De Verenigde Staten beseften decennia geleden al dat de Chinese Communistische Partij (CCP) een enorme uitbreiding van de mijnbouw- en verwerkingscapaciteit subsidieerde om de markten voor mineralen en metalen te manipuleren en zo de wereldwijde toeleveringsketens te domineren.
Al in 1980 verklaarde het Congres, met de invoering van de National Materials and Minerals Policy, Research, and Development Act, dat het een dringende prioriteit was “om het materiaalonderzoek, de ontwikkeling, de productiecapaciteit en de prestaties van de Verenigde Staten te versterken”.
Toch zijn binnen een halve eeuw Amerikaanse producenten—ook in de defensie-industrie—alleen maar afhankelijker geworden van ingevoerde mineralen en metalen, vastgeketend aan CCP-manipulatie van de markt, zoals begin dit jaar werd bevestigd door de U.S. Geological Survey (USGS).
Toenemende afhankelijkheid
Deze kwetsbaarheid werd zichtbaar tijdens de “zeldzame-aardmetalencrisis” van 2010, toen China de wereldwijde export van zeldzame aardmetalen beperkte; in 2023, toen het de uitvoer van gallium, germanium en grafiet naar de Verenigde Staten stopzette; en opnieuw in april van dit jaar, toen de beperkingen werden uitgebreid met onder meer gadolinium, dysprosium, lutetium, samarium, scandium, terbium en yttrium.
Voor al deze mineralen zijn de VS volledig afhankelijk van import. In totaal gaat het om 30 cruciale mineralen waarvoor China minstens 75 procent van de wereldwijde verwerkingscapaciteit in handen heeft, aldus het in New York gevestigde onderzoeksbureau Exiger, dat een eigen AI-platform heeft ontwikkeld dat “predictive signal intelligence” gebruikt om risico’s in de toeleveringsketen te identificeren.
Toen de CCP in april zeven extra zeldzame aardmetalen aan de exportbeperkingen toevoegde, werd de dreiging existentieel, aldus Derek Lemke, senior vicepresident bij Exiger. “Dit is geen hypothetisch risico meer. Het is nú een echt, meetbaar knelpunt in de toeleveringsketen, vertelde hij aan The Epoch Times. We zien de bewapening van het periodiek systeem.”
Trump maakt kritieke mineralen prioriteit
In zijn tweede ambtstermijn pakt president Donald Trump de afhankelijkheid aan op de ouderwetse Amerikaanse manier: door mijnbouw en raffinage weer winstgevend te maken.
“De afgelopen jaren was er een geleidelijke opbouw, maar in de laatste zeven, acht maanden heeft Trump kritieke mineralen tot prioriteit gemaakt,” zei Steve Christensen, directeur van de Responsible Battery Coalition.
De in Washington gevestigde coalitie, met leden als Honda, FedEx, batterijproducenten zoals Clarios en Entek, en verkopers van auto-onderdelen, waarschuwt sinds haar oprichting in 2017 voor de afhankelijkheid van China voor mineralen.
“Ik denk dat de president dit probleem waarschijnlijk beter begrijpt dan welke andere president in de recente geschiedenis ook,” zei Christensen tegen The Epoch Times.
Toch zal het jaren, misschien decennia, duren om de mijnbouwindustrie te herstellen en de metaalverwerking terug te halen, zodat Amerikaanse bedrijven toegang krijgen tot grondstoffen die bestand zijn tegen manipulatie door de CCP.
In de tussentijd is samenwerking met bondgenoten noodzakelijk, aldus Rahman Butts, eigenaar van Bullion Hub, een makelaar in goud en edelmetalen in Melbourne, Australië.
“De koers is duidelijk. Washington sluit deals met Canada, Australië en delen van Zuid-Amerika om het leveringsrisico te spreiden,” zei hij tegen The Epoch Times. “Het probleem is de snelheid. Nieuwe raffinaderijen vergen jaren om te plannen, te financieren en te bouwen, dus China’s voorsprong in metaalverwerking zal op korte termijn niet verdwijnen.”
