Saturday, 13 Aug 2022

God vervangen: de honderdjarige oorlog van de CCP tegen het geloof

Priesters en nonnen werden gedwongen neer te knielen voor een groot vreugdevuur, hulpeloos toekijkend hoe de vlammen hun heilige instrumenten verslonden en hun huid verbrandden.

In een andere Chinese stad sloegen studenten met rode armbanden katholieken met scherpe houten stokken en gooiden een priester in een vuurkuil nadat hij van de pijn in elkaar was gezakt. Ze sloegen een non dood nadat ze geweigerd had op een Mariabeeld te stampen.

Een katholieke priester werd levend begraven in Peking nadat hij geweigerd had zijn geloof op te geven.

Hoe verontrustend deze gewelddaden ook mogen zijn – ze zijn overigens gedocumenteerd door de in Hongkong woonachtige missionaris Sergio Ticozzi – ze waren nauwelijks ongewoon voor gelovige Chinezen tijdens de razernij van de tien jaar durende Culturele Revolutie, toen alle vormen van religiositeit als “bijgelovig” werden bestempeld en verboden werden.

Dergelijke repressie is tijdens de meer dan 70 jaar dat het regime in China aan de macht was ook niet alleen in de periode van de Culturele Revolutie voorgekomen.

Totale controle

Geloof in een hogere macht is als een vloek voor de atheïstische Chinese Communistische Partij (CCP), die al 100 jaar probeert absolute loyaliteit en controle af te dwingen over haar leden en het Chinese volk.

“Ze kunnen gewoon niet omgaan met een andere trouw dan die aan de staat,” vertelde Sam Brownback, voormalig Amerikaans ambassadeur voor internationale godsdienstvrijheid, aan The Epoch Times.

Als gevolg daarvan hebben opeenvolgende partijleiders campagne na campagne gelanceerd om gelovigen in China te verpletteren en te controleren.

Mao Zedong, de eerste leider van de CCP, die leiding gaf aan één van de meest grondige campagnes om het Chinese religieuze leven te ontmantelen, vergeleek religie met “vergif” in een gesprek met de Tibetaanse leider in ballingschap, de Dalai Lama. In zijn autobiografie herinnert de Dalai Lama zich dat Mao hem in 1954 vertelde dat religie “het ras ondermijnt” en “de vooruitgang van het land vertraagt”.

De voormalige Chinese leider Jiang Zemin verklaarde in 1993 dat godsdienstvrijheid “ongeschikt was voor partijleden” en hij vroeg de partijleden om gelovigen “geduldig op te voeden” om hen te helpen “zich te ontdoen van religieuze ketenen”.

Het boeddhisme, het taoïsme, de islam, het katholicisme en het christendom – de vijf godsdiensten die officieel door het regime zijn goedgekeurd – blijven onder strenge staatscontrole staan, waarbij de Partij-functionarissen bepalen hoe zij te werk gaan.

Chinese functionarissen voor religieuze zaken hebben de noodzaak benadrukt om “religie te leiden met socialistische waarden” en dat gelovigen “dankbaarheid jegens de Partij” moeten bezitten.

Volgens de regels van de Partij kunnen leden ook worden verbannen omdat zij in religie geloven of zich bezighouden met “bijgelovige activiteiten”.

Kerkgangers lopen langs de schaduw van een kruis bij de ingang van de “ondergrondse” Zhongxin Bridge Catholic Church, na een dienst ter viering van het feest van de Hemelvaart in Tianjin, op 24 mei 2015. (Greg Baker/AFP via Getty Images)

Ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de partij kwamen de hoofden van zes religieuze verenigingen in juni bijeen en prezen het leiderschap van de CCP. Ze waren vastbesloten om “altijd de Partij te volgen” en beloofden een voorlichtingscampagne te beginnen om “de liefde voor de Partij” in hun religieuze kringen te verdiepen.

Dominee Bob Fu, de oprichter van de christelijke mensenrechtengroep China Aid, beschreef de CCP als ‘s werelds grootste extreem atheïstische partij.

“[De] CCP heeft zich schuldig gemaakt aan de ergste religieuze vervolging en misdaden tegen de menselijkheid,” vertelde Fu aan The Epoch Times.

In de woorden van Brownback is de CCP “in oorlog met het geloof” – of het nu gaat om christenen, Tibetaanse boeddhisten, Oeigoeren en andere moslimminderheden in Xinjiang, of de Falun Gong meditatiediscipline.

“Het is een oorlog die ze niet zullen winnen”, zei Brownback.

Nultolerantie

Een jaar na de machtsovername door de CCP in 1949 trokken Chinese troepen Tibet binnen en legden de Tibetanen een 17-punten overeenkomst op om de heerschappij van de CCP te legitimeren. Ondanks de rooskleurige beloften van Tibetaanse autonomie op papier, veranderde Peking de regio in een staat van toezicht en installeerde arbeidskampen.

De Dalai Lama, de spirituele leider van de regio, ging in 1959 in ballingschap in India nadat het regime een opstand gewelddadig had neergeslagen, waarbij tienduizenden Tibetanen om het leven kwamen. In de 20 jaar daarna zijn volgens schattingen van de Tibetaanse regering in ballingschap ongeveer 1,2 miljoen Tibetanen omgekomen onder het repressieve beleid van het regime. In een wanhopige daad van verzet hebben meer dan 150 Tibetanen zichzelf in brand gestoken.

Volgens het laatste rapport van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken controleert de politie routinematig privé-correspondentie, doorzoekt zij woningen en onderzoekt zij telefoongegevens op zoek naar verboden inhoud zoals “reactionaire muziek” uit India. Provinciale ambtenaren verboden studenten ook om deel te nemen aan religieuze activiteiten tijdens schoolvakanties. In het rapport wordt melding gemaakt van 273 Tibetanen die eind 2019 werden “vastgehouden in strijd met internationale mensenrechtennormen”.

Een non loopt te midden van het puin van verwoeste huizen bij het Larung Gar boeddhistisch instituut in de provincie Sertar in het zuidwesten van China’s provincie Sichuan op 29 mei 2017. (Johannes Eisele/AFP via Getty Images)

Een Tibetaanse herder genaamd Lhamo, een 36-jarige moeder van drie, werd in juni 2020 vastgehouden omdat ze geld naar haar familie in India had gestuurd. De familieleden die haar twee maanden later zagen, vonden haar “zwaar gekneusd en niet in staat om te spreken”, volgens de belangenorganisatie Human Rights Watch. Ze stierf enkele dagen later in een plaatselijk ziekenhuis en werd onmiddellijk gecremeerd.

Nu de huidige Tibetaanse spirituele leider 86 jaar oud is, heeft Peking duidelijk gemaakt dat het de hand wil hebben in de keuze van zijn opvolger. In een witboek dat in mei werd gepubliceerd, zei de Chinese Staatsraad dat zij “92 gereïncarneerde levende boeddha’s” had geïdentificeerd en goedgekeurd – waarmee duidelijk werd dat de Chinese Staatsraad de volgende Dalai Lama wil kiezen wanneer de huidige overleden is.

“De CCP voert een nultolerantie-beleid ten aanzien van religieuze gelovigen,” vertelde Lobsang Tseten, uitvoerend directeur van de in de VS gevestigde Tibetaanse activistengroep Students for a Free Tibet, aan The Epoch Times. Hij voegde eraan toe dat “de willekeurige heerschappij van de CCP in Tibet een directe bedreiging vormt voor elk aspect van het leven van een Tibetaan”.

Kerken ‘siniciseren’

Onder het bestuurd van de huidige leider Xi Jinping heeft de CCP de onderdrukking van katholieke en protestantse kerken eveneens opgevoerd.

De Chinese autoriteiten hebben duizenden kruisen uit kerken verwijderd, pastoors gearresteerd, christelijke afbeeldingen laten verwijderen en een agressief ‘siniciserings’-beleid gevoerd door ‘patriottische kerken’ op te richten, waarin afbeeldingen van Jezus Christus en de Maagd Maria worden vervangen door portretten van Xi of Mao.

Screenshots van video’s geüpload door ChinaAid tonen de vernieling van de Gouden Lampstand Kerk in de stad Linfen in de Chinese provincie Shanxi op dinsdag 9 jan. 2018. (ChinaAid)

Het Chinese regime herinterpreteert en hervertaalt ook de Bijbel om een “Chinees christendom” te promoten, waarbij een Chinees ethiekboek een verhaal uit de Bijbel zo verdraaide dat Jezus een vrouw stenigde terwijl hij zichzelf een zondaar noemde.

In 2017 hebben ten minste vier steden en één provincie de kerstvieringen beperkt, waarbij displays van kerstversieringen, thematische voorstellingen en promotieactiviteiten werden verboden. Communistische functionarissen in één universiteit verboden activiteiten die verband houden met westerse religieuze feestdagen zogezegd om de jongere generatie te helpen “cultureel vertrouwen op te bouwen.” Een Christen kreeg in januari van dit jaar een fikse boete van 160.000 yuan (24.733 dollar) voor het vieren van kerstdag.

Als gevolg van de onderdrukking door het regime zijn er steeds meer ondergrondse kerken gekomen. Als reactie daarop hebben Chinese functionarissen kerkleden aangehouden en lange gevangenisstraffen aan voorgangers opgelegd.

Wang Yi, een predikant in het centraal-Chinese Chengdu die één van de grootste niet-geregistreerde christelijke kerken van het land stichtte, werd in december 2019 veroordeeld tot negen jaar gevangenisstraf wegens “illegale bedrijfsvoering” en “aanzetten tot ondermijning van de staatsmacht”, een aanklacht die het regime vaak gebruikt om dissidenten het zwijgen op te leggen.

In april meldde Radio Free Asia dat Peking geheime hersenspoel-installaties, die meestal marteling inhouden, beheerde in de zuidwestelijke Chinese provincie Sichuan om Christenen te dwingen hun geloof op te geven.

‘De partij wordt elke dag brutaler’

In het uiterste westen van Xinjiang worden momenteel meer dan 1 miljoen Oeigoeren en andere moslimminderheden vastgehouden in Chinese interneringskampen – door het regime “beroepsopleidingscentra” genoemd, die zogenaamd worden gebruikt om “extremisme te beteugelen” – waar zij te maken krijgen met dwangarbeid, marteling, seksueel misbruik, politieke indoctrinatie, gedwongen abortus en gedwongen sterilisatie.

Onder aanvoering van de Verenigde Staten heeft een groeiend aantal landen, waaronder België, Canada, Tsjechië, Litouwen, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, de onderdrukkingscampagne erkend als een vorm van genocide.

“De genocide op de Oeigoeren gaat nog steeds door en elke dag wordt de partij brutaler,” zei Rushan Abbas, uitvoerend directeur van de in Washington gevestigde non-profit Campaign for Uyghurs, in een verklaring van 30 juni, een dag voor de viering van het honderdjarig bestaan van de CCP. “Dit is het laatste alarmsignaal dat de CCP moet worden gestopt als we een wereldwijd systeem van waardigheid en orde willen behouden dat door iedereen wordt gerespecteerd.”

De Jieleixi No.13 dorpsmoskee met de leuze “Hou van de [Chinese Communistische] Partij, Hou van China,” in Yangisar, ten zuiden van Kashgar, in de westelijke regio Xinjiang van China op 4 juni 2019. (GREG BAKER/AFP via Getty Images)
Uit een recent rapport van twee in Washington gevestigde organisaties – Oxus Society for Central Asian Affairs en Uyghur Human Rights Project – blijkt dat ten minste 28 landen in de wereld “medeplichtig zijn aan China’s pesterijen en intimidatie van Oeigoeren”. Veel van deze landen hadden sterke economische banden met China, waaronder de landen die zich hebben aangesloten bij China’s Belt and Road-initiatief (BRI, ook bekend als One Belt, One Road).

“Naarmate China zijn rol wereldwijd uitbreidt via de BRI, zullen waarschijnlijk meer lande gevangen raken in afhankelijkheidsrelaties, waardoor China meer mogelijkheden krijgt om hen te dwingen om te helpen in hun campagnes tegen diasporaleden en bannelingen,” aldus het rapport.

“Wij kunnen u laten verdwijnen”

Nergens komt de haat van de CCP tegen religie duidelijker naar voren dan in haar bloedige onderdrukking van beoefenaars van Falun Gong, een spirituele discipline met langzame meditatieve oefeningen en morele leringen gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, aldus haar website.

Uit angst voor de populariteit van Falun Gong in China begon toenmalig leider Jiang op 20 juli 1999 met een gewelddadige vervolging van de beoefenaars. Chinese topambtenaren gaven geheime bevelen om hen “politiek te vernietigen, financieel bankroet te laten gaan en hun reputatie te ruïneren”, aldus een voormalige militaire kolonel die de bijeenkomst bijwoonde.

Sindsdien zijn miljoenen beoefenaars van Falun Gong opgesloten in gevangenissen, werkkampen, psychiatrische inrichtingen en andere detentiefaciliteiten in China. Honderdduizenden zijn daar gefolterd in een poging de beoefenaars te dwingen hun geloof op te geven. Een ongekend aantal is omgekomen bij door de Chinese staat georganiseerde gedwongen “orgaanoogst”, waarbij hun organen werden verwijderd om te worden verkocht op de transplantatiemarkt.

De vervolging gaat ook vandaag nog door.

In de eerste vijf maanden van 2021 zijn 599 Falun Gong beoefenaars veroordeeld wegens hun geloof; één van hen, 81 jaar oud, kreeg negen jaar, volgens gegevens van Minghui.org, een in de VS gevestigde website die de vervolging van de geloofsgroep opvolgt. Meer dan 15.000 personen zijn vorig jaar het slachtoffer geworden van intimidatie of arrestatie.

Aangelokt door mooie bonussen begonnen politie en lokale ambtenaren vorig jaar een grootscheepse “Zero-Out Campagne” om beoefenaars in het hele land te vervolgen, aldus Minghui. De beoefenaars werd verteld dat ze een verklaring moesten ondertekenen waarin ze afstand deden van hun geloof, anders zouden hun pensioenen, carrières of de opleiding van hun kinderen in gevaar komen.

“We kunnen je laten verdwijnen wanneer we willen,” zou een officier uit de noordelijkste provincie van China, Heilongjiang, tegen een beoefenaar hebben gezegd.

Falun Gong beoefenaars nemen deel aan een optocht in Flushing, New York, op 18 april 2021, ter herdenking van de 22e verjaardag van de ’25 april vreedzame bijeenkomst’ van 10.000 Falun Gong beoefenaars in Beijing in 1999. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

Guo Zhenfang, uit de stad Chifeng in het zuidoosten van Binnen-Mongolië, overleed in juni, één dag na zijn proces. In het ziekenhuis vond zijn familie bloedvlekken op zijn neus en een wond rond zijn knieschijf. Zijn rug was vanaf zijn middel “purperrood” geworden, aldus Minghui. Tientallen politieagenten in burger beletten de familie om het lichaam verder te onderzoeken en stuurden het zonder hun toestemming naar het crematorium.

Lü Songming, een voormalige geschiedenisleraar aan een middelbare school uit de Zuid-Chinese provincie Hunan, zat in totaal 14 jaar in de gevangenis. Hij verloor ongeveer 20 tanden door afranselingen, dwangarbeid, elektrocutie en andere vormen van marteling. Toen hij in 2018 werd vrijgelaten, had hij nog maar zes tanden over en was hij niet meer geschikt om te werken. Hij leed aan herhaaldelijk hartfalen en overleed uiteindelijk in maart op 53-jarige leeftijd.

‘Een echte zwakte’

Brownback merkte op dat in Xi’s China de brute, onmenselijke tactieken uit het Mao-tijdperk in toenemende mate een comeback maken.

Maar in zijn haast om de macht over China’s gelovigen te laten gelden, zei Brownback, toont het regime “een echte zwakte.”

“Ze moeten het gevoel hebben dat ze de controle verliezen, en daarom zijn ze veel repressiever en wreder,” zei hij.

De schendingen van de mensenrechten en de godsdienstvrijheid in Peking kosten het regime zijn imago in de wereld, terwijl het in eigen land zijn vermogen om zijn heerschappij te handhaven schaadt, aldus Brownback.

“Communisme en geloof hebben grote problemen om naast elkaar te bestaan, en het geloof zal niet worden onderworpen, dus uiteindelijk zal het communisme vallen,” zei hij.

Wat overblijft van de 100-jarige erfenis van de CCP, zei dominee Fu, zal haar reputatie zijn als “die ene politieke partij die het grootste aantal mensenlevens heeft vernietigd … in de hele geschiedenis van de mensheid”.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (2 juli 2021): Replacing God: The CCP’s Century-Long War Against Faith

‘Authentieke Puurheid’: Shen Yun toont het China van voor het communisme

Om sommige van de beste kunstwerken van de Westerse beschaving te zien, moet je omhoog kijken.

Op de plafonds van paleizen en kerken staan uitgestrekte hemelscènes, allegorieën en heiligen en goddelijke wezens in al hun grootsheid – een staaltje van technische en technologische innovatie, meesterschap gekoppeld aan de bloei van menselijke creativiteit en verbeeldingskracht die alles wat vandaag de dag wordt uitgevonden evenaart.

Het beroemdst is misschien wel Michelangelo’s fresco op het plafond van de Sixtijnse Kapel. Op de centrale panelen van het plafond speelt zich geen hemels tafereel af maar wel het verhaal van de mensheid, van de schepping tot de zondeval en de verlossing van de mens, met halfgoddelijke toeschouwers die vanuit de hoeken toekijken.

Kunst op zijn best raakt onze menselijkheid, beantwoordt onze diepste vragen en helpt ons zin te vinden in het leven.

“Je denkt: ‘Hoe zou de hemel eruitzien? Als er een hemel was, hoe zou die er dan uitzien?”, zegt Jared Madsen, al lange tijd presentator van Shen Yun Performing Arts, een in New York gevestigd klassiek Chinees dansgezelschap. “Dit zoeken naar het goddelijke, het zoeken naar iets hogers – dat is echt wat je terugziet in veel van de Chinese cultuur en in veel van onze voorstellingen.

“Het mooie is dat je in onze voorstelling iemand kunt hebben die niet alleen zoekt, maar die ook echt naar de hemel gaat. Ze worden omhoog getrokken en vliegen de hemel in. Ze krijgen de [hemelse feeën] te zien, en ze hebben zo’n complete ervaring.

“Dit zijn dingen waar ieder mens over nadenkt, waar we ons allemaal over verwonderen. En we krijgen dit te zien op het toneel, het is wonderbaarlijk.”

Madsen verwijst naar een uniek – en gepatenteerd – productie-element van Shen Yun, dat de Chinese cultuur van voor de komst van het communisme presenteert.

Terwijl de Chinese Communistische Partij (CCP) als doel heeft “te strijden tegen hemel, aarde en de mens,” is de traditionele Chinese cultuur het tegenovergestelde, gericht op het geloof in harmonie tussen hemel, aarde en de mensheid.

Scènes van hemelse paleizen, van de Schepper die neerdaalt om 5000 jaar beschaving in gang te zetten, van goddelijke wezens die de goeden en gelovigen te hulp komen, van menselijke wezens uit lang vervlogen tijden of juist in de moderne tijd die worstelen met deze diepe vragen over het doel van het leven – dit alles wordt een levend kunstwerk dat wordt weergegeven in expressieve dans, schitterende kostuums en een digitaal decor dat het scherm tot in de kosmos laat reiken. Shen Yun verenigt de genialiteit in verbeelding en het meesterschap in vaardigheid en techniek, die nodig zijn om een meesterwerk te creëren.

“Het is een culturele show maar tegelijkertijd gaat het veel dieper dan dat. … Het connecteert met iets wat aan de basis van de mensheid ligt,” zei Madsen.

Dit is de authentieke, traditionele Chinese cultuur waarvan de CCP niet wil dat je die ziet.

De waarheid over China

Shen Yun’s missie is om “5.000 jaar Chinese beschaving te doen herleven,” volgens de website van het gezelschap. De oude Chinezen geloofden dat deze beschaving goddelijk geïnspireerd was, doorgegeven door de goden, en zij hielden deze beschaving vijf millennia lang intact – tot de bloedige communistische staatsgreep in 1949. En nadat de CCP de macht overnam, lanceerde het de Culturele Revolutie, die de traditionele cultuur met wortel en tak uitroeide door tempels met de grond gelijk te maken, boeken te verbranden en onschuldigen te mishandelen. Alles bij elkaar heeft de machtsovername van de CCP geresulteerd in ten minste 50 tot 60 miljoen doden.

