Het fantasieverhaal “The Lord of the Rings” van J.R.R. Tolkien wemelt van de inspirerende personages. Aragorn, de rechtmatige troonopvolger van Gondor, belichaamt rechtvaardig leiderschap. De onvervangbare Frodo Balings laat zien wat het betekent om onbaatzuchtig een last te aanvaarden. Zelfs Boromir, de elitekrijger van Gondor, die de menselijke neiging weerspiegelt om door macht gecorrumpeerd te worden, biedt lezers een voorbeeld van loyaliteit.
Te midden van deze torenhoge figuren is het gemakkelijk om Peregrin Took over het hoofd te zien, wiens karakterontwikkeling door de saga heen de scherpzinnige inzichten van Tolkien illustreert over de aard van moed, deugd en opoffering.
Took de dwaas!
Peregrin Took, bijgenaamd “Pippin”, is een van de hobbits in het hart van Tolkiens fantasiewereld. De bucolische hobbits kleden zich in felle kleuren en leven op blote voeten in gezellige ondergrondse huizen. Pippin is onophoudelijk speels, hulpeloos onhandig en niet echt een fan van handenarbeid. Hij is een extravagant karakter, zelfs voor een hobbit. Hoewel zijn vrolijkheid vaak de stemming verlicht, brengt ze ook iedereen in gevaar.
Om het kwaad dat Midden-Aarde bedreigt tegen te gaan, richten de leiders van mensen, elfen en dwergen een Fellowship op. Negen Fellows moeten zich in vijandelijk gebied wagen om de Ring van Macht waarmee de Duistere Heer Sauron de wereld beheerst, te vernietigen. Onder de metgezellen zijn vier hobbits uit hun geboortestreek Gouw: Frodo, de ‘ringdrager’, zijn trouwe vriend Sam, Pippin en Pippins beste vriend en neef Merry. De reis van de Fellows neemt vele wendingen terwijl ze steeds weer uit elkaar gaan en weer samenkomen. Maar hun eerste gevaarlijke uitdaging is een direct gevolg van de onwetendheid van Pippin, die bijna ieders leven kost.
Om onherbergzame paden te vermijden, nemen de Fellows een omweg door een oude dwergennederzetting. Zodra ze de ondergrondse tunnels ingaan, voelen ze de aanwezigheid van een vijandige macht. De onschuldige en nieuwsgierige Pippin let niet op de noodzaak om alert te zijn. Hij ziet een put en, gefascineerd door de schijnbaar bodemloze diepte, laat hij er een steen in vallen. De steen tuimelt, slaat neer, en galmt door de uitgestrekte schaduwzalen. Trommelslagen volgen. Hij heeft iets wakker gemaakt dat had moeten slapen. Een horde bloeddorstige orks achtervolgt het gezelschap, dat na een gevecht ternauwernood ontsnapt.
Gandalf de tovenaar scheldt de gekrenkte hobbit uit. Dit is geen plaats voor een verstrooide beginneling. Een gebrek aan bewustzijn kan dodelijk zijn. Maar gelukkig heeft Pippin genoeg kansen om het goed te maken.
De eerste test van Pippin
Kort na hun ontsnapping overspoelt een ander peloton orks het Fellowship, dat in drie groepen uiteenvalt. De krijgers worden gedwongen de hobbits in de steek te laten. Frodo en Sam zetten hun tocht alleen voort, terwijl Pippin en Merry worden gevangengenomen. De orks denken dat Pippin de Ring heeft, dus zijn ze van plan hem aan Sauron uit te leveren. In een geniaal moment laat Pippin een broche vallen die hij aan het begin van de reis heeft gekregen. De broche zit vast aan een halsketting van elvenmetaal, die nooit losraakt tenzij hij met de hand wordt losgemaakt. Pippin weet dat de krijgers naar hem op zoek zullen gaan, en de gevallen ketting zal hen een spoor geven om te volgen. De hobbit begint te denken als een teamlid met een gemeenschappelijk doel en gebruikt alles wat tot zijn beschikking staat om zijn overleving en het succes van zijn team te verzekeren.
De beslissing van Pippin blijkt effectief. Hij en Merry worden niet meteen gered, maar ze slagen erin aan de orks te ontsnappen. Hun vrienden weten nu dat ze nog leven. Ze zetten hun missie voort met hernieuwde hoop, wat hen inspireert om een aantal cruciale beslissingen te nemen. Toch is Pippin nog steeds vooral bezig met zijn eigen overleving. Om zelf een held te worden, moet hij de waarde van moedige opoffering leren, zelfs met het risico om te sterven.
Van hobbit tot held
Tegen de tijd dat Pippin Gandalf weer ontmoet, is de tovenaar in het bezit gekomen van “een kristallen bol” die “Palantir” wordt genoemd en waarmee Sauron in de geest kan kijken van degene die hem vasthoudt. Merry zegt tegen Pippin dat hij zich niet moet bemoeien met de zaken van tovenaars, maar de onverzadigbare nieuwsgierigheid van de hobbit overheerst hem weer. Als Gandalf slaapt, steelt Pippin de Palantir en werpt er een blik in: “Zijn ogen blijven erop gericht, zodat hij nu niet meer weg kan kijken. Al snel leek alles binnenin de bol te branden en hij draaide rond, of de lichten in de bol draaiden rond. Plotseling gingen de lichten uit. Hij hapte naar adem en stribbelde tegen, bleef gebukt, terwijl hij de bol met beide handen vasthield. Hij bukte zich steeds verder en verstarde toen. Terwijl zijn lippen een tijdje geluidloos bewogen, slaakte hij een wurgende kreet. Toen viel hij met een gesmoorde kreet achterover en lag stil.”
