Maand: januari 2025

4 Tips om nieuwe rotsvaste gewoonten te vormen

13 januari 2025 door WALKER LARSON

Gewoonten zijn de bouwstenen van het leven.

Veel van wat we elke dag doen, gebeurt automatisch als gevolg van onze gewoonten. En als ons karakter wordt gevormd door onze dagelijkse handelingen, dan wordt wie we zijn voor een groot deel bepaald door onze gewoonten.

Deugdzaamheid kan worden gedefinieerd als een goede gewoonte die wordt opgebouwd door herhaaldelijk goede handelingen te verrichten, terwijl ondeugd een slechte gewoonte is die wordt versterkt door herhaaldelijk slecht te handelen. Deugden en ondeugden vormen ons karakter beetje bij beetje, zoals de slagen van een beitel op steen een beeldhouwwerk onthullen.

Het is een ontnuchterende gedachte, maar tot op zekere hoogte wordt het verhaal van ons leven geschreven door de kleine handelingen die we elke dag verrichten (of niet verrichten). En we hebben het vaak niet in de gaten terwijl het gebeurt. Gewoonte-expert James Clear merkt in zijn boek “Atomic Habits” op dat “gewoonten de samengestelde rente van zelfverbetering zijn… Ze lijken weinig verschil te maken op een willekeurige dag en toch kan de impact die ze leveren over de maanden en jaren enorm zijn. Het is pas wanneer we twee, vijf of misschien tien jaar later terugkijken dat de waarde van goede gewoonten en de kosten van slechte gewoonten opvallend duidelijk worden.”

Op dezelfde manier schrijft Jeff Olson in “The Slight Edge”: “De dingen die je uit de mislukking halen en je naar overleving en succes brengen zijn eenvoudig. Zo eenvoudig zelfs dat je ze gemakkelijk over het hoofd ziet… Dingen zoals een paar dollar van je salaris afhalen, het opzij zetten om te sparen en het daar laten… Of elke dag tien pagina’s lezen van een inspirerend, leerzaam, levensveranderend boek.”

“Elke dag” – ja, daar wringt het schoentje. De meesten van ons beseffen de immense kracht van gewoonten, maar worstelen om er consequent mee om te gaan. We maken nieuwjaarsvoornemens in de hoop goede gewoontes aan te leren of slechte gewoontes achterwege te laten, zodat we onszelf en ons leven ten goede kunnen veranderen. Maar volgens sommige onderzoeken laat 88 procent van de mensen hun nieuwjaarsvoornemen binnen de eerste paar weken varen. We slagen er vaak niet in om consequent te blijven.

Dus hier zijn vier tips die je helpen om die cruciale volharding te bereiken en van een voornemen een stabiele, blijvende gewoonte te maken.

Word niet ongeduldig voor resultaten

Een van de belangrijkste redenen waarom mensen nieuwe gewoonten opgeven, is dat ze beginnen te denken dat de nieuwe gewoonte niets uithaalt. Ze zien de gewenste resultaten niet. Zoals Clear het zegt: “We maken een paar veranderingen, maar de resultaten lijken nooit snel te komen en dus glijden we terug in onze oude routines.”

Maar de waarheid is dat we vaak niet realistisch zijn over hoe lang het duurt om echte verandering teweeg te brengen. Clear schrijft: “We verwachten vaak dat vooruitgang lineair is. We hopen op zijn minst dat het snel gaat. In werkelijkheid laten de resultaten van onze inspanningen vaak op zich wachten. Pas maanden of jaren later realiseren we ons de werkelijke waarde van het werk dat we eerder hebben gedaan. Dit kan resulteren in een ‘dal van teleurstelling’ waarbij mensen zich ontmoedigd voelen nadat ze weken of maanden hard hebben gewerkt zonder enig resultaat te zien. Dit werk is echter niet verspild. Het werd gewoon opgeslagen. Het is pas veel later dat de volledige waarde van eerdere inspanningen wordt onthuld.”

We moeten dus geduld hebben en onthouden dat de tijd ons beloont voor wat we nu doen. Tijd is onze vriend, niet onze vijand. In plaats van ons te richten op een gebrek aan directe resultaten, kunnen we moed putten uit het besef dat we op weg zijn naar een immense verandering, zolang we maar volhouden. Olson herinnert ons eraan: “Tijd is de kracht die de kleine, bijna onmerkbare, schijnbaar onbelangrijke dingen die je elke dag doet uitvergroot tot iets titanisch en het kan niet gestopt worden.”

Vorm 1 gewoonte per keer

Te veel dingen tegelijk aanpakken is mijn achilleshiel als het op gewoontevorming aankomt. Toen ik James Clear’s “Atomic Habits” voor het eerst las, stond ik in vuur en vlam van enthousiasme. Ik had eindelijk een systeem om gewoontes te vormen! Gretig om de principes in het boek te testen, begon ik aan een ambitieus plan van zelfhervorming, met ten minste een half dozijn gewoonten tegelijk op de agenda.

Zoals te verwachten, faalde ik bijna over de hele lijn. Ik heb geprobeerd verandering haastig door te voeren. Gewoonten hebben zoals hierboven vermeld tijd nodig. Het is niet nodig – of zelfs onmogelijk – voor de meesten van ons om meerdere nieuwe gewoonten in een keer te ontwikkelen.

Dit jaar kies ik voor een nieuwe aanpak: Ik houd een lijst bij van alle gewoonten die ik op een bepaald moment wil ontwikkelen, maar ik sta mezelf niet toe om ze allemaal tegelijk te proberen. Ik kan troost putten uit de wetenschap dat ze op me wachten.

Stel dat je je gedurende een hele maand concentreert op één gewoonte – dat je geen enkele dag overslaat, maar je ook geen zorgen maakt over alle andere gewoonten die je wilt vormen. Je zou waarschijnlijk genoeg herhalingen hebben om een vrij goede gewoonte te ontwikkelen. Met die maand onder je riem, zou je je vervolgens kunnen richten op de volgende gewoonte op je lijst.

Dit klinkt misschien als langzame vooruitgang, maar bedenk eens hoeveel er bereikt kan worden als je één gewoonte per maand introduceert – dat zijn 12 nieuwe gewoontes in een jaar! Hoeveel zou uw leven veranderen als je op een jaar 10 tot 12 nieuwe gewoonten aanneemt?

In plaats van te vertrouwen op wilskracht, verander je best de situatie

Wilskracht kun je opbouwen door herhaling, net als bij elke andere gewoonte. Maar soms is een betere strategie om een omgeving te creëren die de kans minimaliseert om een goede gewoonte te doorbreken of in een slechte gewoonte te vervallen. In een artikel van Time Magazine schrijven professoren in de psychologie Jay van Bavel en Dominic Packer: “Psychologen die zelfcontrole bestuderen hebben advies over hoe we ons het beste aan onze doelen kunnen houden. De slechtste aanpak is … de verleiding trotseren. Goede oude wilskracht.”

Volgens een overzicht van 102 onderzoeken is de beste strategie om verleidingen helemaal te vermijden. Dit wordt “situatieverandering” genoemd. Van Bavel en Packer schrijven: “In plaats van onszelf bloot te stellen aan verleidingen en te hopen dat we de wilskracht hebben om ze te weerstaan, is het beter om de confrontatie überhaupt te vermijden.”

Concreet betekent dit dat je van tevoren acties onderneemt die je gewoontes ondersteunen. Je zou bijvoorbeeld socialemedia-apps van je telefoon kunnen verwijderen om te voorkomen dat je er tijd aan verspilt – op die manier heb je niet eens de optie om dat te doen. Of als je meer wilt sporten, kun je dat in je agenda inplannen en een fitnessabonnement of -les vooruitbetalen, zodat je zowel tijd als geld hebt.

Soms is het zo simpel als onszelf voortdurend herinneren aan ons doel door middel van visuele aanwijzingen. Clear adviseert om je omgeving zo in te richten dat de signalen van goede gewoonten zichtbaar en duidelijk zijn. Hij geeft een eenvoudig voorbeeld: Als je meer gitaar wilt spelen, moet je je gitaarstandaard in het midden van de woonkamer zetten.

Vind gelijkgestemde mensen

Verantwoordingspartners bieden een extra boost aan uitdaging en inspiratie, en maken de activiteit vaak leuker. Biba Kayewich

Een van de beste manieren om een gewoonte vol te houden is om mensen te vinden die je verantwoordelijk houden. Van Bavel en Packer verwijzen naar onderzoek waaruit bleek dat sociale normen een krachtige motivator zijn als het gaat om het volhouden van goede gewoonten of het doorbreken van slechte gewoonten. Uit één onderzoek bleek dat het effectiever was om leerlingen in een klaslokaal te plaatsen waar sociale normen gelden die het gebruik van technologie ontmoedigen, dan om ze zelf resoluties te laten maken om technologie te vermijden.

Clear zegt hetzelfde. Een van zijn regels voor het ontwikkelen van gewoontes is om “je aan te sluiten bij een cultuur waar je gewenste gedrag het normale gedrag is”.

Op dezelfde manier schrijft Olson over de “wet van vereniging”. Hij stelt dat je inkomensniveau meestal het gemiddelde is van je vijf beste vrienden. Deze associatiewet is ook van toepassing op veel andere levensgebieden dan financiën; je gezondheidsniveau zal bijvoorbeeld waarschijnlijk ongeveer het gemiddelde zijn van je vijf beste vrienden. Hetzelfde geldt voor het succes van je carrière.

Dit vloeit voort uit de sociale aard van mensen – we neigen naar het gedrag waar we getuige van zijn in de groep waartoe we behoren. Dus als je een goede gewoonte wilt aanleren of een slechte wilt afleren, zoek dan gelijkgestemden die zich reeds gedragen zoals jij je wilt gedragen. Creëer of sluit je aan bij een positieve cultuur.

Ik hoop dat deze tips je zullen helpen om de valkuilen te vermijden waar 88 procent van de mensen in trapt in de eerste dagen van een nieuw voornemen en je op weg helpen naar een beter leven in 2025. Gewoontes effenen het pad naar elk doel dat we willen bereiken. Ik sluit af met de woorden van historicus Will Durant, die Aristoteles samenvatte: “We zijn wat we herhaaldelijk doen… daarom is uitmuntendheid geen daad, maar een gewoonte.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (7 januari 2025): 4 Tips to Form Rock-Solid New Habits

VS en EU dringen aan op vrijlating door China van mensenrechtenadvocaat beschuldigd van subversie

12 januari 2025 door FRANK FANG

De Verenigde Staten en de Europese Unie eisen dat China een mensenrechtenadvocaat vrijlaat nadat zijn beroep tegen een veroordeling op 6 januari door een Chinese rechtbank werd verworpen.

Yu Wensheng, een van China’s meest uitgesproken mensenrechtenadvocaten, en zijn vrouw, Xu Yan, waren op weg naar een ontmoeting met EU-diplomaten in Peking in april 2023 toen ze werden aangehouden.

Ze werden nooit vrijgelaten totdat ze in november 2024 werden veroordeeld voor het “aanzetten tot ondermijning van de macht van de staat”, een vage beschuldiging van staatsveiligheid die vaak wordt gericht tegen dissidenten en critici van de Chinese Communistische Partij (CCP). Yu kreeg drie jaar gevangenisstraf en Xu één jaar en negen maanden.

Op 6 januari bevestigde het Suzhou Intermediate People’s Court de veroordeling van Yu voor drie jaar, een beslissing die internationale kritiek heeft uitgelokt.

De Amerikaanse ambassadeur in China, Nicholas Burns, zei in een bericht op 7 januari op het socialemediaplatform X dat hij “zeer teleurgesteld” was over de beslissing van de rechtbank.

“De Verenigde Staten herhalen onze oproep aan de VRC om Yu onmiddellijk vrij te laten,” zei Burns, waarbij hij de afkorting gebruikte voor de officiële naam van China, de Volksrepubliek China.

De diplomatieke tak van de EU, de Europese Dienst voor extern optreden, riep op tot Yu’s “onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating”, volgens een verklaring van 6 januari.

“De EU zal de situatie op de voet blijven volgen en de Chinese autoriteiten aanspreken om te pleiten voor de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat”, aldus de verklaring.

De Europese Dienst voor extern optreden drong er bij China op aan om Xu’s tijdige vrijlating die gepland staat op 13 januari te garanderen. De dienst riep Peking ook op om te zorgen voor haar veiligheid en welzijn na haar vrijlating.

Een politiek instrument

De zaak komt minder dan twee weken voor het aantreden van de nieuw gekozen president Donald Trump en het valt nog te bezien hoe de nieuwe regering Trump zal omgaan met de mensenrechtenschendingen door communistisch China.

De kandidaat die Trump heeft voorgedragen als minister van Buitenlandse Zaken, senator Marco Rubio (R-Fla.), is een fel criticus van de CCP en lid van de tweekamercommissie Congressional-Executive Commission on China (CECC), die controleert of het Chinese regime de internationale mensenrechtennormen naleeft.

In mei 2017, toen Rubio voorzitter was van de CECC, gaf hij een verklaring uit waarin hij Peking bekritiseerde voor zijn voortdurende aanvallen op Chinese mensenrechtenadvocaten.

“Als China volhardt in het wantrouwen en de vijandigheid tegenover zijn eigen burgers en als het doorgaat met het meedogenloos negeren van hun meest elementaire rechten, zal het nooit worden gezien als een verantwoordelijke wereldwijde speler,” zei Rubio toen.

Yu en Xu behoren tot de zorgwekkende gevallen van politieke gevangenen volgens het rapport van de CECC dat in december 2024 werd gepubliceerd. Het rapport wijst erop dat het Chinese strafrechtsysteem “een politiek instrument bleef dat werd gebruikt om de sociale orde te handhaven ter versterking van het autoritaire bewind van de Chinese Communistische Partij”.

Volgens het rapport werden mensenrechtenadvocaten onderworpen aan mishandelingen, waaronder strafrechtelijke vervolging, als gevolg van hun juridische werk.

“Na het voltooien van hun straf wordt de vergunning van advocaten meestal ingetrokken en worden ze onderworpen aan toezicht, beperkingen op binnenlands en internationaal reizen, herhaalde gedwongen verhuizingen en bestraffing van hun familieleden, zoals het weigeren van onderwijs”, aldus het rapport.

Pekings diepe angst

Yu ontving in 2021 de Martin Ennals Award, een internationale onderscheiding die jaarlijks wordt uitgereikt en wordt toegekend door een jury bestaande uit 10 wereldwijde mensenrechtenorganisaties.

In 2022 ontving hij een mensenrechtenprijs van de in Stockholm gevestigde Stichting van het Anna Dahlback Memorial Fund.

Yu staat bekend om zijn verdediging van activisten en beoefenaars van Falun Gong, een spirituele groep die sinds 1999 brutaal wordt vervolgd door de CCP.

“Er zijn geen wetten in China die specifiek de beoefening van Falun Gong strafbaar stellen,” zei Yu in een interview met The Epoch Times in 2017.

“Of het nu de politie, de openbare ministeries of de rechtbanken zijn, ze moeten er rekening mee houden dat als ze Falun Gong blijven vervolgen, ze in de toekomst verantwoordelijk zullen worden gehouden.”

Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, is een spirituele meditatiediscipline gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en tolerantie. De afgelopen 25 jaar hebben beoefenaars van Falun Gong – in 1999 waren het er volgens officiële schattingen tot 100 miljoen – te maken gehad met massa-arrestaties, langdurige gevangenschap, foltering en zelfs gedwongen orgaanoogst.

De beslissing van de Chinese rechtbank om Yu’s beroep te verwerpen heeft ook kritiek uitgelokt van internationale mensenrechtenorganisaties.

Kate Schuetze, interim regionaal adjunct-directeur voor onderzoek bij Amnesty International, zei in een verklaring van 6 januari dat de aanklachten tegen Yu en Xu “volledig ongegrond zijn”.

“De Chinese regering heeft Yu’s online commentaren en zijn vele internationale mensenrechtenprijzen gebruikt als excuus om hem als een bedreiging voor de nationale veiligheid te bestempelen. Maar het enige wat hieruit blijkt is dat Peking bang is voor verdedigers van mensenrechten die het lef hebben om een afwijkende mening te verkondigen,” aldus Schuetze.

“Yu Wensheng en Xu Yan zijn gevangengezet enkel en alleen omdat ze hun recht op vrijheid van meningsuiting uitoefenden en ze moeten onmiddellijk en onvoorwaardelijk worden vrijgelaten.”

Dorothy Li heeft bijgedragen aan dit verslag.

Gepubliceerd door The Epoch Times (8 januari 2025): US, EU Urge China to Release Human Rights Lawyer Accused of Subversion

Meta schrapt DEI in het kader van algemene terugtrekking uit diversiteitsbeleid

12 januari 202511 januari 2025 door TOM OZIMEK

Het moederbedrijf van Facebook, Meta, draait zijn initiatieven en praktijken op het gebied van diversiteit, gelijkheid en inclusie (DEI) met onmiddellijke ingang terug, zo bevestigde een woordvoerder aan The Epoch Times. De verandering volgt op een golf van soortgelijke bedrijfsinitiatieven in de Verenigde Staten.

Meta schrapt DEI-praktijken die worden gebruikt bij het inhuren, ontwikkelen en aankopen van diensten, volgens een interne memo van Janelle Gale, de vicepresident personeelszaken van het bedrijf, die werd geplaatst op het interne Workplace-platform van Meta en die werd verkregen door Axios. Een woordvoerder van Meta bevestigde de juistheid van de berichtgeving van Axios over de memo en weigerde het document direct te delen in antwoord op een verzoek van The Epoch Times.

Volgens de memo omvatten de veranderingen het herzien van wervingspraktijken om diversiteitgerichte doelen te verwijderen, het terugschroeven van ontwikkelingsprogramma’s die zijn ontworpen om ondervertegenwoordigde groepen te promoten en het aanpassen van het inkoopbeleid dat voorheen leveranciers voorrang gaf op basis van ras- of geslachtscriteria.

“We blijven ons richten op het bedienen van iedereen en het opbouwen van een multigetalenteerd, toonaangevend personeelsbestand uit alle lagen van de bevolking”, schrijft Gale in de memo.

Meta zal ook het DEI-team opheffen, terwijl het bedrijf zijn toewijding benadrukt om mensen als individuen te evalueren en niet op basis van kenmerken zoals ras en geslacht.

In de memo wordt opgemerkt dat de term DEI “ beladen” is geraakt met wat door velen wordt opgevat als het promoten van een voorkeursbehandeling voor bepaalde groepen ten nadele van anderen. Er werd ook gewezen op een recente uitspraak van het Hooggerechtshof die voorkeursbehandeling bij toelating op universiteiten ongrondwettelijk achtte.

In de beslissing van het Hooggerechtshof van juni 2023, met 6-3, werd opgemerkt dat universiteiten te lang “ten onrechte hebben geconcludeerd dat de toetssteen van iemands identiteit niet uitdagingen, opgebouwde vaardigheden of geleerde lessen zijn, maar de huidskleur”.

Nadat het Hooggerechtshof oordeelde dat raciale voorkeuren bij toelating op universiteiten in strijd zijn met de Grondwet, waarschuwden procureurs-generaal van meer dan een dozijn staten 100 van de grootste Amerikaanse bedrijven voor de “onwettigheid van rassenquota en op ras gebaseerde voorkeuren” bij het aannemen van personeel en het afsluiten van contracten. De ambtenaren drongen er bij de bedrijven op aan om onmiddellijk een einde te maken aan dergelijke praktijken. Volgens een onderzoek van Harvard Business Review 2022 had 60 procent van de Amerikaanse bedrijven een op ras of geslacht gebaseerd programma voor diversiteit, gelijkheid en inclusie.

Voorstanders van bezuinigingen op het DEI-beleid zeggen dat DEI ideologische conformiteit oplegt en neerkomt op discriminatie. Tegenstanders zien deze bezuinigingen als een bedreiging voor principes als gelijkheid en inclusiviteit.

De beleidswijziging van Meta weerspiegelt een bredere reactie van bedrijven op het toenemende onderzoek naar DEI-initiatieven. Bedrijven als Caterpillar, McDonald’s, Southwest Airlines, Toyota en Walmart hebben de afgelopen maanden hun DEI-beleid herzien. Walmart, ’s werelds grootste bedrijf qua omzet, kondigde in november aan dat het zou stoppen met het financieren van evenementen gericht op LGBT-jongeren en dat het zijn deelname aan de Corporate Equality Index van de Human Rights Campaign zou beëindigen.

De Human Rights Campaign heeft kritiek geuit op de recente golf van bedrijven die zich terugtrekken uit DEI en zegt dat deze acties negatieve gevolgen kunnen hebben voor bedrijven, zowel wat betreft zakelijk succes als hun vermogen om divers personeel aan te trekken.

De DEI-gerelateerde veranderingen bij Meta volgen op andere verschuivingen bij de social media gigant. Mark Zuckerberg, CEO van Meta, kondigde op 7 januari aan een einde te maken aan het fact-checking programma, dat voor het eerst werd geïntroduceerd in 2016, toen Donald Trump zijn eerste presidentsverkiezingen won.

“Het is tijd om terug te keren naar onze basis rond vrije meningsuiting op Facebook en Instagram,” zei Zuckerberg in een video. De fact-checkers “zijn te politiek bevooroordeeld geworden en hebben meer vertrouwen vernietigd dan ze hebben gecreëerd, vooral in de VS”, zei hij.

In plaats van het fact-checking programma zal Meta een community notes-systeem uitrollen, vergelijkbaar met het systeem dat gebruikt wordt door het socialemediaplatform X van Elon Musk, aldus Zuckerberg.

Meta heeft onlangs ook zijn raad van bestuur uitgebreid naar 13 leden met de toevoeging van UFC CEO Dana White, Ferrari Executive Chairman John Elkann en tech investeerder Charlie Songhurst. De techgigant zei dat de zet bedoeld is om het leiderschap te diversifiëren met figuren uit een breed scala aan industrieën die frisse perspectieven kunnen bieden aan de activiteiten van het bedrijf.

Gepubliceerd door The Epoch Times (11 januari 2025): Meta Scraps DEI Amid Broader Corporate Retreat From Diversity Policies

Spoorwegkathedraal: Treinstation Antwerpen

10 januari 2025 door DEENA BOUKNIGHT

De historische stenen structuur van het Centraal Station van Antwerpen, dat majestueus wordt voorgesteld als barok-middeleeuwse eclectische architectuur, doemt groot en indrukwekkend op in het hart van Antwerpen, een stad ongeveer 45 km ten noorden van Brussel, de hoofdstad van België.

