Sunday, 23 Jun 2024
(Illustratie door The Epoch Times, Getty Images)

WHO doet belangrijke concessies in aanloop naar stemming over pandemieverdrag

Het uiteindelijke doel van deze instrumenten is niet om de volksgezondheid te beschermen', zo staat in een oppositiebrief van 22 procureurs-generaal.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft een aantal bepalingen van haar pandemie-overeenkomsten afgezwakt in aanloop naar de komende Wereldgezondheidsvergadering op 27 mei. Critici in de Verenigde Staten zeggen echter dat de wijzigingen niet genoeg zijn om de bezorgdheid over het beleid weg te nemen.

Bepalingen in eerdere ontwerpen van het pandemieverdrag en de Internationale Gezondheidsregeling (IHR) van de WHO waren samen gericht op het effectief centraliseren en vergroten van de macht van de WHO als deze een “noodsituatie voor de volksgezondheid” afkondigt.

De vrijgave van het laatste ontwerp van de wijzigingen, dat dateert van 17 april, is de eerste openbare update van het ontwerp van de IHR, dat in eerste instantie begin 2023 openbaar werd gemaakt.

“Op de meeste gebieden, en vooral die punten die ons vanuit juridisch oogpunt het meest zorgen baarden, weerspiegelt het tussentijdse ontwerp een grote terugtrekking van de WHO-werkgroep ten opzichte van de tekst met de oorspronkelijke voorstellen,” schreven de Engelse advocaten Ben en Molly Kingsley in een briefingsdocument van april over de nieuwe amendementen.

Sommige WHO-watchers blijven echter op hun hoede.

“Praktisch alle slechte dingen zijn er nog steeds,” vertelde Dr. Meryl Nass, een Amerikaanse arts en uitgesproken criticus van de WHO-afspraken aan The Epoch Times.

“De taal is milder, maar omdat er nog zoveel beslist moet worden, is het niet duidelijk of de mildere taal zinvol is.

“Mijn vermoeden is dat ze wanhopig zijn om iets aangenomen te krijgen, dus de opties zijn waarschijnlijk ofwel een afgezwakte versie van het verdrag… ofwel uitstel. Maar ze zijn bang voor uitstel omdat mensen wakker worden.”

De WHO en haar pleitbezorgers – waaronder beroemdheden, politici en religieuze groeperingen – zijn een wereldwijde campagne gestart om de 194 lidstaten aan te sporen de documenten te ondertekenen.

“Geef de mensen in de wereld, de mensen in uw land, de mensen die u vertegenwoordigt, een veiligere toekomst,” zei WHO-directeur-generaal Tedros Adhanom Ghebreyesus tijdens een bijeenkomst op 3 mei in Genève. “Ik heb één eenvoudig verzoek: Alsjeblieft, doe dit voor hen.”

Hij verzocht alle landen die de overeenkomsten niet steunen om andere landen niet aan te moedigen zich ertegen te verzetten.

De ambassadeur van de WHO en voormalig premier Gordon Brown van Groot-Brittannië prees op 20 maart “een krachtige interventie van 23 voormalige nationale presidenten, 22 voormalige premiers, een voormalig secretaris-generaal van de V.N. en 3 Nobelprijswinnaars… om druk uit te oefenen voor een dringend akkoord van internationale onderhandelaars over een Pandemieakkoord”.

De heer Brown riep op tot eensgezinde wereldwijde actie om “nepnieuws, desinformatiecampagnes door samenzweringstheoretici te ontmaskeren die de internationale overeenkomst voor het pandemieakkoord proberen te ondermijnen”.

Hij weerlegde de kritiek dat het pandemieverdrag en de IGR-amendementen enige soevereiniteit van de lidstaten zouden afstaan aan de WHO.

Mensen in beschermingspakken sproeien ontsmettingsmiddel op een straat in Shijiazhuang, dat was uitgeroepen tot hoog risicogebied voor COVID-19 , in de provincie Hebei in het noorden van China, op 15 januari 2021. (STR/CNS/AFP via Getty Images)

Critici zijn nog steeds niet overtuigd

Ondanks deze garanties blijven de pogingen om meer macht bij de WHO te leggen echter op weerstand stuiten.

