Thursday, 20 Jun 2024

Fixatie op CO2 negeert werkelijke oorzaak van opwarming

Elk jaar van 2023 tot 2030 zullen de klimaatdoelstellingen voor duurzame ontwikkeling elke persoon in economieën zoals de Verenigde Staten $2.026 kosten, schat de VN-Conferentie voor Handel en Ontwikkeling. In economieën met lagere inkomens variëren de jaarlijkse kosten per persoon van $332 tot $1.864.

In totaal komt het wereldwijde prijskaartje op ongeveer 5,5 biljoen dollar per jaar.

Los daarvan bleek uit een verslag van het links georiënteerde non-profit Climate Policy Initiative dat de belastingbetalers in de wereld in 2021 en 2022 elk jaar 1,3 biljoen dollar uitgeven aan klimaatgerelateerde projecten.

Er werd ook vastgesteld dat de “jaarlijkse klimaatfinanciering die nodig is” van 2031 tot 2050 meer dan 10 biljoen dollar per jaar bedraagt.

“Iedereen die moedwillig de gevolgen van klimaatverandering ontkent, veroordeelt het Amerikaanse volk tot een zeer gevaarlijke toekomst”, zei president Joe Biden op 14 november 2023, terwijl hij 6 miljard dollar aan nieuwe investeringen aankondigde via de Inflation Reduction Act (IRA).

“De gevolgen die we zien worden alleen maar erger, frequenter, heviger en duurder.”

Bij de ondertekening in augustus 2022 zei president Biden dat de IRA “369 miljard dollar investeert om de meest agressieve actie ooit – ooit, ooit, ooit – te ondernemen om de klimaatcrisis het hoofd te bieden en onze economische – onze energiezekerheid te versterken”.

In een verslag van Goldman Sachs wordt het bedrag veel hoger geschat: “Kritische financiering voor deze volgende energierevolutie zal naar verwachting van de IRA komen, die naar schatting 1,2 biljoen dollar aan stimuleringsmaatregelen zal bieden tegen 2032.”

De triljoenen dollars die in nieuwe initiatieven worden gepompt, komen voort uit de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs van de Verenigde Naties, een wettelijk bindend internationaal verdrag om de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen “aanzienlijk te verminderen” in de hoop de temperatuur niet meer dan 1,5 graden Celsius boven het pre-industriële niveau te laten uitstijgen.

Maar een vermindering van de uitstoot van koolstofdioxide (CO2) zal volgens sommige experts pas over honderden tot duizenden jaren effect hebben – zelfs onder de meest beperkende omstandigheden.

“Als de uitstoot van CO2 helemaal zou stoppen, zou het vele duizenden jaren duren voordat de atmosferische CO2 weer op het ‘pre-industriële’ niveau is,” stelt de Royal Society in een verslag op haar website. De organisatie beschrijft zichzelf als een “broederschap van veel van ‘s werelds meest eminente wetenschappers”.

“De oppervlaktetemperaturen zouden minstens duizend jaar hoog blijven, wat impliceert dat de aarde op de lange termijn warmer zal worden als gevolg van vroegere en huidige emissies”, aldus het verslag. “De huidige door CO2 veroorzaakte opwarming van de aarde is daarom in wezen onomkeerbaar op menselijke tijdschalen.”

Een pagina met veelgestelde vragen op de website van NASA neemt hetzelfde standpunt in.

Stoom en uitlaatgassen stijgen op uit een elektriciteitscentrale op een koude winterdag in Oberhausen, Duitsland, op 6 januari 2017. (Lukas Schulze/Getty Images)

“Als we vandaag zouden stoppen met het uitstoten van broeikasgassen, zou de stijging van de temperatuur op aarde binnen een paar jaar beginnen afvlakken. De temperaturen zouden dan een plateau bereiken, maar vele eeuwen lang op een hoog niveau blijven”, aldus NASA.

En, zeggen andere wetenschappers, dat komt omdat CO2 niet de boosdoener is.

“CO2 veroorzaakt geen opwarming van de aarde. Opwarming van de aarde veroorzaakt meer CO2,” zegt Edwin Berry, een theoretisch natuurkundige en gecertificeerd adviserend meteoroloog. Hij noemde het standpunt van de Royal Society over CO2 “pure rommelwetenschap”.

Ian Clark, emeritus professor voor het departement van aarde en milieuwetenschappen aan de Universiteit van Ottawa, was het ermee eens dat als alle uitstoot van broeikasgassen vandaag de dag zou stoppen, de aarde zou blijven opwarmen, maar niet door CO2.

Hij zei dat in tegenstelling tot wat veel mensen denken, de temperatuur niet de CO2 volgt, maar dat CO2 de temperatuur volgt, die op zijn beurt weer het gevolg is van zonneactiviteit.

Temperatuur en CO2

Een van de belangrijkste onderzoeksgebieden van Clark is paleoklimatologie (de studie van klimaatomstandigheden met behulp van indirecte gegevens zoals boomringgegevens, ijskernen en andere proxygegevens), en in het bijzonder Arctische paleohydrogeologie, dat is de studie van het water op aarde door de geschiedenis heen.

“Tijdens de ijstijden hadden we grote temperatuurschommelingen en dit heeft te maken met, niet zozeer de zonneactiviteit, maar de hoeveelheid zonneactiviteit die de aarde raakt op bepaalde belangrijke breedtegraden, allemaal veroorzaakt door hemelse gebeurtenissen,” zei Clark.

“De aarde in ons zonnestelsel beweegt rond en wordt door elkaar geschud. En we hebben verschillende baanpatronen die de zonne-input beïnvloeden, en dat creëert ijstijden en interglaciale perioden – waar we nu in zitten. En CO2 volgt dat. Dus we zien enorme temperatuurveranderingen, van ijstijden naar interglacialen, en CO2 wordt heel laag tijdens ijstijden en heel hoog tijdens interglacialen.

“En dat wekt de indruk dat CO2 het klimaat stuurt, maar in werkelijkheid volgt het dat. Het loopt ongeveer 800 jaar achter.”

Scholieren, met een beschermende bril op, kijken naar de gedeeltelijke zonsverduistering in Schiedam, Nederland, op 10 juni 2021. (Marco de Swart/ANP/AFP via Getty Images)

Clark zei dat wetenschappers vóór de ijstijden, en in het bijzonder de afgelopen 10.000 jaar, een redelijk goed idee hebben van de temperatuur, dankzij proxy gegevens. Hij zei dat deze gegevens aantonen dat de Middeleeuwse Warme Periode waarschijnlijk veel warmer was dan nu en dat de landbouw en beschaving er floreerden.

Maar daarna volgde de Kleine IJstijd van 1400 tot 1800. “En toen kregen we problemen met de landbouw,” zei Clark.

“De Theems vroor dicht. We hebben allerlei verhalen over hoe koud, en sommigen zouden zeggen ellendig, het toen was. Maar toen begon het weer op te warmen. Dus ongeveer elke 1000 jaar lijken we deze schommelingen te hebben. Dit komt door de zonneactiviteit, en dat is waar we het belang van de zon zien, die de ultieme energiebron is naast geothermische en nucleaire energie. De zon bepaalt het klimaat.

Een ander door vakgenoten getoetst onderzoek, van wetenschapper William Jackson, onderzocht de relatie tussen CO2-niveaus en temperatuur in de afgelopen 425 miljoen jaar.

William Jackson is een vooraanstaand onderzoeker en emeritus professor aan de afdeling scheikunde van UC-Davis die gespecialiseerd is in het begrijpen van de rol die moleculen zoals CO2, stikstof en koolstofmonoxide spelen in de atmosfeer van planeten.

Zijn artikel, gepubliceerd in 2017, stelde vast dat “veranderingen in de atmosferische CO2-concentratie geen temperatuursverandering veroorzaakten in het oude klimaat”.

Op dezelfde manier ontdekte een groep onderzoekers, waarvan het artikel werd gepubliceerd in Nature, dat wanneer we kijken naar de samenstelling van koolstofisotopen op de schaal van een miljoen jaar, de atmosferische koolstofdioxide op lange termijn geen verband hield met de temperatuur en zelfs een omgekeerde trend vertoonde, vooral na grote gebeurtenissen zoals vulkaanuitbarstingen.

Een geologische tijdschaal die de CO2 concentratie en temperatuurschommelingen door de tijd heen laat zien. (Met dank aan Dr. Patrick Moore)

Ze ontdekten verder dat wanneer de temperatuur en CO2 in de atmosfeer een bepaald niveau bereikten, de begraving van organische koolstof drastisch toenam, wat uiteindelijk resulteerde in een aanzienlijke daling van het CO2-niveau in de atmosfeer.

Die activiteit, zei Berry, is de natuur die de CO2-niveaus in evenwicht houdt – wat een doorlopend proces is.

Instroom en uitstroom

CO2 stroomt vanuit de atmosfeer naar planten door fotosynthese en naar de bodem door afbraak, wordt opgenomen door de oceanen en komt weer vrij door ademhaling, verdamping en verbranding van fossiele brandstoffen. Het hele proces wordt de koolstofcyclus genoemd.

Bovendien zei Berry dat zodra CO2 in de atmosfeer tot een bepaald niveau stijgt, de natuur automatisch de uitstroom verhoogt.

“Het is bijna net als bij een badkuip, waar een uitloop open kan staan zodat er water uit kan stromen als het een bepaald niveau bereikt,” zei hij. “Een bepaalde stand van de instroom zal het niveau tot een bepaald punt verhogen. En hoe hoger het [water]niveau, hoe sneller het uitstroomt. Er is een evenwichtsniveau voor elke stand van de instroom – een evenwichtsniveau waarbij alles gelijk blijft. Met andere woorden, de uitstroom is gelijk aan de instroom. En wanneer de uitstroom de instroom bereikt, is het op zijn evenwichtsniveau en hoopt het zich niet langer op.”

Berry zei dat de aanname dat alleen de mens verantwoordelijk is voor de toename van CO2 problematisch is.

Volgens het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) van de VN is de CO2-concentratie sinds 1750 gestegen van 280 deeltjes per miljoen (ppm) tot meer dan 420 ppm, en het IPCC beweert dat deze stijging antropogeen is, of veroorzaakt door de mens.

Sepp Kipfstuhl van het East Greenland Ice-Core Project zaagt met een kettingzaag een grotere ingang naar de nieuwe tunnel bij het kamp op 6 augustus 2022. (Lukasz Larsson Warzecha/Getty Images)

“De huidige concentraties van CO2 en CH4 [methaan] in de atmosfeer zijn veel hoger dan de pre-industriële waarden die gevonden zijn in ijskerngegevens over de samenstelling van de atmosfeer die dateren tot 650.000 jaar geleden,” stelt het IPCC.

“Meerdere bewijzen bevestigen dat de postindustriële stijging van deze gassen niet het gevolg is van natuurlijke mechanismen. … Emissies van CO2 door het gebruik van fossiele brandstoffen en door de effecten van veranderingen in landgebruik op koolstof in planten en bodems zijn de primaire bronnen van toegenomen atmosferische CO2.”

Berry noemde de verklaring van het IPCC “totale onzin”.

“Ik heb de door het IPCC zelf verstrekte gegevens over de koolstofcyclus gebruikt, die volgens het IPCC tot op ongeveer 20 procent nauwkeurig zijn,” zei hij. “Het model geeft niet aan dat de mens 140 ppm produceert. Het komt dichter bij 30 ppm uit. Wat in wezen betekent dat het IPCC het mis heeft.”

Berry zei dat er geen wetenschappelijke basis is voor de bewering dat een “bepaalde hoeveelheid koolstofdioxide in de lucht een bepaalde temperatuursverhoging veroorzaakt.”

“Ze zeggen dat we (CO2) moeten verminderen tot 350 ppm om af te koelen tot waar de temperatuur een tijdje geleden was? Dat is natuurkundig niet te bewijzen,” zei hij.

“Die hele bewering is totale onzin. CO2 veroorzaakt geen verandering in temperatuur; temperatuur veroorzaakt een verandering in CO2.”

Klimaat bepaald door zon

“Als we de uitstoot volledig zouden stoppen, zou CO2 niet meer zo snel stijgen als nu,” zei Clark. “Maar het zou waarschijnlijk blijven stijgen tot een bepaald punt, en dan zou het kunnen dalen. Maar dat wordt dan bepaald door de temperatuur.

Clark zei dat CO2 in verschillende delen van de wereld en op verschillende tijden van het jaar “tussen de 15 en 20 procent” fluctueert, en dat wordt gedreven door de temperatuur van de seizoenen.

“Als we koelere zomers en koudere winters krijgen, zullen die schommelingen de CO2 verder omlaag drijven. Maar over het algemeen doet het klimaat wat de zon dicteert,” zei hij.

Astronomen van het Solar & Heliospheric Observatory (SOHO) hebben dit beeld gemaakt van een protuberans die op 25 oktober 2002 vanaf het oppervlak van de zon uitbarst. Het is hier afgebeeld met de aarde op schaal om de immense omvang van dit zonneverschijnsel aan te tonen. (SOHO/ESA/NASA/Getty Images)

“We hebben een redelijk goed begrip van de verschillende cycli die de zon kan doorlopen en hoe ze zich opstapelen. Soms versterken ze elkaar. Soms heffen ze elkaar op. We krijgen dus een soort chaotisch signaal, maar sommige komen vrij sterk door – deze 1000-jarige cyclus lijkt vrij sterk te zijn.

“We hadden de Romeinse Warme Periode, toen de Middeleeuwse Warme Periode, en nu hebben we de Moderne Warme Periode; één, twee, drie. En de geschiedenis en de gegevens vertellen ons dat ze maar een paar honderd jaar duren, en we zijn nu al zo’n honderd jaar in deze periode.”

Clark zei dat de pogingen om CO2 te verminderen niet alleen geen invloed hebben op de temperatuur, maar ook gevaarlijk zijn vanwege het verwachte effect op planten.

“C4-planten, zoals maïs, zijn slechts 20-30 miljoen jaar geleden tot ontwikkeling gekomen. En ze zijn geëvolueerd als reactie op de afnemende CO2 in de atmosfeer. Ze komen dus relatief laat in onze biosfeer en weerspiegelen het gevaar van afnemende CO2,” zei hij.

De meeste planten, zoals bomen, tarwe en rijst, zijn zogenaamde C3-planten, die goed gedijen bij hogere CO2-niveaus van 800 tot 1500 ppm.

Clark zei dat een van de voordelen van meer CO2 is dat de graanopbrengsten wereldwijd verbeteren en dat de planeet over het algemeen groener wordt.

Een boer verplaatst een irrigatiesysteem in zijn maïsveld bij Whiteland, Ind., op 20 juli 2012. (Scott Olson/Getty Images)

In antwoord op het verzoek van The Epoch Times om commentaar op de bevindingen van de Royal Society dat de temperatuur nog honderden tot duizenden jaren zal blijven stijgen, zelfs als de CO2-uitstoot vandaag de dag zou stoppen, zei Alex Matthews-King, senior persvoorlichter van de groep, via e-mail: “Dit is een collegiaal getoetst verslag dat gezamenlijk is opgesteld door leden van de Royal Society en de Amerikaanse National Academy of Science.”

Hij wees op het voorwoord van het verslag, waarin staat: “Klimaatverandering is een van de bepalende kwesties van onze tijd. Het is nu zekerder dan ooit, gebaseerd op vele bewijzen, dat de mens het klimaat op aarde verandert. De atmosfeer en de oceanen zijn opgewarmd, wat gepaard gaat met een stijging van de zeespiegel, een sterke afname van het Arctische zee-ijs en andere klimaatgerelateerde veranderingen.

“De gevolgen van klimaatverandering voor mens en natuur worden steeds duidelijker. Ongekende overstromingen, hittegolven en bosbranden hebben voor miljarden aan schade veroorzaakt. Habitats ondergaan snelle verschuivingen als reactie op veranderende temperaturen en neerslagpatronen. De roep om actie wordt luider.”

Clark was het ermee eens dat de mens “een voetafdruk op deze planeet heeft, dat staat buiten kijf”.

Maar hij stelde dat het onderbelichte, grotere effect wordt gevoeld in de oceanen, waar mensen “90 procent van de grote vispopulatie hebben gedood, en walvissen en al de rest”.

Hij zei dat hij gelooft dat het geld en de middelen die worden besteed aan klimaatconferenties zouden kunnen worden gebruikt om “de milieuproblemen daadwerkelijk te verbeteren”.

“Iedereen die een klimaatrealist is, weet dat het geld dat we uitgeven aan mitigatie – waarbij we denken dat we de CO2-thermostaat terugdraaien of proberen de thermostaat terug te draaien en de wereld 1,5 graad opwarming besparen – een fantasie is. Er is geen enkele manier waarop we het klimaat kunnen beïnvloeden met wat we nu doen.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (19 februari 2024): Fixation on CO2 Ignores Real Driver of Temperature, Experts Say

Smeltend poolijs is volgens de VN een belangrijke indicator van klimaatverandering – maar het smelt niet

Het is slecht nieuws voor ijsberen, zo meldt het meest recente evaluatierapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), een organisatie van de Verenigde Naties.

Door de toenemende uitstoot van koolstofdioxide (CO2) en andere broeikasgassen voorspellen modellen en simulaties dat er tegen september 2050 geen ijs meer zal zijn in het Noordpoolgebied.

“We voorspellen dat het noordpoolgebied in september in alle scenario’s ijsvrij zal zijn”, staat in een wetenschappelijk verslag over de bevindingen van het IPCC.

“Deze resultaten benadrukken de ingrijpende gevolgen van broeikasgasemissies op het Noordpoolgebied.”

Een soortgelijke voorspelling werd gedaan in 2013, maar toen was de voorspelling dat er rond 2033 geen ijs meer zou zijn.

“Alle klimaatmodellen voorspellen een ijsvrije zomer binnen ongeveer 20 jaar,” zei Ron Kwok, een senior onderzoekswetenschapper bij NASA’s Jet Propulsion Laboratory in juli 2013. “Het is niet zo ver weg.”

