zijn gedaan, zijn die van de Chinese diplomaten,” zei ze tegen The Epoch Times.

Uit transcripties van de zaak blijkt dat Reilly de VN uitdaagde om bewijs te laten zien van de zogenaamde “veiligheidscontroles” voordat ze de namen overhandigde. Geen enkel bewijs werd geleverd.

“Het ging er alleen maar om of deze mensen problemen zouden veroorzaken voor de Chinese diplomaten bij de VN,” zei ze. “Het had niets te maken met de veiligheid van de mensen.”

Dit is ook een grote schending van de eigen regels van de VN, zei Reilly, die opmerkte dat als regeringen willen weten wie er aanwezig is, ze geacht worden dit aan de plenaire vergadering te vragen in het bijzijn van andere VN-lidstaten.

Ondanks het escalerende schandaal rond deze praktijk en de vergeldingsmaatregelen van de VN tegen de klokkenluider die de praktijk aan het licht bracht, vertelde Reilly aan The Epoch Times dat de praktijk van het doorgeven van namen van dissidenten aan de CCP tot op de dag van vandaag voortduurt.

“Het is nu mijn persoonlijke missie en verantwoordelijkheid geworden om deze medeplichtigheid van de VN aan genocide te voorkomen,” zei ze.

Uit documenten die The Epoch Times in handen kreeg, blijkt dat enkele van de hoogste functionarissen binnen het VN-systeem betrokken zijn geweest bij een poging om Reilly het zwijgen op te leggen, in diskrediet te brengen en wraak te nemen voor haar inspanningen.

Het VN-Bureau van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten heeft niet gereageerd op verzoeken om commentaar op de gelekte e-mails of het bredere schandaal.

Begin 2020 weigerde het VN OHCHR commentaar te geven aan The Epoch Times, onder verwijzing naar lopende rechtszaken. Reilly vertelde The Epoch Times deze week echter dat ze hen volledige toestemming heeft gegeven om de media commentaar te geven op de zaak.

Meerdere woordvoerders van de secretaris-generaal van de VN, Antonio Guterres, weigerden ook commentaar te geven.

Big Brother-scholen gebruiken Big Data om kinderen te manipuleren en te bespioneren

Dit artikel is deel 12 in een serie waarin de oorsprong van het openbaar onderwijs in de Verenigde Staten wordt onderzocht.

Met behulp van gegevens die voornamelijk zijn verzameld via het openbaar-onderwijs-systeem, weten Big Brother en de collectivisten die de overheidsscholen leiden nu meer over Amerikaanse kinderen dan hun eigen ouders. De ontzagwekkende krachten van “Big Data” zullen je versteld doen staan.

In feite hebben de autoriteiten zoveel privé-informatie over de Amerikaanse jeugd opgezogen dat, volgens een rapport van het Amerikaanse Ministerie van Onderwijs, het nu mogelijk is om het “toekomstige gedrag en de interesses” van kinderen te voorspellen. Het stelt de regering ook in staat hun gedachten en attitudes als nooit tevoren te manipuleren.

Het verzamelen van gegevens is zo opdringerig en extreem geworden dat sommige critici het zelfs de “data-verkrachting” van Amerikaanse kinderen hebben genoemd. En dit is nog maar het begin.

Van biometrische gegevens en particuliere gezondheidsinformatie tot schooldossiers, online surfgewoonten en gegevens over geestelijke gezondheid: overheidsscholen en technocratische beleidsmakers in de hele Verenigde Staten willen het allemaal, van “wieg tot carrière” en verder, zoals de autoriteiten het vaak zeggen. Dankzij federale subsidies krijgen ze het, en delen ze het.

Honderden gegevens over elk kind worden nu verzameld en opgeslagen in databanken die toegankelijk zijn voor staats- en federale autoriteiten. Privacywetten en -voorschriften die het aanleggen van nationale databanken met leerlinggegevens verbieden, werden genegeerd en terzijde geschoven vanaf de Obama-regering, en zelfs al eerder.

Door een warrige combinatie van openbare scholen, overheidsinstanties, socialemediabedrijven, contractanten, testbureaus, non-profitorganisaties en meer, worden er nu meer gegevens over kinderen verzameld dan iemand zich zelfs maar een paar jaar geleden had kunnen voorstellen. Vaak beseffen de kinderen niet eens dat ze hun privégegevens aan Big Brother geven – voor altijd.

