Wednesday, 17 Jul 2024
Poster voor "Hollywood Takeover: China's controle over de filmindustrie". (Epoch TV)

‘Hollywood Takeover: China’s controle over de filmindustrie’

Deze onthullende documentaire legt de invloed van de CCP op de Amerikaanse filmindustrie bloot.

NR | 1u 4m | Documentaire, Film, Politiek | 8 maart 2024 (VS)

De openingsscène van de documentaire “Hollywood Takeover: China’s control in the filmindustry” (“Takeover”), toont een citaat van Mao Zedong, de voormalige voorzitter van de Chinese Communistische Partij (CCP). Er staat “Er bestaat in feite niet zoiets als kunst omwille van de kunst”, een duidelijke aanval op de tekst “ars gratia artis” (Latijn voor “kunst omwille van de kunst”) rond het “Leo the Lion” logo aan het begin van alle MGM studioproducties.

Wat Mao bedoelde (vermoed ik) was dat kunst, in het bijzonder film, weliswaar in de eerste plaats een middel voor vermaak is, maar dat het ook gebruikt kan en moet worden als een instrument voor politieke en sociale propaganda, iets wat elk van zijn opvolgers niet is ontgaan.

Epoch Times-correspondent Tiffany Meier, presentatrice van “Hollywood Takeover: China’s controle over de filmindustrie.” (EpochTV)

China begon buitenlandse films te verbieden in het begin van de 20e eeuw, maar met de toename van de buitenlandse handel begon het de vertoning van sommige films toe te staan. De CCP begon pas in 1997 ernstig gebruik te maken van haar aanzienlijke “wereldwijde vertoningsmacht” (meer daarover hieronder). In 2008, net na de eerste Olympische Spelen in Peking en onder toezicht van de toenmalige Chinese leider Hu Jintao, intensiveerde de CCP de censuur en manipulatie van buitenlandse films, vooral die geproduceerd in de Verenigde Staten.

Het zal nooit stoppen

Onder leiding van Epoch Times-correspondent Tiffany Meier onderzoekt “Takeover” op deskundige wijze de steeds toenemende invloed van de CCP op de Amerikaanse filmindustrie en hoe en waarom dat waarschijnlijk nooit zal stoppen. De voornaamste zorg van de CCP is inhoud die op de geringste wijze ingaat tegen haar sociale en politieke richtlijnen.

De film “Looper” uit 2012 stuitte bijvoorbeeld op weerstand vanwege het onderwerp ‘tijdreizen’. Het idee dat gebeurtenissen uit het verleden en de toekomst zouden kunnen veranderen, is volgens de CCP gewoonweg onaanvaardbaar. Maar de CCP zag hun eigen visie over ‘tijdreizen’ over het hoofd en gaf de film haar “zegen” nadat in de film duidelijk werd gemaakt dat leven in China in de toekomst beter was dan leven in Frankrijk en nadat er een rol voor de opkomende Chinese actrice Xu Qing aan het verhaal werd toegevoegd. Op de Chinese reclameposter werd de afbeelding van mevrouw Xu toegevoegd.

Er zijn nog veel meer voorbeelden van andere CCP-eisen die in “Takeover” worden getoond, maar er zijn er drie die zeker het vermelden waard zijn; twee komen voor in films van Tom Cruise.

Chinese poster voor “Looper” met de Chinese actrice Qing Lu. (TriStar Pictures)

CCP-controle

In “Mission: Impossible III” (2006) rent het personage van Cruise over de daken van huizen in Shanghai waar het drogen van de was te zien is. De CCP wilde niet dat het leek alsof haar burgers zich geen drogers konden veroorloven, dus werden de beelden van de was digitaal verwijderd uit de finale versie van de film.

In de trailer voor “Top Gun: Maverick” (2022), is er een vage afbeelding van de achterkant van Maverick’s bomberjack zoals te zien was in de eerste film, waar vlaggen van Taiwan en Japan te zien waren. Deze werden verwijderd op verzoek van het door de CCP gecontroleerde Tencent Pictures. Nadat Tencent zich terugtrok uit de productie, werden de beelden teruggeplaatst.

Naast directe interventie heeft de CCP ook de macht om films in andere landen te censureren. Het meest recente voorbeeld van een interventie van de CCP was “Barbie” (2023), waarin het titelpersonage voor een kaart van Zuidoost-Azië staat met daarop de Chinese “nine-dash line”, een puur fictief beeld van wat volgens de CCP ten onrechte deel uitmaakt van China. Als gevolg van de opname van de kaart werd “Barbie” verboden in Vietnam.

Een van de meest flagrante voorbeelden van pogingen tot censuur door de CCP is hier niet vermeld. In 2019 uitte Shannon Lee, die in Hongkong is opgegroeid, haar ongenoegen over de manier waarop haar overleden vader Bruce Lee werd afgebeeld in Quentin Tarantino’s “Once Upon a Time in Hollywood” (2019).