Een nieuw verslag van Allan Astrup Jensen, onderzoeksdirecteur en CEO van het Nordic Institute of Product Sustainability and Environmental Chemistry and Toxicology in Denemarken, laat echter zien dat van september 2007 tot september 2023 de afname van het Arctische zee-ijs bijna nul is.

“De feiten zijn dat de omvang van het Arctische zee-ijs, dat sinds 1978 door satellieten wordt gemeten, jaarlijkse variaties vertoont, en dat het ijs van 1997 tot 2007 aanzienlijk is afgenomen. Voor die periode, van 1978 tot 1996, was de neerwaartse trend echter minimaal, en in de laatste 17 jaar, van 2007 tot 2023, is de neerwaartse trend ook ongeveer nul,” aldus het verslag.

“Daarom zijn er geen aanwijzingen dat het zomerijs van de Noordelijke IJszee zoals voorspeld in één of twee decennia volledig zal verdwijnen.”

Dhr. Jensen vertelde aan The Epoch Times dat het IPCC en andere organisaties “de mogelijkheid uitsluiten dat de omvang van het zee-ijs in de toekomst toeneemt en zelfs niveaus van vóór 1996 bereikt”.

“Dat komt omdat ze geloven dat de voorspelde opwarming door stijgende CO2-niveaus in de troposfeer de drijvende kracht achter de omvang van het zee-ijs is.”

Frank Geisel is een oceaaningenieur en scheepsarchitect die met de kustwacht de ijsdikte op de Noord- en Zuidpool heeft onderzocht tijdens verschillende expedities in de jaren 1980.

Hij zei dat het problematisch is om de omvang van het zee-ijs en de ijsdikte te meten en dan te concluderen dat CO2 de oorzaak is van een afname en dat die dan moet worden beperkt.

“We kunnen niet zomaar een bevel geven en zeggen: Als we dit doen, dan zal dat gebeuren,” vertelde dhr. Geisel aan The Epoch Times. “Misschien wel. Maar misschien ook niet.”

Afvalkolen worden zonder vergunning gelost bij een staalfabriek in Binnen-Mongolië, China, op 3 november 2016. Het IPCC zegt dat de uitstoot van broeikasgassen ervoor zal zorgen dat het Noordpoolgebied in 2050 ijsvrij zal zijn. (Kevin Frayer/Getty Images)

CO2 en zee-ijs

De National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) gebruikt NSIDC-gegevens aan het einde van het smeltseizoen, in september, om de jaarlijkse minima van het Arctische zee-ijs vast te leggen. De meting is gebaseerd op de omvang van het zee-ijs, de vierkante kilometer ijs die de Noordelijke IJszee bedekt gedurende een bepaalde periode.

In september 1979 rapporteerde NOAA dat het jaarlijkse minimum van het Arctische zee-ijs 2,72 miljoen vierkante mijl bedroeg. Op datzelfde moment was de CO2-concentratie 337,1 deeltjes per miljoen (ppm), volgens The Nature Conservancy.

Bijna 20 jaar later, in 1996, waren de CO2-concentraties gestegen tot 362,58 ppm en het jaarlijkse minimum van het Noordpoolijs in september was gestegen tot 2,93 miljoen vierkante mijl.

Na 1996 nam de omvang van het zee-ijs af tot 2007, waarbij de grootste daling plaatsvond tussen 2006 en 2007 – van 2,26 miljoen vierkante mijl in 2006 tot 1,65 miljoen vierkante mijl in 2007. De CO2-concentraties bedroegen 383,37 ppm.

Nadat de resultaten van 2007 bekend waren gemaakt, publiceerde de American Geophysical Union een verslag waarin werd gewaarschuwd dat het Noordpoolgebied mogelijk “op de rand staat” van een fundamentele verandering en werden beelden van uitgehongerde ijsberen die gestrand waren op drijvende ijsplaten een alledaags verschijnsel.

Ondanks het bereiken van een laagste recordwaarde in 2012, is de afname van het zee-ijs van 2007 tot 2023 bijna nul.

Mede door de afname van hun leefgebied werden ijsberen op 15 mei 2008 opgenomen in de lijst van bedreigde diersoorten onder de Endangered Species Act.

Maar de metingen over de omvang van het zee-ijs in de septembermaanden van 2008 en 2009 vertoonden een toename en ondanks het bereiken van een laagterecord in 2012, is de afname van het zee-ijs van 2007 tot 2023 vrijwel nihil.

IJsberen werden in mei 2008 opgenomen in de lijst van “bedreigde diersoorten” onder de Endangered Species Act, na een aanzienlijke daling van het ijsoppervlak op de Noordpool. (Ekaterina Anisimova/AFP via Getty Images)

In september 2023 – tijdens wat mevrouw Kapnick van de NOAA “verreweg” het warmste jaar in de 174-jarige klimaatregistratie van de NOAA noemde – bedroeg het jaarlijkse minimum van het Arctische zee-ijs 1,69 miljoen vierkante mijl, een toename van ongeveer 40.000 vierkante mijl ten opzichte van 2007. Het CO2-gehalte was 421,55 ppm in 2023.

Dhr. Jensen zei dat hij een paar jaar geleden was begonnen met het maken en posten van grafieken en diagrammen met de gegevens van NSDIC om mensen te voorzien van eenvoudige visuele voorstellingen.

“Mijn eerste diagram heb ik naar NSIDC gestuurd, maar ik kreeg geen reactie van die organisatie. Dat verbaasde me. Het heeft me ook verbaasd dat veel mensen, waaronder wetenschappers en zelfs vrienden, moeilijk te overtuigen zijn dat het zee-ijs sinds 2007 onveranderd is, hoewel ik dezelfde officiële gegevens gebruik die ook door het IPCC worden gebruikt,” zei dhr. Jensen.

“Ze zijn gehersenspoeld door de vele alarmerende nieuwsartikelen die vertellen over een afname van het Arctische zee-ijs en [door] hun grote respect voor de VN-organisatie, het IPCC.”

Dhr. Geisel zei dat hij zich zorgen maakt dat sommige wetenschappers en beleidsmakers “een zeer nauwkeurige, bijna micro-analyse gebruiken voor een zeer macro-situatie”.

“We kijken naar processen die in de loop van tientallen jaren veranderen en we proberen te begrijpen hoe we dit jaar moeten reageren”, zei dhr. Geisel.

Frank Geisel, een oceaaningenieur en scheepsarchitect, onderzoekt het zee-ijs in de Beringzee. (Met dank aan Frank Geisel)

“Als je de weersystemen in het hoge noordpoolgebied bestudeert, is er een enorm hogedruksysteem, wat welbekend is bij weerkundigen, en dat op de top van de pool zit… Dit hogedruksysteem verschuift en het is algemeen bekend dat het van positie verschuift en zo de weerpatronen verandert met een decadale frequentie – we hebben het over 10, 12 jaar.

“Dat zijn echt enorme processen op de langere termijn die onze technologie niet volledig kan begrijpen.”

Dhr. Geisel maakte de vergelijking met wetenschappers die orkanen nauwkeurig bestuderen via satellietbeelden en die nog steeds niet in staat zijn om een volledig begrip te krijgen van hoe ze zich in de nabije toekomst zullen gedragen.

“We hebben al dit beeldmateriaal en we kunnen [orkanen] heel nauwkeurig modelleren en dit tot op een schaal van ongeveer 100 meter,” zei hij.

“Maar het beperken van de gevolgen als ze aan land komen, gebeurt niet op een schaal van 100 meter. Het gebeurt op een basis van 100 mijl. Wanneer een orkaan de kust van Florida nadert, zegt de gouverneur: ‘Iedereen naar buiten! Dus staan de resoluties van deze metingen niet noodzakelijkerwijs gelijk aan verzachting of aan enig begrip van de gevolgen.”

Een satellietbeeld toont orkaan Dorian op weg naar de kust van Florida in de Atlantische Oceaan op 1 september 2019. (NOAA via Getty Images)

De gegevens in twijfel trekken

NSIDC neemt satellietmetingen van het zee-ijs en registreert waar de ijsconcentraties minstens 15 procent bedragen om de omvang van het zee-ijs te begrijpen. NOAA gebruikt vervolgens de metingen van september om de omvang van het zee-ijs na verloop van tijd uit te rekenen.

Maar de foutmarge is aanzienlijk.

“Tijdens het smelten in de zomer en het bevriezen in de herfst kan de oppervlakte 1 miljoen vierkante kilometer te laag worden ingeschat; halverwege en aan het einde van de winter, voordat het smelten begint, zal de fout aan de lage kant van de schattingen liggen”, aldus NSIDC.

Volgens NSDIC kunnen de gegevens over de oppervlakte van het zee-ijs als ze in september worden gemeten tot een miljoen vierkante kilometer afwijken vergeleken met metingen in maart, wat een kleinere foutmarge heeft.

Als we de afname van de hoeveelheid zee-ijs van 1979 tot 2023 uitzetten in een grafiek op basis van het nauwkeurigere getal van maart, dan zien we een halvering van de afname van 15.000 vierkante mijl vergeleken met de afname van 30.000 vierkante mijl in september.

Klimaatmodellen zijn slechts zo goed als de gegevens die erin worden gestopt, aldus dhr. Jensen.

“Er werd verondersteld dat de scherpe afname in de omvang van het Arctische zee-ijs vóór 2007, toen de Nobelprijs werd uitgereikt aan het IPCC en Al Gore, voor altijd zou doorgaan. In dat opzicht waren de voorspellingen eerlijk,” zei hij.

Toen het echter duidelijk werd dat de afname was gestopt, hadden ze moeten stoppen met dergelijke voorspellingen,” zei hij.

NSIDC-gegevens met trends in de omvang van het zee-ijs en gegevens van de CO2-waarde. (De Epoch Times)

“Dat was politiek gezien echter moeilijk voor hen, omdat dat de hele kwestie van klimaatverandering door CO2 in twijfel zou trekken, omdat de afname van het Noordpoolijs een belangrijk argument was geweest voor de CO2-theorie.”

Bovendien begonnen satellietbeelden van de omvang van het zee-ijs niet in 1979, ondanks dat de meeste grafieken dat als uitgangspunt gebruiken.

NASA heeft met behulp van oude satellietbeelden een ruwe schatting gemaakt van de omvang van het zee-ijs dat teruggaat tot de jaren 1960.

Dhr. Jensen wees erop dat hoewel de satellietbeelden uit de jaren 1960 niet zo nauwkeurig waren als de modellen van vandaag, ze toch een algemeen beeld geven dat niet overeenkomt met de beweringen van NOAA over de consequent afnemende omvang van het zee-ijs.

“De omvang was mogelijk lager in sommige jaren vóór 1978. De niveaus van 1978-1996 waren dus mogelijk een maximumperiode. Zo’n maximum zou zich in de toekomst opnieuw kunnen voordoen als CO2 niet de drijvende kracht achter de ijsbedekking in het noordpoolgebied is,” aldus Jensen.

Gegevens van NSIDC met trendlijnen voor metingen in maart versus septembermaanden. (The Epoch Times)

In een gearchiveerd verslag van het begin van de jaren negentig stelt het IPCC: “Sinds ongeveer 1976 varieert de omvang van het zee-ijs op het noordelijk halfrond ongeveer op een constant klimatologisch niveau, maar in 1972-1975 was de omvang van het zee-ijs aanzienlijk minder.

“Op het zuidelijk halfrond varieert de omvang van het zee-ijs sinds 1981 ook rond een constant niveau. Tussen 1973 en 1980 waren er perioden van meerdere jaren waarin de omvang van het zee-ijs op het zuidelijk halfrond aanzienlijk meer of minder was dan het niveau dat kenmerkend was voor de jaren tachtig.”

Dhr. Jensen zei dat “het duidelijk lijkt” dat veranderingen in het Antarctische zee-ijs voornamelijk worden aangedreven door El Nino en La Nina.

“Misschien zijn de Golfstroom van de Atlantische Oceaan en andere stromingen in de Stille Oceaan de belangrijkste aanjagers van het Noordpoolijs? Meer onderzoek is nodig,” zei hij.

NSIDC reageert

Toen hem werd gevraagd om commentaar te geven op het rapport van dhr. Jensen, zei de senior onderzoekswetenschapper van het NSIDC, Walt Meier, dat het “niets nieuws was en dat het geen belangrijke wetenschappelijke bevindingen bevatte”.

Een grafische weergave van de verandering in de omvang van het Arctische zee-ijs tussen september 1984 en september 2016. (NASA)

“2007 was een recordlaagte. Door 2007 als startpunt te gebruiken, kiezen we een startjaar om de trend te minimaliseren en bieden we geen wetenschappelijk bruikbare metriek van verandering. De algehele trend sinds het begin van onze consistente en continue satellietgegevens in 1979 laat een sterk dalende trend zien over een periode van 45 jaar,” vertelde dhr. Meier via e-mail aan The Epoch Times.

“De 17 jaren van 2007 tot 2023 zijn de 17 laagste jaren in het record. Een analyse van het type ijs en de ijsdikte laat een substantiële afname zien in dikte met een bijna volledige verdwijning van het oudste en dikste ijs in het Noordpoolgebied. De Arctische zee-ijsomgeving is fundamenteel veranderd sinds de jaren 1970 en 1980.”

Dhr. Meier zei dat NSICD alleen gegevens van satellietbeelden vanaf 1979 gebruikt, “omdat dit de beste langetermijngegevens zijn. Het toevoegen van eerdere gegevens kan meer context bieden, maar verandert niets aan de conclusies die gebaseerd zijn op de gegevens vanaf 1979.”

Een boot scheert door het smeltende ijs aan de westkust van Groenland op 28 augustus 2008. In het algemeen laat de 45-jarige gegevenstrend van het NSIDC zien dat de omvang van het zee-ijs op de Noordpool relatief stabiel is gebleven, waarbij het grootste deel van de afname plaatsvond tussen 1997 en 2007. (Steen Ulrik Johannessen/AFP via Getty Images)

Op de vraag waarom we geen neerwaartse trend in de omvang van het zee-ijs hebben gezien die evenredig is met de toename in CO2 ppm – als CO2 de primaire aanjager van de afname van het zee-ijs is – zei dhr. Meier: “Broeikasgasemissies beïnvloeden het zee-ijs, en het klimaat in het algemeen, als een lange-termijn ‘duim op de schaal’.

“Er is altijd variabiliteit in het klimaat, dus we verwachten ups en downs. De temperatuur op aarde stijgt niet elk jaar gestaag – andere factoren, zoals El Nino of La Nina, spelen ook een rol. Maar broeikasgassen voegen elk jaar een beetje extra ‘brandstof’ toe.”

Ondertussen, in de op twee na hoogste maandelijkse toename in 45 jaar, steeg het Arctische zee-ijs in december 2023 met 4,63 miljoen vierkante mijl, volgens het laatste verslag van het NSIDC.

De omvang van het zee-ijs nam toe met een gemiddelde van 33.700 vierkante mijl per dag, “aanzienlijk sneller dan het gemiddelde van 1981 tot 2010 van 24.700 vierkante mijl per dag,” aldus het verslag.

Gepubliceerd door The Epoch Times (6 februari 2024): UN Says Melting Arctic Ice is a Key Indicator of Climate Change—But It’s Not Melting

Klimaatwetenschappers zeggen dat we hogere CO2-niveaus moeten omarmen

De aarde is “onbekend terrein” binnengegaan en het leven is “in staat van beleg.”

Het publiek heeft geen acht geslagen op deze boodschap en nu is “de tijd op”, waarschuwt een recent rapport van Oxford Academics’ BioScience.

De auteurs van het rapport zeggen dat de katalysator achter de vreselijke waarschuwingen de escalerende concentraties van kooldioxide (CO2) is.

Om te redden wat er nog over is, is volgens de auteurs een veel snellere uitfasering van olie, kolen en andere fossiele brandstoffen nodig. Als dat niet gebeurt, kan dat voor een derde tot de helft van de wereldbevolking leiden tot water- en voedseltekorten en extreme hitte.

De boodschap komt overeen met die van de Verenigde Naties (V.N.), president Joe Biden, het World Economic Forum en talloze regeringsleiders: De CO2-concentraties zijn te hoog en de voortdurende verbranding van fossiele brandstoffen, waarbij CO2 vrijkomt, zal de dood van mensen tot gevolg hebben.

Dus stelt de V.N. dat het nodig is om triljoenen belastinggeld uit te geven aan “klimaatvriendelijke initiatieven” zoals wind- en zonne-energie en minder vlees te eten, terwijl de regering Biden heeft opgeroepen tot een volledige overgang naar elektrische voertuigen.

Niet alle wetenschappers delen echter dezelfde mening.

Volgens Patrick Moore, voorzitter en hoofdwetenschapper van Ecosense Environmental en medeoprichter van Greenpeace, is de boodschap over klimaatverandering niet gebaseerd op feiten.

“De hele zaak is oplichterij,” zei Moore. “Er is eigenlijk geen wetenschappelijk bewijs dat CO2 verantwoordelijk is voor de klimaatverandering door de eeuwen heen.”

De heer Moore zei dat de klimaatboodschap de afgelopen decennia voortdurend is veranderd; eerst was het afkoeling van de aarde, toen opwarming van de aarde, toen klimaatverandering en nu is het rampzalig weer.

“Ze zeggen dat alle tornado’s, alle orkanen, alle overstromingen en alle hittegolven allemaal door CO2 worden veroorzaakt. Dat is een leugen. We maken deel uit van de cyclus,” zei hij.

“We hebben geen CO2 nodig. Voor ons is het een afvalproduct—we hebben zuurstof nodig. Maar planten zijn degenen die de zuurstof voor ons hebben gemaakt, en wij maken de CO2 weer voor hen aan.”

Hij zei dat de verbranding van fossiele brandstoffen—die CO2 uitstoten—goed is voor het plantenleven.