Kritieke duidelijkheden
Volgens Avadh Nagaralawala, consultant in mijnbouwautomatisering, is de basis gelegd. De overgang naar elektrische voertuigen, de modernisering van het elektriciteitsnet en nationale veiligheidsprioriteiten creëren een urgentie die er eerder niet was. Hij wijst op wetten zoals de Bipartisan Infrastructure Law (2021), de CHIPS & Science Act en de Inflation Reduction Act (2022), en op de heropening van de Mountain Pass-mijn in Californië—tot voor kort de enige zeldzame-aardmetalenmijn van de VS—als cruciale stappen.
“De obstakels blijven groot,” zei hij. “De VS heeft geen tekort aan grondstoffen; het ontbreekt aan raffinage, recycling en snelheid van vergunningverlening. Dáár wordt de race gewonnen of verloren.”
Pas tijdens Trumps eerste ambtstermijn ontstond er een duidelijke federale prioriteit om een toeleveringsketen van kritieke mineralen te definiëren, veilig te stellen en te ontwikkelen die bestand is tegen manipulatie door de CCP.
Van noodtoestand naar actie
Tijdens zijn eerste ambtstermijn zette Trump al de toon. In 2017 gaf hij opdracht kritieke mineralen te definiëren en de afhankelijkheid van China in kaart te brengen.
Het decreet werd ingegeven door een USGS-rapport uit 2017, waaruit bleek dat het land voor 20 mineralen volledig afhankelijk was van import—een stijging van 250 procent sinds 1954.
De regering-Trump gaf de USGS opdracht “kritieke mineralen” te definiëren, vast te stellen hoe binnenlandse industrieën ze nodig hebben en waar ze kunnen worden gewonnen en verwerkt.
In 2018 publiceerde de USGS de eerste lijst met 35 kritieke mineralen.
Trump riep in een presidentieel decreet van september 2020 “de nationale noodtoestand uit vanwege de afhankelijkheid van kritieke mineralen uit buitenlandse vijandige landen, met name China,” en gaf instanties opdracht de binnenlandse toeleveringsketens veilig te stellen.
In december 2020 keurde het Congres de Energy Act van 2020 goed, waarin een kritiek mineraal wordt gedefinieerd als een mineraal dat essentieel is voor de Amerikaanse economie of nationale veiligheid, waarvan de toeleveringsketen kwetsbaar is voor verstoring en waarvan het ontbreken aanzienlijke gevolgen zou hebben.
De wet verplicht de USGS om vanaf 2022 elke drie jaar de lijst met kritieke mineralen bij te werken, en draagt het Department of the Interior (DOI) op om de “afhankelijkheid van kritieke mineralen … van buitenlandse tegenstanders” te monitoren nadat de eerste bevindingen zijn gepubliceerd die waren voorgeschreven in het presidentieel decreet van 2020.
Nieuwe golf aan investeringen
Hoewel president Joe Biden tijdens zijn ambtstermijn 72 van Trumps 220 presidentiële decreten introk, behield hij de maatregelen rond kritieke mineralen.
In 2022 publiceerde de USGS haar eerste driejaarlijkse update van de lijst met kritieke mineralen: het land was inmiddels afhankelijk van import voor 50 “mineraalproducten” tegen 35 in 2018.
In 2024 bracht het DOI zijn eerste importafhankelijkheidsrapport uit, zoals verplicht onder Trumps decreet van 2020. Daaruit bleek onder meer dat de Verenigde Staten 80 procent van de zeldzame aardmetalen, 100 procent van het gallium en grafiet, en tot 76 procent van het lithium, nikkel en kobalt moesten invoeren.
Na zijn herverkiezing in 2024 riep Trump de nationale energie-noodtoestand uit en vaardigde hij zijn Unleashing American Energy-decreet uit om “een veiligere, voorspelbare en betaalbare voorziening van kritieke mineralen en materialen te waarborgen,” aldus een verklaring van het Department of Energy.
