Het uitblijven van een krachtige internationale reactie op de gedwongen orgaanoogst van Falun Gong-beoefenaars in China heeft ertoe geleid dat deze mensenrechtenschending zich heeft uitgebreid naar Oeigoeren, zeiden onderzoekers tijdens een conferentie deze week.
“Hoewel er veel pleidooien werden gehouden, reageerde de wereld nauwelijks. De reactie kwam enorm traag, waardoor het Chinese communistische regime veel technologie heeft kunnen ontwikkelen”, zei Maria Cheung, uitvoerend directeur van de Falun Gong Human Rights Group en emeritus hoogleraar aan de Universiteit van Manitoba.
Toen later de massale detentie van de Oeigoeren begon, zijn zij volgens haar ook slachtoffer geworden van gedwongen orgaanoogst. Cheung sprak op 1 juli tijdens een paneldiscussie over gedwongen orgaanoogst in China op het International Congress on Law and Mental Health in Montreal.
Andere onderzoekers die aan het woord kwamen waren, David Matas, de in Winnipeg gevestigde internationale mensenrechtenadvocaat, Mehmet Tohti, directeur van Uyghur Rights Advocacy, en onderzoeksjournalist en auteur Ethan Gutmann.
De praktijk van China’s orgaanroof bij Falun Gong-gewetensgevangenen kwam halverwege de jaren 2000 voor het eerst aan het licht dankzij het werk van Matas en de inmiddels overleden Canadese parlementariër en mensenrechtenadvocaat David Kilgour.
In de jaren daarna werd de praktijk grondiger onderzocht, onder meer door het onafhankelijke China Tribunal in Londen. Dat tribunaal concludeerde in 2019 dat gedwongen orgaanoogst jarenlang op “aanzienlijke schaal” plaatsvond in heel China en dat Falun Gong-beoefenaars “één — en waarschijnlijk de belangrijkste — bron van organen” vormden.
Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, is een spirituele discipline die gebaseerd is op de principes: waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. De beoefening verspreidde zich in de jaren negentig razendsnel door China vanwege de positieve effecten op de gezondheid. Uit angst voor de groeiende populariteit begon de Chinese Communistische Partij (CCP) in juli 1999 een grootschalige vervolgingscampagne tegen de beoefening. Sindsdien zijn duizenden beoefenaars onderworpen aan surveillance, willekeurige detentie, dwangarbeid, hersenspoeling, marteling en gedwongen orgaanoogst.
Het China Tribunal stelde in 2019 vast dat de medische tests bij Oeigoeren — van wie grote aantallen worden vastgehouden in massale interneringskampen in de Chinese regio Xinjiang — van recentere datum zijn en dat “bewijs van gedwongen orgaanoogst bij deze groep in de loop van tijd aan het licht zal komen”.
Matas zei tijdens zijn presentatie dat de Transplantation Society — een internationale ngo met hoofdkantoor in Montreal — na de publicatie in 2006 van het rapport “Bloody Harvest”, dat hij samen met Kilgour had geschreven, een aantal beleidsmaatregelen had aangenomen om medeplichtigheid aan gedwongen orgaanroof in China te voorkomen. Zo werden Chinese transplantatiechirurgen geweerd van evenementen van de organisatie.
Volgens Matas zette dat Peking onder druk, waarna het regime in 2015 aankondigde te stoppen met het gebruik van organen van geëxecuteerde gevangenen.
“Ze zeiden dat ze zouden stoppen met het gebruik van organen van geëxecuteerde gevangenen, maar ze hebben nooit gezegd dat ze zouden stoppen met het gebruik van organen van gewetensgevangenen”, zei hij.
Na de aankondiging van Peking hervatte de Transplantation Society haar contacten met China, merkte Matas op. Hij deed verschillende aanbevelingen om misbruik binnen de Chinese transplantatiesector aan te pakken. Zo zou de organisatie moeten erkennen dat het aan China is om te bewijzen dat het gebruik van organen van gewetensgevangenen daadwerkelijk is gestopt.
The Epoch Times vroeg de Transplantation Society om een reactie, maar had op het moment van publicatie nog geen antwoord ontvangen.
Onderzoekers die zich bezighouden met gedwongen orgaanoogst in China hebben uiteenlopende methoden gebruikt om een beeld te krijgen van de praktijk, aangezien onafhankelijk onderzoek binnen China vrijwel onmogelijk is.
Matas en anderen wijzen erop dat China geen cultuur van orgaandonatie kent. De explosieve toename van het aantal transplantaties na 1999, toen de CCP haar landelijke campagne begon om Falun Gong “uit te roeien”, kan daarom niet worden verklaard door vrijwillige orgaandonaties.