“We vullen de atmosfeer aan met CO2 tot een niveau dat veel bevorderlijker is voor het leven en de groei van met name planten.

Het aantal weer-gerelateerde sterfgevallen en klimaatrampen is in de loop der jaren sterk afgenomen volgens John Christy, klimatoloog en professor in de atmosfeerwetenschappen aan de Universiteit van Alabama in Huntsville en directeur van het Earth System Science Center.

Wildwachter Simba Marozva verwijdert een slagtand van een in staat van ontbinding verkerende olifant, die is gestorven tijdens een droogteperiode in Hwange National Park in Hwange, in het noorden van Zimbabwe, op 16 december 2023. (Zinyange Auntony/AFP via Getty Images)

In 1925 waren er wereldwijd gemiddeld 484.880 klimaatgerelateerde sterfgevallen, volgens Human Progress. Sindsdien is het aantal gestaag gedaald, met in het laatste rapport uit 2020 een gemiddelde van 14.893 klimaatgerelateerde sterfgevallen wereldwijd.

“CO2 wordt nu afgeschilderd als de oorzaak van schadelijk extreem weer. Ons onderzoek geeft aan dat deze extremen niet intenser of frequenter worden,” vertelde de heer Christy aan The Epoch Times. “CO2 kan dus niet de oorzaak zijn van iets dat niet voorkomt.”

De V.N. wil dat landen hun uitstoot tegen 2050 zo dicht mogelijk bij nul brengen.

Het plan is “collectieve zelfmoord”, zegt Malgosia Askanas, een senior onderzoeks- en ontwikkelingsmedewerker bij het Aurora Biophysics Research Institute.

Volgens mevrouw Askanas is de bezorgdheid over CO2 niet gebaseerd op wetenschap.

“Het begon met de hysterie van de Nieuwe IJstijd en een weinig bekend CIA-rapport uit 1974 dat beweerde dat er een grote klimaatverandering aan de gang was,” zei ze.

“Later veranderde het ‘global cooling’ alarmisme in zijn tegendeel, door het gebruik van het valse idee van opwarming van de aarde door een teveel aan CO2—wat chemisch gezien een leugen is.

Kooldioxide en leven

De heer Christy zei dat het klimaat op aarde “een enorme natuurlijke variabiliteit” heeft en dat het momenteel in een geleidelijke opwarmingsfase zit.

“CO2 is onterecht gedemoniseerd omdat het eigenlijk plantenvoedsel is in zijn atmosferische vorm, en het is het gevolg van het opwekken van op koolstof gebaseerde energie, wat ontegenzeggelijk levens over de hele wereld verbetert,” zei hij.

Hij noemt CO2 de “valuta van het leven.”

“In vroegere tijdperken was het CO2-niveau in de atmosfeer vele malen hoger dan nu.”

De heer Moore wees op een grafiek die CO2 en temperatuur over de afgelopen 500 miljoen jaar in kaart brengt. “Het is heel duidelijk dat CO2 en temperatuur vaker niet synchroon zijn geweest dan wel,” zei hij.

“Dat ontkracht min of meer het hele idee dat er een direct oorzaak-gevolg is.”

Takuya Sato controleert jonge rozenplanten onder buizen die CO2 uitstoten in een kas in Rokkasho, Japan, op 9 juni 2008. (Toru Yamanaka/AFP via Getty Images)

Volgens Moore zijn de huidige CO2-concentraties “historisch laag.”

“Als we 150 miljoen jaar terug in de tijd gaan, was CO2 ergens tussen de 2.000 en 2.500 deeltjes per miljoen (ppm),” zei hij.

Over het algemeen is atmosferische CO2 laag (rond de 180 ppm) tijdens glaciale perioden en hoger tijdens interglaciale perioden, volgens het U.N. Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC).

Voor het industriële tijdperk, rond 1750, was atmosferische CO2 ongeveer 280 ppm gedurende enkele duizenden jaren, aldus het IPCC.

Het huidige piekniveau in de atmosfeer ligt rond de 420 delen per miljoen (ppm), volgens gegevens uit 2021 van NOAA Research.

De heer Moore zegt dat dat een goede zaak is en dat het streven naar netto nul CO2 een rampzalig beleid is. Alles onder de 150 ppm is “hongerniveau” voor de meeste plantensoorten.

“CO2 is nu nog maar 0,042 procent van de atmosfeer. En het is een feit dat planten tussen de 1500 en 2000 ppm prefereren voor optimale groei,” zei Moore.

“Commerciële tuinders wereldwijd verhogen het CO2-niveau in hun kassen doelbewust tot tussen de 800 en 1.200 ppm. In werkelijkheid is het ongeveer 2.000 ppm waar je het optimale niveau bereikt voor bomen en planten in het algemeen.”

Patrick Hunt, voorzitter van Climate Realist of BC, zei dat mensen CO2 over het algemeen niet begrijpen.

“Ze hebben te horen gekregen dat een warmere aarde slecht is, hoewel bewijs aantoont dat dat niet klopt,” vertelde hij aan The Epoch Times. “In de donkere middeleeuwen was het kouder. Tijdens de Kleine IJstijd was het kouder en lang niet zo comfortabel om te leven.

“Maar tijdens de middeleeuwse opwarmingsperiode hadden ze genoeg geld over om kathedralen te bouwen.”

Een bulldozer rijdt bovenop een steenkoolheuvel bij de CCI Energy Slones Branch Terminal in Shelbiana, Ky, op 3 juni 2014. (Luke Sharrett/Getty Images)

De heer Hunt zei dat de biomassa, of plantengroei, op aarde de afgelopen 40 jaar met 20 procent is toegenomen, “en 70 procent van die 20 procent groei wordt toegeschreven aan CO2.”

In 2018 publiceerde NASA een rapport waaruit bleek dat de “groenheid” van de aarde toenam, waaruit bleek dat de gezondheid van bossen, graslanden en boerderijen robuuster was.

“Het is ironisch dat dezelfde koolstofemissies die verantwoordelijk zijn voor schadelijke veranderingen in het klimaat, ook de plantengroei bemesten, wat op zijn beurt de opwarming van de aarde enigszins matigt,” zei co-auteur Jarle Bjerke van het Noorse Instituut voor Natuuronderzoek in het rapport.

Latere kaarten lieten steeds een toename van “groen” op aarde zien.

Temperatuur en CO2 als een netto goed

Sinds 1950 is de CO2-uitstoot door de mens “exponentieel” gestegen, zei dhr. Moore, maar de temperatuur heeft niet op dezelfde manier gereageerd.

“Dat kan onmogelijk een oorzaak-gevolgrelatie zijn. De oorzaak wordt verondersteld CO2 te zijn. Maar als CO2 verantwoordelijk zou zijn voor de opwarming, dan zou de aarde meer opgewarmd zijn dan nu het geval is,” zei hij.

De belangrijkste wereldwijde beweging tegen temperatuurstijgingen is het VN-akkoord van Parijs, een juridisch bindend internationaal verdrag om “de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen aanzienlijk te verminderen” om de wereldwijde temperatuurstijging te beperken tot 1,5°C boven het pre-industriële niveau.

De mondiale oppervlaktetemperatuur van 65 miljoen jaar geleden toont de grote afkoelingstrend van de afgelopen 50 miljoen jaar. Terwijl de polen aanzienlijk warmer waren dan nu, was er veel minder opwarming in de tropen, die altijd bewoonbaar bleven. De aarde bevindt zich nu in een van de koudste periodes van de afgelopen 600 miljoen jaar. (Met dank aan Dr. Patrick Moore)

De overeenkomst werd in 2016 gesloten en meer dan 195 landen hebben zich erbij aangesloten. President Donald Trump trok de Verenigde Staten in juni 2017 uit de overeenkomst.

“Het klimaatakkoord van Parijs is gewoon het meest recente voorbeeld van Washington dat een akkoord sluit dat de Verenigde Staten benadeelt ten voordele van andere landen, waardoor … de belastingbetalers de kosten moeten opvangen in termen van verloren banen, lagere lonen, gesloten fabrieken en enorm verminderde economische productie,” zei president Trump toen.

President Biden sloot zich weer aan bij het akkoord op zijn eerste dag in functie, 20 januari 2021. Het Witte Huis zei dat het aanpakken van de “klimaatcrisis” een van de “vier crisissen” is waar de regering zich op zal richten.

Het heeft een impact op “niet alleen het Amerikaanse volk, maar de hele wereldgemeenschap [en] het opnieuw toetreden tot het klimaatakkoord van Parijs is een vitale stap om dat te doen,” zei Jen Psaki, de toenmalige perschef van het Witte Huis.

De heer Moore zei dat de limiet van 1,5 graad Celsius, opgelegd door het Akkoord van Parijs, “onzin” is.

“Deze 1,5 graad die de hele aarde gaat vernietigen? De aarde is in het grootste deel van haar geschiedenis veel warmer geweest dan 1,5 graad,” zei hij.

“We zitten nu toevallig in een opwarmingsfase die de Moderne Warme Periode wordt genoemd. Maar de Moderne Warme Periode komt uit de Kleine IJstijd, die rond 1600 zijn hoogtepunt bereikte—lang voordat we fossiele brandstoffen gingen gebruiken.”

In een door vakgenoten getoetst artikel waarvan hij de auteur is, schreef Moore dat, volgens 800.000 jaar historische patronen, er een grote ijstijd zou zijn geweest als de mens geen toename van CO2 had veroorzaakt.

Dorpelingen gebruiken hun nieuwe waterput, gebouwd door Water Wells for Africa in Khobwe Village 2, Malawi, op 6 juli 2021. (John Fredricks/De Epoch Times)

De heer Christy zei dat de extra CO2 de volgende ijstijd zou kunnen uitstellen, maar niet veel.

“Ik vermoed dat CO2 een netto voordeel heeft als je de voordelen van energie en op koolstof gebaseerde producten afweegt tegen het leven zonder deze energie of deze producten. Ik heb in Afrika gewoond en kan je verzekeren dat het leven zonder energie wreed en kort is.

“De CO2-concentratie neemt toe omdat mensen op allerlei manieren koolstof gebruiken om hun levensstandaard te verhogen. De reactie van het klimaatsysteem is geleidelijk en, naar mijn mening, volledig beheersbaar, vooral gezien de enorme voordelen voor het mensenleven die het met zich meebrengt.”

Geologische tijdschaal: CO2-concentratie en temperatuurschommelingen. (Met dank aan Dr. Patrick Moore)

Politiek versus wetenschap

De heer Christy zei dat de klimaatwetenschap een “mislukte wetenschap” is geworden omdat het in twijfel trekken van haar beweringen “ontmoedigd of zelfs verhinderd wordt.”

“Dit is vooral waar onder bepaalde politieke groeperingen en de meerderheid van de media die ik zie.

Mevrouw Askanas ging in tegen het wijdverspreide concept dat er wetenschappelijke consensus is over “de schadelijkheid van CO2, over de trend van de opwarming van de aarde, over de toename van natuurrampen, over het smelten van het poolijs.”

“Dit zijn allemaal politiek gemotiveerde dogma’s die ondersteund worden door onzorgvuldige of ronduit frauduleuze gegevens, statistieken en argumenten,” zei ze, en noemde het netto-nul-plan van de V.N. “door en door fascistisch.”

Ze ziet de klimaatagenda als een manier voor regeringen om totale politieke controle te krijgen.

Mevrouw Askanas schetste verschillende door de overheid opgelegde oplossingen voor het klimaat, waaronder regels voor de koolstofvoetafdruk, koolstofkredieten, torenhoge transportkosten en enorme overheidssubsidies voor zogenaamde groene initiatieven.

President Biden heeft in zijn budget voor het fiscale jaar 2024 52,2 miljard dollar opgenomen voor discretionaire uitgaven “om de klimaatcrisis aan te pakken,” volgens een persbericht van het Witte Huis. Dat is een stijging van $10,9 miljard ten opzichte van fiscaal 2023.

Woordvoerder John Kirby van de Nationale Veiligheidsraad (L) en perschef Karine Jean-Pierre van het Witte Huis arriveren voor de dagelijkse briefing in het Witte Huis in Washington op 21 december 2023. (Mandel Ngan/AFP via Getty Images)

“Als president heb ik de verantwoordelijkheid om met urgentie en vastberadenheid te handelen wanneer onze natie wordt geconfronteerd met duidelijk aanwezig gevaar,” verklaarde president Biden op 16 augustus. “En dat is waar klimaatverandering over gaat. Het is letterlijk, niet figuurlijk, een duidelijk en aanwezig gevaar.”

Moore toonde zich vooral bezorgd over de impact en het geld dat wordt uitgegeven aan het uitfaseren van fossiele brandstoffen in energiesystemen.

“Met windenergie kun je niet ver in de toekomst voorspellen en met zonne-energie ook niet, omdat de wolken gaan komen. En dus heb je ongeveer een derde van de tijd dat die twee technologieën produceren,” zei hij.

“Wat doe je dan de andere tweederde van de tijd als je de fossiele brandstoffen afsluit? Nou, het eerste antwoord zou kernenergie zijn, want dat kan ook. Maar nee, dat willen we niet in het Westen.”

Wind en zon, zei hij, “zijn niet haalbaar, het is niet mogelijk. Het is gewoon een totale utopie, een fantasieland. Het kan niet gedaan worden.”

Mevrouw Askanas was het daarmee eens.

“De aarde veranderen in een woestijn van zonnepanelen en windgeneratoren zal nog steeds niet genoeg energie opleveren. Hoewel het de planeet misschien onleefbaar genoeg maakt zodat er geen energie nodig zal zijn.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (31 december 2023): Climate Scientists Say We Should Embrace Higher CO2 Levels

Deze experts bepleitten lockdowns; nu zeggen ze dat ze het mis hadden

Nu het stof van de COVID-19 pandemie is neergedaald en de gevolgen van het lockdownbeleid duidelijker worden, hebben sommige voorstanders van lockdowns, zoals professor Scott Galloway van de Universiteit van New York, toegegeven dat ze fout zaten toen ze lockdowns steunden.

“Ik zat in het bestuur van de school van mijn kind tijdens COVID. Ik wilde een strenger lockdownbeleid. Achteraf gezien had ik het mis,” vertelde Galloway aan Bill Maher.

“De schade voor kinderen om ze langer van school te houden was groter dan het risico. Maar hier komt het op neer: ikzelf, onze geweldige mensen bij de CDC en ik denk ook de gouverneur, we werkten allemaal met gebrekkige informatie en we deden ons best”, zei hij, verwijzend naar de Centers for Disease Control and Prevention en de toenmalige gouverneur van New York, Andrew Cuomo.

“Laten we ervan leren. Laten we elkaar verantwoordelijk houden, maar laten we ook een beetje genade en vergeving tonen,” zei hij.

Galloway is niet de enige die toegeeft dat hij fout zat met zijn steun aan lockdowns, vooral voor kinderen.

Anderen geven echter niet zo snel de schuld aan “gebrekkige informatie” en pleiten voor vergeving.

Dr. Ari Joffe, een klinisch professor in de kindergeneeskunde aan de Universiteit van Alberta, Canada, en een behandelend arts in de Pediatric Critical Care Medicine, steunde in eerste instantie lockdowns.

Net als Kevin Bass, een zevendejaars student geneeskunde en onderzoeker aan een medische faculteit in Texas.

Beiden zeggen nu dat ze het mis hadden vanwege “groepsdenken” en “angstzaaierij” in plaats van gebrekkige informatie.

En beiden keren zich tegen het idee van Galloway dat de machthebbers “hun best deden”.

Een wasbeer loopt in een bijna verlaten Central Park in Manhattan in New York City op 16 april 2020. (JOHANNES EISELE/AFP via Getty Images)

Angst en lockdowns

Op 16 maart 2020 publiceerde het Imperial College COVID-19 Response Team modellen die aantoonden dat zonder lockdowns die gedurende twee jaar voor meer dan tweederde van de tijd werden opgelegd, “er medio april 510.000 sterfgevallen in Groot-Brittannië en 2,2 miljoen sterfgevallen in de Verenigde Staten zouden zijn, 30 keer meer dan de vraag naar intensive care units”, rapporteerde Dr. Joffe in zijn peer-reviewed paper, “COVID-19. COVID-19: Rethinking the Lockdown Groupthink”.

Het Imperial College schatte dat er in het eerste jaar wereldwijd “7,0 miljard infecties en 40 miljoen doden” zouden zijn.

Het resultaat van dat model was wijdverspreide angst, zei Dr. Joffe, waar hij niet immuun voor was.

Daarom stond hij volledig achter door de overheid opgelegde lockdowns aan het begin van de pandemie, omdat hij geloofde dat “lockdowns de virusoverdracht en het aantal sterfgevallen zouden verminderen, zoals befaamd, onnauwkeurig en tautologisch gemodelleerd door het Imperial College”, vertelde Dr. Joffe aan The Epoch Times.

Spoorwegpolitie aan het werk in Wuhan, China, op 7 april 2020. (Getty Images)

Bass, die aan het begin van de pandemie zei dat hij een hardcore Covidiaan was (iemand die COVID-preventie en -bestrijding tot een bijna religieuze overtuiging verhief), zei dat het model van het Imperial College zijn aanvankelijke steun voor lockdowns sterk beïnvloedde, net als rapporten van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

“Ze zeiden dat 3,4 procent van de mensen die het infecteert eraan overlijdt – dat was het cijfer van de Wereldgezondheidsorganisatie tot begin april – 3,4 procent, dat zijn veel te veel mensen! Dat is alsof één op de 30 mensen zal sterven,” vertelde Bass aan The Epoch Times.

“En toen hadden we deze modellen van het Imperial College in Londen die modelleerden hoeveel sterfgevallen er zouden zijn als gevolg van de pandemie in verschillende scenario’s, gemitigeerd of niet gemitigeerd, zonder lockdowns of maatregelen.

