President Donald Trump prijst vaak zijn kabinetsleden, maar niemand kreeg de laatste tijd zoveel aandacht als zijn minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio.
Op het World Economic Forum in Davos, Zwitserland, op 21 januari grapte Trump: “Ik ben voor het eerst diplomaat geworden.”
“Weten jullie wie me dat heeft geleerd — Marco Rubio”, zei Trump. “Hij zei: ‘Laat me je iets leren over diplomatie.’”
Rubio stond het afgelopen jaar geregeld in de schijnwerpers, en zeker na de Amerikaanse operatie begin januari om de Venezolaanse leider Nicolás Maduro gevangen te nemen. Rubio speelde een sleutelrol in de strategie en planning van de operatie en houdt nu toezicht op het Venezolaanse regime onder leiding van interim-president Delcy Rodríguez.
De afgelopen weken heeft Trump Rubio herhaaldelijk geprezen en gezegd dat hij “de boeken in zal gaan als de beste minister van Buitenlandse Zaken”.
Rubio, die ook optreedt als nationaal veiligheidsadviseur, wordt in Washington steeds vaker gezien als een rijzende kracht binnen de regering. Sommigen vergelijken hem met Henry Kissinger, die eerst nationaal veiligheidsadviseur was en later een invloedrijk minister van Buitenlandse Zaken werd onder president Richard Nixon en president Gerald Ford.
Alex Gray, die tijdens de eerste ambtstermijn van Trump deel uitmaakte van de Nationale Veiligheidsraad, zegt dat hij Rubio ziet als doeltreffend en sterk in lijn met de president op het gebied van buitenlands beleid.
In tegenstelling tot eerdere ministers probeert Rubio Trump niet te veranderen, maar richt hij zich op het vertalen van de doelen van de president naar succesvol beleid, aldus Gray tegen The Epoch Times.
“Hij is een buitengewoon effectieve minister van Buitenlandse Zaken — misschien wel de meest effectieve die we in zeer lange tijd hebben gehad”, zei Gray, die nu senior medewerker is bij de American Foreign Policy Council.
Rubio werd in 1971 in Miami geboren als zoon van conservatieve Cubaanse immigranten. Zijn vader werkte als barman en zijn moeder verdeelde haar tijd tussen het moederschap thuis en haar werk als kamermeisje in een hotel.
In zijn memoires uit 2012, “An American Son (een Amerikaanse zoon)”, beschreef Rubio hoe de offers en het harde werk van zijn familie in arbeidersbanen in Miami en Las Vegas hebben bijgedragen aan zijn eigen succes, waaronder zijn overwinning bij de Senaatsverkiezingen in 2010. Hij liet hiermee zien hoe hun inzet het Amerikaanse ideaal belichaamt.
“Voor hen was Cuba een plek met pijnlijke herinneringen, maar natuurlijk ook hun vaderland, waarvoor ze liefde voelden”, zei Rubio in een interview met The Associated Press in 2015.
De wortels en de opvoeding van Rubio in de Cubaanse immigrantengemeenschap van Miami hebben zijn politieke opvattingen sterk beïnvloed — met name zijn verzet tegen het communisme. Zijn achtergrond, strategisch inzicht en grondige kennis van het Caribisch gebied en Latijns-Amerika maken hem “zeer effectief in het sturen” van het Amerikaanse beleid in de regio, zei Evan Ellis, onderzoekshoogleraar Latijns-Amerika aan het U.S. Army War College, tegen The Epoch Times.
Cubaanse Amerikanen “zijn zeer trots op minister Rubio”, zei John Suarez, directeur van het in Washington gevestigde Center for a Free Cuba, tegen The Epoch Times.
“Hij begrijpt de internationale gemeenschap en heeft diepgaande kennis van Latijns-Amerika, met name van de dynamiek in Cuba, Venezuela en Nicaragua”, aldus Suarez.
Rubio waarschuwt al jaren voor de dreiging die uitgaat van het regime van Maduro.
“De crisis in Venezuela is uitgegroeid tot een nationale veiligheidsdreiging voor de VS die moet worden aangepakt”, schreef Rubio in 2018 in een bericht op X, toen nog Twitter. Hij uitte toen zijn zorgen die vergelijkbaar zijn met de waarschuwingen die Trump recentelijk heeft geuit.
“Het regime van Maduro is een georganiseerd misdaadsyndicaat dat drugs smokkelt in onze straten. Het veroorzaakt een gevaarlijke migratiecrisis en heeft Poetin uitgenodigd om militaire bases te openen.”
Na zijn arrestatie in Caracas door het Amerikaanse leger werden Maduro en zijn vrouw, Cilia Flores, op 3 januari overgebracht naar een gevangenis in New York. Maduro wordt geconfronteerd met federale aanklachten, waaronder drugshandel en samenwerking met bendes die als terroristische organisaties zijn aangemerkt. Op 5 januari nam Rodríguez, de vicepresident van Maduro, het bestuur over als waarnemend president.