Het station werd in 1895 ontworpen door de Belgische architect Louis Delacenserie (1838-1909) en in 1905 ingehuldigd. Delacenserie maakte deel uit van de Belgische gotische revivalbeweging, die zich concentreerde op rijkelijk versierd metselwerk, kruisbloempjes en hoge smalle lancetvensters. Het station heeft ook een vorstelijk ontwerp omdat het bouwproject werd geïnitieerd door de toenmalige Belgische koning Leopold II (1835-1909).

De twee mannen creëerden een monumentaal bouwwerk, geïnspireerd door Italiaanse renaissancepaleizen. Er zijn echter ook invloeden uit de Byzantijnse en Moorse architectuur terug te vinden in de bogen, koepels, complexe tegels en herhalende patronen van het station. Het oorspronkelijke vierkante station heeft twee ingangen en wordt overkoepeld door een centrale koepel en een koepel tussen de twee ingangen.

Twintig verschillende soorten marmer en steen vormen de zichtbare aspecten van het bouwwerk en bedekken de enorme hoeveelheden staal die gebruikt zijn om het op te bouwen.

Volgens een editie van The Brussels Times uit januari 2024 lopen er elke week meer dan 200.000 mensen door de deuren van het opvallende station – dat door velen een “spoorwegkathedraal” wordt genoemd – om de ontelbare architectonische details te bewonderen die zo lang geleden zijn gerealiseerd.

De marmeren vloer met geometrisch patroon contrasteert met de talloze bogen en het tongewelf in de hal. De vloertegels passen goed bij de inzetbakjes in het plafond. Een vergulde klok boven de gewelfde entree is gecentreerd tussen twee marmeren trappen, alsof de klok op een troon zit die wordt omlijst door het immense bovenlicht in pauwenmotief (decoratieve lunetramen). De bogen op de vier open verdiepingen van de arcadeniveaus, zichtbaar vanaf de begane grond van de inkomhal, worden ondersteund door vierkante en ronde stenen of marmeren zuilen. T meltzer/CC BY-SA 4.0

Een van de redenen waarom Antwerpenaren en bezoekers het historische station een “spoorwegkathedraal” noemen, is de schitterende koepel. Van buitenaf gezien is de koepel indrukwekkend, maar wanneer je naar boven kijkt vanuit de inkomhal is hij buitengewoon opmerkelijk. De koepel is 75 meter hoog en wordt omringd door vier enorme stenen bogen en vier niveaus met boogramen. T meltzer/ CC BY-SA 4.0

Een boog in de vorm van een kroon vestigt de aandacht op de kenmerkende klok van het Antwerpse treinstation. De architecturale ontwerpelementen van de boog omvatten parels in de ei-en-dart-achtige gebeeldhouwde stenen lijst met symmetrisch geplaatste sluitstenen, bekroond met vergulde rozetten. Een groot, gebeeldhouwd acanthusblad boven de klok is het centrale element. De klok lijkt te rusten op een vergulde kroon die deel uitmaakt van het wapen van Antwerpen dat de rijke geschiedenis en het erfgoed van de stad weerspiegelt. De heraldiek van de stad wordt geflankeerd door vergulde voorstellingen van industrie, transport, handel en kapitaal. SL- Photography/Shutterstock

Een close-up van de symmetrische bovenlichten die de oculus van de koepel omringen, onthult de fijne kneepjes van het ontwerp van de ruimte. Kolommen met een eenvoudig kapiteel accentueren de stenen bogen met meerdere lagen en sluitstenen, terwijl rozetten de bogen langs alle kanten accentueren. MattShortPhotography/Shutterstock

Verschillende zuilontwerpen: Dorische, Toscaanse, Ionische en Korinthische architectonische ordes staan bovenop balustraderails in de arcades op het bovenste niveau van het station (overdekte ruimtes die naar hallen en trappen leiden). De dubbel gelaagde kapitelen van de zuilen bevatten elementen van de Ionische orde (decoratieve voluutvormige krullen) onder een eenvoudige, vierkante Dorische orde. Een gebeeldhouwde, stenen fleur-de-lis verbindt elke sluitsteenboog en de muren erachter zijn bedekt met verschillende soorten marmer. Denise Barone/Shutterstock

Terwijl het overvloedige glas in de uitgestrekte bovenramen natuurlijk licht binnenlaat in het historische hoofdstation, is de Antwerpse stationshal bijna volledig uit glas opgetrokken, ondersteund door een ijzeren geraamte. Ingenieur Clément Van Bogaert (1865-1937) was verantwoordelijk voor het ontwerp. De spectaculaire ruimte is meer dan 182 meter lang, bijna 45 meter breed en meer dan 52 meter hoog op het centrale punt en is versierd met vliegende steunberen (architecturale ondersteuning voor daken of gewelfde plafonds) die de grote boogramen overkappen. Vanuit één oogpunt in de terminal ervaren reizigers het uitgebreide decoratieve steenwerk, marmer en glas bij de ingang van de historische stationshal. Bjorn Beheydt/Shutterstock

Gepubliceerd door The Epoch Times (7 januari 2025): Railroad Cathedral: Antwerp Train Station

CCP vreest dat misdaden tegen dissidentengroep de ondergang van de partij kunnen betekenen

8 maart 202510 januari 2025 door PETR SVAB

Topfunctionarissen binnen de Chinese Communistische Partij (CCP) maken zich zorgen dat als de misdaden die ze hebben gepleegd tegen hun eigen volk volledig aan het licht komen, het verzet in binnen- en buitenland het regime kan ondermijnen of zelfs ten val kan brengen, aldus een goedgeplaatste bron binnen het veiligheidsapparaat van de partij.

De functionarissen zijn vooral bezorgd dat de organenroof en de marteling van Falun Gong-beoefenaars op internationale schaal aan het licht zullen komen, vertelde de bron aan The Epoch Times.

De details van de misdaden zijn zo “onmenselijk”, zei hij, dat als ze bekend worden bij het grote publiek, dit een wijdverspreide roep om verantwoording zal uitlokken. Topambtenaren van de CCP kunnen te maken krijgen met formele onderzoeken, vervolging en internationale tribunalen, wat het regime in eigen land zou destabiliseren, zei hij.

Hij zei dat “dit zou niet alleen kunnen leiden tot de ineenstorting van de Partij en de natie, maar ook tot de vervolging van alle belangrijke CCP-leiders, inclusief CCP-leider Xi Jinping, in een internationale rechtbank.”

De bron heeft toegang tot informatie binnen de hoogste echelons van het veiligheidsapparaat van de CCP. Hij heeft eerder geloofwaardige informatie verstrekt.

Berichten over martelingen in Chinese gevangenissen en werkkampen namen in 1999 sterk toe met het begin van de vervolging van Falun Gong. Het regime wilde deze geloofsgroep “uitroeien” nadat uit een onderzoek van de CCP was gebleken dat ongeveer 70 miljoen mensen deze spirituele praktijk beoefenden – wat meer was dan het officiële aantal leden van de CCP.

In de daaropvolgende vervolgingscampagne zette het regime miljoenen mensen gevangenen en het aantal geverifieerde sterfgevallen liep al snel in de duizenden.

Rond dezelfde tijd explodeerde de transplantatie-industrie in China. In een land waar mensen cultureel gezien niet graag organen doneren, was er plotseling een overvloed aan organen en boden ziekenhuizen wachttijden van slechts een week aan.

Vanaf 2006 kwamen verschillende klokkenluiders naar voren om te getuigen dat het regime gewetensgevangenen – vooral Falun Gong-beoefenaars – vermoordde om de lucratieve, door de staat georganiseerde, orgaanhandel te voeden.

Hoewel deze misdaden enige media-aandacht hebben getrokken, zijn ze nooit formeel onderzocht door een grote regering – tenminste niet met openbaar gemaakte resultaten.

De laatste jaren lijkt de dam echter door te breken, met vermeldingen van deze gruwelijke misdaden in resoluties van het Amerikaanse Congres en in rapporten van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken.

In 2019 concludeerde het China Tribunaal, een burgerlijk tribunaal in het Verenigd Koninkrijk, “buiten redelijke twijfel” dat “gedwongen orgaanoogst al jaren op grote schaal plaatsvindt in heel China en dat Falun Gong beoefenaars één – en waarschijnlijk de belangrijkste – bron van organen zijn.”

Sir Geoffrey Nice QC, voorzitter van het China Tribunaal over gedwongen orgaanoogst, op de eerste dag van de openbare hoorzittingen, Londen, VK, op 8 dec 2018. Justin Palmer

Op 27 maart 2023 heeft het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden met een overweldigende meerderheid de “Stop Forced Organ Harvesting Act of 2023” (H.R.1154) aangenomen. Dit is de eerste keer dat er wetgeving is met echte strafmaatregelen om de wreedheden van de CCP op het gebied van het oogsten van organen een halt toe te roepen.

Volgens de bron vinden de leiders van de CCP deze ontwikkelingen belangrijker dan economische sancties omdat een vertraagde economie hen niet direct persoonlijk raakt.

“Wat de CCP het meest vreest is dat de Amerikaanse regering Falun Gong volledig steunt en onderzoeken start naar de vervolging van Falun Gong door de CCP in China; dit is de achilleshiel van de CCP,” zei de bron.

Deze kwestie is extra dringend voor de CCP nu het buitenlands beleid van de VS ten opzichte van China steeds agressiever wordt. Dit begon al tijdens de eerste Trump-regering en werd voortgezet tijdens de Biden-regering.

“In het verleden draaide de relatie tussen China en de VS vooral om economische conflicten. Maar met alle veranderingen die wereldwijd plaatsvinden… is er nu een directe confrontatie tussen China en de VS – of meer een gevecht om de toppositie, een gevecht op leven en dood,” zei de bron.

Wetgeving

De CCP zal niet gewoon achterover leunen en wachten tot er een ramp op haar pad komt, suggereerde de bron. In plaats daarvan voert het regime een plan uit om te voorkomen dat de kwestie Falun Gong een kritieke massa bereikt.

Het plan is erop gericht om Falun Gong in het buitenland in diskrediet te brengen en zo de geloofwaardigheid van het bewijs tegen de CCP in China te ondermijnen, zei hij. Met behulp van deze tactiek worden entiteiten en personen die in verband worden gebracht met Falun Gong het doelwit van rechtszaken terwijl overheidsinstanties onder druk worden gezet om onderzoeken in te stellen.

Soortgelijke plannen zijn onthuld door verschillende andere CCP insiders die de afgelopen zes maanden naar buiten zijn getreden.

Het regime gebruikt undercover-agenten om de aanvallen te orkestreren, terwijl het ook hulp probeert te krijgen van personen binnen de Amerikaanse regering, aldus de bron.

“Er zijn bepaalde afspraken gemaakt tussen hooggeplaatste CCP-functionarissen en sommige Amerikaanse functionarissen, die de CCP helpen bij het onderdrukken van Falun Gong in de VS in ruil voor specifieke voordelen van de CCP, waarvan de details onduidelijk blijven,” zei de bron.

The Epoch Times kon deze bewering niet onafhankelijk verifiëren.

Het doel, zo suggereerde hij, was dat Amerikaanse autoriteiten het vuile werk van de CCP zouden opknappen, waardoor de CCP een schijn van geloofwaardigheid zou krijgen en uiteindelijk vrijuit zou gaan.

“Indien de Amerikaanse regering Falun Gong in diskrediet zou brengen, zouden alle wreedheden die in China worden begaan ongestraft kunnen blijven en zou het onmogelijk worden om internationale aandacht te vragen voor deze kwesties, laat staan de verantwoordelijken te vervolgen,” zei hij.

Aanhoudende meedogenloze druk

Falun Gong beoefenaars zijn actief aan het werk geweest om mensen bewust te maken van de mensenrechtenschendingen door de CCP. Ze hebben de CCP ook cultureel uitgedaagd, onder andere via het in New York gevestigde Shen Yun Performing Arts, een veelgeprezen gezelschap dat klassieke Chinese dansvoorstellingen geeft over de hele wereld onder de slogan “China vóór het communisme”.

In de afgelopen jaren zijn Shen Yun en Falun Gong in het algemeen voortdurend lastiggevallen in de Verenigde Staten, onder andere met bommeldingen, dreigementen dat mensen zouden neergeschoten worden, trollen op sociale media, impersonaties, rechtszaken, laster in de media en zelfs fysieke aanvallen.

“Ze staan onder voortdurende, niet-aflatende druk”, zegt Nicholas Eftimiades, een veteraan van de CIA, het State Department en de Defense Intelligence Agency en een expert op het gebied van overzeese operaties van de CCP.

“Het is een front op meerdere niveaus waarmee zij, als Falun Gong, geconfronteerd worden. Het is oorlogvoering op meerdere niveaus,” vertelde hij The Epoch Times.

In de afgelopen jaren heeft een Amerikaans staatsburger die jarenlang in China heeft gewoond en zakelijke banden heeft met China, herhaaldelijk aanklachten ingediend tegen de Shen Yun campus in de staat New York. De meest recente werd in september door een federale rechter afgewezen, deze keer “met vooroordeel”, zodat het niet opnieuw kan worden ingediend.

Washington, 19 april 2016. Falun Gong beoefenaars doen een re-enactment van illegale betaling voor menselijke organen. Jim Watson/AFP via Getty Images

In juli pleitten twee Chinese Amerikanen, John Chen en Lin Feng, schuldig aan optreden als Chinese agenten nadat ze hadden geprobeerd een IRS-agent om te kopen om een onderzoek naar Shen Yun op te starten gebaseerd op ongegronde claims.

Lin vertelde de FBI dat hij en Chen ook de Falun Gong gemeenschap in Orange County, New York, waar de Shen Yun campus is gevestigd, in de gaten hielden om informatie te verzamelen voor een milieuzaak die bedoeld was om de groei van de Falun Gong gemeenschap in het gebied te remmen, zo blijkt uit rechtbankdocumenten.

In november werd Shen Yun geconfronteerd met een nieuwe rechtszaak, aangespannen door een ex-artiest die het bedrijf ongeveer vijf jaar geleden verliet. Delen van de aanklacht lijken te zijn overgenomen uit een artikel in The New York Times waarin Shen Yun werd aangevallen.

The New York Times heeft het afgelopen half jaar minstens negen artikelen gepubliceerd waarin Shen Yun werd aangevallen en de voormalige artiest was een belangrijke bron in de beschuldigingen. De hoofdauteur van de artikelen, verslaggeefster Nicole Hong, zei in een interview dat zij en haar collega, Michael Rothfeld, aan de artikelen begonnen te werken nadat een “tipgever” hen benaderde met vermeende informatie over de “interne werking” van Shen Yun en hen voorstelde aan een voormalige artiest.

Intussen heeft een Chinees-Amerikaanse man die regelmatig Shen Yun en Falun Gong aanvalt op sociale media publiekelijk de eer opgeëist voor het leveren van sommige bronnen voor de artikelen. Volgens een rapport van het Falun Dafa Informatiecentrum, een non-profit die de vervolging van Falun Gong volgt, werd diezelfde persoon eerder dit jaar geïdentificeerd door klokkenluiders van de CCP als zijnde iemand die wordt gebruikt door het regime om een lastercampagne te voeren tegen Falun Gong.

De man heeft ook dreigenmenten geuit tegen Shen Yun personeel en in 2023 gaf de FBI een waarschuwing uit aan de lokale politie dat hij “mogelijk gewapend en gevaarlijk” was nadat hij gezien was in de buurt van de Shen Yun campus.

De man werd vervolgens gearresteerd en aangeklaagd voor illegaal vuurwapenbezit.

Vorig jaar pochte hij online met het feit dat hij Shen Yun zou hebben aangegeven bij de federale autoriteiten en spoorde hij anderen aan hetzelfde te doen.

Gepubliceerd door The Epoch Times (9 januari 2025): CCP Fears Crimes Against Dissident Group May Spell Party’s Doom, Source Says

The New York Times is een ‘spreekbuis’ van de CCP geworden in pogingen om Falun Gong in diskrediet te brengen

11 januari 202510 januari 2025 door MARY HONG

Nieuwsanalyse

In reactie op de recente pogingen van The New York Times om de spirituele beoefening Falun Gong en haar gelieerde organisaties door middel van een reeks artikelen zwart te maken, benadrukt een Chinese geleerde de noodzaak om deze berichten te zien binnen de bredere context van de wereldwijde dreiging die uitgaat van de Chinese Communistische Partij (CCP). Hij wijst er ook op dat Falun Gong-beoefenaars buiten China een sleutelrol hebben gespeeld in het blootleggen van de misdaden van de CCP en het inspireren van een volksbeweging tegen haar autoritaire heerschappij.

In een recent interview met de Chineestalige editie van The Epoch Times zei de Chinese geleerde Yuan Hongbing dat de poging van The New York Times om organisaties die zijn opgericht door Falun Gong-beoefenaars en om de beoefening zelf in diskrediet te brengen geen geïsoleerd incident is, maar eerder een gecoördineerde inspanning die is afgestemd op de propagandacampagne van de CCP zowel binnen als buiten China.

“Behalve The New York Times hebben verschillende bloggers een reeks commentaren op Falun Gong gepubliceerd die verder gaan dan standaardkritiek en zich hebben aangesloten bij de propagandacampagnes van de CCP, wat bijdraagt aan de bredere aanvallen van de partij tegen Falun Gong,” zei hij.

Yuan is ook een voormalig professor in rechten aan de Universiteit van Peking die in ballingschap leeft in Australië. Hij is verbonden gebleven met de politieke top van Peking en heeft het autoritaire regime van de CCP lang bestudeerd.

De CCP escaleert de vervolging van Falun Gong

Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, werd in 1992 in China voor het eerst aan het publiek voorgesteld. De morele leerstellingen en vijf meditatieve oefeningen explodeerden in populariteit en tegen het einde van de jaren ’90 werd het aantal mensen dat Falun Gong beoefende officieel op 70 tot 100 miljoen geschat.

In juli 1999 lanceerde de CCP een grootscheepse campagne om Falun Gong uit te roeien uit angst dat de populariteit van Falun Gong haar totalitaire heerschappij zou ondermijnen. Sindsdien zijn miljoenen beoefenaars willekeurig opgesloten in gevangenissen, werkkampen en andere faciliteiten. Volgens het Falun Dafa Information Center zijn honderdduizenden beoefenaars tijdens hun gevangenschap gemarteld.

Yuan zei dat de CCP al haar macht en middelen heeft gebruikt om Falun Gong in China en daarbuiten te elimineren. Hij had eerder aan The Epoch Times onthuld dat volgens zijn insider-bron de Chinese leider Xi Jinping in 2022 een nieuwe strategie had goedgekeurd om Falun Gong wereldwijd aan te vallen door middel van mediaoorlogvoering en andere manieren.

De mediaoorlog van de CCP bestaat uit het verspreiden van desinformatie via influencers van sociale media en westerse mediakanalen. Het doel is om de heer Li Hongzhi, de oprichter van Falun Gong, en mediakanalen die zijn opgericht door Falun Gong-beoefenaars in diskrediet te brengen, aldus Yuan en zijn bronnen. De wereldwijde propagandamachine van de CCP probeert de houding en perceptie van het publiek ten opzichte van Falun Gong te beïnvloeden.

Yuan zei dat de culturele organisaties en mediakanalen die opgericht zijn door Falun Gong-beoefenaars niet gezien moeten worden als louter commerciële ondernemingen. In plaats daarvan, zei hij, vertegenwoordigen ze een nobele zaak in het verzet tegen de communistische overheersing, aangezien de Partij niet alleen het Chinese volk bedreigt, maar de hele mensheid.

De China-expert waarschuwde voor de ernst van de situatie en zei dat de invloed van de CCP diep is doorgedrongen in democratische landen en bijna elke hoek van de samenleving heeft bereikt. Hij zei dat prominente en invloedrijke mediakanalen, met name The New York Times, “spreekbuizen” zijn geworden voor de CCP.

Yuan merkte op dat The New York Times de afgelopen zes maanden artikelen heeft gepubliceerd die de recente golf van lastercampagnes op Chinese sociale media tegen Falun Gong, Shen Yun Performing Arts en The Epoch Times lijken te herhalen. Hij zei dat de berichten en sommige Chinese influencers en bloggers de feiten over Falun Gong en de aangesloten organisaties verdraaien en “opzettelijk het publiek misleiden”.

Een bericht in The New York Times van 29 december beweert dat Shen Yun “een schatkamer van enorme rijkdom is geworden voor Falun Gong,” rijkdom die vergaard werd ten koste van haar toegewijde supporters.

Yuan zei dat deze bewering misleidend is.

“Als we kijken naar de hitartikelen van The New York Times of die individuele bloggers tegen Falun Gong, dan is het duidelijk dat ze deze media-organisaties en culturele initiatieven puur vanuit een commercieel standpunt beoordelen, wat volledig fout is en niet de realiteit van hun activiteiten weerspiegelt.”

Shen Yun zei in een verklaring: “De focus van The Times op de kasreserves van ons bedrijf lijkt misplaatst, misschien gedeeltelijk voortkomend uit een onwetendheid over wat er nodig is om een organisatie als Shen Yun daadwerkelijk te runnen.

“In tegenstelling tot de overgrote meerderheid van de podiumkunstengezelschappen in de wereld, hebben wij geen bedrijfssponsors, geen reguliere overheidssteun en geen actief donatieprogramma voor leden. We overleven op de ouderwetse manier: door de waarde die ons product aan de consument brengt.”

Volgens Yuan heeft The New York Times “totaal niet begrepen dat Falun Gong-beoefenaars en de organisaties die bij hen zijn aangesloten, in hun niet aflatende streven naar vrijheid van geloof – niet alleen voor henzelf maar voor alle Chinezen – buitengewone toewijding en moed hebben getoond.”

Is The New York Times de spreekbuis van de CCP?

Yuan merkte op dat de CCP haar communistische ideologie verspreidt door middel van infiltratie in de media in democratische landen, wat een cruciaal onderdeel is van haar bredere strategie om haar totalitaire invloed wereldwijd uit te breiden.

Hij wees erop dat sinds het begin van de vervolging van Falun Gong door de CCP in 1999, The New York Times de kwestie grotendeels heeft genegeerd.

In een rapport dat het Falun Dafa Informatiecentrum in maart 2024 publiceerde, werden 159 artikelen uit The New York Times sinds 1999 geanalyseerd. Uit het onderzoek bleek dat tussen 1999 en 2002, 76 procent van de artikelen feitelijke onjuistheden of negatieve afbeeldingen van Falun Gong-beoefenaars bevatte.