“En er waren in wezen geen andere gegevens. Ik denk dat door de hysterie, de angst, het voorbeeld van China misschien, mensen buitensporig veel vertrouwen hadden – wetenschappers, sociale wetenschappers – in de modellen van het Imperial College in Londen.”

Maar naarmate de pandemie zich ontvouwde, begonnen Dr. Joffe en Bass hun vroege lockdown-steun te heroverwegen.

Groepsdenken herkennen

“In de eerste maanden van lockdown realiseerde ik me dat mijn expertise (en die van gelijk opgeleide medische collega’s) niet geschikt was om advies te geven tijdens een pandemie,” zei Dr. Joffe.

Hij voegde eraan toe dat toen hij voor het eerst de modellering van het Imperial College zag, hij niet had opgemerkt dat “de groepen met een hoog risico diegenen waren van 70 jaar en ouder (vooral in de langdurige zorg), en diegenen van 60 tot 69 jaar met ernstige complicaties”.

Maar dat werd al snel duidelijk en het fataliteitspercentage van de infectie was meer dan 10 keer lager dan het gerapporteerde fataliteitspercentage.

Dr. Bijay Sah verzorgt een patiënt in de Covid-19 alternatieve zorglocatie, gebouwd in een parkeergarage, in het Renown Regional Medical Center, in Reno, Nev, op 16 december 2020. (PATRICK T. FALLON/AFP via Getty Images)

“De modellering was gebrekkig en in het algemeen faalde de modellering (voorspelling) tijdens de pandemie. Dit kwam omdat de modellen gebaseerd waren op onjuiste aannames en ondoorzichtige methoden,” zei Dr. Joffe.

“Als je onjuiste aannames doet (bijv. het sterftecijfer van de infectie was veel te hoog; de populatie werd gemodelleerd als homogeen terwijl deze in werkelijkheid zeer heterogeen is in termen van risico en blootstelling; de uitbraak werd gemodelleerd als een nooit eindigende exponentiële toename, in tegenstelling tot welke epidemie dan ook in de geschiedenis; de drempelwaarde voor kuddeimmuniteit werd verondersteld veel te hoog te zijn; en meer), zal het model laten zien wat je wilt dat het laat zien.”

Dr. Joffe zei dat hij ook het effect zag van lockdowns op studenten aan de universiteit en dat hij inzag dat zijn steun voor lockdowns voortkwam uit een bevoorrechte positie die “niet inzag dat eenzaamheid, werkloosheid en negatieve ervaringen in de kindertijd de belangrijkste risicofactoren zijn voor een verkorte levensduur, geestelijke gezondheidsproblemen en chronische niet-overdraagbare ziekten”.

Bovendien “zag hij niet in dat schoolverzuim gevolgen heeft voor een hele generatie met verminderde sociale ontwikkeling, executief functioneren (d.w.z. het vermogen om beslissingen te nemen), verdienpotentieel en toekomstige levensduur, en leidt tot een duidelijke toename van nadelige gevolgen voor de geestelijke gezondheid”.

De Duitse president Frank-Walter Steinmeier praat met universiteitsstudenten nadat hij een live-streamuitzending heeft gehouden in Berlijn, Duitsland, op 12 april 2021. (Sean Gallup/Getty Images)

Toen hij deze feiten eenmaal herkende, begon Dr. Joffe onderzoek te doen naar lockdowns en zijn paper werd gepubliceerd op 26 februari 2021.

In zijn conclusie stelt Dr. Joffe: “Het is te verwachten dat de economische recessie, door bezuinigingen van de overheid op de sociale determinanten van gezondheid, op de lange termijn veel meer verlies van leven en welzijn zal veroorzaken dan COVID-19 kan.

“We moeten de samenleving openstellen om veel meer levens te redden dan we kunnen door te proberen elk geval (of zelfs de meeste gevallen) van COVID-19 te voorkomen. Het is de hoogste tijd om even te pauzeren, onze reactie af te stemmen op het werkelijke risico, rationele kosten-batenanalyses te maken van de afwegingen en een einde te maken aan het groepsdenken over lockdown.”

Voor Bass was de weg naar het herzien van zijn lockdown-steun meer omslachtig.

Hij zei dat hij begin 2022 probeerde nieuwe onderwerpen te vinden om over te discussiëren op het gebied van gezondheid en dat hij, als populair figuur op sociale media, sceptischer werd over “dingen in het algemeen”. Tegelijkertijd realiseerde Bass zich dat zijn online publiek voornamelijk bestond uit collega’s en niet uit gewone mensen die op zoek waren naar antwoorden op gezondheidsvragen, dus besloot hij om een “scala aan verschillende onderwerpen” te verkennen.

“Ook al volgde ik de wetenschap op de voet, las ik de artikelen super nauwkeurig en wist ik waar ik het over had, toch kreeg ik veel tegenkanting van dezelfde gemeenschap waar ik deel van uitmaakte en die me altijd aanmoedigde om verkeerde informatie te ontkrachten,” zei Bass.

“Ze begonnen me te beschuldigen van desinformatie! Ik werd lastiggevallen door mijn eigen team.”

De terugslag dwong Bass om het tribalisme binnen zijn gemeenschap te erkennen en dat ze niet de feiten volgden, maar in plaats daarvan conventionele denkwijzen en zogenaamde experts met de meest prominente online platforms.

“Toen ik me dat eenmaal realiseerde, begon ik het in veel verschillende dingen te zien en begon ik vragen te stellen,” zei hij.

Die vragen kwamen tot een hoogtepunt toen Elon Musk in 2022 Twitter kocht, nu X, en zijn uitspraken plaatste als “Vervolg Fauci”.

Dr. Anthony Fauci, directeur van het National Institute of Allergy and Infectious Diseases, in het Witte Huis in Washington op 16 april 2020. (Alex Wong/Getty Images)

“Ik retweette dat, of misschien zelfs verhoogd, quote-tweette dat, zoals goedkeurend, en ik werd gewoon gedumpt,” zei Bass. “Ik was altijd een Covidiaan. Ik vond altijd dat we lockdowns moesten hebben, dat we maskermandaten en vaccinatiemandaten moesten hebben en ik was erg autoritair.

“Als ik er nu op terugkijk, is het beschamend.”

In die tijd luisterde hij ook naar andere vooraanstaande personen die de reactie van de overheid in twijfel trokken, en dat leidde tot zijn eigen vragen.

“Ze zeiden dingen over COVID en ik dacht: ‘Nou, dat is heel interessant. Misschien is dat waar. Misschien is het voor ons ook belangrijk om open te staan voor kritische perspectieven’. Dus gedurende deze hele tijd was ik aan het twijfelen en aan het nadenken over dingen,” zei Bass.

“En het werd duidelijk dat dit hele zero-COVID verhaal… onzin was. Alsof we COVID nooit onder controle zouden krijgen en het werd duidelijk dat lockdowns in het algemeen een utopie waren, een fantasie. En in de mate dat ze dat konden, eindigde je met een totalitaire nachtmerrie.”

Bass erkende zijn fout en wilde die erkennen door op 12 december 2022 op X te posten: “Ik had het mis over lockdowns en mandaten. Ik had het mis en de reden dat ik het mis had was mijn tribalisme, mijn emoties en mijn verwrongen begrip van de menselijke natuur en van het virus. Het maakt niet veel uit, maar ik wilde me verontschuldigen omdat ik het mis had.”

Vermijdbare fouten

Dr. Joffe zei: “Regeringen gaven de verkeerde mensen de leiding over het adviseren en managen van de publieke noodsituatie van de pandemie.

“De gezondheidsmedewerkers waren niet opgeleid en hadden geen ervaring met het beheren van een noodsituatie. De medische expertgroepen waren ook niet opgeleid en hadden ook geen ervaring met het managen van een publieke noodsituatie. Ze waren allemaal vatbaar voor groepsdenken.”

Mensen sporten bij Inspire South Bay Fitness achter plastic vellen in hun workout pods terwijl ze sociale afstand nemen in Redondo Beach, Californië, op 15 juni 2020. (FREDERIC J. BROWN/AFP via Getty Images)

Dr. Joffe en David Redman, gepensioneerd luitenant-kolonel bij de Alberta Emergency Management Agency, zeggen in een paper dat noodhulporganisaties met hun specifieke procedures de pandemie hadden moeten beheersen.

In plaats daarvan controleerden regeringen de aanpak en richtten ze zich alleen op zaken als “het afvlakken van de curve” en “het beschermen van het gezondheidszorgsysteem” en verzuimden ze om de impact die lockdowns zouden hebben op de samenleving af te zetten tegen hun werkelijke effectiviteit.

“Een veelgemaakte fout was om correlatie als oorzakelijk verband te beschouwen, wat betekent dat wanneer lockdowns werden geïmplementeerd, het aantal gevallen en ziekenhuisopnames soms afnam, en dit werd ten onrechte geïnterpreteerd als de effectiviteit van lockdowns,” zei Dr. Joffe.

“Het probleem was dat dit niet te wijten was aan een oorzakelijk verband… het was duidelijk dat ongeacht de lockdown, de pandemie hetzelfde verloop had.”

Bass is het daarmee eens: “Toen de pandemie begon, was ik me zeer bewust van de nadelen van deze ideologie, maar toch ging ik erin mee. Mijn uiteindelijke overtuiging – en ik denk dat veel mensen dit deelden – was dat elk mensenleven waardevol is. Ik bedoel, niemand kan daar iets tegenin brengen, toch?

“We dachten in principe: ‘Ja, we kunnen voor een korte periode wat economische schade oplopen. Of ja, er kan wat ongemak zijn,’ zoals Fauci het altijd zei als hij te maken had met demonstranten tegen lockdowns of internationale leiders. Maar desalniettemin, net als deze ongemakken, deze lichte milde economische recessies, zijn ze misschien niet allemaal slecht en we zullen weer opveren, was iets wat we onszelf voorhielden. En dus hadden we deze overweldigende focus op het positieve.”

Toch zei Bass dat experts vanaf het begin waarschuwden voor lockdowns.

“Wat er gebeurde was dat de gevestigde orde begin maart 2020 800 handtekeningen publiceerde van plaatsen als Harvard, Yale, [National Institutes of Health], alle beste plaatsen en de meest vooraanstaande waren ondertekenaars van deze open brief aan [toenmalig vicepresident] Mike Pence, over wat we zouden moeten doen tijdens een pandemie.

President Donald Trump en admiraal Brett Giroir (C), assistent-secretaris van Volksgezondheid en Human Services, kijken toe terwijl vicepresident Mike Pence (R) spreekt tijdens de dagelijkse coronavirusbriefing in het Witte Huis in Washington op 20 april 2020. (Alex Wong/Getty Images)

“En wat ze zeiden leek erg op wat later de Great Barrington Declaration van Jay Bhattacharya zou worden genoemd, namelijk dat ‘we heel voorzichtig moeten zijn met het opleggen van lockdowns, ze hebben de neiging niet effectief te zijn, ze kunnen mensen hun mensenrechten ontnemen, ze kunnen mensen vervreemden en politieke instabiliteit veroorzaken. We moeten heel voorzichtig zijn en de waarheid vertellen. We moeten ervoor zorgen dat we angst onder controle houden, niet bevorderen; we moeten proberen burgerrechten te beschermen en dingen zo vrijwillig mogelijk te maken. Er waren veel manieren waarop het in wezen hetzelfde verhaal is, hetzelfde standpunt, als wat uiteindelijk bekend werd als het standpunt van de critici.”

Bass zei dat het aan het begin van de pandemie algemeen bekend was in de wetenschappelijke gemeenschap dat de effecten van lockdowns op ziektes in de lucht waren bestudeerd in Japan en op militaire bases waar het strikt naleven van regels uitvoerbaar is, maar de resultaten toonden aan dat zelfs dat soort lockdowns niet effectief waren.

‘Hun best doen’

Dr. Joffe en Bass beweren dat de verklaring van Galloway – dat hij en anderen zoals hij “hun best deden” – op zijn best onnauwkeurig is.

“De taak van de leiders die potentieel schadelijke interventies voor pandemiebeheer implementeerden, hield in dat ze zoveel mogelijk moesten weten, inclusief het afwegen van voorspelbare schade en voordelen,” zei Dr. Joffe.

Dr. Rochelle Walensky, benoemd om de Centers for Disease Control and Prevention te leiden, spreekt tijdens een nieuwsconferentie in Wilmington, Del., op 8 december 2020. (Chip Somodevilla/Getty Images)

“Veel literatuur vóór de COVID-19 pandemie gaf aan dat lockdowns, sluitingen van scholen en maskermandaten niet werden aanbevolen vanwege de ongunstige kosten-batenverhouding. Op zijn minst hadden eerdere pandemieplannen en het EM [emergency management] proces bekend moeten zijn.”

Dr. Joffes zei dat experts aan het begin van de pandemie wisten dat lockdowns “voorspelbare immense nevenschade met onduidelijke effectiviteit” hadden, dat community masking niet werkte en dat kinderen geen “significant risico” liepen, maar oudere en risicogroepen wel.

“Ik denk niet dat [de verklaring van Galloway] correct is,” zei Dr. Joffe.

Voormalig staatsepidemioloog Anders Tegnell in Stockholm, Zweden, op 12 oktober 2023. (Jonathan NACKSTRAND / AFP)

“Het is een gekke verklaring,” zei Bass. “Er waren geen harde gegevens die bewezen dat lockdowns werken. De belangrijkste criticus was Anders Tegnell in Zweden, die de Zweedse aanpak deed, en hij was erg uitgesproken dat de modellen niet erg goed waren en geen goede leidraad vormden. Hij zei dat we harde gegevens moesten gebruiken, want als we modellen, hypotheses en plausibele scenario’s gebruiken, kunnen er vervelende dingen gebeuren, want dat is wat er gebeurt in de geschiedenis van de geneeskunde.”

Bass voegde eraan toe dat een van de redenen die zogenaamde experts gaven voor lockdowns de asymptomatische verspreiding van COVID-19 was. “Het blijkt dat er niet veel asymptomatische overdracht is van COVID.”

Volgende keer beter?

Tegen het einde van 2023 zal COVID-19 de Amerikaanse economie $14 biljoen hebben gekost, rapporteert het Leonard D. Schaeffer Center for Health Policy & Economics van de Universiteit van Zuid-Californië.

“Werkverzuim en omzetverlies als gevolg van het stoppen van fysieke winkels, vliegreizen en openbare bijeenkomsten droegen het meest bij aan het prijskaartje”, aldus het centrum.

Mensen lopen langs een muurschildering van Dr. Anthony Fauci in New York City op 20 oktober 2020. Dr. Fauci werd kortgeleden bekritiseerd door president Donald Trump over de COVID-19 bestrijding. (Spencer Platt/Getty Images)

Bovendien rapporteerde 50 procent van de jongvolwassenen (18-24 jaar) symptomen van angst en depressie in 2023, zo bleek uit een onderzoek van de Kaiser Family Foundation, en ongeveer 47 procent van de ouders die reageerden, zei dat de pandemie de geestelijke gezondheid van hun kind had geschaad.

“De pandemie heeft de geestelijke gezondheid en het welzijn van het publiek op verschillende manieren beïnvloed, onder andere door isolatie en eenzaamheid, verlies van werk en financiële instabiliteit, en ziekte en verdriet”, rapporteerde de stichting.

“De pandemie valt samen met een toename in het gebruik van drugs en een toename in het aantal sterfgevallen als gevolg van drugs. … Het totale sterftecijfer door overdosis drugs steeg met 50 procent tijdens de pandemie.”

Bovendien staat in een peer-reviewed rapport in Nature dat een systematische review en meta-analyse van de impact op het leren tijdens de COVID-19 lockdowns een “substantieel algemeen leertekort” aan het licht bracht dat leidde tot een verlies van 35 procent van het typische leren in een schooljaar.

“De coronavirusziekte 2019 (COVID-19) pandemie heeft geleid tot een van de grootste verstoringen van het leren in de geschiedenis. Voor een groot deel is dit te wijten aan de sluiting van scholen, die naar schatting 95 procent van de wereldwijde leerlingenpopulatie heeft getroffen,” stellen studieauteurs Bastian A. Betthäuser, assistent-professor aan het Centre for Research on Social Inequalities, en Anders Bach-Mortensen, senior postdoctoraal onderzoeker aan de University of Oxford.

“Lockdowns hebben kinderen beperkt in hun bewegingsvrijheid en in hun mogelijkheden om te spelen, andere kinderen te ontmoeten en buitenschoolse activiteiten te ondernemen. Het welzijn van kinderen en familierelaties hebben ook te lijden gehad onder economische onzekerheden en conflicterende eisen op het gebied van werk, zorg en leren.”

Een medewerker reinigt en desinfecteert de binnenplaats van een basisschool in Athene op 31 mei 2020. De school maakt zich klaar om weer open te gaan nu Griekenland de lockdown-maatregelen versoepelt. (LOUISA GOULIAMAKI/AFP via Getty Images)

Op de vraag wat hij hoopt dat de wetenschappelijke gemeenschap heeft geleerd van de aanpak van de overheid met betrekking tot COVID-19, zei Dr. Joffe: “Er is zo veel. Wat ik heb geleerd is misschien beter om commentaar op te geven. Ten eerste, medische en volksgezondheids zogenaamde ‘experts’ waren niet getraind om een publieke noodsituatie te beheersen. Het herontdekken van het rampenbestrijdingsproces was mijn grootste les.

“Als dit was gebruikt, hadden lockdowns, mandaten, angst en bijkomende schade vermeden kunnen worden met veel betere resultaten voor het welzijn van de bevolking”, zei hij.

“Ten tweede vond ik het alarmerend hoe vatbaar de samenleving, leiders en medische professionals waren voor groepsdenken en massavorming. Angst is een krachtige emotie die helder denken en besluitvorming ondermijnt. De vorming van een massa-mentaliteit is een eng fenomeen.

“Drie: censuur en het negeren van alternatieve, op bewijs gebaseerde perspectieven druisen in tegen de wetenschappelijke methode en hebben de reputatie van instellingen tijdens deze pandemie aangetast. Het zal veel werk kosten om het vertrouwen terug te winnen,” zei hij.