‘Rubio’s moment’
Rubio was van 2011 tot januari 2025 senator voor Florida in de Amerikaanse Senaat, toen hij aftrad om zich aan te sluiten bij de regering-Trump als minister van Buitenlandse Zaken. In de Senaat had hij zitting in belangrijke commissies, waaronder de Commissie voor Inlichtingen en de Senaatscommissie voor Buitenlandse Betrekkingen.
Hij was het eerste kabinetslid dat werd bevestigd voor Trumps tweede ambtstermijn. Op de dag van de inauguratie kreeg hij unanieme, partijoverstijgende goedkeuring met 99 tegen 0 stemmen en op 21 januari 2025 werd hij beëdigd. Hij is ook de eerste Latino die deze functie bekleedt.
In mei 2025 werd Rubio waarnemend nationaal veiligheidsadviseur, nadat Trump Mike Waltz uit die functie had ontheven. Daarna werd Waltz voorgedragen als Amerikaans ambassadeur bij de VN, na ophef over uitgelekte sms-berichten.
Als nationaal veiligheidsadviseur werkt Rubio dagelijks in het Witte Huis en staat hij dicht bij de president.
“Die nabijheid tot de president betekent veel”, zei Ellis.
Hoewel Rubio niet de uiteindelijke beslissingen neemt, “reikt hij opties aan die in lijn zijn met Trumps stijl en doelstellingen”, zei Ellis.
“Dit is Rubio’s moment in Latijns-Amerika”, aldus Ellis.
Verschillende experts op het gebied van buitenlands beleid hebben gesuggereerd dat Rubio een belangrijke rol speelde bij het opstellen van de Nationale Veiligheidsstrategie van de regering-Trump. Die strategie werd in december 2025 gepubliceerd en legt de focus van Amerika op het westelijk halfrond.
Gray zei echter dat de strategische koerswijziging van Trump zelf kwam, die al langer het belang van de regio onderkent.
“Een deel van de reden waarom Rubio zo goed paste, is dat hij een visie deelt die de president al had”, zei Gray.
Zowel Trump als Rubio vonden dat de Verenigde Staten het regime van Maduro in de regio niet zijn gang moeten laten gaan met steun van China, Rusland en Iran.
De regering gebruikt steeds vaker bewoordingen die aangeven dat de Verenigde Staten geen “vijandige buren” kunnen hebben, voegde Suarez toe.
Suarez zei dat hij gelooft dat het Cubaanse regime door de toegenomen druk vanuit de Verenigde Staten afstevent op een instorting.
Tijdens een hoorzitting van de Senaatscommissie voor Buitenlandse Betrekkingen op 28 januari drong senator Brian Schatz (Democraat uit Hawaï) bij Rubio aan op duidelijkheid over Cuba. Schatz vroeg of Rubio “openlijk zou willen toezeggen” dat de Verenigde Staten zich niet zouden mengen in een machtswisseling op het eiland.
Rubio antwoordde: “Nee. Wij zouden daar graag een regimeverandering zien. Dat betekent niet dat wij die verandering gaan bewerkstelligen, maar we zouden die wel graag zien.”
Hij voegde eraan toe dat een machtswisseling in Cuba “van groot voordeel zou zijn voor de Verenigde Staten”.
Rubio verwees ook naar de Helms-Burton Act uit 1996, die een democratische overgang in Cuba vereist voordat een Amerikaanse president de betrekkingen kan normaliseren.
“Dat is wettelijk vastgelegd en vereist een regimeverandering voordat wij het embargo kunnen opheffen”, aldus Rubio.
Een havik ten opzichte van China
Rubio staat ook nauw in de pas met Trump wat betreft de relatie met communistisch China. Hij wordt beschouwd als een van de meest vooraanstaande critici van China in Washington, vooral op het gebied van mensenrechten, handel, nationale veiligheid en technologie.
Tijdens zijn hoorzitting in de Senaat in 2025 omschreef Rubio het Chinese communistische regime als de “meest krachtige en gevaarlijke” tegenstander waarmee de Verenigde Staten ooit te maken hebben gehad.
“Ze hebben elementen die de Sovjetunie nooit bezat”, zei Rubio destijds.
“Als we op de weg blijven die we nu bewandelen, zal binnen tien jaar vrijwel alles wat voor ons belangrijk is in het leven afhangen van of China ons dat wel of niet toestaat”, zei Rubio.
In 2020 werd Rubio tweemaal opgenomen op de sanctielijst van Peking vanwege zijn pleitbezorging voor mensenrechten.
Rubio schreef de Uyghur Forced Labor Prevention Act, die later werd ondertekend en wet werd. In 2024 introduceerde hij de Falun Gong Protection Act, die sancties wil opleggen aan personen die betrokken zijn bij gedwongen orgaanoogst in China. Het wetsvoorstel werd aangenomen in het Huis van Afgevaardigden en ligt nu bij de Senaatscommissie voor Buitenlandse Betrekkingen.
Travis Gillmore heeft bijgedragen aan dit verslag.
Gepubliceerd door The Epoch Times (9 februari 2026): Rubio’s Rise as America’s Top Diplomat