In maart volgde een nieuw presidentieel decreet waarin instanties werden opgedragen projecten te versnellen door vergunningprocedures te vereenvoudigen, meer federaal land open te stellen voor mijnbouw en de ontwikkeling van kritieke mineralen onder de Defense Production Act te laten vallen.
In april tekende Trump een presidentieel decreet om diepzeemijnbouw op het Amerikaanse continentale plateau op gang te brengen, waarbij hij het DOI opdracht gaf vergunning- en licentieprocedures op te zetten.
Op 26 augustus publiceerde de USGS haar tweede driejaarlijkse update van de lijst met kritieke mineralen. Terwijl arseen en tellurium—beide opgenomen op de lijst van 2022 met 50 grondstoffen—worden aanbevolen voor verwijdering, bevat de nieuwe versie zes toevoegingen, waardoor de lijst uitkomt op 54.
Volgens Lemke van Exiger is dit de eerste “significante wijziging van deze lijsten in jaren, met toevoeging van koper, potas, zilver, silicium, radium en lood.” Daarmee ontstaat volgens hem een duidelijke “whole-of-government list,” waarbij de USGS de regie neemt van de parallelle lijsten van het Pentagon en het DOI.
Nagaralawala noemde de “classificatie … een goed begin”.
“Maar de capaciteit voor smelten, raffineren en recyclen zal bepalen of deze beleidswijziging werkelijk energie- en veiligheidsweerbaarheid oplevert,” zei hij.
Volgens Lemke is daarvoor een “whole-of-industry”-aanpak nodig, met investeringen en overheidscommitment om, zo niet te subsidiëren, dan toch markten te ondersteunen die bestand zijn tegen manipulatie door de CCP.
Christensen zei: “We onderzoeken hoe dat zou kunnen werken.”
“Er moet iets gebeuren,” voegde hij eraan toe, waarbij hij specifiek wees op antimoon, een cruciaal batterijmineraal dat sinds 1982 niet meer in de Verenigde Staten wordt gewonnen. Verwerkers in China controleren de helft van de wereldmarkt.
“Dus hoe kom je los van dat niveau van controle door [China]?” zei Lemke. “Ik weet dat sommigen in de regering en de industrie zich afvragen: ‘Hoe creëren we deze markt hier?’ Wij ondersteunen op dit moment een deel van dat werk.”
Momentum en markten
Exiger, opgericht in 2013, is de “grootste leverancier van toeleveringsketentechnologie” aan de Amerikaanse overheid en een belangrijke deelnemer aan het Open Price Exploration for National Security (OPEN)-project van het Defense Advanced Research Projects Agency.
“We zetten AI in om structurele prijsmodellen voor deze mineralen te analyseren, de productiekosten in China en de productiekosten in de Verenigde Staten, en beginnen gegevens te leveren die het niveau van manipulatie laten zien,” zei Lemke.
De centrale vraag is volgens hem: “Waar kan de Amerikaanse industrie of een bondgenootschappelijke industrie succesvol zijn” in het ontwikkelen van markten die minder kwetsbaar zijn voor manipulatie door de CCP?
Het OPEN-project wordt gecoördineerd via het Critical Minerals Forum, opgericht in november 2024 en door het agentschap gefinancierd tot 2029. Meer dan 30 mijnbouwbedrijven, producenten en investeerders hebben zich aangesloten.
“Je ziet nu dat het niet meer gaat om staatscontrole, maar om een door de overheid gesteunde industrie,” zei Lemke. Hij wees erop dat het Pentagon de activiteiten van MP Materials bij Mountain Pass subsidieert, maar dat er ook elders groeiende industriële investeringen zijn, zoals Apple “met hun eigen investering van 500 miljoen dollar (426 miljoen euro)” in de winning van mineralen.
