maandag, 18 okt 2021

Beijing lanceert grootscheeps plan om de samenleving te hervormen

 

China’s tech-reuzen staan maandenlange winsten af aan het regime in Peking om hun loyaliteit aan de Communistische Partij te tonen. Populaire acteurs zijn uit de internetgeschiedenis gewist en hun toegewijde online fangroepen zijn ontbonden. Jonge gamers mogen nu niet meer dan drie uur per week gamen.

In alle Chinese klaslokalen zijn 147.000 nieuwe inspecteurs aangesteld om toe te zien op de nationale verspreiding van de ideologie van China’s hoogste leider, Xi Jinping.

Of het nu gaat om e-commerce, amusement, onderwijs of gokken, weinig gebieden van de Chinese samenleving zijn de afgelopen maanden ongeschonden uit de stortvloed van regelgevende activiteiten van Peking gekomen. Terwijl de autoriteiten de overtredende actoren hard aanpakten, kelderden de aandelenmarkten en werden honderden miljarden weggevaagd, terwijl bedrijven en particulieren zich haastten om de nieuwe regels in te schatten, zodat ze niet op de tenen van het regime zouden trappen.

Sommigen vergelijken de pogingen van de Partij tot social engineering met de Culturele Revolutie, een tien jaar durende campagne vanaf 1966, waarin de eerste leider van het regime, Mao Zedong, probeerde zijn controle binnen de Partij te bevestigen door massaal tradities, overtuigingen en sociale waarden te vernietigen.

Een “doortastende revolutie” is aan de gang in China, verklaart de nationalistische essayist Li Guangman, een voormalig redacteur van een obscure staatskrant. In een recent commentaar dat snel werd gepromoot op prominente websites van de Chinese staatsmedia, bejubelde hij de campagne van het regime als een “terugkeer naar de oorspronkelijke bedoeling van de Chinese Communistische Partij (CCP) … en de essentie van het socialisme,” en noemde hij twee potentiële doelen: huisvesting en sociale verzekering.

(Photo by NOEL CELIS / Journalisten lopen langs een scherm waarop videobeelden te zien zijn van de Chinese president Xi Jinping, tijdens een bezoek aan het Museum van de Communistische Partij van China, in de buurt van het nationale stadion Birds Nest in Beijing op 25 juni 2021, onderdeel van de vieringen ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de oprichting van de Communistische Partij van China (CPC) op 1 juli. (AFP) (Photo by NOEL CELIS/AFP via Getty Images)

Zoals bij vroegere maatregelen heeft het Chinese regime de reeks ingrepen omschreven als noodzakelijk voor het algemeen welzijn. Maar het tempo van de campagne is duizelingwekkend, met een grondigheid die ongezien is in de recente geschiedenis van China.

Het lijkt op de “openingsdagen” van een culturele revolutie, aldus June Teufel Dreyer, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Universiteit van Miami.

Voor Robert Atkinson, econoom en oprichter van de in Washington gevestigde denktank Information Technology and Innovation Foundation, zijn sommige van de maatregelen de nieuwste pogingen van Peking om de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen. Hij noemde als voorbeelden het verbod op “verwijfde acteurs” en het aan banden leggen van gamen.

“Je krijgt het gevoel dat Xi zegt: ‘Nee, we willen geen individualistische samenleving. Jouw taak als Chinees burger is om de staat te steunen en te volgen,” vertelde Atkinson aan The Epoch Times.

“Het doel van de Chinese samenleving is niet om mensen gelukkig te maken, het is om de staat machtig te maken,” zei hij.

Totale controle

De druppel die de emmer deed overlopen dateert volgens Dreyer van oktober vorig jaar, toen de oprichter van de internetgigant Alibaba, Jack Ma, een ongezouten toespraak hield waarin hij kritiek uitte op het regelgevingssysteem van China. Voor zijn vrijmoedigheid werd de ondernemer drie maanden lang vermist. In één nacht trokken toezichthouders de stekker uit wat ’s werelds grootste beursgang van Ant Group, Alibaba’s zusterbedrijf in fintech, had moeten worden.