De voormalige correspondent van The New York Times in Peking, Didi Kirsten Tatlow, getuigde in 2019 dat de krant haar ervan weerhield om verslag te doen van de orgaanoogst door de CCP. Ze onthulde dat haar verzoek om de berichtgeving uit te breiden naar de orgaanoogst van gewetensgevangenen, naast die van ter dood veroordeelden, werd genegeerd en afgewezen door haar redacteurs.

Vanuit dit perspectief lijkt het er volgens Yuan op dat The New York Times een belangrijk platform is geworden om de invloed van de CCP op de Amerikaanse cultuur en het publieke debat te vergroten.

Dit is niet de eerste keer dat de krant een oogje dichtknijpt voor schendingen van rechten. In de jaren 30 wees verslaggever Walter Duranty berichten over grootschalige hongersnood in de Sovjet-Unie, die werd veroorzaakt door het beleid van het Sovjetregime, van de hand.

De krant noemde Mao Zedong, de oprichter van communistisch China, ooit een “democratische landbouwhervormer” en de voormalige Cubaanse leider Fidel Castro “democratisch”.

De tirannie van de CCP blootleggen

Yuan zei dat de aanvallen op Falun Gong-beoefenaars centraal staan in de propagandacampagne van de CCP, die gedreven wordt door angst voor hun onwrikbare oppositie tegen de totalitaire heerschappij van de partij gedurende meer dan twee decennia.

“Door het onthullen van de waarheid en het publiceren van werken als ‘Negen commentaren op de Communistische Partij’, hebben Falun Gong-beoefenaars het Chinese volk wakker geschud voor de realiteit van de tirannie van de CCP,” zei hij.

De redactionele serie “Negen commentaren op de Communistische Partij” van The Epoch Times legt de bloedige geschiedenis van de CCP bloot en biedt een diepgaande analyse van haar bedrieglijke, gewelddadige en corrupte aard op het gebied van politiek, economie, cultuur en geloof.

De serie heeft ook de aanzet gegeven tot een volksbeweging onder de Chinese bevolking, zowel binnen als buiten China, om de banden met de CCP en haar gelieerde organisaties te verbreken.

“Door hun inspanningen hebben Falun Gong-beoefenaars het Chinese volk geholpen om de ware aard van de CCP in te zien en hebben ze een krachtige ideologische klap toegebracht aan haar heerschappij,” zei Yuan.

“Dit is de belangrijkste reden waarom de CCP zo’n diepe haat koestert tegenover Falun Gong-beoefenaars en hen blijft aanvallen.”

“De heerschappij van de CCP is een vloek voor de toekomst van China

Yuan vindt dat de CCP om drie redenen ten val moet worden gebracht.

De eerste reden is dat de CCP afschuwelijke misdaden tegen de mensheid begaat. Yuan zei dat vanaf het moment dat de CCP China in 1949 overnam, het een vorm van culturele genocide uitvoerde, gericht tegen verschillende etnische groepen en het vernietigen van “de spirituele basis, de ziel en de culturele identiteit van het Chinese volk”.

Yuan wees erop dat in de afgelopen zeven decennia bijna 100 miljoen mensen zijn gestorven als gevolg van de politieke bewegingen, militaire onderdrukkingen en gerechtelijke vervolging van de CCP. Het Chinese volk, zei hij, zijn in feite politieke slaven, beroofd van hun fundamentele mensenrechten.

“De geschiedenis heeft aangetoond dat de heerschappij van de CCP een vloek is voor de toekomst van China,” zei hij.

Hij stelde dat het einde van de tirannie van de CCP een kritieke kwestie is voor het Chinese volk, waarbij hij opmerkte dat als de CCP niet wordt verwijderd, de toekomst van China verder zal afglijden naar de ondergang. Hij gelooft dat elke inspanning waarbij men zich verzet tegen de heerschappij van de CCP of pleit voor het einde ervan een rechtvaardige zaak is en aansluit bij de fundamentele belangen van het Chinese volk.

De tweede factor is de wereldwijde verspreiding van de communistische ideologie onder Xi. Yuan zei dat deze verspreiding is uitgegroeid tot “de gevaarlijkste vijand van vrijheid en democratie voor de mensheid”.

In de afgelopen jaren is er binnen de internationale gemeenschap een consensus ontstaan dat de CCP een directe bedreiging vormt voor de mensenrechten en de wereldvrede.

De derde factor is de voortdurende brute vervolging van Falun Gong-beoefenaars door de CCP, die Yuan beschrijft als “een van de ergste mensenrechtenrampen van de 21e eeuw”.

“Al meer dan twintig jaar tonen Falun Gong-beoefenaars buitengewone veerkracht en moed bij het verdedigen van hun vrijheid van geloof tegen het onderdrukkende CCP-regime. Hun inzet is zowel inspirerend als diep ontroerend,” zei hij.

“De verschillende mediakanalen van Falun Gong-beoefenaars hebben een cruciale rol gespeeld in het ontmaskeren van de CCP. Hun inspanningen om zich te verzetten tegen de tirannie van de CCP vertegenwoordigen een van de meest significante en impactvolle daden van verzet in het moderne China.”

Haizhong Ning en Luo Ya hebben bijgedragen aan dit verslag.

Gepubliceerd door The Epoch Times (10 januari 2025): The New York Times Has Become a CCP ‘Mouthpiece’ in Attempts to Discredit Falun Gong: Expert

Dankbaarheid als sleutel tot een gelukkig leven

9 januari 2025 door WALKER LARSON

Ik hoorde ooit een verhaal over een man die in een medische instelling incheckte voor een langdurig verblijf. Hij werd naar zijn kamer gebracht, die voorzien was van de standaardinrichting: niet veel meer dan een bed, een stoel, een enkel raam, een tv en een badkamer. Het was er ongetwijfeld veel kleiner dan de plek die hij eerder zijn thuis noemde. Veel van zijn bezittingen pasten niet in zijn nieuwe onderkomen en de bewolkte dag wierp een dof, grijs licht op de kamer.

Hij wendde zich met een brede glimlach tot de verpleegster en zei over de kamer: “Ik vind het prachtig.”

Er was niets bijzonders aan de kamer, maar de man had besloten dankbaar en waarderend te zijn.

De zoektocht naar geluk

Het verhaal illustreert iets van de mysterieuze aard van geluk. Al voor Aristoteles heeft de mensheid zich afgevraagd en gedebatteerd of geluk afhangt van externe omstandigheden of van iets anders. In “De Nicomachische Ethiek” stelde Aristoteles dat geluk meer te maken had met de dingen die je innerlijk bezit (d.w.z. karakter, deugden, ingesteldheid) dan met de dingen die je uiterlijk bezit (d.w.z. materiële goederen, pleziertjes, rijkdom, eer, gezondheid, etc.).

Van deze innerlijke bezittingen stelde Cicero dat dankbaarheid de belangrijkste was. Hij schreef: “Ik wil met elke deugd getooid zijn, maar er is niets dat ik hoger acht dan dankbaar zijn en dankbaar overkomen. Want deze ene deugd is niet alleen de grootste, maar is ook de moeder van alle andere deugden.”

Voor Aristoteles waren geluk, deugd en het goede leven dingen waarvan iemand zeker kon zijn dat ze tot op zekere hoogte behouden zouden blijven, ondanks de meest ongunstige omstandigheden. Dit komt omdat deugdzaamheid en goede innerlijke aanleg (zoals dankbaarheid) niet van ons afgenomen kunnen worden, wat er ook gebeurt. Hoe moeilijk ons leven ook is, we hebben altijd controle over ons innerlijk. We hebben altijd het vermogen om positief, deugdzaam en dankbaar te reageren. Niemand kan ons deze fundamentele vrijheid ontnemen en de vreugde die ze met zich meebrengt.

Waarom is dankbaarheid belangrijk?

Zowel de filosofie als de wetenschap laten zien dat een geest van dankbaarheid een kernonderdeel vormt van een gelukkig leven. Het werkt als de alchemistische kunst, die basismetalen in goud verandert. De dankbare persoon heeft misschien niet meer dan andere mensen, maar praktisch gezien is de dankbare persoon rijker dan de meesten, omdat hij alles opmerkt wat hij heeft en ervan geniet. Van het kleine tot het grote, alles wordt kostbaar als het door de bril van dankbaarheid wordt gezien.

Ondankbaarheid leidt tot psychologische en emotionele armoede. Kan een erfgenaam echt “rijk” genoemd worden als zijn fortuin in een fonds zit dat niet toegankelijk is? De erfgenaam heeft geld, maar het geld brengt hem geen voordeel. De ondankbare persoon is een beetje zoals die erfgenaam – hij kan veel goede dingen hebben, maar die dingen zijn “ontoegankelijk” omdat hij ze niet opmerkt en er niet van geniet. Ze beroven zichzelf van hun eigen erfenis. Ze zijn te bezorgd over wat ze niet hebben om te waarderen wat ze wel hebben. In die zin levert hun rijkdom niets op; het is betekenisloos.

De rijkdom aan zegeningen die een dankbaar persoon bezit, heeft daarentegen echte waarde omdat hij ze erkent en ervan geniet. Dankbaarheid is als een nachtkijker die door de duisternis van ontevredenheid en gewoonte heen kijkt. Deze duisternis heeft de neiging om te verhullen wat er recht voor onze neus ligt.

Recent onderzoek heeft wetenschappelijk aangetoond dat dankbaarheid leidt tot een gelukkiger leven – naast andere voordelen. Volgens Harvard Health Publishing zijn positieve emoties, een betere gezondheid, veerkracht bij tegenslagen en sterkere relaties voordelen die voortvloeien uit dankbaarheid. Studies bij koppels toonden aan dat het vaak uiten van dankbaarheid naar de echtgenoot het vertrouwen, de loyaliteit, de communicatie en de positiviteit in de relatie bevordert.

Vijanden van dankbaarheid

Ontevredenheid en gewoonte zijn de vijanden van dankbaarheid. Het zijn de dieven die trachten onze erfenis van vreugde te stelen. Zij zijn de roest die het geluk wegvreet en bederft. Thomas van Aquino definieerde vreugde als het gevoel dat we krijgen wanneer we iets bezitten of in de aanwezigheid zijn van iets waar we naar verlangen en van houden. Als we dankbaar zijn, richten we ons op de dingen waar we ooit naar verlangden en die we nu hebben – een echtgenoot, een goede gezondheid, kinderen, wat het ook mag zijn – en het resultaat is vreugde. In feite voedt dankbaarheid vreugde en vreugde voedt dankbaarheid in een prachtige symbiotische relatie.

Ontevredenheid daarentegen verlegt de aandacht van alles wat je hebt naar wat je nog niet hebt of niet kunt hebben. Het gefrustreerde verlangen wordt aangewakkerd. Vreugde wordt vervangen door verdriet. Toch heeft deze houding weinig zin als je bedenkt dat de meesten van ons veel meer bezitten dan dat we tekort komen.

De lens van dankbaarheid helpt ons de wereld te zien als een geschenk, inclusief de “kleine” dingen. Van de zachte, gracieuze drift van smetteloos witte sneeuw, tot de heldere roep van een vogel, tot ons favoriete drankje, de dankbare mentaliteit ontdekt eindeloze bronnen van vreugde in de eenvoudige activiteiten van het dagelijks leven.

Dankbaarheid koesteren

Het is niet gemakkelijk om te herkennen en te waarderen wat we hebben, vooral de kleine dingen. Wat gewoon is, wordt vertrouwd en we vergeten hoe bijzonder het is, wat een geschenk het is. Hoe bestrijden we deze tendens?

G.K. Chesterton, de grote Britse schrijver uit de 20e eeuw, deed deze suggestie: “De manier om van iets te houden is je te realiseren dat het verloren kan gaan.” Zodra je begint te tellen hoeveel dingen je zou kunnen verliezen, besef je al snel hoeveel je hebt. En je houdt meer van die dingen en koestert ze.

Een ander tegengif voor het afstompende effect van vertrouwdheid is kunst. Goede kunst helpt de sluier weg te nemen die ons blind maakt voor de buitengewone aard van de wereld om ons heen. Kunst helpt ons de wereld opnieuw te zien, omdat door haar kracht de wereld plotseling weer tot bloei komt in al haar onuitputtelijke rijkdom. Dit kan ons gevoel van dankbaarheid verdiepen.

Het fenomeen van vertrouwdheid dat vreugde en dankbaarheid wegkaapt, is gerelateerd aan het psychologische concept van “hedonische adaptatie”. Hedonische adaptatie verwijst naar het feit dat mensen de neiging hebben om ongeveer hetzelfde geluksniveau te behouden, zelfs na positieve of negatieve veranderingen in hun leven. Een nieuwe auto, een nieuw huis of een promotie zorgt voor een golf van geluk die snel wegebt als de verandering het “nieuwe normaal” wordt. Het wordt vertrouwd en de oogkleppen van gewoonte beginnen je vreugde en dankbaarheid opnieuw te beperken.

Een suggestie om hedonische adaptatie tegen te gaan is om geluk te zoeken in zinvolle en uitdagende activiteiten in plaats van in voorbijgaande genoegens of bezittingen. Psycholoog en onderzoeker Martin Seligman maakt onderscheid tussen pleziertjes en wat hij “gratificaties” noemt. Terwijl pleziertjes van voorbijgaande aard zijn, op gevoel gebaseerd zijn en weinig nadenken vereisen, zijn gratificaties activiteiten die enige inspanning vereisen, maar die we zo boeiend vinden dat we het verstrijken van de tijd niet opmerken.

Psychologe Elizabeth Scott legt uit dat gratificaties ons boeien doordat ze uitdagend zijn, maar niet te uitdagend. Ze vervolgt: “Gratificaties en activiteiten die een sterke betekenis voor ons hebben, zijn beter bestand tegen de effecten van hedonische adaptatie. Interessant is dat hoe meer we ons bezighouden met gratificaties, hoe meer we ervan genieten. Dit zijn activiteiten die meer inspanning en denkwerk vereisen, maar de beloning is ook hoger. Hoe meer we ons ermee bezighouden, hoe meer we ervan genieten. Gratificaties omvatten activiteiten die vaak worden beschouwd als hobby’s, zoals het creëren van kunst, of het leren van een vaardigheid zoals karate.” Betekenisvolle activiteiten gaan meestal gepaard met een vorm van altruïsme en hebben vergelijkbare langdurige positieve effecten op geluk, vrede en welzijn.

Een andere wetenschappelijk onderbouwde methode om hedonische adaptatie tegen te gaan en dankbaarheid te bevorderen is het bijhouden van een dagboek over dingen waar je dankbaar voor bent. In een onderzoek uitgevoerd door Robert Emmons en Michael McCullough werden deelnemers in groepen verdeeld en gevraagd om wekelijks te schrijven over dingen waar ze dankbaar voor waren, dingen die hen irriteerden of dingen waar ze neutraal tegenover stonden. Na 10 weken was de groep die over dankbaarheid had geschreven hoopvoller en positiever over hun leven, sportten ze meer en gingen ze minder naar de dokter dan de andere groepen.

De moeite die we steken in het oefenen van dankbaarheid werpt veel vruchten af omdat een groter bewustzijn van het goede om ons heen alle aspecten van het leven vreugdevoller en bevredigender maakt. Door kunst, het bijhouden van een dagboek, mindfulness en zinvolle activiteiten kunnen we uitstijgen boven de dagelijkse sleur die ons bewustzijn en onze waardering voor de mooie geschenken van het leven en het geschenk van het leven zelf dreigt uit te hollen.

Gepubliceerd door The Epoch Times (28 december 2024): Gratitude: How and Why to Practice This Key to a Happy Life

Sorry, Elon, je hebt het 100 procent mis over Taiwan

9 januari 20259 januari 2025 door GORDON CHANG

Oorspronkelijk gepubliceerd door Gatestone Institute

Commentaar

“Vanuit hun standpunt is het misschien vergelijkbaar met Hawaï of iets dergelijks, als een integraal deel van China dat toevallig geen deel uitmaakt van China, vooral omdat… de Amerikaanse Pacific Fleet elke poging tot hereniging met geweld heeft tegengehouden,” zei Elon Musk, in september op de All-In Summit in Los Angeles, toen hij verwees naar Taiwan.

In mei sprak Musk met CNBC over hetzelfde onderwerp. “Het officiële beleid van China is dat Taiwan moet worden geïntegreerd”, vertelde hij in de uitzending aan David Faber. “Men hoeft niet tussen de regels door te lezen. Je moet alleen de regels lezen.” En toen verklaarde de rijkste man ter wereld het volgende: “Ik denk dat er een zekere onvermijdelijkheid in de situatie zit.”

Musk is briljant als het erom gaat te voorzien in wat de wereld nodig heeft, maar hij weet duidelijk niet veel over Taiwan. Zijn conclusies konden er niet verder naast zitten.

Om te beginnen kan de Volksrepubliek China zich niet “herenigen” met Taiwan. Het communistische regime heeft de eilandrepubliek nooit geregeerd.

In feite heeft geen enkele Chinese heersende groep ooit de onbetwistbare soevereiniteit over het eiland gehad.

“Het leiderschap van de Chinese Communistische Partij beweert dat Taiwan ‘al sinds mensenheugenis’ deel uitmaakt van China,” vertelde Gerrit van der Wees, een voormalig Nederlands diplomaat die de geschiedenis van Taiwan doceert aan de George Mason University. “Nader onderzoek toont echter aan dat dit gewoon niet het geval is.”

De partij verwijst graag naar de Ming-dynastie, merkt Van der Wees op, maar de Ming-heersers beschouwden Taiwan als “buiten ons grondgebied” en hadden er geen bezwaar tegen dat de Nederlanders Fort Zeelandia bouwden of dat de Nederlandse East India Company zeggenschap kreeg over een deel van Taiwan.

Peking claimt ook dat de Qing-dynastie heerste over Taiwan, maar de Qings hebben nooit de controle gehad over de bergachtige ruggengraat van het eiland, die ongeveer de helft van het eiland beslaat. Bovendien beschouwden de Chinezen de Mantsjoe Qings, die de Ming-dynastie ten val brachten, als buitenlanders. Ja, de Qing-dynastie verklaarde Taiwan tot “Provincie van China”, maar die provinciale status duurde slechts acht jaar. In 1895 stonden ze Taiwan af aan Japan in het Verdrag van Shimonoseki.

Van 1928 tot 1943 erkende de Communistische Partij zelf dat Taiwan een staat was die los stond van China.

Chiang Kai-shek was zeker Chinees en hij controleerde zeker het hele gebied van Taiwan, maar het Verdrag van San Francisco uit 1951, dat de meeste juridische kwesties uit de Tweede Wereldoorlog in Azië oploste, verleende zijn Kuomintang-regime geen soevereiniteit.

De mensen op het eiland zien zichzelf niet als “Chinezen”. “China” komt voor in de naam van hun staat, maar dat komt omdat Chiang Kai-shek, die de Chinese Burgeroorlog verloor, het ‘vasteland’ ontvluchtte en zich op het eiland vestigde. Zijn Kuomintang-partij verstevigde haar heerschappij met het meedogenloze “Witte Terreur” van 1949 tot 1992. Door de decennialange wreedheid, onderdrukking en discriminatie werd het gevoel van Taiwanese identiteit onder de bevolking versterkt.

In enquêtes ivm zelfidentificatie ontkent vandaag de dag over het algemeen ongeveer twee derde van de Taiwanese bevolking dat ze “Chinees” zijn. In een onderzoek van het Pew Research Center dat vorig jaar tussen juni en september werd uitgevoerd, zei 67 procent van de Taiwanezen dat ze “voornamelijk Taiwanees” zijn. Slechts 3 procent – voornamelijk degenen die met Chiang meekwamen of hun nakomelingen – zag zichzelf als “voornamelijk Chinees”.

Het slechte nieuws voor de Chinese machthebbers zijn de vooruitzichten van de jongere leeftijdsgroepen. Van de 18- tot 34-jarigen ziet 83 procent zichzelf als Taiwanees en 1 procent als Chinees. Taiwan heeft al een gevoel van identiteit ontwikkeld dat los staat van China.

Het voorbeeld van Hawaï dat Musk gebruikt, is leerzaam. In zowel Hawaï als Taiwan domineerden ingeweken buitenlanders een inheemse samenleving. Het cruciale verschil is dat de lokale inwoners van Hawaï uiteindelijk de vereniging met de Verenigde Staten accepteerden. In het geval van Taiwan blijven de lokale bewoners de eenwording met China afwijzen.

Die afwijzing weerlegt de bewering van Musk over onvermijdelijkheid.

In de loop van menselijke gebeurtenissen is niets onvermijdelijk.

Bovendien zijn er obstakels voor een hereniging. Zo zal China het niet opnemen tegen de Verenigde Staten als president Donald Trump duidelijk maakt dat hij Taiwan zal verdedigen. Het is onwaarschijnlijk dat Chinese leiders een oorlog zullen beginnen, zelfs als ze denken dat ze uiteindelijk zullen zegevieren, vooral wanneer het aantal slachtoffers ook aan Chinese kant in de honderdduizenden kan lopen. Alleen al voor die reden is een Chinese invasie niet “onvermijdelijk”.

Trump weigert echter een duidelijke intentieverklaring af te leggen. Hierdoor blijft China gissen.

Trump lijkt ook afkerig te zijn van slachtoffers en ging er prat op dat hij tijdens zijn eerste presidentiële termijn oorlogen uit de weg bleef. Als China Taiwan zou aanvallen, zou de 47e president, geadviseerd door Musk, er misschien voor kiezen om afzijdig te blijven.

Als Xi Jinping denkt dat Trump Taiwan niet zal verdedigen, zal hij dan aanvallen? Er zijn nog andere factoren die China ervan weerhouden om zich aan een aanval te wagen. Ten eerste wordt de Volksrepubliek zwakker – de Chinese economie gaat sterk achteruit – waardoor het idee van onvermijdelijkheid achterhaald is.

Ook moet het Chinese leiderschap er zich van bewust zijn dat een oorlog extreem impopulair zou zijn bij het Chinese volk – en dat geldt nog des te meer voor een oorlog tegen Taiwan. Hoewel de inwoners van Taiwan zichzelf niet als “Chinezen” beschouwen, doen de mensen in China dat wel, als gevolg van de eindeloze indoctrinatie van de Communistische Partij. De Chinezen in China – zowel ambtenaren als gewone mensen – geloven dat “Chinezen geen Chinezen doden”.