Veel ging verloren en de cultuur in China onder het communistische regime werd vervormd, maar de historische legendes, mythen en personages leefden voort in de herinnering van sommigen in China en daarbuiten. In 2006 kwamen kunstenaars uit de hele wereld – onder wie ook een aantal die China waren ontvlucht – samen in het land van de vrijheid om een gezelschap te vormen waarmee ze een cultuur die zo goed als verloren was, tot uitdrukking konden brengen en op het wereldtoneel konden presenteren.

De traditionele Chinese cultuur is geworteld in goddelijke gedachten, zegt Madsen – boeddhisme, taoïsme en confucianisme. Centraal in de cultuur staat respect voor het goddelijke en het geloof dat goede mensen gezegend zijn en dat kwaad wordt bestraft.

Deze holistische kijk op de mensheid is wat Madsen’s interesse in Chinese filosofieën wekte, toen hij nog op de middelbare school zat. In onze moderne, van technologie afhankelijke en grotendeels geseculariseerde wereld komen vragen over waar we vandaan komen, het doel van het leven en wat ons daarna te wachten staat, niet in de dagelijkse gesprekken aan bod. Maar Madsen vond antwoorden – soms op vragen die hij zich niet eens had kunnen voorstellen – in de oude filosofieën die hij begon te lezen, en hij ontwikkelde een grote fascinatie voor China.

“En toen ging ik naar China,” zei Madsen. Dit was in de jaren 1990, en de realiteit was somber. “Ik realiseerde me al snel dat de verbazingwekkende dingen die ik in verschillende boeken over het confucianisme en taoïsme had gelezen … – van zo gauw ik in China aankwam, besefte ik: Oh, dit is een communistische samenleving”.

In zekere zin, toen Madsen Shen Yun ontmoette, voelde dat aan als thuiskomen.

Schoonheid die de ziel verheft

Dante, de poëet bij uitstek, schreef dat schoonheid de ziel laat ontwaken en aanzet tot handelen.

Shen Yun hoofddanseres Evangeline Zhu voelt hetzelfde. Schoonheid is niet alleen een lust voor het oog. Een puur en transcendent soort schoonheid, wat de middeleeuwse en Renaissance geleerden en kunstenaars objectieve schoonheid noemden, of wat de romantici het sublieme noemen, kan de ziel beroeren.

“Er is een cruciaal aspect van kunst, en dat is het esthetische principe,” zei Zhu. “Wat is schoonheid? Wat is geen schoonheid? In de kunst draait alles om schoonheid, maar de specifieke standaard van een kunstvorm is heel belangrijk.”

“Maar in de wereld van vandaag zijn mensen het niet eens over wat ‘mooi’ is. We zeggen dat het in het oog van de toeschouwer zit, of dat het een kwestie van persoonlijke smaak is. Daarom denk ik dat de geest en het morele begrip van de kunstenaar net zo belangrijk zijn als zijn vaardigheid.” Om transcendente schoonheid uit te drukken, moet de artiest proberen te begrijpen wat het betekent.

Shen Yun neemt deze zoektocht naar het begrijpen van schoonheid serieus; de naam zelf betekent “de schoonheid van goddelijke wezens die dansen”. Zelfs de kostuums – couture versierd met meer detail dan een toeschouwer ooit zal kunnen bevatten – zijn gemaakt met respect voor authenticiteit, gemaakt naar het voorbeeld van de kleding van bepaalde dynastieën, waarvan werd gezegd dat ze door de hemelen werd geïnspireerd.

“Voor mij is de vorm van kunst die de geest van mensen kan verruimen, die hun menselijkheid kan oproepen en hun hart kan bewegen in de richting van vriendelijkheid, prachtig,” zei Zhu.

Klassieke Chinese dans staat bekend om zijn expressiviteit en leent zich goed voor het vertellen van verhalen door middel van dans. Shen Yun’s voorstellingen bevatten ongeveer een dozijn verhalende dansen, elk begeleid door een originele compositie van oude Chinese melodieën uitgevoerd door een westers klassiek orkest waar een aantal Chinese instrumenten aan toegevoegd zijn. Deze verhalen vertellen over liefde en liefdesverdriet, vreugde en tragedie, de relatie tussen een ouder en kind, en over helden die eer en moed tonen als ze hun volk verdedigen. Zhu heeft al menig toeschouwer tot tranen toe bewogen zien worden door haar optreden.

“Dans is een vorm van communicatie,” zei ze. “Het brengt iets over dat verder gaat dan taal en via de zintuigen communiceer je en maak je indruk op het publiek met iets diepgaands.

“Wat ga je communiceren? … Ik denk dat het belangrijk is voor een artiest om daarover na te denken.”

Shen Yun hoofddanseres Evangeline Zhu. (NTD Televisie)

De harten van mensen tot goedheid inspireren

Mensen die Shen Yun in het Lincoln Center hadden willen zien optreden, maar de voorstellingen halverwege de tournee geannuleerd zagen vanwege de pandemie, kregen onlangs eindelijk de kans om het zien. Op 26 juni, trapte Shen Yun een nieuw seizoen af in Stamford, Connecticut,.

“Het is erg spiritueel verheffend,” zei Chris Fiene, een ingenieur. “Na de pandemie doet het erg veel plezier om eindelijk samen met andere mensen deze show mee te maken en hen er ook van te zien genieten.”

John Connor Blow liep met opgeheven armen het theater uit en uitte zijn dankbaarheid. “Ik was tot tranen toe geroerd van vreugde,” zei Blow, die er het hele afgelopen jaar van gedroomd had Shen Yun te zien. “En het heeft mijn leven veranderd.”

“Ik kan een connectie voelen met de dansers en met de situatie die ze proberen uit te beelden. Ik voel me geweldig. Het is een ongelooflijke ervaring,” zei Diego Mansilla, een professor aan de Universiteit van Massachusetts. Hij en zijn vrouw, Adel, hadden bijna drie jaar gewacht om Shen Yun te zien, verlengd door de pandemie, maar het was het wachten waard.

Sommige van Shen Yun’s dansstukken laten tragedie zien, maar ook de triomf van het goede van de mensheid, zei Diego. Ongeacht de tegenspoed die werd uitgebeeld, het einde van elk verhaal bracht goedheid en hoop.

Adel zei dat dit iets was dat hen bij zou blijven in hun dagelijks leven, een herinnering “om ervoor te zorgen dat de slechte kant nooit in ons wint … [en] dat de goedheid die zij [de performers] laten zien – dat ik het in me houd en de bewuste keuze maak dat ik niet aan de kant van de slechte krachten wil staan.”

“Ze doen zoveel om het ons te laten zien, om te inspireren … deze authentieke zuiverheid,” zei ze. “Hoe kan ik thuiskomen en boos zijn over dingen? Dat kan ik niet. … Ik voel me nu verantwoordelijk om door te gaan met wat zij ons gaven. Ze hebben zoveel moeite gedaan om ons dat te geven.”

NTD heeft bijgedragen aan dit verslag.

The Epoch Times is een trotse sponsor van Shen Yun Performing Arts. Voor meer informatie, bezoek ShenYunPerformingArts.org

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (02 juli 2021): ‘Authentic Purity’: Shen Yun Showcases a China Before Communism

 

Xi Jinping waarschuwt dat buitenlandse mogendheden “het hoofd zullen ingeslagen worden” als ze de confrontatie met Peking aangaan

In een toespraak ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de oprichting van de Chinese Communistische Partij (CCP) zei leider Xi Jinping dat buitenlandse troepen “het hoofd ingeslagen” zullen worden als zij China proberen te intimideren. Hij voegde eraan toe dat het regime alle pogingen van het zelfbestuurde Taiwan om formele onafhankelijkheid op te eisen, zou “verpletteren”.

In zijn toespraak van een uur op het Tiananmenplein in Beijing heeft Xi gezworen dat hij de CCP zou binden aan alle Chinezen, beloofde hij het Chinese leger te versterken en prees hij het marxisme.

Xi was de enige die een grijs tuniekpak in Mao Zedong-stijl droeg, terwijl alle andere mannelijke CCP-leiders gekleed gingen in een zwart pak met stropdas.

Tijdens Xi’s toespraak applaudisseerden de ongeveer 70.000 geselecteerde toeschouwers op het plein allemaal tegelijk, in hetzelfde tempo en zonder enthousiasme. Na de toespraak van Xi regende het, een slecht voorteken in de Chinese cultuur. Gedurende het hele proces behielden de hoge leiders van de CCP en het publiek een pokergezicht, zelfs tijdens het handen schudden.

Hu Jintao, de voormalige leider van de CCP, en Wen Jiabao, de voormalige premier, namen deel aan de viering, maar hun voorgangers Jiang Zemin en Zhu Rongji kwamen niet opdagen, wat ongebruikelijk is in de geschiedenis van de CCP.

“Het doel van de viering van de CCP is slechts het tonen van haar kracht … die haar zwakte verbergt in zowel binnenlandse als diplomatieke zaken,” vertelde Su Tzu-yun, directeur van de Defense Strategy and Resources Division van het Institute for National Defense and Security Research in Taiwan, aan The Epoch Times.

Su merkte op dat het CCP-regime worstelt op economisch en politiek vlak, met de kwestie van de Straat van Taiwan, en in de betrekkingen met andere landen.

“Het CCP-regime probeerde de aandacht van de Chinese bevolking te verleggen van hun ontevredenheid over het regime naar buitenlandse zaken [door zich te richten op het Westen en Taiwan],” merkte Su op.

De Chinese leider Xi Jinping, staand met voormalig leider Hu Jintao, woont de viering bij ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de Chinese Communistische Partij op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking, China op 1 juli 2021. (Lintao Zhang/Getty Images)

De toespraak van Xi

Xi, de machtigste leider van de CCP sinds de stichter van het regime, Mao Zedong, speechte donderdag op communistische toon en beweerde dat hij alle CCP-leden en zelfs alle Chinezen vertegenwoordigde.

“De CCP is solidair met het Chinese volk, ze zullen samen leven en samen sterven,” zei Xi. “Alle pogingen om de CCP te scheiden van het Chinese volk zullen absoluut mislukken. De meer dan 95 miljoen CCP-leden en de meer dan 1,4 miljard Chinezen zullen zo’n scenario nooit laten gebeuren.”

Daarna sprak Xi als vertegenwoordiger van het hele Chinese volk.

“Het Chinese volk zou nooit toestaan dat een buitenlandse macht ons [de CCP en China] intimideert, onderdrukt of onderwerpt. Iedereen die dat durft, zal met zijn hoofd bloedig tegen de Grote Muur van staal geslagen worden, die door meer dan 1,4 miljard Chinezen is gesmeed,” zei Xi.

Xi beweerde dat het verenigen van Taiwan de historische taak is van de CCP. Vervolgens zei hij: “Alle zonen en dochters van China, met inbegrip van landgenoten aan beide zijden van de Straat van Taiwan, moeten samenwerken en in solidariteit voorwaarts gaan en alle ‘Taiwan-onafhankelijkheid’-complotten resoluut verpletteren.”

Xi sloot zijn toespraak af met de wens dat de CCP nooit uit elkaar zou vallen.

Chinese vrouwen zingen tijdens een ceremonie ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de Communistische Partij op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing, China op 1 juli 2021. (Kevin Frayer/Getty Images)

Commentaar

Commentatoren uitten niet veel bezorgdheid over de dreigementen die Xi uitte, maar allen merkten op dat de gezichtsuitdrukkingen van Xi en andere hoge CCP-leiders afgemeten waren tijdens de viering.

“Ze zouden blij moeten zijn om het honderdjarig bestaan van de partij te vieren … Ze waren angstig en in paniek,” zei Su Tzu-yun. “Het is een weerspiegeling van de moeilijke situatie waarin de CCP verkeert.”

De in de VS gevestigde politieke commentator Chen Pokong merkte op 1 juli in zijn onafhankelijke mediakanaal op: “Xi Jinping las zijn toespraak zonder enige emotie op zijn gezicht, het leek op het lezen van een condoleance.”

Sprekend over Xi’s dreigementen, zei Su dat hij zich geen zorgen maakte dat het regime in Peking Taiwan in korte tijd met geweld zou proberen herenigen met het Chinese vasteland, maar stelde toch voor: “Taiwan moet zijn verdediging versterken.”

De Taiwanese Raad voor Aangelegenheden van het Chinese vasteland verklaarde op 1 juli dat het Taiwanese volk de eenzijdige principes van de CCP verwerpt, en dat de kernwaarden van de Taiwanese samenleving “democratie, vrijheid, mensenrechten en de rechtsstaat” zijn. De raad drong er bij Peking op aan de diplomatieke suggesties van Taipei te volgen, die “vrede, wederkerigheid, democratie en dialoog” zijn.

Het Chinese regime claimt het eiland als het zijne, ondanks het feit dat Taiwan een de facto onafhankelijk land is met een eigen leger, democratisch gekozen regering en grondwet.

Vier leden van de Hongkongse Liga van Sociaal-Democraten marcheren op straat om er bij het regime in Peking op aan te dringen alle politieke gevangenen in Hongkong op 1 juli 2021 vrij te laten. (Song Bilong/The Epoch Times)

Terwijl de CCP haar honderdjarig bestaan vierde, werden pro-democratische activisten in Hongkong geconfronteerd met toenemende arrestatie-druk en protesteerden zij in de stad. Ze drongen er bij het regime in Peking op aan om alle politieke gevangenen en dissidenten vrij te laten.

Volgens de in de VS gevestigde organisatie Dui Hua Foundation, die zich bezighoudt met het verzamelen van gegevens over politieke gevangenen in China, had het regime van de CCP op 31 maart 44.932 politieke gevangenen in hechtenis genomen.

Luo Ya heeft bijgedragen aan dit verslag.

Nicole Hao is een in Washington gevestigde verslaggeefster die zich richt op China-gerelateerde onderwerpen. Voordat ze in juli 2009 bij de Epoch Media Group kwam, werkte ze als global product manager voor een spoorwegbedrijf in Parijs, Frankrijk.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (01/07/2021): Xi Jinping Warns Foreign Powers Will Get Their ‘Heads Bashed’ If They Confront Beijing

De Chinese Communistische Partij heeft het beste van China vernietigd

De Chinese Communistische Partij (CCP) heeft strenge voorzorgsmaatregelen genomen bij de voorbereidingen op haar 100-jarig bestaan. Peking wordt zwaar bewaakt. Winkels met messen zijn verplicht om naar een identiteitsbewijs te vragen en de gegevens van klanten aan de politie door te geven. Restaurants in afgezette gebieden zijn gedwongen hun deuren te sluiten. De CCP arresteert mensen die naar Peking gaan en blokkeert alle sociale media-accounts die niet voldoende blijk geven van zelfcensuur.

De CCP lijkt misschien sterk aan de buitenkant, maar in werkelijkheid is ze uiterst nerveus. Ondanks decennia van strenge controle en hersenspoeling beseft het Chinese volk maar al te goed dat het communistische systeem tegen de menselijke natuur ingaat en niet lang zal standhouden.

Sinds haar machtsovername van China heeft de CCP naar schatting 80 miljoen Chinezen vermoord. In de loop van haar bestaan is zij nooit opgehouden met haar zuiveringscampagnes tegen verschillende groepen, waarbij telkens een nieuwe groep als doelwit werd gekozen. De belangrijkste doelwitten waren diegenen die het beste van het Chinese volk en zijn cultuur vertegenwoordigden.

In de jaren vijftig onteigende de CCP landeigenaren, confisqueerde particuliere bedrijven van ondernemers en vermoordde miljoenen mensen die zij “kapitalisten” noemde. Veel van de slachtoffers waren de best opgeleiden en de meest succesvollen in de Chinese samenleving – vaak diegenen die het beste van de Chinese cultuur doorgaven, aan hen doorgegeven via een lange familiegeschiedenis.

Een Chinese landeigenaar wordt geëxecuteerd door een communistische soldaat in Fukang, China. (Publiek domein)

Het Chinese volk heeft een lange traditie van loyaliteit aan familie en echtgenoten. Toen CCP-functionarissen de steden bereikten, scheidden ze van hun vrouwen en trouwden met stadsmeisjes. De Chinezen hebben ook een lange geschiedenis van respect voor en steun aan degenen die in tempels wonen. Maar de CCP dwong monniken te trouwen.

Alle communistische landen hebben hongersnood gekend. Het is een onvermijdelijk gevolg van het communistische systeem. In China heeft de Grote Hongersnood van 1958 tot 1962 naar schatting zo’n 40 miljoen mensen het leven gekost. In duizenden gevallen werden mensen tot waanzin gedreven en wendden zich tot kannibalisme.

Er is één verhaal dat alom bekend is. Een vader en zijn twee kinderen, een jongen en een meisje, waren de enigen die nog in hun boerderij woonden. Op een dag joeg de vader zijn dochter het huis uit. Toen het meisje terugkwam, was haar broer verdwenen. Er dreef een laagje wit schuim in de wok en er was een bot bij het fornuis gegooid. Een paar dagen later deed de vader water in de wok en vroeg toen zijn dochter om langs te komen. Het meisje was zo bang dat ze zich huilend en smekend achter de deur verborg: “Pa, eet me niet op. Ik zal het gras verzorgen en het vuur voor je aanhouden. Als je me opeet, zal niemand voor je werken.”

China heeft een geschiedenis van 5000 jaar beschaving. Gedurende het grootste deel van die tijd was China het voorwerp van afgunst van de omringende landen. De mensen waren beschaafd en leidden een stijlvol leven. Zelfs koningen uit andere landen kozen ervoor om in China te blijven en zelfs te sterven. Het communisme heeft echter hongersnood, armoede en een eindeloze oorlog tegen het Chinese volk gebracht.

De Chinezen hebben een traditie van buitengewoon respect voor ouderen en tonen respect voor hun ouders, grootouders en leraren. “Eén dag mijn leraar, levenslang mijn vader,” zoals het oude gezegde luidt – wie mij één dag onderwijst, is mijn vader voor het leven.

In de jaren zestig, tijdens de Culturele Revolutie, werden tieners echter door communistische functionarissen aangemoedigd om hun ouders en leraren te slaan. Alleen al in Peking werden meer dan duizend leraren door hun leerlingen doodgeslagen. Als jonge man sloeg Bo Xilai – de toekomstige burgemeester van de superstad Chongqing, die later als hoge ambtenaar de Verenigde Staten zou bezoeken – op de borst van zijn vader, waarbij hij verschillende ribben brak. Dit soort daden was ongezien in 5000 jaar Chinese geschiedenis.

De CCP gebruikte tieners om huizen van burgers te doorzoeken en antiquiteiten, kunstwerken en traditionele voorwerpen die zij aantroffen te vernietigen, evenals openbare kunstwerken, tempels, enzovoorts – alles wat mensen aan de traditionele Chinese cultuur kon herinneren.

De Chinese cultuur werd altijd geloofd goddelijk geïnspireerd te zijn. Maar de communistische ideologie is tegen de menselijkheid en tegen de menselijke natuur. Alles wat de traditionele cultuur en principes vertegenwoordigt is een obstakel voor de handhaving van haar ideologie.

Kaderleden van de Communistische Partij hangen een plakkaat om de nek van een Chinese man tijdens de Culturele Revolutie in 1966. De woorden op het bord vermelden de naam van de man en beschuldigen hem ervan lid te zijn van de “zwarte klasse”. (Publiek domein)

Na tieners te hebben gebruikt om traditionele voorwerpen te vernietigen en politieke tegenstanders omver te werpen, stuurde de CCP diezelfde tieners naar het afgelegen platteland om “opgeleid” te worden. Dit voorkwam een potentiële revolutie en de vraag van hen naar werk. Deze jongeren werden geconfronteerd met vele jaren van pijn en hopeloosheid.

De CCP sloot ook universiteiten en stuurde intellectuelen naar het platteland om op het land te werken voor “heropvoeding”. De handen van veel musici gingen kapot door de zware arbeid. Talloze schrijvers, kunstenaars, professoren, ingenieurs, wetenschappers, vooraanstaande deskundigen en culturele elites – de mensen die van oudsher de kennis, vaardigheden en culturele geest van een land in zich dragen – pleegden zelfmoord.

Het ergste is dat de CCP, toen zij aan de macht kwam, religie verbood en deze afdeed als “opium voor het volk”. Zij gebruikt het atheïsme om het geloof van de mensen in God te vernietigen en ontneemt de mensen hun het geloof in morele standaarden.

