20 augustus 2026
Dr. Trevor Stammers (links), Europarlementariër Christine Anderson (midden) en dr. Andreas Weber (rechts) in het Europees Parlement in Brussel op 21 april ter gelegenheid van de conferentie “Transplantatie-ethiek: van orgaandonatie tot transplantatietoerisme.” Fabian Wiesinger/Met dank aan ESN

Artsen en EU-parlementariërs slaan alarm over gedwongen orgaanoogst in China

Duitse MEP Christine Anderson zei dat China het systeem van orgaanroof perfectioneerde door repressie van minderheden.

De Duitse AfD-Europarlementariër Christine Anderson omschreef gedwongen orgaanroof als een “ernstige schending van de menselijke waardigheid” en drong er bij de Europese Unie op aan om actie te ondernemen naar aanleiding van berichten over deze praktijk in China.

Anderson deed deze uitspraken tijdens een conferentie over transplantatie-ethiek die op 21 april door de Europarlementariër en de fractie “Europe of Sovereign Nations” werd georganiseerd in het Europees Parlement in Brussel.

In haar openingswoorden zei Anderson dat gedwongen orgaanoogst “de kern raakt van onze gedeelde waarden — de bescherming van het menselijk leven, de integriteit van de geneeskunde en de verdediging van fundamentele mensenrechten en lichamelijke autonomie.”

Ze introduceerde twee sprekers: dr. Trevor Stammers, voormalig universitair hoofddocent medische ethiek aan St. Mary’s University in het Verenigd Koninkrijk en auteur van “The Ethics of Global Organ Acquisition”, en dr. Andreas Weber, traumachirurg en voormalig verbonden aan de Duitse Stichting voor Orgaantransplantatie en momenteel adjunct-directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting Europe.

De 5 pijlers van bewijs volgens Weber

Weber wijdde zijn presentatie aan wat hij omschreef als een systematische praktijk van orgaanverwerving bij gewetensgevangenen in China.

Om het tegenargument van Peking te weerleggen dat dergelijke beschuldigingen “ongegrond” zijn, zette hij wat hij de vijf pijlers van het bewijs noemde uiteen: getuigenverklaringen, jaarlijkse transplantatiecijfers, statistische afwijkingen in het Chinese toewijzingssysteem bekend als COTRS (China Organ Transplant Response System), uitzonderlijk korte wachttijden voor transplantaties en de snelle uitbreiding van transplantatie-infrastructuur, die volgens hem tussen 2006 en 2015 achtvoudig is gegroeid.

“In landen als de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk of Denemarken krijgt ongeveer 1 procent van de mensen op de wachtlijst voor orgaandonatie daadwerkelijk een transplantatie”, zei Weber. “In China is dat geen 1 procent, maar 12 procent. Als je de rekensom opnieuw maakt, is dit systeem dus ongeveer 1.100 procent effectiever dan andere systemen. Dat is zeer verdacht en volstrekt ongeloofwaardig.”

Hij voegde eraan toe dat wachttijden in China — soms “1 tot 2 dagen” voor een dubbele longtransplantatie tijdens de COVID-19-periode — sterk afwijken van vertragingen van “ongeveer een half jaar” in de Verenigde Staten en “2 tot 3 jaar” in Duitsland.

Weber haalde het voorbeeld aan van een Duitse patiënt met een zeldzame bloedgroep en een geschiedenis van alcoholmisbruik die, omdat hij via Eurotransplant geen lever kon krijgen, drie keer naar China reisde en drie levers ontving tegen een gemelde prijs van 341.000 euro per stuk. Alle transplantaties mislukten, zei hij, maar de cijfers illustreren de financiële aantrekkingskracht van wat hij een “industrie van 8 miljard euro” noemde.

Weber merkte op dat het Europees Parlement drie resoluties over dit onderwerp heeft aangenomen en dat VN-mensenrechtenexperts in 2021 alarm sloegen over berichten van gedwongen orgaanoogst gericht op Falun Gong-beoefenaars, Christenen, Tibetanen en Oeigoeren die in China worden vastgehouden. Geen van beide instanties heeft volgens hem tot dusver inhoudelijke vervolgstappen genomen.

Beide instellingen hebben Peking opgeroepen om onafhankelijk toezicht toe te laten op deze meldingen van systematische, door de Chinese staat goedgekeurde misstanden. De Chinese Communistische Partij (CCP) heeft dergelijke toegang consequent geweigerd.

