Communistisch China maakt al jaren misbruik van hulporganisaties van de Verenigde Naties, zoals de VN-Mensenrechtenraad (UNHRC) en de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (UNESCO), om Chinese strategische doelen en doelstellingen te bevorderen door middel van een meedogenloze informatie- en beïnvloedingsoorlog.
Deze inspanningen zijn erop gericht om Peking en zijn bondgenoten te beschermen tegen mensenrechtencontroles door de aandacht af te leiden van hun overtredingen, de internationale mensenrechtennormen waaraan landen worden getoetst te verwateren en een staatsgericht bestuursmodel te promoten om de mensenrechten wereldwijd te “garanderen”.
De autoriteiten van de Chinese Communistische Partij (CCP) gebruiken regelmatig financiële prikkels, zoals projecten in het kader van het Belt and Road Initiative, diplomatieke druk en desinformatiecampagnes om andere landen te beïnvloeden om zich binnen de Verenigde Naties aan te sluiten bij de Chinese belangen.
Laten we hun laatste zet bij de UNHRC eens nader bekijken.
De VN-Mensenrechtenraad
Het doel van de UNHRC is het wereldwijd bevorderen en beschermen van mensenrechten, het onderzoeken en rapporteren van mensenrechtenschendingen wereldwijd, het stimuleren van naleving van internationale mensenrechtenwetgeving en het periodiek uitvoeren van onderlinge evaluaties van de mensenrechtenprestaties van VN-lidstaten. De commissie werd in 2006 opgericht ter vervanging van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties, die sinds 1946 bestond. Het nieuwe orgaan kreeg een nieuwe doelstelling om de politisering van zijn voorganger, waarvan het lidmaatschap en leiderschap enkele van de ergste mensenrechtenschenders ter wereld omvatte, te corrigeren.
De UNHRC telt 47 leden die door de Algemene Vergadering van de VN worden gekozen voor een termijn van drie jaar. China is sinds 2006 lid en is meerdere malen herkozen, ondanks langdurige beschuldigingen van Amnesty International, Human Rights Watch, Freedom House en andere onafhankelijke organisaties van culturele genocide tegen Tibetanen, Oeigoeren, Falun Gong-beoefenaars en andere etnische en religieuze minderheidsgroepen in China. Het feit dat China überhaupt tot lid van de Raad is gekozen, is een duidelijke indicatie van de effectiviteit van de beïnvloedingscampagne van de CCP onder de VN-lidstaten.
CCP-misbruik van de UNHRC
Zoals besproken in een academisch artikel, zijn de doelstellingen van de CCP bij de Verenigde Naties in het algemeen “het bevorderen van een visie waarin China immuun is voor kritiek, de bescherming van individuele rechten niet boven soevereiniteit gaat, de internationale orde een afnemende rol heeft voor liberale democratische machten en toezicht op mensenrechtengedrag, en het beleid van China als verenigbaar met de mensenrechtenwetgeving wordt beschouwd”.
Peking gebruikt de UNHRC om het staatsgerichte mensenrechtenmodel van China te promoten, dat voorrang geeft aan “ontwikkeling” en “niet-inmenging” boven individuele burgerlijke en politieke rechten – kortom, de klassieke marxistische verheffing van de staat (“het algemeen belang”) boven de rechten van individuele mensen. Het doel van de CCP is om op termijn een meerderheid van andere landen te overtuigen om de bizarre, staatsgerichte definitie van mensenrechten van Peking te accepteren in plaats van de traditionele internationale normen.
Een goed voorbeeld van het feit dat China ontwikkeling en niet-inmenging boven individuele burgerlijke en politieke rechten stelt, was de steun en succesvolle aanneming van UNHRC-resolutie 41/19, getiteld “De bijdrage van ontwikkeling aan het genieten van alle mensenrechten”, in juli 2019. De resolutie bespreekt economische groei en door de staat geleide initiatieven als essentieel voor het uitoefenen van mensenrechten, terwijl ze de slogans van de CCP over “wederzijds voordelige samenwerking” en “dialoog” tussen staten promoot in plaats van specifieke mechanismen voor mensenrechtenverantwoordelijkheid, zoals onderzoeken of sancties voor schendingen.