De ergste religieuze vervolgingscampagne van de CCP is gericht tegen Falun Gong beoefenaars. De omvang en de ernst van de vervolging is ongekend en richt zich tegen 100 miljoen beoefenaars van deze spirituele discipline, alsmede tegen hun gezinnen en vrienden. Falun Gong onderwijst traditionele meditatie – iets wat sinds de oudheid een kernonderdeel van de Chinese traditie vormt – en de principes waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.

Om de vervolging – die nu haar 23e jaar ingaat – uit te voeren, bevorderde CCP leider Jiang Zemin iedereen die deze vervolging steunde, en dwong hij de mensen zich te verzetten tegen waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. Door mensen te promoten die zich verzetten tegen het goede, plaatste de CCP diegenen die het meest in staat waren kwaad te begaan op de topposities in de Chinese samenleving.

Falun Gong beoefenaar Chi Lihua en haar dochter Xu Xinyang houden twee “voor en na de marteling” foto’s vast van Chi’s echtgenoot en Xu’s vader Xu Dawei. Hij werd veroordeeld tot acht jaar gevangenschap voor het beoefenen van Falun Gong in China, toen zijn vrouw zwanger was. Na zijn vrijlating zag zijn 8-jarige dochter hem voor het eerst, maar slechts voor 13 dagen, voordat hij stierf aan de verwondingen die hij opliep tijdens de zware martelingen die hij in de gevangenis onderging. Xu Xinyang is nu 16 jaar oud. (Jennifer Zeng/The Epoch Times)

De gedwongen orgaanoogst van Falun Gong beoefenaars – waarbij gezonde individuen worden gedood om hun organen te verkopen voor winst – wordt gesteund en uitgevoerd door het leger, de politie, rechtbanken, ziekenhuizen en het gevangeniswezen. Als gevolg hiervan is het hele land moreel bankroet.

Toen de CCP eenmaal winst begon te maken met het doden van Falun Gong-aanhangers voor hun organen, kon zij niet meer stoppen met haar handel in moord met winstoogmerk. Ze zet deze praktijk voort in de provincie Xinjiang.

De vernietiging van de Chinese tradities, de aantasting van de morele normen en de vervolging van gelovigen zijn de grootste misdaden van de CCP.

De partij heeft in China meer mensen gedood dan het aantal dat in de twee wereldoorlogen samen is omgekomen. Bovenop al het doden heeft zij alles in het werk gesteld om de geest, de cultuur en de waardigheid van het Chinese volk te vernietigen. De CCP is zich er ten volle van bewust dat zij de vijand van het volk is en heeft altijd in een existentiële crisis verkeerd.

Daarom proberen de leiders van de CCP, wanneer zij spreken tijdens jubilea, altijd een krachtige oproep te doen, en te doen alsof zij het Chinese volk vertegenwoordigen. In werkelijkheid heeft de CCP het Chinese volk gegijzeld, uit angst dat het in opstand zal komen en haar omver zal werpen.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (01 juli 2021): The Chinese Communist Party Has Destroyed the Best of China

De CCP wordt 100: een eeuw van moord en bedrog

Nieuws Analyse

Opmerking van de redactie: Sommige verhalen in dit artikel bevatten schokkende informatie over foltering en andere vormen van vernederende behandeling.

De Chinese Communistische Partij (CCP), die in juli 1921 werd opgericht, heeft een eeuw lang dood en verderf gezaaid onder de Chinese bevolking.

Gewapend met de marxistische ideologie van “strijd” als leidraad, heeft de CCP tal van bewegingen gelanceerd die gericht waren tegen een lange lijst van vijandige groepen: spionnen, landheren, intellectuelen, ontrouwe ambtenaren, pro-democratische studenten, religieuze gelovigen en etnische minderheden.

Met elke campagne beoogde de Partij een “communistische hemel op aarde” te creëren. Maar keer op keer zijn de resultaten hetzelfde: massaal lijden en dood. Intussen hebben enkele elite-functionarissen van de CCP en hun families ongelofelijk veel macht en rijkdom vergaard.

Meer dan 70 jaar partijheerschappij hebben geleid tot de dood van tientallen miljoenen Chinezen en de ontmanteling van een 5.000 jaar oude beschaving.

Hoewel China de afgelopen decennia economische vooruitgang heeft geboekt, blijft de CCP een marxistisch-leninistisch regime dat erop uit is haar greep op China en de wereld te verstevigen. Miljoenen gelovigen, etnische minderheden en dissidenten worden nog steeds gewelddadig onderdrukt.

Hieronder volgt een overzicht van enkele van de belangrijkste gruweldaden die de CCP in haar 100-jarige geschiedenis heeft begaan.

Het Anti-Bolsjewistische Liga incident

Minder dan tien jaar na de oprichting van de Partij begon Mao Zedong, die toen aan het hoofd stond van een door de communisten gecontroleerd gebied in de provincie Jiangxi in Zuidoost-China, een politieke zuivering van zijn rivalen, bekend als het Anti-Bolsjewistische Liga incident. Mao beschuldigde zijn rivalen ervan te werken voor de Anti-Bolsjewistische Liga, de inlichtingendienst van de Kuomintang, China’s regeringspartij in die tijd.

Het resultaat was dat duizenden leden van het Rode Leger en van de Partij werden gedood in de zuiveringsactie.

De campagne, die een jaar duurde en in de zomer van 1930 begon, was de eerste in een reeks bewegingen onder leiding van de paranoïde leider die mettertijd alleen maar bloediger en omvangrijker werden. Het massale bloedbad duurde tot Mao’s dood in 1976.

Hoewel niet precies bekend is hoeveel leden van de CCP tijdens de campagne werden gedood, schreef de Chinese historicus Guo Hua in een artikel uit 1999 dat binnen een maand 4.400 van de 40.000 leden van het Rode Leger waren gedood, waaronder tientallen militaire leiders. Binnen een paar maanden had het CCP-comité in het zuidwesten van Jiangxi meer dan 1.000 van zijn niet-militaire leden gedood.

Aan het eind van de beweging meldde het CCP-comité van Jiangxi dat 80 tot 90 procent van de CCP-functionarissen in de regio ervan beschuldigd waren spionnen te zijn en waren geëxecuteerd.

Ook familieleden van hoge ambtenaren werden vervolgd en gedood, aldus het rapport. De martelmethoden die volgens Guo werden toegepast op CCP-leden omvatten het verbranden van hun huid, het afsnijden van de borsten van vrouwen, en bamboestokken onder hun vingernagels duwen.

Mao woont een conferentie bij over kunst en literatuur in Yan’an in 1942. (Publiek domein)

De Yan’an rectificatie beweging

Nadat Mao partijleider was geworden, startte hij in 1942 de Yan’an rectificatie beweging – de eerste ideologische massabeweging van de CCP. Vanuit de basis van de CCP in het afgelegen berggebied van Yan’an in de noordwestelijke provincie Shaanxi, gebruikten Mao en zijn loyalisten de bekende tactiek om zijn rivalen ervan te beschuldigen spionnen te zijn, om zo hoge ambtenaren en andere partijleden te zuiveren.

Alles bij elkaar werden zo’n 10.000 CCP-leden gedood.

Tijdens de beweging werden mensen gemarteld en gedwongen te bekennen dat ze spionnen waren, schreef Wei Junyi in 1998 in een boek.

“Iedereen werd een spion in Yan’an, van middelbare scholieren tot basisschoolleerlingen,” schreef Wei, die toen redacteur was van het door de staat gecontroleerde persbureau Xinhua. “Twaalfjarigen, 11-jarigen, 10-jarigen, zelfs een 6-jarige spion werd ontdekt!”

Het tragische lot van de familie van Shi Bofu, een plaatselijke schilder, werd in Wei’s boek verhaald. In 1942 beschuldigden ambtenaren van de CCP Shi er plotseling van een spion te zijn en hielden hem vast. Die nacht beroofde de vrouw van Shi, die het waarschijnlijke doodvonnis van haar man niet kon verwerken, zichzelf en haar twee jonge kinderen van het leven. Uren later vonden ambtenaren haar en de lichamen van de kinderen en verkondigden publiekelijk dat Shi’s vrouw een “diepe haat” koesterde jegens de Partij en het volk, en dus de dood had verdiend.

Een Chinese landeigenaar wordt geëxecuteerd door een communistische soldaat in Fukang, China. (Publiek domein)

Landhervorming

In oktober 1949 nam de CCP de macht in China over, en Mao werd de eerste leider van het regime. Mao mobiliseerde de armste boeren van het land om met geweld het land en andere bezittingen in beslag te nemen van degenen die als landheren werden beschouwd – veelal boeren die het beter hadden. Miljoenen stierven.

Mao werd er in 1949 van beschuldigd een dictator te zijn en hij erkende dat.

“Mijne heren, u hebt gelijk, dat is precies wat we zijn,” schreef hij, volgens China File, een tijdschrift uitgegeven door het Center on U.S.-China Relations van de Asia Society. Volgens Mao moesten de communisten aan de macht dictatoriaal optreden tegen de “loopjongens van het imperialisme”, “de klasse van landheren en de bureaucratische bourgeoisie”, en “reactionairen en hun handlangers”, die verbonden waren met de oppositiepartij Kuomintang.

Natuurlijk waren het de communisten die beslisten wie er als “loopjongen”, “reactionair” of zelfs als “landheer” zou worden aanzien.

“Veel van de slachtoffers werden doodgeslagen en sommigen doodgeschoten, maar in veel gevallen werden ze eerst gemarteld om ze hun al dan niet ingebeelde bezittingen te laten onthullen,” aldus historicus Frank Dikötter, die nauwgezet Mao’s wreedheid heeft opgetekend.

Het boek “The Bloody Red Land” uit 2019 beschrijft het verhaal van Li Man, een overlevende landheer uit het zuidwesten van China’s Chongqing. Nadat de CCP aan de macht kwam, beweerden ambtenaren dat Li’s familie 1,5 ton goud had verstopt. Dit was echter niet waar, want de familie was jaren eerder failliet gegaan door de drugsverslaving van Li’s vader.

Omdat hij geen goud had om aan de CCP te geven, werd Li tot op de rand van de dood gemarteld.

“Ze trokken mijn kleren uit en bonden mijn handen en voeten aan een paal. Daarna bonden ze een touw rond mijn genitaliën en bonden een steen aan mijn voeten,” vertelde Li. Hij zei dat ze het touw vervolgens aan een boom hingen. Onmiddellijk gutste er “bloed uit mijn navel,” zei Li.

Li werd uiteindelijk gered door een ambtenaar van de CCP die hem naar het huis van een dokter in de Chinese geneeskunde stuurde. Zelfs nadat hij ernstige verwondingen aan zijn inwendige organen en geslachtsdelen had opgelopen, beschouwde Li zichzelf nog als gelukkig. Tien andere mensen die op hetzelfde moment als Li werden gemarteld stierven allemaal. In de volgende maanden werden Li’s naaste familieleden en uitgebreide familie de één na de ander doodgemarteld.

Als gevolg van de martelingen verloor Li – hij was toen 22 jaar oud – zijn mannelijkheid. Tijdens de daaropvolgende bewegingen van de CCP zou Li nog verschillende keren gemarteld worden, wat hem zijn gezichtsvermogen kostte.

Een uitgehongerd gezin, datum onbekend (Publiek domein)

Grote Sprong Voorwaarts

In 1958 lanceerde Mao ‘de Grote Sprong Voorwaarts’ – een vier jaar durende campagne die het land moest aanzetten tot een exponentiële verhoging van de staalproductie terwijl de landbouw werd gecollectiviseerd. Het doel was, zoals Mao’s slogan luidde, om “Groot-Brittannië te overtreffen en Amerika in te halen”.

Boeren kregen de opdracht ovens in de achtertuin te bouwen om staal te maken, waardoor landbouwgrond ernstig werd verwaarloosd. Bovendien stelden overijverige plaatselijke ambtenaren, die bang waren als “achterblijvers” te worden gebrandmerkt, onrealistisch hoge oogstquota vast. Het gevolg was dat de boeren niets meer te eten hadden nadat ze het grootste deel van hun oogst als belasting hadden afgedragen.

Wat volgde was de ergste door de mens veroorzaakte ramp in de geschiedenis: de Grote Hongersnood, waarbij tientallen miljoenen mensen van 1959 tot 1961 de hongerdood stierven.

Uitgehongerde boeren zochten hun voedsel bij wilde dieren, gras, schors en zelfs kaoliniet, een kleimineraal. Extreme honger dreef velen ook tot kannibalisme.

Er zijn gevallen bekend van mensen die de lijken aten van vreemden, vrienden en familieleden, en van ouders die hun kinderen doodden voor voedsel – en vice versa.

Jasper Becker, die het Grote Sprong Voorwaarts verslag “Hongerige Geesten” schreef, zei dat Chinezen uit pure wanhoop gedwongen werden zich in te laten met het verkopen van mensenvlees op de markt, en het ruilen van kinderen zodat ze niet hun eigen kinderen zouden opeten.

In 13 provincies waren er in totaal 3.000 tot 5.000 geregistreerde gevallen van kannibalisme.

Becker merkt op dat het kannibalisme in China eind jaren ’50 en begin jaren ’60 waarschijnlijk plaatsvond “op een schaal die ongekend is in de geschiedenis van de 20e eeuw.”

De Chinese historicus Yu Xiguang vond in de jaren ’80 een archieffoto uit zijn geboortedorp in de provincie Hunan. Daarop zou een man, Liu Jiayuan, staan naast het hoofd en de botten van zijn één jaar oude zoon. Liu werd uiteindelijk geëxecuteerd voor moord.

Yu interviewde later Liu’s overlevende familieleden in de jaren 2000 om het verhaal te verifiëren. Hij schreef in een verslag: “Liu Jiayuan was extreem uitgehongerd. Hij doodde zijn zoon en kookte [het vlees tot] een grote maaltijd. Voordat hij zijn eten op had, ontdekten zijn familieleden zijn misdaad en gaven hem aan bij de politie. Daarna werd hij gearresteerd en geëxecuteerd.”

Maar liefst 45 miljoen mensen stierven tijdens de Grote Sprong Voorwaarts, volgens historicus Dikötter, auteur van “Mao’s Grote Hongersnood.”

Kaderleden van de Communistische Partij hangen een plakkaat om de nek van een Chinese man tijdens de Culturele Revolutie in 1966. De tekst op het bord vermeldt de naam van de man en beschuldigt hem ervan lid te zijn van de “zwarte klasse”. (Publiek domein)

Culturele revolutie

Na de catastrofale mislukking van de Grote Sprong Voorwaarts, lanceerde Mao, die voelde dat hij zijn greep op de macht aan het verliezen was, in 1966 de Culturele Revolutie in een poging om de Chinese bevolking te gebruiken om de controle over de CCP en het land te herwinnen. Mao creëerde een persoonlijkheidscultus en wilde “de gezagsdragers die de kapitalistische weg bewandelen verpletteren” en zijn eigen ideologieën versterken, volgens een vroege richtlijn.

Gedurende tien jaar van opgedragen chaos werden miljoenen mensen gedood of tot zelfmoord gedreven in door de staat opgedragen geweld, terwijl ijverige jonge ideologen, de beruchte Rode Gardes, door het land trokken om China’s tradities en erfgoed te vernietigen en te denigreren.

De partij moedigde mensen uit alle lagen van de bevolking aan om collega’s, buren, vrienden en zelfs familieleden te verklikken die als “contrarevolutionairen” – mensen met politiek incorrecte gedachten of gedragingen – bestempeld werden.

De slachtoffers, onder wie intellectuelen, kunstenaars, ambtenaren van de CCP en anderen die als “klassenvijanden” werden beschouwd, werden onderworpen aan rituele vernedering door middel van “strijd sessies” – openbare bijeenkomsten waar de slachtoffers gedwongen werden hun vermeende misdaden toe te geven en fysiek en verbaal geweld van de menigte te verduren, voordat ze werden vastgezet, gemarteld en naar het platteland gestuurd voor dwangarbeid.

De traditionele Chinese cultuur en tradities waren een direct doelwit van Mao’s campagne om de “Vier Oude” uit te roeien – oude gebruiken, oude cultuur, oude gewoonten en oude ideeën. Als gevolg daarvan werden ontelbare culturele relikwieën, tempels, historische gebouwen, standbeelden en boeken vernietigd.

Zhang Zhixin, een elitemedewerker van de CCP die werkzaam was in het provinciebestuur van Liaoning, was één van de slachtoffers van de campagne. Volgens een verslag van de Chinese media na de Culturele Revolutie, deed een collega in 1968 aangifte tegen Zhang nadat zij tegen die collega had gezegd dat zij sommige acties van de CCP niet begreep. De 38-jarige werd vervolgens vastgehouden in een plaatselijk opleidingscentrum voor partij-kaderleden, waar meer dan 30.000 personeelsleden van de provinciale regering werden vastgehouden.

Tijdens haar detentie weigerde ze toe te geven dat ze iets verkeerd had gedaan en bleef ze bij haar politieke opvattingen. Ze was zeer loyaal aan de Partij, maar was het niet eens met een aantal van Mao’s beleidslijnen. Ze werd naar de gevangenis gestuurd.

Daar leed Zhang verschrikkelijk omdat ambtenaren haar probeerden te dwingen haar standpunten op te geven. Gevangenisbewakers gebruikten ijzerdraad om haar mond open te houden en duwden er dan een vuile dweil in. Ze bonden haar handen achter haar rug en hingen een blok ijzer van 40 pond aan de kettingen. Provinciale CCP-functionarissen rukten zelfs al haar haar uit, en bewakers regelden vaak dat mannelijke gevangenen haar in groep verkrachtten.

Zhang probeerde zelfmoord te plegen maar slaagde daar niet in, waardoor de gevangenisbeambten hun controle verscherpten. Haar man werd ook gedwongen van haar te scheiden. Begin 1975 was Zhang krankzinnig geworden. In april van dat jaar werd ze geëxecuteerd door een vuurpeloton. Voordat ze werd doodgeschoten, sneden de gevangenisbewakers haar luchtpijp door om haar het zwijgen op te leggen. Ze stierf op 45-jarige leeftijd.

Tijdens Zhangs gevangenschap werden haar man en twee jonge kinderen gedwongen hun relatie met haar te verbreken. Toen ze hoorden van haar dood, durfden ze niet eens te huilen uit angst dat ze gehoord zouden worden door buren die hen zouden aanklagen voor het koesteren van wrok tegen de Partij.

De rampzalige beweging eindigde in oktober 1976, minder dan een maand na Mao’s dood.

De erfenis van de Culturele Revolutie gaat volgens Dikötter veel verder dan de verwoeste levens.

“Het is niet zozeer de dood die de Culturele Revolutie kenmerkte, het was het trauma,” vertelde hij in 2016 aan NPR.

“Het was de manier waarop mensen tegen elkaar werden opgezet, verplicht werden om familieleden, collega’s, vrienden aan te geven. Het ging over verlies, verlies van vertrouwen, verlies van vriendschap, verlies van geloof in andere mensen, verlies van voorspelbaarheid in sociale relaties. En dat is de echte stempel die de Culturele Revolutie heeft achtergelaten.”

Een jong verweesd Chinees meisje zit in een wieg in een pleegzorgcentrum in Beijing op 2 april 2014. (Kevin Frayer/Getty Images)

Eén-kind beleid

In 1979 lanceerde het regime de “één-kind-politiek”, die koppels verbood om meer dan één kind te krijgen, in een campagne die ogenschijnlijk bedoeld was om de levensstandaard te verhogen door de bevolkingsgroei te beteugelen. Het beleid leidde tot wijdverbreide gedwongen abortussen, gedwongen sterilisaties en kindermoord. Volgens gegevens van het Chinese ministerie van Volksgezondheid, geciteerd door de Chinese staatsmedia, werden er van 1971 tot 2013 336 miljoen abortussen uitgevoerd.

Xia Runying, een dorpsbewoner uit de provincie Jiangxi die te maken kreeg met gedwongen sterilisatie, schreef in 2013 in een openbare brief dat haar familie had gevraagd om de operatie uit te stellen vanwege haar slechte gezondheid. De plaatselijke ambtenaar zei echter dat ze de operatie zouden uitvoeren, zelfs als ze met touwen moest worden vastgebonden.

Na de operatie begon ze bloed te plassen en hoofd- en maagpijn te krijgen. Later kon ze niet meer werken.

Het regime heeft in 2013 het één-kind-beleid afgeschaft en stond toen twee kinderen toe. Op 31 mei kondigde het aan dat gezinnen drie kinderen mogen krijgen.

