Zes maanden nadat Amerikaanse en Israëlische troepen militaire aanvallen op Iran zijn begonnen, verkeert Washington nog steeds in een gewapende en diplomatieke impasse met Teheran.
Sinds de start van de militaire operaties op 28 februari heeft president Donald Trump de doelstellingen van de VS als volgt omschreven: het vernietigen van de Iraanse marine, het uitschakelen van de Iraanse raketproductiecapaciteit, het doorbreken van de Iraanse steun aan regionale bondgenoten en het voorkomen dat Iran kernwapens in handen krijgt. Het huidige conflict brak uit minder dan een jaar nadat het Amerikaanse leger een bombardement had uitgevoerd op drie Iraanse nucleaire installaties.
In samenwerking met Israël en andere regionale partners hebben Amerikaanse strijdkrachten 38 dagen achter elkaar aanvallen op Iran uitgevoerd in het kader van een operatie die de naam “Operation Epic Fury” kreeg.
De operatie werd op 8 april beëindigd, toen Washington en Teheran een staakt-het-vuren overeenkwamen. Beide partijen kwamen in juni een kader overeen voor verdere vredesonderhandelingen, maar latere gewapende confrontaties hebben de gesprekken laten mislukken.
Hier zijn zeven dingen die je moet weten nu het conflict de mijlpaal van zes maanden bereikt.
Teheran is door elkaar geschud, maar geeft zich niet over
In de eerste uren van het conflict lanceerden Amerikaanse en Israëlische troepen zware aanvalsgolven gericht tegen de Iraanse leiders en belangrijke militaire doelen. De Iraanse Opperste Leider, ayatollah Ali Khamenei, en tientallen hoge Iraanse militaire leiders kwamen bij die eerste aanval om het leven.
De zoon van Ali Khamenei, Mojtaba Khamenei, nam de plaats van zijn vader in. De jongere Khamenei raakte gewond tijdens de eerste golf van aanslagen op 28 februari en heeft sindsdien zijn verblijfplaats zorgvuldig geheim gehouden.
Jim Webb, een veteraan van de infanterie van het Amerikaanse marinierskorps en onafhankelijk adviseur op het gebied van nationale veiligheid, zei dat het doel van deze vroege Amerikaanse en Israëlische aanvallen was om een snelle regimewisseling in Teheran teweeg te brengen.
“In feite is het precies het tegenovergestelde: de zogenaamde hardliners … hebben de macht overgenomen en hebben de samenleving in feite nog verder gemilitariseerd”, zei Webb.
Op 1 maart, terwijl Teheran nog aan het bijkomen was van het verlies van zijn leiderschap, riep Trump “alle Iraanse patriotten die naar vrijheid verlangen op om dit moment aan te grijpen, moedig, vastberaden en heldhaftig te zijn, en jullie land opnieuw in handen te nemen.”
Trump verklaarde vervolgens dat de Verenigde Staten ernaar streefden Iraanse dissidenten via Koerdische regionale partners te bewapenen, maar sindsdien heeft zich geen grote interne opstand voorgedaan. Trump zei dat hij ervan overtuigd is dat de Koerdische groeperingen de wapens in plaats daarvan voor zichzelf hebben gehouden.
In de eerste 38 dagen van de gevechten meldden de Amerikaanse strijdkrachten en hun bondgenoten dat ze meer dan 100 Iraanse marineschepen en talrijke Iraanse militaire vliegtuigen hadden beschadigd of vernietigd. Ze meldden ook dat ze verschillende faciliteiten hadden aangevallen die Iran gebruikte voor de productie, opslag en lancering van raketten en aanvalsdrones.
De Iraanse strijdkrachten zijn erin geslaagd om hun voorraden raketten en drones ook na Operatie Epic Fury te behouden en hebben deze ingezet tijdens confrontaties in het aanhoudende conflict.