In de afgelopen maanden hebben de Amerikaanse staten Louisiana en Florida wetten aangenomen waarin staat dat overheidsfunctionarissen de richtlijnen van de WHO niet zullen opvolgen en andere staten, zoals Oklahoma, overwegen soortgelijke wetgeving.

Op 8 mei ondertekenden procureurs-generaal van 22 Amerikaanse staten een brief aan president Joe Biden waarin ze er bij hem op aandrongen de WHO-overeenkomsten niet te ondertekenen en waarin ze verklaarden dat ze zich zouden verzetten tegen pogingen van de WHO om het volksgezondheidsbeleid in hun staten te bepalen.

“Hoewel de laatste versie veel beter is dan eerdere versies, is het nog steeds zeer problematisch”, schrijven de procureurs-generaal. “De vloeiende en ondoorzichtige aard van deze procedures zou er bovendien voor kunnen zorgen dat de meest flagrante bepalingen uit eerdere versies terugkeren.

“Uiteindelijk is het doel van deze instrumenten niet het beschermen van de volksgezondheid. Het gaat over het afstaan van bevoegdheden aan de WHO – in het bijzonder aan haar directeur-generaal – om het recht van onze burgers op vrijheid van meningsuiting, privacy, verkeer (vooral het buitenlands reisverkeer) en geïnformeerde toestemming te beperken.”

Te midden van deze recalcitrantie heeft de WHO afstand genomen van enkele van de meer controversiële maatregelen. De regering Biden is betrokken bij de onderhandelingen over het WHO-verdrag en heeft steun betuigd aan het verdrag, maar heeft zich nog niet definitief uitgesproken of ze al dan niet het verdrag zullen ondertekenen.

Het laatste ontwerp

Uit het laatste ontwerp is de bepaling dat de lidstaten “de WHO erkennen als de leidende en coördinerende autoriteit van de internationale reactie op het gebied van de volksgezondheid” en zich verplichten om de richtlijnen van de WHO op te volgen tijdens een noodsituatie voor de volksgezondheid geschrapt. Het laatste ontwerp stelt ook dat de aanbevelingen van de WHO niet bindend zijn.

In het vorige ontwerp van de IGR wilde de WHO bevoegdheden over “alle risico’s die invloed kunnen hebben op de volksgezondheid”. Het nieuwste ontwerp probeert de bevoegdheid van de WHO te beperken tot wat het eerder was, namelijk de risico’s op verspreiding van ziekten.

Het wereldwijde concept van One Health blijft echter in het pandemieverdrag staan, waardoor de bevoegdheden van de WHO zouden kunnen worden uitgebreid naar nieuwe gebieden, waaronder de opwarming van de aarde, het milieu, de landbouw en de voedselvoorziening.

Een man krijgt een COVID-19 neusuitstrijkje-test op Los Angeles International Airport op 22 december 2020.

One Health wordt in het pandemieverdrag gedefinieerd als een “geïntegreerde, verenigende benadering die gericht is op het duurzaam in evenwicht brengen en optimaliseren van de gezondheid van mensen, dieren en ecosystemen”.

Uit het laatste ontwerp werd ook de bewoording verwijderd die het respect voor persoonlijke vrijheid elimineerde ten gunste van “gelijkheid”. De zinsnede “volledig respect voor de waardigheid, mensenrechten en fundamentele vrijheden van personen” was in eerdere ontwerpen geschrapt en vervangen door “de beginselen van gelijkheid, inclusiviteit en coherentie”.

Een bord dat het opzetten van gezichtsmaskers verplicht, hangt bij het testcentrum voor bezoekers van het Witte Huis in Washington op 30 juli 2022.