Bovendien is het Chinese leger, dat geteisterd wordt door ‘zuiveringen’ en zelfmoorden, niet in een staat van paraatheid die het toelaat om vijandelijkheden te beginnen met een invasie van Taiwan. Xi vertrouwt geen enkele generaal of admiraal voldoende om hem de volledige controle over het Volksbevrijdingsleger te geven. Indien Peking een gecombineerde lucht-land-zee operatie tegen Taiwan zou beginnen, dan zou dat echter wel nodig zijn. Xi lijkt zijn steun in het leger te verliezen en hij is niet van plan om van één van de hooggeplaatste militairen de machtigste figuur in China te maken, door hem of haar de controle over vrijwel alle strijdkrachten te geven.

Ja, de Amerikaanse Pacific Fleet staat mogelijk een Chinese invasie in de weg, maar de echte obstakels zijn de omstandigheden in China en de vele eeuwen geschiedenis, traditie en cultuur.

Dus, met alle respect, mijnheer Musk: China is China, Taiwan is Taiwan en Taiwan, hoewel het dicht bij China ligt, is niet China.

Opvattingen in dit artikel zijn meningen van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de opvattingen van The Epoch Times.

Gepubliceerd door The Epoch Times (5 januari 2024): Sorry, Elon, You Are 100 Percent Wrong on Taiwan

Hoe ‘de rijken haten’ en de CCP-onderdrukking steunen New York heeft bereikt

8 januari 2025 door TANG YUAN

Commentaar

De New York Times heeft onlangs artikels gepubliceerd waarin Shen Yun en Falun Gong belasterd worden. In een recent artikel wordt beweerd dat Shen Yun Performing Arts een vermogen van 266 miljoen dollar heeft opgebouwd. Vervolgens vermeldt het artikel onjuiste beweringen om financiële problemen binnen Shen Yun te suggereren en op die manier de oprichter van Falun Gong en haar beoefenaars aan te vallen.

Misschien geloven de meesterbreinen achter deze mediacampagne dat het stigmatiseren van Falun Gong vanuit een economisch en financieel perspectief de meest rendabele en impactvolle benadering is. Ze realiseren zich niet dat ze in wezen de anti-rijkdomretoriek van de Chinese Communistische Partij herhalen en verspreiden in de Verenigde Staten en de vrije wereld, als een poging om Falun Gong op internationaal niveau te onderdrukken.

De oorsprong van de CCP-retoriek ”de rijken haten”

In de propaganda van de Chinese Communistische Partij (CCP) is de wereld puur materieel. Terwijl communisten materialisten zijn die nergens voor terugdeinzen om rijkdom en grondstoffen in handen te krijgen.

De opkomst van de CCP was gebaseerd op geweld, plundering en vernietiging. Vanaf de zogenaamde landhervormingscampagnes van de jaren 1920 en 1930, waarbij ze land in beslag namen van landheren, tot de zogenaamde socialistische transformatiebewegingen van de jaren 1950 en 1960, en zelfs in de huidige publiek-private hybride economie, zijn hun acties gekenmerkt door geweld, leugens en bloedvergieten.

In de Oosterse filosofie zei de confucianistische filosoof Mencius ooit: “De wijze van de mensen is deze: Als ze een zeker welzijn hebben, zullen ze een vast hart hebben; als ze geen zeker welzijn hebben, hebben ze geen vast hart.”

In het westerse denken stelde John Locke, een Engelse filosoof en arts, ooit dat macht niet geprivatiseerd mag worden en dat eigendom niet gemeenschappelijk mag zijn, anders zou de mensheid de poorten van het onheil binnengaan.

Deze tijdloze waarheden, geworteld in universele waarden, vinden al eeuwenlang een diepe weerklank bij mensen.

Bovendien wordt in veel op religie gebaseerde tradities algemeen geloofd dat iemands rijkdom of armoede in dit leven het resultaat is van karma uit vorige levens. Het opbouwen van deugdzaamheid en goede daden in een vorig leven leidt tot roem, rijkdom en zegeningen in dit leven. Het begaan van zonden en het opstapelen van kwaad brengt ongeluk en lijden. Men gelooft dat de grootste zondaars, degenen die niet meer te redden zijn, afdalen naar de hel om hun karmische schulden af te lossen.

Toen kwam de CCP, vastbesloten om hemel en aarde op hun kop te zetten, de wereld te misleiden en te plunderen, en roven en moorden stoutmoedig te verpakken als heroïsche daden om het lijden te verlichten en “de hele mensheid te bevrijden”. Om meer mensen te winnen voor hun kwaadaardige politieke campagnes, moesten ze een aantal misleidende doctrines creëren, de waarheid op zijn kop zetten, leugens verspreiden en harten en geesten manipuleren.

Allereerst stond het atheïsme centraal. “Het communistische volkslied ‘The Internationale’ verkondigt stoutmoedig: ‘We willen geen neerbuigende verlossers die over ons regeren vanuit een oordeelszaal’. Mao Zedong vergeleek zichzelf met zowel Qin Shi Huang (de alom gerespecteerde eerste keizer van China) als Karl Marx door te verklaren: “Ik ben een monnik die een paraplu vasthoudt – wetteloos en roekeloos,” waarbij hij zichzelf vergeleek met een monnik onder een paraplu, wat letterlijk “haarloos” betekent en tegelijkertijd een Chinese woordspeling is voor wetteloos, waaruit blijkt dat hij geen respect had voor wet en orde.

Tijdens de Culturele Revolutie werd de traditionele Chinese cultuur vernietigd. Confucianisme, boeddhisme en taoïsme werden uitgeroeid en de eerbied van de mensen voor de hemel en het geloof in het goddelijke werden uitgeroeid. Dit verpletterde de morele basis en de ethische waarden van de samenleving. Vanaf dat moment, gehersenspoeld door het atheïsme, voelden veel Chinezen zich vrij om zonder aarzelen allerlei wandaden te begaan.

Ten tweede promootte de CCP de ideologie van de klassenstrijd. Na haar Negende Partijcongres in 1969 verankerde de CCP “klassenstrijd als de centrale taak” in haar partijgrondwet. Mao Zedong verklaarde openlijk: “We kunnen nu meteen beginnen te praten over klasse en klassenstrijd. We moeten er elk jaar, elke maand, elke dag over praten” en “Klassenstrijd werkt als een tovermiddel”. De CCP verdeelde de mensen in twee hoofdcategorieën: “het volk” en “de klassenvijanden”, waarbij de definitie van “klassenvijanden” mettertijd veranderde. In het verleden waren het landheren, rijke boeren, contrarevolutionairen en rechtsen. Tegenwoordig is het Falun Gong. Morgen kan iedereen als vijand worden bestempeld. Deze strategie zet mensen tegen elkaar op, zaait verdeeldheid en kweekt haat.

Tot slot is de retoriek van de CCP die het meest effectief is in het misleiden en ophitsen van mensen het communistische ideaal van een utopische samenleving gebaseerd op “verdeling naar behoefte”. Het Communistisch Manifest stelt openlijk: “De theorie van de communisten kan in één zin worden samengevat: Afschaffing van privébezit.”

Om dit te bereiken hanteerde de CCP de theorie van “uitbuiting”, door te beweren dat rijkdom bezitten inherent slecht is. Ze verspreidden slogans als “Zelfs de hanen in de tuin van een landheer kraaien om middernacht” en “Elke porie van het lichaam van een kapitalist druipt van bloed en vuil”. Ze mobiliseerden boeren om hun grieven te ventileren, zaaiden haat en lanceerden politieke campagnes om de rijken te beroven, landheren te elimineren en bezittingen in beslag te nemen. Landheren werden gedemoniseerd en uitgeroeid, terwijl kapitalisten tot wanhoop werden gedreven. Sommigen werden zelfs gedreven tot zelfmoord door van een gebouw te springen. Meer dan een halve eeuw lang zat deze haat tegen de rijken diep ingebakken in het denken van het Chinese publiek.

Het zogenaamde hervormings- en openstellingsbeleid na Mao’s dood was slechts een verbeterde versie van misleiding. Het exploiteerde buitenlandse investeringen en het zuurverdiende geld van gewone mensen om de CCP-elite te verrijken. Aan de ene kant bleven ze rooskleurige beelden schetsen van een betere toekomst voor de massa, terwijl ze aan de andere kant corruptie omarmden als een bestuursstrategie en geen genade toonden bij het onderdrukken van particuliere ondernemingen.

Tot op de dag van vandaag zwaait de CCP met het vaandel van “gemeenschappelijke welvaart” terwijl ze wereldwijd haar pijlen richt op rijke Chinese burgers. Uiteindelijk is het doel ofwel om hun slinkende macht te consolideren ofwel om hun eigen zakken te vullen.

Het succes van Shen Yun: Een wonder en een weerspiegeling van traditionele opvattingen over rijkdom

Shen Yun is anders dan de meeste andere podiumkunstgroepen in de wereld. Het is niet afhankelijk van bedrijfssponsoring, overheidsfinanciering of donaties van leden. In plaats daarvan heeft Shen Yun een uniek succesmodel ontwikkeld, volledig gedreven door kunst van wereldklasse en diep gewortelde traditionele waarden, een opmerkelijk voorbeeld voor hedendaagse podiumkunstorganisaties.

In China’s 5000 jaar van rijke traditionele cultuur zijn er talloze verhalen van edele personen die op een integere manier rijkdom vergaarden en die op een deugdzame manier gebruikten. Een lichtend voorbeeld is Guan Zhong, een beroemde premier van de staat Qi meer dan 2000 jaar geleden. Hij was niet alleen een visionair staatsman, maar ook een meester in het bereiken van financiële onafhankelijkheid. Een ander voorbeeld is Fan Li, ook bekend als Tao Zhu Gong, de grondlegger van de Chinese handel. Nadat hij koning Goujian had geholpen om de staat Wu te veroveren, werd Fan Li drie keer rijk en gaf hij zijn fortuin drie keer weg, waarmee hij het traditionele Chinese zakenprincipe uitdroeg dat rijkdom ten goede moet komen aan het volk. Zijn verhaal weerspiegelt het traditionele Chinese geloof dat deugd en rijkdom hand in hand gaan.

Als non-profit organisatie is Shen Yun toegewijd aan het doen herleven van de traditionele Chinese cultuur. Door een niet aflatende inspanning heeft het op eigen kracht een internationaal bekend merk opgebouwd. Shen Yun biedt ook uitgebreide ondersteuning aan haar personeel en helpt bij het financieren van Fei Tian Academy of the Arts en Fei Tian College, die alle studenten volledige studiebeurzen aanbieden, ter waarde van ongeveer 50.000 dollar per jaar, inclusief kost en inwoning.

Deze acties zijn een moderne uitdrukking van de traditionele Chinese kijk op rijkdom – rijkdom verdienen en gebruiken met deugdzaamheid – en zijn volledig in overeenstemming met de Amerikaanse wetten.

Toch is het ongelooflijke succes van Shen Yun door The New York Times omgebogen in beweringen over “uitbuiting” en “religieus fanatisme”. Zou deze kwaadaardige aanval een voorbeeld kunnen zijn van de propagandaoorlog van de CCP in New York?

Laten we eens kijken naar de voorbeelden van verlichte leraren door de geschiedenis heen. Traditionele religies gaan allemaal gepaard met geven. Toen Jezus predikte, accepteerde hij donaties van zowel de rijken als de armen. Een arme weduwe schonk haar enige geld aan Jezus en werd geprezen voor haar geloof. De weduwe van Zarefath hielp de profeet Elia met een handvol meel en een beetje olie, en haar voorraden hielden het op wonderbaarlijke wijze veel langer vol. Een jongen gaf zijn vijf broden en twee vissen aan Jezus en niet alleen had hij geen honger, maar Jezus verrichtte ook een wonder door er 5000 mensen mee te voeden. Confucius rekende ook collegegeld voor zijn lessen en toen hij door verschillende staten reisde om zijn ideeën te verspreiden, werden zijn onkosten gedekt door de inkomsten van zijn discipel Zigong.

Je hoort niemand Jezus of Confucius beschuldigen van winstbejag of hun financiën in twijfel trekken. Integendeel, Judas, die Jezus verraadde voor 30 zilveren munten, is voor altijd verdoemd in de geschiedenis als een symbool van schande.

De atheïsten van de CCP kunnen deze traditionele waarden echter niet begrijpen. In hun ogen draait alles om geld en macht. Ze gebruiken geld om anderen te verleiden en gebruiken macht om afwijkende meningen de kop in te drukken.

The New York Times helpt de CCP met haar onderdrukking

The New York Times probeert met haar valse artikels lezers te misleiden door hen te laten geloven dat de oprichter van Falun Gong rijkdom vergaart. Dit is dezelfde tactiek die de CCP 25 jaar geleden gebruikte bij het begin van de vervolging van Falun Gong – een strategie die al lang gefaald heeft. Als elke Falun Gong-beoefenaar slechts 10 dollar zou doneren aan de oprichter, leraar Li Hongzhi, zou hij inderdaad miljardair zijn. Maar de waarheid is dat hij nooit donaties van zijn discipelen heeft geaccepteerd, ook al hebben zijn leringen miljoenen mensen gezond gemaakt en talloze terminaal zieke patiënten geholpen te herstellen.

Toen leraar Li lezingen en seminaries gaf in China in de vroege jaren 1990, waren de ticketprijzen de laagste van alle qigongevenementen in die tijd, ondanks druk van de Qigong Associatie van de overheid om ze te verhogen. Leraar Li wilde meer mensen helpen en hield rekening met de financiële situatie van zijn studenten door de prijzen betaalbaar te houden.

Door de geschiedenis heen zijn er spirituele leraren verschenen in een moreel gedegenereerde wereld om de waarheid te onderwijzen, de karmische lasten van anderen te dragen en mensen terug te leiden naar hun oorspronkelijke, deugdzame zelf. Zulke figuren verdienen respect en het is altijd normaal – en geoorloofd – geweest dat zij giften of donaties aannemen. Dit is ook in harmonie met de goddelijke wetten.

Maar onze grootse leraar koos ervoor om dit niet te doen. In plaats daarvan leeft hij van zijn eigen royalty’s van zijn boeken en leert hij zijn discipelen om scholen en non-profitorganisaties te runnen die ten goede komen aan de gemeenschap. Waarom verdraait The New York Times dit deugdzame gedrag dan in beweringen over “uitbuiting”? Is dit geen exacte kopie van de lastertactieken van de CCP en een uitbreiding van haar transnationale vervolgingsbeleid?

De CCP heeft de Verenigde Staten altijd bestempeld als het “kwaadaardige kapitalistische rijk” en heeft Falun Gong altijd behandeld als haar grootste vijand. De uitbreiding van het vervolgingsbeleid naar Amerikaans grondgebied is niet alleen een belangrijk onderdeel van de wereldwijde strategie van de CCP, maar ook een doel dat al heel lang geleden is gesteld.

En nu kiest The New York Times, die geniet van de vrijheid van meningsuiting in Amerika, ervoor om het spirituele geloof van Falun Gong-beoefenaars in diskrediet te brengen en Shen Yun Performing Arts te belasteren. Door dit te doen is het onbewust een instrument geworden van de transnationale campagne van de CCP tegen godsdienstvrijheid. Hoe tragisch en beschamend.

Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd op Minghui.org en is vertaald uit het Chinees.

Opvattingen in dit artikel zijn meningen van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de opvattingen van The Epoch Times.

Gepubliceerd door The Epoch Times (4 januari 2025): How ‘Hating the Rich’ and Supporting CCP Oppression Has Arrived in New York

Meta beëindigt ‘Fact-Checking’ programma in de VS, introduceert ‘Community Notes’ in de stijl van X

8 maart 20257 januari 2025 door ZACHARY STIEBER

Meta beëindigt haar fact-checking programma in de Verenigde Staten en vervangt dit door community notes, vergelijkbaar met het systeem dat wordt gebruikt door het sociale mediaplatform X van Elon Musk, zo kondigde het bedrijf aan op 7 januari.

Nadat president Donald Trump in 2016 werd verkozen, begon Meta met een fact-checking programma. Als onderdeel van dat programma werden bepaalde onderwerpen door derden opgevolgd, die berichten soms verwijderden of markeerden.

“Het is tijd om terug te keren naar onze wortels rond vrije meningsuiting op Facebook en Instagram”, zei Meta CEO Mark Zuckerberg in een video.

De fact-checkers “zijn te politiek bevooroordeeld geworden en hebben meer vertrouwen vernietigd dan ze hebben gecreëerd, vooral in de VS,” zei Zuckerberg.

Community notes zijn gebaseerd op feedback van gebruikers. Opmerkingen die een bepaald aantal stemmen krijgen van mensen met verschillende ideologieën worden weergegeven onder de berichten.

De opmerkingen “stellen de verschillende gemeenschappen in staat om te beslissen wanneer berichten mogelijk misleidend zijn en meer context nodig hebben, en mensen met verschillende perspectieven beslissen welk soort context nuttig is om te tonen aan andere gebruikers,” zei Joel Kaplan, hoofd Global Affairs van Meta, in een blogpost van 7 januari.

Meta, dat Facebook, Instagram, Threads en WhatsApp bezit, vereenvoudigt ook zijn inhoudsbeleid door regels over onderwerpen als immigratie en geslacht te schrappen.

De regels “sluiten gewoon niet aan bij het mainstream discours”, aldus Zuckerberg. “Wat begon als een beweging om meer inclusief te zijn, is steeds vaker gebruikt om meningen de mond te snoeren en mensen met andere ideeën buiten te sluiten. En het is te ver gegaan.”

Hij voegde er later aan toe: “Ik wil ervoor zorgen dat mensen hun ervaringen en overtuigingen kunnen delen op ons platform.”

Meta zal nog steeds op dezelfde manier handelen als het gaat om ernstige schendingen ivm onderwerpen zoals drugs. Maar het bedrijf zal enkel optreden tegen berichten die als minder ernstige schendingen worden beschouwd wanneer mensen het bericht rapporteren. In het verleden gebruikte Meta haar systemen om het platform te scannen op overtredingen en ondernam actie tegen berichten die het beleid schonden.

Als gevolg van de geplande veranderingen zullen minder berichten worden verwijderd, en zal ook het aantal onbedoelde verwijderingen verminderen, zei Zuckerberg.

“Zelfs als ze per ongeluk maar één procent van de berichten censureren, zijn dat miljoenen mensen. En we hebben een punt bereikt dat er gewoon te veel fouten worden gemaakt en dat er te veel wordt gecensureerd,” zei Zuckerberg.

Meer politiek

Meta is grotendeels gestopt met het tonen van politieke inhoud aan gebruikers, op basis van feedback van gebruikers.

“We zullen inhoud over politiek niet proactief aanbevelen op Instagram en Threads,” zei het bedrijf in 2024.

Mensen hebben Meta-functionarissen onlangs verteld dat ze meer politieke content willen zien, volgens Zuckerberg, dus Meta zal politieke content geleidelijk terugbrengen in de feeds.

“We willen geen obstakel vormen tussen de mensen en de berichten die ze waardevol vinden. We hebben de afgelopen jaren verschillende benaderingen van politieke inhoud getest en we gaan de politieke inhoud vanaf nu meer behandelen als andere soorten inhoud op onze platforms,” zei Meta in een verklaring.

Dit betekent onder andere dat politieke berichten zullen aanbevolen worden aan gebruikers die signalen afgeven dat ze dergelijke content willen zien, aldus Kaplan.

Meta verplaatst ook zijn content moderatieteam van Californië, waar het bedrijf is gevestigd, naar Texas. De hoop is dat de verschuiving zal helpen om het vertrouwen in het team te herstellen, aldus Zuckerberg.

Zuckerberg, die onlangs een ontmoeting had met Trump, zei ook dat Meta met Trump zal samenwerken om tegengas te geven aan regeringen wereldwijd die mensen willen censureren, waaronder de Chinese Communistische Partij. Zuckerberg zei dat het moeilijk is geweest tijdens de regering Biden, omdat zelfs de Amerikaanse regering heeft gepleit voor censuur, wat volgens hem andere regeringen heeft “aangemoedigd”.

“Ik kijk uit naar het volgende hoofdstuk,” zei Zuckerberg.

Trump ging in op de opmerkingen van Zuckerberg tijdens een persconferentie op 7 januari in Mar-a-Lago en noemde het “een erg goede nieuwsconferentie”.

“Eerlijk gezegd denk ik dat ze een lange weg hebben afgelegd, Meta, Facebook,” zei hij. “Ik denk dat ze van ver zijn gekomen. Ik heb de conferentie gezien. De man was erg indrukwekkend.”

Toen hem werd gevraagd of hij dacht dat de verandering een directe reactie was op de bedreigingen die hij in het verleden had geuit, zei de gekozen president: “Waarschijnlijk.”

T.J. Muscaro heeft bijgedragen aan dit verslag.

Gepubliceerd door The Epoch Times (7 januari 2025): Meta Ends Fact-Checking Program in US, Introduces X-Style Community Notes

Een blik in het dagelijks leven en werk van de stichter van Falun Gong

10 januari 20256 januari 2025 door CONNIE WU

Connie Wu is een videograaf die documentaires maakt en sinds 2006 op het hoofdkantoor van Shen Yun werkt.

De oprichter van Falun Gong, Hongzhi Li, heeft zich jarenlang op de achtergrond gehouden. Onlangs publiceerde The New York Times echter tendentieuze en misleidende berichten over een reeks bedrijven die door Falun Gong beoefenaars werden opgericht, zoals Shen Yun Performing Arts en The Epoch Times, waardoor de heer Li opnieuw in de schijnwerpers kwam te staan.

Toch is het beeld dat ze schetsen van dhr. Li erg fragmentarisch en de indrukken die ze geven vertonen geen gelijkenis met de spirituele leider die ik ken en met wie ik bijna 20 jaar heb samengewerkt. En ik ben niet de enige, dus ben ik met een aantal mensen gaan praten die, net als ik, jarenlang met dhr. Li hebben samengewerkt, zodat we enkele van onze observaties kunnen delen.

Een grootse visie krijgt vorm in New York

In 1999 lanceerde de Chinese Communistische Partij (CCP) een nationale campagne van massale opsluitingen, geweld en belastering van Falun Gong, een vervolging die nu al meer dan een kwart eeuw duurt. Ontelbare Falun Gong beoefenaars in China hebben hun baan, eigendom, vrijheid of zelfs hun leven verloren. Veel kinderen van wie de ouders Falun Gong beoefenden, zijn wees geworden. In 2001 bouwden Falun Gong beoefenaars in Noord-Amerika Dragon Springs in een afgelegen berggebied meer dan 80 mijl ten noordwesten van Manhattan, om Falun Gong beoefenaars – vooral weeskinderen – die uit China gevlucht waren, een veilige plaats te bieden. Het terrein werd grotendeels ontwikkeld door vrijwilligers.