Bass is er niet zeker van of de wetenschappelijke gemeenschap wel iets geleerd heeft. “Alles was verkeerd. Ik bedoel, ze hadden letterlijk bijna alles fout. De hele institutionele oplossingen moeten worden hervormd,” zei hij.

“Als je systematisch fouten maakt in één richting, dan is dat niet willekeurig, toch? Je moet dus voorkomen wat dat soort vooringenomenheid veroorzaakt. Het is niet genoeg om te zeggen dat het CDC iets anders moet doen. Het CDC moet iets anders zijn.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (26 november 2023): These Experts Advocated for Lockdowns; Now They Say They Were Wrong

Meteorologen, wetenschappers leggen uit waarom er ‘geen klimaatnoodtoestand’ is

Er is geen klimaatnoodtoestand. En de alarmerende berichtgeving die door mondiale elites wordt gepushed is puur politiek. Dat is wat 1.609 wetenschappers en geïnformeerde professionals verklaarden toen ze de “World Climate Declaration” ondertekenden van de Global Climate Intelligence Group.

“Klimaatwetenschap zou minder politiek moeten zijn, terwijl klimaatbeleid meer wetenschappelijk zou moeten zijn”, begint de verklaring. “Wetenschappers moeten openlijk onzekerheden en overdrijvingen in hun voorspellingen over de opwarming van de aarde aan de orde stellen, terwijl politici onpartijdig de echte kosten en de ingebeelde voordelen van hun beleidsmaatregelen moeten berekenen.”

De groep is een onafhankelijke “klimaatwaakhond” die in 2019 is opgericht door emeritus hoogleraar geofysica Guus Berkhout en Marcel Crok, een wetenschapsjournalist. Volgens de website heeft de organisatie als doel om “kennis en begrip te genereren over de oorzaken en gevolgen van klimaatverandering en de effecten van klimaatbeleid.” En dat doet ze door objectief naar de feiten te kijken en wetenschappelijk onderzoek te doen naar klimaatverandering en klimaatbeleid.

Onder de ondertekenaars van de verklaring bevinden zich Nobelprijswinnaars, theoretische natuurkundigen, meteorologen, professoren en milieuwetenschappers van over de hele wereld. En toen een selecte groep door The Epoch Times werd gevraagd waarom ze de verklaring ondertekenden waarin staat dat de “klimaatnoodtoestand” een farce is, verklaarden ze allemaal een variatie van “omdat het waar is.”

“Ik heb de verklaring ondertekend omdat ik geloof dat het klimaat niet langer wetenschappelijk wordt bestudeerd. Het is eerder een kwestie van geloof geworden,” vertelde Haym Benaroya, een vooraanstaand hoogleraar werktuigbouwkunde en ruimtevaarttechniek aan de Rutgers University, aan The Epoch Times.

“De aarde is ongeveer 2 graden warmer geworden sinds het einde van de Kleine IJstijd rond 1850, maar dat is nauwelijks een noodsituatie of zelfs een crisis te noemen, aangezien de planeet de afgelopen millennia al warmer is geweest,” vertelde Ralph Alexander, een gepensioneerd natuurkundige en auteur van de website ‘Science Under Attack’ aan The Epoch Times.

“Er is genoeg bewijs dat de gemiddelde temperaturen hoger waren tijdens de zogenaamde Middeleeuwse Warme Periode (rond het jaar 1000), de Romeinse Warme Periode (toen er druiven en citrusvruchten werden verbouwd in het nu veel koudere Groot-Brittannië), en in het vroege Holoceen (nadat de laatste reguliere ijstijd eindigde).”

De klimaatnoodsituatie is “fictie”, stelde hij onbetwistbaar.

Er waren 1.609 wetenschappers en geïnformeerde professionals die de “Wereldklimaatverklaring” van de Global Climate Intelligence Group ondertekenden. (The Epoch Times)

De ‘klimaatnoodtoestand’

Volgens het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) zijn menselijke activiteiten en de daaruit voortvloeiende broeikasgassen de oorzaak van de opwarming van de aarde. Meer specifiek zegt het IPCC dat in 1750 de atmosferische kooldioxideconcentraties (CO2) 280 delen per miljoen (ppm) bedroegen en vandaag de dag zijn de atmosferische CO2-concentraties 420 ppm, wat van invloed is op de temperatuur.

Het IPCC is het VN-orgaan dat de “wetenschap met betrekking tot klimaatverandering” beoordeelt. Het werd in 1988 opgericht door de Wereld Meteorologische Organisatie en het Milieuprogramma van de V.N. om beleidsmakers te helpen bij het ontwikkelen van klimaatbeleid.

Edwin Berry, een theoretisch natuurkundige en gecertificeerd adviserend meteoroloog, zei dat een van de centrale theorieën van het IPCC is dat natuurlijke CO2 sinds 1750 constant is gebleven op 280 ppm en dat menselijke CO2 verantwoordelijk is voor de toename van 140 ppm.

Deze IPCC-theorie maakt menselijke CO2 verantwoordelijk voor 33 procent van het huidige totale CO2-niveau, vertelde hij aan The Epoch Times.

Om de temperaturen te verlagen, zegt het IPCC, moeten we dus de door de mens veroorzaakte CO2 verminderen—vandaar de huidige druk van wetgevers en klimaatactivisten om het wereldwijde transport geforceerd om te schakelen naar elektrische voertuigen, fossiele brandstoffen af te schaffen en in het algemeen alle activiteiten die bijdragen aan door de mens veroorzaakte CO2 te verminderen.

Dat hele uitgangspunt is volgens Berry problematisch.

“De publieke perceptie van koolstofdioxide is dat het de atmosfeer ingaat en daar blijft,” zei Berry. “Ze denken dat het zich gewoon ophoopt. Maar dat is niet zo.”

Hij legde uit dat als je kijkt naar de kooldioxidestroom—”stroom” betekent de koolstof die van het ene koolstofreservoir naar het andere stroomt, d.w.z. door fotosynthese, het eten van planten, en weer terug door ademhaling—een constant niveau van 140 ppm een voortdurende instroom van 40 ppm kooldioxide per jaar vereist, omdat kooldioxide volgens het IPCC een omlooptijd van 3,5 jaar heeft (wat betekent dat kooldioxidemoleculen ongeveer 3 1/2 jaar in de atmosfeer blijven).

Het IPPC beweert dat in plaats van een omlooptijd van 3,5 jaar, menselijke CO2 honderden of zelfs duizenden jaren in de atmosfeer blijft.

“Een niveau van 280 ppm is twee keer zo hoog als dat van de instroom van 80 ppm. Nu zeggen we dat de instroom van menselijke kooldioxide een derde van het totaal is. Zelfs de IPCC-gegevens zeggen: ‘Nee, de menselijke kooldioxide-instroom is ongeveer 5 tot 7 procent van de totale kooldioxide-instroom in de atmosfeer,'” zei hij.

Dus, om het gebrek aan noodzakelijke door de mens veroorzaakte kooldioxide die de atmosfeer instroomt goed te maken, beweert het IPCC dat in plaats van een omlooptijd van 3,5 jaar, menselijke CO2 honderden of zelfs duizenden jaren in de atmosfeer blijft.

“Het IPCC zegt dat er iets anders is aan de menselijke kooldioxide en dat het niet zo snel uit de atmosfeer kan stromen als natuurlijke kooldioxide”, aldus Berry. “Welnu, de wetenschappers van het IPCC—die er miljarden dollars in hebben gestoken—hadden een simpele vraag moeten stellen: ‘Is een menselijke kooldioxidemolecuul precies hetzelfde als een natuurlijke kooldioxidemolecuul? En het antwoord is ja. Natuurlijk!

“Nou, als menselijke en natuurlijke CO2-moleculen identiek zijn, moeten hun uitstroomtijden identiek zijn. Dus het hele idee dat ze zeggen dat het er honderden of duizenden jaren in zit, klopt niet.”

(Edwin Berry)

De heer Berry zei dat dit betekent dat de natuur—niet de mens—de toename van CO2 heeft veroorzaakt. En bijgevolg zijn pogingen om de menselijke CO2 te verminderen zinloos.

“Het geloof dat menselijke CO2 de oorzaak is van de CO2 toename is misschien wel het grootste publieke bedrog en de duurste fraude in de geschiedenis,” zei Berry.

Hij wees erop dat in de wetenschap, de wetenschappelijke methode zegt dat je niet kunt bewijzen dat een theorie 100 procent waar is—alleen dat de gegevens het ondersteunen—maar je kunt wel bewijzen dat het niet waar is. Berry gaf een voorbeeld: de zwaartekrachtwet van Sir Isaac Newton was lange tijd de theorie bij uitstek, maar toen kwam Albert Einstein met een correctie die Newtons theorie weerlegde.

Rook stijgt op uit een staalfabriek in Binnen-Mongolië, China, op 3 november 2016. (Kevin Frayer/Getty Images)

“Ga terug naar de wetenschappelijke methode: Het IPCC stelde een theorie voor en als we kunnen bewijzen dat die fout is, winnen we. En ik heb in dat geval bewezen dat hun theorie fout is,” zei hij.

Berry ging nog een stap verder en berekende de menselijke koolstofcyclus met behulp van de eigen koolstofcyclusgegevens van het IPCC.

“De voorspelling van hetzelfde model geeft niet aan dat de mens 140 ppm produceert. Het komt dichter bij 30 ppm uit. Wat in wezen betekent dat het IPCC het mis heeft,” zei hij.

Hij zei dat volgens de gegevens van het IPCC de natuur verantwoordelijk is voor ongeveer 390 ppm CO2 en de mens slechts voor ongeveer 30 ppm—niet 140 ppm.
“Iemand zou kunnen vragen: ‘Zijn de gegevens van het IPCC correct? Mijn antwoord is: ‘Ik weet het niet.’ Maar ik hoef het niet te weten omdat het IPCC juist deze gegevens heeft gebruikt om de wereld te misleiden. Ik wil laten zien dat hun logica niet klopt door hun gegevens te gebruiken,” zei hij.

“Het IPCC is niet opgezet als een wetenschappelijke organisatie.”

De mens is slechts verantwoordelijk voor ongeveer 30 ppm CO2, niet 140 ppm zoals het IPCC beweert, volgens de heer Berry.

 

Berry zei dat het IPCC zich niet bezighoudt met scepticisme over zijn theorieën en dus ook niet met de wetenschappelijke methode die voor alle wetenschap geldt.

“Ze zijn opgezet als een politieke organisatie om het publiek ervan te overtuigen dat kooldioxide problemen veroorzaakt,” zei hij.

Op de vraag waarom er zo’n aandrang is om een “klimaatnoodtoestand” uit te roepen, zei Berry dat het allemaal om geld en controle draait.

“Dat is de enige echte reden. Er is geen klimaatnoodtoestand,” zei hij.

De heer Berry stelt al zijn onderzoek, en onderzoek en correspondentie van collega’s die zijn theorieën proberen te weerleggen, beschikbaar voor het publiek.

Mensen wonen de 48e zitting van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC) bij in Incheon, Zuid-Korea, op 1 oktober 2018. (Jung Yeon-je/AFP via Getty Images)

Politiek en klimaatmodellen

Net als de heer Berry zegt de heer Alexander dat de wetenschap meer politiek dan wetenschappelijk is geworden.

“Het is gewoon niet waar dat het klimaat op aarde bedreigd wordt. Die bewering is veel meer politiek dan wetenschappelijk,” zei hij.

“Wetenschap is gebaseerd op observationeel bewijs, samen met logica, om het bewijs te begrijpen. Er is weinig of geen bewijs dat de menselijke uitstoot van CO2 de oorzaak is van stijgende temperaturen. Er is een correlatie tussen de twee, maar de correlatie is niet bijzonder sterk: de aarde koelde bijvoorbeeld af van ongeveer 1940 tot 1970, terwijl het CO2-niveau in de atmosfeer bleef stijgen. Computerklimaatmodellen zijn het enige dat de opwarming van de aarde in verband brengt met CO2.”

Op de vraag waarom CO2 werd aangewezen als de oorzaak van de klimaatramp, zei Alexander dat het teruggaat tot James Hansen, een astrofysicus en hoofd van NASA’s Goddard Institute for Space Studies van 1981 tot 2013, en een fervent milieuactivist.

“Hansen ontwikkelde een van de eerste computer klimaatmodellen en begon met het maken van sterk overdreven voorspellingen over toekomstige opwarming, waarvan er geen enkele is uitgekomen,” zei Alexander. “Dit was inclusief de getuigenis die hij gaf tijdens een hoorzitting in de Senaat in 1986, een getuigenis die beschouwd wordt als de aanleiding voor het latere antropogene verhaal over de opwarming van de aarde.”

Vicepresident Kamala Harris kijkt naar een hyperwall tijdens een discussie over klimaatverandering in het Goddard Space Flight Center van de National Aeronautics and Space Administration (NASA) in Greenbelt, Md., op 5 november 2021. (Olivier Douliery/AFP via Getty Images)

Ondanks het feit dat zijn voorspellingen niet uitkwamen, droegen de inspanningen van Hansen bij tot de oprichting van het IPCC, zei Alexander.

“Hoewel het IPCC ogenschijnlijk een wetenschappelijk orgaan is, worden de bevindingen van de wetenschappers vaak verdraaid en gehypet door de bureaucraten van de overheid en NGO’s die de organisatie domineren,” zei hij. “De bureaucraten hebben een grote rol gespeeld in het overdrijven van de wetenschappelijke conclusies van opeenvolgende IPCC-rapporten en het opvoeren van de retoriek van de officiële uitspraken. Vandaar de recente uitspraken van de secretaris-generaal van de V.N. over een ‘kokende’ aarde.”

(Wetenschap onder vuur)

Op 27 juli zei secretaris-generaal António Guterres: “Klimaatverandering is hier. Het is angstaanjagend. En het is nog maar het begin. Het tijdperk van opwarming van de aarde is voorbij; het tijdperk van koken is aangebroken. De lucht is onadembaar. De hitte is ondraaglijk. En het niveau van de winsten uit fossiele brandstoffen en de passiviteit ten opzichte van het klimaat is onaanvaardbaar.”

Alexander zei dat een eerlijk antwoord op de vraag wat de opwarming van de aarde veroorzaakt is: “We weten het op dit moment gewoon niet,” maar dat betekent niet dat wetenschappers een tekort aan ideeën hebben.

“De kans dat CO2 de grootste boosdoener is, is erg klein. CO2 draagt ongetwijfeld bij, maar er zijn verschillende natuurlijke cycli die dat waarschijnlijk ook doen,” zei hij. “Deze omvatten zonnevariabiliteit en oceaancycli, die beide worden genegeerd in klimaatmodellen—omdat we niet weten hoe we ze moeten integreren—of slecht worden weergegeven. Hoewel klimaatactivisten je anders zullen vertellen, staat de klimaatwetenschap nog in de kinderschoenen en begrijpen we nog veel niet over ons klimaat.”

Hij zei dat één voorbeeld een recent onderzoeksartikel is waarin geschat wordt dat veranderingen in het zonlicht 70 tot 80 procent van de opwarming van de aarde kunnen verklaren. Dergelijk onderzoek krijgt niet veel aandacht omdat het IPCC vasthoudt aan het idee dat menselijke CO2 de oorzaak is van de opwarming van de aarde.

Als verdere kritiek zei Alexander dat John Christy, klimatoloog en professor atmosferische wetenschappen aan de Universiteit van Alabama in Huntsville en directeur van het Earth System Science Center, duidelijk heeft aangetoond dat klimaatmodellen de toekomstige opwarming op korte termijn twee tot drie keer overdrijven.

Roy Spencer, klimatoloog, voormalig NASA-wetenschapper en hoofdonderzoekswetenschapper aan de Universiteit van Alabama in Huntsville. (drroyspencer)

Om nauwkeurigere metingen te vinden, ontwikkelden de heer Christy en Roy Spencer, een klimatoloog, voormalig NASA-wetenschapper en nu hoofdonderzoeker aan de Universiteit van Alabama in Huntsville, een wereldwijde temperatuurdataset van microgolfsatellietwaarnemingen.

Ze begonnen hun project in 1989, analyseerden gegevens die teruggingen tot 1979 en ontdekten dat de temperatuur op aarde sinds 1979 gestaag is toegenomen met 0,23 graden Fahrenheit per 10 jaar, volgens wereldwijde satellietgegevens, aldus de heer Spencer op zijn website.

Over waarom klimaatmodellen zo onnauwkeurig zijn, zei Alexander: “Computersimulaties zijn slechts zo betrouwbaar als de aannames waarop het computermodel is gebaseerd, en er zijn veel aannames die in klimaatmodellen worden gebruikt. Aannames over processen die we niet volledig begrijpen vereisen benaderingen.

Sinds 1979 is de temperatuur op aarde gestaag gestegen met 0,23 graden Fahrenheit elke 10 jaar, volgens de heer Spencer.

 

“Al deze grootschalige en kleinschalige benaderingen worden in het model opgenomen in de vorm van instelbare numerieke parameters—door wetenschappers en ingenieurs vaak ‘fudgefactoren’ genoemd. De beroemde wiskundige John von Neumann zei ooit: ‘Met vier [instelbare] parameters kan ik een olifant inpassen, en met vijf parameters kan ik hem laten wiebelen met zijn slurf.

De heer Neumann’s uitspraak betekent dat mensen niet onder de indruk moeten zijn wanneer een complex model past bij een dataset, omdat je met genoeg parameters op elke dataset kunt passen.

De heer Benaroya sloot zich aan bij de kritiek van de heer Alexander, maar ging nog een stap verder met betrekking tot klimaatmodellering.

“Alle voorspellingen van klimaatmodellen zijn fout geweest,” vertelde Benaroya aan The Epoch Times. “Het is belangrijk om te begrijpen dat een rekenmodel van de atmosfeer inherent onnauwkeurig is. Dit is niet de schuld van de onderzoekers.