Het regime “probeert te voorkomen dat rijke, gevestigde belangen zoals Jack Ma … zich in het politieke besluitvormingsproces wikkelen,” zei Dreyer.

ack Ma, CEO van de Chinese e-commercegigant Alibaba, spreekt tijdens zijn bezoek aan de Vivatech startups en innovatiebeurs, in Parijs op 16 mei 2019. (Photo door Philippe Lopez / AFP via Getty Images)

De bestraffing van Ma lijkt de bliksemafleider te zijn die een ingrijpende revisie in gang heeft gezet die vrijwel alle facetten van de samenleving overspoelt. Sindsdien hebben toezichthouders apps van de markt gehaald vanwege vermeende overtredingen met betrekking tot gegevensoverdracht, “zich misdragende” beroemdheden uit de weg geruimd, duizenden “self media”-accounts bestraft vanwege “kwaadspreken over de financiële markt”, en betaalde privé-lessen over kernonderwerpen op school verboden.

“Het gaat erom de kapitalistische klasse een signaal te geven dat je als zakenman onder de duim van de staat zit”, aldus Atkinson.

Parallel aan de maatregelen wordt in Peking opnieuw de nadruk gelegd op “gemeenschappelijke welvaart”, een slogan die de partij al sinds haar begindagen aanprijst als het einddoel van het socialisme.

De recente beloften van Xi omvatten herverdeling van rijkdom om de gapende inkomenskloof te dichten — waarschijnlijk om de steun van de bevolking op te krikken als hij eind volgend jaar zijn kandidatuur indient voor een ongeëvenaarde derde termijn van vijf jaar.

De doelsectoren reppen zich om zich aan te passen aan de decreten van de partij. Tientallen actoren hebben verklaringen ondertekend waarin zij de campagne van Peking steunen. Het in opspraak gekomen Alibaba beloofde op 3 september om tegen 2025 100 miljard yuan (15,5 miljard dollar) aan steun uit te geven voor het streven naar gemeenschappelijke welvaart.

Deze luchtfoto toont het logo (L) van China’s baanbrekende digitale betalingsbedrijf Alipay op het kantoorgebouw van zijn moederbedrijf Ant Group in Shanghai op 4 november 2020. (Hector Retamal/AFP via Getty Images)

Verjongingskoorts

Achter de lawine van veranderingen gaat Xi’s visie van een grootse nationale “verjonging” schuil, een term die hij meer dan twee dozijn keer gebruikte toen hij op 1 juli vanaf het balkon bovenop het Tiananmen-plein in Peking sprak ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de CCP.

Maar de verjongingscampagne is op een aantal binnenlandse hindernissen gestuit.

China’s beroepsbevolking krimpt al jaren, deels als gevolg van het decennialange geboortebeleid, dat elk huishouden toestaat slechts één kind te krijgen. Zelfs toen Beijing in 2016 overstapte op een tweekindergrens, hebben de opvoedkosten in stedelijk China aspirant-ouders afgeschrikt. China, dat nu een derde kind aanmoedigt, heeft proeven voor eerste- en tweedeklassers afgeblazen en betalende bijlesbedrijven verboden, met de beschuldiging dat ze een financiële tol op gezinnen leggen. Er zijn hotlines opgezet om overtreders te verklikken.

Dergelijke maatregelen zijn niet noodzakelijk omarmd door Chinese ouders, die erom bekend staan veel tijd en geld te besteden aan de opleiding van hun kinderen om hen voor te bereiden op de hypercompetitieve toelatingsexamens voor universiteiten.

“Amy Ma (een pseudoniem), een lerares basisonderwijs in de Hubei-provincie in Centraal-China die al 30 jaar lesgeeft, vertelde The Epoch Times dat het onderwijsbeleid de ongerustheid van ouders over de toekomst van hun kind niet zal wegnemen.

Voor de meeste Chinese gezinnen is het onderwijssysteem “de laatste kans om het lot van hun kinderen te veranderen” nu “de Partij alle middelen in de maatschappij heeft gemonopoliseerd”, zei ze.

Om hun schoolprestaties te verbeteren, zouden Chinese kinderen zich nu moeten wenden tot thuisleraren, vertelde Richard Zhang (een pseudoniem), een divisiehoofd van een onderwijsbureau op stadsniveau, aan The Epoch Times. Door de inkrimping van het aantal bijlesdocenten als gevolg van de nieuwe regels, zouden de kosten van dergelijke diensten onbetaalbaar kunnen worden, zei hij. Uiteindelijk zijn het dus misschien alleen rijke gezinnen die hun kinderen een voorsprong op de concurrentie kunnen geven.

Een vrouw draagt een beschermend masker terwijl ze voor een bord zit dat reclame maakt voor een COVID-19 vaccinatiecentrum van de lokale overheid in Peking op 23 mei 2021. (Kevin Frayer/Getty Images)

Een gebrek aan enthousiasme bij Chinese millennials staat de welvaartsgroei van het regime ook in de weg. Een nieuwe tegencultuurbeweging genaamd “tangping”, of platliggen en niets doen, slaat aan bij jongeren, die steeds ontevredener worden over de hoge eisen van het beroepsleven en het sociale leven.