Stuntman (Brad Pitt) en Bruce Lee (Mike Moh) in “Once Upon a Time in Hollywood”. (Sony Pictures Releasing)

Mevrouw Lee beweerde dat haar vader zwak overkwam tijdens een geïmproviseerde vechtscène tussen zijn personage (Mike Moh) en een stuntman (Brad Pitt). Mevrouw Lee diende een klacht in bij de China Film Administration, die Tarantino op zijn beurt verzocht de scène te verwijderen, wat hij weigerde. Als gevolg hiervan annuleerde de CCP de release van de film een week voor de geplande opening. Tot op heden heeft de film nooit in China gedraaid.

Pitt, Scorsese en Gere

Over Mr. Pitt gesproken: in 1997 speelde hij in een van de drie films die door de CCP werden geviseerd. Omdat er een Dalai Lama in voorkwam, werden “Seven Years in Tibet” (Columbia) en Martin Scorsese’s “Kundun” (Disney) verboden. Als gevolg hiervan mochten zowel Pitt als Scorsese China 10 jaar lang niet bezoeken. Vanwege de weinig vleiende weergave van het rechtssysteem van de CCP werd de film, “Red Corner” (MGM/UA) met in de hoofdrol de uitgesproken Tibetaanse activist Richard Gere, ook verboden.

Om er zeker van te zijn dat de filmstudio’s die de films uitbrachten de boodschap begrepen, verbood de CCP tijdelijk alle films van deze studio’s. Tijdens een getuigenis in 2020 voor de Amerikaanse Senaatscommissie voor Financiën, stelde Gere dat als gevolg van de CCP-maatregel geen van de eerder genoemde titels uit 1997 vandaag de dag nog gemaakt zou worden, en hij had gelijk.

Wat er gebeurde met de heren Pitt, Scorsese en Gere valt in het niets bij wat er gebeurde met Christian Bale. Nadat hij publiekelijk zijn steun had betuigd aan de blinde Chinese advocaat en burgerrechtenactivist Chen Guangcheng, verbood de CCP alle films van Bale.

Chris Fenton faciliteert inhoud en productievoorwaarden tussen Amerikaanse studio’s en de CCP. (De draak voeden)

Misschien wel het meest verhelderende deel van de productie zijn de interviews met Chris Fenton, een zelfverklaarde “diplomaat” tussen Hollywood en de CCP. Fenton begon onderaan de ladder van de industrie, werkte zich op en faciliteerde uiteindelijk inhoud en productievoorwaarden tussen de studio’s en de CCP.

De grootste “prestatie” van Fenton kwam ongetwijfeld met de casting en marketing van Marvel’s “Iron Man 3” (2013). Fenton overtuigde Marvel ervan om een CCP ondersteunend personage op te nemen in de hoofdrol, een arts genaamd Dr. Wu (Wang Xueqi), en om hoofdrolspeler Robert Downey Jr. over te halen om in China flauwe, op het randje van scepsis lijkende optredens te geven, wat veel collega’s van Downey waarschijnlijk zouden beschouwen als “beneden” de gebruikelijke rol van normale promoties in de industrie. De reflectieve en berouwvolle zelfbevraging van Fenton over zijn motieven in het verleden is onthullend.

Tenzin Gyatso (Jamyang Jamtsho Wangchuk) en Heinrich Harrer (Brad Pitt) in “Seven Years in Tibet”. (Sony Pictures Releasing)

Mijn enige klacht over “Takeover” is dat het niet langer is. Met 64 minuten bereikt het zijn doelen met een enorme efficiëntie en passende, onbevooroordeelde, documentaire onpartijdigheid. Mevrouw Meier en schrijver-regisseur Penny Zhou verdienen de hoogste lof voor het strikt naleven van de ethische en professionele hoekstenen van hun respectievelijke journalistieke disciplines.

Als iemand die van mening is dat de meerderheid van tv- en filmproducties vaak te lang duren met onnodige opvulling, zorgde “Takeover” er alleen maar voor dat ik meer inhoud wilde. Ik heb een sterk gevoel dat een vervolg of deel twee op zijn plaats is.

Poster voor “Hollywood Takeover: China’s controle over de filmindustrie”. (Epoch TV)

“Takeover” wordt vanaf 8 maart uitgezonden op Epoch TV.

‘Hollywood Takeover: China’s controle over de filmindustrie’.

Documentaire

Regisseur: Penny Zhou

Duur: 1 uur, 4 minuten

Release datum: 8 maart 2024

Beoordeling: 4,5 sterren van de 5

Gepubliceerd door The Epoch Times (8 maart 2024): ‘Hollywood Takeover: China’s Control in the Film Industry’

 

Hoe u ons kunt helpen om u op de hoogte te blijven houden

Epoch Times is een onafhankelijke nieuwsorganisatie die niet beïnvloed wordt door een regering, bedrijf of politieke partij. Vanaf de oprichting is Epoch Times geconfronteerd met pogingen om de waarheid te onderdrukken – vooral door de Chinese Communistische Partij. Maar we zullen niet buigen. De Nederlandstalige editie van Epoch Times biedt op dit moment geen betalende abonnementen aan en aanvaardt op dit moment geen donaties. U kan echter wel bijdragen aan de verdere groei van onze publicatie door onze artikelen te liken en te her-posten op sociale media en door uw familie, vrienden en collega’s over Epoch Times te vertellen. Deze dingen zijn echt waardevol voor ons.