Dit is deel 2 in “Deugdzame geneeskunde”.
Welke geneeskunde is veilig, effectief, gratis en vereist slechts een subtiele verschuiving in perspectief? We nodigen je uit om de verwaarloosde link tussen deugd en gezondheid te verkennen – ‘Deugdzame Geneeskunde’.
Dr. Jonathan Corson stond niet alleen bekend om zijn medische expertise, maar ook om het ietwat onconventionele advies dat hij gaf in combinatie met zijn recepten. Onlangs begon hij met zijn patiënten te spreken over hoe het cultiveren van deugden, zoals dankbaarheid, hun gezondheidsproblemen aanzienlijk kon verlichten. Deze mix van filosofische begeleiding samen met de medische praktijk had hem zowel bewondering als scepsis opgeleverd.
Toen Corson op een dag zijn kantoor verliet, voelde hij zich uitgeput na een week van non-stop werken en weinig rust. Hij worstelde met hardnekkige migraine waar medicijnen niets aan leken te doen en dacht na over zijn eigen advies. De kloppende pijn herinnerde hem aan zijn menselijke zwakheid en dat zelfs hij als arts niet immuun was voor ziekte. Dit acute ongemak leidde tot een diepgaande zelfreflectie zoals hij nog nooit eerder had meegemaakt.
Corson was erg trots op zijn vermogen om te luisteren en advies te geven voor zaken die verder gingen dan lichamelijke symptomen, hij durfde zich te verdiepen in de morele en ethische aspecten van het leven van zijn patiënten. Maar terwijl hij nadacht, kwam er een knagende vraag naar boven: “Doe ik zelf wel wat ik adviseer?”
Het besef kwam hard aan – misschien was zijn migraine wel meer dan alleen een lichamelijke kwaal. Zou er een verband bestaan tussen zijn huidige toestand en deugden, of een gebrek eraan, een onderwerp dat hij de laatste tijd zo vaak ter sprake bracht op zijn werk?
Geconfronteerd met de niet aflatende stroom van verzoeken en verantwoordelijkheden zag Corson vaak kleine details bij patiënten over het hoofd, deed hij onrealistische beloftes aan zijn familie of vertelde hij mensen simpelweg wat ze wilden horen. Beetje bij beetje, onder druk om te presteren, merkte hij dat trots, eigenbelang en zelfs een gevoel van superioriteit ten opzichte van anderen hem ertoe brachten om ‘shortcuts’ te nemen. “Zou het kunnen dat er een tekort aan eerlijkheid is in mijn leven?” vroeg hij zich af.
Corson besloot dat het tijd was om een persoonlijke reis te ondernemen naar meer eerlijkheid, zowel tegenover zichzelf als tegenover anderen.
Telkens wanneer hij oneerlijk was geweest of iets misleidends had gezegd, begon hij dat te documenteren en reflecteerde hij later over hoe hij zich kon verbeteren. Hij verdiepte zich ook in wetenschappelijke literatuur over de gezondheidsvoordelen van eerlijkheid.
Spanningen verdwijnen
Toen hij zijn hart openstelde voor de transformerende kracht van de waarheid, ontdekte Corson een dieper gevoel van welzijn en een hernieuwd doel in zijn werk. Hij voelde een direct verband tussen gezondheid en deugd.
Toen hij na ongeveer een week op weg was naar huis, realiseerde hij zich: “Ik heb niet meer van die vervelende hoofdpijnen!” Die “pijnstormen”, zoals hij ze noemde, had hij geaccepteerd als een typisch onderdeel van het leven. Ook al was hij er nog maar net mee begonnen, toch realiseerde Corson zich dat het beoefenen van eerlijkheid zijn stressniveau had verlaagd.
Een reeks interessante onderzoeken hebben aangetoond dat zelfs korte periodes van oneerlijkheid al genoeg kunnen zijn om het cortisolniveau (“stresshormoon”) te doen stijgen. Cortisol bereidt het lichaam voor om te vechten of weg te rennen van een waargenomen bedreiging. Dus als iemand liegt, reageert zijn lichaam alsof het zich voorbereidt op de mogelijke gevolgen van een confrontatie of de noodzaak om te vluchten.