Door de Chinese staatsmedia als “schandelijk” bestempeld, maar door sommige anderen geprezen als een stille vorm van verzet, is de “platliggen” benadering van het leven van veel jonge Chinezen precies het tegenovergestelde van wat Xi nodig heeft om Pekings ambitie te ondersteunen, aldus Dreyer.

“Hij wil een zeer competitieve samenleving zien waarin iedereen hard werkt en de Chinese natie daardoor in staat is de Verenigde Staten te overtreffen,” zei ze. “Dat gaat hem niet lukken als mensen plat gaan liggen.”

Economische problemen

Een nijpend geldprobleem dwingt Beijing ook om zich tegen de rijken te keren, volgens Antonio Graceffo, een analist van China’s economie en Epoch Times contributor die meer dan twee decennia in Azië heeft doorgebracht.

De zeer besmettelijke Delta-variant van COVID-19, die zich in augustus over de helft van China verspreidde, blijft een uitdaging voor Pekings dure strategie om steden te sluiten en elk positief geval in quarantaine te plaatsen. Dit heeft het reizen verstoord en het toerisme aangetast, een ooit bloeiende sector die in 2019 goed was voor ongeveer een tiende van China’s economie.

Een arbeider maakt een ijzeren staaf in een staalfabriek in Lianyungang, in China’s oostelijke provincie Jiangsu op 12 februari 2021, de eerste dag van het Chinees Nieuwjaar. (AFP via Getty Images)

De omzetgroei en de productie bereikten in augustus beide een dieptepunt in een jaar, omdat de autoriteiten de sociale beperkingen verscherpten om de toenemende virusuitbraken in te dammen. China’s totale schuld groeide ondertussen tot ongeveer 270 procent van het bbp in 2020, een sprong van ongeveer 30 procent in een jaar tijd.

Uit maandelijkse gegevens van augustus bleek dat één op de zeven jonge stedelijke arbeiders – tussen 16 en 24 jaar – er niet in slaagde werk te vinden. De maatregel tegen de particuliere bijlessenindustrie heeft zo’n 140 miljard dollar op het spel gezet en een golf van ontslagen op gang gebracht.

Dergelijke tekenen wijzen op “de rand van een economische crisis,” vertelde Graceffo aan The Epoch Times. “Het geld moet ergens vandaan komen.”

“Ik denk dat Xi Jinping naar alles grijpt om geld te verdienen.”

Pogingen om de groei te stimuleren zullen verder worden gefrustreerd door de praktijk van de CCP om partijafdelingen in te bedden in bedrijven, wat de economische vrijheid nog verder onder druk zet.

“Ze zullen geen beslissingen nemen op basis van winstgevendheid — ze nemen beslissingen op basis van regeringsleiders en het overmaken aan de Partij,” zei hij.

Wisselwerking

Naast deze binnenlandse uitdagingen heeft het regime ook te maken met sterke tegenwind vanuit het Westen.

In het afgelopen jaar heeft Peking zich agressief verzet tegen de toenemende westerse kritiek op de mensenrechtensituatie, het militarisme, het gebrek aan transparantie over de herkomst van COVID-19 en de voortdurende pogingen om de schuld in de schoenen van de buitenwereld te schuiven.

Gekleed in een grijs maoïstisch pak tijdens de honderdste verjaardag van de Partij, waarschuwde Xi dat buitenlandse krachten figuurlijk hun “hoofd zou worden ingeslagen” als ze het waagden China te pesten.

Uit het recente beleid van het regime spreekt een groeiende afkeer van de westerse invloed.

De Engelstalige examens op de basisscholen in Sjanghai zijn afgeschaft; er is een nieuwe cursus over het Xi Jinping-gedachtegoed ingevoerd, die van de lagere school tot en met de universiteit in het hele land verplicht is.

Deze foto genomen op 8 oktober 2015 toont Chinese schoolkinderen die de klas bijwonen op de Shiniuzhai Puan Center Primary School in Pingjiang County in China’s provincie Hunan, zo’n 150 kilometer van Changsha, op de eerste dag terug naar school na de nationale vakantie. (Johannes Eisele/AFP/Getty Images)

Peking is bezig met het opzetten van een derde aandelenmarkt, wat door sommige analisten wordt gezien als een stap om zich financieel los te koppelen van het Westen. Een nieuwe gegevenswet, die zowel op Chinese als op buitenlandse bedrijven van toepassing is, verbiedt uitdrukkelijk de overdracht van binnenlandse gegevens in buitenlandse handen en dreigt met vergeldingsmaatregelen tegen landen die “discriminerende” maatregelen met betrekking tot gegevens nemen.

