Peking zal Taiwan waarschijnlijk niet op korte termijn aanvallen, ook al raakt het strategische venster van kansen steeds verder beperkt. Volgens analisten zal China in plaats daarvan proberen Taiwan door druk en dwang tot een geweldloze overgave te bewegen.
Op 12 augustus hield een schip van de Chinese marine voor het eerst een oefening samen met een Indonesisch schip voor de oostkust van Taiwan.
Dit is slechts één van de oefeningen die het Chinese Volksbevrijdingsleger (PLA) heeft uitgevoerd. Het heeft zijn militaire manoeuvres rond Taiwan opgevoerd sinds het bezoek van de toenmalige voorzitter van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, Nancy Pelosi, aan Taipei in 2022, wat het eiland ertoe heeft aangezet zijn defensiebudget fors te verhogen.
Taiwan is een zelfbesturende democratie en de CCP heeft nooit aangegeven af te zien van het gebruik van militair geweld om het land te annexeren.
In een analyse van 17 augustus in ‘The National Interest’ – een tijdschrift dat wordt uitgegeven door de Amerikaanse denktank Center for the National Interest – wordt geconcludeerd dat 11 van de 13 indicatoren een aanval op Taiwan op korte termijn voor Peking voordeliger maken dan twee of drie jaar afwachten.
Deze factoren die de situatie versnellen, omvatten de veranderende Taiwanese identiteit, de dominante positie van Taiwan op het gebied van halfgeleiders, de toenemende betrokkenheid van de VS bij Taiwan en de verslechterende betrekkingen tussen de VS en China, waardoor de drempel voor een oorlog wordt verlaagd.
In de analyse werd niet voorspeld dat Peking zeker zal aanvallen; er werd gesteld dat “alleen God en [de Chinese leider] Xi Jinping” weten of dat zal gebeuren, en dat Xi zelf “het misschien niet eens zeker weet”.
Ian Tsung-yen Chen, hoogleraar aan het Instituut voor Politieke Wetenschappen van de Nationale Sun Yat-sen-universiteit in Taiwan, verklaarde tegenover The Epoch Times dat deze indicatoren weliswaar wijzen op een steeds kleiner wordende kans voor Peking, maar dat een onmiddellijke aanval nog steeds onwaarschijnlijk is.
“De VS en de internationale gemeenschap zijn steeds beter voorbereid om de militaire dreiging van China tegen Taiwan het hoofd te bieden, en Peking denkt wellicht dat de kans dat het de overwinning behaalt nu groter is dan in de toekomst”, aldus Chen.
“Maar zou China in werkelijkheid het eiland daadwerkelijk kunnen veroveren als er binnenkort een conflict uitbreekt? Ik geloof niet dat ze er zeker van zijn dat ze zo’n oorlog zouden kunnen winnen.”
William Chih-tung Chung, assistent-onderzoeker bij het Taiwanese Instituut voor Onderzoek naar Nationale Defensie en Veiligheid, zei dat een breed scala aan veranderlijke binnenlandse en mondiale factoren, in combinatie met Xi’s persoonlijke afwegingen, een dreigende confrontatie onwaarschijnlijk maakt.
“Als je een complex conflict behandelt alsof het een simpele checklist is, ga je voorbij aan de realiteit van hoe beslissingen op staatsniveau daadwerkelijk tot stand komen”, zei Chung tegen The Epoch Times.
“Bovendien zou China er de voorkeur aan geven het eiland onder druk te zetten zodat het zich zonder slag of stoot overgeeft, in plaats van Taiwan met geweld in te nemen.”
Amerikaanse troepeninzet
Volgens de analyse zou de Amerikaanse oorlog tegen Iran voor Xi nog een reden kunnen zijn om Taiwan op korte termijn aan te vallen.
Volgens het rapport hebben de Verenigde Staten sinds het begin van de oorlog in februari ongeveer 30 tot 40 procent van de munitie voor grondaanvallen en lucht- en raketverdediging verbruikt.
“Aangezien het meerdere jaren zou duren om dat arsenaal weer op te bouwen, beschikt Washington mogelijk niet over voldoende middelen om een krachtige en duurzame verdediging van Taiwan op te zetten”, aldus de analyse.
