De afgelopen jaren is mij iets steeds meer gaan bezighouden als ik kijk naar de vrouwen om mij heen. Veel van hen hebben er nog nooit zo verzorgd en aantrekkelijk uitgezien — althans, in het kader van de gepolijste perfectie van de huidige, door Instagram bepaalde schoonheidsidealen. Vrouwelijke podcasters, politici en andere publieke figuren lijken allemaal mee te doen aan de wedloop om perfect geföhnd haar, vollere lippen en zorgvuldig gevormde gezichten. Dat is immers wat onze samenleving ons voorhoudt als de maatstaf voor vrouwelijke schoonheid.
Maar terwijl deze vrouwen aan de buitenkant een vrijwel vlekkeloze schoonheid laten zien, lijkt hun houding soms iets heel anders uit te stralen. Bij velen lijkt een ongeremde, harde houding de overhand te hebben. Dat blijkt niet alleen uit grof taalgebruik en seksuele toespelingen, maar ook uit een afkeer van mannen en jonge kinderen — vooral baby’s.
Wat ontbreekt er, waardoor vrouwen van nu zo anders lijken dan vrouwen van vroeger? Het antwoord is vriendelijke, zachte vrouwelijkheid: de eigenschap die een vrouw zowel vanbinnen als vanbuiten mooi maakt.
Wie verder kijkt dan sociale media, zal ontdekken dat er nog altijd plekken zijn waar we terechtkunnen om die zachtheid in ons eigen leven te ontwikkelen en die ook aan onze dochters mee te geven.
Zoek het in de literatuur
Het eerste is de literatuur.
‘Literatuur leert ons wat het betekent om een man te zijn’, schreef Russell Kirk in Enemies of the Permanent Things. Gezond verstand leert ons dat het omgekeerde ook waar is: literatuur kan ons laten zien wat het betekent om een vrouw te zijn. Niet alleen door voorbeelden te geven van zachte, vrouwelijke kracht, maar ook door het verschil tussen mannen en vrouwen zichtbaar te maken — en te laten zien dat die verschillen juist waardevol zijn en elkaar aanvullen.
Weet je niet waar je moet beginnen? Voor gevorderde lezers raad ik klassiekers aan zoals Jane Eyre en de romans Overtuiging en Mansfield Park van Jane Austen. Voor jongere lezers zijn de prentenboeken met illustraties van Tasha Tudor doordrenkt van een zachte, vriendelijke sfeer. Lezers die daar qua leeftijd tussenin zitten, kunnen genieten van Little Women of van enkele van de oudere romans van Amy Le Feuvre, een schrijfster uit het begin van de twintigste eeuw.
Kleed je met zorg
In deze tijd van vrijheid en emancipatie wordt vrouwen verteld dat alles kan en mag, zeker als het om kleding gaat. Zo wordt ons bijvoorbeeld aangeraden om ons krachtig te kleden en een broekpak te dragen om onze autoriteit in het bedrijfsleven te benadrukken, of juist weinig bedekkende kleding te dragen om onze aantrekkelijkheid te benadrukken.
Maar als kleding ons een gevoel van kracht of aantrekkelijkheid kan geven, kan het dan niet ook het tegenovergestelde doen? Kan kleding ons niet juist helpen om eigenschappen als zachtheid te ontwikkelen?
Denk bijvoorbeeld aan wat de inmiddels overleden, geliefde schrijfster en illustratrice Tudor ooit zei over vrouwelijke kleding: “Waarom willen vrouwen zich als mannen kleden, terwijl ze het geluk hebben vrouw te zijn? Waarom zouden we onze vrouwelijkheid verliezen, terwijl die juist een van onze grootste charmes is? We bereiken veel meer door charmant te zijn dan door in een broek rond te lopen en te roken. Ik ben dol op mannen. Ik vind ze geweldig. Ik houd ontzettend veel van hen. Maar ik wil er niet uitzien als een man.”
“Kleed je voor de baan die je wilt”, luidt een oud gezegde. Op dezelfde manier lijkt het erop dat wanneer we in ons leven meer zachtheid willen ontwikkelen, het kan helpen om te kiezen voor kleding waarin we ons vrouwelijk voelen: bloemenpatronen, soepel vallende jurken en zachte stoffen. Zulke kleding kan die houding van zachtheid en vrouwelijkheid als het ware versterken.
Standhouden te midden van lijden
Een derde manier om het karakter van zachtheid te ontwikkelen, is door de moeilijkheden, beproevingen en het lijden van het leven te aanvaarden — iets wat Abigail Adams al begreep.
“Het is niet in de stille kalmte van het leven, of in de rust van een vreedzaam bestaan, dat sterke karakters worden gevormd”, schreef zij in een brief aan haar zoon in 1780. “De gewoonten van een krachtige geest worden gevormd door het aangaan van moeilijkheden. … Grote noden brengen grote deugden naar boven.”
Velen van ons zouden vanzelf denken dat moeilijke omstandigheden juist het tegenovergestelde van zachtheid in ons zouden ontwikkelen. Maar dat hangt er volledig van af of we ons tegen die moeilijkheden verzetten en daardoor verbitterd raken, of dat we ze aanvaarden als een manier om een sterk karakter in onszelf op te bouwen. Zoals Adams duidelijk maakte, zullen degenen die zich door moeilijke omstandigheden heen worstelen de waardevolle beloning ontvangen van een deugdzaam karakter — en zachtheid is daar een onderdeel van.
Op zoek naar een hogere macht
Hoewel religie iets is waarover we in gezelschap blijkbaar liever niet praten, zou ik tekortschieten als ik de rol van geloof bij het ontwikkelen van zachtheid niet zou noemen. Een voorbeeld daarvan vinden we in de poëzie van de Israëlitische koning David uit de negende eeuw voor Christus.
In Psalm 18 spreekt David over de kracht van zachtheid in zijn eigen leven. Hij zegt tegen God: “Uw zachtmoedigheid heeft mij groot gemaakt.” In wezen zegt David hiermee dat zijn succes in het leven niet voortkomt uit zijn eigen kracht, maar uit Gods eigen karakter — een karakter dat wordt gekenmerkt door zachtheid. En eenvoudige logica leert ons dat hoe meer tijd gewone stervelingen doorbrengen met een zachtmoedige God, hoe meer zij op Hem zullen gaan lijken — zowel mannen als vrouwen.
We leven tegenwoordig in een wereld waarin de ruzies zich opstapelen, luidruchtigheid overal aanwezig is en grofheid de beschaving verdringt. Ondertussen groeit de nadruk op glamour, bijna alsof men daarmee de barsten in het karakter van een samenleving probeert te bedekken met een paar lagen verf.
Laten we stoppen met het contouren en beginnen met het vormen van karakter. De onstuimige en uitgesproken mensen mogen dan hun moment hebben, maar uiteindelijk zijn het degenen die een zachte houding ontwikkelen die beschikken over ware karakterkracht en het vermogen om de wereld te beïnvloeden.
Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (18 september 2026): In a World Gone Glam, Does Feminine Gentleness Still Have a Place?