Wanneer er gevaar dreigt, kan de energierijke afgifte van cortisol het lichaam helpen om buitengewone dingen te doen. Het is echter niet de bedoeling dat mensen dag in dag uit in zo’n staat leven. Na verloop van tijd kunnen stresshormonen het cardiovasculaire systeem belasten, ontstekingen verhogen en mogelijk migraine veroorzaken, zoals bij Corson.
Het menselijk lichaam is een buitengewoon fijn afgesteld biologisch systeem. Maar net zoals een overmatige belasting van machines slijtage kan veroorzaken, kan het overschrijden van de grenzen van het lichaam leiden tot een inzinking.
De natuurlijke eerlijkheid van het brein
Vroeger verdraaide Corson vaak de waarheid. Hij vertelde zijn vrouw vaak dat hij op een bepaalde tijd thuis zou zijn, maar arriveerde later dan beloofd. Hij vertelde patiënten soms dat hij vroeg in de ochtend persoonlijk hun laboratoriumresultaten had bekeken, terwijl hij ze slechts enkele minuten voor de afspraak had doorgenomen. Hij vertelde zijn dochter eens dat hij haar voetbalwedstrijd niet kon bijwonen omdat hij overwerkt was, terwijl hij heel goed wist dat hij er wel had kunnen bij zijn als hij dat had gewild. In werkelijkheid was hij uitgeput van een lange week en wilde hij een rustige avond voor zichzelf, met de redenering dat één wedstrijd missen geen kwaad kon en hij het later wel goed zou maken.
Nu waren de dingen anders. Hij pauzeerde even voordat hij sprak, om te controleren of zijn woorden oprecht en representatief waren voor zijn acties en gevoelens.
Naarmate de oprechtheid van Corson met anderen toenam, begon hij meer vrijuit te spreken – een taak die niet zonder uitdagingen was. Hij merkte tot zijn verbazing dat zijn zelfrespect en zijn verbeterde connecties met anderen meer dan een compensatie waren voor zijn inspanningen. Bovendien had hij het gevoel dat hij een waarachtiger leven leidde.
Zijn nieuw ontdekte vrijheid bloeide op nadat Corson had besloten te stoppen met liegen.
In een baanbrekend experiment hebben wetenschappers de hersenactiviteit van proefpersonen gemeten wanneer hen werd gevraagd te liegen of de waarheid te vertellen. Deelnemers kregen eerst een bepaalde speelkaart te zien, bijvoorbeeld harten twee. Later kregen ze een andere kaart te zien. De deelnemers moesten antwoorden of de kaart hetzelfde was, “Ja”, of anders, “Nee”.
De hersenactiviteit die werd gemeten bij het vertellen van de waarheid, werd ook gezien bij de diegenen die aan het liegen waren – dit was de weergave van de activering van de hersenen bij het herinneren van de waarheid. Bij het liegen vertoonden de hersenen echter ook activiteit in twee belangrijke gebieden die betrokken zijn bij zelfcontrole. Mensen denken eerst aan de waarheid, maar bij liegen wordt die waarheid belemmerd.
Dit suggereert dat waarachtigheid de cognitieve basistoestand is. Liegen vereist extra cognitieve hulpmiddelen, wat leidt tot een verhoogde mentale belasting en mogelijke gevolgen voor de gezondheid.
Tijdens een gesprek met een collega in de neurowetenschappen kwam Corson er verder achter waarom het verbergen van de waarheid uitputtend is. Er werd hem verteld dat netwerken in de hersenen, verbonden met onze dorsolaterale prefrontale cortex (DLPFC), ons gedrag en kritisch denken controleren.
De DLPFC beschikt echter maar over een beperkte capaciteit, wat betekent dat als we energie steken in het proberen bedrieglijk te zijn, er in feite minder brandstof is voor het oplossen van problemen en creatief denken. Dit is de reden waarom mensen na een lange, zware dag vaak minder zelfbeheersing hebben, ten koste van anderen.
Soorten leugens
Onderzoek toont aan dat er verschillende soorten leugens zijn.
Sommige leugens kunnen ter plekke worden verzonnen, zoals liegen over wat je hebt gegeten. Andere leugens kunnen worden bedacht en onthouden, zoals liegen over een reis naar de Bahama’s die je nooit hebt gemaakt.