Een meisje dat gewond is geraakt tijdens de botsing tussen het leger en studenten op 4 juni 1989, in de buurt van het Plein van de Hemelse Vrede, wordt op een kar naar buiten gedragen. (MANUEL CENETA/AFP/Getty Images)

Bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede

Wat begon als een studentenbijeenkomst om te rouwen om de dood van de hervormingsgezinde voormalige Chinese leider Hu Yaobang in april 1989, veranderde in de grootste protesten die het regime ooit had gezien. Universiteitsstudenten die op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking bijeenkwamen, vroegen de CCP de ernstige inflatie onder controle te krijgen, de corruptie van ambtenaren in te dammen, verantwoordelijkheid te nemen voor fouten uit het verleden en een vrije pers en democratische ideeën te steunen.

Tegen mei hadden studenten uit heel China en inwoners van Peking uit alle lagen van de bevolking zich bij het protest aangesloten. Overal in het land ontstonden soortgelijke demonstraties.

De leiders van de CCP gingen niet in op de verzoeken van de studenten.

In plaats daarvan gaf het regime het leger de opdracht het protest de kop in te drukken. Op de avond van 3 juni rolden tanks de stad binnen en omsingelden het plein. Vele ongewapende demonstranten werden gedood of verminkt nadat ze door tanks waren verpletterd of door soldaten waren neergeschoten die zonder onderscheid op de menigte schoten. Naar schatting zijn duizenden mensen omgekomen.

Lily Zhang, die hoofdverpleegster was in een ziekenhuis in Beijing op 15 minuten lopen van het plein, vertelde The Epoch Times over het bloedvergieten van die nacht. Ze werd wakker van het geluid van geweervuur en haastte zich op de ochtend van 4 juni naar het ziekenhuis nadat ze van het bloedbad had gehoord.

Ze was geschokt toen ze in haar ziekenhuis aankwam en een “oorlogszone-achtige” scène aantrof. Een andere verpleegster vertelde haar snikkend dat de plas bloed van gewonde demonstranten “een rivier vormde in het ziekenhuis”.

In Zhang’s ziekenhuis waren er minstens 18 gestorven tegen de tijd dat ze de faciliteit werden binnengedragen.

De soldaten gebruikten “dum-dum” kogels, die uitzetten in het lichaam van het slachtoffer en verdere schade toebrachten, zei Zhang. Velen liepen ernstige verwondingen op en bloedden zo hevig dat het “onmogelijk was hen te reanimeren”.

Aan de poort van het ziekenhuis vertelde een zwaargewonde verslaggever van de China Sports Daily, een staatsbedrijf, aan de twee gezondheidswerkers die hem droegen dat hij “zich niet had kunnen voorstellen dat de Chinese Communistische Partij echt het vuur zou openen”.

“Ongewapende studenten en burgers neerschieten – wat is dat voor een regeringspartij?” waren zijn laatste woorden, herinnerde Zhang zich.

De toenmalige Chinese leider Deng Xiaoping, die opdracht gaf tot het bloedige optreden, werd een maand voor het bloedbad in mei 1989 in een Brits regeringskabinet geciteerd met de woorden dat “tweehonderd doden China 20 jaar vrede zouden kunnen brengen”.

Tot op de dag van vandaag weigert het regime het aantal slachtoffers van het bloedbad of hun namen bekend te maken en doet het alles wat het kan om informatie over het incident achter te houden.

Twee politieagenten in burger arresteren een Falun Gong beoefenaar op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking, op 31 december 2000. (Minghui.org)

Vervolging van Falun Gong

Een decennium later besloot het regime opnieuw een bloedige onderdrukking door te voeren.

Op 20 juli 1999 begonnen de autoriteiten een grootscheepse campagne tegen de naar schatting 70 tot 100 miljoen beoefenaars van Falun Gong, een spirituele praktijk die meditatieve oefeningen en morele leringen omvat rond de waarden van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.

Volgens het Falun Dafa Informatiecentrum, een website voor Falun Gong-gerelateerde informatie, zijn miljoenen beoefenaars ontslagen van hun baan, van school gestuurd, gevangen gezet, gemarteld of gedood, alleen maar omdat ze weigerden hun geloof op te geven.

In 2019 bevestigde een onafhankelijk volkstribunaal in Londen dat het regime gedwongen orgaanoogst had uitgevoerd “op een aanzienlijke schaal” en dat gevangen Falun Gong beoefenaars “waarschijnlijk de voornaamste bron” waren.

He Lifang, een 45-jarige Falun Gong beoefenaar uit Qingdao, een stad in de provincie Shandong, stierf nadat hij twee maanden in hechtenis had gezeten. Zijn familieleden zeiden dat er incisies waren op zijn borst en rug. Volgens Minghui.org – een website die fungeert als ‘clearinghouse’ voor verslagen over de vervolging van Falun Gong- zag zijn gezicht eruit alsof hij pijn had en had hij wonden over zijn hele lichaam.

Een omheining wordt gebouwd rond wat officieel bekend staat als een opleidingscentrum voor beroepsvaardigheden in Dabancheng, provincie Xinjiang, China, op 4 sept. 2018. (Thomas Peter/Reuters)

Onderdrukking van religieuze en etnische minderheden

Om zijn heerschappij te handhaven, heeft het CCP-regime een groot aantal etnische Han-Chinezen overgebracht naar Tibet, Xinjiang en Binnen-Mongolië, waar etnische groepen leven met hun eigen culturen en talen. Het regime dwong plaatselijke scholen het Mandarijn-Chinees als officiële taal te gebruiken.

In 2008 protesteerden Tibetanen om uiting te geven aan hun woede over de controle van het regime. Als reactie daarop zette het regime de politie in. Honderden Tibetanen werden gedood.

Sinds 2009 zijn meer dan 150 Tibetanen tot zelfverbranding overgegaan, in de hoop dat hun dood een einde zou maken aan de strenge controle van het regime in Tibet.

Het regime wordt ervan beschuldigd In Xinjiang genocide te hebben gepleegd op Oeigoeren en andere etnische minderheden, onder meer door een miljoen mensen vast te houden in geheime kampen voor “politieke heropvoeding”.

Vorig jaar heeft het regime in Peking een nieuw beleid ingevoerd dat voorschrijft dat op sommige scholen in Binnen-Mongolië uitsluitend Mandarijn-Chinees wordt onderwezen. Toen ouders en leerlingen protesteerden, werden zij bedreigd met arrestatie, opsluiting en verlies van hun baan.

Het regime gebruikt ook een bewakingssysteem om etnische groepen in de gaten te houden. In Tibetaanse kloosters zijn bewakingscamera’s geplaatst, en in Xinjiang worden biometrische gegevens verzameld.

Eva Fu, Jack Phillips, Leo Timm, en Cathy He hebben bijgedragen aan dit verslag.

Nicole Hao is een in Washington gevestigde verslaggeefster die zich richt op China-gerelateerde onderwerpen. Voordat ze in juli 2009 bij de Epoch Media Group kwam, werkte ze als global product manager voor een spoorwegbedrijf in Parijs, Frankrijk.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (30 juni 2021): CCP at 100 Years: A Century of Killing and Deceit

Van duif tot havik: de gouverneur van Nebraska trekt lessen uit de omgang met CCP

Aan het stuur van de staat Nebraska heeft Gov. Pete Ricketts de deuren geopend voor de wereldmarkten om toegang te krijgen tot de overvloedige producten van zijn staat. Van rundvlees van topkwaliteit dat wordt gefokt op de weelderige weiden van de Great Plains tot de toonaangevende agro-technologie die de teelt van gewassen over de hele wereld ondersteunt, Nebraska heeft voor miljarden dollars aan producten geëxporteerd, waarvan een groot deel naar Oost-Azië.

Het leek Ricketts logisch om in 2016 een handelsmissie naar China te leiden in een poging om de markt nog verder uit te breiden.

Wat er tijdens de reis, en in de daaropvolgende jaren, gebeurde, bezorgde de Republikein echter een ruw ontwaken.

China begon zich in de jaren zeventig open te stellen voor buitenlandse handel, nadat de dood van Mao Zedong een einde had gemaakt aan de verschrikkingen van de Culturele Revolutie, die het land op de rand van de economische ineenstorting had achtergelaten. Beetje bij beetje ontwikkelde het communistische regime een geraffineerde aanpak om buitenlandse ambtenaren en zakenlieden in te palmen.

Ricketts werd met open armen ontvangen en overladen met overdadige teksten in de door de staat gecontroleerde media.

Hij kwam er echter achter dat de economische hervormingen van het land politiek bedrog inhielden. Zoals de voormalige leider van de Chinese Communistische Partij (CCP) Deng Xiaoping het uitdrukte, was de strategie “zeg rechts, ga links”.

Ricketts realiseerde zich al snel dat het regime nooit geïnteresseerd was in een relatie te goeder trouw.

“Terwijl we daar waren, gebeurden er enkele zeer verontrustende dingen,” vertelde hij The Epoch Times in een exclusief interview.

“Leden van onze delegatie werden op een zeer onhandige manier gevolgd,” zei hij. “Het was heel duidelijk dat we in de gaten werden gehouden.”

Eén lid van de delegatie was in het bijzonder het doelwit. Op een dag, toen hij ‘s avonds terugkeerde naar zijn hotelkamer, ontdekte hij dat zijn harde schijf was gestolen, zei Ricketts.

Het incident maakte de gouverneur duidelijk tot welk niveau de CCP zich zou verlagen om handelsgeheimen te stelen.

Nebraska Gov. Pete Ricketts (L) spreekt over het “30 x 30” plan van de regering Biden, in de Generations Barn in Pickrell, Neb., op 24 juni 2021. (Petr Svab/The Epoch Times)

Toen president Donald Trump aantrad, gevolgd door een groep China-haviken zoals Peter Navarro, verharde Amerika’s beleid ten opzichte van de CCP.

“President Trump veranderde zijn handelsbeleid om echt te proberen een gelijk speelveld voor ons in China te krijgen,” zei Ricketts.

Trump wilde een handelsovereenkomst met China die een litanie van klachten en oneerlijke praktijken zou aanpakken, van valutamanipulatie tot handelsbarrières en diefstal van intellectueel eigendom.

Terwijl de onderhandelingen traag vorderden, voerde Trump geleidelijk de druk op door golf na golf van invoertarieven op te leggen voor Chinese goederen. China reageerde met zijn eigen tarieven, maar omdat het veel minder uit de Verenigde Staten importeert, hadden de maatregelen van de CCP minder effect.

Om zijn vergelding te laten escaleren, ging de CCP specifiek achter sectoren aan waarin Trump sterke steun genoot – landbouw en veeteelt.

“Ik denk dat hun filosofie was: laten we de autoriteit van de president ondermijnen in het Midwesten, waar veel van zijn basis ligt”, aldus Ricketts.

De zet “werkte volledig averechts,” zei hij.

“Ik bedoel, boeren en veeboeren, hoewel ze niet blij waren dat de vraag naar hun goederen daalde, zijn patriottisch en steunden volledig het standpunt van de president om een harde houding aan te nemen ten opzichte van de CCP over handelskwesties.”

Dat is wat voor Ricketts de doorslag gaf.

“Dat hele gebeuren begon me echt bewust te maken van wat de CCP deed met betrekking tot handel,” zei hij.

Een landbouwtechnicus voor een tractor op een boerderij ten zuiden van Lincoln, Neb., op 24 juni 2021. (Petr Svab/The Epoch Times)

Rond dezelfde tijd werd Ricketts zich steeds meer bewust van de binnenlandse misbruiken van de CCP, vooral toen informatie over de gruweldaden tegen de Oeigoerse bevolking in de regio Xinjiang de Amerikaanse mainstream begon te bereiken.

De escalerende vervolging van de overwegend islamitische etnische minderheid door de CCP – oa door het gebruik van interneringskampen, marteling en hersenspoeling – heeft aanzienlijke media-aandacht gekregen en in het Westen vrijwel unanieme verontwaardiging teweeggebracht. In sommige opzichten lijkt het ook te hebben geholpen de aandacht te vestigen op andere groepen die al lang door de CCP worden vervolgd, waaronder huischristenen, aanhangers van Falun Gong en pro-democratie-activisten.

Ricketts zei dat hij van mening is dat de betrekkingen met China holistisch moeten worden benaderd, waarbij niet alleen rekening moet worden gehouden met de handel, maar ook met de implicaties voor de nationale veiligheid en de mensenrechten.

Maar zelfs als men zich alleen op de handel zou richten, “waren ze in het algemeen geen consistente handelspartner,” zei hij.

“Het zal altijd afhankelijk zijn van wat hun politieke agenda zal zijn,” zei hij. “De Chinese markt is geen open markt. Het is geen vrije markt.”

Uiteindelijk concludeerde hij dat Nebraska zich moet losmaken van de afhankelijkheid van de Chinese markt.

“We wisten dat we moesten diversifiëren, weg van de markten die de CCP ging controleren,” zei hij.

Wat volgde was een reeks beslissingen om de invloed van de CCP in Nebraska te beperken.

Ricketts verplaatste het handelskantoor van de staat van Shanghai naar Duitsland. Hij drong er bij de Universiteit van Nebraska-Lincoln op aan zich te ontdoen van het door de CCP gecontroleerde Confucius Instituut, wat ook gebeurde. Hij verbood de staatsregering zaken te doen met aan de CCP gelieerde entiteiten. Ook verbood hij de Chinese social media-app TikTok op overheidsapparatuur.

Amerikaanse bedrijven moeten wel twee keer nadenken over zakendoen in China, suggereerde hij, gezien bijvoorbeeld de wet van de CCP dat alle gegevens die in het land zijn opgeslagen ter beschikking van het regime moeten worden gesteld.

“Het baart mij als Amerikaan grote zorgen dat zoveel bedrijven op Wall Street in China blijven investeren, want nogmaals, ze moeten weten dat alles wat ze daar doen niet meer van hen is,” zei hij.

Nebraska Gov. Pete Ricketts (2e R) met inwoners die ontsnapten aan de communistische onderdrukking (24 juni 2021). Ricketts riep juli uit tot Herdenkingsmaand voor Slachtoffers van het Communisme. (Petr Svab/The Epoch Times)

Bedrijven moeten een meer langetermijnstrategie aannemen, voegde hij eraan toe.

“Veel beursgenoteerde bedrijven worden van kwartaal tot kwartaal gedreven door winst. Daardoor zijn ze meer gericht op de korte termijn dan op de langere termijn,” zei hij.

“De Chinese regering is zeer langetermijngericht. Xi Jinping [de leider van de CCP], heeft gepland dat het regime in 2049 de wereldwijde supermacht zal zijn, en dat is een langetermijnplan. En wij hier in Amerika moeten meer op de lange termijn gaan denken. We moeten het groter plaatje zien.”

Nebraska blijft exporteren naar China, voor ongeveer een miljard dollar in 2019, voor een groot deel dankzij Trump’s “Phase One” handelsovereenkomst die China verplichtte Amerikaanse producten te kopen. Ricketts is echter niet van plan om nog meer handelsmissies te organiseren. In plaats daarvan zou hij graag meer export zien naar de opkomende Zuidoost-Aziatische landen en naar betrouwbare partners als Japan en Duitsland.

“We zouden hoe dan ook hebben willen diversifiëren,” zei hij. “En ik denk dat toen de president zijn handelsbesprekingen voerde, dat ons echt heeft geholpen om alle dingen te zien waar de CCP van ons profiteerde en dat het ons heeft geholpen om die stap te zetten om te proberen andere markten te vinden.”

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (29 juni 2021): From Dove to Hawk: Nebraska Governor Explains Lessons From Dealing With CCP

Europese politici dringen bij Carrie Lam aan op vrijlating journalisten na sluiting pro-democratisch dagblad

Een groep Europese wetgevers heeft er donderdag bij Hongkong Chief Executive Carrie Lam op aangedrongen journalisten vrij te laten die op grond van de draconische nationale veiligheidswet van Hongkong zijn gearresteerd, en de tegoeden vrij te geven van een prodemocratische krant die gedwongen werd haar deuren te sluiten.

Apple Daily, een van de weinige onafhankelijke media in Hongkong, moest woensdag tegen middernacht zijn activiteiten stopzetten nadat de politie de directieleden had gearresteerd en de tegoeden van de krant had bevroren.

De krant zei dat het besluit om te sluiten was gebaseerd op “overwegingen met betrekking tot de veiligheid van de werknemers en de mankracht”. De krant zei ook dat de bevriezing van de tegoeden ertoe had geleid dat er weinig geld was om de activiteiten voort te zetten.

De gedwongen sluiting van Apple Daily werd veroordeeld door de regeringen van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de EU, alsmede door een aantal Amerikaanse wetgevers.

In een brief aan Lam verklaarden 30 Europese wetgevers, waarvan de meesten lid zijn van het Europees Parlement, dat zij hun “bezorgdheid en veroordeling” willen uitspreken over de arrestatie van vijf journalisten en de inval in en het sluiten van Apple Daily.

Meer dan 500 politieagenten deden op 17 juni een inval in het hoofdkwartier van Apple Daily en arresteerden vijf directieleden op verdenking van samenspannen met buitenlanders om de nationale veiligheid in gevaar te brengen, een dubbelzinnige overtreding van de draconische nationale veiligheidswet die Peking vorig jaar heeft afgekondigd. Twee van de leidinggevenden werden de volgende dag in staat van beschuldiging gesteld.

De wetgevers zijn van mening dat deze arrestaties “een aanslag vormen op de persvrijheid en de reputatie van Hongkong als open internationale stad ondermijnen”, en “rechtstreeks in strijd zijn” met de basiswet van Hongkong.

“Het sluiten van de krant voor de vermeende ‘misdaad’ van ambtenaren ter verantwoording roepen, is de daad van een dictatoriale staat”, zo luidt de brief.

De wetgevers waarschuwden dat het behoud van de persvrijheid in Hongkong “van groot belang blijft” voor de EU en andere gelijkgestemde democratieën en dat de gedwongen sluiting van de pro-democratische krant “op internationale veroordeling zal stuiten en langdurige gevolgen zal hebben voor buitenlandse investeringen in de stad”.

Ze drongen er bij Lam op aan om de tegoeden van Apple Daily vrij te geven, de gearresteerde journalisten vrij te laten en de aanklachten tegen hen en Jimmy Lai, de eigenaar van de populaire tabloid die momenteel in de gevangenis zit en meerdere straffen uitzit voor zijn deelname aan meerdere pro-democratische demonstraties, te laten vallen.

Lam verdedigde dinsdag de inval in Apple Daily en beschuldigde Amerikaanse functionarissen ervan te proberen acties die de nationale veiligheid in gevaar brachten te “verfraaien”.

Op vandaag werden reeds meer dan 100 mensen gearresteerd op grond van de wet op de nationale veiligheid.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (24 juni 2021): European Lawmakers Urge Carrie Lam to Release Journalists After Pro-Democracy Paper Shuts Down

G-7 berispt Chinees regime over mensenrechten, eist onderzoek naar herkomst COVID-19

De leiders van de Groep van Zeven (G-7) hebben op 13 juni het Chinese regime op het matje geroepen vanwege de schendingen van de mensenrechten in Xinjiang en Hongkong, hebben afgesproken de oneerlijke handelspraktijken van Beijing tegen te gaan en hebben een grondig onderzoek geëist naar de oorsprong van de COVID-19-pandemie in China.

Na overleg over een gemeenschappelijk standpunt over China, gaven de leiders van ‘s werelds rijkste democratieën een zeer kritisch communiqué uit, dat inging op een reeks punten van bezorgdheid over het gedrag van het communistische regime in eigen land en daarbuiten.

“Wij zullen onze waarden uitdragen, onder meer door China op te roepen de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te eerbiedigen, met name in verband met Xinjiang en de rechten, vrijheden en een hoge mate van autonomie voor Hongkong die zijn vastgelegd in de Chinees-Britse gezamenlijke verklaring”, aldus de G-7.

President Joe Biden heeft beloofd bondgenoten te verzamelen om de economische misbruiken van het regime aan te pakken en de schendingen van de mensenrechten te bestrijden.

Na afloop van de top in Engeland zei Biden dat de leiders het eens waren over een voorstel om infrastructuurprojecten in ontwikkelingslanden te financieren die een tegenwicht vormen voor Beijings “Belt and Road”-initiatief. Het “Belt and Road”-project is bekritiseerd als een vorm van “schuldenval”-diplomatie die ontwikkelingslanden opzadelt met onhoudbare schulden, terwijl de politieke en economische invloed van Beijing in die landen wordt versterkt.