Sociale-mediakanalen zijn opgedoekt voor “het reposten van overzeese berichtgeving of commentaar met een vertekende interpretatie van China’s financiële trends”.

“Je wilt niet dat mensen aan iets anders denken dan aan de Partij en hoe ze de staat kunnen dienen,” zei Graceffo.

Volgens Dreyer heeft het regime besloten een “afweging” te maken: Door te snijden in Engelse les en privé-lessen komen miljoenen mensen zonder werk te zitten, maar het betekent ook dat studenten meer tijd hebben om de partij-ideologie te bestuderen.

“Minder Engels onderwijs, meer indoctrinatie, is wat China op de lange termijn nodig heeft,” zei ze.

Maar gezien China’s aandeel in de wereldhandel — bijna 15 procent in 2020, het derde grootste na de Europese Unie en de Verenigde Staten — is het onmogelijk om de westerse invloed volledig buiten te sluiten, aldus Dreyer.

“Je kunt de technologie niet volledig scheiden van de maatschappij die haar heeft voortgebracht,” zei ze.

“Hij probeert zich gewoon te verzetten,” zei Dreyer, verwijzend naar Xi. “De toekomst ligt niet vast, dat is hij nooit.”

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (21 september 2021)Beijing Unleashes Sweeping Bid to Remold Society

Beijing bouwt banden op met buitenlandse functionarissen om het Westen te infiltreren: Rapport

Volgens een recent Frans rapport hanteert het Chinese regime zeer specifieke tactieken bij het zoeken naar buitenlandse politici en individuen die het naar zijn hand wil zetten.

In de ogen van het regime kunnen sommige buitenlanders eenvoudigweg door Chinese agenten worden gebruikt om “boodschappen door te geven of meningen te beïnvloeden”. Een andere groep bestaat uit personen die “gemanoeuvreerd” kunnen worden, hetzij door ideologie of belangen, om “nuttige idioten” te worden. Een derde groep mensen aanvaardt het idee om de belangen van het regime te behartigen, en Beijing vertrouwt hen een “preciezere richtlijn” toe. En dan zijn er ook nog degenen die “formeel gerekruteerd” worden door het regime.

Deze groepering wordt toegelicht in het 650 bladzijden tellende rapport van het Institut de Recherche Stratégique van de Franse Militaire School (bekend onder het Franse acroniem IRSEM), een onafhankelijk agentschap dat verbonden is aan het Franse Ministerie van Strijdkrachten. Het rapport brengt de wereldwijde beïnvloedingsoperaties van Beijing in kaart, met inbegrip van de operaties die gericht zijn tegen etnische Chinezen die buiten China wonen, en de oorlogsdoctrines die aan de basis liggen van de infiltratie in het Westen.

“De mate van penetratie, het aantal politici dat onder invloed van [Beijing] staat, varieert sterk van land tot land. In Australië en Nieuw-Zeeland zijn veel gevallen bekend, maar het verschijnsel treft iedereen, overal,” aldus het rapport.

John Zhang, voormalig adviseur van de staatspoliticus Shaoquett Moselmane van New South Wales van oktober 2018 tot september 2020, werd in 2020 onder onderzoek geplaatst omdat hij zou hebben geprobeerd de Australische politiek te beïnvloeden namens het Chinese regime. Volgens gerechtelijke documenten werkte Zhang samen met China’s ministerie van Staatsveiligheid en het United Front Work Department – een agentschap van de Chinese Communistische Partij (CCP) dat toezicht houdt op de buitenlandse beïnvloedingsoperatie van het regime.

In het rapport wordt opgemerkt dat lokale of gemeentelijke politici de “voornaamste doelwitten” van Beijing zijn, omdat zij toegankelijker zijn en op openbare evenementen kunnen worden benaderd. Als voorbeeld wordt gewezen op de Union of British Columbia Municipalities (UBCM) in Canada, een jaarlijkse bijeenkomst voor lokale overheden in de provincie British Columbia. De CCP begon het evenement in 2012 te sponsoren voordat het in 2019 werd beëindigd te midden van publieke kritiek.

