Wetgevers van de Europese Unie drongen aan op een krachtigere reactie op de steeds brutaler wordende pogingen van autoritaire regimes om hun doelwitten in het buitenland het zwijgen op te leggen. Dit fenomeen staat bekend als transnationale repressie.
Het Europees Parlement nam op 16 juni een resolutie aan waarin transnationale repressie en buitenlandse inmenging “in de krachtigste bewoordingen” worden veroordeeld. Het Parlement roept de Europese Commissie en de lidstaten op zich te verbinden aan een nultolerantiebeleid voor dergelijke misstanden op Europees grondgebied.
“Transnationale repressie is uitgegroeid tot een van de ernstigste en meest onderschatte bedreigingen voor de democratie, de mensenrechten en de veiligheid van de EU-lidstaten”, zei de Duitse Europarlementariër Hannah Neumann, die het initiatief leidde, in een verklaring. “Ons rapport is een eerste stap om dit tegen te gaan.”
De niet-bindende maatregelen werden tijdens een plenaire zitting in Straatsburg aangenomen met 434 stemmen voor, 128 tegen en 104 onthoudingen.
Het was de tweede resolutie die het Parlement in minder dan een jaar aannam met een oproep aan de EU om inwoners beter te beschermen tegen deze vorm van repressie.
De stemming vond plaats terwijl voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen, de Amerikaanse president Donald Trump en andere G7-leiders bijeenkwamen in het oosten van Frankrijk voor een top.
Tijdens de bijeenkomst van vorig jaar kwamen zij overeen een gezamenlijke verklaring over transnationale repressie aan te nemen. Daarin wordt het omschreven als “een agressieve vorm van buitenlandse inmenging waarbij staten of hun vertegenwoordigers proberen individuen of gemeenschappen buiten hun landsgrenzen te intimideren, lastig te vallen, schade toe te brengen of te dwingen”.
‘Systematische praktijk’
In het meest recente EU-rapport worden het Chinese communistische regime, Rusland, Belarus en Iran aangewezen als de belangrijkste daders, al wordt opgemerkt dat ook tientallen andere regeringen dissidenten in het buitenland proberen te vervolgen.
Journalisten, activisten, academici, politici en leden van diasporagemeenschappen behoren, samen met hun familieleden, tot de doelwitten. Zelfs personen en organisaties die deze slachtoffers verdedigen of ondersteunen, lopen het risico zelf doelwit te worden.
“Transnationale repressie mag niet worden gezien als een op zichzelf staand verschijnsel”, zei Neumann tijdens een persconferentie na de aanneming van de resolutie. “We moeten het echt zien als een systematische praktijk die door autoritaire regimes wordt toegepast.”
Freedom House, een in Washington gevestigde mensenrechtenorganisatie, documenteerde wereldwijd 1.375 fysieke incidenten — zoals gerichte moorden, ontvoeringen, geweld en gedwongen verdwijningen — tussen 2014 en 2025.
Volgens het rapport wordt transnationale repressie echter “aanzienlijk ondergerapporteerd”, ook binnen de EU, omdat slachtoffers vrezen voor represailles tegen hun familie of “de autoriteiten wantrouwen vanwege eerdere ervaringen onder autoritaire regimes”.
Naast directe repressie proberen autoritaire staten volgens Neumann ook Europese systemen en instellingen te misbruiken als instrumenten van onderdrukking.
Zo kiezen lidstaten bij asielprocedures vaak voor de goedkoopste vertaaldiensten. Volgens Neumann kunnen zulke dienstverleners banden hebben met de geheime diensten van bepaalde regimes.
“Europese systemen en instellingen mogen niet langer worden misbruikt als instrumenten van repressie binnen Europa”, zei Neumann tegen journalisten. “Dat is een van de achterpoortjes die we moeten sluiten. En er zijn er nog veel meer, zoals het bevriezen van bankrekeningen en signaleringen via Interpol.”
De resolutie bevat meer dan tachtig beleidsvoorstellen voor de Europese Commissie, de Europese Raad en de lidstaten. Het doel is een gecoördineerde EU-brede strategie te ontwikkelen om inwoners te beschermen en de soevereiniteit van de lidstaten te verdedigen.
Een van de voorstellen is de oprichting van een EU-mechanisme om gegevens over transnationale repressie te verzamelen, ontwikkelingen te volgen en incidenten te registreren. Belanghebbenden zouden informatie kunnen aanleveren, zodat autoriteiten en lidstaten hun beleid tegen deze vorm van misbruik beter kunnen ontwikkelen, evalueren en aanscherpen.
“Transnationale repressie moet gevolgen hebben”, zei Neumann tegen journalisten. “We moeten zowel de individuele daders als de regimes die hierachter zitten ter verantwoording roepen. Dat zijn de belangrijkste eisen.”
‘Mijlpaal’
Tot de getroffenen behoren inwoners van Hongkong die hun woonplaats verlieten en zich in EU-lidstaten vestigden nadat het Chinese regime in 2020 een ingrijpende nationale veiligheidswet oplegde aan de voormalige Britse kolonie.
Volgens het rapport hebben de autoriteiten in Hongkong die veiligheidswetten gebruikt om transnationale repressie uit te oefenen. Europese politici werden bedreigd met vervolging en uitlevering, terwijl tegen inwoners arrestatiebevelen werden uitgevaardigd en beloningen werden uitgeloofd voor informatie die tot hun arrestatie kon leiden.
De mensenrechtenorganisatie, Campaign for Hong Kong, verwelkomde de aanneming van het rapport en noemde het “een belangrijke politieke mijlpaal”.
“Het rapport zet transnationale repressie stevig op de Europese agenda”, verklaarde de organisatie op 16 juni. “Voor velen van ons komt deze erkenning rijkelijk laat.”
De organisatie riep de Europese Commissie en de Raad op de aanbevelingen daadwerkelijk om te zetten in beleid.
“De stemming is belangrijk. Wat daarna gebeurt, is nog belangrijker”, aldus de verklaring.
Brussel heeft de afgelopen jaren zijn inspanningen opgevoerd om transnationale repressie te bestrijden. Zo werden Iraanse functionarissen die verantwoordelijk zijn voor transnationale dwang gesanctioneerd en werd het Chinese communistische regime opgeroepen te stoppen met zijn campagne om kritiek in het buitenland de mond te snoeren.
Uit een studie die het Parlement liet uitvoeren en die in januari werd gepubliceerd, blijkt dat de Europese reactie op de transnationale repressie door Peking “zwakker lijkt te zijn” dan de maatregelen die werden genomen tegen Moskou en Teheran.
Eva Fu heeft bijgedragen aan dit verslag.
Gepubliceerd door The Epoch Times (18 juni 2026): Authoritarian Regimes Should Face Pushback for Transnational Repression, EU Lawmakers Say
