Tuesday, 05 Mar 2024
Richard Lindzen, emeritus hoogleraar atmosfeerwetenschappen aan het MIT. (Cato Instituut)

Wat klimaatalarmisten niet begrijpen

Een gesprek met Richard Lindzen, emeritus hoogleraar atmosferische wetenschappen aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT).

In een recente aflevering van American Thought Leaders bespreken presentator Jan Jekielek en Richard Lindzen, emeritus hoogleraar atmosferische wetenschappen aan het Massachusetts Institute of Technology, de werkelijke betekenis van wetenschap, de wetenschappelijke onwetendheid van veel van onze beleidsmakers, de valse aannames die het huidige klimaatextremisme voeden en de afschuwelijke schade die wereldwijd wordt aangericht door verkeerd beleid.

Mr. Jekielek: Je zei dat wetenschap één van de weinige woorden is die precies het tegenovergestelde betekent als je er het lidwoord “de” voor zet.

Mr. Lindzen: Wetenschap is een manier van onderzoek. “De wetenschap” is wetenschap als autoriteit. Politieke figuren hebben gemerkt dat de wetenschap een bepaalde autoriteit heeft bij het publiek en ze willen die naar zich toetrekken, dus roepen ze de term “de wetenschap” in. Maar dat is geen wetenschap. Wetenschap is afhankelijk van vragen stellen en van ongelijk kunnen hebben.

Mr. Jekielek: Ik wil het graag hebben over de huidige stand van de wetenschap rond klimaatverandering, zoals u die begrijpt.

Mr. Lindzen: Vóór deze kwestie [van klimaatverandering] was de klimaatwetenschap in de eerste plaats bedoeld om het huidige klimaat op aarde te begrijpen, dat wordt weergegeven door het Köppen-klimaatclassificatiesysteem. Dat systeem erkent tientallen klimaatregimes op aarde, niet één, en ze gedragen zich allemaal anders. Het idee dat er één getal bestaat als temperatuur van de aarde is absurd.

Je kunt het gemiddelde nemen van de Mount Everest en de Dode Zee, maar dat werkt niet. In plaats daarvan nemen wetenschappers de zogenaamde temperatuuranomalie. Op elk station nemen ze een gemiddelde over 30 jaar, laten we zeggen 1950 tot 1980, en ze kijken naar de afwijking van dat gemiddelde en nemen het gemiddelde van de afwijkingen op elk station. Zo krijg je de gemiddelde temperatuurverandering.

De temperatuur stijgt sinds 1800 en sinds 1880 is het met anderhalve graad gestegen, wat niet zo heel veel is. Maar de datapunten ontbreken in dat plaatje. Als je de datapunten op een grafiek laat zien, wordt dit ding dat ongeveer een graad stijgt omringd door dichte wolken van gegevens variërend van min 10 tot plus 10, 20 graden.

Haal de gegevenspunten weg en je vergroot de schaal zodat één of twee graden je hele grafiek beslaat. Nu ziet het er groot uit. Mensen zien de gegevens niet, die laten zien dat op elk willekeurig punt bijna net zoveel stations afkoelen als opwarmen.

De hele kwestie op dat niveau hangt af van een publiek dat geen grafiek kan lezen. Toen Al Gore in de Senaat zat, liet hij vaak een grafiek zien alsof hij wilde zeggen: “Neem me niet in de maling”. Het was geen informatie. Met ad infinitum herhalingen gaan de meeste mensen ervan uit dat er iets is, maar dat is niet zo.

Mr. Jekielek: Er is een algemeen begrip dat er een temperatuurstijging is geweest en dat de mens daar tot op zekere hoogte bij betrokken is geweest. Hoeveel weten we daarover?

Mr. Lindzen: Het is waar dat er een broeikaseffect is. Het wordt voornamelijk veroorzaakt door waterdamp en wolken. CO2, methaan en lachgas zijn kleine, minder belangrijke bestanddelen. Grofweg, als alle andere dingen constant blijven en je verdubbelt CO2, dan krijg je iets minder dan één graad opwarming.

Dan is er nog de aanname dat de natuur alles wat we doen erger zal maken. Daar is geen basis voor, maar het geeft de modellen wel meer dan iets minder dan een graad. Het kan zelfs oplopen tot drie graden.

