Van jongs af aan had Louis Liu zijn zinnen gezet op een carrière als danser bij Shen Yun Performing Arts.
Elk jaar keek hij naar optredens van ’s werelds toonaangevende artiesten in klassieke Chinese dans, gefascineerd door de oude helden en legendarische figuren die deze in New York gevestigde groep tot leven brachten. Met name de mannelijke dansers verrichtten verbluffende atletische prestaties, waarbij ze met onmogelijke sprongen en salto’s door de lucht vlogen. Als fervent fan volgde Liu hun carrières door de jaren heen en keek hij wie er in welk jaar solist werd en welke rollen ze kregen toebedeeld.
“Ik vond het geweldig. Ik vond ze er gewoon zo cool uitzien”, vertelde Liu aan The Epoch Times.
Het was een droom waar Liu vastbesloten aan vasthield, maar zijn moeder Gao Weiwei vreesde dat het een utopie zou blijven. Het bezit van de Shen Yun-dvd’s die Liu keer op keer bekeek, was immers iets wat de Chinese Communistische Partij (CCP) als een reden voor arrestatie beschouwde, en de Chinese autoriteiten hielden Gao’s familie bijna obsessief in de gaten, in een poging haar het zwijgen op te leggen over de dood van haar zus door toedoen van de CCP.
In 2004 werden foto’s van Gao Rongrongs door elektrische martelstokken verminkte gezicht internationaal verspreid, waardoor een systeem van werkkampen en systematische marteling tot de dood aan het licht kwam. Zij werd een van de wereldwijd bekendste gezichten van de vervolging van Falun Gong door de CCP. Zij stierf in juni 2005.
Leven in waarheid
Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, is een boeddhistische spirituele praktijk die de drie principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid onderwijst. Nadat het in het begin van de jaren negentig aan het publiek werd geïntroduceerd, verspreidde het zich snel via mond-tot-mondreclame, waarbij beoefenaars vertelden over de enorme gezondheidsvoordelen voor lichaam, geest en ziel. Gao’s moeder ervoer dit aan den lijve en introduceerde de beoefening bij Gao’s twee zussen, die vervolgens Gao, die op dat moment in Japan werkte, belden om haar te vertellen hoe geweldig de beoefening was.
De familie Gao vertelde The Epoch Times dat Rongrong de benjamin van het gezin en de lieveling was geweest. Ze behield haar vriendelijke en liefdevolle karakter als volwassene en was geliefd op de kunstacademie waar ze werkte. Veel studenten begonnen Falun Gong te beoefenen nadat ze er via haar over hadden gehoord, dus ze was bekend en zeer gewaardeerd in haar gemeenschap.
Dat maakte haar tot een doelwit toen de CCP in 1999 Falun Gong verbood en een gewelddadige vervolging tegen de beoefenaars startte.
Als beoefenaars van Falun Gong geloofden de Gao’s in het leven naar de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. Dat betekende dat ze de waarheid over Falun Gong moesten vertellen te midden van de meedogenloze propagandacampagne van de CCP, die erop gericht was het Chinese volk te misleiden door middel van laster. De familieleden hadden petities ingediend bij de autoriteiten, geprotesteerd, informatie over Falun Gong verspreid en waren daardoor in de eerste jaren van de vervolging meerdere keren gearresteerd. Maar Rongrong had het zwaarst te lijden. Ze werd door het regime beschouwd als een belangrijk doelwit – “Topgeheim zaak nr. 26” – en verloor uiteindelijk haar leven.
Ze werd illegaal opgesloten in het Longshan dwangarbeidskamp, waar ze systematisch werd gemarteld. In 2004 probeerde ze te ontsnappen door uit een raam te springen. Er werden foto’s gemaakt van haar volledig misvormde gezicht – vervormd en zwartgeblakerd door herhaaldelijke slagen met elektrische stokken – die internationaal werden verspreid. De Chinese autoriteiten deden opnieuw hun uiterste best om haar het zwijgen op te leggen en stuurden haar, nadat ze haar opnieuw hadden opgepakt, naar het beruchte dwangarbeidskamp Masanjia. Gao zei dat zelfs toen de autoriteiten haar zus naar een ziekenhuis hadden overgebracht, ze haar geen medische behandeling wilden geven.
Na de dood van Rongrong probeerden de autoriteiten familieleden onder druk te zetten om een formulier te ondertekenen waarin stond dat het de beslissing van de familie was om haar te cremeren. Gao gelooft dat dit een poging was van het regime om de verantwoordelijkheid af te schuiven door bewijzen van marteling te verdoezelen.