“Ik denk dat het feit dat de enige buitenlandse regering die dit doet China is, nog verontrustender is, en dat komt omdat we ons in een situatie bevinden waarin China betrokken is bij een aantal acties die volledig vijandig staan tegenover de Canadese belangen,” vertelde Port Coquitlam-burgemeester Brad West in 2019 aan The Epoch Times over de Chinese sponsoring van de UBCM.

Hij wees op China’s campagne van onderdrukking in de westelijke regio Xinjiang, waar meer dan 1 miljoen Oeigoeren en andere moslimminderheden in interneringskampen worden vastgehouden. De regering van de VS heeft de campagne een “genocide” genoemd.

“Ik kan maar niet begrijpen waarom sommige burgemeesters en gemeenteraadsleden denken dat ze gratis eten en drinken mogen verwachten en goede relaties moeten onderhouden met functionarissen van de Chinese regering,” zei West.

China’s pogingen om invloed uit te oefenen op regionale regeringen in de VS kwamen aan het licht in oktober 2020. Die maand kondigde toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo aan dat de Verenigde Staten niet langer zouden deelnemen aan een memorandum van overeenstemming (MoU) dat China en de Verenigde Staten in 2011 ondertekenden en dat de oprichting van een U.S.-China National Governors Forum ondersteunde. Het memorandum van overeenstemming werd in 2011 ondertekend door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Hilary Clinton.

Pompeo zei dat de Chinese People’s Association for Friendship with Foreign Countries (CPAFFC), die het forum mede organiseerde, “getracht had staats- en lokale leiders rechtstreeks en kwaadaardig te beïnvloeden om de mondiale agenda van de Volksrepubliek China te bevorderen”.

China-deskundigen zeggen dat de CPAFFC wordt beheerd door het United Front Work Department.

China’s inspanningen om banden aan te knopen met buitenlandse politici verliepen gedeeltelijk via China’s Internationale Departement, een agentschap onder het Centraal Comité van de CCP, aldus het rapport.

De “netwerken van het departement maken het mogelijk politici te identificeren en dicht bij zich te houden die bereid zijn het imago van China in de lokale media te verdedigen of die achter de schermen namens de CCP kunnen optreden”, zo staat in het rapport te lezen.

Volgens haar website heeft de Internationale Afdeling relaties opgebouwd met meer dan 600 politieke partijen en politieke groeperingen in meer dan 160 landen.

Frank Fang is een journalist uit Taiwan. Hij verslaat nieuws in China en Taiwan. Hij behaalde een mastergraad in materiaalwetenschappen aan de Tsinghua Universiteit in Taiwan.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (29 september 2021): Beijing Builds Ties With Foreign Officials to Infiltrate the West: Report

Bijna 3.000 Falun Gong beoefenaars lastiggevallen of gearresteerd in de afgelopen maanden

Volgens Minghui.org, een Amerikaanse website die de vervolging van Falun Gong door het Chinese communistische regime documenteert, heeft de Chinese politie in de afgelopen twee maanden bijna 3.000 beoefenaars van Falun Gong lastiggevallen of gearresteerd.

Van de 2.941 personen werden er 884 gearresteerd, 101 werden opgesloten in centra voor hersenspoeling (een instelling om hen te dwingen hun geloof af te zweren), 34 werden gedwongen bloedtesten af te leggen en 17 werden gedwongen hun huis te ontvluchten.

Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, is een aloude Chinese spirituele praktijk die bestaat uit langzaam bewegende meditatie-oefeningen en morele leringen die waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid in het dagelijks leven bevorderen. Volgens officiële schattingen bereikte de populariteit in China aan het eind van de jaren negentig een hoogtepunt met 70 tot 100 miljoen aanhangers. De CCP heeft de groep echter sinds 1999 vanwege politieke motieven onderdrukt.

‘Zero-Out campagne’

De CCP heeft haar “Zero-Out campagne”, een nultolerantiebeleid tegen Falun Gong dat voor het eerst verscheen in de provincie Guizhou in maart 2020, uitgevoerd in meerdere provincies in het hele land gedurende juli en augustus, volgens Minghui rapporten.

In het district Linyi in de provincie Shanxi heeft het plaatselijke comité voor politieke en juridische zaken veiligheidsagenten, politieagenten en overheidspersoneel ertoe aangezet de beoefenaars van Falun Gong lastig te vallen. Zij intimideren elke beoefenaar met de atheïstische politieke indoctrinatie van de communistische partij en proberen hen te dwingen hun geloof af te zweren.