Het topje van de ijsberg wordt af en toe zichtbaar. Op dit moment loopt er bijvoorbeeld een rechtszaak tegen de non-profit College Board, momenteel geleid door Common Core architect David Coleman, omdat deze privégegevens van studenten zou verzamelen en verkopen aan derden zonder de toestemming van de kinderen of hun ouders. Volgens de aanklagers zijn er talloze wetten overtreden.

Dat is natuurlijk allemaal een grote zaak. En het is verkeerd. Maar het verbleekt in vergelijking met de gevaren van wat Big Government en Big Business doen op dit moment-en wat ze hebben gepland voor de toekomst.

De Common Core nationale normen opgelegd aan de Verenigde Staten door de regering-Obama, waarover verslag is gedaan in het meest recente stuk in deze serie, heeft de data-oogst en datamijnwerk van de regering een super impuls gegeven. Daarna ging het met de Every Student Succeeds Act (ESSA), door Obama een “kerstwonder” genoemd, nog verder.

Maar het is al een hele tijd aan de gang. Denk aan een “Issue Brief” uit 2012, getiteld “Enhancing Teaching and Learning Through Educational Data Mining and Learning Analytics.” In het rapport liet het U.S. Department of Education’s Office of Educational Technology een bom vallen over waar al deze gegevens voor gebruikt zouden gaan worden: In principe willen de federalen voorspellingen doen over uw kinderen.

In het rapport zeggen de autoriteiten dat “online leersystemen” de regering in staat stellen “stromen van verfijnd gedrag van leerlingen vast te leggen”. Deze systemen sturen de “tijdsgestempelde input en gedragingen van studenten die binnen het systeem werken” naar een database, aldus het document.

De autoriteiten combineren die gedragsgegevens vervolgens met andere externe informatiebronnen, waaronder gevoelige persoonsgegevens van de school, het district of de staat, aldus het rapport. Vervolgens wordt de informatie gebruikt om voorspellingen te doen en “interventies” vorm te geven.

“Een voorspellend model combineert demografische gegevens (uit een extern leerlinginformatiesysteem) en leer-/gedragsgegevens uit de leerlingendatabase om de vorderingen van een leerling te volgen en voorspellingen te doen over zijn of haar toekomstige gedrag of prestaties,” legt het rapport uit (onderstreping toegevoegd).

De verzamelde gegevens kunnen de overheid ook in staat stellen in de gedachten van studenten te kijken. “Big data die wordt verzameld uit het online gedrag van gebruikers stellen algoritmen in staat de kennis, bedoelingen en interesses van de gebruikers af te leiden en modellen te maken voor het voorspellen van toekomstig gedrag en interesses,” voegt het rapport eraan toe.

Met behulp van controversiële, door de overheid gefinancierde “enquêtes”, onder het mom van “gezondheid”, hebben openbare scholen in de Verenigde Staten de meest intieme gegevens verzameld die denkbaar zijn: politieke opvattingen, religieuze overtuigingen, seksueel gedrag, gevoelige informatie over ouders of het gezin, medische privégegevens en nog veel meer.

Een van de griezeligste elementen van de dataverzamelings- en datamijnmachine is de mogelijkheid die zij biedt om in de diepste gedachten en gevoelens van studenten te kijken. Met toegang tot deze gegevens, en de rekenkracht om ze allemaal te verwerken, kunnen regeringen en degenen die ermee verbonden zijn nachtmerrieachtig machtig worden – en dat zullen ze ook, als er niets wordt gedaan om het te stoppen, zoals de mensen in China aan het ontdekken zijn met het “sociale krediet”-systeem.

Beschouw een toespraak in 2010 voor de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (UNESCO), ook het onderwerp van deel 9 in deze serie, door de toenmalige Amerikaanse minister van Onderwijs Arne Duncan. In deze toespraak prees de radicaal uit Chicago de snel groeiende kolos van het verzamelen van gegevens en de nieuwe krachten die het zou ontketenen.

“Meer robuuste datasystemen en een nieuwe generatie beoordelingen kunnen leraren en schooldirecteuren helpen hun praktijken te verbeteren en hun instructie aan te passen op manieren die in het verleden ondenkbaar waren,” zei Duncan, die regelmatig opschepte over het gebruik van scholen om kinderen te hersenspoelen met “duurzaamheid” propaganda. “We hebben geavanceerde datasystemen die we voortdurend verbeteren.”