De intimidatie door de autoriteiten van de Chinese Communistische Partij hield dat jaar aan, en gedurende een periode van vier tot vijf maanden doken Gao en haar jonge zoon onder en leefden ze op de vlucht. Daar kwam een einde aan toen ze in een stad werden aangehouden en in een gevangeniscel werden opgesloten, maar ze werden diezelfde nacht nog vrijgelaten. Gao zei dat ze de leidinggevende van de agenten had horen zeggen dat hij niet betrokken wilde raken bij een Falun Gong-zaak.
Ondanks deze jaren van terreur en intimidatie, bleef Gao standvastig in haar geloof en bleef ze anderen de waarheid vertellen over Falun Gong en de vervolging door de CCP. Toen haar werd gevraagd waarom ze zo ver ging, zei ze dat ze het als haar verantwoordelijkheid als Falun Gong-beoefenaar beschouwt om in waarheid te leven.
Dat betekende dat ze aan de klassenleraar en de directeur van Liu’s school moest uitleggen dat Liu, omdat het gezin Falun Gong beoefende, niet zou toetreden tot de communistische organisatie Jonge Pioniers, een beslissing die zij begrepen en respecteerden. Het betekende dat ze zelfs vriendelijk moest blijven tegen de politieagenten die tijdens grote evenementen, zoals de Olympische Spelen van 2008 in Peking, voor haar huis stonden om te voorkomen dat ze met internationale media zou praten over de dood van haar zus. Toen ze hen de waarheid ging vertellen over wat Falun Gong is, ontdekte ze dat ze niet eens wisten waarom ze gevraagd waren om haar in de gaten te houden. Het betekende dat ze informatie over Falun Gong moest blijven verspreiden door pamfletten uit te delen of posters op te hangen.
Het betekende ook dat Liu opgroeide met het besef hoe belangrijk het is om een principieel leven te leiden.
Op het podium
In 2013 besloot Liu zich aan te melden bij de Fei Tian Academy of the Arts, een school die verbonden is aan Shen Yun in de Verenigde Staten. Met behulp van tools die door Falun Gong-beoefenaars in het buitenland zijn ontwikkeld om de “Grote Firewall” van de CCP te omzeilen, stuurde hij zijn aanmelding online op.
Liu twijfelde er niet aan dat dit de plek was waar hij thuishoorde, maar Gao zei dat ze bij elke stap verbaasd was, omdat het aanvraagproces en het verkrijgen van de benodigde papieren, in tegenstelling tot haar verwachtingen, volledig vlekkeloos verliepen en het hele gezin uiteindelijk naar de Verenigde Staten emigreerde.
Liu zei dat toen hij voor het eerst naar Amerika kwam, het eigenlijk geen groot moment van aankomst was; dat eerste jaar was een beetje een waas, omdat hij begon met een formele opleiding klassieke Chinese dans en zijn plek moest vinden in deze nieuwe wereld. Maar toen hij eindelijk met Shen Yun op tournee ging, had hij een duidelijk moment van besef: “Oh, ik doe iets heel bijzonders.”
“Ik heb een diepe indruk van mijn eerste optreden, de eerste keer dat ik het podium betrad en voor het eerst dat enorme publiek zag. Ik was opgewonden. Nerveus. Ik wist niet wat ik ervan moest denken. Ik had nog nooit zoiets meegemaakt”, aldus Liu.
Het afgelopen decennium was een continu proces van verfijning, zei hij, en elke stap in zijn artistieke en persoonlijke ontwikkeling was waardevol.
“Sinds ik naar Fei Tian ben gekomen en me bij Shen Yun heb aangesloten, ben ik beetje bij beetje de diepere betekenis van klassieke Chinese dans gaan begrijpen, die doordrenkt is van traditie”, aldus Liu, die nog net zo veel van dans houdt als toen hij deze droom voor het eerst voor ogen had. “Het gaat echt niet alleen om de bewegingen, het is een uitdrukking van je innerlijke zelf en je cultuur.”
De voorstellingen van Shen Yun bestaan uit meer dan 12 stukken, waaronder een op dans gebaseerd verhaal waarin Falun Gong-beoefenaars ondanks de onderdrukking door de CCP vasthouden aan hun geloof in het hedendaagse China. Liu speelt ook in deze stukken mee en hij zegt dat hij met deze rollen niet alleen het verhaal van zijn familie vertelt, maar ook de verhalen van talloze Falun Gong-beoefenaars die iets soortgelijks hebben meegemaakt als wat op het podium wordt getoond.
“Ik hoop dat ik door middel van deze individuele verhalen de wereld kan laten zien wat al die families meemaken die nog steeds worden vervolgd”, zei hij.
Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (15 december 2025): Meet the Artists Exposing What the CCP Most Wants to Hide