Het huidige ontwerp stelt dat de partijen nog steeds individuele rechten en vrijheden zullen respecteren, maar ook de collectieve doelen van “gelijkheid en solidariteit” zullen nastreven. Deze kwestie wordt vooral belangrijk als het gaat om pogingen van lidstaten om mensen te dwingen vaccins te nemen om hun baan te behouden – zoals de regering Biden deed in haar mandaat van 2021 dat particuliere werkgevers opdroeg werknemers te ontslaan die weigerden het vaccin te nemen of zich niet onderwierpen aan frequente, vaak dagelijkse, testen.

Veel landen hadden vaccinatiepaspoorten ingesteld die niet-gevaccineerden de toegang tot bepaalde openbare plaatsen, zoals musea en restaurants, ontzegden. Oostenrijk nam tijdens de COVID-19 pandemie een wet aan die het weigeren van een vaccin strafbaar stelde.

De WHO-overeenkomsten zijn ook bekritiseerd voor het bevorderen van censuur, omdat ze de leden verplichten stappen te ondernemen om “verkeerde informatie en desinformatie” over pandemieën tegen te gaan.

Een clinicus bereidt een dosis van een Moderna COVID-19 boostervaccin voor in een tijdelijk vaccinatiecentrum in het westen van Londen op 4 dec. 2021. (Mario Tama/Getty Images, Joshua Roberts/Getty Images, Daniel Leal/AFP via Getty Images)

Tijdens de COVID-19 pandemie werkten regeringen, mediaorganisaties en technologiebedrijven samen om berichten de mond te snoeren dat het virus mogelijk afkomstig was uit een lab in China en dat de COVID-19 vaccins de verspreiding van het virus niet tegenhielden of dat ze schadelijke bijwerkingen konden hebben.

Andere afgezwakte bepalingen zijn onder andere een poging om de WHO in het middelpunt te plaatsen van een wereldwijd surveillancesysteem om potentiële ziekten op te sporen, voorschriften om de productie van vaccins te versnellen, vereisten voor digitale gezondheidspaspoorten, toezeggingen van lidstaten om de uitgebreide pandemie-infrastructuur van de WHO te financieren en de overdracht van medische technologie en middelen van rijke landen naar arme landen, waaronder China.

Een technicus werkt in een laboratorium bij Sinovac Biotech, waar het bedrijf zijn potentiële COVID-19 vaccin, CoronaVac, produceert in Peking op 24 september 2020. (Kevin Frayer/Getty Images)

In de overeenkomsten staat nog steeds dat de WHO “de leidende en coördinerende autoriteit is op het gebied van internationale gezondheidswerkzaamheden” en dat de WHO-directeur-generaal de bevoegdheid heeft om een pandemische noodsituatie af te kondigen.

De brief van de Kingsleys suggereert dat de WHO-overeenkomsten vaststellen dat de acties die door regeringen zijn ondernomen tijdens de COVID-19 pandemie – waaronder sluitingen, reisbeperkingen, sluiting van scholen, censuur en gedwongen vaccinaties – legitieme reacties zijn op een pandemie.

“De voorstellen gaan ervan uit dat de reeks Covid-maatregelen die genomen zijn tijdens de pandemie een geschikte blauwdruk zijn om toekomstig gedrag bij pandemieën te sturen”, schrijven ze.

Gepubliceerd door The Epoch Times (14 mei 2024): WHO Makes Key Concessions Ahead of Pandemic Treaty Vote

Hoe u ons kunt helpen om u op de hoogte te blijven houden

Epoch Times is een onafhankelijke nieuwsorganisatie die niet beïnvloed wordt door een regering, bedrijf of politieke partij. Vanaf de oprichting is Epoch Times geconfronteerd met pogingen om de waarheid te onderdrukken – vooral door de Chinese Communistische Partij. Maar we zullen niet buigen. De Nederlandstalige editie van Epoch Times biedt op dit moment geen betalende abonnementen aan en aanvaardt op dit moment geen donaties. U kan echter wel bijdragen aan de verdere groei van onze publicatie door onze artikelen te liken en te her-posten op sociale media en door uw familie, vrienden en collega’s over Epoch Times te vertellen. Deze dingen zijn echt waardevol voor ons.