Dhr. Li Hongzhi is de grondlegger van de spirituele discipline Falun Gong (ook bekend als Falun Dafa). De praktijk combineert meditatie en zachte oefeningen met een morele filosofie die gebaseerd is op waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.
Nadat Dhr. Li de praktijk begin jaren ’90 in China aan het publiek voorstelde, begonnen naar schatting 70 tot 100 miljoen mensen de beoefening. Sindsdien heeft de praktijk zich verspreid naar meer dan 100 landen wereldwijd. In China wordt het echter zwaar vervolgd door de Chinese Communistische Partij.
Dhr. Li Hongzhi is vier keer genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede en werd door het Europees Parlement genomineerd voor de Sacharovprijs voor de Vrijheid van Denken. Hij heeft ook de Freedom House International Religious Freedom Award ontvangen.
Het volgende artikel is vertaald uit het Chinees en werd oorspronkelijk gepubliceerd op Minghui.org.
***
Waarom de menselijke samenleving een rijk van illusie is
Het kosmische hemellichaam is zo uitgestrekt dat geen van de goddelijke wezens, vorsten en heersers weten wat daarachter ligt, en het aantal levens is gewoonweg ontelbaar. Alle levens in het kosmische hemellichaam zien de wereld waarin ze zich bevinden op een allesomvattende manier vanuit het gezichtspunt van de niveaus waarop ze materieel bestaan. De manier waarop al deze levens de wereld zien is niet anders dan hoe goddelijke wezens dat doen, alleen is het zonder de wijsheid en vermogens die goddelijke wezens hebben. Dit betekent dat de wezens in het kosmische hemellichaam anders zijn dan menselijke wezens, die de ware aard van de wereld waarin ze bestaan niet kunnen zien, die de andere levensvormen in hun nabije leefomgeving niet kunnen zien en die de fysieke dingen in deze omgeving niet kunnen zien zoals ze werkelijk zijn. Als gevolg daarvan zijn de manier waarop mensen denken en de manier waarop ze de wereld begrijpen vrij uniek en beperkt. Deze samenleving is dus een rijk van “illusies” (de bovennatuurlijke wezens die oorspronkelijk hier in de Drie Rijken waren en bepaalde spirituele fenomenen zijn een uitzondering).
Waarom is het zo? Het is omdat het kosmische hemellichaam en de veelheid aan systemen daarbinnen de laatste fase hadden bereikt van de kosmische cyclus van vorming, stasis, degeneratie en vernietiging. En terwijl alles afstevende op het angstaanjagende vooruitzicht om uiteindelijk vernietigd te worden en niet langer te bestaan, besloot de Schepper om te proberen alle levens te redden.
De reden dat het kosmische hemellichaam en de vele universums daarbinnen het stadium van vernietiging hadden bereikt, was omdat zowel zijzelf als de ontelbare levens daarbinnen – inclusief de vele heersers, vorsten en goddelijke wezens in elk van de universums – in de loop van de zeer lange kosmische cyclus van vorming, stasis, degeneratie en vernietiging, minder goed waren geworden dan in de beginperiode van de vormingsfase. Met andere woorden, in de loop der tijden voldeden ze niet meer aan de normen voor hun respectievelijke niveaus. Dit is de onvermijdelijke wet van het verloop des levens.
En dus, met als doel levens te redden, creëerde de Schepper een wereld buiten het kosmische hemellichaam. Deze zou gebruikt worden om de ontelbare levens van het kosmische hemellichaam te redden en werd de “Drie Rijken” genoemd. Binnen de Drie Rijken zijn er drie niveaus van bestaan. De levende wezens op het laagste niveau hebben geen vermogens of wijsheid en bestaan in een omgeving die het meest belastend en moeilijk te doorzien is. En dat is de menselijke wereld. De mensen en wezens op het tweede niveau overtreffen de mensheid slechts op het vlak van inzicht en wijsheid, dus ze kunnen alleen zien hoe de dingen zijn in het menselijke domein en binnen hun eigen domein. Mensen noemen hen “bovenaardse wezens”. De wezens op een nog hoger niveau kunnen de staat van bestaan van de twee rijken onder hen en die van hun eigen rijk zien. Zij bezitten de hoogste wijsheid binnen de Drie Rijken. Mensen hier in deze wereld noemen hen over het algemeen “hemelse wezens”. Maar geen van de wezens in de Drie Rijken is in staat om het universum te zien zoals het werkelijk is, noch om de koninkrijken en paradijzen te zien waar de goddelijke wezens daarboven verblijven.
