Op ongeveer 600 mijl van de aarde cirkelt een satellietconstellatie die gegevens met de snelheid van het licht vervoert.
Dit is de visie van Declan Ganleys voor Outernet: een zelfvoorzienende data-ark in de ruimte die de belangrijkste digitale communicatie ter wereld moet dragen — een back-up internet.
Alle bestaande wereldwijde communicatienetwerken, inclusief Starlink, maken momenteel gebruik van het internet – een poreuze ‘openbare snelweg’ vol kwaadaardige bedreigingen, aldus Ganley, CEO van telecombedrijf Rivada Networks.
Het Outernet daarentegen is “volledig zelfvoorzienend”: de signalen blijven in de ruimte en reizen via met lasers gekoppelde satellietnetwerken rechtstreeks naar gebruikers, zonder de traditionele grondinfrastructuur te gebruiken.
Het is een “gamechanger”, het snelste netwerk dat er bestaat, met gegarandeerde datasoevereiniteit, vertelde hij aan The Epoch Times.
Om het luchtruim te veroveren, heeft Ganley op aarde een felle juridische strijd gevoerd.
Zijn tegenstander is de Chinese Communistische Partij, die de ruimte heeft aangewezen als een nieuw front voor wereldwijde dominantie.
Drie jaar verder en zo’n 160 juridische uitwisselingen later zegt Ganley dat hij volhardt.
“We zullen elke rechtszaak die de Chinezen aanspannen aanvechten, zoals we altijd hebben gedaan”, zei hij. “We zullen ze allemaal winnen, zoals we altijd hebben gedaan.”
Gesteund door techmiljardair Peter Thiel en met een contract om de Amerikaanse marine te ondersteunen staat het Outernet op schema om begin 2026 zeshonderd satellieten te lanceren. En volgens Ganley doet het Chinese regime er alles aan om dat te voorkomen. Zijn tegenstanders hebben zelfs laten doorschemeren dat de juridische beslissingen “helemaal naar de top zal gaan”.
Ganley vindt het belangrijk dat het Outernet op grote schaal wordt toegepast. Het argument voor een tweede internet-ruggengraat heeft zeker ook zijn voordelen. De onderzeese kabels die de moderne wereld met elkaar verbinden, zijn van nature kwetsbaar. Als iemand met kwade bedoelingen besluit die kabels door te snijden, valt het internet uit.
In zo’n wereldwijde noodsituatie zou een datanetwerk dat blijft functioneren van onschatbare waarde zijn.
Als de Chinese autoriteiten dat netwerk niet kunnen bezitten, “willen ze ervoor zorgen dat niemand anders het heeft”, zei Ganley.
En dus is het voor Peking de beste strategie om het al in de kiem te smoren.
Een gewaardeerd spectrum
De strijd begon in het kleine Europese land Liechtenstein.
Vooruitlopend op grote internationale concurrenten zoals Starlink wist in 2018 een klein bedrijfje de moeilijk te verkrijgen radiofrequentievergunningen te bemachtigen. Die gaven het bedrijf voorrang op toegang tot de Ka-band, een frequentiespectrum dat fel wordt begeerd vanwege zijn ruime bandbreedte, essentieel voor satellietcommunicatie op hoge snelheid.
De Duitse satellietstartup Kleo Connect kreeg de rechten voor een project om 300 tot 600 satellieten in polaire banen te plaatsen. Daarbij haalde het het Chinese staatsbedrijf Shanghai Spacecom Satellite Technology (SSST) aan boord, in ruil voor financiering — waarvoor het een belang van 10 procent afstond.
Maar al snel ontstond er onenigheid, nog voordat het project echt van de grond kwam. De Chinese entiteit breidde haar belang binnen een jaar uit tot 53 procent. SSST lanceerde twee testsatellieten in China zonder overleg met de Duitse partij, wat het vermoeden deed rijzen dat de Chinese partners de licenties misbruikten om hun belangen in China te behartigen.
Rivada kwam in 2022 in beeld. Tegen die tijd waren de onenigheden tussen beide partijen uitgegroeid tot een geopolitiek geschil.
Samen met de Duitsers kocht Ganley het Liechtensteinse bedrijf, waarmee hij de spectrumvergunningen uit Chinese handen wist te halen. Voortbouwend op het constellatieontwerp van de Duitse oprichters ontwikkelde zijn team een bedrijfsplan en technische innovaties voor wat nu het Outernet is.
Ganley zegt dat hij de Chinese aandeelhouders heeft aangeboden om hun aandelen terug te kopen.
