De Europese Unie bereidt een herziening voor van de regels die bepalen hoeveel CO₂-emissierechten zware industrieën tot 2030 zullen ontvangen. Hiermee probeert Brussel zijn centrale pijler van het klimaatbeleid overeind te houden, terwijl de druk op de concurrentiekracht van de industrie blijft toenemen.
De Europese Commissie maakte op 11 mei bekend dat zij een consultatie heeft opgestart over bijgewerkte benchmarkwaarden voor het emissiehandelssysteem van de EU (ETS) voor de periode 2026 tot 2030.
Het ETS is het Europese systeem voor emissiehandel voor sectoren zoals energie, zware industrie en luchtvaart. Binnen dit systeem moeten bedrijven emissierechten inleveren voor hun uitstoot en verhandelbare emissierechten, zogenaamde EU-allowances, aankopen om hun uitstoot van broeikasgassen te dekken.
EU-leiders hebben prioriteit gegeven aan een energiebeleid dat in de eerste plaats inzet op hernieuwbare energie, als onderdeel van het streven van de EU om tegen 2050 “klimaatneutraal” te worden — een centrale doelstelling van de Green Deal van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen.
Het ETS-programma geldt als een belangrijke motor voor decarbonisatie, en de EU benadrukt dat het systeem het gebruik van fossiele brandstoffen “aanzienlijk” heeft verminderd.
Bedrijven die hun uitstoot niet volledig afdekken met emissierechten riskeren een boete van 100 euro per ton overtollige uitstoot.
Volgens het voorstel zou de industrie gemiddeld emissierechten blijven ontvangen voor ongeveer 75 procent van haar uitstoot.
Dat betekent dat wanneer een fabriek 100 ton uitstoot produceert, de EU gemiddeld emissierechten zou toekennen voor ongeveer 75 ton. Het bedrijf moet dan emissierechten aankopen voor de resterende 25 ton, tenzij het zijn uitstoot vermindert.
“Dit zorgt ervoor dat het ETS decarbonisatie, concurrentievermogen en investeringen in schone technologie blijft stimuleren”, verklaarde Wopke Hoekstra.
De Europese Commissie stelde dat de maatregelen de “concurrentiekracht en decarbonisatie” van de Europese industrie moeten ondersteunen, terwijl tegelijk de stabiliteit en voorspelbaarheid van de Europese koolstofmarkt worden versterkt.
De benchmarkwaarden komen er in aanloop naar een herziening van het ETS die in juli gepland staat.
Het plan staat ook onder politieke druk van regeringen en industrieën die bezorgd zijn over de hoge energieprijzen.