In de tien jaar die sindsdien zijn verstreken, zijn die “geavanceerde datasystemen” steeds geavanceerder geworden, waardoor overheden in staat zijn onvoorstelbare persoonlijke profielen op te bouwen van elke leerling in het openbaar onderwijs in de Verenigde Staten. Zelfs leerlingen op privéscholen en thuisonderwijs liggen nu in het vizier van de datamijnmachine.

Sommige van de technologische instrumenten die de federale overheid op deze gebieden al heeft gebruikt, hebben tot ernstige bezorgdheid over de privacy geleid. In 2013 bracht het Amerikaanse ministerie van Onderwijs een rapport uit met de titel “Promoting Grit, Tenacity, and Perseverance: Critical Factors for Success in the 21st Century”, dat een bliksemafleider voor kritiek werd.

Het rapport bevatte onder meer onthullingen over het soort technologie dat in sommige federale programma’s wordt gebruikt om gegevens over kinderen te verzamelen. Een van de instrumenten werd bijvoorbeeld beschreven als een “gezichtsuitdrukkingscamera”. Volgens het rapport wordt deze gebruikt om “emoties te detecteren” en “gezichtsuitdrukkingen vast te leggen”, waarna de gegevens door software worden verwerkt en in databanken worden ingevoerd.

Andere instrumenten die werden beschreven in het rapport, dat inmiddels van de website van het onderwijsdepartement is gehaald, waren een “stoel voor houdingsanalyse”, een “drukmuis” en een “draadloze huidgeleidingssensor”. Al deze bestaande technologieën worden gebruikt om “fysiologische responsgegevens” te monitoren en te verzamelen die “de frustratie van studenten kunnen onderzoeken”.

“Onderzoekers onderzoeken hoe complexe affectieve gegevens kunnen worden verzameld en hoe zinvolle en bruikbare informatie kan worden gegenereerd om terug te koppelen naar leerlingen, leraren, onderzoekers en de technologie zelf,” legt het rapport uit, waarbij “affectieve” gegevens verwijzen naar de houdingen en gevoelens van leerlingen, in plaats van naar academische of educatieve vaardigheden. “Er beginnen ook verbanden met de neurowetenschappen te ontstaan.”

Recentelijk heeft het Amerikaanse bedrijf BrainCo een hoofdband ontwikkeld die de hersengolven van leerlingen meet en verzamelt. BrainCo, dat deels wordt gefinancierd door Chinese staatsbedrijven, heeft de apparaten al getest op 10.000 studenten in China. Al in 2017 sprak de CEO over het bouwen van de “grootste database ter wereld”, die door kunstmatige intelligentie zou kunnen worden geanalyseerd om emoties beter te detecteren. Naar verluidt hebben sommige Amerikaanse scholen de apparaten ook uitgeprobeerd.

In 2017 financierde de federale overheid een project om een “vriendelijke sociale robot” te bouwen om zeer gevoelige psychologische gegevens over kinderen te verzamelen. “EMAR,” of Ecological Momentary Assessment Robot, verzamelt “mentale gezondheidsgegevens van tieners in een openbare middelbare schoolomgeving,” aldus de National Science Foundation.

Een van de grootste zorgen rond al deze opdringerige technologie voor het verzamelen van gegevens is dat het wordt gebruikt door overheidsscholen en de onderwijsinstelling om de gedachten, attitudes, overtuigingen en gedragingen van kinderen te manipuleren. Naarmate de technologie voortschrijdt, zullen bureaucraten en technocraten dit in de toekomst nog veel meer kunnen doen.

In het kader van de nieuwe programma’s voor “sociaal en emotioneel leren” (SEL), die momenteel een rage zijn in onderwijskringen, stellen de autoriteiten doelstellingen vast voor verschillende houdingen en waarden waarvan zij willen dat kinderen die aanhangen. Door te testen op deze “affectieve” kenmerken, kan de technologie helpen bepalen of kinderen de door de overheid voorgeschreven attitudes aanhangen. Zo niet, dan helpen de programma’s bij het ontwikkelen van “interventies” om de gewenste houding bij het kind ingang te doen vinden.

Al in 2016 onthulde Education Week dat, onder het mom van het bieden van “gepersonaliseerde leerervaringen”, nieuwe technologie zich richtte op de “individuele emoties, cognitieve processen, ‘mindsets’ en karakter- en persoonlijkheidskenmerken” van studenten. Zogenaamde “niet-cognitieve competenties” waren ook doelwitten.