De belangrijkste daders in het district zijn Wang Shijun, het hoofd van het plaatselijke 610 Bureau, een geheime buitenwettelijke partijorganisatie die zich bezig houdt met de uitroeiing van Falun Gong; Li Quanzhou, voormalig hoofd van het plaatselijke 610 Bureau; en Yuan Jianqing, een ambtenaar die verantwoordelijk is voor veiligheidszaken.

Op 5 juli ontvoerden plaatselijke autoriteiten Falun Gong beoefenaar Yao Kangqiang, een inwoner van het dorp Pingyi in Beixin. Zij brachten Yao naar een hersenspoelcentrum in het Jinguo Hotel. De beoefenaar ging in hongerstaking om te protesteren tegen de mishandeling. Twee dagen later kreeg hij een aandoening en werd hij vrijgelaten. Maar een dag later werd hij opnieuw opgepakt. Momenteel is hij gedwongen zijn huis te ontvluchten om aan de intimidaties van de politie te ontsnappen.

Vervolging van bejaarde beoefenaars

Volgens het verslag waren 229 van de slachtoffers bejaarden van 65 jaar en ouder.

Falun Gong beoefenaar Jiang Xinying is een 65-jarige inwoonster van de stad Jinan in de oostelijke Chinese provincie Shandong. Op 22 juli vielen zeven of acht agenten van het politiebureau van Qianfoshan haar huis binnen, ontvoerden haar en namen enkele bezittingen in beslag.

Jiang is twee keer eerder opgesloten geweest in het werkkampsysteem van de CCP voor een totaal van drie en een half jaar. Daar ging haar gezondheid sterk achteruit en leed zij aan tuberculose en een ernstig gebogen rug.

In het noordoosten van China woont He Wencui, een 86-jarige gepensioneerde professor aan het College of Forestry van de Beihua Universiteit in Jilin City, provincie Jilin. Op 16 juli vielen zeven mensen van het politiebureau Taishan Road en het plaatselijke buurtcomité zijn huis binnen. Ze namen zijn Falun Gong boeken en aanverwante materialen in beslag en ontvoerden hem en een medebeoefenaar die hem verzorgde.

Eveneens in de provincie Jilin werd beoefenaar Ahn Bokja, een 82-jarige gepensioneerde universitair docente, eind augustus naar het detentiecentrum van Yanji gestuurd. Vier jaar geleden kreeg ze een straf van 3 jaar om buiten de gevangenis uit te zitten. Nu wordt ze opnieuw vervolgd.

In de noordelijke provincie Hebei woont de 85-jarige Falun Gong beoefenaar Zhang Wanxin in Tangshan City. Op 19 augustus ontvoerden politieagenten Zhang terwijl hij met de plaatselijke bevolking over Falun Gong sprak op een plaatselijke jaarmarkt in het district Luannan. De bejaarde man werd “op borgtocht vrijgelaten in afwachting van zijn proces.”

Kort daarna werd hij echter door een plaatselijke rechtbank veroordeeld tot één jaar en zes maanden gevangenisstraf, met een proeftijd van twee jaar en een boete van 1.000 yuan ($155).

Doctrine van de “drievoudige oorlogsvoering” ligt aan de basis van CCP’s grootscheepse infiltratiecampagne in het Westen: Verslag

Psychologische oorlogsvoering. Publieke opinie oorlogvoering. Juridische oorlogsvoering.

Deze concepten, die bekend staan als de doctrine van de “drievoudige oorlogsvoering” en relatief onbekend zijn in het Westen, zijn de belangrijkste strategieën die de Chinese Communistische Partij (CCP) volgt in haar streven om een oorlog tegen de vrije wereld te winnen zonder één enkel schot te lossen.

Psychologische oorlogsvoering is erop gericht de vijand te demoraliseren; publieke opinie oorlogsvoering is erop gericht de harten en geesten van de massa’s te hervormen; juridische oorlogsvoering is erop gericht de rechtsstelsels te gebruiken om vijandelijke aanvallen af te schrikken.

Deze uitleg werd uiteengezet in een onlangs vrijgegeven rapport van 650 bladzijden dat een uitvoerige illustratie geeft van de wereldwijde beïnvloedingsoperaties van het Chinese communistische regime. Het Franstalige rapport is gepubliceerd door het Institut de Recherche Stratégique de l’Ecole Militaire (IRSEM), een onafhankelijk agentschap dat gelieerd is aan het Franse Ministerie van Strijdkrachten.

In combinatie met een andere belangrijke doctrine van de CCP, “Verenigd Front” genaamd, hebben deze beginselen ten grondslag gelegen aan een adembenemende campagne van het Chinese regime om zijn invloed uit te breiden en te infiltreren in westerse democratieën, aldus het rapport.