Chung zei echter dat de huidige troepeninzet van het Pentagon in de Indo-Pacifische regio nog steeds volledig in staat is om Chinese agressie af te schrikken.
“Vergeet ook niet de Amerikaanse troepen die in Zuid-Korea en Japan zijn gestationeerd, en de aanzienlijke logistieke en munitiecapaciteit op Amerikaans grondgebied zelf”, zei hij.
“Tegelijkertijd breidt Taiwan zijn eigen munitievoorraad voortdurend uit.”
Taipei heeft op 20 augustus een verhoging van 18 procent van de defensiebegroting voor volgend jaar voorgesteld om drones, raketten en ander militair materieel te financieren. Hiermee overschrijden de jaarlijkse uitgaven voor het eerst de grens van 1 biljoen nieuwe Taiwanese dollar (ongeveer 26,95 miljard euro).
In dezelfde geest zei Chen dat de Verenigde Staten in staat zijn om op meerdere fronten te vechten, wat betekent dat de spanningen in het Midden-Oosten geen defensie-vacuüm rond Taiwan zullen veroorzaken.
“China kan Taiwan niet zomaar veroveren alleen omdat de VS met een ander conflict bezig is”, zei Chen.
“Bovendien hebben de VS bondgenoten in de eerste eilandengroep, zoals Japan en de Filipijnen, en hun militaire capaciteiten zijn niet verzwakt door de oorlog met Iran.”
De eerste eilandengroep omvat Taiwan, Japan en de Filipijnen en wordt door analisten algemeen beschouwd als een strategische buffer die het vermogen van China om militaire macht in de Stille Oceaan uit te oefenen, beperkt.
Economie en militaire paraatheid
Volgens de analyse zijn de behoefte van de PLA aan meer voorbereidingstijd en de kwakkelende Chinese economie de twee factoren die de Chinese plannen zouden kunnen vertragen.
Analisten verklaarden in mei tegenover The Epoch Times dat de zuivering van hoge militaire commandanten door het regime scheuren binnen het leiderschap aan het licht heeft gebracht, wat militaire operaties op korte termijn bemoeilijkt.
Het bruto binnenlands product (bbp) van China groeide in het tweede kwartaal met 4,3 procent, wat achterbleef bij de doelstelling van Peking voor het hele jaar van 4,5 tot 5 procent – nu al de laagste groeidoelstelling in decennia.
Chung was het eens met deze analyse en zei dat het onwaarschijnlijk is dat Xi een aanval zou lanceren zonder absolute zekerheid over de gevechtsgereedheid van de PLA.
“Ik geloof niet dat Xi een volledig beeld heeft van de werkelijke capaciteiten van de PLA, de defensievoorbereidingen van Taiwan of de kans op Amerikaanse interventie”, zei hij.
“Geen enkele leider zou een oorlog beginnen als hij er niet op vertrouwt dat hij die kan winnen.”
Chung zei dat, mocht Peking er niet in slagen een snelle overwinning op Taiwan te behalen, de economie een doorslaggevende factor zou worden in een langdurige strijd.
“Nu het conflict in Oekraïne voortduurt, weegt de CCP de realiteit van een langdurige strijd af”, zei hij.
“Mocht een invasie langdurig worden, dan zal de economische veerkracht uiteindelijk bepalen of China de strijd kan volhouden”, zei hij.
Chen waarschuwde echter dat leiders onder het autoritaire systeem van China vaak gefilterde informatie krijgen, wat het risico op verkeerde inschattingen vergroot en een mogelijk conflict moeilijker te voorspellen maakt.
“Interne inlichtingen die via de commandostructuur naar boven worden doorgegeven, beïnvloeden de afwegingen van Xi, maar die beoordelingen zijn niet altijd objectief of nauwkeurig”, zei Chen.
“China zou louter uit politieke overwegingen zijn toevlucht kunnen nemen tot geweld – ongeacht zijn economische of militaire beperkingen – wat betekent dat Taiwan zijn waakzaamheid niet mag laten verslappen.”
Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (23 augustus 2026): Beijing Unlikely to Attack Taiwan in the Near Term Despite Closing Window: Analyst