“Het is te wijten aan de enorme complexiteit van het klimaat—chemie, vloeistofmechanica, warmteoverdracht, effecten van zonnestraling, effecten van de aarde, de modellering van de oceanen, die enorme hoeveelheden warmte kunnen vasthouden, en de effecten van de wolken. Geen enkel wiskundig model dat door een computer kan worden geanalyseerd, kan met al deze effecten rekening houden. Veel van deze effecten worden niet volledig begrepen. Ook wordt niet begrepen hoe deze effecten aan elkaar gekoppeld zijn.”

Een supercomputer in het Duitse Climate Computing Center (DKRZ) in Hamburg, Duitsland, op 7 juni 2017. Het DKRZ levert high performance computing en aanverwante diensten voor klimaatonderzoeksinstituten in het land. (Morris MacMatzen/Getty Images)

Benaroya zei dat de beschikbare gegevens niet alleen de complexiteit van het klimaat niet volledig begrijpen, maar ook onvolledig zijn of in sommige gevallen gemanipuleerd zijn om in een verhaal te passen.

“Er zijn verschillende rapporten geweest over het manipuleren van de gegevens om uitkomsten te verzekeren die wijzen op de komende klimaatramp,” zei hij. “Alle voorspellingen waren fout. Ik wil dat het klimaat wetenschappelijk niet-politiek is. Beleid moet gebaseerd zijn op wetenschap. Beleid is waar de politiek om de hoek komt kijken, niet de feiten.”

(Rutgers University)

Over de reden om een “klimaatnoodtoestand” uit te roepen zei Benaroya dat het gaat om “macht en geld, maar ook om grotere politieke krachten.

“Sommigen haten misschien de grote industrie, grote olie en technologie. Misschien haten sommigen het Westen of het kapitalisme. Al deze zaken spelen waarschijnlijk een rol,” zei hij.

De heer Alexander was het ermee eens dat het om macht en geld gaat.
“In het begin was de sleutelzin simpelweg ‘opwarming van de aarde’. Toen dat weinig interesse wekte, kwam iemand op het slimme idee om de term ‘klimaatverandering’ te gebruiken, wat een tijdje zeer effectief was, omdat het klimaat op aarde voortdurend verandert, ongeacht wat de temperatuur doet,” zei hij.

“Toen ongelovigen de boodschap weer begonnen te negeren, werd de mantra ‘klimaatcrisis.’ Dat escaleerde tot de huidige ‘klimaatnoodtoestand,’ in de hoop dat de term ‘noodtoestand’ mensen daadwerkelijk tot actie zou aanzetten en hen zou overhalen om netto nul CO2 en andere maatregelen te steunen.

“Een ander element is het verlangen van extreem links om het hele kapitalistische systeem omver te werpen, dat zij beschouwen als het kwaad en de bron van alle maatschappelijke problemen. Voor hen is een klimaatcrisis of noodsituatie een handig middel om hun doelen te bereiken.”

Wat betreft het streven van de Verenigde Naties naar een CO2-nul uitstoot in 2050, zei Alexander: “Het is een complete verspilling van tijd en middelen en kan veel westerse economieën verarmen. China en India spelen sowieso niet mee, wat de hele inspanning zinloos maakt.”

Wereldleiders en afgevaardigden verzamelen zich tijdens een top over klimaatverandering, op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York op 23 september 2019. (Spencer Platt/Getty Images)

Armoede en menselijke gezondheid

Calvin Beisner, een expert in milieu-ethiek en de oprichter en nationale woordvoerder van de Cornwall Alliance for the Stewardship of Creation, is het ermee eens dat de natuur, en niet de mens, de meeste klimaatverandering veroorzaakt. Hij zegt dat de druk om CO2 te verminderen door over te stappen van fossiele brandstoffen op hernieuwbare energie, wereldwijd mensen in extreme armoede doet belanden.

“Beisner, die getuigde voor commissies van de Amerikaanse Senaat en het Huis van Afgevaardigden, vertelde The Epoch Times: “Ik heb voor commissies van het Congres verklaard dat de hoeveelheid opwarming van de aarde die toe te schrijven is aan menselijke activiteit zo gering is dat het weinig invloed heeft op het menselijk welzijn.

“Maar de poging om die opwarming te verminderen door een snelle overgang te forceren van kolen, olie en aardgas naar wind- en zonne-energie en andere zogenaamde hernieuwbare energiebronnen, zou de tijd die mensen wereldwijd nodig hebben om uit de armoede te geraken, vertragen, stoppen of terugdraaien. En armoede is een veel groter risico voor de gezondheid en het leven van mensen dan alles wat met het klimaat te maken heeft.”

De heer Beisner legde uit dat wanneer mensen rijk zijn, ze kunnen gedijen in “elk klimaat, van de poolcirkel tot de Sahara-woestijn tot het Braziliaanse regenwoud.” Maar wanneer mensen proberen te overleven met een paar dollar per dag, kunnen ze niet gedijen in “zelfs het beste tropische paradijs.”

Hij zei dat economische ontwikkeling, deels te danken aan goedkope fossiele brandstoffen, de bevolking in staat heeft gesteld om te gedijen in landen als de Verenigde Staten en Europa. Maar nu, met het streven van de Verenigde Naties naar netto nul CO2 in 2050, vertellen de ontwikkelde landen de landen in Afrika ten zuiden van de Sahara en delen van Azië en Latijns-Amerika “dat ze moeten afzien van het gebruik van overvloedige, betaalbare, betrouwbare energie uit fossiele brandstoffen die het Westen uit de armoede hebben getild en zich moeten beperken tot het gebruik van diffuse, dure, onbetrouwbare wind- en zonne-energie, waardoor hun opmars uit de armoede wordt vertraagd.”

(Links) Rook stijgt op uit de staalfabriek HKM Huettenwerke Krupp Mannesmann GmbH in Duisburg, Duitsland, op 6 januari 2017. (Rechts) Windturbines draaien op een windmolenpark bij Whitewater, Californië, op 22 februari 2023. (Lukas Schulze/Getty Images, Mario Tama/Getty Images)

“Dit is het Westen dat zijn ideologie opdringt aan de rest,” zei de heer Beisner. “En het is ethisch gewetenloos. Het is ironisch dat zoveel milieuactivisten die progressieve of ‘wakker’-ideologieën omarmen en daarom het kolonialisme uit het verleden veroordelen, nu deze neokoloniale beweging omarmen.”

Net als dhr. Alexander, wees dhr. Beisner terug naar dhr. Christy’s gegevens over de globale temperatuur van de aarde en zei: “We komen uit een ijstijd, of we komen uit een kleine ijstijd die ruwweg liep van 1350 tot 1850.

“Ik ben het eens met wat hun satellietgegevens laten zien, namelijk dat de gemiddelde temperatuur wereldwijd met ongeveer 0,13 graden Celsius per decennium is gestegen sinds het begin van de satellietgegevens in 1979. Dat is ongeveer 1,3 graden per eeuw. Zeker niets dat een ramp voor de mensheid zal veroorzaken.”

Hij zei dat er druk wordt uitgeoefend om een klimaatnoodtoestand uit te roepen omdat “politici met een slecht gevormd geweten het gemakkelijk vinden om de groei van overheidsmacht te rechtvaardigen door zich te beroepen op de angst voor een crisis of noodtoestand, en de leidende politici in Amerika zijn tegenwoordig veel hongeriger naar macht dan dat ze zich inzetten voor het welzijn van de bevolking.”

(Cornwall Alliance)

Weer en alarmistische retoriek

Richard Lindzen, een emeritus professor in de meteorologie en de Alfred P. Sloan professor aan het Massachusetts Institute of Technology, vertelde The Epoch Times dat het argument dat er een “existentiële dreiging” is voor de aarde door de stijgende temperaturen een “puur politieke verklaring” is, aangezien zelfs het IPCC niet beweert dat er een existentiële dreiging is.

In plaats daarvan verwijst het IPCC naar wetenschappers en klimaatactivisten die beweren dat er een existentiële dreiging is, maar het heeft deze bewering zelf nooit gedaan, aldus Lindzen.

Wetenschap heeft nooit gesuggereerd dat [er een klimaatnoodtoestand is].

           Richard Lindzen, professor, Massachusetts Institute of Technology

 

“De [klimaat]modellen hebben het niet eens voorgesteld,” zei hij. “En het komt voort uit het feit dat dit oorspronkelijk een politieke kwestie was. En de politici die erbij betrokken zijn, maken zich zorgen dat hun hysterie niet goed aanslaat. Ze blijven verschuiven van de wereldgemiddelde temperatuur naar extreem weer. En weet je, ze blijven zeggen: ‘Maak je zorgen, maak je zorgen! Paniek! Maar de wetenschap heeft nooit gesuggereerd dat [er een klimaatnoodtoestand is].”

De heer Lindzen zei dat zelfs als de machthebbers geloofden dat er een existentiële dreiging was voor het klimaat, het beleid dat ze hebben aangenomen om zo’n dreiging te verminderen niet logisch is.

“Als je gelooft dat CO2 de boosdoener is en dat we te maken hebben met een existentiële bedreiging, dan is netto nul het verkeerde beleid. Alle dingen die gedaan zijn—elektrische auto’s, zijn belachelijk. Kijk naar hoe CO2 zich gedraagt. We hebben tot nu toe triljoenen euro’s uitgegeven en er is niets veranderd. Het blijft in hetzelfde tempo stijgen,” zei hij.

Elektrische auto’s van Volkswagen staan geparkeerd in een opslagtoren in Dresden, Duitsland, op 8 juni 2021. (Sean Gallup/Getty Images)

“Het enige doel van het beleid is om de samenleving armer te maken. En als je armer bent, ben je minder veerkrachtig. Dus als je gelooft dat CO2 een existentiële bedreiging is en je beleid doet niets om het te voorkomen, maar maakt je minder veerkrachtig, dan moet je je afvragen of je een pathologische sadist bent.”

De heer Lindzen zei dat het belangrijk is om te onthouden dat de aarde bolvormig is en dat de grote klimaatsverandering tijdens het Laatste Glaciale Maximum, ongeveer 20.000 jaar geleden, niet kwam door het broeikaseffect (wat betekent dat warmte dicht bij het aardoppervlak wordt vastgehouden). In plaats daarvan kwam dit door het temperatuurverschil tussen de tropen en de polen.

Hij legde uit dat de golfachtige bewegingen die op weerkaarten van west naar oost bewegen, convectieve bewegingen zijn die warmte van de tropen naar de polen transporteren.

“Convectieve bewegingen proberen een bepaalde temperatuurverdeling tot stand te brengen voordat ze stoppen met pompen,” zei hij, en legde uit dat het proces vergelijkbaar is met het verwarmen van een pot water. De beweging van het kokende water is de temperatuur die het temperatuurverschil tussen de verwarming op de bodem van de pot en het water bovenop probeert op te heffen.

Op dezelfde manier raakt de zon het aardoppervlak frontaal aan de evenaar, maar nauwelijks aan de polen. De aarde onderneemt dus een soortgelijke actie als de temperatuur in de pot met water en probeert in wezen de warmte tussen de evenaar en de polen gelijk te maken door de temperatuur in golven te verdelen. En dat is wat wij verstaan onder weer.

 

Een ijsberg werd losgelaten door een gletsjer langs de Scoresby Sound Fjord, Groenland, op 15 augustus 2023. (Olivier Morin/AFP via Getty Images)

“Als je geen ijs hebt, brengt het oppervlak je op een temperatuurverschil van 20 graden Celsius [68 graden F], wat je 50 miljard jaar geleden ook had. Als je een ijstijdmaximum hebt, kom je op een temperatuurverschil dat 20 graden groter is dan vandaag. Maar deze hebben niets te maken met het broeikasproces,” zei Lindzen.

“Er is geen bewijs dat de temperatuurverschillen tussen de tropen en de polen veranderen. En dat is wat grote klimaatveranderingen [in het verleden] heeft veroorzaakt. De verandering die we hebben gezien is minimaal en is grotendeels te wijten aan wat de tropen doen.”

Dhr. Lindzen zei, net als de anderen, dat de drang om een “klimaatnoodtoestand” uit te roepen niet te maken heeft met wetenschap, maar met geld en macht.

“Je moet je afvragen of politici een vorm van psychose hebben,” zei hij. “Misschien zijn het soms neuroses. Maar ik denk dat de aantrekkingskracht van politieke macht niet iets is wat normale mensen onweerstaanbaar vinden.”

Joe Bastardi, co-hoofd meteoroloog bij WeatherBell, een weersvoorspellingsservice, zegt dat het weer constant zoekt naar evenwicht, of “dynamisch evenwicht.” Maar in tegenstelling tot dhr. Lindzen stelt dhr. Bastardi dat we een lichte temperatuurstijging hebben gezien door geothermische toename.

“In de geologische tijdschaal bevinden we ons in wat je een klimaatoptimum zou noemen, geen klimaatnoodtoestand,” vertelde Bastardi aan The Epoch Times. “Er waren verschillende momenten in het verleden waarop we dit soort opwarming zagen en het leven op de planeet floreerde. Ik vermoed dat de reden voor de opwarming in het verleden waarschijnlijk is dat de oceaan opwarmde. En ik denk dat de oceanen opwarmden door toenemende vulkanische activiteit onder water.”

Hij zei dat een perfect voorbeeld van zijn theorie de uitbarsting van de onderwatervulkaan Hunga Tonga in 2022 is, die het equivalent van 58.000 zwembaden aan waterdamp de stratosfeer in stuurde en verantwoordelijk is voor het warmer dan gemiddelde weer in sommige gebieden in 2023.

As die opstijgt uit een onderzeese vulkaanuitbarsting van Hunga Tonga in Tonga op 19 maart 2009. (Telusa Fotu/Matangi Tonga/AFP via Getty Images)

“Stijgingen in de geothermische activiteit gaan vooraf aan de stijging van de temperatuur van het zeeoppervlak,” zei hij. “Waterdamp is broeikasgas nummer één. Dus als de oceanen opwarmen, komt er meer waterdamp in de lucht. Als gevolg daarvan krijg je de opwarming en de meeste opwarming vindt plaats weg van de evenaar. En dat is een andere aanwijzing, want het gebeurt daar waar het het koudst en droogst is en daar heeft waterdamp de grootste invloed op de temperatuur.”

Om terug te komen op het idee van dynamisch evenwicht, legde Bastardi uit dat de atmosfeer “terugvecht” als er temperatuurveranderingen optreden.

“Ik bedoel, het grootste smerige geheimpje—en alleen een meteoroloog die orkanen volgt zou dit begrijpen—is dat de hotspots waar [klimaatactivisten] in de jaren negentig op aanstuurden, zich nooit boven de tropen bevonden. Ze bevinden zich boven de Noordpool, wat een heel andere reactie is. Dat betekent dat de atmosfeer terugvecht,” zei hij.

De heer Bastardi voorspelt dat het deze winter “heel erg koud en heel erg stormachtig” zal zijn.

“Als je opwarming krijgt in het Noordpoolgebied, is [afkoeling] een natuurlijke reactie op de opwarming. Deze grote El Niño’s moeten uitdoven wanneer je de oceaanwarmte opbouwt. Als ze afgaan, bedoel ik dat het prachtig is. Je kunt de temperatuurstijging zien als een step-up functie die direct gecorreleerd is aan de grote El Niños,” zei hij.

Hij zei dat als de temperatuur stijgt door geothermische activiteit, de stijging niet door de mens wordt veroorzaakt en dat het streven naar netto nul CO2 in 2050 zinloos is.

“Mijn oordeel is dat deze mensen [een klimaatnoodtoestand] pushen om een heel andere reden dan klimaat en weer,” zei hij.

Middelbare scholieren houden borden vast en roepen leuzen terwijl ze deelnemen aan de vrijdag voor de toekomst-beweging over klimaatverandering in Athene, Griekenland, op 29 november 2019. (Angelos Tzortzinis/AFP via Getty Images)

Het verhaal in twijfel trekken

“Klimaat is een samenstelling van een heleboel dingen die het klimaat beïnvloeden,” vertelde Larry Bell, een architect die bekend staat om het ontwerpen en maken van bewoonbare gebouwen voor de ruimte en een professor aan de Universiteit van Houston, aan The Epoch Times. “Het is moeilijk om modellen te maken omdat we niet alle verhoudingen kennen tussen de verschillende variabelen die [het klimaat] beïnvloeden.

“Sommige variabelen werken over honderden, duizenden, tienduizenden jaren en hebben te maken met de positie van onze planeet in het zonnestelsel, of de positie in het sterrenstelsel, en oceaanveranderingen die niets te maken hebben met de atmosfeer—El Niño en La Niña, het effect van zonneveranderingen (wat magnetische veranderingen zijn die de astrofysica beïnvloeden)—dus het is echt complex, en veel van wat we klimaatwetenschap noemen is erg gespecialiseerd. Mensen bestuderen het een of het ander, maar de studies zijn niet met elkaar verbonden.”

Hij zei dat geologen bijvoorbeeld kijken naar langetermijntrends die weerspiegeld worden in rotsen en geologische formaties, terwijl wiskundigen en astrofysici op een andere manier naar het klimaat kijken. En geen van de verschillende disciplines kan zeggen dat ze het uiteindelijk hebben uitgevogeld omdat het “duivels ingewikkeld” is.

Hij zei dat er na de Tweede Wereldoorlog vier decennia van afkoeling volgden, ook al zorgden de oorlogsinspanningen voor extra CO2 in de atmosfeer.

“Dus het idee dat er een simpele correlatie is tussen kooldioxide en klimaatverandering is een handige uitvinding,” zei hij.

De heer Bell zei dat hij voor het eerst geïnteresseerd raakte in klimaatverandering toen Fred Singer, de oprichter van de U.S. Weather Satellite Service, hem begin 1979 op zijn kantoor bezocht en hem liet zien dat de satellietweergegevens niet werkten zoals sommigen hadden voorspeld.

