WASHINGTON – Volgens mensenrechtenactivisten heeft het Chinese regime zichzelf onbedoeld betrokken bij de misdaad van gedwongen orgaanoogst in zijn poging om de eerste overlevende die ooit naar buiten is getreden in diskrediet te brengen.
Enkele weken geleden getuigde deze Falun Gong beoefenaar tijdens een persconferentie over het feit dat delen van zijn lever en long onder dwang waren verwijderd terwijl hij zat opgesloten in een Chinese gevangenis.
Cheng Peiming, 59 jaar, werd zes jaar lang gefolterd toen hij gevangen zat in communistisch China wegens het beoefenen van Falun Gong, een traditioneel spiritueel geloof dat de waarden van waarachtigheid, mededogen en tolerantie uitdraagt – een geloof dat Peking de afgelopen 25 jaar probeerde uit te roeien met een combinatie van propaganda, bedreigingen en foltering.
Cheng getuigde dat bewakers hem in de gevangenis onder dwang sterk geconcentreerd zout water lieten drinken, hem martelden door hem uit te rekken met kettingen aan zijn ledematen en hem onderwierpen aan onophoudelijke elektrische schokken in zijn genitaliën. Dit zijn de martelpraktijken waarvan veel gedetineerde Falun Gong beoefenaars melding maken.
Onderzoek uitgevoerd door het in Londen gevestigde China Tribunaal heeft aangetoond dat gedetineerde Falun Gong beoefenaars de grootste bron van organen zijn die deze gedwongen orgaanoogst die door de Chinese regering is opgezet, voeden.
Cheng’s onwaarschijnlijke redding
In november 2004, ongeveer halverwege zijn gevangenisstraf van acht jaar, besloot Cheng drastische maatregelen te nemen om te protesteren tegen de voortdurende mishandeling: Hij zei dat hij een botte spijker en een roestig mes van een halve centimeter breed had ingeslikt.
Gevangenisbewakers stormden onmiddellijk zijn kamer binnen, sloegen hem neer en brachten hem naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis eisten de bewakers dat hij papieren zou ondertekenen om toestemming te geven voor een operatie. Toen hij weigerde, bonden zes bewakers hem vast en verdoofden hem.
Hij kwam drie dagen later weer bij bewustzijn, geketend aan een ziekenhuisbed en met een snee van 35 cm aan de linkerkant van zijn borst. Cheng werd nadien teruggestuurd naar de gevangenis.
Ongeveer anderhalf jaar later, in maart 2006, werd hij plotseling weer naar het ziekenhuis gebracht met de mededeling dat hij een operatie met een hoog overlijdensrisico moest ondergaan omdat hij een ander mesje had ingeslikt – wat niet het geval was.
Cheng zei dat hij er zeker van was dat ze hem deze keer wilden vermoorden en dat hij probeerde te ontsnappen. Hij greep zijn kans toen de bewakers in slaap vielen en kon met succes vluchten.
Achteraf bleek dat dit slechts enkele dagen was voordat de eerste klokkenluiders zich bij The Epoch Times meldden met verhalen over het in het geheim oogsten van organen in Chinese ziekenhuizen. Cheng zei dat toen hij deze berichten las, hij huiverde bij de gedachte aan wat er met hem had kunnen gebeuren.
Sinds zijn ontsnapping uit China heeft hij meerdere lichamelijke onderzoeken ondergaan. Drie medische experts uit de Verenigde Staten en Taiwan hebben bevestigd dat een deel van zijn lever en zijn long operatief werden verwijderd.
Als eerste overlevende van deze misdaden besloot Cheng dat hij klaar was om zijn verhaal te vertellen.
Meer toegegeven dan bedoeld
Het wijdverspreide artikel met de reactie van de Chinese Communistische Partij (CCP) op de beschuldigingen van Cheng ging niet in op wat hij te verduren heeft gehad. In plaats daarvan beschreef het artikel dat zijn persconferentie in juli plaatsvond in een “krappe kamer met een laag plafond”; ontkende het de gedwongen orgaanoogst en noemde het een “gerucht” dat “Westerse anti-Chinese krachten” in stand hielden. Het beweerde ook dat Chengs operatie was bedoeld om het mes en de nagel te verwijderen.
Ondanks alle ontkenningen heeft het regime misschien meer toegegeven dan de bedoeling was.
Nina Shea is directeur van het Center for Religious Freedom aan het Hudson Institute. Ze zei dat het artikel van het regime cruciaal bewijs levert voor het verhaal van Cheng dat eerder ontbrak.
“Hoe kon ik achterhalen of hij werkelijk een gevangene was geweest? Dat kon ik niet achterhalen. Ik had daar geen bewijs voor en ik denk ook niet dat Cheng daar bewijs voor had, maar nu hebben ze er zelf het bewijs voor geleverd,” vertelde Shea aan The Epoch Times.
