Wednesday, 17 Jul 2024
(Illustratie door The Epoch Times, Getty Images, Shutterstock)

Fixatie op CO2 negeert werkelijke oorzaak van opwarming

De bewering van de VN dat door de mens veroorzaakte CO2-uitstoot de planeet in gevaar brengt, is 'totale onzin', aldus een wetenschapper. CO2 veroorzaakt geen verandering in temperatuur.

Elk jaar van 2023 tot 2030 zullen de klimaatdoelstellingen voor duurzame ontwikkeling elke persoon in economieën zoals de Verenigde Staten $2.026 kosten, schat de VN-Conferentie voor Handel en Ontwikkeling. In economieën met lagere inkomens variëren de jaarlijkse kosten per persoon van $332 tot $1.864.

In totaal komt het wereldwijde prijskaartje op ongeveer 5,5 biljoen dollar per jaar.

Los daarvan bleek uit een verslag van het links georiënteerde non-profit Climate Policy Initiative dat de belastingbetalers in de wereld in 2021 en 2022 elk jaar 1,3 biljoen dollar uitgeven aan klimaatgerelateerde projecten.

Er werd ook vastgesteld dat de “jaarlijkse klimaatfinanciering die nodig is” van 2031 tot 2050 meer dan 10 biljoen dollar per jaar bedraagt.

“Iedereen die moedwillig de gevolgen van klimaatverandering ontkent, veroordeelt het Amerikaanse volk tot een zeer gevaarlijke toekomst”, zei president Joe Biden op 14 november 2023, terwijl hij 6 miljard dollar aan nieuwe investeringen aankondigde via de Inflation Reduction Act (IRA).

“De gevolgen die we zien worden alleen maar erger, frequenter, heviger en duurder.”

Bij de ondertekening in augustus 2022 zei president Biden dat de IRA “369 miljard dollar investeert om de meest agressieve actie ooit – ooit, ooit, ooit – te ondernemen om de klimaatcrisis het hoofd te bieden en onze economische – onze energiezekerheid te versterken”.

In een verslag van Goldman Sachs wordt het bedrag veel hoger geschat: “Kritische financiering voor deze volgende energierevolutie zal naar verwachting van de IRA komen, die naar schatting 1,2 biljoen dollar aan stimuleringsmaatregelen zal bieden tegen 2032.”

De triljoenen dollars die in nieuwe initiatieven worden gepompt, komen voort uit de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs van de Verenigde Naties, een wettelijk bindend internationaal verdrag om de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen “aanzienlijk te verminderen” in de hoop de temperatuur niet meer dan 1,5 graden Celsius boven het pre-industriële niveau te laten uitstijgen.

Maar een vermindering van de uitstoot van koolstofdioxide (CO2) zal volgens sommige experts pas over honderden tot duizenden jaren effect hebben – zelfs onder de meest beperkende omstandigheden.

“Als de uitstoot van CO2 helemaal zou stoppen, zou het vele duizenden jaren duren voordat de atmosferische CO2 weer op het ‘pre-industriële’ niveau is,” stelt de Royal Society in een verslag op haar website. De organisatie beschrijft zichzelf als een “broederschap van veel van ‘s werelds meest eminente wetenschappers”.

“De oppervlaktetemperaturen zouden minstens duizend jaar hoog blijven, wat impliceert dat de aarde op de lange termijn warmer zal worden als gevolg van vroegere en huidige emissies”, aldus het verslag. “De huidige door CO2 veroorzaakte opwarming van de aarde is daarom in wezen onomkeerbaar op menselijke tijdschalen.”

Een pagina met veelgestelde vragen op de website van NASA neemt hetzelfde standpunt in.

Stoom en uitlaatgassen stijgen op uit een elektriciteitscentrale op een koude winterdag in Oberhausen, Duitsland, op 6 januari 2017. (Lukas Schulze/Getty Images)

“Als we vandaag zouden stoppen met het uitstoten van broeikasgassen, zou de stijging van de temperatuur op aarde binnen een paar jaar beginnen afvlakken. De temperaturen zouden dan een plateau bereiken, maar vele eeuwen lang op een hoog niveau blijven”, aldus NASA.

En, zeggen andere wetenschappers, dat komt omdat CO2 niet de boosdoener is.

“CO2 veroorzaakt geen opwarming van de aarde. Opwarming van de aarde veroorzaakt meer CO2,” zegt Edwin Berry, een theoretisch natuurkundige en gecertificeerd adviserend meteoroloog. Hij noemde het standpunt van de Royal Society over CO2 “pure rommelwetenschap”.