Sinds de oprichting is Dragon Springs geregistreerd als religieuze tempel. In de daaropvolgende jaren werden de Fei Tian Academy of the Arts, het Fei Tian College en Shen Yun Performing Arts opgericht in Dragon Springs. Ze zijn opgericht om de authentieke Chinese cultuur, die bijna vernietigd was door de CCP, nieuw leven in te blazen en tevens om deze cultuur te onderwijzen aan de volgende generatie en de culturele schatten met de wereld te delen. Deze instellingen zijn allemaal religieus van aard en voorzien Falun Gong beoefenaars van een mogelijkheid om volgens hun geloof te leven en het uit te drukken. Bovendien speelt Shen Yun een sleutelrol in het blootleggen van de vervolging van Falun Gong in China en is het een ode aan de veerkracht van de mensen in China, die zich vreedzaam verzetten tegen tirannie. Als gevolg hiervan werd Dragon Springs een plaats waar Falun Gong beoefenaars leefden, werkten, studeerden en hun geloof beoefenden.

Een eenvoudig leven van spirituele begeleiding

Als oprichter van Falun Gong en artistiek directeur van Shen Yun Performing Arts, begeleidt de heer Li wereldwijd de spirituele praktijk van Falun Gong beoefenaars (meestal door middel van schriftelijke lezingen, die online gepubliceerd worden) en voorziet hij Shen Yun van een artistieke visie. Dhr. Li heeft echter geen administratieve functie in een van de organisaties of projecten die door Falun Gong beoefenaars zijn opgezet, noch heeft hij de leiding over hun dagelijkse activiteiten. En het meest opmerkelijke is dat dhr. Li nooit enige compensatie heeft ontvangen van deze organisaties. Zelfs met Shen Yun, waaraan hij belangrijke artistieke leiding heeft gegeven, heeft dhr. Li volledig op vrijwillige basis zijn bijdrage geleverd.

Toen ik voor het eerst de beschuldigingen in The New York Times las over de vermeende levensstijl van dhr. Li, zocht ik George Xu op, de voorzitter van Dragon Springs, die al vele jaren samenwerkt met dhr. Li. De heer Xu zegt dat je alleen maar hoeft te kijken naar hoe dhr. Li leeft om de waarheid te kennen. “Dhr. Li woont… eigenlijk in een slaapzaal. Hij heeft geen bezittingen of auto en zijn dagelijks leven is heel eenvoudig,” legt dhr. Xu uit. “Afgezien van een boekenplank is zijn leefruimte helemaal kaal. Het is behoorlijk basic.”

Toen ik dhr. Xu vroeg naar de bron van inkomsten van dhr. Li, glimlachte hij en schudde zijn hoofd: “Hij heeft nooit een cent ontvangen van een Falun Gong project of organisatie. In feite is zijn enige bron van inkomsten de royalty’s van Falun Gong boeken of gerelateerd intellectueel eigendom,” legt dhr. Xu uit. “En vergeet niet dat al deze boeken, video’s en dingen ook gratis beschikbaar zijn op het internet, dus … dhr. Li is duidelijk niet bezig met het maximaliseren van zijn inkomen.”

Toen ik dhr. Xu vroeg naar enkele van zijn dagelijkse gewoonten, begon hij over de eetzaal op de campus te vertellen. “Hij heeft heel eenvoudige eetgewoonten en aanvankelijk at hij met iedereen in de eetzaal,” legt dhr. Xu uit. “Maar toen er steeds meer mensen kwamen, begon hij in zijn kamer te eten om anderen niet te storen.”

“En eerlijk gezegd,” voegde dhr. Xu eraan toe, ”is het niet ongewoon dat hij sommige maaltijden helemaal overslaat omdat hij het zo druk heeft.”

Altijd aan het werk

De heer Kaijin Liang, die al bijna 20 jaar bij Dragon Springs werkt en een van de ingenieurs is, zegt dat het gebruikelijk is om dhr. Li handenarbeid te zien verrichten op de campus.

“De bouw van Dragon Springs is extreem moeilijk geweest. Op veel dagen werkte dhr. Li van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat met ons mee,” zegt dhr. Liang. “Gedurende meer dan 20 jaar, zelfs toen Shen Yun net begonnen was en de begeleiding van dhr. Li op artistiek gebied nodig had, kwam hij wanneer hij ook maar even tijd had naar de bouwplaats om te helpen. Zelfs nu hij meer dan 70 jaar oud is, helpt hij nog steeds met handenarbeid wanneer hij tijd heeft. Soms als ik ’s avonds door de bouwplaats loop, zie ik hem schroeven oprapen, werkplekken schoonmaken, enzovoort.”

Dhr. Liang glimlachte en voegde eraan toe: “Vaak komen Falun Gong beoefenaars naar de bouwplaats om hem vragen te stellen op zoek naar spirituele leiding, en zit hij helemaal onder het zaagsel, zijn mouwen opgerold en zwetend van het werk. Toch stopt hij geduldig en beantwoordt hij deze vragen.”

Toen hij nadacht over sommige beweringen in het Times-rapport over luxeartikelen, lachte Xu: “Ik heb hem nog nooit iets zien geven om merknamen. Zolang de kleren maar passen, dat is het enige dat telt voor hem. In het begin droeg hij kaki broeken. Later ontwierp hij zijn eigen broeken en hielpen een aantal beoefenaars met het maken ervan, zodat ze beter pasten. In feite draagt hij vaak dezelfde uniformen en jassen die aan alle Shen Yun artiesten gegeven worden, dus… is het moeilijk om hem te herkennen in een menigte op de campus.”

Mevrouw Ying Li (geen familie van meneer Li), die de logistiek van Dragon Springs beheert en er al vele jaren vrijwilligerswerk doet, vond dat er veel misverstanden waren over het respect dat dhr. Li op de campus kreeg. “Falun Gong heeft beoefenaars veel voordelen gebracht en iedereen is dhr. Li dankbaar dat hij deze beoefening heeft geïntroduceerd en wereldwijd openbaar heeft gemaakt”, zegt mevr. Li “We respecteren hem ten zeerste en maken dat duidelijk in onze interacties, maar het lijkt erop dat sommige van deze mediaberichten dat proberen te verdraaien en voor te stellen als een overijverige blinde verering.”

“Dit is belachelijk”, voegt mevrouw Li toe. “We zijn niet blind, en al zeg ik het zelf, we zijn behoorlijk geaard. Het feit is dat we uit de eerste hand de wonderen hebben ervaren die Falun Gong heeft verricht voor onze gezondheid, onze energieniveaus, onze relaties met anderen en natuurlijk ons spirituele welzijn, dus natuurlijk hebben we groot respect voor degene die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt, en dat is dhr. Li.

Mevrouw Li geeft echter toe dat sommige mensen een beetje te enthousiast worden. “Ik bedoel, wanneer iets je leven zodanig heeft veranderd zoals Falun Gong dat voor zovelen heeft gedaan, dan zijn er altijd een paar mensen die dhr. Li geschenken willen geven om hun dankbaarheid uit te drukken, maar het punt is: hij heeft nog nooit iets waardevols aangenomen. Soms, wanneer beoefenaars kleine dingen aanbieden zoals thee of voedsel, zal hij ze aanvaarden om hun intenties te eren, maar meestal geeft hij ze kort daarna weg aan andere beoefenaars of studenten.”

Een evenwichtige omgeving

Wat me in de loop der jaren is opgevallen, is dat dhr. Li er een nogal sobere levensstijl op nahoudt, maar dat de omgeving voor de studenten, medewerkers en vrijwilligers van Dragon Springs evenwichtig is, en dat dit ook bewust zo is gedaan.

Dhr. Xu geeft hier een paar voorbeelden van: “Toen er meer westerse mensen naar Dragon Springs kwamen om er te studeren of te werken, heeft het managementteam een bakker ingehuurd om hen te voorzien van eten in westerse stijl.”

“Daarnaast,” voegt dhr. Xu eraan toe, “heeft de school een fitnessruimte, pingpongtafels, biljart tafels, schaakspelen en andere faciliteiten opgezet, waardoor studenten worden aangemoedigd om te sporten en zich bezig te houden met traditionele vormen van vermaak, in plaats van eindeloze uren te verspillen op het internet.”

“Het is allemaal heel verfrissend,” zegt dhr. Xu.

De zaken rechtzetten

William Shi, die al meer dan tien jaar het beveiligingsteam op de campus leidt, is gefrustreerd door de aantijgingen in de media.

“Dhr. Li richt zich op de spirituele ontwikkeling van Falun Gong beoefenaars… ik bedoel, dat is zijn hele leven,” zegt dhr. Shi. “Al het management van de dagelijkse activiteiten wordt overgelaten aan de Falun Gong beoefenaars en eerlijk gezegd … wat de meeste mensen over het hoofd zien is dat hun succes of falen in het doen van deze dingen deel uitmaakt van hun spirituele pad. Het zijn beslissingen die zij moeten nemen, hun pad om te bewandelen. Daarom bemoeit dhr. Li zich niet met de dagelijkse gang van zaken van projecten als The Epoch Times, Ganjing World of andere. Mensen die anders denken begrijpen de rol van spirituele leiders in Oosterse tradities niet of zijn gewoon verkeerd geïnformeerd.”

“Neem bijvoorbeeld The Epoch Times,” voegt dhr. Shi toe. “Ook al bestaat The Epoch Times al meer dan 20 jaar, dhr. Li is er slechts een paar keer op bezoek geweest, en als hij spreekt, is dat altijd om beoefenaars te begeleiden in hun spirituele reis of in het weerstaan van de vervolging.”

Mijn laatste stop was in het kantoor van het managementteam van Shen Yun om met de heer Yu Zhou te spreken en om zijn gedachten te horen.

Dhr. Zhou dacht een tijdje na, terwijl hij uit het raam staarde.

“Toen de CCP voor het eerst Falun Gong begon te vervolgen, verspreidden ze geruchten dat dhr. Li in luxe leefde met herenhuizen en auto’s. Nu herhalen sommige westerse media dezelfde valse verhalen,” merkte Zhou op. “Als Falun Gong beoefenaars die al die jaren naast dhr. Li hebben gewerkt, zijn we persoonlijk getuige geweest van de ontberingen die hij heeft doorstaan en de onbaatzuchtige offers die hij heeft gebracht voor iedereen die Falun Gong beoefent. Natuurlijk wensen we dat dhr. Li een beter leven krijgt. Maar in werkelijkheid geeft hij hier niet veel om. In onze ogen is hij onverschillig voor materiële verlangens en dat is hij altijd gebleven. Hij is helemaal niet de figuur die sommige media van hem hebben gemaakt. Het is echt jammer dat ze dit doen.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (4 januari 2025): A Glimpse Into the Daily Life and Work of Falun Gong’s Founder

Hoe The New York Times het succes van Shen Yun verdraait in het laatste aanvallende artikel

6 januari 20256 januari 2025 door PETR SVAB

NEW YORK CITY – Terwijl de meeste podiumkunstengezelschappen het financieel moeilijk hebben en afhankelijk zijn van subsidies van de overheid of bedrijven, heeft Shen Yun Performing Arts het tij weten te keren door een zelfvoorzienend bedrijfsmodel te hanteren, waardoor het kon uitgroeien van één podiumkunstengezelschap tot acht gezelschappen die nu de wereld rondtoeren.

Het bedrijf werd opgericht door beoefenaars van de spirituele discipline Falun Gong met een missie om de traditionele Chinese cultuur nieuw leven in te blazen. Door middel van haar kunst vraagt Shen Yun ook aandacht voor de vervolging van Falun Gong in communistisch China.

Toch heeft dit artistieke en financiële succes geleid tot herhaalde aanvallen van The New York Times – ten minste negen artikelen tegen het bedrijf in minder dan vijf maanden, waaronder een aantal deze week.

Deze keer stelde The New York Times het bedrijf in een negatief daglicht voor het aanhouden van kasreserves. Het artikel probeerde ook het succes van Shen Yun te verklaren door te zeggen dat sommige Falun Gong-beoefenaars vrijwillig tijd of geld hebben gestoken in het organiseren en promoten van Shen Yun-voorstellingen.

In de openingsparagrafen gaat The New York Times zover om te suggereren dat Shen Yun “misschien” illegaal geld heeft verkregen, maar laat de beschuldiging vervolgens ongefundeerd.

De verslaggevers van The New York Times deden ook onjuiste uitspraken in het artikel en verzwegen voor de lezers dat ze vóór de publicatie op de onjuistheden waren gewezen, zo heeft The Epoch Times vernomen.

“Het is waar dat ons bedrijf opmerkelijk succes heeft ervaren,” zei Shen Yun in een verklaring.

“Het is ook waar dat we in ons eentje het snelst groeiende podiumkunstengezelschap in de Amerikaanse geschiedenis hebben opgebouwd.”

“Wat de [New York] Times helemaal verkeerd ziet, is waarom en, in veel opzichten, hoe we het hebben gedaan.”

Shen Yun is een groot cultureel fenomeen geworden, met elk jaar een nieuwe klassieke Chinese dansproductie die “Het China van voor het communisme” laat zien, zoals de slogan luidt. De dansgroepen, elk begeleid door een orkest, treden elk jaar op voor een wereldwijd publiek van ongeveer een miljoen mensen.

De politie neemt een Falun Gong-beoefenaar gevangen op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking op 1 oktober 2000. Chien-min Chung/AP-foto

Religieuze vervolging bestrijden

Falun Gong, een spirituele discipline die bestaat uit meditatieve oefeningen en onderricht gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, werd immens populair in China tijdens de jaren 1990. In 1999 waren er volgens officiële schattingen tussen de 70 en 100 miljoen mensen die de praktijk volgden. Datzelfde jaar beschuldigde de hoogste leider van de CCP, Jiang Zemin, Falun Gong ervan te concurreren met de officiële communistische ideologie en lanceerde een onderdrukkingscampagne. Het regime begon miljoenen beoefenaars op te pakken en naar gevangenissen en werkkampen te sturen, vaak om er te sterven door marteling of om hun organen te laten verwijderen voor de transplantatie-industrie van het Chinese regime, die toen een hoge vlucht nam.

Een aanzienlijk deel van de Falun Gong-beoefenaars in China en in de rest van de wereld is actief geweest in het onder de aandacht brengen van de vervolging, vaak namens familieleden die in China gevangen zitten of mishandeld worden. Vrijwel al dit werk is op vrijwillige basis gedaan.

“Falun Gong-beoefenaars hebben geprobeerd om zich te organiseren en creatieve en geweldloze manieren gevonden om niet alleen hun familie en gelovigen in China te helpen, maar ook om Chinese mensen en mensen over de hele wereld te helpen niet langer deel te nemen aan de vervolging en om de schadelijke en valse propaganda van de CCP te doorzien,” zei het Falun Dafa Informatie Centrum (FDIC), een non-profit organisatie die de vervolging van Falun Gong volgt.

“Dit komt voort uit het diepgewortelde geloof – dat in veel geloven voorkomt – dat goede daden worden beloond en slechte daden – vooral het gewelddadig vervolgen en doden van onschuldige mensen – worden gestraft, hetzij in dit leven, hetzij na de dood,” verklaarde de groep in een persbericht.

Ondanks de massale schaal van de vervolging in China en de inspanningen van de bevolking om die aan het licht te brengen, waren de nieuwsmedia in Amerika traag om de kwestie op te pikken, op enkele uitzonderingen na, zoals Ian Johnsons serieartikelen over het onderwerp voor The Wall Street Journal die hem in 2001 de Pulitzer Prize opleverde.

Volgens een FDIC-analyse die eerder dit jaar werd gepubliceerd, koos The New York Times voor de tegenovergestelde aanpak en geen verslag te doen van een belangrijk mensenrechtenverhaal. In de beginjaren echode de krant de anti-Falun Gong propaganda van de CCP. Daarna werd de kwestie vrijwel genegeerd, zelfs toen het bewijs van de misstanden toenam.

In de afgelopen jaren heeft de krant zich toegelegd op het regelrecht aanvallen van de Falun Gong-diaspora in de Verenigde Staten, in het bijzonder Shen Yun.

De FDIC plaatste vraagtekens bij de timing van de laatste serie artikelen, die samenvalt met berichten van klokkenluiders dat de CCP een nieuwe campagne is begonnen om Falun Gong in het buitenland te “elimineren”, “ook via berichten in de media van kanalen zonder zichtbare banden met het regime,” aldus de FDIC in een bericht van 30 december.

“De karikatuur van Shen Yun door de Times gaat voorbij aan elk deel van het echte verhaal – een verhaal van bloed, zweet en tranen van dappere mannen en vrouwen die vervolging in China ontvluchtten,” aldus de verklaring van Shen Yun.

Het gebouw van The New York Times in New York City op 5 februari 2024. Samira Bouaou/De Epoch Times

Inspanningen vanuit de basis

Veel Falun Gong-beoefenaars zien het succes van Shen Yun als een doorbraak in het vergroten van het bewustzijn over de voortdurende vervolging, vertelde Gail Rachlin aan The Epoch Times.

Rachlin is een New Yorkse vastgoedmakelaar en voormalig leidinggevende bij American Airlines, FedEx en Hilton. Ze was een van de eerste Falun Gong-vrijwilligers die het Amerikaanse publiek bewust maakte van de problematiek.

“Toen Shen Yun kwam dacht ik: Oh mijn hemel, dit is een ongelooflijke kans om mensen meer te vertellen over wie we zijn,” zei ze.

Met haar achtergrond in het hosten van bedrijfsevenementen bood Rachlin meteen aan om de show in New York te helpen organiseren.

“Shen Yun is onze beste manier om uit te drukken wat er aan de hand is. Het is onze vrijheid die tot uitdrukking komt,” zei ze.

De show ontving lovende kritieken en werd geprezen voor de opbeurende boodschap, het hoge artistiek niveau en de onberispelijke productie. Elk seizoen bevat Shen Yun één of twee dansstukken die de vervolging uitbeelden. De presentatoren delen ook met het publiek dat dit de reden is dat Shen Yun niet in China kan optreden.

Doorgaans zal een groep Falun Gong-beoefenaars die in een bepaald gebied woont Shen Yun uitnodigen, gewoonlijk via een lokale non-profit organisatie, om op te treden in een toptheater in hun regio.

De opbrengst van de kaartverkoop wordt gebruikt om de onkosten van de gastorganisatie te dekken en de gecontracteerde honoraria die aan Shen Yun worden betaald.

In sommige gevallen promootten lokale presentatoren de show op eigen kosten en betaalden zichzelf terug zodra de kaartverkoop begon.

The New York Times gebruikte zo’n geval in Indiana tijdens het seizoen 2017/2018 om onjuist te beweren dat de voorstellingen niet genoeg geld opbrachten voor de gastheren om hun initiële uitgaven terug te verdienen en dat ze jaren later overheidssubsidies gebruikten om dat wel te doen.

De voorzitter van deze organisatie, de Indiana Falun Dafa Association, had de verslaggevers van The New York Times echter via e-mail laten weten dat dit niet waar was, voordat het artikel gepubliceerd werd.

“Ik zou het erg op prijs stellen als u de ‘gegevens’ kunt verstrekken die u gebruikt om deze valse beweringen te doen,” schreef hij, maar hij kreeg nooit antwoord.

De shows waren in feite erg succesvol, verdienden genoeg geld om de onkosten van hetzelfde seizoen te dekken en er kwam geen overheidssubsidie aan te pas, legde hij uit aan The Epoch Times, met een bankafschrift van de non-profit uit 2018 als bewijs.

De verslaggevers van The New York Times namen geen enkel deel van zijn verklaring op in hun artikel.

De verslaggevers beweerden dat Falun Gong-beoefenaars helpen met Shen Yun-shows omdat ze het zien met “religieuze vurigheid” en als een middel om mensen te redden van een “komende apocalyps”.

Shen Yun-dansers tijdens een voorstelling. Met dank aan Shen Yun

De Epoch Times sprak met ongeveer een half dozijn Falun Gong-beoefenaars die eerder Shen Yun-shows hielpen organiseren. Ze wezen allemaal elk gepraat over een apocalyps van de hand.

In plaats daarvan noemden ze drie redenen om de show te steunen. Ze deelden de passie voor de traditionele Chinese cultuur en geloven dat de heropleving ervan, na te zijn vernietigd door de CCP, een waardig doel is.

Ze zien de show ook als spiritueel verheffend voor het publiek.

“Het brengt hoop en helpt mensen om de zachtste plek in hun hart te ontdekken, de vriendelijkheid in hun hart,” zei Xing Chen, die de afgelopen vier jaar Shen Yun-shows in San Antonio heeft georganiseerd.

“Het komt ten goede aan de samenleving, aan de mensheid en dat is iets heel zinvols om te doen, dus ben ik er trots op dat ik daar deel van kan uitmaken.”

Tot slot beschouwden ze de show als een krachtig middel om het bewustzijn over de onderdrukking in China te vergroten.

“Dat is de reden dat we het steunen,” zei Rachlin. “Niet vanwege een of andere dag des oordeels.”

Falun Gong afschilderen als een doemgeloof is een oude propagandaslogan die door de CCP gebruikt werd in de beginjaren van de vervolging. Het is herhaaldelijk ontkracht.

“Het is … verontrustend om te zien dat sommige thema’s in het artikel met schokkende gelijkenis de propaganda van de CCP tegen Shen Yun en Falun Gong weerspiegelen,” zei Shen Yun in haar verklaring.

“Vijfentwintig jaar geleden werden dergelijke verhalen door Peking geformuleerd om ons van onze vrijheden te beroven, ons te ontmenselijken en het zwijgen op te leggen, en mensen tegen ons op te zetten om een landelijke campagne van geweld en moord te vergemakkelijken,” zei het bedrijf.

“Het feit dat precies dezelfde thema’s weer opduiken op de pagina’s van de Times zou de organisatie van de Times, en zeker de lezers, grote zorgen moeten baren.”

De verslaggevers van The New York Times beweerden verder dat een medewerkster van Shen Yun al haar spaargeld gebruikte om apparatuur en een aantal luxeproducten voor Shen Yun en haar personeel te betalen en vervolgens stierf aan kanker omdat ze geen geld had om de behandeling te betalen.

