In Washington heeft een man bij wie een deel van zijn lever met geweld werd verwijderd in communistisch China zijn verhaal gedaan nadat hij het land was ontvlucht, om de aandacht te vestigen op het massale moord-voor-winstprogramma van Peking dat bekend staat als gedwongen orgaanoogst.
Cheng Peiming, een Falun Gong-beoefenaar die deze maand 59 jaar wordt, vertelde tijdens een persbijeenkomst op 9 augustus over zes gevangenisbewakers die hem in een Chinees ziekenhuis tegen zijn wil vastklemden om hem te verdoven terwijl hij gevangen zat in een gevangenis in het noordoosten van China vanwege zijn geloof.
Die dag was 16 november 2004. Toen hij drie dagen later wakker werd, zei hij, was zijn rechtervoet aan een ziekenhuisbed geketend. Eén arm kreeg intraveneuze therapie en er zaten buisjes aan zijn voeten, borst en door zijn neus.
Hij begon non-stop te hoesten en voelde pijn en gevoelloosheid rond zijn linkerrib.
Pas nadat hij in 2020 naar de Verenigde Staten was gevlucht en een reeks medische testen had ondergaan, werd zijn ergste angst bevestigd: een deel van zijn lever was verdwenen, samen met een deel van zijn long. Tijdens zijn toespraak trok hij zijn shirt uit en onthulde een ongeveer 35 centimeter lang litteken rond de linkerkant van zijn borst.
Tot op de dag van vandaag doen zijn linkerarm en ribben pijn op regenachtige dagen of als hij moe is, zei hij.
Tijdens de bijeenkomst deelden de organisatoren drie beoordelingen van medische transplantatieartsen die zeiden dat de ontbrekende orgaanonderdelen van Cheng alleen het gevolg kunnen zijn van gedwongen orgaanverwijdering.
Cheng, meestal uitdrukkingsloos, kneep op een gegeven moment zijn ogen dicht terwijl er tranen vielen.
“Ik heb gewoon ongelooflijk veel geluk gehad dat ik het heb overleefd,” vertelde hij aan The Epoch Times.
Er zit een diepere betekenis aan dit alles dan zijn persoonlijke overleving: hij is het levende bewijs van een breder patroon van door de staat gesteunde vervolging en misbruik.
“Meestal zijn mensen dood, ze kunnen niet praten,” vertelde Robert Destro, voormalig assistent-staatssecretaris voor democratie, mensenrechten en arbeid, die zijn redding mogelijk maakte, aan The Epoch Times.
Falun Gong, een meditatiepraktijk gebaseerd op drie waarden – waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid – wordt al lange tijd bedreigd met het gedwongen oogsten van organen als onderdeel van de allesomvattende campagne van het Chinese regime om het geloof uit te roeien.
Twee jaar na de gedwongen operatie van Cheng, in 2006, kwamen de eerste bewijzen van het systematische misbruik aan het licht toen klokkenluiders The Epoch Times benaderden met verslagen over het doden van gedetineerde Falun Gong-beoefenaars in geheime Chinese faciliteiten.
Omdat er voortdurend getuigen naar voren zijn gekomen, is de bezorgdheid over de kwestie gestaag toegenomen. De Verenigde Staten hebben China opgeroepen om zijn deuren open te zetten voor internationaal toezicht en het Huis heeft een wetsvoorstel aangenomen, de Falun Gong Protection Act, dat ook door de Senaat is ingediend, om het misbruik te beteugelen.
Het is onduidelijk waarom de misbruikers van Cheng slechts een deel van zijn organen verwijderden en hem in 2004 lieten overleven.
Wendy Rogers, voorzitter van de adviesraad van de International Coalition to End Transplant Abuse in China, merkte op dat zulk leverweefsel gebruikt zou kunnen worden bij een kindpatiënt, terwijl David Matas, een mensenrechtenadvocaat die uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar het onderwerp, suggereert dat het ziekenhuis mogelijk aan het experimenteren was of artsen aan het opleiden was voor het vak – de eerste stap van een ziekenhuis “dat in de business stapt” voor enorme winsten, vertelde hij aan The Epoch Times.