“We weten niet precies hoeveel raketten ze nog hebben, maar ze lijken er heel veel te produceren, net als hele goedkope drones”, zei Webb.
Het Amerikaanse Central Command (CENTCOM) weigerde een meer gedetailleerde inschatting te geven van de Iraanse verliezen.
Paul Davis, een veteraan van het Amerikaanse leger en inlichtingenanalist die momenteel als hoogleraar werkzaam is aan het Institute of World Politics, zei dat de Amerikaanse operaties Iran militair hebben geïsoleerd, maar dat een Iraanse nederlaag niet zo snel en duidelijk is gekomen als sommigen in de regering-Trump hadden verwacht.
“Ze zijn wat veerkrachtiger dan sommige mensen in de omgeving van Trump hadden verwacht”, zei Davis.
Amerikaanse troepen hebben verliezen geleden
Hoewel de Amerikaanse strijdkrachten Teheran schade hebben toegebracht, hebben ze zelf ook verliezen geleden.
Volgens het Pentagon zijn er tot en met 27 augustus 18 Amerikaanse militairen omgekomen en 759 gewond geraakt.
Ook de Amerikaanse strijdkrachten hebben vliegtuigen verloren. Op 1 maart werden drie Amerikaanse F-15E Strike Eagles neergeschoten tijdens een incident met eigen vuur boven Koeweit.
Zes piloten van de Amerikaanse luchtmacht kwamen om het leven toen hun KC-135 Stratotanker op 12 maart in het Westen van Irak neerstortte. Een tweede KC-135 raakte beschadigd, maar wist tijdens dat incident veilig te landen.
In april werd nog een F-15E boven Iran neergeschoten, wat leidde tot een risicovolle operatie om twee neergestorte Amerikaanse piloten te redden. Tijdens die missie werden een A-10 Warthog II-aanvalsvliegtuig en twee MC-130J Commando II-transportvliegtuigen opgeofferd.
CENTCOM weigerde het huidige totale aantal verliezen aan Amerikaanse vliegtuigen en materieel te bevestigen.
In de weken voorafgaand aan Operatie Epic Fury begonnen Amerikaanse troepen zich in de regio te verzamelen. Volgens CENTCOM bevinden zich nog steeds meer dan 50.000 Amerikaanse militairen in de regio.
Tijdens een hoorzitting in de Senaat in juli schatte minister van Oorlog Pete Hegseth de kosten van het conflict voor de VS tot dan toe op ongeveer 37,5 miljard dollar. Het Pentagon heeft geen recentere schatting bekendgemaakt.
Wapenvoorraden zijn verminderd
De bezorgdheid over de Amerikaanse voorraden raketafweermiddelen en afstandsmunitie blijft toenemen.
Vorige maand schatte het Center for Strategic and International Studies (CSIS) dat de Amerikaanse strijdkrachten tijdens het conflict ten minste 65 procent van hun voorraad Patriot-raketafweersystemen en 38 procent van hun voorraad Terminal High Altitude Area Defense-raketten hadden gebruikt. Het CSIS ging ervan uit dat deze munitie pas in 2029 volledig zou zijn aangevuld.
CSIS schatte bovendien dat de Amerikaanse strijdkrachten tijdens Operatie Epic Fury meer dan 1.000 Tomahawk-kruisraketten hebben ingezet, voordat ze in juli nog meer militaire aanvallen uitvoerden. De denktank gaat ervan uit dat de Verenigde Staten die Tomahawks pas eind 2030 of begin 2031 zullen vervangen.
Katherine Thompson, senior fellow op het gebied van defensie en buitenlands beleid bij het Cato Institute en voormalig ambtenaar bij het Pentagon, vertelde aan The Epoch Times dat de Verenigde Staten te maken hebben met een “reële overbelasting van hun militaire macht in verhouding tot hun vermogen om hun verplichtingen te financieren”, na intensief gebruik in de oorlog met Iran en eerdere inkrimpingen ten behoeve van Oekraïne.