Sinds juli gaat het verder dan subsidies alleen. Het ministerie van Defensie heeft een bodemprijs vastgesteld voor mineralen en materialen die cruciaal zijn voor de productie van magneten, met een investering van 400 miljoen dollar (340 miljoen euro) in MP Materials, dat inmiddels een tweede verwerkingsfabriek in Texas heeft geopend.
Een van de taken van Exiger is het in kaart brengen waar de kwetsbaarheden in de toeleveringsketen nu liggen en waar die zich kunnen voordoen onder verschillende scenario’s.
“Hebben we voldoende gediversifieerde bronnen die opkomen en deze producten kunnen raffineren tot de graad en specificaties die nodig zijn voor bepaalde hightechtoepassingen?” zei Lemke. “Met andere woorden, we moeten niet alleen in staat zijn om bijvoorbeeld koper te raffineren, maar het ook tot bepaalde zuiverheden te brengen zodat het in uiteenlopende toepassingen kan worden gebruikt.”
Het gaat om een gezamenlijke inspanning van overheid en industrie om “zichtbaarheid te creëren, van een onderdeel tot aan het gat in de grond,” aldus Lemke. Dat gebrek aan zichtbaarheid “is echt een van de knelpunten geweest die investeringen in de weg stonden.”
Onder Trump stroomt er een golf van geld naar bestaande programma’s zoals het Defense Industrial Base Consortium, de U.S. Permitting Council en de Critical Minerals and Materials Accelerator van het ministerie van Energie.
In augustus stelde het ministerie voor om 1 miljard dollar (853 miljoen euro) uit de Bipartisan Infrastructure Law en de programma’s van de Inflation Reduction Act te verschuiven naar projecten rond kritieke mineralen.
Op 13 augustus maakte het ministerie van Energie toekenningen bekend van maximaal 50 miljoen dollar (42 miljoen euro) voor “door de Amerikaanse industrie geleide partnerschappen om innovatieve verwerkingstechnologieën voor kritieke materialen te prototypen en te testen”; 250 miljoen dollar (213 miljoen euro) voor “de productie van waardevolle minerale bijproducten”; 135 miljoen dollar (115 miljoen euro) voor demonstratieprojecten “die de binnenlandse toeleveringsketens voor zeldzame aardmetalen versterken”; tot 500 miljoen dollar (426 miljoen euro) voor projecten rond kritieke mineralen en materialen; en 36 miljoen dollar (30 miljoen euro) om kritieke mineralen terug te winnen uit industrieel afvalwater.
Velen vragen zich af of deze initiatieven de dominantie van China op de markt kunnen doorbreken zonder directe subsidies. Ook Christensen twijfelt daarover.
“Dat zijn dingen die volgens mij onderzocht moeten worden, omdat we spelen tegen een tegenstander die zich niet aan marktwerking houdt. [China] zal de prijs van zijn eigen product manipuleren, puur om het op de markt te krijgen en anderen buiten te houden,” zei hij.
“Als je volgens de marktregels speelt—de regels die we allemaal leerden in economie 101, in onze eerste businessclass op de middelbare school—als wij ons daaraan houden terwijl China dat niet doet … dan verliezen we elke keer.”
Lemke is optimistischer.
“De snelste manier om deze sector op te bouwen is door de grote spelers samen te brengen, hen eerst hun behoeften te laten kwantificeren en vervolgens directe investeringen te laten doen. Via dit proces van osmose sijpelt het dan door, in de hoop dat de vraagprikkels uiteindelijk naar beneden doorkomen,” zei hij.
Het is een existentiële uitdaging die maar weinig Amerikanen begrijpen.
“Het is een strijd die zich niet alleen op de snelwegen of in de straten afspeelt,” zei Lemke. “Het gebeurt in de steeg.”
Gepubliceerd door The Epoch Times (25 september 2025): How Trump Admin Is Breaking the CCP’s Hold on Rare Earths