In datzelfde jaar bracht het Amerikaanse Ministerie van Onderwijs een “Nationaal Onderwijs Technologie Plan” uit met “beoordelingen” die “niet-cognitieve bekwaamheden” meten, waaronder “attitudes die het functioneren op school, op het werk en in het leven vergemakkelijken”. Hoe de federale overheid de juiste “attitudes” voor kinderen zou bepalen werd niet gespecificeerd.

Het potentieel voor misbruik is natuurlijk enorm. Wat als deze hulpmiddelen in handen komen van boosdoeners? Wat als ze al in handen zijn van boosdoeners? Willen Amerikanen echt dat ongekozen bureaucraten van het extreem-linkse Amerikaanse ministerie van Onderwijs – waar 99,7% van de donaties aan presidentiële campagnes in 2016 naar Hillary Clinton ging – bepalen welke houding en waarden kinderen zullen hebben ten aanzien van controversiële zaken als het homohuwelijk, immigratie en abortus?

Als men zich realiseert dat het openbare onderwijssysteem letterlijk is gecreëerd door utopische collectivisten om de samenleving fundamenteel te veranderen, zoals deze serie sinds het eerste deel uitvoerig heeft gedocumenteerd, zijn de gevaren duidelijk en buitengewoon.

Inderdaad, de architecten en huidige leiders van de overheids-school machine zijn al lang open geweest over hun verlangen om de Verenigde Staten weg te voeren van een vrijheidsgezinde christelijke samenleving, naar collectivisme en humanisme. Met deze krachtige middelen zal het voor kinderen die door het systeem gevangen worden gehouden, steeds moeilijker worden om zich te verzetten, zo niet zinloos.

Een ander belangrijk punt van zorg is dat al deze gegevens die door scholen worden verzameld, worden samengevoegd met arbeids- en loopbaangegevens. Jarenlang hebben de autoriteiten openlijk gewerkt aan het verbinden van de verschillende “onderwijs”-databases die vol zitten met door scholen verzamelde informatie over Amerikanen met de informatie die door andere overheidsorganen wordt verzameld.

Ambtenaren hopen dat deze enorme hoeveelheid gegevens, allemaal samengebracht op één plaats, hen zal helpen om te doen wat eerdere pogingen tot centrale planning altijd niet is gelukt: nauwkeurig inzicht krijgen in de behoeften van de economie, en vervolgens de produktie, werkgelegenheid, consumptie, opleiding en onderwijs dienovereenkomstig aanpassen.

Stel je dan eens voor dat je dat allemaal combineert met opkomende ontwikkelingen zoals kunstmatige intelligentie en supercomputers met ongekende mogelijkheden, plus alle gegevens die over Amerikanen worden verzameld door instanties als de Internal Revenue Service, de National Security Agency, en meer. Big Brother zal alles over iedereen weten, letterlijk vanaf “de wieg”, zoals de Utopiërs zelf vaak zeggen.

Het is een recept voor een ramp, of zelfs een catastrofe van ongekende proporties.

Over de hele wereld leunt de V.N. ook zwaar op regeringen om te beginnen met het verzamelen, delen, analyseren, gebruiken en bewapenen van allerlei soorten gegevens over kinderen via scholen. En meer dan een paar buitenlandse regeringen – onder andere het communistische China en bepaalde West-Europese regeringen – springen maar al te graag op de kar.

De mensheid moet zich verzetten. Vooral Amerikanen hebben de middelen om zich effectief te verzetten, als ze maar de wil kunnen opbrengen.

Privacy is uiterst belangrijk voor een vrije samenleving. Daarom hebben de grondleggers van Amerika het in de grondwet verankerd. Zonder privacy kan vrijheid niet bestaan. En zonder vrijheid zal er ook een einde komen aan de welvaart en andere zegeningen van het volk van de Verenigde Staten.

Amerikanen moeten eisen dat er een einde komt aan het Orwelliaanse data-verzamelingsapparaat, en hun kinderen ertegen beschermen, voor het te laat is.

Alex Newman is een bekroonde internationale journalist, opvoeder, auteur en consultant die meeschreef aan het boek “Crimes of the Educators: How Utopians Are Using Government Schools to Destroy America’s Children.” Hij is ook CEO van Liberty Sentinel Media en schrijft voor diverse publicaties in de Verenigde Staten en daarbuiten.

De meningen in dit artikel zijn de meningen van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijk de mening van The Epoch Times.