Walter Lantz en de ‘ha-ha-ha-HA-ha’-lach van een specht

Walter Lantz (1899–1994) bedacht een van de bekendste en meest geliefde tekenfilmfiguren ter wereld: Woody Woodpecker. De ondeugende vogel met zijn rode kuif en karakteristieke, prikkelbare lach vermaakte mensen overal ter wereld en maakte Lantz zowel beroemd als financieel onafhankelijk.

Walter Lantz werd geboren op 27 april 1899 in New Rochelle, New York, net ten noorden van Manhattan. Hij was de oudste van drie zonen van Italiaanse immigranten. Zijn ouders, Francesco Paolo Lanza en Maria Gervasi, kwamen uit Zuid-Italië naar Amerika. Naar verluidt veranderden immigratiefunctionarissen op Ellis Island de achternaam van zijn vader in Lantz. Francesco kwam uit Cosenza, zijn moeder uit Calitri.

Walter liet al op jonge leeftijd een groot tekentalent zien, en tot zijn geluk moedigde zijn familie hem aan om dit verder te ontwikkelen, iets wat voor die tijd bijzonder was.

Krantencartoons maken

Lantz ontdekte zijn weg naar animatie reeds als tiener. Terwijl hij als monteur werkte, zag een invloedrijke klant enkele van zijn tekeningen op een prikbord hangen. Dankzij deze klant kon Lantz aan de slag als kantoorjongen bij de krant New York American van William Randolph Hearst.

Daar raakte hij vertrouwd met de snelle wereld van krantencartoons, leerde hij verschillende technieken en ontdekte hij het ritme van het maken van populaire strips. Daarnaast volgde hij ’s avonds lessen aan de Art Students League of New York om zijn tekenvaardigheden verder te verbeteren.

Rond 1916 deed Lantz praktijkervaring op bij regisseur Gregory La Cava (1892–1952), die later een beroemde filmregisseur werd en zelfs genomineerd voor een Academy Award. Tijdens deze periode werkte Lantz mee aan vroege animatieversies van strips zoals ‘Happy Hooligan’, ‘Krazy Kat’ en ‘The Katzenjammer Kids’, waarbij hij de technieken en het ritme van het maken van populaire tekenfilms leerde kennen.

Op 18-jarige leeftijd was hij al betrokken bij het schrijven, regisseren en animeren van tekenfilms, en werkte hij ook mee aan experimentele combinaties van live-action en animatie.

Na de sluiting van de animatiestudio van Hearst ging Lantz aan de slag bij John R. Bray Studios. Bij dit baanbrekende commerciële animatiebedrijf regisseerde hij korte films, waaronder ‘Dinky Doodle’.

Animatie in Hollywood

Toen de stille tekenfilms minder populair werden, verhuisde Lantz naar Hollywood. Hij vervulde verschillende functies in de filmindustrie totdat hij in 1928 door Universal Pictures werd aangenomen om de leiding te nemen over hun animatieafdeling.

Daar hield hij toezicht op de productie van de tekenfilms rond ‘Oswald the Lucky Rabbit’. Bovendien maakte hij geanimeerde scènes voor vroege Technicolor-films, waaronder ‘King of Jazz’ uit 1930. Deze film wordt gezien als de eerste Technicolor-tekenfilm met geluid en is ook bekend omdat hierin Bing Crosby zijn filmdebuut maakte.

Halverwege de jaren dertig onderhandelde Lantz een overeenkomst waardoor hij zijn eigen animatiestudio onafhankelijk kon runnen, terwijl hij tegelijkertijd cartoons bleef leveren aan Universal. Deze regeling gaf hem creatieve vrijheid en uiteindelijk ook het eigendom van zijn personages.

In 1939 introduceerde hij Andy Panda, deels geïnspireerd door de nationale fascinatie voor een reuzenpanda in de Brookfield Zoo in Chicago. Dit personage, gekleed in rode broekjes en gele handschoenen en schoenen, werd op zichzelf al een groot succes.

Woody Woodpecker

In 1940, toen hij op huwelijksreis was in California, zouden Lantz en zijn vrouw een hardnekkige specht zijn tegengekomen die gaten in het dak boorde. Dit verhaal, samen met de reparatierekening van 200 dollar voor de scheuren in de dakpannen, wordt veelvuldig herhaald in de geschiedenis van de studio, maar valt misschien wel onder de categorie animatielegendes.

Volgens deze verhalen inspireerde die ontmoeting de creatie van Woody Woodpecker. Woody maakte zijn debuut in de korte film Knock, Knock uit 1940, die deel uitmaakte van de Andy Panda-serie. Animator Ben ‘Bugs’ Hardaway (1895–1957), een grapjesschrijver die eerder werkte aan personages en storyboards bij Warner Bros., hielp mee met het ontwerp van Woody.

Woody Woodpeckers onvergetelijk ondeugende ‘ha-ha-ha-HA-ha’-lach werd aanvankelijk ingesproken door Mel Blanc (1908–1989). Toen Blanc later een exclusief contract bij Warner Bros. tekende, moest Lantz op zoek naar een nieuwe stem voor zijn personage.

Zijn vrouw, Grace Stafford, werd uiteindelijk de stem van Woody nadat ze anoniem een auditietape had ingestuurd. Hun nauwe persoonlijke en professionele samenwerking was typerend voor het werk in de studio.

De studio van Lantz bracht in de loop van meerdere decennia honderden korte films uit voor de bioscoop, waarvan ongeveer 200 met Woody Woodpecker. Hoewel de exacte aantallen per bron verschillen, worden deze cijfers vaak aangehaald in biografieën en filmoverzichten.

De tekenfilms werden over de hele wereld vertoond en in vele talen vertaald. Lantz deed bewust afstand van verouderde culturele verwijzingen en overmatig geweld, en koos in plaats daarvan voor visuele humor en fysieke grappen. Deze creatieve aanpak droeg bij aan de blijvende populariteit van zijn werk.

Lantz kondigde zijn pensioen aan toen hij begin zestig was, maar keerde al snel terug om de studio te blijven leiden. Buiten zijn werk bleef hij actief met schilderen, reizen en golfen.

Zijn verdiensten voor de animatie werden beloond met talrijke prijzen en erkenningen, waaronder een speciale Academy Award in 1979 ‘voor het brengen van vreugde en lachen’ aan publiek over de hele wereld. Woody Woodpecker kreeg in 1990 een ster op de Hollywood Walk of Fame, nadat Lantz zelf in 1986 met een ster was geëerd.