“Wij denken dat er een rechtvaardiger manier is om te voorzien in de behoeften van landen over de hele wereld,” zei Biden.

De president riep het regime ook op om zich aan de mondiale regels te houden.

“China moet zich verantwoordelijker gaan gedragen als het gaat om internationale normen, mensenrechten en transparantie”, aldus Biden.

Hij eiste dat Beijing toegang zou verlenen tot zijn laboratoria, zodat de wereld de oorsprong van de COVID-19 pandemie kan onderzoeken, inclusief de mogelijkheid dat deze het resultaat was van een “misgelopen experiment”.

“De wereld moet toegang hebben,” zei Biden.

De G-7 riep op tot “een tijdig, transparant, door deskundigen geleid en wetenschappelijk onderbouwd WHO-onderzoek naar de oorsprong van COVID-19, ook in China, zoals aanbevolen in het deskundigenverslag”.

Voordat de kritiek naar buiten kwam, waarschuwde China de leiders van de G-7 nadrukkelijk dat de dagen dat “kleine” groepen landen over het lot van de wereld beslisten, allang voorbij waren.

De G-7 benadrukten ook “het belang van vrede en stabiliteit in de Straat van Taiwan, en moedigen de vreedzame oplossing van kwesties tussen China en Taiwan aan”.

“Wij blijven ernstig bezorgd over de situatie in de Oost- en Zuid-Chinese Zee en verzetten ons krachtig tegen alle unilaterale pogingen om de status quo te wijzigen en de spanningen op te voeren”, aldus de G-7.

In het communiqué wordt voorts gewezen op de bezorgdheid over dwangarbeid in wereldwijde toeleveringsketens, onder meer in de landbouw, de zonne-energiesector en de kledingsector. Deze industrieën zijn de “bevoorradingsketens die het meest zorgen baren” in de verre westelijke Chinese regio Xinjiang, aldus een informatieblad van het Witte Huis.

Het Chinese regime heeft meer dan 1 miljoen Oeigoeren en andere moslimminderheden vastgehouden in een uitgebreid netwerk van kampen in de regio. Inwoners en gedetineerden zijn onderworpen aan marteling, politieke indoctrinatie, gedwongen sterilisatie, dwangarbeid en massasurveillance onder de grootschalige onderdrukking door Beijing.

Veel westerse modemerken, technologiebedrijven en andere internationale ondernemingen zijn onder toenemende druk komen te staan om te bewijzen dat hun toeleveringsketens niet zijn besmet met dwangarbeid uit Xinjiang.

“De leiders waren het eens over het belang van de naleving van de mensenrechten en de internationale arbeidsnormen, en engageerden zich ertoe mensen te beschermen tegen dwangarbeid”, aldus het Witte Huis in een informatieblad.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (24 juni 2021): G-7 Rebukes Chinese Regime Over Human Rights, Demands COVID-19 Origins Investigation

Geen resultaten in Bing voor ‘Tank Man’ door menselijke fout, zegt Microsoft

Microsoft legde vrijdag de oorzaak bij een “toevallige menselijke fout” toen zijn zoekmachine Bing gedurende een deel van de dag geen resultaten heeft opgeleverd wanneer gebruikers in de Verenigde Staten en elders de query “tank man” invoerden.

Gebruikers in de Verenigde Staten en andere landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Singapore, meldden dat Bing het bericht “Er zijn geen resultaten voor tankman” teruggaf toen ze probeerden te zoeken op de term.

Concurrerende zoekmachine Google daarentegen gaf veel resultaten voor de afbeelding wanneer de zoekopdracht “tankman” op vrijdag werd ingevoerd.

Sommige gebruikers van sociale media maakten zich zorgen dat Bing, een van de weinige buitenlandse zoekmachines die in China beschikbaar zijn, de term mogelijk had gecensureerd op de 32e verjaardag van het Tiananmen bloedbad op 4 juni 1989,.

“Dit is te wijten aan een toevallige menselijke fout en we zijn actief bezig om dit op te lossen,” zei Microsoft in een verklaring aan nieuwszenders. Kleinere zoekmachines zoals DuckDuckGo die  een licentie hebben op resultaten van Microsoft, kregen te maken met soortgelijke problemen rond zoekopdrachten naar “tank man” en zeiden dat ze snel een oplossing verwachtten.

Enkele uren nadat het probleem werd gemeld, toonde Bing terug beelden van de iconische “tank man” voor de zoekopdracht vanaf het begin van zaterdag oostelijke tijd.

Kenneth Roth, de uitvoerend directeur van Human Rights Watch, zei op Twitter dat hij de verklaring van Microsoft moeilijk kon geloven.

“Schandalig: op de verjaardag van de moorddadige onderdrukking op het Plein van de Hemelse Vrede geeft Microsofts zoekmachine Bing plotseling geen afbeeldingen meer als je zoekt op ‘tankman’, de iconische foto. Ik heb het net geprobeerd,” schreef hij. “Moeilijk te geloven dat dit een onopzettelijke fout is.”

“Tank man” verwijst naar de iconische niet-geïdentificeerde man die staande voor een rij tanks in de buurt van het Plein van de Hemelse Vrede op 5 juni 1989 werd afgebeeld — een dag nadat de Chinese Communistische Partij (CCP) hun troepen opdracht gaf om tanks in te zetten en het vuur te openen op burgers na weken van protesten gecentreerd op het Plein van de Hemelse Vrede.

De CCP heeft nooit een volledig verslag van het geweld vrijgegeven. Een paar dagen na 4 juni 1989 maakte de CCP een dodental van ongeveer 300 bekend, waarvan de meesten soldaten waren. Rechtenorganisaties en getuigen zeggen echter dat duizenden mensen zijn omgekomen. Anonieme bronnen binnen de CCP zeggen dat er minstens 10.000 mensen zijn gedood, volgens een vrijgegeven Britse diplomatieke kabel en gedeclasseerde documenten van het Witte Huis.

Reuters meldde dat volgens een voormalige werknemer een aanzienlijk percentage van de Microsoft-werknemers die aan Bing werken, in China gevestigd zijn, waaronder sommigen die werken aan beeldherkenningssoftware.

China staat erom bekend zoekmachines die in zijn rechtsgebied opereren te dwingen hun resultaten te censureren, maar die beperkingen worden elders zelden toegepast.

Reuters heeft bijgedragen aan dit verslag.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (05 juni 2021): ‘Tank Man’ Image Search Showed No Results on Bing Due to Human Error, Microsoft Says

E-mails onthullen hoe invloedrijke artikelen tot stand kwamen die de theorie van de ‘natuurlijke oorsprong’ van COVID-19 poneerden

De twee belangrijkste artikelen waarin de theorie van de “natuurlijke oorsprong” van de uitbraak van COVID-19 wordt gepromoot, zijn afkomstig van wetenschappers die deel uitmaakten van een reactieteam van “deskundigen” dat door de National Academies of Sciences, Engineering, Medicine (NASEM) was ingeschakeld, in antwoord op een verzoek van een ambtenaar van het Witte Huis.

Deze invloedrijke artikelen werden uitvoerig gebruikt door media-organisaties om de theorie te promoten dat COVID-19 een natuurlijke oorsprong zou hebben, terwijl tegelijkertijd alternatieve theorieën – waaronder die van een mogelijk labo lek – werden afgedaan als samenzweringstheorieën.

De artikelen lijken deel uit te maken van een gecoördineerde inspanning die zijn oorsprong vindt in een teleconferentie op 1 februari 2020 georganiseerd door Dr. Anthony Fauci, directeur van het National Institute of Allergy and Infectious Diseases (NIAID), en Dr. Jeremy Farrar, directeur van de Britse Wellcome Trust, die plaatsvond nadat een groep gezondheidsambtenaren eind januari 2020 aan het werk gegaan was om te reageren op publieke berichtgeving over een mogelijk verband tussen COVID-19 en het Wuhan Institute of Virology in China.

Na de gesprekken tussen de ambtenaren werd de publieke discussie over de mogelijkheid dat een labo lek de bron was van de verspreiding van COVID-19 actief onderdrukt door sociale media platformen, gezondheidsambtenaren en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

Het eerste artikel, meer bedoeld als een open brief aan het publiek, werd gepubliceerd op 19 februari 2020 en ondertekend door een aantal wetenschappers. Uit een e-mail van 6 februari 2020 (blz. 251) die U.S. Right to Know kon inzien na een verzoek om informatie, bleek dat EcoHealth-voorzitter Peter Daszak de brief had opgesteld waarin hij opriep tot “solidariteit met alle wetenschappers en gezondheidswerkers in China”.

Daszak’s organisatie heeft in het verleden $3.7 miljoen aan fondsen ontvangen van Fauci’s NIAID, waarvan tenminste $600.000 naar het Wuhan Instituut is gegaan.

Het P4 laboratorium op de campus van het Wuhan Instituut voor Virologie in Wuhan, provincie Hubei, China, op 13 mei 2020. (HECTOR RETAMAL/AFP via Getty Images)

In de brief van Daszak wordt opgemerkt dat “het transparant delen van gegevens over deze uitbraak nu wordt bedreigd door geruchten en verkeerde informatie over de oorsprong ervan.”

“We staan samen om samenzweringstheorieën die suggereren dat COVID-19 geen natuurlijke oorsprong heeft, krachtig te veroordelen”, staat in de brief die door 27 wetenschappers is ondertekend.

Het tweede artikel, “The Proximal Origin of SARS-CoV-2“, gepubliceerd op 17 mrt. 2020 in het tijdschrift Nature, richtte zich op de wetenschappelijke gemeenschap. Dit artikel werd geleid door “corresponding author” Kristian Andersen, die onlangs zijn hele Twitter-profiel heeft verwijderd, samen met vier andere onderzoekers.

Van de vijf wetenschappers die het artikel schreven, hadden er vier rechtstreeks deelgenomen aan de teleconferentie tussen Fauci- en Farrar – die in een e-mail van Farrar van 1 februari 2020 (blz. 3.197) werd omschreven als een “discussie … die in volstrekt vertrouwen werd gevoerd”.

De enige auteur die niet aanwezig was op de teleconferentie van 1 februari 2020 heeft sindsdien zijn standpunt herroepen.

NASEM: Aanvullende gegevens “nodig om de oorsprong en evolutie van het virus vast te stellen”

Net voordat Daszak het ontwerp van de Lancet-brief verspreidde, was er op 3 februari 2020 een bijeenkomst (blz. 116), georganiseerd door de National Academies of Sciences, Engineering, Medicine (NASEM), waar naar verluidt “functionarissen van de FBI, het Office of the Director of National Intelligence, samen met de NIH en het Department of Health and Human Services” bij aanwezig waren.

De inderhaast bijeengeroepen vergadering kwam er op dringend verzoek van Kelvin Droegemeier, directeur van het Office of Science and Technology Policy (OSTP) van het Witte Huis, die de NASEM vroeg om “te helpen de oorsprong van 2019-nCoV vast te stellen.”

De NASEM-vergadering kwam twee dagen na de teleconferentie van Fauci en Farrar. Interne e-mails van Fauci, vrijgegeven via verzoeken tot vrijgave van informatie, onthullen dat de teleconferentie werd ingegeven door de publicatie van een artikel in Science dat verwees naar een artikel van 9 november 2015 in Nature over “gain-of-function” experimenten die werden uitgevoerd in het Wuhan lab met behulp van “chimere virussen” bij muizen en die werden gefinancierd door Fauci’s organisatie.

De NASEM-bijeenkomst omvatte een presentatie van 10 minuten (blz. 116) van Fauci tijdens de bijeenkomst van een uur, en ook zowel Daszak als Andersen waren aanwezig.

NIAID-directeur Dr. Anthony Fauci luistert tijdens een Senate Appropriations Labor, Health and Human Services Subcommittee hoorzitting over de begrotingsramingen voor National Institute of Health en de staat van medisch onderzoek op Capitol Hill in Washington, op 26 mei 2021. (Sarah Silbiger/Pool/Getty Images)

De interne e-mails suggereren dat er een aanzienlijke interne discussie was na de formele vergadering – van zowel functionarissen bij NASEM als de deskundigen die door de organisatie waren ingeschakeld voor advies – over de officiële reactie op het verzoek van Droegemeier.

Andersen reageerde op de discussie van Daszak en de rest van de deskundigengroep per e-mail (blz. 125) op 4 februari 2020, en schreef “Ik vraag me af of we ons niet standvastiger moeten opstellen in de kwestie van de genetische manipulatie. De belangrijkste maffe theorieën die momenteel de ronde doen, gaan ervan uit dat dit virus op de een of andere manier met opzet is gemanipuleerd en dat is aantoonbaar niet het geval. Genetische manipulatie kan vele dingen betekenen en kan worden gedaan voor fundamenteel onderzoek of om onfrisse redenen, maar de gegevens tonen onomstotelijk aan dat geen van beide is gedaan”.

Andersen had Fauci echter enkele dagen voor de Fauci-Farrar-teleconferentie van 1 februari 2020 een e-mail gestuurd waarin hij opmerkte dat “men echt goed naar alle sequenties moet kijken om te zien dat sommige kenmerken (mogelijk) gemanipuleerd lijken”.

Het antwoord van de NASEM werd ook gevormd door Trevor Bedford, een computationeel bioloog die het volgende voorstelde: “1. Ik zou het hier niet hebben over bindingsplaatsen. Als je het bewijsmateriaal gaat wegen, is er voor beide scenario’s veel te overwegen. 2. Ik zou zeggen ‘geen bewijs van genetische manipulatie’, punt.”

De gebeurtenissen gingen snel. Op 4 februari 2020 schreef Andrew Pope van NASEM aan de deelnemers, waarin hij opmerkte: “De plannen zijn veranderd wat betreft ons product. In plaats van een ‘Based on Science’ web posting, ontwikkelen we nu een brief die ondertekend zal worden door de 3 voorzitters van onze 3 Academies.”

Na veel beraadslaging werd op 6 februari 2020 een antwoord van NASEM’s Marcia McNutt, John Anderson en Victor Dzau naar Droegemeier van het Witte Huis gestuurd, waarin werd opgemerkt dat de NASEM “vooraanstaande deskundigen had geraadpleegd … die konden helpen de oorsprong en evolutie van 2019-nCoV te verduidelijken.”

De brief bevatte het officiële advies van het NASEM-deskundigenpanel, dat “ons heeft meegedeeld dat aanvullende genomische sequentiegegevens van geografisch en temporeel gediversifieerde virusmonsters nodig zijn om de oorsprong en evolutie van het virus te bepalen”.

Concepten van Daszak en Andersen brieven worden verspreid

Een dag voor het officiële antwoord van de NASEM circuleerde Daszak echter al zijn brief waarin hij de oorsprong van het laboratorium afdeed als een samenzweringstheorie. En volgens Andersen’s co-auteur Robert Garry, circuleerde er ook reeds een concept van Andersen’s “The Proximal Origin of SARS-CoV-2” artikel voor Nature op het moment van NASEM’s antwoord.

Ralph Baric, een viroloog die samenwerkte met Wuhan Institute of Virology directeur Shi Zheng-Li aan “gain-of-function” experimenten, was opgenomen in vroege ontwerpen van Daszak’s brief. In een e-mail van 6 februari 2020 schreef Daszak dat er “geen noodzaak was voor jou om de ‘Verklaring’ te ondertekenen Ralph!!!”, waarop Baric antwoordde: “Ik denk ook dat dit een goede beslissing is. Anders ziet het er egoïstisch uit en verliezen we impact. Ralph”

Baric was de auteur van het Nature-artikel van 9 november 2015, dat de aanzet gaf tot de conferentie die Fauci en Farrar op 1 februari 2020 hielden.

Tijdens de verspreiding van zijn concepten, vertelde Daszak mensen (p. 273): “Ik heb hieronder een eerste lijst gemaakt. Suggereert u alstublieft namen van collega’s waarvan u denkt dat zij dit ook zouden willen ondersteunen.”

Daszak sloot af (p. 274) met de volgende boodschap aan degenen die op de hoogte waren van het eerste ontwerp: “Merk op dat deze verklaring geen EcoHealth Alliance logo zal hebben en niet identificeerbaar zal zijn als afkomstig van een organisatie of persoon, het idee is om dit te publiceren als een gemeenschap die onze collega’s ondersteunt.”

Interessant is dat Daszak een dag eerder, toen hij voor het eerst begon met het rondsturen van zijn ontwerp, verklaarde dat hij “deze verklaring niet zou moeten ondertekenen, zodat het enige afstand van ons heeft en daardoor niet op een contraproductieve manier werkt.” Daszak vervolgde: “We zullen het dan naar buiten brengen op een manier die het niet koppelt aan onze samenwerking, zodat we zoveel mogelijk een onafhankelijke stem laten weerklinken.”

Het is niet duidelijk waarom Daszak van gedachten veranderde en uiteindelijk toch de brief ondertekende.

Het Lancet artikel van 19 februari was ondertekend door 27 wetenschappers van over de hele wereld. Hoewel slechts twee ondertekenaars, Farrar en Christian Drosten, daadwerkelijk aanwezig waren op de teleconferentie van 1 februari, waren ten minste vijf van hen direct verbonden aan EcoHealth Alliance. Daarnaast waren er twee partners van EcoHealth. Deze banden werden niet vermeld in de Lancet brief. In plaats daarvan verklaarden de auteurs specifiek dat zij geen concurrerende belangen hadden.

Bovendien werkten vijf van de ondertekenaars met of voor de Wellcome Trust onder leiding van Jeremy Farrar.

Sommige ondertekenaars die niets te maken hebben met de teleconferentie van 1 februari of met EcoHealth zijn onlangs van mening veranderd over de oorsprong van het virus. Stanley Perlman zegt nu dat de theorie van het labo lek “terug op tafel ligt“. En ondertekenaar Charles Calisher beweert dat het “overdreven” was om het labo lek een samenzweringstheorie te noemen.

Een andere ondertekenaar, Peter Palese, eist nu een behoorlijk onderzoek. Met name professor Bernard Roizman van de Universiteit van Chicago heeft verklaard dat het virus door “slordigheid” uit het lab is gekomen, en beweert dat het personeel van het Wuhan lab “niet kan toegeven dat ze zoiets stoms hebben gedaan”.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (8 juni 2021): Emails Reveal How Influential Articles That Established COVID-19 Natural Origins Theory Were Formed

 

Pompeo bevestigt hevige weerstand tegen onderzoek naar het Wuhan lab

Voormalig minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo bevestigde op 3 juni aan The Epoch Times dat zijn inspanningen om tot op de bodem uit te zoeken hoe het CCP-virus – ook bekend als Covid-19 – zich van China naar de Verenigde Staten verspreidde, stuitte op aanhoudend verzet binnen de Amerikaanse regering.

Op 3 juni verscheen een Vanity Fair reportage waarin werd onthuld dat belangrijke ambtenaren diep binnen het ministerie van Buitenlandse Zaken probeerden te voorkomen dat het publiek te weten kwam dat er Amerikaans geld was gebruikt ter ondersteuning van genetisch onderzoek in het Chinese Wuhan Instituut voor Virologie (WIV). Toen Pompeo naar een reactie werd gevraagd, omschreef hij dit als een “controversieel gevecht”.

Dat onderzoek, dat zich toespitste op technieken om natuurlijk voorkomende virussen te herconfigureren om ze virulenter en overdraagbaarder te maken op mensen, werd reeds in 2012 gedeeltelijk gefinancierd met Amerikaans belastinggeld via het National Institutes of Health en een non-profit stichting die bekend staat als de EcoHealth Alliance.

De Vanity Fair analyse “ontdekte dat belangenconflicten, deels voortkomend uit grote overheidssubsidies ter ondersteuning van controversieel virologisch onderzoek, het Amerikaanse onderzoek naar de oorsprong van COVID-19 bij elke stap belemmerden.”

“In een vergadering van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, zeggen ambtenaren die transparantie van de Chinese regering probeerden te eisen, dat ze expliciet door collega’s werden verteld om het ‘gain-of-function’ genetisch onderzoek van het Wuhan Institute of Virology niet te onderzoeken, omdat het ongewenste aandacht zou vestigen op de financiering ervan door de Amerikaanse regering,” staat in het artikel.

China heeft sinds het virus eind 2019 voor het eerst opdook volgehouden dat het zich van vleermuizen naar mensen had verspreid via een vleesmarkt in de open lucht in Wuhan. Sommige overheids- en volksgezondheidsfunctionarissen, wetenschappers uit de particuliere sector en onderzoeksjournalisten hebben echter sinds begin 2020 gezegd dat er substantieel bewijs is dat het virus zich op de een of andere manier vanuit de WIV heeft verspreid.