Een illustratie van La Niña (L) en El Niño (R). (U.S. Dept of Commerce National Oceanic and Atmospheric Administration National Weather Service)

“Hij zei dat weersatellieten niet de voorspelde ‘hotspot’ boven de tropische troposfeer lieten zien”, zei Bell.

“De klimaatmodellen voorspelden dat de atmosfeer eerst opwarmt en dan het oppervlak, en ze voorspelden dat er daarom een hotspot boven de evenaar zou zijn, en die hebben ze niet gevonden.”

Bell zei dat hij destijds niet te veel nadacht over klimaatverandering, maar naarmate de jaren verstreken en hij er meer over hoorde, begon hij vraagtekens te zetten bij het voortdurend veranderende verhaal.

In het begin was men bezorgd dat “de gletsjers eraan kwamen” en dat afkoeling van de aarde een probleem zou zijn, maar 10 jaar later was de angst omgeslagen in “opwarming van de aarde”, zei hij.

“Timothy Wirth, die hielp bij het organiseren van een hoorzitting van de Senaat over de opwarming van de aarde in Washington, vertelde ooit aan een tijdschrift dat ze de bijeenkomst hadden gepland op wat normaal gesproken de heetste dag van het jaar was, en de avond voor de bijeenkomst gingen ze naar binnen en openden alle ramen en schakelden de airconditioning uit”, zei hij.

“En James Hansen … van het Institute for Space Studies, dat deel uitmaakte van NASA, kwam naar buiten en zei: ‘De planeet staat in brand en wij veroorzaken dat! En dit was onderdeel van het verhaal omdat het een opmaat was voor het pushen van al dat groene energiegedoe.”

Bell zei dat de bewering dat 97 procent van de wetenschappers het erover eens is dat de mens de opwarming van de aarde veroorzaakt, niet waar is.

Hij zei dat wetenschappers het erover eens zijn dat het klimaat verandert, maar “dat er helemaal geen sprake is van een noodsituatie.”

“Het klimaat is met vlagen aan het opwarmen sinds de laatste kleine ijstijd. En het kan doorgaan. Maar als je kijkt naar beelden van New York, aan de kustlijn van het Vrijheidsbeeld, is het water niet gestegen. Het zeeniveau is niet merkbaar anders dan jaren geleden. Dus dat is anekdotisch, maar het is echt. Je kunt het met je ogen zien,” zei hij.

De heer Bell zei dat een ander verhaal van klimaatalarmisten is dat het weer gewelddadiger wordt in de vorm van orkanen en andere weergerelateerde rampen.

“Ze hoeven alleen maar naar de gegevens te kijken. Nee, het is niet erger! Orkaanseizoenen waren in de jaren ’30 veel erger. Maar ze kijken in termen van dodelijke slachtoffers of schade, en er wonen nu meer mensen aan de kust dan toen,” zei hij.

Mensen lopen langs beschadigde eigendommen in de nasleep van orkaan Ian in Bonita Springs, Florida, op 29 september 2022. (Sean Rayford/Getty Images)

Bastardi bevestigde het standpunt van Bell: “De kinetische energie van orkanen is afgenomen en dat kun je zien aan de ACE-index (Accumulated Cyclone Energy).

“Wat [klimaatalarmisten] doen is dat ze een soort roofdieren zijn in de zin dat ze zich realiseren dat de gemiddelde persoon geen tijd heeft om na te denken en elk klein detail te onderzoeken, vooral in deze tijd waarin mensen van salaris tot salaris leven en zich zorgen maken over hun baan.

“De doorsnee persoon kijkt niet naar het feit dat er 100 keer meer waarde aan onroerend goed in de weg staat en dat de inflatie door het dak is gegaan, dus als een orkaan nu een plaats als Fort Myers treft of een plaats als Myrtle Beach, zal hij veel, veel meer schade aanrichten dan voorheen.”

Op de vraag wat hem het meeste zorgen baart over de huidige verhalen die door klimaatalarmisten worden gepusht, antwoordde Bell: “Ik maak me zorgen over de manier waarop klimaathysterie en verkeerde informatie het beleid bepalen. En dit beleid bepaalt ons fundamenteel basisbeleid dat ons economisch welzijn bepaalt. Ze bepalen onze nationale defensie—we zullen geen marine op ethanol laten draaien. We gaan geen luchtmacht runnen op verlengsnoeren. Het is gewoon absoluut krankzinnig. Mensen denken dat het klimaat wetenschap is. Nee, dat is het niet. Het is de grote hefboom van de overheid. Het is het grote globalisme. En het is niet in het voordeel van de VS.

“Er is absoluut niets dat meer impact heeft, niets dat effectiever is, denk ik, dan de klimaatschrik als hefboom te gebruiken.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (14 september 2023): Meteorologists, Scientists Explain Why There Is ‘No Climate Emergency’

VS Militairen en Biden Admin faalden in hun reactie op Chinese spionageballon: Gordon Chang

Dat de Chinese spionageballon acht dagen lang de Verenigde Staten mocht doorkruisen voordat hij werd neergeschoten, was een fout van het Amerikaanse leger en de regering Biden, zei China-expert Gordon Chang in een interview dat werd uitgezonden op “Newsmakers” van NTD op 8 februari.

“28 januari is deze ballon de Amerikaanse Air Defense Identification Zone binnengedrongen,” zei Chang. “En hij werd pas zaterdag [4 februari] neergeschoten. Het duurde acht dagen om de Verenigde Staten en Canada te doorkruisen. En onderweg hield het uiterst gevoelige militaire locaties in de gaten. Dus ik denk dat het duidelijk is dat we ons niet verdedigd hebben.”

Gordon Chang, China-analist en auteur van “The Coming Collapse of China”, in de stad New York op 3 januari 2023. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

Chang woonde en werkte als advocaat in China en Hong Kong en is de auteur van “The Coming Collapse of China” en “The Great U.S.-China Tech War”.

“De eerste reactie zou zijn geweest om het neer te schieten zodra het in het Amerikaanse territoriale luchtruim kwam, en dat zou zijn bij de Aleutians [eilanden],” zei Chang over welke acties de Verenigde Staten onmiddellijk hadden moeten ondernemen.

“Dat zou op 28 januari zijn geweest. Deze ballon was wendbaar. En het is duidelijk dat de Chinezen het pad ervan bepaalden.”

Een boodschap

Volgens Chang kreeg China een “zeer goede kijk” op hoe de Verenigde Staten omgaan met indringers. Toen de Biden-administratie de ballon niet onmiddellijk neerschoot, was dat een duidelijke boodschap aan China.

“Het toont aan dat er verwarring en wanorde was in het Pentagon, en waarschijnlijk ook in de Biden-administratie zelf,” zei Chang.

“Er zijn berichten dat [president Biden] pas op de vierde dag van deze indringing over [de ballon] hoorde, wat erop zou wijzen dat het leger niet voorbereid is, althans mentaal, om met China om te gaan.”

“We hebben veel capaciteiten, maar ze betekenen niets als we ze niet gebruiken. En in die vier dagen is de president, die opperbevelhebber is, hierover niet ingelicht. Als dat inderdaad het geval is en de president, naar ik aanneem, de waarheid spreekt, dan hebben we een echt probleem in het Pentagon.”

Chang had het verder over de mogelijkheid dat meer spionageballonnen de Verenigde Staten binnenkomen en wat dat zegt over China’s communistische regime in het algemeen.

“China heeft een zeer grote ballonvloot, die ze gebruiken voor surveillance.”

“Maar één van de mogelijkheden is dat Xi Jinping hier niet van wist, dat dit gewoon het Chinese leger was dat dit op eigen houtje deed.”

De Chinese leider Xi Jinping (vooraan) wandelt met leden van het nieuwe permanente comité van het Politbureau van de Chinese Communistische Partij, het hoogste besluitvormingsorgaan van het land, terwijl ze de media ontmoeten in de Grote Zaal van het Volk in Peking op 23 oktober 2022. (Noel Celis/AFP via Getty Images)

“Het is niet onmogelijk omdat het leger daar een politieke macht is geworden. En sommige mensen denken dat het zo machtig is geworden dat het bijvoorbeeld Xi Jinping kan vertellen wat hij moet doen.”

“Nu weet ik niet of dat het geval is. Maar dat kunnen we niet uitsluiten. En als dat inderdaad het geval is, betekent het dat er intense strijd is aan de top van de Communistische Partij en dat Xi Jinping niet zo sterk is als iedereen denkt dat hij is,” zei Chang.

Ongeacht wie wat wist in China, zei Chang dat de acties van het Chinese regime een waarschuwing zijn, en dat de reactie van Biden, ook in zijn State of the Union (SOTU) toespraak op 7 februari, verontrustend was.

“[Biden in de SOTU] haastte zich zeker over China. En hij maakte geen directe verwijzing naar de ballon. Hij zei alleen dat we onze soevereiniteit zullen verdedigen. Ik denk dat dat zeker onvoldoende was, gezien de aard van deze provocatie en ook hoe dicht het bij de State of the Union toespraak was,” zei Chang.

“[Biden] had de kans om iets te zeggen—wat cruciaal is en wat hij volgens mij moet zeggen—en dat is: De Chinezen bereiden zich voor op oorlog. Dit was een waarschuwing voor ons. En wij moeten ons ook op oorlog voorbereiden. We moeten de Chinese mobilisatie evenaren.

“Ik weet dat de meeste mensen dat te drastisch vinden. Maar wij Amerikanen zijn er erg goed in om niet te weten wat onze vijanden zeggen. En we schonken geen aandacht aan Osama bin Laden totdat hij op een dag 2.977 Amerikanen vermoordde.”

Geen weerballon

Over de beweringen van Peking dat de ballon een weerballon was en geen spionageballon, zei Chang: “China liegt. Dat is duidelijk de reden waarom ze ons vertellen dat het gewoon een weerballon is.”

Bovendien, voegde Chang eraan toe, zelfs als het “maar een weerballon” was, hadden de Verenigde Staten het recht om hem neer te schieten zodra hij het Amerikaanse luchtruim binnenkwam, en de Chinezen zouden niet geaarzeld hebben om zo’n actie te ondernemen.

Matrozen toegewezen aan Explosive Ordnance Disposal Group 2 bergen een bewakingsballon op grote hoogte op voor de kust van Myrtle Beach, S.C., op 5 februari 2023. (U.S. Navy via AP)

“De Chinezen hebben een propagandafilm van een paar jaar geleden over het neerschieten van een buitenlandse ballon die het Chinese luchtruim binnenkwam,” zei Chang. “Dus wat het ook was, wij hadden het recht om het te doen, en de Chinezen moeten ophouden hierover te liegen.”

Chang voegde eraan toe dat hij niet gelooft dat China actie zal ondernemen als reactie op het neerschieten van de ballon door de Verenigde Staten, maar hij kan het mis hebben en “alleen de tijd zal het uitwijzen”.

Gepubliceerd door The Epoch Times (9 februari 2023): US Military and Biden Admin Failed in Their Response to Chinese Spy Balloon: Gordon Chang

Kans op meer dodelijke COVID-19-varianten mogelijk hoger nu China reisbeperkingen opheft te midden van uitbraak, waarschuwt microbioloog

China zal vanaf 8 januari haar burgers weer toestaan om naar het buitenland te reizen, ondanks de laatste en mogelijk grootste COVID-19-uitbraak. Maar dat kan leiden tot aanzienlijke uitdagingen voor de volksgezondheid en meer pathogene varianten van COVID-19, verklaarde dr. Xiaoxu Sean Lin, microbioloog en assistent-professor aan de afdeling Biomedische Wetenschappen van het Feitian College, in een interview dat op 28 december werd uitgezonden op Newsmakers van NTD en The Epoch Times.

“Ik hoop dat er niet nog meer pathogene (ziekteverwekkende) varianten zullen opduiken,” verklaarde Lin. “Maar ik denk dat de waarschijnlijkheid is dat dit gebeurt, nu veel groter is dan voorheen.”

Lin verklaarde verder dat de hoge concentraties van uitlaatgassen en industriële vervuiling in China hebben geleid tot een slecht immuunsysteem van de Chinese bevolking en een aanzienlijke aanwezigheid van ademhalingsziekten, zoals ‘Chronic Obstructive Pulmonary Disease’, of COPD. Dit verhoogt de mogelijkheid dat COVID-19 in de Chinese bevolking kan muteren in een dodelijkere variant, legde hij uit.

Dr. Sean Lin, voormalig laboratorium directeur van de afdeling virale ziekten van het Walter Reed Army Institute of Research. (Met dank aan The Epoch Times)

Nu China haar grenzen openstelt, is het volgens Lin meer dan waarschijnlijk dat nieuwe golven van COVID-19 zich als een lopend vuurtje over de hele wereld zullen verspreiden.

“Ik denk niet dat het hetzelfde zal zijn als in 2020; ik denk dat het deze keer waarschijnlijk veel erger zal zijn,” voorspelde Lin. “Het is als een ineenstorting … op het vlak van volksgezondheid. Het zullen grote tsunami’s zijn van deze infectiegolven in China, en waarschijnlijk meer dan alleen Omicron-varianten.”

China heft reisbeperkingen op

De afgelopen drie jaar hebben verschillende maatschappijen verschillende COVID-19-strategieën toegepast, van eliminatie van het virus tot een aanpak om de virusverspreiding af te remmen. Maar toen de maatregelen om het virus in te dammen mislukten en dominante stammen milder bleken, keerden de meeste mensen terug naar een “business as usual”-aanpak. China is echter een buitensporige uitzondering gebleken.

Een epidemiebestrijder draagt persoonlijke beschermingsmiddelen ter bescherming tegen de verspreiding van COVID-19 terwijl hij de poort bewaakt van een quarantainevoorziening van de overheid in Beijing, China, op 7 december 2022. Als onderdeel van een tienpuntenrichtlijn kondigde de Chinese regering op 7 december aan dat mensen met COVID-19 die mild of asymptomatisch zijn, thuis in quarantaine mogen in plaats van naar een geïmproviseerde faciliteit te worden gebracht, een belangrijke verschuiving in het zero-COVID-beleid. (Kevin Frayer/Getty Images)

In plaats van de beperkingen te versoepelen toen er meer overdraagbare COVID-19-varianten opdoken, bleef Peking vasthouden aan zijn zero-COVID-beleid. Naast andere maatregelen omvatte dit massaal testen, sluitingen van bedrijven en scholen en gedwongen isolatie van burgers in gebouwen of overheidsfaciliteiten.

Als gevolg daarvan vernietigde de regering de bestaansmiddelen van de mensen. Nu China zijn grens openstelt, is dat de eerste kans voor velen om te “ontsnappen”.

“Als ze al een paspoort hebben en over de financiële middelen beschikken, zullen ze hun best doen om China te verlaten. Ik denk dat er veel Chinezen zullen zijn die China willen verlaten met dit kleine venster dat nu open is,” legde Lin uit. En die massale uittocht zal een uitdaging zijn om de verspreiding van nieuwe varianten die in China zijn opgedoken onder controle te houden.

“De wereldwijde samenleving moet absoluut … serieuze aandacht besteden [aan de uittocht]. Want veel mensen zullen de ziekteverwekkers meenemen naar verschillende landen en verschillende landen moeten zich zeker voorbereiden als er meer overdraagbare varianten uit China opduiken en zich vervolgens op grote schaal in andere landen [verspreiden].”

Bovendien is de toegenomen overdraagbaarheid slechts een deel van het probleem. Lin legde uit dat als een virus eenmaal een bepaald niveau van overdraagbaarheid heeft bereikt, het van nature probeert zijn pathogeniteit, of hoe dodelijk het is, te vergroten.

“Veel [Chinezen] hebben een slecht immuunsysteem … onder chronische ziekteomstandigheden. Dus ik denk dat het virus een grotere kans heeft om mutaties te creëren die leiden tot een hogere pathogeniciteit. Ik denk dat dat een grote bezorgdheid is.”

Mogelijke oplossingen

Volgens Lin is de beste manier om de verspreiding van mogelijke nieuwe varianten uit China aan te pakken het voorbeeld van de Japanse regering te volgen.

“De Japanse regering heeft passagiers uit China getest [en] mensen zeven dagen in quarantaine geplaatst als ze positief testen op COVID. Ik zeg dat dit essentieel is,” verklaarde Lin.

Lin voegde eraan toe dat de uitvoering van deze strategie vooral belangrijk is voor buurlanden van China, omdat daar de kans groter is dat mensen de onderdrukking van de heersende Chinese Communistische Partij (CCP) ontvluchten.

Reizigers stappen met hun bagage op Beijing Capital International Airport, te midden van de COVID-19-uitbraak in Beijing, China, op 27 dec. 2022. (Tingshu Wang/Reuters)

Bovendien, heeft het testen van passagiers uit China als bijkomend gevolg dat er daadwerkelijk ontdekt wordt welke COVID-varianten in het land circuleren en hebben gecirculeerd, aldus Lin. Tot op heden is het verkrijgen van betrouwbare DNA-sequentiegegevens een uitdaging gebleken.

“Kun je echt vertrouwen op wat de Chinese regering zegt over haar DNA-sequentiegegevens? Ik betwijfel het,” zei Lin.

Naarmate landen als Japan en Italië Chinese passagiers screenen en gegevens over de DNA-sequenties verzamelen, gelooft Lin dat er later meer betrouwbare gegevens beschikbaar zullen komen.

Meer lezen

Read more

FDA probeert COVID geschiedenis te herschrijven door Ivermectine te verbieden, zegt Dr. Atlas.

Boyden Gray & Associates diende in juni een rechtszaak in namens drie artsen die beweren dat de U.S. Food and Drug Administration (FDA) zich illegaal bemoeide met hun arts-patiënt relaties, met schade tot gevolg. Ze beweren ook dat de FDA de wet overtrad toen het agentschap verklaringen uitgaf die het gebruik van ivermectine voor de behandeling van COVID-19 verboden.

