Sunday, 23 Jun 2024
(Met dank aan Lydia Crochet)

Opmerkelijk: Trouwe hond die 7 jaar op de oprit zat te wachten op zijn overleden baasje

'Hij is nu herenigd met pa'

Een trouwe hond die zeven jaar lang op dezelfde plek op de oprit van zijn familie bleef zitten wachten op de thuiskomst van zijn overleden baasje, is op 12-jarige leeftijd overleden. Zijn familie gelooft dat de hond en zijn baasje nu zijn herenigd. Dit mooie verhaal ging viraal op het internet.

Lydia Crochet uit Lake Charles, Louisiana, kende Rufus sinds hij een puppy was, nadat hij was geadopteerd door haar vader, John, en stiefmoeder, Teresa. Lydia’s vader was gepensioneerd en werkte graag buiten en Rufus werd al snel zijn rechterhand.

“Vader had een werkplaats achter het huis waar hij graag werkte, dingen repareren, dingen bouwen,” vertelde Lydia aan The Epoch Times. “Hij werkte daar graag aan auto’s en Rufus was altijd bij hem in die werkplaats.”

Rufus met zijn overleden baasje (Met dank aan Lydia Crochet)

Bovendien had John ook vijvers met rivierkreeften op zijn landgoed die ondiep waren.

“Rufus vond het heerlijk om met vader in de vijvers te rennen als hij de vallen controleerde,” zei Lydia. “Hij was een natuurlijke jachthond en ging graag achter alles aan wat zich daar bewoog: wasberen, buidelratten, bevers, slangen en zelfs stinkdieren. Vader moest altijd lachen als hij Rufus door die vijvers zag galopperen.”

De twee deelden een ongelooflijke band, en Rufus bracht John veel vreugde.

Op 2 januari 2016 kreeg John een hartaanval en hij werd met spoed naar het ziekenhuis in Lake Charles gebracht. Artsen ontdekten dat hij een “uiterst zeldzame afwijking van het hart” had, wat zijn herstel bemoeilijkte.

“Hij had zijn hele leven geleefd zonder op de hoogte te zijn van deze afwijking en zonder complicaties,” zei Lydia. “Hij leefde een zeer actief leven, diende zelfs in het Amerikaanse leger na de middelbare school.”

Rufus zit op de oprit te wachten op zijn baasje. (Met dank aan Lydia Crochet)

Na enige tijd op de intensive care werd Lydia’s vader per vliegtuig overgebracht naar het Methodist Hospital in Houston, Texas, waar hij overleed.

“Vader werd de nacht van zijn hartaanval per ambulance afgevoerd en kwam niet meer terug naar huis. Hij overleed 17 dagen later. Ik weet dat Rufus voelde dat er iets mis was,” zei Lydia. “Ons moeder rouwde, er waren veel rouwende familieleden in de buurt, en hij was misschien in de war omdat papa’s truck thuis stond.”

Rufus was gewend geraakt om op de oprit te gaan liggen met zijn gezicht naar de weg als Lydia’s vader weg was.

“Omdat papa met pensioen was, was hij normaal gesproken nooit lang weg. Rufus wist dat hij snel terug zou zijn, dus wachtte hij geduldig op die ene plek,” zei Lydia.

(Met dank aan Lydia Crochet)

Na de dood van haar vader reden Lydia en haar man langs het huis van haar vader en zagen Rufus geduldig naast de vrachtwagen liggen. Korte tijd later werd de vrachtwagen verkocht, maar de trouwe Rufus gaf nooit op. Hij lag op de oprit waar het voertuig was geparkeerd, met zijn gezicht naar de weg, wachtend op de terugkeer van zijn baasje.

Lydia zei: “Hij maakte nog steeds zijn gebruikelijke rondes in de tuin en de vijvers, maar kwam altijd terug naar die plek om te wachten. … Rufus werd goed verzorgd, maar hij miste papa. Het was soms hartverscheurend om hem te zien wachten.”

Maar Rufus leek tevreden, want dat is waar hij echt wilde zijn.

(Met dank aan Lydia Crochet)

Rufus hield zeven jaar lang zijn trouwe routine vol, maar leefde ook een goed leven, ondanks zijn verlies. Hij was dol op Teresa en Lydia’s neef Luke, die in hetzelfde huis woonde. Hij was ook altijd vriendelijk tegen buurman Kirk, met wie Crochet’s vader ooit het land en de vijvers had onderhouden, en begroette graag bezoekers.

Sinds ze het verhaal van Rufus heeft gedeeld op het internet, heeft Lydia een paar reacties gelezen die suggereerden dat de familie Rufus naar de begrafenis van haar vader had moeten brengen zodat hij afscheid had kunnen nemen.

“Misschien zou dat een goed idee zijn geweest,” zei ze. “Maar we waren op dat moment gehuld in verdriet en dat is niet iets waar we aan gedacht hebben. Of het Rufus’ routine zou hebben veranderd of niet, dat weten we niet, maar zijn verhaal herinnert ons eraan dat we onze honden elke dag moeten koesteren en waarderen. Ze zijn echt de beste vriend van de mens.”

(Met dank aan Lydia Crochet)

Trouwe Rufus was trouw aan zijn baasje tot het einde. Hij overleed op 12-jarige leeftijd.

“We denken dat hij een natuurlijke dood is gestorven, door ouderdom,” vertelde Lydia aan The Epoch Times. “We waren er kapot van. Mijn moeder, Teresa, mist hem zo erg. Ze zei dat ze door de jaren heen veel honden hebben gehad, maar Rufus was een van de leukste die ze ooit hadden gehad. We geloven dat hij nu herenigd is met papa.”

“Sommigen verklaarden dat vader uiteindelijk Rufus kwam halen in zijn vrachtwagen,” zei ze. “Dat vind ik leuk. Ik geloof dat als er vijvers in de hemel zijn, Rufus in één ervan speelt terwijl papa toekijkt. Lachend, natuurlijk!”

Deel uw verhalen met ons op emg.inspired@epochtimes.com, en blijf uw dagelijkse dosis inspiratie krijgen door u aan te melden voor de Inspired nieuwsbrief op TheEpochTimes.com/newsletter.

Gepubliceerd door The Epoch Times (22 april 2023): ‘He’s Now Reunited With Dad’: Loyal Dog Who Sat on the Driveway for 7 Years Waiting for Late Owner, Dies

Hoe u ons kunt helpen om u op de hoogte te blijven houden

Epoch Times is een onafhankelijke nieuwsorganisatie die niet beïnvloed wordt door een regering, bedrijf of politieke partij. Vanaf de oprichting is Epoch Times geconfronteerd met pogingen om de waarheid te onderdrukken – vooral door de Chinese Communistische Partij. Maar we zullen niet buigen. De Nederlandstalige editie van Epoch Times biedt op dit moment geen betalende abonnementen aan en aanvaardt op dit moment geen donaties. U kan echter wel bijdragen aan de verdere groei van onze publicatie door onze artikelen te liken en te her-posten op sociale media en door uw familie, vrienden en collega’s over Epoch Times te vertellen. Deze dingen zijn echt waardevol voor ons.