Het bedrijf zei dat de medewerkster door Shen Yun-collega’s werd aangespoord om haar onnodige en soms buitensporige uitgaven te beteugelen en dat haar gebrek aan zorg voor haar gezondheid ook het onderwerp was van bezorgdheid van haar omgeving.

“Na herhaaldelijk zorg te hebben geweigerd, eiste een Shen Yun-medewerker uiteindelijk dat ze naar het ziekenhuis werd gebracht en bracht haar daar zelf naartoe,” stond er.

“Het hele verhaal is hartverscheurend, en haar kinderen hebben ons grootste medeleven, omdat we begrijpen hoeveel pijn ze hebben moeten doorstaan. Dat gezegd zijnde, de vrouw stond uiteraard zelf in voor haar eigen acties en beslissingen, ondanks herhaalde en soms verhitte vermaningen van Shen Yun-personeel.”

Shen Yun Performing Arts groet na de voorstelling in het David H. Koch Theater at Lincoln Center in New York City op 11 januari 2015. Larry Dye/Epoch Times

Een non-profit organisatie voor uitvoerende kunsten runnen

The New York Times probeert te laten uitschijnen dat Shen Yun geld verdient door donaties, subsidies en kostenbesparingen. Maar een blik op de financiën laat een heel ander beeld zien – minder dan 18 procent van de inkomsten kwam in 2023 van giften en bijdragen.

Het financiële succes is voor het overgrote deel te danken aan de sterke kaartverkoop, zo blijkt uit de documenten.

“Zoals veel startende bedrijven waren we in het begin afhankelijk van persoonlijke heldendaden, waaronder een team van vrijwilligers die vooral ’s avonds en in het weekend werkten om onze droom op te bouwen … Toen we bleven groeien, verhoogden we de salarissen en diensten voor ons personeel,” aldus het bedrijf.

Het bedrijf omschrijft de kosten om zijn activiteiten uit te voeren als een “aanzienlijke verantwoordelijkheid gezien de all-inclusive benadering die we onze mensen bieden.”

Het bedrijf zei dat het veel personeelsleden gratis kost en inwoning biedt.

“We helpen ook bij de financiering van de Fei Tian-scholen die onze campus delen, die volledige studiebeurzen bieden voor alle studenten, inclusief kost en inwoning, ter waarde van ongeveer $50.000 per jaar.”

Naarmate het bedrijf zich uitbreidde en de shows aan populariteit wonnen, namen ook de inkomsten toe tot ongeveer $50 miljoen in 2023.

The New York Times vroeg zich af waarom Shen Yun haar geld op een bank bewaart, zonder het uit te geven of te investeren. Maar de publicatie legde niet uit waarom het kwaadaardig zou zijn voor het bedrijf om kasreserves aan te houden. Er werd niet beweerd dat de kasreserves op een of andere manier werden misbruikt.

“We willen zorgen voor een hoog niveau van financiële paraatheid,” zei Shen Yun in haar verklaring.

“In feite waren we in staat om al onze mensen te behouden tijdens de COVID-19-pandemie, zelfs toen we anderhalf jaar niet optraden, en we hebben alle intentie om dat opnieuw te kunnen doen als dat nodig is.”

Het bedrijf benadrukte dat het zijn financiën moet beheren met een langetermijnperspectief.

“De fixatie van The New York Times op de kasreserves van ons bedrijf is misplaatst, misschien gedeeltelijk voortkomend uit een onwetendheid over wat er nodig is om een organisatie als Shen Yun te runnen,” zei het bedrijf.

“In tegenstelling tot de overgrote meerderheid van de podiumkunstengezelschappen in de wereld hebben wij geen bedrijfssponsors, geen reguliere overheidssteun en geen actief donatieprogramma voor leden. We overleven op de ouderwetse manier: door de waarde die ons product de consument brengt.”

Het artikel beschuldigde Shen Yun van het “omzeilen van regels” om een groter deel van de COVID-19-hulpfondsen te krijgen voor de twee seizoenen dat het niet kon optreden vanwege de opgelegde lockdowns en beperkingen.

Shen Yun noemde de beschuldigingen “erg misleidend”.

Shen Yun afschilderen als voornamelijk een geldmachine lijkt irrationeel volgens Rachlin.

“Als je geld wilt verdienen, zijn er veel andere manieren om geld te verdienen,” merkte ze op.

Het is erg moeilijk om rond te komen van de kaartverkoop in de podiumkunsten. Bedrijven zijn meestal maar in staat om genoeg te verdienen om ongeveer de helft van hun kosten te dekken, volgens SMU DataArts, een onderzoeksbureau voor de kunstindustrie.

Shen Yun Performing Arts treedt op in San Francisco in januari 2022. Minghui

Shen Yun ging in 2006 van start met enorme uitdagingen. Het had geen naamsbekendheid, geen thuispodium, geen overheidssteun en geen bedrijfsdonateurs of filantropische sponsors klaarstaan.

Het gezelschap koos ook voor een extreem complexe productiestrategie, met op maat gemaakte kostuums, een geanimeerde achtergrond en een live orkest. Daarnaast koos het ervoor om elk seizoen een gloednieuwe choreografie, kostuums, decorontwerpen en muzikale composities te maken. En het begon in de oververzadigde podiumkunstenscène van New York.

Chen vond het bizar dat The New York Times een schaduw wil werpen op Shen Yun omdat mensen zoals zij er vrijwillig voor werken.

“Mensen leven nu alleen nog maar voor geld, hè?” vertelde ze aan The Epoch Times. “We hebben onze spirituele kant, en we streven iets na dat verder gaat dan het dagelijkse leven, iets ongrijpbaars.”

The New York Times heeft herhaaldelijk geprobeerd te insinueren, zonder bewijs, dat Falun Gong-oprichter Li Hongzhi financieel voordeel heeft gehad van Shen Yun.

Meneer Li, die door Falun Gong-beoefenaars meestal Shifu genoemd wordt – wat leraar of meester betekent – introduceerde Falun Gong aan het publiek in 1992 door middel van een serie seminars door heel China. De belangrijkste leerstellingen van de heer Li werden vervolgens gepubliceerd in de vorm van een boek, “Zhuan Falun”. Het boek werd een nationale bestseller in China, voordat het verboden werd door de CCP, die de boeken in beslag nam en zelfs openbare verbrandingen hield.

Meneer Li heeft soms voordrachten gehouden op conferenties georganiseerd door Falun Gong-beoefenaars, voornamelijk in Noord-Amerika. Verschillende bundels daarvan zijn ook als boek gepubliceerd.

“Meneer Li ontvangt geen inkomsten van bedrijven die gelieerd zijn aan Falun Gong, inclusief Shen Yun, wat een non-profit organisatie is,” zei de FDIC in een verklaring van 30 december.

“Alle Falun Gong-boeken en instructievideo’s zijn ook gratis online beschikbaar in meer dan 40 talen en alle Falun Gong-conferenties zijn gratis bij te wonen. Het is duidelijk dat financieel gewin nooit zijn motivatie is geweest.”

Update: Het artikel is bijgewerkt om de Chinese naam van Xing Chen te gebruiken, die Shen Yun shows heeft helpen organiseren in San Antonio.

Correctie: In een eerdere versie van dit artikel werd de stad waar Xing Chen Shen Yun voorstellingen organiseert verkeerd weergegeven. The Epoch Times betreurt de fout.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (3 januari 2025): How The New York Times Distorts Shen Yun’s Success in Latest Attack Article

Een antwoord aan Falun Gong-critici

5 januari 20255 januari 2025 door TERRI MARSH

Commentaar

Volgens alle relevante criteria is Falun Gong een religie. Falun Gong verschilt in haar geloofssysteem, sociale organisatie of ethische standpunten niet significant van de verschillende reguliere religies die volledige bescherming genieten onder de Amerikaanse en internationale wetgeving. Haar status als religie is erkend door vele regeringen, waaronder die van de Verenigde Staten, en door deskundigen en onderzoeksinstanties die opereren onder de Verenigde Naties, betrokken NGO’s en maatschappelijke organisaties, en door de gemeenschap van academische deskundigen op het gebied van de studie van Chinese religie. In een boek met de titel The Religion of Falun Gong stelt dr. Benjamin Penny, die erkend wordt als een van de meest vooraanstaande autoriteiten op het gebied van Falun Gong en Chinese religie, rechtstreeks dat Falun Gong “diep religieus” is en “op alle betekenisvolle manieren een religie is”. Niets in de leer of de praktijken van Falun Gong suggereert dat het op één of andere manier anders is – of op één of andere manier meer “controversieel” of “politiek” – dan wijdverspreide religies zoals het protestantse christendom, het katholicisme, het Tibetaans boeddhisme, het zenboeddhisme, het taoïsme, het hindoeïsme, enzovoorts. Sterker nog, de praktijken en leerstellingen van Falun Gong vallen precies binnen de religieuze definitietest van alle Amerikaanse gerechtshoven.

Zoals gebed de sleutel is die de hemelpoort opent (Matteüs 6:1-15), is “cultivatie” de praktijk waardoor gelovigen wijsheid, verlichting, verlossing en/of terugkeer naar hun ware, oorspronkelijke zelf bereiken. Door het cultiveren van wat “goed” of “juist” is, assimileren gelovigen zich met Zhen-Shan-Ren (Waarachtigheid-Medededogen-Verdraagzaamheid), de hoogste manifestatie van het metafysische rijk. Zhuan Falun, de “Bijbel” van Falun Gong benadrukt in het bijzonder het cultiveren van mededogen. Andere morele of ethische gedragsnormen omvatten voorschriften zoals goed zijn voor je ouders en kinderen en in alle opzichten rekening houden met anderen, het mijden van moord, jaloezie, lust, woede en haat en, meer in het algemeen, het cultiveren van deugd (“de”). Een beoefenaar die één wordt met de goddelijke schepper is een verlichte – goddelijk.

De cultivatiebeoefening van Falun Gong-beoefenaars wordt geleid door Li Hongzhi, de spirituele leider van de religie. Dit gebeurt onder andere door de publicatie van verschillende boeken en artikels van zijn hand, die door zijn leerlingen als “geschriften” beschouwd worden. Hiertoe behoren niet alleen de “bijbel” van Falun Gong, maar ook verschillende dichtbundels. Zoals de geschriften van Falun Gong duidelijk maken, is de enige rol van Li het begeleiden van het spirituele cultivatiepad van zijn leerlingen, niets meer en niets minder. Talrijke geschriften instrueren de leerlingen om hem niet te behandelen als hoger management of naar hem toe te gaan voor instructies omdat, zoals hij in verschillende lezingen heeft opgemerkt, waaronder een lezing in 2019, “hij niet hun baas is en alleen verantwoordelijk is voor hun spirituele ontwikkeling”. Ze zouden hem zelfs geen “werkgerelateerde” dingen moeten vragen die impliceren dat hij zou zijn wat hij niet is: hun baas.

In een poging om Falun Gong te demoniseren – vaak door het herhalen van de anti-Falun Gong propaganda van de Chinese Communistische Partij – negeren sommige onwetende personen de kernovertuiging van de religie: de beoefenaars moeten ernaar streven waarheidsgetrouw, mededogend en tolerant te zijn; de uiterst sacrale aard van de verzameling tempels in Dragon Springs; de cruciale rol van cultivatie in de beoefening, alsook in de training van de studenten aan Fei Tian Academy en Fei Tian College; en de verlossende component van elke Shen Yun voorstelling. Sommigen gaan zelfs zo ver dat ze het misplaatste gedrag van een paar beoefenaars verwarren met de religieuze praktijk, waarbij ze de fouten van de beoefenaars toeschrijven aan de religie alsof de wandaden van de kruisvaarders of andere misleide personen toegeschreven kunnen worden aan de leer van Jezus of andere spirituele leiders of goden.

Een recent artikel in The New York Times heeft zelfs onware beschuldigingen geuit tegen Shen Yun en/of meneer of mevrouw Li. Inderdaad, in zijn e-mailgesprekken met vrienden en/of met The New York Times, lijkt Liang, de zoon van een inmiddels overleden beoefenaar, verschillende beschuldigingen te uiten dat Shen Yun, en/of meneer of mevrouw Li, geld afpersten van zijn moeder voor ze stierf aan kanker in 2019. De documenten die we hebben onderzocht, en die de verslaggevers vermoedelijk niet hebben gezien, tonen echter aan dat deze beschuldigingen volledig ongegrond zijn. Het is waar dat de overleden moeder van Liang, net als andere Falun Gong-beoefenaars, jarenlang als vrijwilliger heeft gewerkt voor de dansgroep. Ze heeft nooit om betaling gevraagd: haar motivatie was haar toewijding aan de doelen van Shen Yun en aan de principes van Falun Gong. Ze kocht geen piano’s voor Shen Yun, zoals haar zoon lijkt te beweren, noch gaf ze haar eigen geld uit aan luxe artikelen voor de Li’s. Om logistieke redenen gaf Liangs moeder mevrouw Li toestemming om de extra creditcard te gebruiken als ze naar het buitenland reisde, maar een zorgvuldige controle van de documenten laat zien dat vrijwel alle bedragen die met de kaart werden betaald, aan haar of aan haar nalatenschap werden terugbetaald. Uit het onderzoek van de documentatie blijkt ook dat veel van de uitgaven waarvan Liang nu beweert dat ze ten voordele van de Li’s waren, in feite voor eigen gebruik van zijn moeder waren. Het wordt uiteraard niet ontkend dat Liangs moeder tijdens haar leven vrij gul was in haar donaties aan Falun Gong-gerelateerde organisaties, maar er is geen enkel bewijs dat ze hiertoe gedwongen werd. Het is natuurlijk niet illegaal, of zelfs maar verdacht, als iemand geld doneert aan goede doelen, zelfs in bedragen die zijn naasten misschien onverstandig vinden. Natuurlijk, als ze geen bezittingen aan Shen Yun had gedoneerd, zou er een grotere nalatenschap zijn geweest voor haar zoon Liang. Maar zij heeft, net als alle onafhankelijke volwassen burgers van dit land, het recht om zulke beslissingen te nemen. De wrok van haar zoon is begrijpelijk, maar de feitelijke basis die hij ervoor claimt bestaat niet.

De insinuatie dat haar dood op de een of andere manier veroorzaakt of versneld werd door de Li’s is eveneens onjuist. Geen enkel deel van de leer van Falun Gong suggereert, zoals haar zoon nu lijkt te impliceren, dat een persoon die lijdt aan een ziekte geen professionele medische hulp zou moeten zoeken. Integendeel: naarmate haar kanker vorderde en haar toestand verslechterde, waren het haar collega’s bij Shen Yun die erop aandrongen dat ze onderzocht zou worden door artsen, en het was één van die collega’s die haar persoonlijk naar het ziekenhuis begeleidde (ondanks haar bezwaar). Nogmaals, het is niet ongewoon voor iemand die ernstig ziek is om medische interventie te weigeren: dat is geen teken van hersenspoeling, ze was geen goedgelovig kind dat niet in staat was om haar zaken te regelen of voor haar gezondheid te zorgen op de manier die zij het beste vond. Het is een schande en het is respectloos ten opzichte van haar nagedachtenis als haar zoon (of zijn vrienden) het publiek probeert te overtuigen van het tegendeel.

Deze en soortgelijke beschuldigingen zijn ongegrond en hun pure lichtzinnigheid zal op het juiste moment worden aangetoond via juridische kanalen.

Opvattingen in dit artikel zijn meningen van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de opvattingen van The Epoch Times.

Gepubliceerd door The Epoch Times (31 december 2024): A Response to Falun Gong Critics

Moed: De risico’s die je neemt, maken je tot wie je bent

6 maart 20254 januari 2025 door MAKAI ELIAS CALLES

Dit is deel 7 in “Deugdzame Geneeskunde”

Welke geneeskunde is veilig, effectief, gratis en vereist slechts een subtiele verschuiving in perspectief? We nodigen je uit om de verwaarloosde link tussen deugd en gezondheid te verkennen – ‘Deugdzame Geneeskunde.’

Een achtjarige jongen zat rustig naast zijn zesjarige zusje toen ze in een ziekenhuiskamer lag. Ze was stervende aan leukemie. Haar enige kans om te overleven was een bloedtransfusie. Toen de artsen bevestigden dat het bloed van het broertje een perfecte match was, vroegen ze of hij een liter wilde doneren om haar leven te redden. Na een nacht nadenken stemde hij toe.

De volgende dag werden de broer en zus aangesloten op infusen en werd het bloed van de jongen getransfuseerd in het zieke lichaam van zijn zusje. Toen, in de stilte die volgde, wendde de jongen zich tot de dokter en vroeg: “Wanneer ga ik dood?”

Dit moment, verteld door de Amerikaanse schrijfster Anne Lamott in haar boek “Bird by Bird”, is ontleend aan een waargebeurd verhaal verteld door Jack Kornfield van het Spirit Rock Meditation Center in Woodacre, Californië, en toont de ongelooflijke moed en onschuld van een kind dat dacht dat het redden van zijn zus hem alles zou kosten.

Hoewel weinigen van ons voor zulke belangrijke beslissingen zullen komen te staan, blijft de essentie van moed relevant voor onze dagelijkse strijd. Moed is zichtbaar wanneer we onszelf uitdagen om uit onze comfortzone te gaan, bij onze principes blijven of nieuwe wegen inslaan die ons naar zelfverbetering leiden.

Wat is moed?

De algemene opvatting van moed is dat je handelt in het aangezicht van angst. Volgens Cynthia Pury, psycholoog en onderzoeker op het gebied van moed, zijn er drie elementen die moedige daden vormgeven: intentie, een nobel of betekenisvol doel en een zekere mate van risico.

Moed moet opzettelijk zijn; het kan niet toevallig zijn; het moet iemands keuze zijn, niet iets dat hem overkomt. De vrijwillige daad moet ook een zinvol doel dienen. Een brandend gebouw binnenrennen om een kind te redden – de meesten zouden dat moedig noemen. Op dezelfde vlammen afstormen om een TikTok-video op te nemen? Niet zo moedig.

Pury vertelde aan The Epoch Times: “Er zijn een aantal acties die universeel als goed of de moeite waard worden gezien.”

Ze benadrukt echter ook dat moed van nature subjectief is. Wat de één als een angstaanjagende sprong in het diepe ziet, kan de ander als een berekende stap voorwaarts beschouwen. Dit leidt tot een onderscheid tussen “algemene” en “persoonlijke” moed.

Onzichtbare risico’s

Algemene moed gaat vaak gepaard met sociaal of cultureel bevestigde doelen en risico’s, zoals heldendaden in een veldslag, die worden gemarkeerd door standbeelden en medailles en breed worden gevierd.

Persoonlijke moed is echter intiemer. Voor een spreker in het openbaar is het toespreken van een publiek routine en zonder risico. Voor een verlegen persoon kan het echter voelen alsof hij zijn leven op het spel zet als hij het podium betreedt.

Een brief gepubliceerd in The Sun Magazine die Pury in haar werk deelde, illustreert persoonlijke moed:

“Mijn 9-jarige dochter huilde tranen met tuiten en zei keer op keer dat ze niet naar school wilde omdat ze die dag een grote toets over Maatschappijleer zouden krijgen. Ze was bang dat haar leerstoornissen haar in de weg zouden zitten en dat ze de vragen niet eens zou kunnen lezen, laat staan dat ze de antwoorden zou weten.

“Haar angsten groeiden en groeiden tot ze er lichamelijk ziek van werd. Het kostte me meer dan een uur om haar te overtuigen zich aan te kleden. … Toen we op school aankwamen, smeekte ze me om haar niet naar binnen te laten gaan: ‘Ik kan het gewoon niet, mamma. Ik kan die test niet maken. Ik was bang dat ik haar fysiek uit de auto zou moeten sleuren, maar plotseling veegde ze haar tranen weg, stapte uit en liep met me mee naar de deur. Ik verwonderde me over haar moed. … Zal iemand ooit begrijpen hoeveel moed er voor mijn kleine meisje nodig is om een eenvoudige test onder ogen te zien?”

De kloof van moed

Onze hersenen zijn ingesteld op zelfbehoud en vallen vaak terug op het vertrouwde, het voorspelbare en het veilige, zei Margie Warrell, een leiderschapsdeskundige met een doctoraat in menselijke ontwikkeling, in een interview met The Epoch Times. Maar echte groei en ware transformatie komen tot bloei in ongemak, in verder gaan dan onze waargenomen beperkingen, suggereert ze.

Warrell omschrijft de uitdaging van handelen in aanwezigheid van angst als een “kloof van moed.”

In haar boek “De kloof van moed: 5 stappen naar moediger handelen” vertelt Warrell over de lessen uit haar kindertijd. Toen ze opgroeide op een melkveebedrijf, verlangde ze ernaar om pony te rijden, maar haar droom werd met angst vervuld toen haar ouders haar Roby gaven, een oud en imposant paard.

Elke dag keerde ze terug naar Roby en zag haar angst en faalangst onder ogen. Het proces was niet glamoureus, alleen herhaalde pogingen, frustratie en kleine overwinningen. Uiteindelijk begon de angst die haar ooit overweldigde zijn greep te verliezen, vervangen door vertrouwen en vrijheid.

“Groei en comfort kunnen niet op hetzelfde paard rijden,” schreef ze.

Eerder onderzoek van Pury bevestigt dat wanneer mensen moedig handelen, angst afneemt en het zelfvertrouwen toeneemt.

Warrell redeneert dat de bereidheid om risico’s te nemen ondanks onzekerheid ons hele traject kan bepalen, omdat succes in het leven evenredig is met de bereidheid om je oncomfortabel te voelen.

“De kloof van [moed],” zei ze, “is de afstand tussen wie we zijn en wie we zouden kunnen zijn als we consequent moed beoefenen.”

Op de korte termijn voelt het vermijden van risico veilig. Op de lange termijn beperkt het ons en beperkt het ons potentieel en onze vrijheid.

Moed loont de moeite

Moed levert meetbare resultaten op. Onderzoeken naar ondernemers tonen aan dat moed bijdraagt aan een hoger niveau van psychologisch kapitaal (PsyCap) – een mix van vertrouwen, hoop, optimisme en veerkracht.

Onderzoekers hebben gedocumenteerd dat ondernemers die moed tonen en daardoor een hogere PsyCap hebben, significant meer voldoening ervaren, zelfs ondanks de inherente onzekerheden van het ondernemerschap. Bovendien ervaren deze ondernemers eerder lagere dan hogere niveaus van stress en angst dan de gemiddelde bevolking.

Dit voordeel is niet beperkt tot bedrijfsoprichters. Een onderzoek uit 2022 toonde aan dat moed verantwoordelijk is voor bijna een kwart van de verschillen in werkprestaties.

