In Taiwan is een gevoel van dreiging een vast onderdeel van het dagelijks leven, dat wordt bepaald door de aanhoudende en toenemende militaire druk van de andere kant van de Straat van Taiwan.
De Chinese Communistische Partij (CCP), die het democratisch bestuurde Taiwan als een Chinese provincie beschouwt, heeft haar strijdkrachten in hoog tempo gemoderniseerd en haar capaciteiten uitgebreid die bij een conflict om het eiland kunnen worden ingezet.
Mocht Taiwan onder controle van de Chinese Communistische Partij komen, dan zouden de gevolgen volgens Alexander Yui, de hoogste vertegenwoordiger van Taiwan in de Verenigde Staten, veel verder reiken dan de regio zelf.
Een conflict waarbij Taiwan betrokken is, zou een “veel grotere crisis” veroorzaken dan de oorlog in Iran en de situatie in de Straat van Hormuz, zo vertelde Yui op 3 mei in het programma “American Thought Leaders” van EpochTV.
Een dergelijk conflict zou niet alleen gevolgen hebben voor China en Taiwan, maar ook voor Japan, Zuid-Korea, Europa en de Verenigde Staten, aldus Yui, en de gevolgen zouden “bijna onvoorstelbaar” zijn.
Er zijn talrijke onderzoeken gedaan waarin de economische kosten van een Chinese aanval op Taiwan zijn geraamd. Het Center for Strategic and International Studies schatte dat de economische kosten zouden oplopen tot 10 biljoen dollar, en dat de last vooral op de schouders van de ontwikkelingslanden zou komen te liggen, die volgens een rapport van januari “onevenredig zwaar” zouden lijden onder een economische neergang.
Twee bondgenoten van de VS – Japan en Zuid-Korea – zouden tot de landen behoren die het zwaarst getroffen zouden worden door verstoringen in de Straat van Taiwan, omdat beide landen voor hun energie-import afhankelijk zijn van deze waterweg, zo blijkt uit een rapport van het Center for Strategic and International Studies uit 2024.
In een rapport uit 2025 van de Federal Reserve Bank van St. Louis werd gesteld dat een conflict in de zeestraat ernstigere economische gevolgen zou hebben voor de wereldeconomie dan enig ander conflict waarbij de Verenigde Staten de afgelopen decennia betrokken zijn geweest, inclusief de oorlog in Oekraïne.
Het belang van de geografische ligging van Taiwan reikt veel verder dan de nauwe grenzen van de zeestraat. Het eiland ligt in het midden van de zogenaamde Eerste Eilandketen, een concept uit de maritieme strategie dat verwijst naar een strategische boog die zich uitstrekt van Japan via de Filippijnen tot Indonesië. Deze keten fungeert als een barrière die het Chinese regime belemmert om zijn zee- en luchtmacht in de bredere Stille Oceaan in te zetten.
Taiwan “houdt de linie” binnen de strategische boog, aldus Yui, en breidt daarmee de Amerikaanse verdedigingsperimeter uit naar de westelijke Stille Oceaan, een rol die vergelijkbaar is met de veiligheidspositie van de NAVO in Europa.
Yui fungeert als de facto ambassadeur van Taiwan in de Verenigde Staten en vertegenwoordigt Taipei via het Economisch en Cultureel Vertegenwoordigingskantoor van Taipei, aangezien er geen formele diplomatieke betrekkingen bestaan tussen de twee regeringen.
Hoewel er geen formele banden bestaan, onderhouden Taipei en Washington een hechte relatie op grond van de Taiwan Relations Act, een wet die de Verenigde Staten machtigt het eiland militaire uitrusting te leveren voor zelfverdediging.
Dwang
Peking weigert Taiwan als land te erkennen en probeert de zelfbesturende democratie op het internationale toneel te isoleren. Dit houdt onder meer in dat het de deelname van Taipei aan internationale organisaties blokkeert, bondgenoten van Taiwan voor zich probeert te winnen en druk uitoefent op buitenlandse regeringen en functionarissen om geen contacten te onderhouden met de eilandstaat.