Ze weigerden niet alleen, zei hij, maar “gingen daarentegen volledig in de aanval met hun juridische oorlogsvoering”.
SSST speelt een cruciale rol in de ambities van China op het gebied van de ruimtevaart.
Opgericht in 2018 met financiering van de stad Shanghai, is het bedrijf een rijzende ster in China’s satellietindustrie. Het ontwikkelt momenteel de SpaceSail, of Qianfan, China’s antwoord op Starlink.
Het mega-constellatieproject, prominent uitgelicht in de Chinese staatsmedia, heeft tot oktober meer dan honderd satellieten gelanceerd en sluit deals in opkomende markten van Kazachstan tot Brazilië.
China heeft de aanleg van een satellietinternet opgenomen als nationale prioriteit in het huidige vijfjarenplan. De autoriteiten zien 2026 tot 2030 als een cruciale periode voor uitbreiding. SSST speelt nu een belangrijke rol in het realiseren daarvan.
Ontmoeting in Parijs
Maanden nadat hij de frequentievergunningen had binnengehaald, werd Ganley benaderd door een hooggeplaatste Chinese zakenman op een satellietbeurs in Parijs. De man was speciaal vanuit China gekomen om hem te spreken, zei hij.
Drie dagen later ontmoetten de twee elkaar op Place Vendôme. Terwijl ze over het neoklassieke plein liepen, rechtvaardigde de man de juridische stappen die ze tegen Rivada hadden ondernomen. Het was niets persoonlijks, vertelde hij, en hij beschouwde Ganley zelfs als een grote uitvinder — een “ongewoon talent”, herinnert Ganley zich.
Rivada was op de beurs geld aan het ophalen. De man bood Ganley 7,5 miljard dollar (6,5 miljard euro) om hun partner te worden.
Instemmen met dat voorstel zou Ganley een eigendomsbelang van 50 procent geven, ruim voldoende voor het Outernet-project.
De man lichtte zijn voorwaarden toe. Het project zou vanuit China worden gelanceerd met daar geproduceerde satellieten. De dienst zou onmiddellijk China, Azië, Latijns-Amerika en Europa dekken. Ganley mocht een deel van de operaties in Duitsland houden; de rest zou in China plaatsvinden.
De man zei het niet hardop, maar Ganley voelde de impliciete boodschap: “Als je dit niet doet, wordt je leven ellendig. De juridische druk zal toenemen, en wij zullen ervoor zorgen dat dit project niet doorgaat.”
Ganley ging niet in op dit voorstel.
Wortels en stokken
Wat daarop volgde was “een tsunami aan rechtszaken die ongegrond waren, die niet te winnen waren en die bijna karikaturaal waren in hun slappe argumenten”, zei Ganley.
Ganley vertelde dat één klacht Rivada beschuldigde van diefstal van intellectueel eigendom.
“Het is het tegenovergestelde en het directe tegengestelde van de waarheid”, zei hij.
De aanklagers zijn volhardend, vertelde hij. De eisers dienden herhaaldelijk beroep in totdat de rechter de zaak sloot. Ze klaagden ooit zelfs over een kwestie van slechts enkele duizenden dollars, terwijl de kosten om de klacht in te dienen vele malen hoger waren, aldus Ganley.
De juridische kosten om de rechtszaken tegen Rivada, hemzelf en individuele medewerkers te bestrijden, bedragen inmiddels 36 miljoen dollar (31 miljoen euro) en lopen nog steeds op, zei hij.
Onbekende personen die er Chinees uitzien en vaak zonnebrillen dragen, hebben Ganley en zijn collega’s gevolgd.
“Het is het klassieke spel van wortel en stok”, zei Ganley.
“De klappen die je hier krijgt, worden ruimschoots gecompenseerd door de beloning die we je bieden. Kies voor de wortel, en de stok verdwijnt”, zei hij.
“We hebben inmiddels 36 miljoen dollar aan stok gehad, en we nemen de wortel niet, en we zullen de wortel nooit nemen — en dat vinden ze niet leuk.”
Een wereldwijde black-out
De 36 miljoen dollar die tot nu toe is uitgegeven, zou een “druppel op een hete plaat” zijn vergeleken met de echte waarde van het Outernet als back-up voor de huidige, met kabels verbonden digitale infrastructuur, zei Ganley.
Net als bloed dat door slagaders stroomt, reist volgens de Amerikaanse overheid meer dan 95 procent van alle internationale data via zo’n 500 glasvezelkabels op de oceaanbodem. Dankzij die kabels kunnen mensen overal ter wereld communiceren.
