20 augustus 2026
De centrale koepeltoren, met het massieve waaierlichtvenster, en de twee kleinere torens zijn de belangrijkste onderscheidende kenmerken van de buitenkant van het Centraal Station van Antwerpen. De grootsheid van het bouwwerk komt het best tot uiting in het geribbelde koperen dak dat de koepel bedekt en de vergulde koepel erboven. Een decoratief glas-in-lood-bovenraam laat natuurlijk licht binnen in de historische inkomhal. Sean Pavone/Shutterstock

Spoorwegkathedraal: Treinstation Antwerpen

In deze aflevering van “Groter dan het leven: Architectuur door de eeuwen heen” bezoeken we het prachtige treinstation van Antwerpen.

De historische stenen structuur van het Centraal Station van Antwerpen, dat majestueus wordt voorgesteld als barok-middeleeuwse eclectische architectuur, doemt groot en indrukwekkend op in het hart van Antwerpen, een stad ongeveer 45 km ten noorden van Brussel, de hoofdstad van België.

Het station werd in 1895 ontworpen door de Belgische architect Louis Delacenserie (1838-1909) en in 1905 ingehuldigd. Delacenserie maakte deel uit van de Belgische gotische revivalbeweging, die zich concentreerde op rijkelijk versierd metselwerk, kruisbloempjes en hoge smalle lancetvensters. Het station heeft ook een vorstelijk ontwerp omdat het bouwproject werd geïnitieerd door de toenmalige Belgische koning Leopold II (1835-1909).

De twee mannen creëerden een monumentaal bouwwerk, geïnspireerd door Italiaanse renaissancepaleizen. Er zijn echter ook invloeden uit de Byzantijnse en Moorse architectuur terug te vinden in de bogen, koepels, complexe tegels en herhalende patronen van het station. Het oorspronkelijke vierkante station heeft twee ingangen en wordt overkoepeld door een centrale koepel en een koepel tussen de twee ingangen.

Twintig verschillende soorten marmer en steen vormen de zichtbare aspecten van het bouwwerk en bedekken de enorme hoeveelheden staal die gebruikt zijn om het op te bouwen.

Volgens een editie van The Brussels Times uit januari 2024 lopen er elke week meer dan 200.000 mensen door de deuren van het opvallende station – dat door velen een “spoorwegkathedraal” wordt genoemd – om de ontelbare architectonische details te bewonderen die zo lang geleden zijn gerealiseerd.

De marmeren vloer met geometrisch patroon contrasteert met de talloze bogen en het tongewelf in de hal. De vloertegels passen goed bij de inzetbakjes in het plafond. Een vergulde klok boven de gewelfde entree is gecentreerd tussen twee marmeren trappen, alsof de klok op een troon zit die wordt omlijst door het immense bovenlicht in pauwenmotief (decoratieve lunetramen). De bogen op de vier open verdiepingen van de arcadeniveaus, zichtbaar vanaf de begane grond van de inkomhal, worden ondersteund door vierkante en ronde stenen of marmeren zuilen. T meltzer/CC BY-SA 4.0
Een van de redenen waarom Antwerpenaren en bezoekers het historische station een “spoorwegkathedraal” noemen, is de schitterende koepel. Van buitenaf gezien is de koepel indrukwekkend, maar wanneer je naar boven kijkt vanuit de inkomhal is hij buitengewoon opmerkelijk. De koepel is 75 meter hoog en wordt omringd door vier enorme stenen bogen en vier niveaus met boogramen. T meltzer/ CC BY-SA 4.0
Een boog in de vorm van een kroon vestigt de aandacht op de kenmerkende klok van het Antwerpse treinstation. De architecturale ontwerpelementen van de boog omvatten parels in de ei-en-dart-achtige gebeeldhouwde stenen lijst met symmetrisch geplaatste sluitstenen, bekroond met vergulde rozetten. Een groot, gebeeldhouwd acanthusblad boven de klok is het centrale element. De klok lijkt te rusten op een vergulde kroon die deel uitmaakt van het wapen van Antwerpen dat de rijke geschiedenis en het erfgoed van de stad weerspiegelt. De heraldiek van de stad wordt geflankeerd door vergulde voorstellingen van industrie, transport, handel en kapitaal. SL- Photography/Shutterstock
Een close-up van de symmetrische bovenlichten die de oculus van de koepel omringen, onthult de fijne kneepjes van het ontwerp van de ruimte. Kolommen met een eenvoudig kapiteel accentueren de stenen bogen met meerdere lagen en sluitstenen, terwijl rozetten de bogen langs alle kanten accentueren. MattShortPhotography/Shutterstock
Verschillende zuilontwerpen: Dorische, Toscaanse, Ionische en Korinthische architectonische ordes staan bovenop balustraderails in de arcades op het bovenste niveau van het station (overdekte ruimtes die naar hallen en trappen leiden). De dubbel gelaagde kapitelen van de zuilen bevatten elementen van de Ionische orde (decoratieve voluutvormige krullen) onder een eenvoudige, vierkante Dorische orde. Een gebeeldhouwde, stenen fleur-de-lis verbindt elke sluitsteenboog en de muren erachter zijn bedekt met verschillende soorten marmer. Denise Barone/Shutterstock
Terwijl het overvloedige glas in de uitgestrekte bovenramen natuurlijk licht binnenlaat in het historische hoofdstation, is de Antwerpse stationshal bijna volledig uit glas opgetrokken, ondersteund door een ijzeren geraamte. Ingenieur Clément Van Bogaert (1865-1937) was verantwoordelijk voor het ontwerp. De spectaculaire ruimte is meer dan 182 meter lang, bijna 45 meter breed en meer dan 52 meter hoog op het centrale punt en is versierd met vliegende steunberen (architecturale ondersteuning voor daken of gewelfde plafonds) die de grote boogramen overkappen. Vanuit één oogpunt in de terminal ervaren reizigers het uitgebreide decoratieve steenwerk, marmer en glas bij de ingang van de historische stationshal. Bjorn Beheydt/Shutterstock

Gepubliceerd door The Epoch Times (7 januari 2025): Railroad Cathedral: Antwerp Train Station