Het meest recente voorbeeld van deze aanpak deed zich voor toen het geplande bezoek van de Taiwanese president Lai Ching-te aan Eswatini in april plotseling werd afgezegd. De Taiwanese autoriteiten verklaarden dat China “zware druk” had uitgeoefend op de Seychellen, Mauritius en Madagaskar, die allemaal zonder voorafgaande kennisgeving de toestemming voor het overvliegen van hun luchtruim door het presidentiële vliegtuig hadden ingetrokken.
Volgens het semi-officiële Taiwanese persbureau Central News Agency heeft een functionaris op het gebied van nationale veiligheid verklaard dat Peking had gedreigd de aanzienlijke schuldverlichting die aan de drie Afrikaanse landen was toegekend in te trekken, verdere financiering stop te zetten en economische sancties op te leggen om hen tot dit besluit te dwingen.
Yui noemde het incident een waarschuwing voor de “risico’s van samenwerking, investeringen of zakendoen” met Peking.
“De CCP zal dingen naar eigen belangen als wapen inzetten”, zei hij.
De tegenslag was van korte duur. Lai arriveerde op 2 mei in Eswatini voor een staatsbezoek, aan boord van een door de regering ter beschikking gesteld vliegtuig.
In het hele westelijk halfrond doen zich soortgelijke gebeurtenissen voor. Zo waarschuwde Peking, nadat het hoogste gerechtshof van Panama in januari had geoordeeld dat een contract waarbij een bedrijf uit Hongkong havens aan het Panamakanaal mocht exploiteren, ongrondwettelijk was, dat het Midden-Amerikaanse land een “hoge prijs” zou betalen als het zich aan deze uitspraak zou houden.
In maart uitte de Amerikaanse Federal Maritime Commission haar bezorgdheid over een sterke toename van het aantal aanhoudingen en inspecties van schepen onder Panamese vlag door Peking “onder het mom van havenstaatcontrole”; volgens de commissie hield deze ontwikkeling verband met de overname van havencontracten door Panama.
Volgens een verklaring van 28 april hebben de Verenigde Staten en hun bondgenoten de maritieme acties van het regime veroordeeld als “een flagrante poging om de maritieme handel te politiseren” en als een inbreuk op de soevereiniteit van Panama.
Gezien de risico’s van zakendoen met China, aldus Yui, heeft Taiwan zijn economische blootstelling aan dat land teruggeschroefd.
Volgens gegevens van de Taiwanese overheid ging in 2010 meer dan 80 procent van de Taiwanese buitenlandse investeringen naar China, maar vorig jaar bedroeg dat aandeel minder dan 4 procent.
“China is een onbetrouwbare partner”, zei Yui. “Dat is geen gezonde omgeving om zaken te doen.”
Handel
Nu ze zich terugtrekken uit communistisch China, richten veel Taiwanese investeerders hun blik op markten die hun normen en waarden delen, met name de Verenigde Staten.
Volgens gegevens van het Amerikaanse Census Bureau over februari was Taiwan in de eerste twee maanden van dit jaar de op drie na grootste handelspartner van de Verenigde Staten, na Canada, Mexico en China.
De groei werd grotendeels aangedreven door de sterk stijgende vraag naar halfgeleiders en elektronische producten. Taiwan produceert meer dan 95 procent van de geavanceerde chips wereldwijd en meer dan 90 procent van de dataservers en AI-servers, aldus Yui.
De productie werd aangevoerd door Taiwan Semiconductor Manufacturing Co., ’s werelds grootste chipfabrikant, die de afgelopen jaren zijn investeringsplannen in de Verenigde Staten heeft opgevoerd. Het uitbreidingsplan van het bedrijf in Arizona omvat de bouw van zes chipfabrieken, twee geavanceerde verpakkingsfaciliteiten en één onderzoeks- en ontwikkelingscentrum.
Om de investeringen van zijn technologiebedrijven in de Verenigde Staten te ondersteunen, heeft Taiwan op 1 mei zijn tweede handels- en investeringscentrum in Phoenix geopend.
Taiwan heeft toegezegd via zijn technologie- en chipbedrijven ten minste 250 miljard dollar te investeren op Amerikaans grondgebied, als onderdeel van een handelsakkoord dat functionarissen uit Taipei en Washington in januari hebben gesloten. In het kader van deze overeenkomst zal de Taiwanese regering ook voor 250 miljard dollar aan kredietgaranties verstrekken aan bedrijven die hun productiecapaciteit in de Verenigde Staten willen uitbreiden.