De plaats van de incisie is ook ongebruikelijk: in plaats van een abdominale snede, typisch voor een orgaantransplantatieoperatie, kozen de artsen voor een snede tussen zijn ribben. De organisatoren van het persevenement merkten op dat zo’n snede, hoewel niet gebruikelijk, ruimere toegang geeft tot organen in zowel de borstholte als de buik.
Hoe dan ook, de organisatoren en mensenrechtenactivisten zeiden dat de gedwongen chirurgische ingrepen en het gebrek aan duidelijkheid hierover allemaal wijzen op de wreedheid van het regime en de noodzaak van een open en transparant onderzoek.
“Uiteindelijk is het niet aan Cheng om te zeggen wat er met hem is gebeurd. De verantwoordelijkheid ligt bij de regering van China,” zei Matas tijdens het evenement.
Cheng, veroordeeld tot een gevangenisstraf van acht jaar vanwege zijn geloof, zat op het moment van de onvrijwillige operatie in de Daqing gevangenis in Harbin, de hoofdstad van de provincie Heilongjiang.
De daaropvolgende twee jaar leed hij aan kortademigheid. In februari 2006 begon hij een hongerstaking uit protest tegen een nieuwe ronde van martelingen die hem werden aangedaan, zo meldt Minghui.org, een website gewijd aan het uit de eerste hand volgen van vervolgingsverslagen. De gevangenis diende infusen toe en bracht hem op 2 maart naar het Daqing Longnan ziekenhuis, waar hij aan een bed werd geketend.
Zwak en in de gaten gehouden door gevangenisbewakers, hoorde Cheng bewakers praten met zijn zus, die hem kwam opzoeken, zo vertelde Cheng aan The Epoch Times. De bewaker beweerde, ten onrechte, dat Cheng het lemmet van een mes had ingeslikt en een zeer riskante operatie nodig had. Later kwam er een in het wit geklede dokter die op zijn borst en buik drukte en verklaarde dat ze de operatie de volgende dag zouden uitvoeren.
Cheng dacht dat dit zijn einde zou zijn. Maar er deed zich een ontsnappingskans voor. In de vroege uren van de volgende ochtend vielen de twee uitgeputte bewakers die hem in de gaten hielden in slaap voordat ze hem in de boeien sloegen. Hij kon toen vluchten via een brandtrap.
Dat was slechts enkele dagen voordat Cheng op Minghui.org las over het gedwongen oogsten van organen. Hij “beefde helemaal” bij de gedachte aan wat er met hem had kunnen gebeuren, zei hij tijdens het interview. Hij durfde de volgende twee maanden zijn kleren niet uit te trekken om te slapen, voor het geval hij moest vluchten.
De Chinese politie loofde een premie uit van 50.000 yuan, ongeveer $6.500 in die tijd, om Cheng op te sporen. Hij hield zich schuil tot hij uiteindelijk in 2015 naar Thailand ontsnapte.
Verschillende mensenrechtenactivisten spraken hun steun uit voor Cheng.
Katrina Lantos Swett, voorzitter van de Lantos Foundation for Human Rights and Justice, prees de moed van Cheng om zich uit te spreken. Ze zei dat haar organisatie eerder met Cheng had gesproken en dat ze zijn verhaal “zeer verontrustend” vond.
“Ze leveren verder bewijs van de flagrante schending van mensenrechten in China in de vorm van gedwongen orgaanoogst,” zei ze. “Deze schandalige schending van fundamentele rechten gaat door ondanks de beweringen van de Chinese regering dat dit niet zo is.”
Eric Patterson, het hoofd van de Victims of Communism Memorial Foundation, zei ook dat de zaak de “dringende noodzaak benadrukt om medische wreedheden door de Chinese Communistische Partij aan te pakken”.
Tijdens het evenement zei Cheng dat hij niet alleen voor zichzelf sprak, maar voor de velen die nog steeds het risico lopen misbruikt te worden in China.
Hij zei dat Cheng en een aantal andere Falun Gong-beoefenaars elkaar tijdens hun gevangenschap een belofte hadden gedaan: wie van hen er levend uit zou komen, zou de wereld vertellen wat er gebeurd was.
Gepubliceerd door The Epoch Times (10 augustus 2024): Man Who Survived Removal of Part of Liver, Lung in Chinese Prison Speaks Out