Ze zei dat het artikel ook heeft bevestigd dat Cheng naar de gevangenis werd gestuurd vanwege zijn geloof, dat hij naar het ziekenhuis werd gebracht en dat de operatie inderdaad plaatsvond en resulteerde in het litteken.
Bovendien heeft de CCP hiermee haar patroon van algemene, blanco ontkenningen doorbroken. Volgens Robert Destro, die Cheng’s ontsnapping naar de Verenigde Staten mogelijk maakte toen hij assistent-staatssecretaris voor democratie, mensenrechten en arbeid was, is dit een teken dat ze de zaak ernstig genoeg vindt om een specifiek commentaar te rechtvaardigen,
“Ik ben verbaasd dat er überhaupt een officieel standpunt is,” vertelde hij aan The Epoch Times.
“Zoals wij advocaten zouden zeggen, is dat een buitengerechtelijke bekentenis.”
Destro verwees naar wanneer iemand buiten de rechtbank een verklaring aflegt die tegen hem gebruikt kan worden als bewijs.
Shea zei dat het artikel aangeeft dat de Chinese autoriteiten “in de verdediging gaan”. Het is veelzeggend dat de ontkenningen worden gedaan door ambtenaren van de openbare veiligheid in plaats van door de medische autoriteiten, en dat de operatie tegen zijn wil werd uitgevoerd, merkte ze op.
“Het is bijna een bekentenis dat zij hierbij betrokken waren,” zei ze. “Om zo’n vreemd antwoord te krijgen, wat werkelijk een behoorlijk vernietigend antwoord is… dat aangeeft dat hij werkelijk een gevangene was, dat hij werkelijk in een ziekenhuis is opgenomen en dat hij werkelijk zonder zijn toestemming werd geopereerd – het is vernietigend.”
Zoals gebruikelijk bevat het artikel geen naam van de auteur, noch werd er direct iemand geciteerd die bekend zou zijn met de zaak van Cheng. De enige bron die het artikel aanhaalt met betrekking tot Cheng is een niet nader genoemde “relevante afdeling”.
David Matas, een Canadese mensenrechtenadvocaat die sinds 2006 onderzoek doet naar gedwongen orgaanoogst in China, zei dat het artikel niet meer was dan een “herhaling van hun oude propaganda”.
“Er staat nauwelijks een zin in die accuraat is of ergens op slaat,” vertelde hij aan The Epoch Times. “Er staat niets inhoudelijks in.”
Hij zei dat het artikel vooral draait om het verkeerd karakteriseren van Falun Gong en het belasteren van diegenen die zich hierover uitspreken. Sir Geoffrey Nice bijvoorbeeld, een gerespecteerd advocaat en rechter die voorzitter was van het China Tribunaal en daarnaast onderzoek heeft gedaan naar de mensenrechtenschendingen tegen Oeigoeren in Xinjiang, werd in het artikel een “doorgewinterde Britse geheim agent” genoemd die zijn carrière besteedde aan het “verzinnen van valse beschuldigingen die zijn ingegeven op basis van westerse geopolitieke doelstellingen”.
Matas noemde de karakteraanval op Nice “belachelijk”.
“Het is de Communistische Partij die schadelijk is voor China en niet de mensen die de waarheid over China vertellen,” zei Matas. “Het is de Communistische Partij die verantwoordelijk is voor de massale hongersnood, de Culturele Revolutie en het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede, voor de onderdrukking van Tibet, Xinjiang en Hongkong.”
“De Communistische Partij is anti-China en ze verdoezelen hun eigen wandaden door anderen te beschuldigen van hun eigen fouten.”
Zinloze chirurgie
De medische procedures die Cheng onderging hebben volgens Torsten Trey, directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting, twijfel gezaaid over het Chinese verhaal.
“Je mag zeggen dat dit een grove leugen is,” vertelde hij aan The Epoch Times.
Wanneer iemand vreemde voorwerpen inslikt, doen artsen meestal een endoscopie om de binnenkant van het lichaam te onderzoeken. Dit is ook gebruikelijk in China. Een ziekenhuis in Xi’an City in centraal China behandelde tussen 2011 en 2020 ongeveer 600 patiënten om ingeslikte vreemde voorwerpen te verwijderen. In 99,5 procent van de gevallen slaagde de endoscopie, inclusief enkele gevallen waarbij messen en andere scherpe voorwerpen betrokken waren.
In een geval als dat van Cheng zou een endoscopie de eerste keuze zijn, aldus Trey. Zelfs als een operatie nodig zou zijn, zou dat niet het soort ingreep zijn dat Cheng onderging.
