Ieders handelingen, of ze nu positief of negatief zijn, beïnvloeden de wereld om hen heen. In zijn sprookje “De Reisgezel” laat Hans Christian Andersen zien hoe goede daden de wereld op wonderbaarlijke wijze kunnen veranderen.
Terwijl zijn vader wordt begraven, herinnert Johannes zich hoe vriendelijk zijn vader was en wil hij net als hem zijn. Hij zegt: “Ik zal altijd goed zijn. … Dan zal ik naar de hemel gaan om bij mijn vader te zijn.” Met deze belofte in zijn hart neemt Johannes zijn schamele erfenis en trekt de wereld in.
Op een nacht zoekt Johannes beschutting tegen een storm in een oude kerk. Midden in de nacht wordt hij wakker en ziet hij twee mannen naast een open doodskist. In de kist ligt een dode man. Uit wraak zijn twee slechte mannen van plan zijn lichaam te ontheiligen.
Johannes berispt hen en voorkomt dat ze hun slechte daad uitvoeren door al zijn geld aan hen te geven. Nadat ze zijn vertrokken, legt Johannes het lichaam met respect in de kist en vervolgt hij zijn reis.
Onderweg ontmoet Johannes een andere reiziger die voorstelt om samen verder te reizen. Johannes ontdekt dat zijn vriendelijke reisgenoot over allerlei vreemde krachten beschikt. Terwijl ze samen reizen, worden de twee hechte vrienden en genieten ze van elkaars goedheid.
De twee gaan op weg naar een grote stad, waar een koning en zijn mooie dochter heersen. Maar de plaatselijke bevolking waarschuwt hen dat de mooie prinses vervloekt is als een gemene heks die haar vrijers doodt. Elke man mag haar het hof maken, maar hij kan haar alleen voor zich winnen door drie vragen te beantwoorden; anders moet hij sterven.
Wanneer Johannes de prinses ziet, wordt hij op slag verliefd en biedt hij zichzelf aan als huwelijkskandidaat. Het koninkrijk treurt, omdat men de dood van wéér een aanbidder verwacht. Toch blijft Johannes hoopvol.
Zwanenvleugels
De nacht voordat Johannes de eerste vraag van de prinses moet beantwoorden, slaapt hij rustig. Zijn reisgenoot blijft echter wakker. Hij doet een paar zwanenvleugels aan, maakt zichzelf onzichtbaar en vliegt naar het kasteel. Daar ziet hij hoe de boosaardige prinses met zwarte vleugels uit haar raam wegvliegt.
De reisgenoot volgt de prinses naar het paleis van een boosaardige tovenaar in een bergwand, waar hij hoort hoe de tovenaar haar adviseert over hoe ze Johannes kan misleiden: “Denk aan een van je schoenen.”
De volgende ochtend wordt Johannes de eerste vraag gesteld, en dankzij de hulp van zijn reisgenoot beantwoordt hij die correct. De prinses is geschokt en keert terug naar de tovenaar, die haar adviseert om aan haar handschoen te denken. Net als daarvoor hoort de reisgenoot het advies van de tovenaar en helpt hij Johannes opnieuw om het juiste antwoord te geven.
Na Johannes’ tweede succes keert de nerveuze prinses terug naar de tovenaar. De reisgenoot volgt haar opnieuw en hoort hoe de tovenaar fluistert: “Denk aan mijn hoofd.”
De volgende ochtend, wanneer de prinses Johannes vraagt waar ze aan denkt, vouwt hij een zakdoek open en haalt het hoofd van de tovenaar tevoorschijn. Bij het zien van het hoofd zegt de prinses somber: “Jij bent nu mijn meester.”
De reisgenoot leert Johannes vervolgens hoe hij de prinses kan bevrijden van de vloek die haar gevangen houdt. Johannes redt de prinses, herstelt haar goede aard, versterkt haar schoonheid en charme, en wordt koning.
Overweldigd door dankbaarheid probeert Johannes zijn vriend te bedanken, maar de reisgenoot vertelt hem dat hij slechts een schuld inloste. Johannes is verbaasd over wat hij hoort.
Door Andersens verhaal kunnen kinderen de ware kracht en invloed van een goed en vriendelijk hart zien. Ze kunnen zien hoe Johannes goed blijft, zelfs wanneer anderen hem berispen, aan hem twijfelen of hem uitlachen.
Door te volharden in goedheid brengt Johannes vriendelijkheid naar anderen en helpt hij hen te bevrijden van hun lasten. Terwijl slechtheid mensen in ketenen legt, kan goedheid die ketenen breken en mensen bevrijden.
Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (28 mei 2025): Hans Christian Andersen’s Fairy Tale, ‘The Traveling Companion’