“Dit is om twee redenen bijzonder zorgwekkend: ten eerste vanwege de kwetsbaarheid die hierdoor ontstaat in ons belangrijkste operatiegebied, de Indo-Pacific; en ten tweede omdat men nog steeds niet wil erkennen dat de Verenigde Staten in feite te maken hebben met schaarste en moeilijke afwegingen op het gebied van militaire middelen”, zei ze.
Trump zei op 6 augustus dat de voorraden van bepaalde wapens “krapper” zijn, maar dat de Verenigde Staten nog steeds over “enorme hoeveelheden munitie” beschikken.
“Wat we tot nu toe hebben gebruikt, stelt niets voor”, vertelde hij op 17 augustus ook aan Fox News. “We beschikken over veel wapens van gemiddeld kaliber.”
Het Pentagon heeft maatregelen genomen om de Amerikaanse voorraden aan te vullen. Deze week maakte het Pentagon bekend dat het een contract ter waarde van 22,9 miljard dollar heeft gesloten met Raytheon om de productie van Tomahawk-raketten op te voeren.
De Straat van Hormuz blijft omstreden
De controle over de Straat van Hormuz is gedurende het hele conflict een twistpunt geweest. Als reactie op de eerste Amerikaanse en Israëlische aanvallen hebben Iraanse troepen pogingen ondernomen om deze cruciale scheepvaartroute af te sluiten.
Het scheepvaartverkeer in de zeestraat is de afgelopen maand afgenomen na het mislukken van het staakt-het-vuren tussen de VS en Iran in juli. In vergelijking met de 130 dagelijkse doorvaarten vóór de oorlog waren er volgens MarineTraffic, een wereldwijde website voor het volgen van schepen, negen bevestigde doorvaarten op 23 augustus, zeven op 24 augustus en vijf op 25 augustus.
De brandstofprijzen zijn gestegen als gevolg van de verkeersverstoringen in de zeestraat tijdens de oorlog.
Volgens de referentie-index voor de Amerikaanse olieprijzen bedroeg de prijs van een vat ruwe olie op 27 augustus 82,78 dollar, een stijging van 24 procent ten opzichte van de 66,96 dollar op 27 februari. In april stegen de olieprijzen tijdelijk tot boven de 114 dollar per vat.
Volgens de American Automobile Association bedroegen de gemiddelde kosten van een gallon benzine in de Verenigde Staten op 26 augustus 4,09 dollar, een stijging ten opzichte van de 2,98 dollar van vóór de oorlog.
Deze week verklaarde Trump dat de Straat van Hormuz bevaarbaar is voor olietankers, dat er dagelijks miljoenen vaten via deze waterweg worden vervoerd en dat alle Iraanse mijnen uit de vaarroute zijn geruimd.
“Het is een goed functionerende zeestraat. Ja, af en toe wordt er wel eens een drone of een raket of iets dergelijks afgevuurd, maar het is een zeer goed functionerende zeestraat. Er stroomt veel olie uit”, zei de president tegen radiopresentator Glenn Beck.
Maar het blijft riskant om deze waterweg te bevaren; de Britse dienst Maritime Trade Operations meldde dat een commerciële tanker op 27 augustus tijdens het varen door de zeestraat door een onbekend projectiel werd geraakt.
Iran heeft verklaard dat de zeestraat gesloten zal blijven totdat de Verenigde Staten instemmen met zijn lijst van eisen, waaronder het opheffen van de zeeblokkade en het opheffen van de sancties.
Op 25 augustus stelden Iran en Oman, temidden van de impasse, een “tijdelijke navigatiecorridor” door de zeestraat voor.
VS schakelt over op economische oorlogsvoering
Na maanden van gewapend conflict heeft de regering-Trump haar strategie aangepast door de economische oorlogsvoering uit te breiden om Teheran te isoleren.