Ian Clark, emeritus professor voor het departement van aarde en milieuwetenschappen aan de Universiteit van Ottawa, was het ermee eens dat als alle uitstoot van broeikasgassen vandaag de dag zou stoppen, de aarde zou blijven opwarmen, maar niet door CO2.

Hij zei dat in tegenstelling tot wat veel mensen denken, de temperatuur niet de CO2 volgt, maar dat CO2 de temperatuur volgt, die op zijn beurt weer het gevolg is van zonneactiviteit.

Temperatuur en CO2

Een van de belangrijkste onderzoeksgebieden van Clark is paleoklimatologie (de studie van klimaatomstandigheden met behulp van indirecte gegevens zoals boomringgegevens, ijskernen en andere proxygegevens), en in het bijzonder Arctische paleohydrogeologie, dat is de studie van het water op aarde door de geschiedenis heen.

“Tijdens de ijstijden hadden we grote temperatuurschommelingen en dit heeft te maken met, niet zozeer de zonneactiviteit, maar de hoeveelheid zonneactiviteit die de aarde raakt op bepaalde belangrijke breedtegraden, allemaal veroorzaakt door hemelse gebeurtenissen,” zei Clark.

“De aarde in ons zonnestelsel beweegt rond en wordt door elkaar geschud. En we hebben verschillende baanpatronen die de zonne-input beïnvloeden, en dat creëert ijstijden en interglaciale perioden – waar we nu in zitten. En CO2 volgt dat. Dus we zien enorme temperatuurveranderingen, van ijstijden naar interglacialen, en CO2 wordt heel laag tijdens ijstijden en heel hoog tijdens interglacialen.

“En dat wekt de indruk dat CO2 het klimaat stuurt, maar in werkelijkheid volgt het dat. Het loopt ongeveer 800 jaar achter.”

Scholieren, met een beschermende bril op, kijken naar de gedeeltelijke zonsverduistering in Schiedam, Nederland, op 10 juni 2021. (Marco de Swart/ANP/AFP via Getty Images)

Clark zei dat wetenschappers vóór de ijstijden, en in het bijzonder de afgelopen 10.000 jaar, een redelijk goed idee hebben van de temperatuur, dankzij proxy gegevens. Hij zei dat deze gegevens aantonen dat de Middeleeuwse Warme Periode waarschijnlijk veel warmer was dan nu en dat de landbouw en beschaving er floreerden.

Maar daarna volgde de Kleine IJstijd van 1400 tot 1800. “En toen kregen we problemen met de landbouw,” zei Clark.

“De Theems vroor dicht. We hebben allerlei verhalen over hoe koud, en sommigen zouden zeggen ellendig, het toen was. Maar toen begon het weer op te warmen. Dus ongeveer elke 1000 jaar lijken we deze schommelingen te hebben. Dit komt door de zonneactiviteit, en dat is waar we het belang van de zon zien, die de ultieme energiebron is naast geothermische en nucleaire energie. De zon bepaalt het klimaat.

Een ander door vakgenoten getoetst onderzoek, van wetenschapper William Jackson, onderzocht de relatie tussen CO2-niveaus en temperatuur in de afgelopen 425 miljoen jaar.

William Jackson is een vooraanstaand onderzoeker en emeritus professor aan de afdeling scheikunde van UC-Davis die gespecialiseerd is in het begrijpen van de rol die moleculen zoals CO2, stikstof en koolstofmonoxide spelen in de atmosfeer van planeten.

Zijn artikel, gepubliceerd in 2017, stelde vast dat “veranderingen in de atmosferische CO2-concentratie geen temperatuursverandering veroorzaakten in het oude klimaat”.

Op dezelfde manier ontdekte een groep onderzoekers, waarvan het artikel werd gepubliceerd in Nature, dat wanneer we kijken naar de samenstelling van koolstofisotopen op de schaal van een miljoen jaar, de atmosferische koolstofdioxide op lange termijn geen verband hield met de temperatuur en zelfs een omgekeerde trend vertoonde, vooral na grote gebeurtenissen zoals vulkaanuitbarstingen.

Een geologische tijdschaal die de CO2 concentratie en temperatuurschommelingen door de tijd heen laat zien. (Met dank aan Dr. Patrick Moore)

Ze ontdekten verder dat wanneer de temperatuur en CO2 in de atmosfeer een bepaald niveau bereikten, de begraving van organische koolstof drastisch toenam, wat uiteindelijk resulteerde in een aanzienlijke daling van het CO2-niveau in de atmosfeer.

Die activiteit, zei Berry, is de natuur die de CO2-niveaus in evenwicht houdt – wat een doorlopend proces is.