‘Moreel verval’

Weber wees op een samenspel van belangen. Artsen, tussenpersonen en ziekenhuisbestuurders handelen uit winstmotief, zei hij, terwijl de CCP er strategisch belang bij heeft transplantaties te gebruiken om Falun Gong “uit te roeien”.

Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, is een spirituele praktijk gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. De methode werd begin jaren negentig in China geïntroduceerd en werd zeer populair, met volgens officiële schattingen destijds tussen de 70 en 100 miljoen beoefenaars tegen het einde van het decennium.

In juli 1999 startte de Chinese Communistische Partij, uit vrees dat de populariteit van Falun Gong de macht van het regime in gevaar bracht, een wrede campagne om de beweging uit te roeien. Sindsdien hebben velen te maken gekregen met willekeurige detentie, dwangarbeid, marteling en de dood.

Weber zei ook dat alleen al in de regio Xinjiang negen transplantatiecentra zijn gebouwd en voegde eraan toe dat de vraag uit het Midden-Oosten naar “halal-organen” een specifieke markt heeft gecreëerd voor organen van Oeigoerse moslims.

“De grootste bedreiging voor de medische gemeenschap en voor de mensheid als geheel,” zei Weber, “is het morele verval.”

Hij riep de Europese Commissie op om publiekelijk stelling te nemen tegen gedwongen orgaanoogst en onderzoek te doen ter plaatse in China.

Dr. Andreas Weber op 21 april in het Europees Parlement in Brussel. Fabian Wiesinger/Met dank aan ESN

Stammers, die zich vooral richtte op westerse regelingen inzake toestemming, beschreef de wereldwijde handel in organen als een product van systematische schaarste en gebrekkige verantwoordingsplicht.

Terugkijkend op een panelgesprek in Sydney van zo’n tien jaar geleden, zei hij dat een Australische transplantatiechirurg, — net terug van een onderwijsbezoek aan China — “zichtbaar ongemakkelijk” werd toen het Chinese transplantatiesysteem ter sprake kwam.

Stammers waarschuwde ook tegen opt-outsystemen als oplossing voor het tekort aan donoren. In zulke systemen worden burgers automatisch als donor beschouwd, tenzij zij bezwaar registreren. Spanje, vaak genoemd als hét succesvoorbeeld, dankt zijn hoge donatiecijfers volgens hem niet aan de wetgeving, maar aan een goed uitgebouwde ziekenhuisinfrastructuur die elke vrijwillige donatie effectief benut.

Anderson: een kwestie van normen

Op de vraag of het Europees Parlement wetgeving zou kunnen invoeren vergelijkbaar met het wetsvoorstel dat de Amerikaanse senator Ted Cruz in maart indiende — dat sancties oplegt aan personen die “bewust en rechtstreeks betrokken zijn bij, of hebben meegewerkt aan gedwongen orgaanoogst” in China — toonde Anderson zich sceptisch.

“Ik denk niet dat we dat op dit moment voor elkaar krijgen, omdat het parlement nog te links georiënteerd is”, zei ze. “Men wil China liever niet voor het hoofd stoten, dan het juiste te doen. Maar het zou wel goed zijn om te doen.”

Europees parlementslid Christine Anderson op 21 april in het Europees Parlement in Brussel. Fabian Wiesinger/Met dank aan ESN

In een interview met The Epoch Times zei Anderson dat China “het systeem van orgaanroof heeft geperfectioneerd door minderheden te ontmenselijken, op te sluiten, naar werkkampen te sturen en hun organen te oogsten”.

“De cijfers zijn verbijsterend”, voegde ze eraan toe. “Dus waar komen die organen vandaan? Ofwel worden de cijfers gemanipuleerd, ofwel heeft men andere manieren gevonden om aan organen te komen.”

Over het Duitse opt-outsysteem zei Anderson dat dit neerkomt op een “volledige ondermijning van onze lichamelijke autonomie.”

“De staat verplicht mij nu expliciet te verklaren dat ik mijn organen niet wil doneren”, zei ze. “En zelfs dat is geen garantie.”

“Als organen een handelswaar zijn geworden, dan zijn mensen dat ook geworden”, voegde ze eraan toe.

Gepubliceerd door The Epoch Times (23 april 2026): Doctors, EU Lawmakers Sound Alarm on China’s Forced Organ Harvesting