Het Verenigd Front, door de eerste leider van de CCP, Mao Zedong, omschreven als een “magisch wapen”, is een beleid dat volgens het rapport inhoudt dat het regime “zijn interne en externe vijanden uitschakelt, groepen controleert die zijn gezag kunnen betwisten, een coalitie rond de Partij opbouwt om zijn belangen te dienen, en zijn invloed naar het buitenland doorzet”.

Het rapport komt er terwijl het Westen zich steeds meer afzet tegen de agressie van de CCP, waaronder haar ernstige schendingen van de mensenrechten, ongebreidelde diefstal van intellectueel eigendom, economische dwang en militaire assertiviteit.

Verregaande inspanningen

Geleid door dergelijke strategieën heeft het Chinese regime een uitgebreide infrastructuur opgebouwd met een wereldwijd bereik, bestaande uit een breed netwerk van overheids- en niet-overheidsactoren om zijn plannen uit te voeren.

Volgens IRSEM hebben de beïnvloedingsoperaties van Beijing in het buitenland twee hoofddoelstellingen: “het verleiden en onderwerpen van buitenlands publiek door een positief beeld van China te schetsen,” en “bovenal, infiltreren en dwingen.”

“Infiltratie is gericht op het langzaam binnendringen in de samenleving van de tegenstander om zo elke neiging tot handelen tegen de belangen van de partij in de kiem te smoren,” aldus het rapport.

“Dwang komt overeen met de geleidelijke uitbreiding van ‘bestraffende’ of ‘dwingende’ diplomatie tot een beleid van systematische sancties tegen elke staat, organisatie, onderneming of persoon die de belangen van de Partij bedreigt.”

De campagnes van de CCP zijn gericht op het hele spectrum van de samenleving. Tot de belangrijkste strijdterreinen behoren onderwijs, media, politiek, cultuur en sociale media.

Verenigd Front werk in actie

Veel van Beijings overzeese Verenigd Front inspanningen worden uitgevoerd via een “nevelig netwerk van tussenpersonen” dat losjes wordt gecoördineerd door CCP-organen, waaronder Chinese ambassades en consulaten, en het Verenigd Front Werkdepartement van de partij, aldus het rapport.

In een toespraak in 2020 zei David Stilwell, toenmalig staatssecretaris voor Oost-Azië en de Stille Oceaan, dat de CCP gebruik maakt van duizenden overzeese groepen die politieke invloed uitoefenen, dissidente bewegingen onderdrukken, inlichtingen verzamelen en de overdracht van technologie naar China vergemakkelijken.

Hoewel sommige organisaties van het Verenigd Front openlijk verklaren banden te hebben met Beijing, “proberen de meeste zich voor te doen als onafhankelijke NGO’s, culturele uitwisselingsfora, ‘vriendschaps’-verenigingen, kamers van koophandel, mediakanalen, of academische groepen,” zei Stilwell destijds.

In een onderzoek van Newsweek uit 2020 werden ongeveer 600 van dergelijke groepen in de Verenigde Staten gevonden.

Een van die groepen die in het rapport worden genoemd is de China-United States Exchange Foundation (CUSEF).

CUSEF is een in Hongkong gevestigde non-profitorganisatie onder leiding van miljardair en ambtenaar van het Chinese regime Tung Chee-hwa, die zichzelf voordoet als een onafhankelijke groep die zich inzet voor dialoog en uitwisseling tussen de V.S. en China. Maar in werkelijkheid functioneert de groep “als een de facto dekmantel voor de regering van de Volksrepubliek China”, aldus het rapport, waarin de bevindingen worden aangehaald van een onderzoek uit 2020 door de Jamestown Foundation, een in Washington gevestigde denktank. De groep staat ook geregistreerd onder de Amerikaanse Foreign Agent Registration Act (FARA).

De groep is een reeks partnerschappen aangegaan met een reeks prestigieuze Amerikaanse denktanks en universiteiten, wat IRSEM karakteriseerde als een poging om zijn invloedactiviteiten “wit te wassen”. Tot de partners behoren de Johns Hopkins University, het East-West Institute, de Carnegie Endowment for Peace, de Atlantic Council en het Brookings Institution.