Toenmalig president Donald Trump en Pompeo, evenals senator Tom Cotton (R-Ark.), merkten in april 2020 publiekelijk het bestaan van dergelijk bewijs op en riepen Chinese functionarissen op onafhankelijke onderzoekers toegang te geven tot het WIV en zijn dossiers. China weigerde dit te doen.

Na de verkiezingen van november 2020 drong Pompeo binnen het ministerie van Buitenlandse Zaken en de regering-Trump aan op openbaarmaking van zo veel mogelijk bewijsmateriaal.

Hij publiceerde op 15 januari een verklaring die een belangrijke onthulling bevat, namelijk dat WIV-onderzoekers al maanden voordat de ziekte zich verspreidde in heel China en naar andere landen, waaronder de Verenigde Staten, last bleken te hebben van virussymptomen.

In de verklaring wordt ook gewezen op het “gain-of-function” genetisch onderzoek dat bij het WIV plaatsvindt en wordt de vraag gesteld of Amerikaanse middelen wellicht zijn omgeleid naar geheime Chinese militaire projecten bij het WIV.

Maar zelfs het uitbrengen van die verklaring was een gevecht, vertelde Pompeo op 3 juni aan The Epoch Times.

“Ik werd me er eind 2020 van bewust dat we nu een verhoogd niveau van vertrouwen hadden in de datapunten die ondersteunden wat we midden januari naar buiten brachten. De klok tikte en ik vocht heel hard binnen het ministerie van Buitenlandse Zaken en zelfs daarbuiten,” zei hij.

Een belangrijk obstakel was het feit dat aanzienlijke delen van het bewijsmateriaal in handen waren van inlichtingendiensten die zich verzetten tegen de openbaarmaking ervan.

“Er waren instanties buiten het ministerie van Buitenlandse Zaken die eigenaar waren van de dataset, dus we waren druk in de weer om hen zover te krijgen ons zoveel mogelijk ruimte te geven om zoveel mogelijk te schrijven,” zei Pompeo.

“We omschreven de dingen op zo’n manier dat de geclassificeerde dingen die beschermd moesten worden ook beschermd konden blijven, maar we wilden er tegelijk ook zeker van zijn dat we deze informatie in de publieke ruimte kregen.”

De voormalige minister van Buitenlandse Zaken zei dat hij het destijds belangrijk vond, en dat hij daar vandaag nog steeds van overtuigd is, dat het Amerikaanse volk alle feiten moet kennen, en dat de Chinese regering verantwoordelijk moet worden gehouden als het virus toch ontsnapt is uit het WIV.

“Daar waren twee redenen voor. Een, het was een kwestie van transparantie en, twee, we wilden dat de Chinese Communistische Partij die dingen moest uitleggen die we eigenlijk al wisten, zodat we een zeer hoge mate van zekerheid hadden rond wat we deden,” zei Pompeo. “De verklaring werd zeer zorgvuldig opgesteld, maar is tegelijk ondubbelzinnig.”

Een voormalige hoge ambtenaar van het ministerie van Buitenlandse Zaken met directe kennis van deze zaken, die op de achtergrond sprak, vertelde The Epoch Times dat Pompeo aan iedereen die betrokken was bij het onderzoek van het ministerie van Buitenlandse Zaken naar de bron van het virus, duidelijk maakte dat ze de feiten moesten najagen ongeacht waar dat naartoe zou leiden.

Toen de voormalige hoge ambtenaar hoorde dat er intern verzet tegen de inspanning was, zei hij dat Pompeo reageerde met een zoutig aforisme dat zijn legercarrière weerspiegelde.

“Hij zei: ‘Laat ze de klere krijgen en vertel ze dat de minister van Buitenlandse Zaken heeft gezegd dat ze het moeten doen.’ En hij zei ook iets dat heel, heel belangrijk is. Hij zei: ‘Het kan me niet schelen welke conclusie jullie eruit halen. Het kan iets zijn wat we graag horen, politiek gezien, of iets wat we niet graag horen, maar ik wil de waarheid.’ Dat was precies de houding tijdens het hele onderzoek dat deze groep deed.”

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (04 juni 2021): Pompeo Confirms Intense Opposition to Wuhan Lab Probe From State Department, Intelligence Bureaucracies

The Epoch Times en het programma ‘Crossroads’ van EpochTV winnen media prijzen

The Epoch Times en het programma “Crossroads” van EpochTV hebben prijzen gewonnen in de categorie Nieuws & Journalistiek op CONTENT2021, een filmfestival en mediatop in Texas.

De prijs voor Waarheid in de journalistiek ging naar The Epoch Times, een in New York gevestigd medianetwerk dat 21 talen en 33 landen bestrijkt, en gedreven wordt door een toewijding aan het publiceren van “ongecensureerde en waarheidsgetrouwe informatie”.

“Onze krant is ontstaan uit de behoefte om te reageren op een mensenrechtenramp in China,” aldus Stephen Gregory, uitgever van The Epoch Times.

“Die mensenrechtenramp werd mogelijk gemaakt door de haatdragende en totaal onjuiste propaganda van de communistische partij”, voegde Gregory eraan toe, verwijzend naar de kwaadaardige pogingen van de Chinese Communistische Partij (CCP) om de spirituele beweging Falun Gong in een negatief daglicht te stellen en zo de wrede en meedogenloze vervolging van Falun Gong-aanhangers door het regime te verhullen.

Een van de meest dramatische voorbeelden van de anti-Falun Gong propaganda van de CCP was het zogenaamde zelfverbrandingincident op het Plein van de Hemelse Vrede in 2001, een in scène gezette opvoering waarbij regeringsfunctionarissen medeplichtige personen op het Plein van de Hemelse Vrede in brand lieten steken, terwijl ze valselijk beweerden dat het Falun Gong beoefenaars waren en nadien de gruwelijke beelden aan de wereld uitzonden.

In 2001 voerde de CCP op het Plein van de Hemelse Vrede een onhandig “zelfverbrandingsdrama” op in een poging om de publieke opinie tegen de vreedzame beoefening van Falun Gong te keren. (©Video Screenshot uit False Fire)

The Epoch Times onderzocht het incident en vond tientallen en tientallen feiten die de zogenaamde zelfverbranding ontmaskerden als een vervalsing. Toch kopieerden veel media rond de tijd van het incident in wezen de gespreksonderwerpen van de CCP, waarmee ze onbedoeld de brute vervolgingscampagne van het regime versterkten.

“De waarheidsgetrouwe berichtgeving van The Epoch Times legde de leugens van de Communistische Partij bloot voor het Chinese volk, maar het hielp ook ons westerse publiek te beschermen,” zei Gregory. “Het ontkrachtte voor hen de leugens in deze propaganda.”

Tegelijkertijd heeft de berichtgeving van The Epoch Times ook geholpen om aan het licht te brengen hoe communistische ideeën wortel schieten in de Verenigde Staten, voegde Gregory eraan toe.

The Epoch Times werd in 2000 in Atlanta (Georgia) opgericht door Chinese Amerikanen die het communistische China waren ontvlucht. Sindsdien is het uitgegroeid tot een begrip in het zeer competitieve Amerikaanse medialandschap. Het succes van de krant heeft echter een prijs gekend: sommige van zijn in China gevestigde journalisten werden gearresteerd, gemarteld en gevangengezet – sommigen voor een periode van wel tien jaar.

De CONTENT2021-prijs voor het beste videomagazine ging naar Joshua Philipps en zijn programma “Crossroads”.

Philipps is onderzoeksjournalist en presentator van EpochTV’s programma “Crossroads”. Hij vertelde The Epoch Times in een interview dat het “een eer” is om deze prijs te winnen.

“De zender is nog vrij nieuw, maar heeft al een belangrijke impact gehad met zijn onderzoeken naar de oorsprong van het CCP-virus en met zijn doorlopende interviews en nieuwsanalyses,” zei Philipp.

Epoch Times onderzoeksjournalist Joshua Philipp. (The Epoch Times)

Philipp leidde vorig jaar de productie van een documentaire genaamd “Tracking Down the Origin of Wuhan Coronavirus“, een onderzoeksstuk dat belangrijke vragen opwierp over de bron van het CCP-virus (Chinese Communistische Partij), de ziekteverwekker die de ziekte COVID-19 veroorzaakt. Zijn documentaire ondervond tegenwerking van de gevestigde media en werd gecensureerd op sociale media platformen omdat ze onderzoek doet naar de theorie dat het virus mogelijks geen natuurlijke sprong van dier naar mens heeft gemaakt maar is ontstaan door een lablek.

Toch heeft de theorie van het lablek de laatste weken meer aandacht gekregen en erkennen mainstream media het nu als een reële mogelijkheid en roept de regering Biden op tot een onderzoek ernaar en beschouwt het als een even plausibele hypothese als het idee dat het virus op natuurlijke wijze van vleermuizen op mensen kan zijn overgesprongen.

Philipp zei dat het succes van zijn programma er kwam ondanks pogingen van Big Tech spelers om zijn inhoud te onderdrukken.

“Dit alles ondanks de vele pogingen die zijn gedaan om de show te censureren door grote tech platformen, inclusief YouTube die het programma volledig heeft gedemonetiseerd,” zei hij.

“Ondanks deze aanvallen zal niets ons ervan weerhouden om de waarheid te spreken en er komt binnenkort nog meer geweldige content aan,” voegde hij eraan toe.

Conservatieven en hun Republikeinse bondgenoten in het Congres beweren al geruime tijd dat platformen als Facebook, Twitter en YouTube zich bezighouden met gezamenlijke pogingen om conservatieve stemmen te onderdrukken, beweringen die de bedrijven hebben ontkend.

De CONTENT2021-top vindt plaats van 6 tot 9 september in de Capernaum Studios in Dallas, Texas.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (02 juni 2021): The Epoch Times and EpochTV’s ‘Crossroads’ Program Win Media Awards

Epoch Times gewaardeerd als meest neutraal in vergelijking met NYT, AP, BBC, Bloomberg

De laatste jaren is The Epoch Times snel gegroeid, omdat de vraag naar onze onafhankelijke berichtgeving is toegenomen. We willen u, onze lezers, bedanken dat u dit mogelijk maakt!

Als erkenning voor onze inspanningen om het nieuws eerlijk en zonder verdraaiing te brengen, waren we verheugd toen we onlangs werden gewezen op een Blind Bias Survey uitgevoerd door AllSides in augustus 2020.

Uit het onderzoek, dat werd uitgevoerd door deze gerespecteerde organisatie die mediavooroordelen in de gaten houdt, bleek dat de ondervraagden – 2.000 respondenten uit het hele politieke spectrum – de inhoud van The Epoch Times beoordeelden als het meest ‘op de middelweg’ van alle onderzochte publicaties.

AllSides gaf de respondenten een selectie van voorpaginakoppen en artikelteksten zonder te onthullen van welke media-organisatie deze afkomstig waren.

The Epoch Times werd beoordeeld als meer in het centrum (volgens 64,26 procent van de respondenten) dan The Associated Press (53,08 procent), de BBC (33,29 procent), Bloomberg (14,69 procent), en The New York Times (16,20 procent).

Voor een volledig overzicht van het AllSides-onderzoek en de grafieken, klik hier.

Wij zien in dit onderzoek een erkenning van onze journalistieke integriteit en onze inspanningen om het nieuws objectief, volledig en nauwkeurig te verslaan.

Terwijl sommige media-organisaties lijken te hebben besloten het nieuws te verslaan volgens een agenda, in plaats van het nieuws accuraat te verslaan, streeft The Epoch Times ernaar de traditionele journalistiek te herstellen.

We willen nogmaals van deze gelegenheid gebruik maken om u, onze trouwe lezers, te bedanken voor uw voortdurende steun. We zouden niet kunnen doen wat we doen zonder u!

Oorspronkelijk gepubliceerd door The Epoch Times (21 mei 2021): Epoch Times Rated Most Neutral Compared to NYT, AP, BBC, Bloomberg

Duizenden Falun Gong beoefenaars marcheren door Manhattan om hoop en veerkracht te tonen

NEW YORK – Niets springt zo in het oog als zonnige, gouden tinten die de Big Apple opfleuren.

Op 13 mei, ter gelegenheid van Wereld Falun Dafa Dag en de 29e verjaardag van de introductie van de spirituele discipline Falun Gong bij het publiek, marcheerden 2.500 beoefenaars in heldere gele shirts door Manhattan, een zeldzaam schouwspel sinds de pandemie begin vorig jaar toesloeg.

“Het is als een gouden draak die door het hart van New York slingert”, zei Michael Fitzgerald, een Falun Gong beoefenaar die vanuit Katharine Hepburn Garden naar de optocht zat te kijken.

Voor de deelnemers, onder wie een groot aantal overlevenden van een bloedige onderdrukking onder communistisch China, was de bijeenkomst een gelegenheid om tientallen jaren van volharding te vieren en om de internationale samenleving op te roepen tot meer bewustzijn. Opkomen voor de overtuigingen die hen in leven hebben gehouden, zeiden zij, is niet alleen van cruciaal belang voor hun geloof, maar voor de mensheid als geheel.

“Alleen bij het verdedigen van moraliteit en menselijkheid zullen mensen hoop hebben… en zal onze samenleving stabiliseren”, zei Li Meifang, een beoefenaar die oorspronkelijk uit China komt. Li’s naam betekent geur van pruimenbloesem, een bloem die in de Chinese cultuur van oudsher wordt geassocieerd met veerkracht in het licht van tegenspoed.

Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York om Wereld Falun Dafa Dag te vieren en om te protesteren tegen de voortdurende vervolging door de Chinese Communistische Partij in China, op 13 mei 2021. (Larry Dai/The Epoch Times)

Falun Gong, een meditatiediscipline die in 1992 voor het eerst in Noord-China werd geïntroduceerd, is gebaseerd op drie kernprincipes – waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid – samen met een reeks langzame oefeningen die bedoeld zijn om zowel de geestelijke als de lichamelijke gezondheid te bevorderen.

In 1999 beoefenden ongeveer 70 tot 100 miljoen mensen deze praktijk, toen het atheïstische Chinese regime deze immense populariteit als een bedreiging voor zijn heerschappij begon te zien. Vanaf juli van dat jaar werden miljoenen beoefenaars in gevangenissen of andere detentiefaciliteiten opgesloten, waar zij martelingen en slavenarbeid moesten ondergaan omdat zij in hun geloof volhardden. Ontelbare mensen zijn het slachtoffer geworden van door de staat georganiseerde orgaanoogst.

Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York om Wereld Falun Dafa Dag te vieren en om te protesteren tegen de voortdurende vervolging door de Chinese Communistische Partij in China, op 13 mei 2021. (Larry Dai/The Epoch Times)

‘Ze hebben van alles geprobeerd’

“Ze wilden ons ‘transformeren’. Transformeren naar wat?” zei Li, verwijzend naar een tactiek van het regime genaamd “transformatie door onderwijs“, waarbij gedetineerden worden gemarteld en gedwongen om propagandavideo’s te bekijken. De gedetineerden worden vervolgens gedwongen zogenaamde “boetedoeningsverklaringen” te schrijven waarin ze beloven nooit meer Falun Gong te beoefenen.

“Als we ons afkeren van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, ons afkeren van menselijkheid, ons afkeren van wat oprecht is, dan zouden we verdorven raken. Dat is volstrekt onaanvaardbaar.”

Omstanders kijken naar een optocht van beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong in New York op 13 mei 2020. (Chung I Ho/The Epoch Times)

Tranen lopen over haar wangen als zij terugdenkt aan de slopende jaren van vervolging.

“Vergiftigende drugs, gevangenissen, handboeien, ketenen, ze hebben het allemaal gebruikt om ons te proberen te transformeren”, zei ze.

Li, nu 71 jaar oud, bracht het grootste deel van de 15 jaar in China door in gevangenschap of ondergedoken, tot ze in 2014 naar New York vluchtte. Ze werd minstens twaalf keer gearresteerd.

In een werkkamp kreeg ze van bewakers onder dwang twee bekers met een onbekende vloeistof toegediend, waardoor ze zich nergens meer van bewust was.

“Als ik mensen zag, kon ik alleen maar stom glimlachen”, zei ze. Ooit leerde ze het voorwoord van “Zhuan Falun”, de belangrijkste leer van de praktijk, uit het hoofd. Maar na de drugs kon ze zich slechts de eerste twee zinnen herinneren, zei ze.

“Mijn huis werd zo leeggeroofd dat er alleen nog een paar banken stonden.”

Om de onophoudelijke bedreigingen van de politie te ontlopen, verliet Li later haar geboortestad Chenzhou in de provincie Hunan. In een poging haar op te sporen, sloten de communistische autoriteiten haar zoon en dochter op, die toen respectievelijk op de basisschool en de middelbare school zaten. De kinderen werden een dag lang in het detentiecentrum vastgehouden, zonder voedsel of water, terwijl de autoriteiten druk op hen uitoefenden om de verblijfplaats van hun moeder te achterhalen. Ze werden om 2 uur ‘s nachts vrijgelaten.

Toen de dochter van Li een keer op straat liep, werd ze meerdere gestoken door iemand van wie Li dacht dat het een communistische agent was. De dokter telde minstens 13 wonden. Bij één ervan, tussen haar duim en wijsvinger, was ze zo diep gestoken dat het bot eruit stak.

Maar ondanks alle donkere herinneringen, hielden Li en haar kinderen vol. Op een bepaald moment toen Li in hechtenis zat, haalden de bewakers haar kinderen en vertelden haar dat ze van school gestuurd konden worden als ze weigerde te “transformeren.”

Ze herinnerde zich dat ze tegen haar kinderen zei: “Wees niet bang, ongeacht de dreigementen van de bewakers. Na de duisternis zal uiteindelijk de dageraad aanbreken”, vlak voordat de politie hen uit elkaar haalde.

Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York City op 13 mei 2021. (Chung I Ho/The Epoch Times)

Kleuren van hoop

Hoewel sommige van de door de deelnemers meegedragen spandoeken afbeeldingen van wrede martelingen toonden, straalden de heldere gele en blauwe kleuren van de parade een boodschap van hoop uit.

Zowel geel als blauw komen veel voor in de traditionele Chinese cultuur. In de ogen van Fitzgerald heeft goudgeel de betekenis van de lente en wedergeboorte. Blauw doet denken aan vrede, zoals bij rustig water.

“Voor mensen in de stad die zich hopeloos voelen, die het gevoel hebben niet te weten wat ze moeten doen vanwege de pandemie… is dit een kans voor velen waar ze op hebben gewacht, om te weten dat er hoop is”, zei Fitzgerald.

Afgelopen augustus verhuisden Fitzgerald en zijn vrouw Katie naar New York met hun vier kinderen, in de leeftijd van 2 tot 8 jaar, nadat Michael daar een baan had gekregen. Katie is ook een beoefenaar van Falun Gong en ze hadden de outfits van het hele gezin op de twee kleuren afgestemd om de gelegenheid te markeren.

Katie, die haar kinderen volledig thuisonderwijs geeft, gelooft dat de leringen van de praktijk harmonie in haar gezin heeft gebracht en haar wijsheid geeft om conflicten tussen de kinderen op te lossen.

Ze zei dat ze nu een heel ander mens is dan 11 jaar geleden, voordat ze begon te oefenen. Wat ze sindsdien heeft verworven is niet alleen gemoedsrust, gezondheid en welzijn, zei ze.

“We hebben het druk, maar elk moment van de dag is doelgericht”, zei ze. “We voelen ons heel rijk, heel gelukkig.” Ze lacht terwijl ze zachtjes door het haar van het jongste meisje streelt, dat op haar schoot zit.

Haar man onderbreekt haar om te wijzen op vier of vijf mensen in gele of blauwe jassen die na de optocht zijn achtergebleven, en rustig vuilnis opvegen in plastic zakken die ze in hun handen hebben.

“Is dat niet ongelooflijk? Welke andere groepen doen dat?” zei hij.

Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York City op 13 mei 2021. (Chung I Ho/The Epoch Times)
Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York City op 13 mei 2021. (Chung I Ho/The Epoch Times)
Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York City op 13 mei 2021. (Larry Dai/De Epoch Times)
Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een parade in New York City op 13 mei 2021. (Larry Dai/The Epoch Times)
Omstanders kijken naar een optocht van beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong in New York op 13 mei 2021. (Chung I Ho/The Epoch Times)
Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York City op 13 mei 2021. (Larry Dai/The Epoch Times)
Politieagenten lezen over Falun Dafa tijdens een optocht van beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong in New York op 13 mei 2020. (Chung I Ho/The Epoch Times)
Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York City op 13 mei 2021. (Larry Dai/The Epoch Times)
Omstanders kijken naar een optocht van beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong in New York op 13 mei 2021. (Chung I Ho/The Epoch Times)
Beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong houden een optocht in New York City op 13 mei 2021. (Larry Dai/The Epoch Times)

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (13 mei 2021): Thousands of Falun Gong practitioners march across Manhattan to showcase hope and resilience

 

Hongkong Epoch Times drukpers aangevallen door hamerzwaaiende indringers

Epoch-Times-Printing-Press-Attack-Hong-Kong

Vier indringers zijn in de vroege uren van 12 april de drukkerij van de Hongkongse editie van The Epoch Times binnengedrongen en hebben computers en drukapparatuur beschadigd in een aanval die vermoedelijk de meest recente poging is van de Chinese Communistische Partij (CCP) om het nieuwskanaal het zwijgen op te leggen.

Bij een aanval op dezelfde faciliteit in november 2019 staken vier gemaskerde mannen twee drukpersen in brand; de daders zijn nog steeds voortvluchtig.

Cheryl Ng, een woordvoerster van de Hongkong-editie, zei dat de inbraak kenmerkend was voor de CCP en tot doel had een onafhankelijke outlet het zwijgen op te leggen over onderwerpen die taboe zijn voor het communistische regime.

Ng, die de aanval veroordeelde, zei dat het een misdaad was tegen de vrijheid van meningsuiting van Hongkong.

The Epoch Times, een van de weinige onafhankelijke media in Hongkong, staat bekend om zijn ongecensureerde berichtgeving over China, met inbegrip van de politieke schermutselingen binnen de CCP, de mensenrechtenschendingen van het regime tegen etnische minderheden en religieuze groeperingen, en de propaganda- en beïnvloedingsactiviteiten van Peking in het buitenland.

De editie van Hongkong heeft ook uitgebreid onafhankelijk verslag gedaan van de pro-democratiebeweging in de stad, die in juni 2019 begon maar in juli 2020 afnam toen Beijing de door China bestuurde stad een draconische nationale veiligheidswet oplegde. De wet heeft de slinkende autonomie van Hongkong verder uitgekleed, in het bijzonder de persvrijheid van de stad.

Epoch-Times-Printing-Press-Attack-Hong-Kong
Een camerabeeld toont in het zwart geklede indringers die voorhamers gebruiken om drukpers apparatuur te beschadigen in de drukkerij van de Hongkongse editie van The Epoch Times op 12 april 2021. (The Epoch Times)

In een verklaring veroordeelt de Hongkongse editie van The Epoch Times de CCP voor het creëren van “witte terreur” in Hongkong, en roept de internationale gemeenschap op om toe te zien op de vrijheid van meningsuiting in Hongkong, die door het communistische regime wordt belegerd.

Inbraak

Rond 4.38 uur op 12 april keerde een vrouwelijke medewerkster van de drukpers terug naar de winkel, waar ze een man van in de 30 zag staan, terwijl hij aan het chatten was op zijn mobiele telefoon.

twee-van-de-vier-indringers
Twee van de vier indringers betrapt op CCTV. (The Epoch Times)

Toen de medewerkster probeerde een schuifdeur te sluiten, liep de man plotseling naar voren en ging in de deuropening staan, waardoor de deur niet gesloten kon worden.

De man ondervroeg vervolgens boos de vrouwelijke medewerkster en vroeg haar om ‘meneer Chu’ naar buiten te laten komen om hem te ontmoeten. Toen de medewerkster antwoordde dat er niemand met die naam aanwezig was, weigerde de man weg te gaan.
Plotseling arriveerden drie andere mannen en drongen het gebouw binnen. Twee van hen hadden voorhamers bij zich en een van hen droeg een plastic zak met een mes erin.

Ze schreeuwden naar een andere werknemer: “Ga weg. Ga weg. Het gaat je niets aan. Ga weg. Dwing me niet om iets te doen.”

Bouwpuin-bovenop-drukpersapparatuur
Bouwpuin bovenop drukpersapparatuur in de drukkerij die de Hongkong editie van The Epoch Times drukt op 12 april, 2021. (Adrian Yu/The Epoch Times)

Nadat ze waren binnengevallen, begonnen de mannen te hameren op de drukapparatuur. Onder de beschadigde voorwerpen bevonden zich het centrale bedieningspaneel van de drukpers en verschillende computers. Een van de mannen gooide ook bouwafval uit zijn tas op de apparatuur.

De inbraak, die op video werd vastgelegd, duurde ongeveer twee minuten. Toen de mannen weggingen, stalen ze een computer en vluchtten vervolgens in een wit busje.

Het personeel van de drukkerij belde vervolgens de politie, die kort daarna arriveerde.

Beschadigde-computer
Beschadigde computer. (Adrian Yu/The Epoch Times)

De drukkerij, opgericht in februari 2006, is al vier keer eerder overvallen. In de maand van de oprichting braken misdadigers in het gebouw in en beschadigden de pas aangeschafte apparatuur.

In oktober 2012 slaagden misdadigers er niet in om een poort open te breken in een poging om in te breken in de drukkerij. Ongeveer twee maanden later verschenen zeven mannen met gereedschapskisten en probeerden door de poort in te breken; ze vluchtten nadat de politie was gebeld.

De brandstichting van 19 november 2019 resulteerde in een schade van meer dan 40.000 dollar. Die dag staken vier personen, die in het zwart gekleed waren in een kennelijke poging om zich te vermommen als demonstranten van de democratie in Hongkong, een brand aan die het sprinklersysteem van het pakhuis activeerde.

Verscheidene Amerikaanse senatoren, alsmede de rechtengroeperingen Reporters zonder Grenzen en het Comité ter bescherming van journalisten, en de Foreign Correspondents Club in Hongkong spraken zich uit tegen de brandstichting.

Ng zei dat de Hongkong-editie van het bedrijf niet zal buigen voor gewelddadige bedreigingen, en bezig is de schade te herstellen. Zij sprak de hoop uit dat de politie van Hongkong de zaak zal oplossen en de vier mannen voor het gerecht zal brengen.

Ze riep de mensen van Hongkong op om de krant te blijven steunen.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (12/04/21) : Hong Kong Epoch Times Printing Press Attacked by Hammer-Wielding Intruders

VS legt Chinese functionaris sancties op wegens vervolging Falun Gong

Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft sancties aangekondigd tegen een functionaris van de Chinese Communistische Partij wegens vervolging van Falun Gong, nu de brutale onderdrukking van de spirituele praktijk door het regime in Peking zijn 22e verjaardag nadert.

De sancties houden in dat Yu Hui, voormalig directeur van het agentschap dat specifiek belast is met de vervolging van Falun Gong in de stad Chengdu in de provincie Sichuan, de Verenigde Staten niet meer binnen mag. De straf geldt ook voor zijn naaste familie.

“Wij zullen alle passende middelen blijven overwegen om te bewerkstelligen dat diegenen die verantwoordelijk zijn voor schendingen van mensenrechten en misbruiken in China en elders ter verantwoording worden geroepen,” zei minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken tijdens een persconferentie toen hij de publicatie aankondigde van het jaarverslag van het ministerie over de internationale vrijheid van godsdienst, waarin melding wordt gemaakt van willekeurige arrestaties, huiszoekingen, maatschappelijke discriminatie en gedwongen orgaanoogst van Falun Gong beoefenaars.

Blinken zei dat Yu op de lijst werd geplaatst omdat hij betrokken was bij “grove schendingen van de mensenrechten, namelijk de willekeurige opsluiting van Falun Gong beoefenaars wegens hun spirituele overtuigingen”.

De organisatie waaraan Yu leiding gaf staat bekend als het 610 Bureau, een extralegaal agentschap dat kort voor het begin van de vervolging van Falun Gong werd opgericht met het uitdrukkelijke doel de wrede vervolgingscampagne uit te voeren. De organisatie heeft een enorme macht binnen de CCP en geniet onbetwiste macht om religieuze minderheden te vervolgen. Yu stond aan het hoofd van de afdeling in Chengdu van 2016 tot februari 2018.

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington, op 22 juli 2019. (Alastair Pike/AFP via Getty Images)

De spirituele discipline Falun Gong omvat drie kernprincipes – waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid – samen met een reeks meditatieve oefeningen. Nadat de stichter, Li Hongzhi, de praktijk in 1992 voor het eerst introduceerde aan het grote publiek in de noordoostelijke stad Changchun in China, verspreidde de praktijk zich via mond-tot-mondreclame en begonnen in de jaren nadien 70 tot 100 miljoen mensen met de beoefening van Falun Gong . Het Chinese regime, dat zich bedreigd voelde door de populariteit van de praktijk, begon in juli 1999 een vervolgingscampagne met als doel deze spirituele discipline in China uit te roeien.

De sancties van het Ministerie van Buitenlandse Zaken kwamen er aan de vooravond van Wereld Falun Dafa Dag, die de verjaardag markeert van de introductie van de praktijk bij het publiek 29 jaar geleden.

Het Bureau voor Internationale Religieuze Vrijheid binnen het Ministerie van Buitenlandse Zaken erkende ook het misbruik van Falun Gong beoefenaars door het regime.

“Op Wereld Falun Dafa Dag erkennen wij de ontelbare Falun Gong beoefenaars die door de Volksrepubliek China worden lastiggevallen en misbruikt enkel en alleen vanwege hun geloof. Gisteren heeft @SecBlinken een PRC ambtenaar aangewezen onder Sectie 7031(c) voor zijn betrokkenheid bij de willekeurige detentie van Falun Gong aanhangers,” schreef het bureau op Twitter op 13 mei.

Met de sancties is Yu de tweede Chinese functionaris die door Washington wordt gestraft voor de vervolging van Falun Gong beoefenaars. In december 2020 sanctioneerde de regering Trump Huang Yuanxiong, een politiechef in de provincie Fujian, wegens “bijzonder ernstige schendingen van de godsdienstvrijheid van Falun Gong beoefenaars”. Die sanctie werd opgelegd op de Internationale Dag van de Mensenrechten.

Het besluit van de VS “zal zeker de krachtige boodschap overbrengen aan China dat de wereld toekijkt en dat er reële consequenties zullen zijn voor het vervolgen van Falun Gong beoefenaars,” volgens Erping Zhang, woordvoerder van het Falun Dafa Informatie Centrum in New York.

“Naarmate het nieuws zich verspreidt onder het veiligheidsapparaat [van de Chinese Communistische Partij], zullen sommigen waarschijnlijk twee keer nadenken voordat ze verdere mishandelingen plegen,” zei hij in een verklaring.

Sam Brownback, voormalig Amerikaans ambassadeur voor internationale godsdienstvrijheid, juichte de stap eveneens toe.

“Ik denk dat het een heel sterk signaal naar China is,” zei hij tegen NTD, een filiaal van de Epoch Times. “Het geeft het signaal dat we hen niet laten wegkomen met deze oorlog tegen het geloof.

De World Organization to Investigate the Persecution of Falun Gong, een in de VS gevestigde organisatie die zich inzet voor de rechten van de geloofsgroep, noemde Yu als een dader van de campagne en benadrukte twee gevallen van vervolging die onder zijn toezicht plaatsvonden.

Liu Guiying, een senior ingenieur bij een groot staatstelecommunicatiebedrijf genaamd China Electronics Technology Group, werd in december 2017 veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf voor haar overtuigingen, nadat ze twee jaar in detentie had doorgebracht zonder proces.

Reenactment van één van de martelmethoden die Chinese functionarissen gebruiken om Falun Gong-beoefenaars te dwingen hun geloof af te zweren. (Met dank aan Minghui.org)

De rechter vertelde haar advocaat privé: “Dit is vooraf geregeld door superieuren en ik kan er niet omheen.”

Later in de gevangenis mocht Liu niet baden, haar haar wassen, haar tanden poetsen of toiletpapier gebruiken, aldus de organisatie.

Pan Xiaojiang, een gerechtelijk medewerker bij het Nanchong Intermediate People’s Court van de provincie Sichuan, werd in februari 2017 gearresteerd voor het ophangen van een spandoek in het openbaar, aldus Minghui, een website opgericht door Falun Gong beoefenaars in de Verenigde Staten om uit de eerste hand verslagen van de vervolging te verzamelen. Ze werd veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf nadat ze in juni 2018 niet schuldig pleitte.

Wu Chunlan, een Falun Gong beoefenaar uit Jintang County in het zuidwesten van China’s stad Chengdu, werd 21 keer ondervraagd na haar arrestatie in september 2016. In drie maanden tijd raakte de helft van haar lichaam verlamd, meldde Minghui. Haar man, die op dat moment in het ziekenhuis lag voor ernstige medische aandoeningen, overleed zonder haar nog een laatste keer te zien.

Het Falun Dafa Informatiecentrum zei dat Yu een van de 9.000 ambtenaren van het 610 Bureau was die eerder dit jaar aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken werden gesignaleerd door pleitbezorgers voor Falun Gong.

Beoefenaars van Falun Gong (of Falun Dafa) mediteren in Central Park in Manhattan, op 10 mei 2014. (Dai Bing/Epoch Times)

Minghui heeft duizenden gevallen geverifieerd en gedocumenteerd van mensen die zijn gestorven door toedoen van het regime. Het merkt op dat het werkelijke aantal sterfgevallen waarschijnlijk veel hoger is, maar niet kan worden geverifieerd als gevolg van de strakke controle van het regime over de relevante informatie. Onderzoekers hebben de gedwongen organenroof bij Falun Gong beoefenaars omschreven als een “koude genocide“.

In 2020 werden meer dan 15.000 beoefenaars gearresteerd of geïntimideerd, en meer dan 600 mensen werden veroordeeld tot gevangenisstraffen, aldus Minghui. De oudste onder de veroordeelden was 88 jaar.

Brownback beschreef in een telefonisch interview wat het Chinese regime Falun Gong beoefenaars heeft aangedaan als “hatelijk en oorlogszuchtig”.

“Het lijkt erop dat ze Falun Gong gewoon absoluut willen vernietigen”, zei hij tegen The Epoch Times. Hij haalde het groeiende bewijs aan van het systematisch wegnemen van organen, dat in de eerste plaats gericht was tegen Falun Gong beoefenaars, maar ook tegen christenen en Oeigoerse moslims. “De wereld kan dit niet langer negeren.”

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (12 mei 2021): US Sanctions Chinese Official for Persecuting Falun Gong

Epoch Times roept op tot internationale veroordeling van aanval op verslaggever in Hongkong

The Epoch Times roept de internationale gemeenschap op om de Chinese Communistische Partij te veroordelen voor haar pogingen om The Epoch Times het zwijgen op te leggen en een einde te maken aan de persvrijheid in Hongkong .

De lopende campagne tegen de Hong Kong Epoch Times nam een gevaarlijke nieuwe wending op de ochtend van 11 mei toen een misdadiger verslaggeefster Sarah Liang aanviel met een baseball knuppel buiten haar flatgebouw. Liang liep kneuzingen aan beide benen op en werd voor evaluatie naar het Koningin Elisabeth Ziekenhuis gebracht.

Deze aanval volgt op een poging om de drukpers van The Epoch Times stil te leggen en op eerdere pogingen om Liang te intimideren.

Bij de aanval van 12 april op de drukpers sloegen indringers apparatuur met voorhamers kapot, goten betonpuin over gevoelige machines en stalen een computer. De drukpers was een aantal dagen buiten gebruik.

Dat was de vijfde aanval op de drukpers sinds de opening in 2004; de vorige was een poging om hem in brand te steken, in november 2019.

Liang meldde dat een onbekende man haar op 24 april bij haar thuis lastigviel en dat ze op 26 april door een onbekende man werd gevolgd.

June Guo, de directeur van de Hongkongse Epoch Times, zei dat de Chinese Communistische Partij (CCP) gebruik maakt van figuren uit de onderwereld om The Epoch Times aan te vallen.

De acties tegen The Epoch Times maken deel uit van een campagne van intimidatie, gewelddadige aanvallen, illegale arrestaties en stigmatisering door CCP-functionarissen en in door de CCP gecontroleerde media, gericht tegen de vrije pers in Hongkong.

De CCP tracht eerlijke berichtgeving in Hongkong te bemoeilijken, door journalisten en burgers te intimideren en door de vrije pers te dwingen haar werk op te geven.

Sarah Liang in Hong Kong. op 10 oktober 2019. (The Epoch Times)

 

Sarah Liang, een verslaggeefster voor de Hongkongse editie van The Epoch Times, toont haar gekneusde benen buiten het Queen Elizabeth Hospital in Hongkong op 11 mei 2021. (Song Pi-lung/The Epoch Times)

Liang is al 20 jaar journalist in Hong Kong en haar interviews met lokale deskundigen hebben veel lof geoogst. Al twee jaar trekt Liang’s programma “Precious Dialogues” een trouw publiek dat haar waarheidsgetrouwe verslaggeving respecteert.

De aanval op klaarlichte dag net buiten haar huis is een levendig voorbeeld van hoe het vrije en vreedzame klimaat in Hongkong is verslechterd en hoe de persoonlijke vrijheid van ieder individu nu in gevaar is.

De aanval laat echter ook zien hoezeer de CCP bang is voor een vrije pers en voor de waarheidsgetrouwe berichtgeving van The Epoch Times.

The Epoch Times verklaart plechtig dat het niet zal terugkrabbelen en zal doorgaan met waarheidsgetrouwe berichtgeving en met het dienen van de belangen van Hongkong.

De Epoch Times roept organisaties voor persvrijheid en mensenrechten, vrije regeringen en vrije mensen overal ter wereld op zich te verenigen om de persvrijheid in Hongkong te verdedigen.

De strijd voor persvrijheid daar is de strijd van de hele wereld, nu de CCP probeert haar tirannie eerst in Hongkong op te leggen en vervolgens in bredere zin, omdat alle vrijheid, waar dan ook ter werled, een afkeuring inhoudt van haar dictatoriale heerschappij.

Sinds de aanval heeft The Epoch Times in Hongkong een stroom van steun ontvangen van Hongkongers. Zij zien The Epoch Times als een symbool van vrijheid en hoop voor Hongkong. Wij danken de mensen voor hun steun.

Oorspronkelijk gepubliceerd door The Epoch Times (11 mei 2021): Epoch Times Calls for International Condemnation of Attack on Its Reporter in Hong Kong

Epoch Times verslaggever in Hong Kong aangevallen door man met knuppel

Een verslaggever voor de Hongkong editie van The Epoch Times werd op 11 mei aangevallen door een onbekende man met een aluminium softbalknuppel, in een aanval die vermoedelijk door het Chinese regime is georkestreerd in het kader van recente pogingen om de publicatie het zwijgen op te leggen.

Sarah Liang stond buiten haar woongebouw toen de aanval ‘s middags plaatsvond. De aanvaller sloeg haar meer dan 10 keer met de knuppel voordat hij vluchtte in een auto, Liang achterlatend met kneuzingen aan haar beide benen.

Sarah Liang, een verslaggeefster voor de Hongkongse editie van The Epoch Times, toont haar gekneusde benen buiten het Queen Elizabeth Hospital in Hongkong op 11 mei 2021. (Song Pi-lung/The Epoch Times)

Het incident is het laatste in een reeks aanvallen op Epoch Times faciliteiten en verslaggevers in Hongkong – allemaal vermoedelijk georganiseerd door de Chinese Communistische Partij (CCP) als onderdeel van haar campagne om de verslaggeving van de krant in de stad te dwarsbomen. De publicatie, een van de weinige onafhankelijke media kanalen in Hongkong, staat bekend om haar berichtgeving over corruptie, politieke machtsstrijd en schendingen van de mensenrechten door het communistische regime.

Liang werd in een ambulance naar het Queen Elizabeth Hospital vervoerd voor behandeling en rond 15.00 uur plaatselijke tijd arriveerde de politie om haar verklaring over de aanval op te nemen. Om 18.30 uur lag ze nog steeds in het ziekenhuis.

Sarah Liang, een verslaggeefster voor de Hong Kong editie van The Epoch Times, staat buiten het Queen Elizabeth Hospital in Hong Kong op 11 mei 2021. (Adrian Yu/The Epoch Times)

Een getuige met de achternaam Li zei dat hij uit een nabijgelegen restaurant kwam toen hij een vrouw hoorde schreeuwen: “Help me, ik word geslagen”.