Maar deze informatielevenslijnen zijn ook kwetsbaar. Het kwijtraken van zwaar materieel, het meeslepen van een anker of het vastlopen van visgerei kan ze breken.
Om nog maar te zwijgen van kwaadwillenden die opzettelijk sabotage plegen.
Meer dan tien jaar lang hebben civiele en militaire instellingen in China nauwkeurige, kostenefficiënte methoden ontwikkeld om onderzeese kabels te lokaliseren en door te snijden. Een universiteit diende een patent in voor een kabeldoorsnijdingsoplossing voor noodgevallen.
In de afgelopen twee jaar worden talloze incidenten met doorgesneden kabels toegeschreven aan China. Daarbij gaat het onder andere om het lamleggen van telecomkabels in Taiwan, schade aan communicatielijnen in de Oostzee, en het vernielen van een gaspijpleiding en twee nabijgelegen glasvezelkabels die Finland en Estland verbinden.
Het vereist geen staatsactor zoals China om chaos te veroorzaken, maar “China zou dit absoluut kunnen doen”, zei Ganley.
Als onderzeese kabels uitvallen, stopt de werking van alles dat erop is aangesloten: smartphones, televisies, vluchten, voedselvoorziening.
Ganley stelt dat het regime daarop is voorbereid. Peking zou alles wat nodig is opslaan en een continentaal terrestrisch netwerk behouden voordat het de rest van de wereld afsluit.
“Zestig miljoen dollar is genoeg om de wereldwijde onderzeese kabels uit te schakelen”, zei hij. “Zo ontzettend kwetsbaar is de wereldwijde onderzeese kabelinfrastructuur, omdat het zo groot en uitgestrekt is, dat je het onmogelijk allemaal kunt beschermen.”
‘Een ziel om verantwoordelijk voor te zijn’
Ganley zei dat hij al vroeg besloot nooit zaken te doen in communistisch China.
“Ik heb een ziel waarvoor ik verantwoording moet afleggen”, zei hij.
De nu 57-jarige, Ierse telecomondernemer die in het Verenigd Koninkrijk geboren is, zit sinds zijn negentiende in de draadloze industrie, hij ging toen al naar de Sovjetunie op zoek naar zakelijke kansen.
“Mijn universiteit keek toe hoe het communisme instortte in Oost-Europa en de Sovjetunie”, zei hij.
Hij werkte door het hele gebied — Moskou, Letland, Litouwen en Siberië — en zag uit de eerste hand het resultaat van zeventig jaar Sovjetcommunisme, van Potemkin-dorpen tot kerken die tot gevangenissen waren omgebouwd.
“Het was het kwaad imperium, en de bron van dat kwaad was het marxisme — met name het communisme — waar je je ziel moest verkopen om aan de top van die organisaties te komen”, zei hij.
In de jaren daarna trokken westerse bedrijven massaal naar China. Door samen te werken met lokale partijen dragen ze technologie over in ruil voor een deel van de Chinese markt.
In plaats van China te veroveren, zeiden Ganley, maakten deze bedrijven zichzelf tot gevangenen.
“De kapitalisten zullen ons het touw verkopen waarmee we hen zullen ophangen. Dat is wat Lenin zei. En wij zijn niet alleen dat touw gaan verkopen, maar hebben het touw zelfs aan de Chinese communisten gegeven, waarmee ze ons en onze economieën ophangen”, zei hij.
“We hebben onze industriële basis naar China verplaatst. We hebben onze energieprijzen veel hoger gemaakt dan die in China. We hebben ze feitelijk dominantie over datanetwerken op een presenteerblaadje gegeven, en nu willen ze ook dit Outernet.”
Ganley zei dat hij het “liever tot de grond toe afbrandt” dan het project aan China te geven.
“Het is soms een eenzame plek”, zei hij. “De cavalerie komt voorlopig niet — als die al komt, sta je er alleen voor.”
Toch zegt Ganley dat hij vertrouwt op de langetermijnwaarde van moed.
“Ik ben rooms-katholiek, en ik geloof dat ik uiteindelijk verantwoording moet afleggen aan de laatste rechter voor wat ik wel of niet doe”, zei hij.
Jan Jekielek heeft bijgedragen aan dit verslag.
Gepubliceerd door The Epoch Times (18 november 2025): He Wants to Build the Outernet in Space. Beijing Wants to Steal It.