“De twee landen hebben een sterk en betrouwbaar partnerschap opgebouwd”, aldus Yui.
“De bloeiende en steeds groeiende handelsbetrekkingen tussen Taiwan en de Verenigde Staten zijn deels te danken aan de ontkoppeling van China, maar ook aan de gemeenschappelijke normen en waarden die we delen op het gebied van investeringen en onze gezamenlijke activiteiten”, aldus Yui.
Volgens gegevens van Bloomberg heeft Taiwan eind april Canada ingehaald en is het daarmee de op vijf na grootste aandelenmarkt ter wereld geworden.
“Taiwan speelt dus economisch gezien een belangrijke rol in de wereld, maar op politiek en internationaal vlak worden we door de Volksrepubliek China belemmerd om ons op het internationale toneel normaal te kunnen gedragen”, zei Yui.
“En dat is iets wat we de wereld al lang duidelijk willen maken: dat Taiwan een plaats verdient op het internationale toneel.”
Intimidatie
Iets meer dan twee weken voor de geplande topontmoeting tussen de Chinese leider Xi Jinping en de Amerikaanse president Donald Trump in Peking liet het regime doorschemeren dat Taiwan waarschijnlijk op de agenda van de bijeenkomst zou staan.
Volgens een Chinees persbericht noemde de Chinese minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi tijdens een telefoongesprek met de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio op 30 april Taiwan “de grootste risicofactor” in de bilaterale betrekkingen.
Yui verwierp Wangs beschrijving en zei dat het Chinese regime de agressor is die zich “militair voorbereidt op een conflict”.
De afgelopen jaren heeft de Chinese Communistische Partij regelmatig grootschalige militaire oefeningen gehouden in de Straat van Taiwan, terwijl ze bijna dagelijks gevechtsvliegtuigen en oorlogsschepen naar het luchtruim en de wateren rond Taiwan stuurt.
Op 3 mei meldde het ministerie van Defensie in Taipei dat het in de afgelopen 24 uur zeven Chinese marineschepen, drie Chinese overheidsvaartuigen en één Chinees militair vliegtuig had waargenomen.
“[Het Chinese leger] valt onze maritieme en luchtgebieden voortdurend lastig, in een poging Taiwan onder druk te zetten en paniek en onrust te zaaien binnen de Taiwanese samenleving”, aldus Yui.
“De militaire intimidatie is slechts één aspect van de tactieken van Peking dat het publiek te zien krijgt”, aldus Yui. Het regime heeft ook de onderzeese communicatiekabels van Taiwan doorgesneden, probeert verdeeldheid te zaaien tussen politieke partijen en maakt gebruik van desinformatie, cyberaanvallen en andere middelen om Taiwan van binnenuit te destabiliseren.
“Dat is slechts een voorbeeld van waar we mee te maken hebben, maar ze doen dat ook bij andere landen, waaronder de Verenigde Staten”, zei hij.
Het Chinese regime vormt volgens Yui de “grootste risicofactor voor de vrede en stabiliteit in de Straat van Taiwan en de Stille Oceaanregio”.
“De Volksrepubliek China heeft de grootste militaire paraatheid in vredestijd in de geschiedenis van de mensheid opgebouwd”, zei hij. “En ik vind dat ongegrond, want hun grenzen worden niet bedreigd.”
Yui merkte echter op dat recente Amerikaanse acties in andere delen van de wereld, waaronder de arrestatie van de Venezolaanse leider Nicolás Maduro en aanvallen op het Iraanse regime, waarschijnlijk van invloed zullen zijn op Xi’s afwegingen met betrekking tot de annexatie van Taiwan.
“Het toont aan dat de Verenigde Staten vastbesloten zijn om de nodige middelen in te zetten om problemen op te lossen of hun doelstellingen te bereiken”, zei hij. “En uiteraard zal dat ook gevolgen hebben voor de Indo-Pacifische regio, en met name voor de Straat van Taiwan.”
Dorothy Li en Jan Jekielek hebben meegewerkt aan dit verslag.
Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (7 mei 2026): Exclusive: Taiwan’s Ambassador on ‘Holding the Line’ Against CCP