Li zei dat hij toen een grote man van in de 40 met een knuppel in een auto zag springen en wegvluchten. Volgens Li was de vluchtauto van de aanvaller een zwarte Mercedes-Benz met het kenteken “TV3851”.

Hij suggereerde dat degene die achter de aanval zat, een waarschuwing wilde sturen naar The Epoch Times en wilde voorkomen dat de krant verslag zou uitbrengen. Hij noemde de aanslag wreed en onmenselijk en voegde eraan toe dat hij bereid zou zijn tegen de dader te getuigen.

In een gesprek met de lokale media buiten het ziekenhuis, rond 14.00 uur plaatselijke tijd, zei Liang dat ze dacht dat de aanval met voorbedachten rade was gepleegd, omdat een andere man op 8 mei plotseling op haar af was gekomen op dezelfde plek waar ze op 11 mei was aangevallen. Bij het eerdere incident liep de man uiteindelijk weg nadat hij zich realiseerde dat de knuppel die onder zijn kleren verborgen zat op de grond was gevallen terwijl hij aan het rennen was.

Liang zei dat ze denkt dat de aanvaller banden heeft met de CCP en dat het Chinese regime probeert haar met geweld te intimideren. In de afgelopen maand was zij ook het doelwit van twee afzonderlijke incidenten. Op 26 april werd ze buiten een plaatselijk metrostation gestalkt door een onbekende man. Twee dagen eerder kwam een man die beweerde een bestelling te doen haar woongebouw binnen en klopte op haar deur. Liang weigerde haar deur te openen nadat de man zich niet had geïdentificeerd.

Ze drong er bij de leider van Hongkong, Carrie Lam, op aan aandacht aan haar zaak te besteden nu de openbare veiligheid in de stad lijkt te verslechteren.

Op 12 april werd de drukkerij van de Hongkong editie van The Epoch Times ook al aangevallen door indringers met een hamer, waardoor de werkzaamheden enkele dagen stil kwamen te liggen. Minder dan twee jaar eerder werd dezelfde drukkerij door vier gemaskerde personen in brand gestoken. De aanvallers zijn nog niet gevonden door de politie. Er wordt algemeen aangenomen dat de CCP achter beide aanslagen zit.

Sarah Liang, een verslaggeefster voor de Hong Kong editie van The Epoch Times, toont haar gekneusde benen buiten het Queen Elizabeth Ziekenhuis in Hong Kong op 11 mei 2021. (Song Pi-lung/The Epoch Times)

June Guo, directeur van de Hongkong editie van The Epoch Times, zei dat er geen twijfel over bestond dat de CCP achter de aanslag op Liang zat. Guo riep de internationale gemeenschap op om de veiligheid van alle verslaggevers die in Hongkong werken te helpen garanderen.

Het doel van de CCP met deze en andere aanvallen is om The Epoch Times te dwingen haar activiteiten in Hongkong op te geven, zei Guo.

De veiligheid van het personeel in de drukkerij van de krant is een ander punt van zorg. Guo voegde eraan toe dat er de laatste tijd ongeïdentificeerde voertuigen en personen in de buurt van de drukkerij zijn gesignaleerd.

Het management van de Chinese editie van The Epoch Times drongen er bij de politie van Hongkong op aan hun plicht te vervullen en alle onopgeloste zaken waarbij het bureau in Hongkong betrokken is te onderzoeken.

“Wij roepen het grote publiek in Hongkong op om The Epoch Times te blijven steunen”, aldus een verklaring van de uitgeverij. “The Epoch Times zal niet terugkrabbelen en zal doorgaan met waarheidsgetrouwe berichtgeving en het beschermen van Hongkong.”

Ze vroegen ook de hulp van de internationale gemeenschap om “het escalerende geweld van de CCP tegen de media van Hongkong te voorkomen.”

Politieagenten van Hongkong arriveren bij het Queen Elizabeth Hospital in Hongkong op 11 mei 2021. (Song Pi-lung/The Epoch Times)

De voormalige Britse kolonie, ooit geroemd om haar burgerlijke vrijheden, heeft een drastische verslechtering van de persvrijheid en andere vrijheden gezien nu het Chinese regime zijn greep op de stad heeft verstevigd. Met name de draconische nationale veiligheidswet en andere maatregelen die Peking het afgelopen jaar heeft opgelegd, hebben ertoe geleid dat waarnemers zeggen dat de situatie in Hongkong binnenkort dezelfde zal zijn als in andere steden op het Chinese vasteland – wat een directe schending is van de belofte van Peking in het kader van een internationaal verdrag om de vrijheden en autonomie van de stad tot 2047 te behouden.

De Hong Kong Journalists Association (HKJA) veroordeelde in een verklaring op haar Facebook-pagina het geweld tegen Liang en drong er bij de politie op aan om de aanvaller snel voor het gerecht te brengen.

“Persvrijheid is een kernwaarde die Hongkong tot een succes maakt. We zullen nooit gewelddadige bedreigingen tegen de media of journalisten tolereren”, voegde HKJA eraan toe.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (11 mei 2021): Epoch Times Reporter in Hong Kong Attacked by Bat-Wielding Man

Ministerie van Buitenlandse Zaken en wetgevers veroordelen aanval op Epoch Times verslaggever in Hong Kong

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de gewelddadige aanval op een verslaggever van de Hongkong Epoch Times “onaanvaardbaar” genoemd en aangedrongen op een grondig onderzoek.

“De Verenigde Staten veroordelen de recente aanval op een journalist van The Epoch Times,” zei een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken op 11 mei tegen The Epoch Times. “Aanvallen op journalisten zijn onaanvaardbaar en kunnen niet worden getolereerd. Wij dringen er bij de autoriteiten op aan een volledig onderzoek in te stellen naar dit incident en naar de recente aanval op de drukkerij van The Epoch Times in Hongkong.”

Op dinsdagochtend viel een onbekende man verslaggeefster Sarah Liang in Hongkong aan met een aluminium softbalknuppel buiten haar woongebouw.

Zonder een woord te zeggen, sloeg de man haar meer dan 10 keer op haar benen en voeten, waardoor ze op de grond viel. Hij vluchtte al snel in een zwarte Mercedes-Benz en liet haar achter met meerdere kneuzingen en bloeduitstortingen op haar benen. Liang werd in een ambulance naar het Queen Elizabeth Hospital vervoerd, waar de politie een paar uur later arriveerde om notities te maken. Ze lag om 18.30 uur plaatselijke tijd nog steeds in het ziekenhuis.

Een getuige met de naam Li, die de programma’s van Liang had bekeken, zei dat de aanvaller rond de 40 jaar oud was en een bril had.

“Ik heb het gevoel dat dit de oorlog verklaart aan alle Hongkongers. Gangsters zijn nu de baas in Hongkong,” zei Liang later.

In een verklaring riep The Epoch Times Hongkong “het grote publiek in Hongkong op om The Epoch Times te blijven steunen” en beloofde “door te gaan met waarheidsgetrouwe berichtgeving en Hongkong te beschermen”.

Sarah Liang, een verslaggeefster voor de Hongkong editie van The Epoch Times, spreekt op 11 mei 2021 de lokale media toe buiten het Queen Elizabeth Hospital in Hongkong. (Song Pi-lung/The Epoch Times)

Gerichte aanvallen

Het incident was het laatste in een reeks van aanvallen op de Hongkong Epoch Times, die één van de weinige overgebleven onafhankelijke stemmen in de stad is geworden.

“Deze aanval is waarschijnlijk het zoveelste voorbeeld van het gebruik van geweld door de Chinese Communistische Partij om diegenen die kritisch zijn voor de CCP en diegenen die de CCP ter verantwoording roepen voor de schendingen van de mensenrechten en de onderdrukking in Hongkong het zwijgen op te leggen” aldus parlementslid Greg Steube (R-Fla.) in een e-mail aan The Epoch Times.

“Ondanks de vernietiging van hun drukpers en het feit dat hun journalisten aangevallen worden, is The Epoch Times de waarheid blijven naar buiten brengen over de verschrikkingen van de CCP en wij prijzen hen voor hun moed,” zei hij.

Het congreslid verwees naar de inbraak in de plaatselijke druk faciliteiten van The Epoch Times, die slechts een maand eerder had plaatsgevonden.

Op 12 april sloegen vier indringers, van wie twee met voorhamers, computers en drukapparatuur aan diggelen in de drukkerij, waardoor deze tijdelijk moest worden gesloten. Dit was de vijfde aanval op de drukkerij sinds de oprichting in 2004. In november 2019 hebben gemaskerde mannen de drukkerij proberen in brand steken.

Sarah Liang, een verslaggever voor de Hongkongse editie van The Epoch Times, toont haar gekneusde benen buiten het Queen Elizabeth Hospital in Hongkong op 11 mei 2021. (Song Pi-lung/The Epoch Times)

Liang zelf had regelmatig verdachte voertuigen gespot in de buurt van haar woning. Op zaterdag rende een volledig in het zwart geklede man op Liang af terwijl ze in de buurt op de bus stond te wachten. Ze zag een zwarte staaf uit zijn zak vallen. De man stopte om die op te rapen en vertrok kort daarna.

Ze ontdekte ook dat een man van middelbare leeftijd haar op 26 april volgde toen ze uit een plaatselijk treinstation stapte. Liang cirkelde doelbewust door de buurt om hem af te schudden, maar de man liep de winkel binnen waar ze een interview had geregeld en leek te weten waar ze heen ging. Hij sprintte weg nadat Liang hem ermee confronteerde.

De man, die zwarte donkere kleding droeg, rende op Sarah Liang af en een zwarte knuppel viel uit zijn jas toen ze op 8 mei 2021 op een bus in Hongkong stond te wachten. (Sarah Liang/The Epoch Times)

‘Schandalige aanvallen’

Meerdere andere Amerikaanse wetgevers en journalistenverenigingen spraken zich ook uit over de gewelddadige aanval.

“De brute aanval op Sarah Liang maakt deel uit van een escalerende reeks weerzinwekkende, gewelddadige aanvallen op The Epoch Times door misdadigers van de Chinese Communistische Partij,” vertelde Rep. Devin Nunes (R-Calif.), lid van het House Intelligence Committee, aan The Epoch Times. “Iedereen die geeft om persvrijheid en fundamentele mensenrechten zou deze schandalige aanvallen door de bruinhemden van de CCP aan de kaak moeten stellen.”

Michelle Steel (R-Calif.) vergeleek het incident met “een directe aanval op de democratie”.

“Als het waar is dat de Chinese Communistische Partij achter deze aanvallen zit, moeten zij ter verantwoording worden geroepen,” vertelde zij The Epoch Times.

Rep. Russ Fulcher (R-Idaho) wees op de korte tijdspanne tussen de aanval op Liang en de vorige aanval op de krant.

“Het is verontrustend om te zien hoe ver de door China gesteunde aanvallen gaan om te proberen één van de laatste onafhankelijke mediakanalen in Hongkong het zwijgen op te leggen,” zei hij in een verklaring per e-mail. “Ik bewonder de opmerkelijke moed van deze verslaggevers om de waarheid te delen, en ik bid voor de veiligheid van Sarah en haar collega’s bij The Epoch Times.”

CPJ’s programmacoördinator voor Azië, Steven Butler, zei in een verklaring dat “de politie van Hongkong niet kan toestaan dat de brutale en wetteloze aanval op Epoch Times journaliste Sarah Liang onopgelost blijft.”

“De autoriteiten mogen geen tijd verliezen om de daders voor het gerecht te brengen en moeten de veiligheid garanderen van alle journalisten die in Hongkong werken,” zei hij.

PEN America, een non-profitorganisatie in New York die opkomt voor de vrijheid van meningsuiting, riep eveneens op tot een “volledig, transparant en onpartijdig onderzoek”.

“Er is geen gevaarlijker tactiek om de vrije pers het zwijgen op te leggen dan het fysiek aanvallen van een journalist”, zei een woordvoerder tegen The Epoch Times.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (11 mei 2021): State Department, Lawmakers Condemn Assault on Epoch Times Reporter in Hong Kong

Tijdloze wijsheid: de Tocquevilliaanse afdaling naar tirannie

alexis-de-tocqueville

Tijdloze Wijsheid: de Tocquevilliaanse afdaling naar tirannie
Aan het eind van zijn baanbrekende werk, “Democratie in Amerika”, gaf de Fransman Alexis de Tocqueville een verbluffende “voorspelling” over hoe democratische instellingen gemakkelijk zouden kunnen vervallen in een tirannie zoals de wereld die nog nooit had gezien. Bijna twee eeuwen later lijkt de vervulling van zijn “voorspelling” elke dag dichter bij te komen, als ze al niet vervuld is.

Hij opent zijn “profetie” met deze krachtige bewering:

“Ik had in mijn staat in de Verenigde Staten opgemerkt dat een democratische samenleving naar Amerikaans model zich met ongewoon gemak zou kunnen openstellen voor de vestiging van despotisme … Als despotisme zou worden gevestigd in de hedendaagse democratieën, zou het waarschijnlijk een ander karakter aannemen. Het zou wijder verspreid zijn en vriendelijker. Het zou mensen hun eigenwaarde ontnemen zonder hen te kwellen.”

Vrijheid is zo’n normaal begrip in het Amerikaanse denken en de Amerikaanse retoriek dat we nauwelijks kunnen geloven dat ons systeem “met ongewoon gemak” tiranniek zou kunnen worden. Hoe zou dat mogelijk zijn? Tocqueville legt uit hoe.

Hij beschrijft een maatschappij overspoeld met welvaart en luxe, ongekend sinds het begin van de wereld. Maar tegelijkertijd is er een massa burgers “op zichzelf gericht en rusteloos op zoek naar kleine, vulgaire genoegens waarmee ze hun ziel vullen.” Elk van hen is bijna volledig geatomiseerd van de rest. “Hij bestaat alleen in zichzelf en voor zichzelf,” voorspelt Tocqueville.

Sociale atomisering: check.

Boven deze massa van geatomiseerde mensen staat “een immense en beschermende macht die als enige verantwoordelijk is voor het behartigen van hun genoegens en het waken over het lot.” Tocqueville beschrijft deze macht (de regering) als een soort omgekeerd patriarchaat. Vaders proberen immers mannen “voor te bereiden op hun mannelijkheid.” Maar deze regering “probeert hen [de burgers] alleen maar in een eeuwige kindertijd te houden.”

Gebrek aan volwassenheid en toegenomen kinderlijkheid: check.

Zie je, dit is een samenleving van vermaak. Haar spirituele kern is verdwenen. “Ze verkiest dat haar burgers zich amuseren, aangezien ze enkel amusement voor ogen hebben,” verklaart Tocqueville. Maar er is een addertje onder het gras: “Ze werkt graag voor hun geluk, maar wil graag de enige zijn die dat geluk verschaft en beoordeelt.” Deze regering voorziet in en anticipeert zelfs op hun behoeften, verzekert hun pleziertjes en stuurt hun bedrijvigheid. In een huiveringwekkende verwoording zei Tocqueville dat het uiteindelijk de bedoeling heeft om “de last van het denken en de problemen van het leven volledig van hen weg te nemen”.

Intellectueel ontaard en oppervlakkig: check.

Het eindresultaat is dat de vrijheid in dagelijkse keuzes meer en meer beperkt wordt, dag na dag, terwijl de staat “geleidelijk de feitelijk autonomie van elke burger wegneemt”.

De samenleving wordt overspoeld met wetten, regels en voorschriften die elk detail van het leven regelen. Tocqueville voorzag dat zelfs ambitieuze en ondernemende mensen moeite zouden hebben om er doorheen te breken. Dit web van regels “breekt de wil van de mens niet, maar verzacht, buigt en controleert hem… Het tiranniseert niet, maar remt, onderdrukt, draineert, verdooft, verzwakt zoveel inspanning dat het uiteindelijk elk volk reduceert tot niets meer dan een kudde schuchtere en hardwerkende dieren met de regering als herder.”

Verstikkende economische regelgeving: check.

Zo’n systeem lijkt het tegendeel van democratisch. Maar ironisch genoeg is het het democratische principe zelf dat ertoe leidt. “Zij vonden troost,” zo observeert Tocqueville over deze toekomstige burgers, “bij het feit dat zij onder toezicht stonden, door te denken dat zij hun toezichthouders zelf hadden gekozen.” Met andere woorden, omdat zij schijnbaar hun regering hebben gekozen door hun stem, zijn zij niet bang voor de aantasting van de vrijheid. Het is tenslotte een schepsel van hun eigen makelij.

Maar Tocqueville geloofde het tegenovergestelde. In plaats van een schepsel van het volk te zijn, vormt zo’n regering geleidelijk het volk om tot haar schepsels. De regulering van elk aspect van het leven “verdoezelt geleidelijk hun verstand en verzwakt hun geest.” Als gevolg daarvan delegeert het volk steeds meer van zijn vermogen om zelf te bepalen hoe het zijn leven leidt aan de staat. Het volk vertrouwt steeds meer op de beslissingen en voorzieningen van de staat en minder op die van zichzelf.

Ja, ze behouden het recht om te stemmen. Maar, in misschien wel de meest indringende verklaring van zijn hele carrière, merkte Tocqueville op:

“Het is inderdaad moeilijk voor te stellen hoe mensen die de gewoonte van zelfbestuur volledig hebben opgegeven, met succes degenen zouden kunnen kiezen die dat voor hen moeten doen, en niemand zal ervan overtuigd zijn dat er ooit een liberale, energieke en voorzichtige regering kan voortkomen uit het stemgedrag van een natie van dienaren.”

Met andere woorden, van een natie van individuen die zichzelf niet langer besturen, kan niet worden verwacht dat zij op verstandige wijze degenen kiezen die hen zullen besturen. Zij weten niet meer wat vrije, deugdzame en wijze besluitvorming is. Daarom levert het hun niet veel op om hun stemrecht te behouden, want langzaam maar zeker begint de regering die zij vormen, hen te vormen.

Ongekende afhankelijkheid van de overheid in het dagelijks leven: check.

Griezelig genoeg voorspelde Tocqueville de opkomst van demagogen die zouden beweren “dat de gebreken die zij zien veel meer te maken hebben met de grondwet van het land dan met … het electoraat”. Is dit niet precies wat we in onze tijd hebben gezien? Het volk wordt eindeloos gevleid, en de grondwet wordt voortdurend naar de prullenbak verwezen.

Het eindpunt beschreven door Tocqueville is huiveringwekkend:

“De ondeugden van hen die regeren, en de dwaasheid van hen die geregeerd worden, zouden het weldra te gronde richten, en het volk, moe van zijn vertegenwoordigers en van zichzelf, zou vrije instellingen creëren of zich weldra terug verlagen tot zijn onderwerping aan één enkele meester.”

Dit is het onvermijdelijke einde voor elk volk dat zijn deugdzaamheid en zijn waakzaamheid over zijn instellingen heeft verloren en het onjuiste idee heeft aanvaard dat het een regering controleert waarvan het afhankelijk is geworden. Als zo’n punt is bereikt, zijn er nog maar twee opties over: terugkeren naar vrijheid of de macht verder consolideren in steeds minder handen – misschien zelfs in de handen van één persoon.

Ik bid dat we er nog niet zijn. Maar ik vrees dat we veel dichterbij zijn dan we ooit durfden te denken.

Joshua Charles is een voormalig speechschrijver voor het Witte Huis voor Vice President Mike Pence, No. 1 New York Times bestseller auteur, een historicus, schrijver/ghostwriter, en openbaar spreker. Hij was historisch adviseur voor verschillende documentaires en publiceerde boeken over onderwerpen variërend van de Founding Fathers, tot Israël, tot de rol van het geloof in de Amerikaanse geschiedenis, tot de impact van de Bijbel op de menselijke beschaving. Hij was de senior redacteur en conceptontwikkelaar van de “Global Impact Bible,” gepubliceerd door het in D.C. gevestigde Museum of the Bible in 2017, en is als geleerde verbonden aan het Faith and Liberty Discovery Center in Philadelphia. Hij is een Tikvah en Philos Fellow en heeft in de hele VS gesproken over onderwerpen als geschiedenis, politiek, geloof en wereldbeeld. Hij is concertpianist en heeft een master in overheid en een graad in rechten. Volg hem op Twitter @JoshuaTCharles of kijk op JoshuaTCharles.com.

De standpunten in dit artikel zijn de mening van de auteur en komen niet noodzakelijk overeen met de standpunten van The Epoch Times.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (09/04/2021): Timeless Wisdom: The Tocquevillian Descent Into Tyranny