Volgens de studie, gepubliceerd in het European Journal of Investigation in Health, Psychology and Education, helpt moed werknemers om uitdagingen aan te gaan, initiatief te nemen en gedurfde beslissingen te nemen. Het heeft ook voordelen in sociale situaties, zoals het geven van eerlijke feedback of het aanpakken van conflicten, wat teamwerk en productiviteit stimuleert.

Moed heeft ook voordelen in een academische omgeving. In een groot onderzoek onder meer dan 7.600 middelbare scholieren bleek moedig gedrag samen te hangen met betere schoolprestaties en een groter doorzettingsvermogen bij moeilijkheden.

De boezemvriend van moed

Pury definieert moed als “een risico nemen dat de moeite waard is”. Ze vertelde een verhaal over een gezin dat hun auto stopte langs een snelweg aan de westkust en een klif beklom om de verloren teddybeer van hun kind, die uit het raam was gevlogen, terug te halen.

Wat begon als een ogenschijnlijk beheersbaar risico escaleerde al snel, waardoor beide ouders aan de rand van de klif strandden en uiteindelijk een reddingshelikopter nodig hadden. De waargenomen waarde van het doel (het terugvinden van de teddybeer) rechtvaardigde wellicht niet de feitelijke risico’s die werden genomen. Dit weerspiegelt een ander aspect van moed: Doelen en risico’s moeten zorgvuldig – en voortdurend – worden geëvalueerd.

Aristoteles beschreef moed als de “gulden middenweg” tussen lafheid en roekeloosheid. De moedige persoon vreest niet alleen terecht, maar heeft ook vertrouwen in de juiste dingen, op de juiste manier en op het juiste moment, volgens Aristoteles.

“Moed en wijsheid zouden dus beste vrienden moeten zijn,” zei Pury.

“[Moed] is net zoiets als een soufflé leren bakken of piano leren spelen,” zei Warrell.

Het is een aan te leren vaardigheid die je door oefening kunt verbeteren, maar toch kunnen de eerste pogingen gekunsteld aanvoelen. Als het bijvoorbeeld je doel is om af te vallen, dan kan het zijn dat je bang bent om veroordeeld of beschaamd te worden als je de sportschool binnenstapt en dat het aanpassen van je levensstijl om gezondere gewoonten te ondersteunen sociale en financiële risico’s met zich meebrengt. Maar als je over deze ongemakken heen stapt, leer je dat doorzettingsvermogen de weg vrijmaakt voor vooruitgang. Begin klein.

Omarm beheersbare risico’s. Probeer dat nieuwe recept uit, begin dat moeilijke gesprek, kom op voor die vergadering en solliciteer naar die droombaan.

Pury raadt aan om jezelf af te vragen: “Waarom wil ik dit? Wat gebeurt er als ik dit risico neem? Als ik terugkijk op wat ik heb gedaan, zal ik er dan trots op zijn?”

Na verloop van tijd bouwen deze acties vertrouwen en helderheid op, verminderen ze angst en helpen ze ons onderscheid te maken tussen wat echt zinvol is en wat alleen maar aantrekkelijk is – na verloop van tijd zal de moed gewoon stromen.

Warrell stelt voor om een ondersteunende gemeenschap om je heen te creëren – mensen die je groei steunen en je moed waarderen. Het bijhouden van je moedige daden in een dagboek kan dienen als bewijs van je vooruitgang en het ontwikkelen van een moedige identiteit in jezelf. Als je jezelf als moedig ziet, zul je dat zelf ook meer worden.

Van het aarzelende kind dat een test onder ogen ziet tot de ondernemer die nieuwe wegen inslaat tot de persoon in de sportschool die verder gaat dan comfort – elke moedige stap overbrugt de kloof tussen aspiratie en realiteit.

“De kwaliteit van je leven zal toenemen in verhouding tot de moed die je bij elke beslissing opbrengt,” schreef Warrell.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (29 december 2024): Courage: The Risks You Take Shape Who You Become

De ‘superkracht’ die je volgens een etiquettedeskundige je kinderen kunt bijbrengen

4 januari 20253 januari 2025 door JEFF MINICK

Jennifer L. Scott was op een bijeenkomst van samenwerkende thuisonderwijzers toen de jonge zoon van een vriendin naar haar toe kwam.

“Hij zei: ‘Hallo, mevrouw Scott, hoe gaat het vanavond met u? Hij voerde een snel gesprek van een minuut met me, maar het was zo opmerkelijk. Hij kwam naar me toe met een duidelijke stem, met oogcontact, en sprak me aan als mevr. Scott, en het was zo aangenaam,” zei Scott, schrijfster van de populaire ‘Madame Chic’ gidsen voor elegantie en stijl.

Het meest recente boek van Scott is “Connoisseur Kids: Etiquette, Manners, and Living Well for Parents and Their Little Ones”. Volgens Scott staan twee onderwerpen bovenaan de lijst van ouderlijke zorgen als het gaat om etiquette: tafelmanieren en communicatie. De jongen die indruk op haar maakte, was duidelijk op de goede weg als het op gracieuze conversatie aankwam.

Het is één ding om over goede manieren te beschikken, maar het is iets anders om ze als kind te leren. Toen haar oudste kind, nu een tiener, een jaar of tien jonger was, ontdekte Scott dat “het behoorlijk lastig was om goede manieren aan te leren” en dat ze geen gids had om op terug te vallen. Het resultaat is “Connoisseur Kids” en de steeds groter wordende voorraad etiquette-advies van Scott voor ouders.

Jennifer L. Scott, de auteur van de Madame Chic-serie en “Connoisseur Kids”. Ze heeft ook een blog en YouTube-kanaal, The Daily Connoisseur. Rick Feldman

De betekenis van manieren

Wanneer je kinderen goede manieren aanleert, wijst Scott ouders erop dat ze altijd de reden achter beleefd gedrag in gedachten moeten houden. “De essentie van goede manieren is bedachtzaamheid, zowel aan anderen als aan jezelf denken en een goede burger zijn, in principe een burger van je eigen familie, een burger van je eigen gemeenschap,” zei ze, “en dat komt eigenlijk gewoon voort uit bedachtzaamheid.”

De 6-jarige zoon van Scott, de jongste van haar vier kinderen, is een lichtend voorbeeld van deze overweging.

“Hij houdt altijd de deur voor me open. Het is heel natuurlijk voor hem,” zei ze.

“Misschien heeft hij het een van zijn oudere broers of zussen zien doen. Maar als we allemaal uit de auto stappen en ik vijf tassen bij me heb, houdt hij de deur open en wacht hij op me, hoe lang het ook duurt voor ik uit de auto ben.

“Het is zo fijn en ik ben altijd zo dankbaar. En ik vertel hem dit ook en hij vindt de lof ook leuk. Dat is een natuurlijk voorbeeld van attent zijn.”

Jennifer L. Scott’s jongste kind van 6 houdt altijd de deur voor haar open. Biba Kayewich

Maak het leuk

Scott weet dat etiquette voor kinderen niet vanzelfsprekend is en dat het aangeleerd moet worden. Daarom geeft ze in “Connoisseur Kids” een heleboel ideeën om lessen in goed gedrag interessant en leuk te maken.

“Tafelmanieren zijn enorm belangrijk omdat het voor ouders frustrerend kan zijn om met kleine kinderen te eten – het kan een dierentuin worden als je het niet onder controle hebt”, zegt ze. “En weet je, iedereen wil gewoon een rustig avondmaal.”

De etiquette tijdens het eten draait om algemeen advies zoals wachten tot iedereen bediend is voordat je begint te eten, iemand vragen om een gerecht door te geven in plaats van het aan de andere kant van de tafel te pakken en de kok bedanken voor de maaltijd.

Maar Scott voegt ook een geweldige en vaak vergeten tip toe voor een opleiding in tafelen: een lijst om gesprekken op gang te brengen. Ze biedt meer dan 25 vragen om mee te beginnen, waaronder:

Wat was het mooiste moment van je dag?
Welke twee dingen zou je meenemen naar een onbewoond eiland?
Wat bepaalt of je geliefd bent?
Als je één superkracht zou hebben, wat zou dat dan zijn?
Wat zijn de belangrijkste dingen die je ouders je hebben geleerd?

Scott raadt aan om kinderen deze vragen op afzonderlijke stukjes papier te laten schrijven, ze in een potje te doen en er tijdens het eten een of twee uit te halen zodat iedereen ze kan beantwoorden en bespreken.

Goede tafelmanieren leren kan een leuke bezigheid zijn. Ariel Skelley/Getty Images

Oefenen, oefenen, oefenen

Scott is ook een fervent voorstander van ‘oefensessies’. Een van haar favoriete tips is om een ‘generale repetitie’ te houden.

“Ik krijg deze vraag vaak van ouders. Met Thanksgiving gaan we bij onze familie eten en we willen niet dat onze kinderen de hele boel overhoop halen. Of ze staan op het punt om naar hun eerste chique restaurant te gaan,” zei ze. “Het is belangrijk om te onthouden dat kinderen niet weten wat ze kunnen verwachten als ze naar dit soort gelegenheden gaan, dus we kunnen niet verwachten dat ze zich goed gedragen als ze niet weten wat ze moeten doen.”

Goede tafelmanieren zijn echter niet alleen voorbehouden aan chique gelegenheden. Scott zat op een keer in een burgerrestaurant naast een tafel waar ouders hun kind vermanend toespraken vanwege slechte tafelmanieren. “Het frustreerde me enorm, omdat het kind probeerde te eten en zij kritiek hadden op wat hij deed,” zei ze. “Het resultaat was wellicht contraproductief. Het kind ontwikkelde waarschijnlijk negatieve gevoelens over het aanleren van goede manieren.”

“Het gaat mij erom dat ze het heft in eigen handen nemen en dat ik ze laat zien wat ze kunnen verwachten,” zei Scott.

Vandaar de repetitie. “Ik heb dit een paar keer met mijn kinderen gedaan, waarbij ik de tafel formeel dek en dan zeg: “Oké, wat is het eerste dat je doet? En dan leggen ze het servet op hun schoot. En dan doen we alsof we eten en laat ik ze zien hoe ze de vork moeten vasthouden.

“Dan zeg ik, je moet naar het toilet. En wat doe je dan? Ze zeggen ‘Pardon’, leggen hun servet op tafel, gaan weg en komen terug.

“We doorlopen alle mogelijke scenario’s en het is leuk. Ze vinden dit geweldig omdat het een rollenspel is dat we aan het verkennen zijn. Ze komen er zelfverzekerd uit.”

Leren om hoffelijk te communiceren

Scott herinnerde zich een gesprek met een vriendin, wiens tienerzoon een telefoongesprek had met een potentiële werkgever.

“Hij wist niet hoe hij aan de telefoon moest praten, omdat hij nooit met iemand anders had gepraat dan met zijn vrienden, waar de regels duidelijk een stuk soepeler zijn,” zei ze.

“Hij kende het basisprotocol van hallo zeggen of zelfs gedag zeggen niet en hij hing gewoon op. Hij had nooit geoefend. Er zijn dingen die ze moeten weten, zoals hoe ze een professioneel telefoongesprek moeten voeren of hoe ze met een volwassene moeten praten in plaats van met hun vrienden.”

De jongere generatie kan ook baat hebben bij een goede face-to-face communicatie. Scott haalt deze punten aan in haar boek:

Sta rechtop.
Maak oogcontact.
Spreek duidelijk.
Zeg alsjeblieft en dank je wel.
Gesprekken beleefd onderbreken.
Goed en stevig handen schudden.

Elk van deze minilessen in hoffelijke communicatie bevat leuke spelletjes en activiteiten die bedoeld zijn voor zowel ouder als kind. In haar instructies voor de Mompeloefening, die bedoeld is om de duidelijkheid van spraak te bevorderen, schreef Scott: “Mompel iets tegen je ouder en kijk of ze kunnen raden wat je zegt. Laat ze nu iets mompelen tegen jou. Dit spelletje zal je waarschijnlijk aan het lachen maken, maar bedenk eens hoe moeilijk het zou zijn als je elke keer dat je met iemand praat niet kunt verstaan wat die persoon zegt. Als goede communicatoren moeten we ernaar streven om duidelijk te spreken en onze stem te laten klinken als een klok.”

Een toonbeeld van goed gedrag

“Het beste wat ouders kunnen doen is zelf goed gedrag laten zien,” zegt Scott. “Als je niet wilt dat je kinderen door het huis lopen terwijl ze chips eten, dan moet je dat ook niet doen.”

Het goede voorbeeld geven aan kinderen heeft ook invloed op volwassenen. “Het grappige is dat als je mijn boek leest en je begint het met je kinderen in de praktijk te brengen, je je heel bewust wordt van je eigen gedrag,” zei ze. “Als je eenmaal je kinderen manieren begint bij te brengen, kun je niet anders dan je eigen manieren onder de loep nemen.”

Modelleer het gedrag dat je bij je kinderen wilt zien. fcafotodigital/Getty Images

Wees dankbaar

Voor Scott zijn dankbaarheid en wat zij een gelukkig hart noemt, verbonden met goede manieren. Dat betekent bijvoorbeeld dat je anderen mondeling of schriftelijk bedankt voor hun vriendelijkheid, service en geschenken.

“Dankbaar zijn voor wat je hebt, zorgt ervoor dat je je spullen en de mensen in je leven beter behandelt,” zei Scott. “Als je niet dankbaar bent, ben je je niet echt bewust van je gedrag.”

In “Connoisseur Kids” geeft Scott dit treffende advies voor haar jonge lezers: “Doe alles met een blij hart! Als je het verknoeit, raap jezelf dan op en begin opnieuw. Morgen zijn er altijd nieuwe kansen.”

Scott zei: “Als ik het heb over een gelukkig hart, dan is het dat je dit allemaal doet met een gevoel van plezier, vreugde en geluk.”

Een superkracht voor het leven

Hoewel het aanleren van goede manieren aan kinderen een uitdaging kan zijn, gelooft Scott dat “het een uitdaging is die het waard is om aan te gaan.” Want manieren die een gewoonte worden, brengen talloze voordelen voor het leven met zich mee. Daarom gelooft ze dat “de pendel zal verschuiven” en dat de beoefening van etiquette en manieren zal terugkeren in onze cultuur.

Zoals ze vaak tegen haar eigen kinderen en anderen zegt: “Als je regelmatig goede manieren gebruikt, wordt het een soort superkracht en zullen mensen je anders behandelen. Deuren gaan voor je open. Kansen zullen zich voordoen. Je valt op een goede manier op tussen de massa.

“Manieren zijn niet irrelevant. Ze zijn een superkracht en als je ze gebruikt, kom je heel ver in het leven.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (26 september 2024): The ‘Superpower’ You Can Teach Your Children, According to an Etiquette Expert

Hoe Shen Yun werd geboren om vervolging in China aan het licht te brengen en traditionele cultuur nieuw leven in te blazen

3 januari 2025 door EVA FU

NEW YORK CITY – Bedden in Chinese gevangenissen dienen niet alleen om in te slapen, zoals Shen Yun dirigent Chen Ying kan bevestigen.

In de handen van gevangenisbewakers werd een bed op ongeveer 1,5 meter van de vloer een folterwerktuig. Bewakers bonden de 29-jarige broer van Chen vast, plakten zijn mond af om te voorkomen dat hij zou schreeuwen en duwden hem vervolgens onder het bed, waarbij ze zijn lichaam dubbel plooiden. Een van de kwelgeesten stapte vervolgens op het bed om de druk op zijn rug te verhogen.

Deze foltering, die potentieel de ruggengraat kan breken, was slechts een van de vele mishandelingen die de Chinese autoriteiten uitvoerden tegen mensen zoals zij: beoefenaars van de spirituele praktijk Falun Gong, die de principes van waarachtigheid, mededogen en tolerantie omvat in combinatie met meditatieoefeningen.

Het aantal Chinese beoefenaars van Falun Gong lag in 1999 volgens sommige schattingen tussen de 70 en 100 miljoen. De atheïstische Chinese Communistische Partij (CCP), die de populariteit van Falun Gong als een bedreiging zag, begon dat jaar een campagne om het geloof te zuiveren. Degenen die weigerden hun geloof op te geven, kregen te maken met wreedheden zoals slavenarbeid, injecties met psychofarmaca, en het gedwongen oogsten van hun organen voor verkoop.

“Het is gewoon onbeschrijflijk wat voor misdaden ze hebben begaan,” vertelde Chen aan The Epoch Times.

Haar zachtaardige broer werd midden in de nacht uit hun huis in Peking gesleurd en 18 maanden lang opgesloten in een werkkamp. Chen zei dat hij geluk heeft gehad dat hij het overleefd heeft – een andere Falun Gong-beoefenaar die hij kende raakte permanent verlamd bij dezelfde kwelling.

Terwijl Chens broer op de rand van de dood balanceerde en zijn haar grijs werd, belde een radeloze Chen, die in de Verenigde Staten woont, naar lokale media om zijn lot onder de aandacht te brengen. Het deed haar pijn te weten dat zulke folteringen in China schering en inslag zijn.

“Dit is heel echt voor ons,” zei Chen.

Verhalen zoals deze halen de krantenkoppen niet in het door communisten gecontroleerde medialandschap. Tenzij het een goede vriend overkomt, zegt Chen, hebben mensen – of ze nu in China zijn of in het buitenland – geen idee dat het gebeurt.

Nadat haar broer in 2003 uit China was gevlucht, vond Chen, de dochter van twee elitemuzikanten die beiden drie decennia ervaring hadden bij het nationale orkest van China, dat ze niet aan de zijlijn kon blijven staan en toekijken terwijl soortgelijke wantoestanden voortduurden.

In 2006 sloten Chen en haar ouders zich in New York aan bij een groep gelijkgestemde artiesten die ernaar streefden om artistieke expressie te verheffen op een manier die onmogelijk was in het communistische China, en Shen Yun Performing Arts was geboren.

Levi Browde, executive director van het Falun Dafa Information Center, en Chen Ying, vicepresident en dirigent bij Shen Yun Performing Arts, spreken in een interview met Epoch Times’ zuster mediakanaal NTD, in New York City op 27 november 2024. Otabius Williams/De Epoch Times

Een Culturele Renaissance

Volgens Levi Browde, executive director van het Falun Dafa Information Center, loopt de oorsprong van Shen Yun parallel met een dissidente beweging in China.

De Culturele Revolutie van de CCP, die plaatsvond in de jaren 1960 en 1970, vernietigde China’s kostbare culturele relikwieën en vele oude tempels. Tegen de jaren 1990 begonnen mensen zich tot Qigong te wenden – een traditionele Chinese praktijk waarbij ademhaling, meditatie en langzame bewegingsoefeningen worden gecombineerd om het welzijn te verbeteren – om de spirituele leegte die hierdoor ontstond op te vullen.

Toen Falun Gong in 1992 werd geïntroduceerd, explodeerde het in populariteit. Beoefenaars deelden de voordelen voor hun geestelijke en lichamelijke gezondheid met hun familie en vrienden en in zeven jaar tijd beoefende naar schatting één op de 13 mensen in China Falun Gong.

“Dit was een heropleving van traditionele Chinese spiritualiteit die onder het communistische regime decennialang niet was toegestaan,” zei Browde, die het een ‘renaissance’ noemde.

Sinds de vervolging in 1999 begon, hebben Falun Gong-beoefenaars in heel China thuis pamfletten gedrukt om te onthullen wat het regime de praktijk en haar beoefenaars heeft aangedaan. Dit in een poging om een overweldigende propaganda lastercampagne van de staat te weerstaan. In het holst van de nacht verspreidden beoefenaars pamfletten in hun buurt.

Twee politieagenten in burger arresteren een Falun Gong-beoefenaar op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking op 31 december 2000. Minghui

Tijdens dat proces realiseerde de gemeenschap zich collectief dat de vervolging niet haar enige probleem was.

“We hebben een hele samenleving die onwetend is over haar eigen geschiedenis,” zei Browde, wiens organisatie een korte documentaire over de beweging heeft gemaakt. Dat besef leidde ertoe dat ze dieper moesten graven, om “te praten over de echte geschiedenis van de CCP” en het hart van de Chinese cultuur, zei hij.

“Op een bepaalde manier heeft het de geest van veel Chinezen bevrijd, niet alleen door te luisteren naar de benarde situatie van Falun Gong, maar ook door rond te kijken en te denken: ‘Is dit China? Wat zijn we geworden?” zei hij. “Er was een groot ontwaken.”

Browde merkte op dat Shen Yun een soortgelijk doel belichaamt. Naast het onder de aandacht brengen van de tragedies die nog steeds plaatsvinden in China, kiest het gezelschap elk element van de voorstelling met grote zorg. De dansbewegingen, de muziek, de kostuums en de verhalen zijn allemaal gemaakt met het doel om elke communistische invloed weg te filteren en China’s 5000 jaar oude traditionele erfgoed te presenteren.

“Ik denk dat ze inzagen dat de cultuur van de CCP en de manier waarop het dingen manipuleert en controleert, zelfs buiten China, iets heel donkers en zwaars heeft,” zei Browde.

De oude Chinese cultuur bevat daarentegen “universele pareltjes”.

“Het heeft universele principes. Het heeft manieren om mensen weer in contact te brengen met hun eigen menselijkheid, het goede deel van hun menselijkheid, om ze weer in contact te brengen met het goddelijke, en het tilt mensen als het ware op,” zei hij.

Shen Yun-dansers voeren een klassieke Chinese dans uit op het podium. Met dank aan Shen Yun Performing Arts

‘Nooit geziene anti-Falun Gong campagne’.

Het Chinese regime heeft zijn vijandigheid tegenover Shen Yun nooit onder stoelen of banken gestoken, door een jarenlange campagne te voeren om locaties onder druk te zetten om voorstellingen te annuleren en te eisen dat overheidsfunctionarissen hun steun introkken en de show niet bijwoonden. Het gezelschap heeft regelmatig geconstateerd dat de banden van hun tourbus zodanig waren doorgesneden dat ze tijdens het rijden zouden zijn gesprongen.

Recentelijk heeft de sabotagecampagne een nieuwe, sinistere wending genomen.

De Epoch Times onthulde op 6 december dat er in 2022 een geheime vergadering plaatsvond waarin CCP-leider Xi Jinping een strategie lanceerde gericht op het verspreiden van desinformatie via sociale media en andere kanalen zonder expliciete banden met de CCP. De nieuwe strategie omvatte ook pogingen om Amerikaanse overheidsinstanties aan te zetten tot actie tegen Falun Gong.