“Waarom zouden ze een deel van de long verwijderen? Waarom zouden ze een deel van de lever verwijderen? Dat slaat nergens op,” zei hij.
Zelfs als het noodzakelijk zou zijn om zijn maag te openen om de voorwerpen eruit te halen, zouden ze dat volgens Trey van voren doen, niet van opzij.
“Je gaat niet door het longgebied om dit eruit te halen,” zei hij.
Het is nog steeds onduidelijk waarom de Chinese artsen tijdens de eerste operatie slechts delen van Chengs organen verwijderden en hem in leven lieten. Wat er meestal gebeurt in China is dat het verwijderen van organen ook een vorm van executie is, wat de reden is dat er nog nooit een overlevende is geweest om te getuigen.
Trey suggereerde dat het ziekenhuis misschien aan het experimenteren was of artsen aan het trainen. Ze waren misschien een andere operatietechniek aan het verkennen of orgaanweefsels aan het onderzoeken.
Wendy Rogers, een professor in klinische ethiek en voorzitter van de adviescommissie voor de International Coalition to End Transplant Abuse in China, heeft eerder gezegd dat een gedeeltelijke leververwijdering zou kunnen plaatsvinden als de ontvanger een kind is.
Matas vertelde aan EpochTV’s “American Thought Leaders” dat dit allemaal mogelijk is, maar uiteindelijk, “is het aan de Chinese overheid of het ziekenhuis om uit te leggen wat ze aan het doen waren”.
Trey verwees naar de timing, en vroeg zich af of de Chinese autoriteiten misschien lucht hadden gekregen van de poging van de klokkenluiders om de misdaad bekend te maken en “de losse eindjes aan elkaar wilden knopen” door Cheng terug naar het ziekenhuis te brengen om hem te vermoorden.
Wat gebeurt er nu?
Vandaag de dag kan Cheng normaal functioneren, maar hij zei dat hij nooit meer dezelfde is geweest sinds zijn lijdensweg in het ziekenhuis.
“Het litteken van 35 centimeter op mijn linker ribbenkast bonst bij iedere hartslag,” zei hij tijdens een persconferentie op 3 september, waarbij hij opmerkte dat hij ’s nachts moeite heeft met ademhalen.
Hij drong er bij de internationale gemeenschap op aan om Peking onder druk te zetten om gevangenissen en ziekenhuizen open te stellen voor een onafhankelijk onderzoek vanuit het buitenwereld.
De organisatoren van het evenement deelden een aanmoedigende boodschap van Amerikaans volksvertegenwoordiger Gus Bilirakis (R-Fla.), die zei dat de “gruwelijke praktijk” van gedwongen orgaanoogst lange tijd “onder het tapijt” is geveegd en dat er een krachtdadige reactie van de Verenigde Staten nodig is.
“Niemand zou ooit geïntimideerd, uit zijn geboorteland verdreven, gevangen of vermoord mogen worden vanwege zijn of haar geloof,” zei hij in de verklaring.
Matas schat dat de CCP maar liefst 9 miljard dollar per jaar verdient aan de gedwongen orgaanhandel.
Voormalig volksvertegenwoordiger Frank Wolf, die 34 jaar in het Congres zetelde en deel uitmaakte van de U.S. Commission on International Religious Freedom, zei dat dit een afschuwelijke zaak is, ongeacht de omvang.
“Kun je je voorstellen dat er bij je broer, moeder of vader… een hart wordt verwijderd, of een hoornvlies, of een nier? Het is een miljardenindustrie geworden en het moet stoppen,” vertelde hij aan The Epoch Times.
Het is “misselijkmakend”, zei Shea, om te vernemen wat er met Cheng is gebeurd.
“Hij is door de hel gegaan en weer terug,” zei ze.
Ze merkte op dat Cheng “geluk heeft dat hij er levend vanaf kwam”, omdat dat voor een onbekend aantal anderen niet het geval is.
Shea en Destro zeiden beiden dat ze het bemoedigend vinden dat leden van het Congres stappen ondernemen om het misbruik in te dammen. Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden nam in juni de Falun Gong Protection Act aan om een einde te maken aan de vervolging van Falun Gong en om sancties op te leggen aan degenen die medeplichtig zijn aan het gedwongen oogsten van organen. Met nog enkele weken te gaan in de huidige legislatuur van het Congres, zei Destro dat hij hoopt dat de Senaat de wet ook nog zal goedkeuren.
“Laten we onze morele moed tonen en ervoor opkomen,” zei Destro.
Jan Jekielek heeft bijgedragen aan dit rapport.
Gepubliceerd door The Epoch Times (10 september 2024): CCP Implicates Itself by Attacking Survivor of Forced Organ Harvesting: Human Rights Watchers
