zondag, 28 nov 2021
Daniel Zhang, die in het Westen opgroeide, leerde door klassieke Chinese dans de traditionele Chinese cultuur kennen. (Larry Dai)

Het overwinnen van culturele barrières en het ontdekken van erfgoed door dans

De zwaartekracht tartende sprongen en overslagen in de klassieke Chinese dans hebben zeker meer dan één jonge danser aangetrokken om zich met de oude vorm bezig te houden – Daniel Zhang is één van hen.

“Ik was het soort kind dat niet stil kon zitten; ik was altijd in beweging”, zei Zhang. Toen hij 8 of 9 jaar oud was, woonde hij een klassieke Chinese dansvoorstelling bij waar hij zijn oudere neef een overslag in de lucht zag maken en schijnbaar daar een tijdje bleef hangen, voordat hij weer op de grond terecht kwam. Hij was onder de indruk en wilde danser worden.

Zhang, die van nature atletisch en lenig is, en nu student aan de Fei Tian Academy of the Arts, was zeer geschikt om danser te worden. Maar hij zou al snel leren dat, hoewel hij geen fysieke barrières had om klassieke Chinese dans te leren, er wel culturele barrières waren die hij moest overwinnen.

“Ik groeide op in het Westen, dus was het wat moeilijker om dat Chinese gevoel te vatten”, zei hij. Zijn leraren demonstreerden een beweging en hij deed die perfect na – dat dacht hij althans – maar ze waren niet tevreden. “Je moet de innerlijke betekenis van de bewegingen voelen!” vertelden ze hem, maar dat vond hij heel moeilijk. “Je voert de beweging uit, maar je danst niet”, zeiden ze hem, of erger nog, “Dat ziet er gewoon saai uit.” Maar langzaam begon hij het te begrijpen.

De klassieke Chinese dans is immers een dansvorm met eeuwenoude wortels, die in de loop van duizenden jaren verfijnd werd met culturele wijsheid die door elke dynastie werd doorgegeven. Het is één van de meest uitgebreide danssystemen ter wereld, opgebouwd uit unieke houdingen en bewegingen die duidelijk Chinees zijn. Het begrijpen van het ritme van deze dansvorm is het begrijpen van de traditionele Chinese cultuur – iets dat ooit bijna verloren ging voor de wereld nadat China werd overgenomen door het communisme.

Op 4 september zal Zhang zijn kennis op de proef stellen door voor het eerst één van China’s meest iconische culturele figuren uit te beelden in de 9e NTD internationale wedstrijd voor klassieke Chinese dans. Dit jaar zullen verloren vaardigheden worden getoond die zijn hersteld en gepionierd door de wereldberoemde Shen Yun Performing Arts, met artiesten van het gezelschap die in de jury van de wedstrijd zitten. Meer dan honderd deelnemers hebben zich ingeschreven, waarvan ongeveer de helft de halve finales zal halen.

“Dit is een geweldige kans om mezelf te verbeteren”, zei Zhang. ” Het hele proces, van het kiezen van de muziek tot de choreografie, laat echt je sterke en zwakke punten zien.”

Daniel Zhang portretteert de beroemde Chinese dichter Li Bai, normaal gesproken een branieachtige figuur, in een moment van ontnuchterende eenzaamheid. (Edward Dye)

De ‘Onsterfelijke Dichter’

De dichter Li Bai uit de Tang-dynastie is één van de kunstenaars die de “Gouden Eeuw van de Chinese Poëzie” heeft ingeluid en zijn stuk “Drinking Alone by Moonlight” is één van de bekendste Chinese poëziestukken. Het is vertaald in het Engels en in vele andere talen. Zhang heeft de gebeurtenis van Li Bai, die dit gedicht schreef, in dans omgezet.

Li Bai is een beroemd personage dat in de klassieke Chinese dans vaak en op vele manieren wordt geportretteerd. Het is een personage waarmee alle juryleden en de andere deelnemers meer dan vertrouwd zullen zijn. Het leven van Li Bai wordt weerspiegeld in zijn poëzie. Zijn poëzie beïnvloedde de kunst en cultuur van een tijdperk en blijft zelfs vandaag nog populair.

“Toen ik de muziek hoorde en de bewegingen zag, werd ik er echt door gegrepen”, zei Zhang. Hij voelde dat hij zich kon identificeren met deze dichter en probeerde de bewegingen en choreografie aan te passen zodat ze beter voor hem geschikt waren.

