Commentaar
Op zondag 20 juli was de tweede Trump-regering zes maanden oud.
De eerste vier jaar van president Trump in het Witte Huis waren al een groot succes, en daarom heb ik zo hard gevochten om hem terug te krijgen voor een tweede termijn. Toch denk ik dat Trump het succes van zijn eerste termijn in slechts een achtste van de tijd al heeft overtroffen. Het volledig en onmiddellijk veiligstellen van de grens tussen de VS en Mexico na de vierjarige invasie onder Biden is een van de belangrijkste en meest indrukwekkende prestaties in de geschiedenis van het Amerikaanse presidentschap. Op het televisienieuws werd gezegd dat de harde handelsretoriek van de president de economie binnen enkele dagen zou doen instorten, maar in plaats daarvan bereikte de aandelenmarkt deze week recordhoogtes en stijgen de lonen van arbeiders sneller dan in de laatste 60 jaar.
Ik ben ervan overtuigd dat onder elke andere recente president de crisis met Iran in juni zou zijn uitgegroeid tot een volledige oorlog met regimeverandering, waarbij veel meer geld zou zijn uitgegeven en veel Amerikaanse levens zouden zijn verloren. Maar onder het weloverwogen beleid van president Trump is Amerika erin geslaagd een verwoestende slag toe te brengen aan het nucleaire programma van Iran, zonder enig slachtoffer te lijden en zelfs een staakt-het-vuren tussen Iran en Israël te bewerkstelligen als onderdeel van de overeenkomst.
Maar als ik terugkijk op de gebeurtenissen van de afgelopen zes maanden, zijn het niet de grote overwinningen die me het meest bijblijven, maar juist de kleine. Het zijn de triomfen die niet per se de grootste krantenkoppen halen, maar die laten zien dat deze regering echt vastbesloten is om het verstikkende groepsdenken en de stagnatie die al decennia lang in Washington heersen, systematisch uit te bannen.
Keer op keer doet deze regering dingen die eerdere Republikeinen hadden kunnen en moeten doen, maar om onverklaarbare redenen nooit hebben gedaan. Zo heeft de vertrekkende Carter-regering in 1981 een rechterlijke uitspraak bewerkstelligd die de uiterst succesvolle sollicitatietests van de federale overheid afschafte op grond van het feit dat ze (u zag dit natuurlijk al aankomen) racistisch waren. Presidenten Reagan, Bush 41 en Bush 43 hadden kunnen vechten om dat ongedaan te maken en aanwerving op basis van verdienste in ere te herstellen. Maar dat hebben ze nooit gedaan, en in 45 jaar tijd is onze regering verrot geraakt doordat aanwerving op basis van DEI (Diversity, Equity, and Inclusion – Diversiteit, Gelijkheid en Inclusie) aanwerving op basis van verdienste heeft verdrongen. Nu neemt deze regering eindelijk maatregelen om aanwerving op basis van verdienste in de regering te herstellen. Stel je voor!
Van Harvard tot Hennepin County is deze regering begonnen met het ontmantelen van de discriminatie op basis van ras en geslacht die in heel Amerika wortel had geschoten, in flagrante strijd met zowel onze grondwet als met de historische Amerikaanse waarden. Ze zuivert federale instanties van DEI-commissarissen, legt uniforme normen op aan het leger en stuurt ook waarschuwingen naar de particuliere sector. Dit is niet oppervlakkig – het is de gedetailleerde vernietiging van een verrotte, anti-Amerikaanse ideologie.
Het zou voor Donald Trump gemakkelijk zijn geweest om een paar toespraken te houden en een paar symbolische decreten te ondertekenen over “de bescherming van vrouwensport” – eerdere Republikeinse regeringen zouden zich daar tevreden mee hebben gesteld. Maar deze regering heeft zich echt ingezet om Amerikaanse kinderen te beschermen tegen de transgendermanie, een van de grootste plagen van onze tijd.
In heel Amerika beëindigen zorgverleners hun betrokkenheid bij kindermutilatie en soortgelijke behandelingen vanwege de dramatische toename van vijandige regelgeving door deze regering. Het Children’s National Hospital in Washington D.C., het Children’s Hospital in Los Angeles, het Lurie Children’s Hospital in Chicago, Stanford Medicine en nog veel meer zijn, onder impuls van deze regering, allemaal gestopt met het uitvoeren van operaties of het toedienen van puberteitsremmers aan minderjarigen. Waar het er het meest toe doet, heeft de Trump-regering actie ondernomen om kinderen te redden van roofdieren die zichzelf ‘dokters’ noemen.
Mijn hele leven lang hebben Republikeinen graag geklaagd over het feit dat Amerika miljarden aan hulp naar het buitenland stuurt. Maar ze hebben er nooit iets aan gedaan – tot Trump, die daadwerkelijk actie ondernam door USAID in te krimpen en meer van het Amerikaanse geld in Amerika te houden. Hetzelfde geldt voor het schrappen van de financiering van NPR (National Public Radio), PBS (Public Broadcasting Service) en Planned Parenthood: jarenlang gepraat, totdat de Trump-regering ervoor vocht om het daadwerkelijk te realiseren.
Het was bijna twintig jaar lang duidelijk dat het beleid van de TSA (transportation security administration) om passagiers te verplichten hun schoenen uit te doen voor het instappen een zinloze veiligheidsmaatregel was, maar toch hielden presidenten Bush, Obama en Biden allemaal vast aan dit beleid. Deze regering heeft er eindelijk een einde aan gemaakt.
Terwijl de regering-Biden de cryptovaluta-industrie behandelde als een bijna criminele onderneming, ondertekende Trump de GENIUS Act, die Amerika in een leidende positie plaatst in deze innovatieve sector.
De regering heeft niet alleen de juiste dingen gezegd. Ze heeft ook de juiste dingen gedaan, tot in detail, om ervoor te zorgen dat haar beloften op microniveau worden nagekomen. De regering heeft zelfs de douchekoppen weer geweldig gemaakt. En het is die toewijding aan de kleine dingen en het gezond verstand die de komende drieënhalf jaar vruchten zullen afwerpen. Want een regering die oog heeft voor de details van het besturen, zal heel Amerika weer groot maken.
Uit RealClearWire
Gepubliceerd door The Epoch Times (27 juli 2025): 6 Months In, Here’s What Sets Trump 2.0 Apart