Hoe groter de leugen, hoe groter de tol die het eist van je lichaam en geest. Liegen vereist dat je je de context, de implicaties, het einddoel, tegen wie je het zei en wanneer herinnert.
Leugens die spontaan bedrog vereisen om een eerdere leugen te staven, activeren in sterke mate de anterieure cingulate gyrus (ACC). Als je bijvoorbeeld gevraagd wordt waarom je te laat bent en je verzint snel een fileverhaal ondanks dat je je eigenlijk verslapen hebt, dan gaat je ACC hard werken. Dit deel van de hersenen remt onze natuurlijke neiging om de waarheid te vertellen en vereist extra cognitieve energie om de leugen vol te houden, ervoor te zorgen dat het geloofwaardig klinkt en consistent is met eventuele vervolgvragen.
Verzonnen scenario’s, zoals de verzonnen Bahama-reis, activeren de DLPFC aanzienlijk en zijn mentaal zwaarder dan het vertellen van een simpele leugen, omdat je moet controleren of de verzinsels coherent zijn.
Kortom, misleiding brengt aanzienlijke kosten met zich mee, terwijl de waarheid je in staat stelt om zorgeloos, vertrouwensvol en vrij van angst te zijn.
Productiviteit en een leven dat de moeite waard is
Elke dag merkte Corson dat hij een beetje meer energie had als hij het kantoor verliet. Hij had ooit eens opgemerkt: “Wie had gedacht dat gewoon zitten en denken zo vermoeiend kon zijn? Ook al zit ik gewoon achter een bureau, het voelt alsof ik een dag hard heb gewerkt!” Vroeger was hij meestal te “uitgeput” om met zijn dochter te spelen, zei hij. Nu vond hij zichzelf creatiever, speelser en meer betrokken op het werk en thuis.
Corson genoot van een betere levenskwaliteit en begon zijn verhaal te delen met anderen. Op een dag sprak hij met Frank, zijn medisch facturatie specialist, en zei: “Ik durf te wedden dat mensen die eerlijk zijn minder vaak naar de dokter gaan – iemand zou daar eens een onderzoek naar moeten doen.” Frank merkte op: “Ik geloof dat dat waar is,” en verwees hem naar een onderzoek dat hij onlangs had gelezen over een onderzoek op basis van verzekeringsclaims waaruit bleek dat moreel karakter verband hield met minder depressies en een positievere geestelijke gezondheid.
Na een lange dag leunde Corson achterover in zijn bureaustoel. Zijn verantwoordelijkheden werden minder zwaar om te dragen toen hij de subtiele maar diepgaande verschuiving in zijn leven herkende.
“Als alleen al eerlijk zijn mijn stress en mijn migraine vermindert, wat voor mogelijkheden liggen er dan nog meer binnen het domein van deugd?” vroeg hij zich af.
Terwijl hij zich klaarmaakte om te vertrekken, verscheen er een glimlach op zijn lippen. Hij deed de lichten in zijn kantoor uit en stapte de frisse avondlucht in. Terwijl hij in de schemering reed, was hij niet alleen op weg naar huis – hij was op weg naar een leven dat eerlijker, gezonder en uiteindelijk meer compleet was.
Opmerking van de auteur: Vandaag de dag worden we geconfronteerd met ongekende uitdagingen in de maatschappij, de geneeskunde en op het werk. Dit verhaal is gebaseerd op een samenstelling van onze collega’s en medische professionals. De uitdagingen en beloningen die in dit verhaal worden weergegeven zijn echt. Met een steeds grotere druk om te presteren, de klok te verslaan en mee te gaan met de ontwikkelingen in de maatschappij, worstelen velen met morele dilemma’s en inauthenticiteit. Wij geloven dat de waarheid je echt zal bevrijden!
Opvattingen in dit artikel zijn de meningen van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de opvattingen van The Epoch Times. Epoch Health verwelkomt professionele discussie en vriendschappelijk debat. Om een opiniestuk in te sturen, volgt u deze richtlijnen en stuurt u het hier in via ons formulier.
Makai Allbert en Yuhong Dong M.D., Ph.D. hebben bijgedragen aan dit verslag.
Gepubliceerd door The Epoch Times (2 november 2024): How Everyday Lies Can Make You Sick