In antwoord op de rechtszaak beweerden de advocaten van de FDA dat de richtlijnen voor mensen om “te stoppen” met het innemen van ivermectine voor COVID-19 informeel waren en slechts een aanbeveling; als zodanig waren ze niet mandaterend.

Echter, in een interview dat werd uitgezonden op NTD’s “Newsmakers” op 23 november, bevestigde Dr. Scott Atlas, een senior medewerker in gezondheidszorgbeleid aan het Hoover Institution aan de Stanford University, dat de FDA inderdaad een “ongekende” aanpak hanteerde tegen ivermectine en zei dat hun verdediging erop neerkomt dat de FDA probeert de geschiedenis van COVID-19 te herschrijven.

“Dit is ongekend, eerlijk gezegd, in mijn 30 jaar als arts, waar het gebruik van een door de FDA goedgekeurd geneesmiddel op de een of andere manier verboden was als je het gebruikte voor off-label,” verklaarde Atlas. “In de Verenigde Staten is dat de zorgstandaard.”

De zorgstandaard, legde Atlas uit, is dat zodra de FDA een medicijn goedkeurt, artsen het medicijn mogen gebruiken om andere aandoeningen te behandelen.

Atlas voegde eraan toe dat ivermectine werd goedgekeurd door de FDA en “zo veilig” werd bevonden dat “miljarden doses zijn gegeven”. Hij zei dat ivermectine in veel landen vrij verkrijgbaar is zonder doktersrecept.

“Dit was echt een schokkende inmenging in het vermogen van een arts om zijn werk te doen,” zei Atlas.

Geschiedenis herschrijven

Op de vraag waarom de FDA probeert de geschiedenis te herschrijven door te verklaren dat haar richtlijn tegen ivermectine slechts een aanbeveling was, zei Atlas dat de herschrijving van ivermectine nog maar het begin is.

“Wat we zien is een complete Orwelliaanse herschrijving van allerlei zaken tijdens deze pandemie,” vertelde Atlas aan NTD. “Veel collega’s van mij zeiden altijd dat de waarheid zal zegevieren. En zodra de waarheid naar buiten komt, dat sommige van deze medicijnen nuttig of veilig waren … is er veel van ‘het indekken van je rug.'”

Atlas beweerde vervolgens dat de FDA niet alleen ivermectine verbood. In plaats daarvan was haar taalgebruik zodanig dat apothekers en apotheken weigerden recepten van artsen uit te voeren. Zo’n houding was “echt ongekend”, zei Atlas.

Directeur van het National Institute of Allergy and Infectious Diseases Anthony Fauci (L), responscoördinator voor de White House Coronavirus Task Force Deborah Birx (C), en CDC-directeur Robert Redfield (R) wonen de dagelijkse briefing over het nieuwe coronavirus, COVID-19, bij in de Brady Briefing Room in het Witte Huis in Washington op 8 april 2020. ( Mandel Ngan/AFP via Getty Images)

Verder, zei Atlas, is er een algemene “Orwelliaanse herschrijving van wat het advies was over een groter geheel.”

Hij wees erop dat Dr. Deborah Birx, voormalig COVID-19 reactiecoördinator van het Witte Huis, beweert dat zij tegen het sluiten van scholen was, en Dr. Anthony Fauci, directeur van het National Institute of Allergy and Infectious Diseases, beweert dat hij tegen het sluiten van scholen was.

Terugkomend op ivermectine, zei Atlas dat het verbod van de FDA op het off-label gebruik ervan voor de behandeling van COVID-19 ” één van de grotere mislukkingen was van de [National Institutes of Health (NIH)].

“De NIH had in het voorjaar van 2020 definitieve klinische proeven kunnen doen. In plaats daarvan blokkeerden ze die proeven; ze maakten mensen bang voor die geneesmiddelen, zodat zelfs wanneer proeven werden geprobeerd, patiënten niet bereid waren om aan die proeven deel te nemen,” zei hij.

Atlas verklaarde vervolgens onweerlegbaar dat het standpunt van de NIH en de FDA een onethisch misbruik van de volksgezondheid was.

Artsen dienen klacht in; FDA reageert

De eisers in de zaak tegen de FDA zijn Dr. Robert Apter, Dr. Mary Talley Bowden en Dr. Paul Marik. Advocaten van de aanklagers beweren dat de FDA de Federal Food, Drug, and Cosmetic Act en de Administrative Procedure Act heeft geschonden.

De advocaten merkten ook op dat als de rechtbank geen uitspraak doet tegen de FDA die haar wettelijke laan en onwettige handelingen schendt, de FDA zich zal blijven bemoeien met de uitoefening van de geneeskunde.

Atlas was het daarmee eens:

“Afhankelijk van de uitkomst hiervan, zal er ofwel een echte onderdrukking zijn van wat artsen kunnen zeggen en doen voor patiënten—volledige inmenging, in het vermogen van een arts om een patiënt te helpen! Of, als de rechtszaken de andere kant opgaan, zien we hopelijk een herstel van de vrijheid van medische praktijk.”

Dr. Anthony Fauci, medisch hoofdadviseur van het Witte Huis over COVID-19, bij de National Institutes of Health (NIH) in Bethesda, Maryland, op 11 februari 2021. (Saul Loeb/AFP via Getty Images)

Atlas zei dat artsen bang zijn om eerlijk te zijn tegen hun patiënten vanwege wat de NIH en de FDA de afgelopen jaren hebben gedaan.

“De aangehaalde verklaringen waren geen richtlijnen. Ze waren niet verplicht. Het waren aanbevelingen,” zei Isaac Belfer, een van de advocaten van de FDA, tijdens een hoorzitting op 1 november in de federale rechtbank in Texas. “Ze zeiden wat partijen moesten doen. Ze zeiden bijvoorbeeld waarom je geen ivermectine moet nemen om COVID-19 te behandelen. Ze zeiden niet dat je het niet mag doen, dat je het niet moet doen. Ze hebben niet gezegd dat het verboden of onwettig is. Ze hebben ook niet gezegd dat artsen geen ivermectine mogen voorschrijven.”

Als verder bewijs dat de FDA het gebruik van ivermectine niet “verbood”, voegde Belfer toe: “De aanklagers zijn, naar eigen zeggen, ivermectine blijven voorschrijven. Dus ze hebben altijd de bevoegdheid gehad. Het kan zijn dat patiënten niet in staat waren recepten in te vullen, maar de artsen zelf hadden altijd de bevoegdheid.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (28 november 2022): FDA Trying to Rewrite COVID History on Prohibiting Ivermectin, Dr. Atlas Says

Frankrijk wil kernenergie om de door Rusland veroorzaakte energiecrisis in Europa te verlichten

Frankrijk kijkt naar opties voor kernenergie om zijn eigen energievoorziening veilig te stellen en Europa van stroom te voorzien. Dit tegen de achtergrond van wat wordt gezien als Russische vergeldingsmaatregelen tegen bondgenoten van Oekraïne door de energie-export naar Europa te beperken.

President Emmanuel Macron heeft plannen aangekondigd om zes nieuwe kernreactoren te bouwen en, volgens de World Nuclear Association, overweegt hij er nog eens acht, afhankelijk van de elektriciteitsbehoeften.

Op 27 juli heeft de Russische energiegigant Gazprom de gasstroom in Nord Stream 1 opnieuw verminderd, waardoor de Europese spanningen over de beschikbare bevoorrading nog verder zijn opgelopen.

Duitsland sprak van een politieke maatregel, maar Rusland gaf opnieuw de schuld aan technische problemen.

De mogelijkheid dat Rusland de energiecrisis in Europa zou verergeren door het aardgas af te snijden, nam toe en leidde tot een stijging van de gasprijzen met bijna 2 procent.

“Iedereen in de sector verwachtte dat de Russische volumes zouden dalen. Maar de afzetmarkt had niet verwacht dat de gasstroom zo snel zou dalen”, zei James Huckstepp, manager van Emea gas analytics bij S&P Global, aan de Financial Times.

De Russische reductie was slechts de laatste in een reeks van verlagingen en bracht de hoeveelheid aardgas die door de pijpleiding stroomt op 20 procent van de capaciteit.

In een toespraak op 25 juli beschuldigde de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy Rusland van “gaschantage” omdat Europa zijn land steunt tegen de Russische invasie.

“Het is een openlijke gasoorlog die Rusland voert tegen een verenigd Europa – dit is precies hoe het moet worden opgevat. Het kan Rusland niet schelen wat er met de mensen gebeurt, hoe ze zullen lijden – door honger als gevolg van het blokkeren van havens of door winterkou en armoede… of door bezetting. Het zijn gewoon verschillende vormen van terreur.”

De Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy beantwoordt vragen tijdens een persconferentie in Kyiv, Oekraïne, op 23 april 2022. (John Moore/Getty Images)

Op 24 februari viel Rusland Oekraïne binnen, waardoor het conflict, dat al sinds 2014 aan de gang is, verhevigde. Als reactie daarop en in een poging om de Russische agressie in te tomen, begonnen de Verenigde Staten, in samenwerking met de G-7 landen en de Europese Unie, met het instellen van een reeks escalerende sancties.

Aanvankelijk waren de sancties van financiële aard: De Verenigde Staten blokkeerden grote Russische banken zoals de VEB en de Promsvyazbank, volgens de International Trade Administration. Vervolgens legden de Verenigde Staten en hun bondgenoten sancties op aan tientallen Russische defensiebedrijven, plus Russische elites en hun familieleden, om de steun en financiële hulp aan de Russische president Vladimir Poetin af te snijden.

Al snel volgden blokkering van de tegoeden van de Sberbank en de Alfa Bank, twee van de grootste financiële instellingen van Rusland.

Deze sancties weerhielden de Russische inval in Oekraïne echter niet, en op 8 maart ondertekende president Joe Biden een uitvoerend bevel om de invoer van Russische olie te verbieden. Vóór het verbod importeerden de Verenigde Staten dagelijks ongeveer 700.000 vaten.

Ook Duitsland en Polen beloofden Russische olie te verbieden door de invoer via pijpleidingen tegen het einde van het jaar stop te zetten.

Op 3 juni sloot de Europese Unie zich aan bij de sancties tegen de invoer van Russische olie door een gedeeltelijk embargo in te stellen op Russische olie – te beginnen met de overzeese invoer van ruwe olie in december en de invoer van aardolieproducten in februari 2023, aldus het Center for Strategic and International Studies.

Belangrijk is dat de pijplijninvoer is vrijgesteld van toekomstige verboden, aangezien EU-lidstaten zoals Slowakije, Hongarije en Tsjechië voor hun energieproductie afhankelijk zijn van deze pijplijn.

De Astora-aardgasopslagplaats, de grootste opslagplaats voor aardgas in West-Europa, is te zien in Rehden, Duitsland, op 16 maart 2022. Astora maakt deel uit van de Gazprom Germania Group. (Fabian Bimmer/Reuters)

Als reactie daarop verklaarde Rusland andere importeurs voor zijn olie te zullen vinden, met name China en India. Poetin ondertekende een decreet waarin werd bepaald dat buitenlandse kopers van aardgas in roebels moesten betalen, en Rusland begon de uitvoer van aardgas naar Europa te verminderen.

Denemarken, Finland, Bulgarije en Polen weigerden allemaal mee te werken, waarop Rusland de gastoevoer naar die landen stopzette.

Vervolgens heeft Rusland de aardgasinvoer naar Slowakije en Italië met de helft verminderd en Frankrijk volledig afgesloten. De uitleg van Rusland over technische problemen werd door Duitsland verworpen. Op 23 juli heeft Rusland de gasleveringen aan een aantal Europese landen verder stopgezet.

Het besluit van Rusland om de gasleveringen aan Europese landen stop te zetten, heeft geleid tot een opkomende energiecrisis in Europa, aangezien Rusland de grootste leverancier van aardgas is aan het blok van 27 landen.

“De stroom van Russisch pijpleidinggas naar Europa is scherp gedaald tot ongeveer 40% van het niveau van een jaar geleden, wat heeft bijgedragen tot een sterke stijging van de aardgasprijzen in juni”, aldus het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in zijn vooruitzichten voor juli.

Het Kremlin slaat terug

Verder hebben de energiesancties een matig effect gehad op de Russische economie maar een uitgesproken effect op Europa.

“De Russische economie is in het tweede kwartaal naar schatting minder gekrompen dan eerder werd verwacht, waarbij de export van ruwe olie en niet-energetische producten beter standhield dan verwacht”, aldus het IMF.

“Bovendien vertoont ook de binnenlandse vraag enige veerkracht dankzij de inperking van het effect van de sancties op de binnenlandse financiële sector en een minder dan verwachte verzwakking van de arbeidsmarkt.”

“De gevolgen van de oorlog voor de belangrijkste Europese economieën zijn negatiever dan verwacht als gevolg van hogere energieprijzen, een zwakker consumentenvertrouwen en een tragere dynamiek in de verwerkende industrie door aanhoudende verstoringen van de toeleveringsketen en stijgende inkoopkosten”, aldus het IMF.

Nog zorgwekkender is dat het IMF het potentiële effect van een volledige afsluiting van het Russische aardgas naar Duitsland heeft geanalyseerd en tot de bevinding is gekomen dat het bruto binnenlands product (bbp) in 2022 met 1,5% en in 2023 met 2,7% zal krimpen en de inflatie zowel in 2022 als in 2023 met 2 procent omhoog zal gaan.

Zonder een vermindering van het gasverbruik met ten minste 9% zullen de Duitsers bovendien met een tekort aan gas te kampen krijgen, vooral in de wintermaanden.

Duitsland wil tegen 2030 tot 65 procent van zijn energiebehoeften dekken met wind- en zonne-energie. (Shutterstock)

In 2000 nam Duitsland de Wet Hernieuwbare Energiebronnen (EEG) aan, die voorschreef dat 6 procent van de energie afkomstig moest zijn van hernieuwbare bronnen.

In 2017 werd de wetgeving herzien, waardoor in 2025 40 tot 45 procent van de energie uit hernieuwbare bronnen moet komen, en tot 65 procent in 2030, aldus het federale ministerie van Economische Zaken en Klimaatactie.

Zo begon de overgang van fossiele brandstoffen, de zogeheten Energiewende, naar hernieuwbare energiebronnen.

In 2017 was kernenergie gedaald tot 11,7 procent van de Duitse elektriciteitsmix, en bruinkool en steenkool waren gedaald tot 36,6 procent. Hernieuwbare energie was toegenomen en was goed voor 33,3 procent van de Duitse elektriciteitsmix, met wind als drijvende kracht en een totaal van ongeveer 110 terawattuur (TWh).

Wind- en zonne-energie

Hoewel de percentages van kernenergie en fossiele brandstoffen in Duitsland zijn gedaald, kunnen hernieuwbare energiebronnen het verschil niet volledig goedmaken. In 2017 was aardgas goed voor 13,2 procent van de Duitse energiemix, in 2019 is aardgas geklommen tot 25 procent van het totale energieverbruik van Duitsland, volgens de Amerikaanse Energy Information Administration.

“Jammer genoeg heeft Duitsland, in zijn drang om het voortouw te nemen, niet goed gerekend”, zei Sarah Lohmann, een gastmedewerker van het Amerikaanse Instituut voor Hedendaagse Duitse Studies aan de Johns Hopkins Universiteit.

“Het heeft lang niet genoeg hernieuwbare energie geproduceerd om de kernenergie en steenkool te vervangen die het geleidelijk wil afschaffen. Wanneer volgend jaar de laatste kernreactor wordt uitgeschakeld, zal er waarschijnlijk een tekort zijn van 4,5 gigawatt, of het equivalent van wat 10 grote steenkoolcentrales zouden leveren.”

“In Duitsland betaalt het gemiddelde huishouden 43 procent meer dan het gemiddelde van de 27 andere landen van de Europese Unie, dankzij belastingen en heffingen die 50 procent van de rekening uitmaken en die bedoeld zijn om de overgang naar hernieuwbare energie te betalen”, voegde zij eraan toe.

Om dit tekort aan te vullen, heeft Duitsland zich gedeeltelijk tot Rusland gewend. Aangezien Rusland nu echter onder zware sancties gebukt gaat, heeft het Duitse parlement in juli in allerijl wetgeving goedgekeurd om gepensioneerde kolencentrales weer operationeel te maken.

De koeltorens van twee reactoren zijn in actie in de kerncentrale van Golfech in het zuidwesten van Frankrijk op 27 november 2012. (Eric Cabanis/AFP/Getty Images)

Het IMF heeft in zijn verslag van juli Hongarije, Slowakije, Tsjechië, Italië en Duitsland aangewezen als de landen die het kwetsbaarst zijn voor Russische agressie op energiegebied omdat zij afhankelijk zijn van de invoer van energie. Omgekeerd werden landen als Frankrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk als redelijk beschermd bestempeld.

Belangrijker is dat Frankrijk niet alleen relatief veilig is voor Russische energieprovocaties, maar ook de grootste exporteur van elektriciteit in Europa is (hoofdzakelijk naar het Verenigd Koninkrijk en Italië), met een export van meer dan 70 TWh per jaar in het afgelopen decennium, volgens de World Nuclear Association.

Energie onafhankelijkheid

Frankrijk haalt inderdaad ongeveer 70% van zijn elektriciteit uit kernenergie en 17% is afkomstig van gerecycelde nucleaire brandstof.

“Als gevolg van het besluit van 1974 kan Frankrijk nu bogen op een aanzienlijke mate van energieonafhankelijkheid en elektriciteitskosten die onder het gemiddelde in Europa liggen”, aldus de World Nuclear Association in een informatieblad van maart. “Frankrijk heeft ook een extreem lage kooldioxide-uitstoot per hoofd van de bevolking door de opwekking van elektriciteit, omdat meer dan 80 procent van de elektriciteit uit kernenergie of waterkracht afkomstig is”.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (29 juli 2022): France Eyes Nuclear Power to Ease Europe’s Russian-Made Energy Crisis