(Edward Dye)

“Er zit een bepaald gevoel in het stuk dat ik interessant vond”, zei Zhang. Hier drinkt de dichter alleen, met niemand anders dan de maan boven hem en haar weerspiegeling beneden als zijn metgezellen. Er zit een ontnuchterende eenzaamheid in het verhaal, maar Li Bai vermaakt zich nog steeds, zei Zhang. Hoewel dit gedicht vaak het meest bekend is om de dichter, laten de meeste andere verhalen hem zien als een nogal heldhaftig figuur met levenslust, legde hij uit. “In al zijn andere verhalen is hij erg zelfverzekerd en open, dus als je dit stuk danst, is dat een interessant gevoel”, zei Zhang.

(Edward Dye)

Vanuit het hart

Een nieuw onderdeel van het danscurriculum van Shen Yun en Fei Tian Academy of the Arts – en iets waar de wedstrijdjury naar zal kijken – is de methode van “het lichaam leidt de handen”. Dit is een techniek waar vaak over gesproken wordt in de danswereld, omdat het de expressiviteit van de bewegingen van het bovenlichaam van een danser vergroot, terwijl het ook de ledematen verlengt en een efficiëntere manier van bewegen, gebruik van kracht en gebruik van energie creëert. Maar hoewel deze manier van bewegen optimaal is, zijn Shen Yun en haar academie de eersten die het opnemen als onderdeel van hun danspedagogie.

“Het gaat erom hoe je je kracht gebruikt en hoe de kracht begint. Je begint vanuit het binnenste – je lichaam wordt een deel van je arm”, legde Zhang uit. “Je moet beginnen vanuit het hart, vanuit deze innerlijke kern hier, die je buitenste ledematen in beweging zet. Op deze manier lijkt je hele lichaam licht en de bewegingen zijn heel zuiver.”

(Edward Dye)

Klassieke Chinese dans

Naast het “lichaam dat de handen leidt”, gebruiken Shen Yun dansers een methode van de “heupen die de benen leiden”, die eveneens nooit tot de danspedagogie is doorgedrongen, maar een vergelijkbaar heilzaam effect heeft op de bewegingen van het onderlichaam van een danser.

De nieuwe ontwikkeling is bijzonder verhelderend geweest voor de leerlingen van de klassieke Chinese dans, want in deze dansvorm gaat het om het uitdrukken van innerlijke gevoelens en elke artiest van klassieke Chinese dans streeft naar de mooiste manier om dat op het toneel te doen.

“Elke beweging heeft een betekenis, elk gebaar heeft iets achter zich”, zei Zhang. “Dans is een manier om gedachten en emoties over te brengen – leraren hebben me verteld dat alles wat op je hart ligt, naar buiten zal komen via je emoties.”

Dit is reden om een hart van vriendelijkheid te ontwikkelen, zei Zhang. “Als je je geïrriteerd voelt, zal dat doorkomen.” In plaats daarvan zoekt hij naar een gevoel van kalmte en innerlijke vrede om aan het publiek te geven. “Als je die vrede kunt vasthouden, kun je het tot uitdrukking brengen.”

“Dans vereist dat je heel bereidwillig bent”, voegde Zhang eraan toe. “Je moet een open hart hebben.” Van bereid zijn om de inspannende strekkingen te doen die nodig zijn om lenig te blijven, tot bereid zijn om je innerlijke gevoelens op het podium te tonen, je moet voortdurend je uitdagingen aangaan met een positieve en accepterende houding, heeft Zhang geleerd.

“Je moet jezelf echt onder ogen zien”, zei hij.

Catherine Yang

Origineel door The Epoch Times geplaatst (1 september 2021): https://www.theepochtimes.com/overcoming-cultural-barriers-and-discovering-heritage-through-dance_3940948.html

 

Hoe u ons kunt helpen om u op de hoogte te blijven houden

Epoch Times is een onafhankelijke nieuwsorganisatie die niet beïnvloed wordt door een regering, bedrijf of politieke partij. Vanaf de oprichting is Epoch Times geconfronteerd met pogingen om de waarheid te onderdrukken – vooral door de Chinese Communistische Partij. Maar we zullen niet buigen. De Nederlandstalige editie van Epoch Times biedt op dit moment geen betalende abonnementen aan en aanvaardt op dit moment geen donaties. U kan echter wel bijdragen aan de verdere groei van onze publicatie door onze artikelen te liken en te her-posten op sociale media en door uw familie, vrienden en collega’s over Epoch Times te vertellen. Deze dingen zijn echt waardevol voor ons.