Instroom en uitstroom

CO2 stroomt vanuit de atmosfeer naar planten door fotosynthese en naar de bodem door afbraak, wordt opgenomen door de oceanen en komt weer vrij door ademhaling, verdamping en verbranding van fossiele brandstoffen. Het hele proces wordt de koolstofcyclus genoemd.

Bovendien zei Berry dat zodra CO2 in de atmosfeer tot een bepaald niveau stijgt, de natuur automatisch de uitstroom verhoogt.

“Het is bijna net als bij een badkuip, waar een uitloop open kan staan zodat er water uit kan stromen als het een bepaald niveau bereikt,” zei hij. “Een bepaalde stand van de instroom zal het niveau tot een bepaald punt verhogen. En hoe hoger het [water]niveau, hoe sneller het uitstroomt. Er is een evenwichtsniveau voor elke stand van de instroom – een evenwichtsniveau waarbij alles gelijk blijft. Met andere woorden, de uitstroom is gelijk aan de instroom. En wanneer de uitstroom de instroom bereikt, is het op zijn evenwichtsniveau en hoopt het zich niet langer op.”

Berry zei dat de aanname dat alleen de mens verantwoordelijk is voor de toename van CO2 problematisch is.

Volgens het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) van de VN is de CO2-concentratie sinds 1750 gestegen van 280 deeltjes per miljoen (ppm) tot meer dan 420 ppm, en het IPCC beweert dat deze stijging antropogeen is, of veroorzaakt door de mens.

Sepp Kipfstuhl van het East Greenland Ice-Core Project zaagt met een kettingzaag een grotere ingang naar de nieuwe tunnel bij het kamp op 6 augustus 2022. (Lukasz Larsson Warzecha/Getty Images)

“De huidige concentraties van CO2 en CH4 [methaan] in de atmosfeer zijn veel hoger dan de pre-industriële waarden die gevonden zijn in ijskerngegevens over de samenstelling van de atmosfeer die dateren tot 650.000 jaar geleden,” stelt het IPCC.

“Meerdere bewijzen bevestigen dat de postindustriële stijging van deze gassen niet het gevolg is van natuurlijke mechanismen. … Emissies van CO2 door het gebruik van fossiele brandstoffen en door de effecten van veranderingen in landgebruik op koolstof in planten en bodems zijn de primaire bronnen van toegenomen atmosferische CO2.”

Berry noemde de verklaring van het IPCC “totale onzin”.

“Ik heb de door het IPCC zelf verstrekte gegevens over de koolstofcyclus gebruikt, die volgens het IPCC tot op ongeveer 20 procent nauwkeurig zijn,” zei hij. “Het model geeft niet aan dat de mens 140 ppm produceert. Het komt dichter bij 30 ppm uit. Wat in wezen betekent dat het IPCC het mis heeft.”

Berry zei dat er geen wetenschappelijke basis is voor de bewering dat een “bepaalde hoeveelheid koolstofdioxide in de lucht een bepaalde temperatuursverhoging veroorzaakt.”

“Ze zeggen dat we (CO2) moeten verminderen tot 350 ppm om af te koelen tot waar de temperatuur een tijdje geleden was? Dat is natuurkundig niet te bewijzen,” zei hij.

“Die hele bewering is totale onzin. CO2 veroorzaakt geen verandering in temperatuur; temperatuur veroorzaakt een verandering in CO2.”

Klimaat bepaald door zon

“Als we de uitstoot volledig zouden stoppen, zou CO2 niet meer zo snel stijgen als nu,” zei Clark. “Maar het zou waarschijnlijk blijven stijgen tot een bepaald punt, en dan zou het kunnen dalen. Maar dat wordt dan bepaald door de temperatuur.

Clark zei dat CO2 in verschillende delen van de wereld en op verschillende tijden van het jaar “tussen de 15 en 20 procent” fluctueert, en dat wordt gedreven door de temperatuur van de seizoenen.

“Als we koelere zomers en koudere winters krijgen, zullen die schommelingen de CO2 verder omlaag drijven. Maar over het algemeen doet het klimaat wat de zon dicteert,” zei hij.

Astronomen van het Solar & Heliospheric Observatory (SOHO) hebben dit beeld gemaakt van een protuberans die op 25 oktober 2002 vanaf het oppervlak van de zon uitbarst. Het is hier afgebeeld met de aarde op schaal om de immense omvang van dit zonneverschijnsel aan te tonen. (SOHO/ESA/NASA/Getty Images)

“We hebben een redelijk goed begrip van de verschillende cycli die de zon kan doorlopen en hoe ze zich opstapelen. Soms versterken ze elkaar. Soms heffen ze elkaar op. We krijgen dus een soort chaotisch signaal, maar sommige komen vrij sterk door – deze 1000-jarige cyclus lijkt vrij sterk te zijn.