Uit de verslagen van klokkenluiders van de afgelopen maanden en uit rechtbankverslagen blijkt dat de ambtenaren van Peking de richtlijn tot op de letter hebben opgevolgd.

Tijdens minstens drie bijeenkomsten op hoog niveau sinds mei, waaronder één na de Amerikaanse presidentsverkiezingen, hebben Chinese politieke en wetshandhavingsautoriteiten herhaaldelijk benadrukt dat ze de Falun Gong-gemeenschap in diskrediet willen brengen en hen willen distantiëren van de steun van westerse functionarissen.

“Probeer alles in het werk te stellen om de relatie tussen Falun Gong en de Amerikaanse overheid te saboteren”, staat in de laatste uitgelekte instructie van de bijeenkomst die plaatsvond na de presidentsverkiezingen.

Op een afbeelding wordt een Falun Gong-beoefenaar onder een bed gefolterd. De beoefenaar wordt voorover gebogen en stevig vastgebonden rond de nek en ledematen voordat hij onder een bed wordt geduwd. Eén of meer gevangenisbewakers stappen dan op het bed en drukken op de rug van de beoefenaar. Deze foltering resulteert vaak in ernstige verwondingen. Minghui

Het regime lijkt steeds meer de voorkeur te geven aan geheimere methoden, zoals het doorsluizen van verdraaide informatie via clandestiene kanalen. Minstens twee federale rechtszaken tegen Chinese agenten bevatten bewijsmateriaal over inspanningen op dit gebied.

In april 2023 deelde de in Los Angeles gevestigde Chinese agent Chen Jun een artikel waarin hij Falun Gong belasterde met een andere man – tegen wie nu een onderzoek loopt omdat hij de Amerikaanse politiek probeerde te beïnvloeden ten gunste van het Chinese regime – en verklaarde hij dat hij binnenkort een “belangrijk project te rapporteren” had aan de Chinese autoriteiten, zoals blijkt uit rechtbankdossiers.

Chen is naar het noorden van New York gereisd om daar Falun Gong-beoefenaars in de gaten te houden en informatie te verzamelen voor een milieurechtszaak om “de groei van de Falun Gong gemeenschap in de regio af te remmen”, aldus de documenten. Hij werd onlangs veroordeeld voor een poging om de IRS om te kopen om Shen Yun te onderzoeken, door propaganda als feiten te presenteren in een klacht die de FBI beschreef als “op het eerste gezicht ontoereikend”.

In andere vergaderingen op hoog niveau spraken ambtenaren hun volledige steun uit voor een in de Verenigde Staten gevestigde Chinees-Amerikaanse YouTuber die dreigende opmerkingen heeft gemaakt aan het adres van Shen Yun-personeel en materiaal heeft geleverd ter ondersteuning van recente artikels waarin westerse media zoals The New York Times Shen Yun aanvallen. Veel van deze artikels werden door Chinese media en ambtenaren uitvergroot.

“We zitten middenin een zeer vastberaden, ongeziene anti-Falun Gong campagne, hier in Amerika,” zei Browde.

Hij merkte op dat de activiteiten van de Chinese agenten en de uitgelekte mandaten van de Chinese functionarissen “perfect op elkaar aansluiten”.

De wereld verbeteren

Xi noemde in de geheime vergadering van 2022 de groeiende invloed van Falun Gong als wereldwijde criticus van het Chinese regime. Maar er is een meer specifieke reden voor de obsessie van het Chinese regime met Shen Yun, volgens Browde.

“Je moet Shen Yun bekijken vanuit het perspectief van de CCP – dit is een communistisch totalitair regime dat aan de macht kwam op basis van een grote leugen,” zei hij.

De leugen, zei hij, is dat de CCP China is.

De CCP poneert zichzelf als de “ware herder van het Chinese volk” en houdt vol dat “er geen modern China zou zijn zonder hen.”

Shen Yun maakt het overduidelijk “hoe mooi, spiritueel en rijk China was vóór het communisme,” zei Browde.

“In de geest van de CCP impliceert dit dat China er zo uit zou zien na het communisme, en dus zien ze die show als een existentiële bedreiging,” zei hij.

Browde zei dat hij trots is op zijn beslissing om zijn twee zonen te laten studeren aan het Fei Tian College en de Fei Tian Academy of the Arts, de school die de dansers en muzikanten van Shen Yun opleidt.

Shen Yun-dansers treden op tijdens een voorstelling. Met dank aan Shen Yun

“Ik ben als beste van mijn klas geslaagd op de middelbare school,” zei hij. “Mijn beide jongens hadden hogere SAT-scores dan ik, en ze hebben al die tijd doorgebracht met dansen en trainen, met het doen van heel verschillende dingen, en ze hebben me nog steeds overtroffen.”

Beiden zijn nu op tournee met Shen Yun als practicumstudenten, een speciaal programma dat hen in staat stelt om studiepunten te verdienen door ervaring op te doen. Met acht gezelschappen die tegelijkertijd de wereld rondreizen, wordt Shen Yun elk jaar door meer dan een miljoen mensen live bekeken.

De artiesten weten het publiek te boeien omdat ze een blik gunnen op hun ware zelf, aldus Chen en Browde.

“Het is niet echt een act,” zei Browde. Of het nu loyaliteit of mededogen is, de artiesten “werken van moment tot moment” om de waarden die ze uitdragen te belichamen, en “dat is een van de dingen die het publiek voelt”.

Chen zei dat het haar visie is om “iets hoopvols en inspirerends met de wereld te delen en te laten zien hoe geweldig de wereld kan zijn zonder communisme”.

“We willen van deze wereld een betere plek maken.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (29 december 2024): How Shen Yun Was Born to Expose Persecution in China, Revive Traditional Cultu

Vrijgevigheid: Wie een beetje verliest, wint veel – inclusief een gezonder hart

6 maart 20251 januari 2025 door MAKAI ELIAS CALLES

Dit is deel 6 van “Deugdzame Geneeskunde”

Welke geneeskunde is veilig, effectief, gratis en vereist slechts een subtiele verschuiving in perspectief? We nodigen je uit om de verwaarloosde link tussen deugd en gezondheid te verkennen – ‘Deugdzame Geneeskunde.’

In een laboratorium aan de Universiteit van British Columbia, onder het licht van fluorescerende lampen, zat een peuter – nog te jong om een volledige zin te vormen – voor een schaaltje crackers en een pluchen pop die “Monkey” heette.

Toen het kind werd gevraagd om een cracker te delen, deed het iets dat iedereen die denkt dat jonge kinderen van nature egocentrisch zijn zou kunnen verbazen. In plaats van de traktatie te hamsteren, stak ze haar klein handje uit en gaf Monkey een cracker, wat een vriendelijk “YUMMM!” geluid uitlokte.

Elke keer dat de peuter Monkey een van haar crackers gaf, lichtte haar gezicht op met opperste vreugde. Deze uitbarsting van geluk biedt een glimp van iets dat de wetenschap met steeds meer bewijs is gaan documenteren: Door aan anderen te geven – vrijgevigheid – kun je op elke leeftijd diepe vreugde beleven wat leidt tot een beter welzijn.

Een onuitputtelijke bron van geluk

Het experiment met de cracker bracht aan het licht welk soort geven bijzonder goed voelt en de onderzoekers wisselden de omstandigheden af naargelang de situatie. Soms gaven de kinderen één van hun snoepjes af; andere keren kregen ze een extra snoepje aangeboden dat de onderzoeker had “gevonden”. Het doel van deze variatie was om een onderscheid te maken tussen het verschil, als dat er al is, tussen gewoon geven en geven door iets persoonlijks waardevols op te geven.

Zoals verwacht toonden de peuters blijdschap bij de eerste ontmoeting met het knuffeldier of wanneer ze een speeltje kregen. Onderzoekers documenteerden het geluk van de kinderen door middel van gedragsobservatie en gezichtsanalyse.

Wanneer de peuters iets “kostbaars” gaven, waarbij ze hun eigen traktatie opofferden en deelden met de pop in plaats van de “gevonden” traktatie van de onderzoeker te doneren, steeg het geluk in de vorm van een “warme gloed”.

Persoonlijke observatie kan deze bevindingen in twijfel trekken, aangezien het favoriete woord van de meeste peuters “van mij!” is. Bovendien waren de peuters in dit experiment Canadees, waardoor sommigen beweren dat culturele conditionering hun vrijgevigheid heeft gevormd. Toch is dit poppenexperiment sindsdien herhaald in een plattelandsdorpje op Vanuatu, een klein, geïsoleerd eiland in de Stille Zuidzee, en ook in Nederland en China, waaruit blijkt dat peuters overal het meest genieten van het delen van hun persoonlijke traktaties.

In een onderzoek met 200.000 ondervraagden uit 136 landen, variërend van welvarende landen zoals Canada tot minder welvarende landen zoals Oeganda, maakte het geven van geld aan iemand in nood mensen consequent gelukkiger. Deze trend komt overeen met verschillende omstandigheden en gemeenschappen en is niet beperkt tot geld.

Een beter medicijn dan pillen?

Vrijgevigheid gaat verder dan subjectief welzijn; het blijkt ook goed te zijn voor het hart.

In een studie die werd gepubliceerd in het tijdschrift Health Psychology vroegen onderzoekers aan oudere volwassenen met hoge bloeddruk om gedurende drie weken geld uit te geven aan anderen. De resultaten waren indrukwekkend: Volgens de auteurs daalde de bloeddruk van de deelnemers met vergelijkbare hoeveelheden als bij het starten met nieuwe medicijnen, regelmatig sporten of grote veranderingen in hun dieet.

Waarom vermindert geven de druk op het hart? Wetenschappers suggereren dat daden van vrijgevigheid een cascade van kalmerende, “feel-good” hormonen zoals oxytocine teweegbrengen, die stress en druk op slagaders en aders verminderen.

Eén onderzoek testte dit door deelnemers een eenvoudige, vrijgevige handeling te laten uitvoeren, zoals het schrijven van een ondersteunend briefje aan een vriend, voordat ze een stressvolle taak moesten uitvoeren (het voorbereiden en houden van een toespraak binnen een bepaalde tijd).

De “gulle” groep had aanzienlijk minder stressgerelateerde kenmerken dan de controlegroep. Ze hadden bijvoorbeeld een kleinere stijging van de systolische bloeddruk, wat de cardiovasculaire stressrespons vermindert. Daarnaast hadden ze lagere niveaus van speeksel alfa-amylase, een enzym dat gekoppeld is aan de vecht-of-vluchtreactie, wat duidt op minder activering van het sympathische zenuwstelsel.

Vrijgevigheid komt vaak voort uit altruïsme – een onbaatzuchtige motivatie voor het welzijn van anderen – en weerspiegelt een dieper menselijk vermogen om voor anderen te handelen zonder er iets voor terug te verwachten. Abigail Marsh, een neurowetenschapper en expert op het gebied van altruïsme, benadrukt dat altruïstische mensen minder gevoelig zijn voor negatieve emoties en een “verminderde reactie op boosheid hebben, wat nuttig is omdat overgevoeligheid voor boosheid kan leiden tot vijandigheid en agressie”, vertelde ze The Epoch Times.

De emotionele selectiviteit van altruïsten kan helpen verklaren waarom vrijgevigheid stress vermindert, omdat het hun veerkracht bij negatieve stimuli weerspiegelt.

Verlichting van pijn

Geven aan anderen biedt nog een onverwacht voordeel: verlichting van lichamelijke pijn.

Een artikel gepubliceerd in PNAS toonde aan dat vrijgevig gedrag de pijnperceptie vermindert en zelfs de pijntolerantie verbetert. In één voorbeeld meldden bloeddonoren dat ze aanzienlijk minder ongemak voelden tijdens het prikken dan mensen die bloed lieten afnemen voor persoonlijke medische tests.

In een ander voorbeeld controleerden onderzoekers het pijntolerantie-effect door middel van de “koude test”, waarbij deelnemers hun handen in ijskoud water dompelden en keken hoe lang ze de kou konden verdragen.

Degenen die zich hadden aangemeld als vrijwilliger om een handboek voor kinderen van migrantenarbeiders zonder betaling te reviseren, rapporteerden aanzienlijk minder pijn en verdroegen de kou veel langer dan degenen die zich niet als vrijwilliger hadden aangemeld of de taak als verplichte opdracht hadden uitgevoerd (controlegroep). Gemiddeld verdroeg de groep die vrijwillig hielp de pijn bijna twee keer zo lang als de controlegroep.

Opvallend genoeg slaagde slechts 11,6 procent van alle deelnemers erin om het ijskoude water gedurende de maximale tijd van drie minuten te verdragen. Wie waren die paar opmerkelijk veerkrachtige deelnemers? Ze behoorden allemaal tot de groep van gulle vrijwilligers.

Hetzelfde onderzoek paste dit natuurlijke pijnverlichtende effect toe op kankerpatiënten door hen drie weken lang te laten oefenen met het helpen van anderen. Dit omvatte maaltijden bereiden voor andere patiënten en het schoonmaken van openbare ruimten in het ziekenhuis. Het resultaat was dat de kankerpatiënten klinisch significante vermindering van hun chronische pijn rapporteerden en de verbetering hield gedurende verschillende weken aan.

De auteurs concludeerden dat deze bevindingen aantonen dat het maken van persoonlijke opoffering om anderen te helpen een aanvulling kan zijn op de huidige pijntherapieën, en het welzijn van mensen die lijden aan chronische pijn kan bevorderen.

Neurowetenschap van vrijgevigheid: Het is niet allemaal dit voor dat.

Marsh legde uit dat hersengebieden zoals het ventrale striatum en het ventrale tegmentale gebied zeer actief zijn wanneer mensen vrijgevig zijn. Dit zijn dezelfde gebieden die oplichten tijdens plezierige ervaringen zoals eten of het bereiken van een doel, wat suggereert dat vrijgevigheid op neurologisch niveau intrinsiek belonend voelt.

Dienovereenkomstig verwerken de hersenen vrijgevigheid anders, afhankelijk van de motivatie die erachter zit. Volgens Marsh gaan verschillende motivaties voor vrijgevigheid – wederkerigheid, eerlijkheid of puur altruïsme – gepaard met verschillende patronen van hersenactiviteit.

Bijvoorbeeld, iemand helpen uit bezorgdheid over eerlijkheid (gelijkheid willen verzekeren) activeert hersengebieden die verantwoordelijk zijn voor regelgebaseerd denken. Aan de andere kant activeren puur altruïstische acties – iemand helpen uit medeleven of empathie – netwerken die te maken hebben met emotioneel begrip en verbondenheid.

Maar waarom gaan sommige mensen tot het uiterste om anderen te helpen, zelfs vreemden, zonder daar iets voor terug te verwachten?

Het onderzoek van Marsh naar anonieme nierdonoren daagt de algemene aanname uit dat mensen alleen geven uit een egoïstische impuls.

“Er waren gegevens die suggereerden dat wanneer mensen ervoor kiezen om aan anderen te geven, dit meestal is omdat ze actief het verlangen om egoïstisch te zijn onderdrukken,” zei ze. “Maar we hebben deze vraag getest bij altruïstische nierdonoren en vonden geen bewijs dat dit waar was.”

Deze personen vertoonden meer activiteit in empathie-gerelateerde structuren in de hersenen. Hun hersenactiviteit “spiegelde” de hersenen van de vreemdeling op een manier die erg leek op wanneer ze zelf pijn ervoeren. Marsh vond het interessant dat deze altruïstische mensen grotere amygdala’s hadden – een hersengebied dat een sleutelrol speelt bij emoties – wat het tegenovergestelde is van mensen die psychopathisch of zeer onverschillig zijn. De beslissingen van deze donoren weerspiegelden hun oprechte waarde van het welzijn van anderen.

“Met andere woorden, ze helpen anderen omdat ze intrinsiek waarde hechten aan hun welzijn,” zei Marsh.

William Chopik, een universitair hoofddocent persoonlijkheidspsychologie aan de Michigan State University, suggereert dat deze vrijgevigheid mensen samenbindt, en welwillendheid en samenwerking bevordert.

Deze bevindingen benadrukken de waarheid over vrijgevigheid: Het gaat niet altijd om iets terug te krijgen; het is niet altijd “dit voor dat”. Voor velen is het gebaseerd op hun waarden, empathie en het plezier dat ze krijgen van het helpen van iemand of het delen met iemand. En inderdaad, in vergelijking met dieren onderscheiden mensen zich door hun vermogen om oprecht te geven om een breed scala aan individuen, waaronder vreemden. We lijken een unieke aanleg te hebben om dergelijke daden van zorg op een intrinsieke manier belonend te vinden, voegde Marsh eraan toe.

Aan de andere kant van het spectrum lijken hebzucht – het hardnekkige verlangen naar meer, of het nu gaat om geld, materiële goederen of erkenning – minder gunstige effecten te hebben op gezondheid en geluk. Hebzuchtige mensen kunnen tijdelijke voldoening ervaren door iets nieuws te verwerven, zoals een gevoel van trots na het doen van een grote aankoop. Dat gevoel verdwijnt echter snel. Omdat hebzuchtige mensen een “nooit-genoeg” mentaliteit ervaren, ontwikkelen ze een ontregeld beloningssysteem dat vergelijkbaar is met dat van mensen met een verslaving, wat kan leiden tot ontevredenheid, meer stress en een verminderd welzijn.

De grenzen van vrijgevigheid

Is elk geven gelijk? Blijkbaar niet.

Uit een onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Collabra: Psychology, bleek dat het soort geven, het waargenomen effect van het geven en de context aanzienlijk de voordelen van vrijgevigheid bepalen.

Bijvoorbeeld, iemand een ervaring schenken, zoals iemand mee uit eten nemen of trakteren op een concert, bevordert een hechtere sociale band. Aan de andere kant worden materiële geschenken, hoewel ze worden gewaardeerd, minder consistent geassocieerd met relatieversterkende resultaten, tenzij ze zeer persoonlijk zijn of verbonden zijn met gedeelde ervaringen.

De studie suggereert dat deze verschillen ontstaan omdat ervaringen eerder betekenisvolle banden, mooie herinneringen en een gevoel van gedeelde vreugde creëren. Materiële geschenken daarentegen kunnen soms transactioneel of minder persoonlijk aanvoelen.

Bovendien is meer niet altijd beter. Vrijgevigheid is onderhevig aan de wet van verminderde opbrengsten. Net zoals taart minder leuk wordt na te veel stukken, hoeft een overvloed aan cadeaus – of overdadige cadeaus – niet per se meer geluk op te leveren. Een klein, betekenisvol gebaar zoals het kopen van een kopje koffie voor iemand kan dezelfde emotionele oppepper geven.

Vrijgevigheid floreert in authenticiteit. Oprecht, autonoom geven vergroot het geluk; maar geven om extrinsieke redenen, zoals druk of verplichting, kan alle voordelen verminderen of zelfs tenietdoen.

Zo beschreef een deelnemer aan een onderzoek uit 2022 een donatiescenario waarin de deelnemer zich onder druk gezet voelde door een te hardnekkige liefdadigheidswerver buiten bij een kruidenierswinkel. Hoewel het een goed doel was, maakte het gebrek aan keuze de ervaring frustrerend en emotioneel onbevredigend. Daarentegen beschreef een deelnemer dat hij de huur van een vriend betaalde uit zorg voor die persoon, wat de vrijwillige aard van de daad benadrukte en een hoger emotioneel voordeel opleverde.

De druk van verplichtingen kan vooral merkbaar zijn tijdens de feestdagen. Dienovereenkomstig kunnen de feestdagen stressfactoren versterken, die zich manifesteren als financiële druk of de drang om anderen te overtreffen, maar ze vormen ook een uniek moment om na te denken over de deugd van vrijgevigheid versus hebzucht.

Uit een onderzoek uit 2019 bleek zelfs dat, terwijl je zou verwachten dat vrijgevigheid in december toeneemt, het juist afneemt, omdat mensen met veel vakantiegerelateerde stress minder geven dan op andere momenten van het jaar.

Van peuters tot volwassenen toont de wetenschap aan dat vrijgevigheid betrouwbaar correleert met een betere gezondheid en geluk. Toch hoeft geven niet overweldigend te zijn. We kunnen vrijgevig zijn in ons dagelijks leven, vertelde Chopik aan The Epoch Times: Help een buur om het vuilnis buiten te zetten, doneer een beetje aan een goed doel, doe vrijwilligerswerk in een gaarkeuken of luister gewoon naar een vriend tijdens een moeilijke periode.

Gepubliceerd door The Epoch Times (30 december 2024): Generosity: Losing a Little Means Gaining a Lot—Including Better Heart Health

Word niet ongeduldig voor resultaten

Vorm 1 gewoonte per keer

In plaats van te vertrouwen op wilskracht, verander je best de situatie

Vind gelijkgestemde mensen

Een politiek instrument

Pekings diepe angst

Wetgeving

Aanhoudende meedogenloze druk

De CCP escaleert de vervolging van Falun Gong

Is The New York Times de spreekbuis van de CCP?

De tirannie van de CCP blootleggen

“De heerschappij van de CCP is een vloek voor de toekomst van China

De zoektocht naar geluk

Waarom is dankbaarheid belangrijk?

Vijanden van dankbaarheid

Dankbaarheid koesteren

De oorsprong van de CCP-retoriek ”de rijken haten”

Het succes van Shen Yun: Een wonder en een weerspiegeling van traditionele opvattingen over rijkdom

The New York Times helpt de CCP met haar onderdrukking

Meer politiek

Een grootse visie krijgt vorm in New York

Een eenvoudig leven van spirituele begeleiding

Altijd aan het werk

Een evenwichtige omgeving

De zaken rechtzetten

Religieuze vervolging bestrijden

Inspanningen vanuit de basis

Een non-profit organisatie voor uitvoerende kunsten runnen

Wat is moed?

Onzichtbare risico’s

De kloof van moed

Moed loont de moeite

De boezemvriend van moed

De betekenis van manieren

Maak het leuk

Oefenen, oefenen, oefenen

Leren om hoffelijk te communiceren

Een toonbeeld van goed gedrag

Wees dankbaar

Een superkracht voor het leven

Een Culturele Renaissance

‘Nooit geziene anti-Falun Gong campagne’.

De wereld verbeteren

Dit is deel 6 van “Deugdzame Geneeskunde”

Een onuitputtelijke bron van geluk

Een beter medicijn dan pillen?

Verlichting van pijn

Neurowetenschap van vrijgevigheid: Het is niet allemaal dit voor dat.

De grenzen van vrijgevigheid

Copyright © 2025