De mensheid leeft dus in een staat van illusie, met de minste wijsheid, en is niet in staat om de essentie van dingen te zien. Dit is een ongekende maatregel van de Schepper en het werd gedaan om de verlossing van de wezens mogelijk te maken aan de vooravond van de uiteindelijke vernietiging. Het geeft hen een kans om dat lot te ontlopen, als ze er maar in slagen vast te houden aan de goedheid die van nature in hen zit, zelfs in deze wereld van illusies en beproevingen. Het is inderdaad erg moeilijk: de enige manier voor levens om er doorheen te komen is om het lijden te verdragen en hun karma af te lossen in een periode waarin levens gedoemd zijn om geëlimineerd te worden tijdens dit eindpunt van de vorming, stasis, degeneratie, vernietiging cyclus – en om hun aangeboren goedheid te behouden. Alleen dan zullen ze worden beschouwd als “waardig voor de toekomst”. Toen de laatste kosmische fase aanbrak, gaf de Schepper zijn goedkeuring aan de vele goddelijke wezens, vorsten, en heersers van het kosmische hemellichaam – alsmede aan de nog grotere goddelijke en verlichte wezens die verantwoordelijk zijn voor elk van de verschillende domeinen van het kosmische hemellichaam – om naar de wereld af te dalen en te incarneren in een menselijke vorm. Hier zouden echter al hun hogere wijsheid en goddelijke vermogens worden vergrendeld. Op deze uiterst moeizame plaats, zonder hun krachten of hun wijsheid en volledig afgesloten in een menselijk lichaam, moeten ze door tegenspoed gaan om hun karma af te lossen. In bitterheid moeten ze hun goedheid bewaren terwijl ze steunen op positieve en deugdzame gedachten. Alleen dan zouden ze erkend worden door alle goddelijke wezens boven hen en door de Schepper, en zouden ze een plaats in de toekomst verdienen. Degenen die erin geslaagd zijn om geleidelijk hun karma af te lossen in de loop van hun vele reïncarnaties in deze wereld, en die gaandeweg gegroeid zijn in deugdzaamheid en goedheid, zullen zeker door de Schepper worden verlost en overgedragen aan het nieuwe universum wanneer de verlossing zich openbaart aan het einde van de laatste dagen. Dit betekent dat de staat van illusie waarin de mensheid zich bevindt, deel uitmaakt van een unieke wereld en manier van bestaan die door de Schepper zo is gecreëerd met verlossing als doel. Elke poging van een mens om eender wie te vragen deze staat van illusie te doorbreken is daarom zinloos. Geen enkel wezen in deze wereld of daarbuiten zou het aandurven om deze omgeving, die bedoeld is voor verlossing, te ondermijnen.
In deze wereld zullen er altijd mensen zijn die het geloof in spiritualiteit als ongegrond beschouwen. Sommigen zeggen dat ze alleen geloven in wat ze kunnen zien en ze geloven nergens anders in. Hierdoor begaan sommigen slechte daden zonder zich zorgen te maken over de gevolgen. Ongeacht hoe hoog de status van een goddelijk wezen dat als mens reïncarneert ook is, wanneer men een menselijk lichaam heeft is men een mens, wanneer men een menselijk lichaam aanneemt, neemt men een staat van illusie aan, en dus zullen sommigen te midden van de illusies karma genereren. De reden waarom de Schepper de Drie Rijken heeft geschapen, was voor wezens om hun zondig karma te verminderen door tegenspoed te ondergaan, met als hoofddoel het verhogen van hun moreel niveau. Alleen een wezen dat vrij is van zondig karma kan worden gered en naar de Hemel terugkeren. En de principes van het kosmische hemellichaam stellen dat karma moet worden afbetaald. Menselijke wezens leven in een staat van illusie en daarom zijn ze geneigd om zondig karma te creëren in dit menselijke rijk. En dat moet nu eenmaal worden afbetaald. Als het in het ene leven niet afbetaald is, dan moet het in het volgende leven afbetaald worden. Veel mensen hebben trouwens een enorme hoeveelheid zondig karma. En dus heeft de Schepper een deel van hun lijden voor hen gedragen, zodat ze gered kunnen worden. Dit is de grootste vorm van mededogen en de grootste vorm van liefde voor deze levens. Iemands leven zal werkelijk worden vernietigd als zijn karma zich tot een bepaalde hoeveelheid heeft opgestapeld. Het werkelijke doel van je komst naar deze wereld was dus om al je karma af te lossen en zo terug te kunnen keren naar de Hemel. Eenieder die in deze wereld incarneerde, legde een gelofte af aan de Schepper. Het afbetalen van je karma is natuurlijk erg moeilijk. Karma zorgt ervoor dat mensen met elkaar wedijveren en vechten, en het veroorzaakt oorlog, ziekte, leed, honger, armoede – en dus pijn en lijden. Sommigen hebben meer karma, anderen minder. En daarom zijn er zowel rijken als armen in deze wereld. Als men goed en vriendelijk kan blijven, zelfs in deze staat van illusie, zal men minder karma creëren! En het leven zal gemakkelijker zijn!
Dit alles is om te zeggen dat de menselijke staat van illusie zo is gecreëerd met het oog op hun verlossing en om het kosmische hemellichaam en de enorme aantallen universums te redden. Omdat er zulke ongelooflijk belangrijke redenen achter deze toestand schuilgaan, kan de staat van illusie absoluut niet worden verbroken om tegemoet te komen aan de wensen van de mens. Waarom kunnen de talloze onsterfelijken op aarde het menselijke verlangen om de illusies te doorbreken niet tegemoet komen? Dat durven ze niet! Dit komt omdat het zo bedoeld is door de Schepper om het kosmische hemellichaam en de veelheid aan wezens te redden. Het is om de verlossing van deze levens mogelijk te maken!
Meester Li Hongzhi
30 september 2024