Onderzoekers hebben gekeken naar de uitbreiding van het aantal ziekenhuisbedden in transplantatiecentra, de snelle toename van transplantatieziekenhuizen in heel China en de uitzonderlijk korte wachttijden voor een passend donororgaan, die volgens hen soms slechts twee weken bedragen.
Er is ook direct bewijs verzameld bij ziekenhuizen, waarvan bestuurders tijdens telefoongesprekken toegaven dat ze organen van Falun Gong-beoefenaars gebruiken. In 2024 meldde zich bovendien een overlevende die uit een Chinese gevangenis wist te ontsnappen nadat delen van zijn long en lever waren verwijderd.
Volgens onderzoekers beschouwt het Chinese regime Falun Gong-beoefenaars als een aantrekkelijke bron van organen vanwege hun gezonde levensstijl, zonder alcohol of tabak. Bovendien hoeven hun sterfgevallen in gevangenschap niet officieel te worden geregistreerd.
DNA-afname
Tohti zei dat bij de gedwongen orgaanoogst van de Oeigoerse etnische en religieuze minderheid in West-China een vergelijkbaar patroon zichtbaar is.
Omdat Oeigoeren als moslims geen alcohol drinken, begonnen Chinese ziekenhuizen volgens Tohti een grootschalige marketingcampagne voor “halal”-transplantaties in de Golfstaten en andere islamitische landen. Dit gebeurde nadat het regime Oeigoeren als bron van organen begon te gebruiken.
Hij wees erop dat China verplichte DNA-monsters afnam van meer dan 15 miljoen mensen in de Oeigoerse regio Xinjiang. Volgens hem gebeurde dat om het vinden van geschikte orgaanmatches te vergemakkelijken. Daarna volgde een snelle uitbreiding van Chinese transplantatieziekenhuizen in de regio en elders in China. Sommige daarvan richtten zich speciaal op Arabische patiënten met halalvoeding en gebedsruimtes.
“Ze hebben snelle transportcorridors ingericht op de luchthavens van Kashgar, Aksu en Ürümqi” om organen zo snel mogelijk te kunnen vervoeren, zei Tohti.
De International Coalition to End Transplant Abuse in China bracht in 2021 een verklaring uit waarin de promotie van “halal”-orgaantransplantaties in de Golfstaten werd veroordeeld.
Roze polsbandjes
Gutmann, wiens boek The Xinjiang Procedure in maart verscheen, presenteerde vergelijkbare informatie. Hij verzamelde getuigenissen van personen die in contact zijn geweest met het systeem van gedwongen orgaanoogst in China.
Een getuige die uit China wist te ontsnappen vertelde Gutmann dat zij had opgemerkt dat, nadat in een concentratiekamp bloedonderzoek was uitgevoerd, bepaalde gevangenen roze polsbandjes kregen voordat zij verdwenen. De mensen die verdwenen waren meestal eind twintig of begin dertig.
“Dat is precies de leeftijd die de Chinese medische wereld verkiest voor orgaanoogst, omdat de organen dan volledig ontwikkeld zijn, maar nog niet achteruitgaan”, zei hij.
Gutmann sprak de hoop uit dat een onlangs in de Amerikaanse Senaat ingediend wetsvoorstel zal worden aangenomen om de gedwongen orgaanoogst in China tegen te gaan. De Falun Gong and Victims of Forced Organ Harvesting Protection Act werd in maart ingediend door senatoren Ted Cruz en Jeff Merkley. Het wetsvoorstel voorziet in sancties tegen personen die betrokken zijn bij de praktijk en moet voorkomen dat zij de Verenigde Staten kunnen binnenkomen.
Het Canadese parlement nam in 2022 wetsvoorstel S-223 aan, waarmee betrokkenheid bij gedwongen orgaanoogst strafbaar werd gesteld. Daarnaast kunnen permanente inwoners en buitenlandse staatsburgers de toegang tot Canada worden ontzegd als zij geacht worden hierbij betrokken te zijn geweest.
Tohti zei echter dat de wet “geen echte slagkracht heeft”, omdat iemand gemakkelijk betrokken kan zijn zonder ooit te worden ontdekt. Volgens hem kan iemand probleemloos naar China reizen voor een orgaantransplantatie en zonder gevolgen terugkeren.
“We moeten een mechanisme hebben dat daadwerkelijk afschrikkend werkt en tot actie leidt. Op dit moment ontbreekt dat”, zei hij.
Gepubliceerd door The Epoch Times (4 juli 2026): From Falun Gong to Uyghurs: Researchers Shed Light on the Expansion of China’s Forced Organ Harvesting Industry