Pippin beschreef zijn visioen, dat “een donkere hemel en hoge vestingmuren” beschreef, als “gruwelijk. Het was alsof hij met messen werd gestoken.” In “The Hobbit and Philosophy” merkten Gregory Bassham en Eric Bronson op dat de ontmoeting van Pippin met het kwaad een van de meest radicale transformaties in Tolkiens saga teweegbrengt. De hobbit begint als een “onnadenkend en onvolwassen” personage dat nauwelijks past tussen de stoere, veerkrachtige helden van het Fellowship. Hij is de directe afstammeling van de heerser van de hobbits, maar omarmt al sinds zijn kindertijd zijn ondeugende kant. Hij houdt het meest van avondeten, bier en vrije tijd. Het eenvoudige leven waar hij naar hunkert is geen partij voor de grote zalen van koningen.
Dat verandert snel als hij oog in oog komt te staan met het vreselijke “vuur” van Sauron. Pippins “complete ethische verandering” begint. Hij wist al dat de wereld gevaar liep om te worden vernietigd door het kwaad. Maar voor het eerst in zijn leven voelt hij de ernst van die mogelijkheid, vandaar zijn fysieke verlamming. Als hij eenmaal uit zijn shock is, realiseert Pippin zich dat de strijd tegen het kwaad net zo goed de zijne is als die van ieder ander. Het kwaad zal niemand van de ondergang sparen. Om het te verslaan is een moedig offer nodig, waar Pippin nu klaar voor is.
Gandalf neemt Pippin uiteindelijk mee naar Minas Tirith, de ondoordringbare citadel van de mensen en het nieuwste doelwit van de orks. In een ontmoeting met de rentmeester van de stad biedt Pippin zijn levenslange diensten aan als teken van respect voor de dood van Boromir, de zoon van de rentmeester en een van de Vrienden, die was gestorven terwijl hij hem en Merry verdedigde. Kort na zijn aanbod wordt de rentmeester wanhopig en probeert hij zichzelf samen met zijn andere overlevende maar gewonde zoon op een brandstapel te verbranden. Pippin voelt de waanzin en haalt Gandalf. Met de hulp van de hobbit redt de tovenaar de zoon van de rentmeester, die later een essentiële rol speelt in de strijd tegen het kwaad.
Pippin sluit zich ook vrijwillig aan bij het Leger van het Westen, dat de troepen van Sauron afleidt zodat de Ring kan worden vernietigd. Hij wordt de eerste en enige hobbit die een trol doodt. Na zijn thuiskomst verzamelt hij de hobbits om de kwade krachten die de Gouw waren binnengedrongen te verdrijven en wordt zo nog beroemder dan Frodo.
Na het vervullen van zijn heldhaftige potentieel, komt Pippin eindelijk weer in contact met zijn roots. Hij wordt de leider van de hobbits en regeert de Gouw 50 jaar lang op rechtvaardige wijze. Hij sterft van ouderdom en wordt begraven naast de grote koning Aragorn. Deze opeenvolging van transformerende gebeurtenissen begon met Pippins visioen van het kwaad. Gewapend met een intens gevoel van plicht tegenover de wereld, leerde Pippin zijn verlangen naar comfort opzij te zetten en dapper te handelen wanneer de wereld hem nodig had.
Het grotere goed dienen
Waarom heeft het gluren in de Palantir Pippin zo veranderd? Hier toonde Tolkien zijn typische scherpzinnigheid over de menselijke psychologie. Hij probeerde de lezers te laten zien dat een van de belangrijkste drijfveren voor morele ontwikkeling het aanschouwen van het kwaad is. Wat zou er gebeuren als het kwaad de wereld zou veroveren? Hoe zou onverschilligheid het kwaad helpen uitbreiden? En wat zou er met onze dierbaren gebeuren als we ons potentieel voor goedheid niet zouden verwezenlijken?
Vóór zijn visioen had Pippin nooit nagedacht over de valkuilen van onverschilligheid. Zijn overpeinzing van dood en verderf deed hem de waarschijnlijke gevolgen van onverschilligheid voelen. Deze levendige ervaring zette hem ertoe aan zichzelf vrijwillig op te offeren voor het grotere goed. Hij dient een heer uit respect, redt een leven, vecht dapper in de strijd en bevrijdt zijn vaderland als de rechtmatige erfgenaam.
Door het portretteren van Pippin leert Tolkien de lezers een belangrijke les: Deugd gaat niet over een natuurlijke aanleg. De meest essentiële ingrediënten om ethisch volwassen te worden zijn hoop en doorzettingsvermogen. Pippin is niet “geboren” als held. Hij ontdekt zijn heldenpotentieel en leert zijn leven te riskeren voor een groter doel, zonder ooit te hebben nagelaten om de stemming te verlichten.
Gepubliceerd door The Epoch Times (22 februari 2025): A Simple Hobbit’s Journey to Greatness
