Vanaf 15 juli introduceert de Chinese Communistische Partij (CCP) een ingrijpend nieuw internet-ID-systeem. Dit leidt tot bezorgdheid dat het initiatief een nieuw tijdperk van toezicht en controle op het digitale leven van meer dan een miljard mensen zou kunnen inluiden.
Het nieuwe programma, geïntroduceerd door zes grote overheidsinstanties, waaronder het ministerie van Openbare Veiligheid van de CCP en de hoogste internetregulator van China, verplicht gebruikers zich te registreren met hun echte naam en zich te voorzien van een door de staat uitgegeven “internetnummer” en “internetcertificaat”. Deze digitale ID’s zullen worden gebruikt om toegang te krijgen tot elk online platform dat verificatie met de echte naam vereist, waaronder mogelijk alles van sociale media tot medische dossiers, onderwijsportalen en overheidsdiensten.
Hoewel het Chinese regime volhoudt dat deelname vrijwillig is, waarschuwen critici dat het systeem is ontworpen om geleidelijk te worden afgedwongen, aangezien het regime de controle en het toezicht op internetgebruikers in China wil centraliseren.
“Dit is duidelijk een gefaseerde invoering van een uitgebreid surveillancesysteem,” aldus Cao Lei, een onafhankelijke Chinese internetdata-analist, in een interview met The Epoch Times.
De door de CCP gecontroleerde staatsmedia kondigden het nieuwe systeem in mei aan en promootten de internet-ID als een middel om “persoonlijke informatie te beschermen” en de regelgeving en verificatie door de overheid te stroomlijnen. Om een internet-ID aan te vragen, moeten gebruikers officiële identiteitsdocumenten voorleggen, zoals een Chinese identiteitskaart, een paspoort of een verblijfsvergunning voor het vasteland voor inwoners van Hongkong, Macau en Taiwan. Gezichtsherkenning en verificatie via de mobiele telefoon zijn ook vereist in het proces. Zelfs minderjarigen worden aangemoedigd om zich te registreren, waarbij hun voogden namens hen een identiteitsbewijs verstrekken.
Op dit moment is het systeem al geïntegreerd in meer dan 400 apps, waaronder e-commerce, gezondheidszorg, toerisme, onderwijs en openbare diensten.
In naam van de veiligheid
Het Chinese regime beweert dat het nieuwe systeem bedoeld is om online oplichting en cybercriminaliteit te bestrijden, maar Chinese rechtsgeleerden en internetgebruikers hebben kritiek geuit.
Zhang Hong, socioloog aan de vooraanstaande China Tsinghua University, merkte op dat eerdere beleidsmaatregelen inzake echte namen, zoals verplichte identificatie bij het registreren van telefoonnummers, alleen in theorie kunnen worden gebruikt om oplichting en cybercriminaliteit te bestrijden, maar in werkelijkheid niet hebben geleid tot een significante daling van de criminaliteit. “De bankrekeningen van mensen worden nog steeds leeggeroofd,” vertelde hij aan The Epoch Times.
In een artikel in juni bekritiseerde Lao Dongyan, hoogleraar rechten aan de Tsinghua University, de uitbreiding van de staatscontrole. “Het internet-ID-systeem past in wezen strafrechtelijke onderzoeksinstrumenten voor verdachten toe op alle gewone burgers,” schreef ze. “Dit is duidelijk in strijd met de rechtsbeginselen.”
Uitbreiding van censuur
Voor veel Chinese burgers zorgt de groeiende lijst van digitale ID-vereisten voor een sfeer van angst in een regime dat al streng toezicht en censuur toepast.
Chen Xiaoping, een inwoner van Dongguan, China, beschreef de situatie aan The Epoch Times. “De uitgebreide implementatie van identiteitscontrole op basis van echte namen beperkt de ruimte voor vrije meningsuiting online nog verder. Mensen zijn bang om zich uit te spreken [uit angst] om gerapporteerd te worden.”
Sinds de komst van het internet in China in het begin van de jaren negentig beschouwt de CCP vrije toegang tot informatie als een bedreiging voor haar politieke controle. Uit bezorgdheid dat het Chinese volk zou worden blootgesteld aan ideeën die buiten het officiële discours vallen, begon het regime een censuurapparaat op te bouwen dat in de loop der tijd alleen maar restrictiever is geworden.
De censuur van buitenlandse websites is uitgebreid naar socialemediaplatforms en zoekmachines. Het Chinese regime heeft zijn eigen parallelle zoekmachines, videostreamingplatforms en online chats gecreëerd sinds het Google, YouTube, Facebook en andere platforms heeft verboden.
De CCP had al verplichte ID-verificatie ingevoerd voor telefoonnummers en grote socialemediaplatforms, ondanks haar strenge censuurmechanismen die elke online inhoud verwijderen en blokkeren die ook maar enigszins kritisch is over het regime. Niettemin werden dergelijke ID-verificatiemechanismen door elke afzonderlijke website of APP-platform beheerd. Nu verschuift de nieuwe internet-ID de verantwoordelijkheid naar het regime onder het gecentraliseerde beheersysteem van de CCP.
Online surveillance
Weibo, het grootste microblogplatform van China, begon in 2011 met het vereisen van ID-verificatie voor nieuwe accounts. Deze vereisten werden al snel uitgebreid naar online chatgroepen en andere socialemediaplatforms.
WeChat, het belangrijkste online chatplatform van China, vergelijkbaar met WhatsApp, is geïntegreerd in het Chinese betalingssysteem en is daarmee de meest geaccepteerde betaalmethode in het hele land geworden. Bijna iedereen in China met een telefoon is geregistreerd op WeChat met ID-verificatie, omdat zonder deze verificatie dagelijkse betalingen en transacties onnodig lastig worden. Hierdoor kan het regime bijna alle gebruikers van sociale media identificeren.
Zelfs in de Verenigde Staten en andere westerse landen gebruikt de CCP WeChat om Chinese mensen in het buitenland te infiltreren en te monitoren, aangezien de applicatie bijna elk aspect van het dagelijkse online leven van Chinezen omvat.
Met de invoering op 15 juli lijkt China klaar om verder te gaan dan gefragmenteerde real-name-beleidsmaatregelen en over te stappen op één enkel, door de staat gecontroleerd digitaal identiteitssysteem, dat volgens critici weinig ruimte laat voor privacy, afwijkende meningen of anonimiteit online.
Gepubliceerd door The Epoch Times (6 juli 2025): China’s New Internet ID Prompts Fears of Total Digital Surveillance and Control