Het draait allemaal om collectieve doelen in plaats van individuele vrijheden en rechten, die de kern vormen van westerse concepten van mensenrechten. Opgemerkt moet worden dat westerse concepten de nadruk leggen op individuele autonomie, vrijheid en bescherming tegen staatsinmenging, wat precies het tegenovergestelde is van hoe het Chinese regime “mensenrechten” wil herdefiniëren met de CCP in volledige controle.
China maakt regelmatig gebruik van zijn invloed binnen de “Like-Minded Developing Countries” om voorgestelde resoluties van de UNHRC die gericht zijn op de Chinese mensenrechtensituatie te blokkeren of af te zwakken. Een van de belangrijkste doelstellingen is het dwarsbomen van alle pogingen van de UNHRC om onderzoek te doen naar burgerrechtenkwesties met betrekking tot de Oeigoeren in Oost-Turkistan, ook bekend als Xinjiang.
In oktober 2022 meldde Amnesty International dat een voorgestelde resolutie om de misstanden van de CCP in Xinjiang te onderzoeken, was verworpen, waarbij werd verwezen naar “politieke en economische belangen” van de lidstaten. Peking leek te hebben gelobbyd bij Afrikaanse en Aziatische staten en economische prikkels te hebben aangeboden in het kader van het Belt and Road Initiative om de nodige stemmen binnen te halen. Zo bevestigden Eritrea en China hun strategische partnerschap in het kader van het Belt and Road Initiative tijdens een bezoek van de Chinese minister van Buitenlandse Zaken in januari 2022.
Gezien de geloofwaardige rapporten van mensenrechtenorganisaties en andere bronnen waaruit blijkt dat China meer dan 1 miljoen Oeigoeren en anderen gevangen houdt, was het verwerpen van deze resolutie een schijnvertoning en een teken van hoe nutteloos de UNHRC is geworden door de invloed van de CCP.
De meest recente belediging
In zijn voortdurende inspanningen om op het wereldtoneel acceptatie te verkrijgen voor zijn staatsgerichte model van mensenrechten, heeft Peking op 6 oktober een ontwerpresolutie ingediend bij de 60e zitting van de UNHRC, die zonder stemming is aangenomen. De resolutie was gericht op “het bevorderen en beschermen van economische, sociale en culturele rechten in het kader van het aanpakken van ongelijkheden,” aldus de Chinese staatsmedia Global Times.
In het artikel in Global Times besprak de Chinese ambassadeur Chen Xu, permanent vertegenwoordiger van China bij het VN-kantoor in Genève, de resolutie en riep hij op tot “versterking van het multilateralisme en de internationale samenwerking” en “verhoging van de investeringen in economische, sociale en culturele rechten” – de gebruikelijke betekenisloze communistische slogans zonder enige aandacht voor traditionele individuele mensenrechten zoals vrijheid van meningsuiting, godsdienst en vereniging, die voor de CCP een gruwel zijn.
Slotopmerkingen
Het Chinese regime blijft de VN-Mensenrechtenraad ondermijnen en belemmeren bij het volbrengen van zijn opdracht: het wereldwijd bevorderen en beschermen van de mensenrechten. De CCP gebruikt overreding, omkoping en dwang om onderzoeken naar de mensenrechtenschendingen van het regime te verhinderen, terwijl het op het wereldtoneel een staatsgericht mensenrechtenmodel promoot dat individuele mensenrechten ondergeschikt maakt aan de behoeften van de staat (en de vervolging van burgers naar goeddunken van de staat institutionaliseert!).
Geen wonder dat de Amerikaanse president Donald Trump in februari van dit jaar Executive Order 14199 ondertekende, getiteld “Terugtrekking van de Verenigde Staten uit en beëindiging van de financiering van bepaalde organisaties van de Verenigde Naties en herziening van de steun van de Verenigde Staten aan alle internationale organisaties”, waarmee de deelname van de VS aan de UNHRC formeel werd beëindigd. De specifieke rechtvaardiging werd vermeld in sectie 1: “De UNHRC heeft mensenrechtenschenders beschermd door hen toe te staan de organisatie te gebruiken om zich te beschermen tegen controle”. Dat is precies wat het Chinese regime heeft gedaan.
Dit tijdige bevel was rechtstreeks gericht tegen de grootste schender van de mensenrechten, het communistische China.
De standpunten in dit artikel zijn de mening van de auteur en geven niet noodzakelijkerwijs de mening van The Epoch Times weer.
Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (22 oktober 2025): Communist China Pushes Its State-Centric Human Rights Model at the UN