Maar zelfs drie graden is niet veel. Waar komt het vandaan dat dit een existentiële bedreiging is?

Het komt nergens vandaan behalve uit propaganda. Zelfs het IPCC [Intergovernmental Panel on Climate Change] rapport van de V.N. spreekt niet over een existentiële bedreiging. Dus de gedachte dat dit massale veranderingen vereist is absurd. CO2 is essentieel en we behandelen het als vergif. Als je 60 procent van de CO2 zou verwijderen, zouden we allemaal dood zijn. Het is essentieel voor het leven van planten en de basis voor fotosynthese. Toch wordt het aangevallen omdat het een product is van de verbranding van fossiele brandstoffen en de energiesector.

Mr. Jekielek: U hebt een artikel gepubliceerd in Tablet waarin u kijkt naar de manier waarop de Chinese Communistische Partij omgaat met het klimaat en hoe het Westen in dit opzicht omgaat met China. Het legt een zeker cynisme rond deze kwestie bloot.

Meneer Lindzen: Op dit moment maakt het niet uit wat we in het [Westen] doen, het zal weinig invloed hebben op CO2. China en India bouwen kolencentrales en negeren de hele kwestie. Zij zijn nu grote uitstoters. Als je de EU en de Anglosfeer zou wegnemen, zou de CO2 blijven toenemen. China, India en Zuidoost-Azië profiteren enorm, terwijl Afrika en een groot deel van Zuid-Azië eronder lijden.

Mr. Jekielek: Hebben ze te lijden onder beleid dat de ontwikkeling van betrouwbare energiebronnen verhindert?

Mr. Lindzen: Zeker, de mensen die geen toegang hebben tot moderne elektriciteit krijgen te horen dat ze in die toestand moeten worden bevroren. Ik was bijvoorbeeld geschokt toen de Wereldbank financiering weigerde voor een ziekenhuis in Congo tenzij het hernieuwbare energie zou gebruiken. Ik dacht: “Wie van deze idioten zou geopereerd willen worden in een ziekenhuis dat draait op zonne- of windenergie?”

Mr. Jekielek: Dus mensen die beleid maken begrijpen niet eens de basis van hoe wetenschap werkt?

Mr Lindzen: C.P. Snow was een Britse natuurkundige en schrijver die tijdens de oorlog adviseur was van [Winston] Churchill. Hij begon een thema te promoten met de naam “Twee Culturen” toen hij zich realiseerde dat goed opgeleide mensen in de geesteswetenschappen bijna totaal onwetend waren over andere wetenschapsonderwerpen. Hij gebruikte het voorbeeld van een vraag aan een van zijn collega’s buiten de wetenschap om de tweede wet van de thermodynamica te identificeren. Het antwoord dat hij kreeg was een uitgestreken gezicht. Dat was het equivalent van wetenschappers die zeggen: “Ik heb Shakespeare nooit gelezen.”

Toen vroeg hij: “Kun je versnelling definiëren?” Ze faalden weer, wat hetzelfde was als wanneer ze zouden zeggen: “Ik weet niet hoe ik moet lezen.” Hij was ontzet over de mate van isolatie van de wetenschap die de meeste hoogopgeleide mensen hebben.

Dat is gevaarlijk. Ik weet niet hoe je het oplost, maar [onwetendheid] stelt de samenleving open voor dit soort bedrog.

Dit interview is bewerkt voor de duidelijkheid en beknoptheid.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (11 januari 2024): What Climate Alarmists Get Wrong

Hoe u ons kunt helpen om u op de hoogte te blijven houden

Epoch Times is een onafhankelijke nieuwsorganisatie die niet beïnvloed wordt door een regering, bedrijf of politieke partij. Vanaf de oprichting is Epoch Times geconfronteerd met pogingen om de waarheid te onderdrukken – vooral door de Chinese Communistische Partij. Maar we zullen niet buigen. De Nederlandstalige editie van Epoch Times biedt op dit moment geen betalende abonnementen aan en aanvaardt op dit moment geen donaties. U kan echter wel bijdragen aan de verdere groei van onze publicatie door onze artikelen te liken en te her-posten op sociale media en door uw familie, vrienden en collega’s over Epoch Times te vertellen. Deze dingen zijn echt waardevol voor ons.