Commentaar
De recente gezamenlijke Amerikaans-Israëlische militaire aanval op Iran heeft de Chinese Communistische Partij (CCP) een psychologische klap toegebracht die veel zwaarder is dan buitenstaanders volledig kunnen begrijpen.
De Amerikaanse president Donald Trump zei in een video op 28 februari dat Iran “nooit een kernwapen kan hebben”. Hij richtte zich ook tot het Iraanse volk dat in opstand is gekomen tegen zijn autoritaire regime: “Amerika steunt jullie met overweldigende kracht en verwoestende macht. … Dit is het moment om te handelen. Laat het niet voorbijgaan.”
Trump riep het Iraanse volk ook op om de macht over het regime over te nemen.
“Het zal aan jullie zijn om het te nemen”, zei hij. “Dit is waarschijnlijk jullie enige kans voor generaties.”
Het meest opvallende aspect van deze militaire actie, die Operatie Epic Fury wordt genoemd, is hoe sterk ze afwijkt van eerdere Amerikaanse acties in de regio. Deze militaire actie treft rechtstreeks de veiligheidsinfrastructuur en de leiding van Iran — een stap waar de Chinese Communistische Partij (CCP) het diepst voor vreest en die het autoritaire regime een zware schok toebrengt.
Hoewel sommige Amerikaanse en Israëlische leiders hebben gesuggereerd dat de campagne druk kan creëren voor interne verandering in Teheran, benadrukken functionarissen van het Pentagon dat het doel is om de militaire en veiligheidscapaciteiten van Iran te verzwakken. De gezamenlijke Amerikaans-Israëlische aanvallen begonnen op 28 februari om 1.15 a.m. EST (6.15 uur Europese tijde) en troffen militaire locaties en complexen, evenals commandocentra van Iraanse topfunctionarissen. Ayatollah Ali Khamenei kwam bij de aanval om het leven.
Peking voelt de druk nu Trumps recente aanvallen het alliantie netwerk van de CCP ontwrichten
De CCP is zich altijd bewust geweest van haar gebrek aan legitimiteit. Daarom eist zij, wanneer zij diplomatieke betrekkingen aangaat met welk land dan ook — inclusief de Verenigde Staten — erkenning als de enige legitieme regering van China. Maar tijdens zijn eerste ambtstermijn veranderde Trump het Amerikaanse beleid ten aanzien van China aanzienlijk door een handelsoorlog te beginnen die het communistische regime rechtstreeks uitdaagde via economische druk.
De tweede regering-Trump heeft bovendien publieke stappen gezet die rechtstreeks de stabiliteit en legitimiteit van de CCP uitdagen. Zo werft de CIA openlijk — een zeldzame, en nog steeds lopende werving — Chinese militairen en overheidsfunctionarissen, en komt het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken binnenkort met een gratis app om de censuur van de Grote Firewall van de CCP te omzeilen.
Deze acties doen in Peking onvermijdelijk de vraag rijzen: wordt het draaiboek uit het Reagan-tijdperk — dat hielp bij de val van de Sovjet-Unie — nu tegen de CCP gebruikt?
Momenteel bestaan er wereldwijd nog slechts enkele communistische regimes, waaronder China, Noord-Korea, Cuba en Vietnam. Daarnaast heeft de CCP geprobeerd Rusland, Iran, Venezuela en andere landen te verenigen in een anti-Amerikaanse coalitie.
Maar Trumps tweede ambtstermijn heeft die coalitie met strategische scherpzinnigheid en doortastend optreden uiteengeslagen.
Ten eerste heeft Trump zich ingezet voor pogingen om vredesgesprekken tussen Rusland en Oekraïne te bemiddelen — een stap die de afhankelijkheid van Rusland van China zou kunnen verminderen door de betrekkingen tussen de Verenigde Staten en Rusland te verbeteren.
Ten tweede namen Amerikaanse speciale eenheden tijdens een nachtelijke operatie op 3 januari de toenmalige Venezolaanse president Nicolás Maduro gevangen. Maduro en zijn vrouw werden later naar New York overgebracht om zich daar te verantwoorden voor federale aanklachten. Na de arrestatie werd de Venezolaanse vicepresident Delcy Rodríguez beëdigd als waarnemend president.
Ten derde heeft de druk op Cuba tastbare resultaten opgeleverd. Op 27 februari suggereerde Trump zelfs de mogelijkheid van een toekomstige “vriendelijke overname van Cuba”.
Ten vierde richt Vietnam zich steeds meer op de Verenigde Staten. Op 20 februari bracht de Vietnamese president Tô Lâm een bezoek aan Washington, waar Trump een uitnodiging aannam om Hanoi te bezoeken. Op 14 februari gaf Vietnam toestemming aan Starlink om in het land te opereren.
Alleen Noord-Korea blijft voorlopig onaangeroerd, maar ook daar bestaan al spanningen tussen Pyongyang en Peking — de relatie is verre van onbreekbaar.
In dat licht bezien is de oorlog met Iran niet slechts een op zichzelf staande gebeurtenis. Het is een cruciaal onderdeel van een bredere strategie: het systematisch ontmantelen van de anti-Amerikaanse alliantie van de CCP, waardoor Peking geïsoleerd achterblijft en zonder bondgenoten komt te staan.
Dat is de echte schok voor de CCP die door Trumps Operatie Epic Fury wordt veroorzaakt.
Wat kan de CCP eigenlijk doen? Het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken kan slechts een korte verklaring uitgeven waarin het “grote bezorgdheid” uitspreekt en “oproept tot een onmiddellijke stopzetting van militaire acties om verdere escalatie van spanningen te voorkomen”.
Uiteindelijk blijft er voor de CCP niets anders over dan een berustende zucht: “Ach, que sera, sera.”
De in dit artikel geuite standpunten zijn de mening van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijk de opvattingen van The Epoch Times.
Gepubliceerd door The Epoch Times (12 maart 2026): Trump’s Operation Epic Fury Deals Heavy Blow to Chinese Regime