“We hadden de Romeinse Warme Periode, toen de Middeleeuwse Warme Periode, en nu hebben we de Moderne Warme Periode; één, twee, drie. En de geschiedenis en de gegevens vertellen ons dat ze maar een paar honderd jaar duren, en we zijn nu al zo’n honderd jaar in deze periode.”

Clark zei dat de pogingen om CO2 te verminderen niet alleen geen invloed hebben op de temperatuur, maar ook gevaarlijk zijn vanwege het verwachte effect op planten.

“C4-planten, zoals maïs, zijn slechts 20-30 miljoen jaar geleden tot ontwikkeling gekomen. En ze zijn geëvolueerd als reactie op de afnemende CO2 in de atmosfeer. Ze komen dus relatief laat in onze biosfeer en weerspiegelen het gevaar van afnemende CO2,” zei hij.

De meeste planten, zoals bomen, tarwe en rijst, zijn zogenaamde C3-planten, die goed gedijen bij hogere CO2-niveaus van 800 tot 1500 ppm.

Clark zei dat een van de voordelen van meer CO2 is dat de graanopbrengsten wereldwijd verbeteren en dat de planeet over het algemeen groener wordt.

Een boer verplaatst een irrigatiesysteem in zijn maïsveld bij Whiteland, Ind., op 20 juli 2012. (Scott Olson/Getty Images)

In antwoord op het verzoek van The Epoch Times om commentaar op de bevindingen van de Royal Society dat de temperatuur nog honderden tot duizenden jaren zal blijven stijgen, zelfs als de CO2-uitstoot vandaag de dag zou stoppen, zei Alex Matthews-King, senior persvoorlichter van de groep, via e-mail: “Dit is een collegiaal getoetst verslag dat gezamenlijk is opgesteld door leden van de Royal Society en de Amerikaanse National Academy of Science.”

Hij wees op het voorwoord van het verslag, waarin staat: “Klimaatverandering is een van de bepalende kwesties van onze tijd. Het is nu zekerder dan ooit, gebaseerd op vele bewijzen, dat de mens het klimaat op aarde verandert. De atmosfeer en de oceanen zijn opgewarmd, wat gepaard gaat met een stijging van de zeespiegel, een sterke afname van het Arctische zee-ijs en andere klimaatgerelateerde veranderingen.

“De gevolgen van klimaatverandering voor mens en natuur worden steeds duidelijker. Ongekende overstromingen, hittegolven en bosbranden hebben voor miljarden aan schade veroorzaakt. Habitats ondergaan snelle verschuivingen als reactie op veranderende temperaturen en neerslagpatronen. De roep om actie wordt luider.”

Clark was het ermee eens dat de mens “een voetafdruk op deze planeet heeft, dat staat buiten kijf”.

Maar hij stelde dat het onderbelichte, grotere effect wordt gevoeld in de oceanen, waar mensen “90 procent van de grote vispopulatie hebben gedood, en walvissen en al de rest”.

Hij zei dat hij gelooft dat het geld en de middelen die worden besteed aan klimaatconferenties zouden kunnen worden gebruikt om “de milieuproblemen daadwerkelijk te verbeteren”.

“Iedereen die een klimaatrealist is, weet dat het geld dat we uitgeven aan mitigatie – waarbij we denken dat we de CO2-thermostaat terugdraaien of proberen de thermostaat terug te draaien en de wereld 1,5 graad opwarming besparen – een fantasie is. Er is geen enkele manier waarop we het klimaat kunnen beïnvloeden met wat we nu doen.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (19 februari 2024): Fixation on CO2 Ignores Real Driver of Temperature, Experts Say

Hoe u ons kunt helpen om u op de hoogte te blijven houden

Epoch Times is een onafhankelijke nieuwsorganisatie die niet beïnvloed wordt door een regering, bedrijf of politieke partij. Vanaf de oprichting is Epoch Times geconfronteerd met pogingen om de waarheid te onderdrukken – vooral door de Chinese Communistische Partij. Maar we zullen niet buigen. De Nederlandstalige editie van Epoch Times biedt op dit moment geen betalende abonnementen aan en aanvaardt op dit moment geen donaties. U kan echter wel bijdragen aan de verdere groei van onze publicatie door onze artikelen te liken en te her-posten op sociale media en door uw familie, vrienden en collega’s over Epoch Times te vertellen. Deze dingen zijn echt waardevol voor ons.