Op 24 augustus kondigde de Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, de regeringsoperatie “Economic Outcast” aan.
Het ministerie van Financiën heeft aanvullende sancties opgelegd tegen tientallen bedrijven, personen en schepen die betrokken zijn bij de Iraanse activiteiten op het gebied van olie, kernenergie, raketten en cyberveiligheid. Bessent zei ook dat buitenlandse bedrijven die doorgaan met het witwassen van geld voor Iran het risico lopen te worden uitgesloten van het Amerikaanse dollarsysteem.
Bessent gaf geen tijdschema aan waarbinnen landen zich aan deze economische isolatiecampagne moeten aanpassen, maar zei dat de Verenigde Staten niet over “oneindig geduld” beschikken.
China omzeilt de Amerikaanse sancties door gebruik te maken van kleine, onafhankelijke raffinaderijen die olie importeren via schepen van de ‘schaduwvloot’. Kleine Chinese banken en niet-bancaire tussenpersonen verwerken deze transacties om de Amerikaanse sancties te omzeilen.
Ondanks de Amerikaanse blokkade bleef Peking in augustus olie uit Iran importeren, zij het in aanzienlijk lagere hoeveelheden.
De nieuwe Amerikaanse sancties komen bovenop de Amerikaanse zeeblokkade van Iran, die in april van start ging, in juni werd opgeschort en in juli werd hervat. In een verklaring van 27 augustus zei admiraal Brad Cooper, commandant van CENTCOM, dat er sinds de hervatting van de Amerikaanse blokkade in juli geen enkel vat Iraanse olie de Straat van Hormuz is gepasseerd.
De Iraanse economie is zwaar getroffen
De economische situatie in Iran blijft verslechteren. Het land kampt met hyperinflatie en een valutacrisis.
De Iraanse munteenheid, de rial, is sterk in waarde gedaald ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Op 27 augustus bereikte de koers een recorddieptepunt van bijna 1,4 miljoen tegenover de dollar, een daling ten opzichte van 42.000 aan het begin van het jaar.
Volgens Beni Sabti, een Israëlische veteraan die nu als Iran-analist werkzaam is bij het Instituut voor Nationale Veiligheidsstudies, heeft de Amerikaanse blokkade een enorme impact gehad op de Iraanse economie.
Tijdens een toespraak voor journalisten in de National Press Club in Washington op 12 augustus zei Sabti dat de invoer momenteel slechts ongeveer 25 procent bedraagt van het niveau van vóór het conflict. Hij voegde eraan toe dat de oorlog schade heeft aangericht aan de Iraanse havens, waardoor het moeilijk is om goederen het land binnen te brengen.
Hoewel uit officiële cijfers bleek dat de inflatie in juli bijna 90 procent bedroeg, zei Sabti dat veel Iraniërs denken dat de werkelijke inflatie veel hoger ligt.
“De Iraniërs lijden, maar ze nemen dat voor lief. De mensen zitten in een situatie van ‘Oké, we moeten lijden, maar dit regime moet op de een of andere manier maar blijven’”, zei hij.
Hoe de publieke opinie er momenteel voor staat
De Verenigde Staten breiden hun economische oorlog tegen Iran uit, op een moment dat veel Amerikanen gefrustreerd raken door het aanhoudende conflict en de al maanden aanhoudende hoge benzineprijzen.
De publieke steun voor Trump heeft een deuk opgelopen.
Uit de meest recente peiling van Reuters/Ipsos blijkt dat slechts 31 procent van de Amerikaanse volwassenen achter militaire actie van de VS tegen Iran staat. Uit dezelfde peiling bleek dat 33 procent van de ondervraagden tevreden was over het optreden van Trump in het Witte Huis.
Timothy Frudd en Emel Akan hebben meegewerkt aan dit verslag.
Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (28 augustus 2026): Iran Conflict Hits 6-Month Mark: 7 Things to Know