Eerder dit jaar kwamen de banden van de CUSEF met de Carnegie Endowment for International Peace aan het licht tijdens de hoorzitting voor de benoeming van CIA-directeur William Burns. Voor zijn benoeming was Burns voorzitter van de denktank. Geconfronteerd met kritiek van Republikeinse wetgevers, vertelde Burns tijdens de hoorzitting in de Senaat dat hij de relatie van Carnegie met CUSEF had “geërfd”, maar dat hij de banden met de groep “niet lang nadat” hij in 2015 aan zijn ambtstermijn begon, had verbroken. Burns zei verder dat hij “zich steeds meer zorgen maakte over de uitbreiding van Chinese beïnvloedingsoperaties.”

De groep sponsort ook veel dialogen op hoog niveau tussen CCP-functionarissen en Amerikaanse militaire en politieke figuren, aldus het rapport.

De Amerikaanse media zijn ook het doelwit geweest van CUSEF. Het heeft sinds 2009 reizen naar China georganiseerd voor meer dan 120 journalisten van bijna 50 Amerikaanse mediakanalen, meldde The Epoch Times eerder.

Van 2009 tot 2017 organiseerde CUSEF ook een reeks diners en vergaderingen met leidinggevenden en redacteuren van 35 media, waaronder Time magazine, The Wall Street Journal, Forbes, The New York Times, The Associated Press, en Reuters. In de FARA-dossiers van de groep worden de diners, georganiseerd door CUSEF-oprichter Tung, beschreven als “van onschatbare waarde voor hun doeltreffendheid bij het werven van steun bij de leiders van de nieuwsindustrie”.

The Epoch Times heeft CUSEF om commentaar gevraagd.

Repressie

Overzeese etnische Chinese bevolkingsgroepen, zelfs diegenen die geen Chinese staatsburgers zijn, zijn volgens het rapport “prioritaire doelwitten” van Beijings beïnvloedingsoperaties. Volgens het IRSEM is één van de doelstellingen de diaspora onder controle te krijgen zodat “zij geen bedreiging vormen voor de macht”; een ander doel is “hen te mobiliseren om de belangen van de CCP te dienen”.

Beijing, door Freedom House omschreven als ’s werelds grootste pleger van transnationale repressie, heeft zich gericht tegen een reeks in het buitenland gevestigde dissidente groeperingen, waaronder Oeigoerse moslims, rechtenactivisten, voorstanders van democratie in Hongkong, en Falun Gong beoefenaars.

Slachtoffers krijgen te maken met fysieke aanvallen, bedreigingen, bewaking, pesterijen en intimidatie door Chinese agenten of hun partners, zowel persoonlijk als online, aldus de belangenorganisatie in een rapport van februari.

In een extreem voorbeeld noemt Freedom House het geval van Sun Yi, een Falun Gong beoefenaar die de gevangenschap in het beruchte Chinese werkkamp Masanjia overleefde. Falun Gong is een spirituele praktijk die al meer dan twintig jaar op brute wijze wordt vervolgd door de CCP.

Tijdens zijn gevangenschap heeft Sun een SOS-brief in een Halloweenversiering voor de export verstopt. Die werd later, in 2012, gevonden door een Amerikaanse vrouw. Hij maakte met undercover opnames een documentaire over zijn ervaringen en ontsnapte naar Indonesië.

In 2017 overleed Sun aan plotseling nierfalen. Zijn familie zei dat Sun nooit nierproblemen had gehad, en het ziekenhuis gaf geen concrete details over zijn dood en haastte zich om zijn lichaam te laten cremeren. Er werd geen autopsie uitgevoerd. Deze omstandigheden hebben Sun’s aanhangers doen vermoeden dat er sprake is van vals spel.

Cathy He is een in New York woonachtige verslaggeefster die zich richt op China-gerelateerde onderwerpen. Ze werkte eerder als overheidsadvocaat in Australië. Ze kwam in februari 2018 bij The Epoch Times.

Origineel gepubliceerd in The Epoch Times (28 september 2021): ‘3 Warfares’ Doctrine Underpins CCP’s Sprawling Campaign to Infiltrate the West: Report

Sanctioneer de CCP voor het gedwongen oogsten van organen

De Wereldtop over het bestrijden en voorkomen van gedwongen orgaanoogst bespreekt onder andere de middelen om deze gruweldaad een halt toe te roepen, waaronder een universele verklaring, economische sancties tegen de Chinese Communistische Partij (CCP), en een verbod op internationale opleiding van transplantatiechirurgen uit China.

De organisatoren van de top, die van 17 tot 26 september werd gehouden, riepen de advocatuur en de internationale gemeenschap op om het onweerlegbare bewijs van gedwongen orgaanoogst serieuzer te nemen en een einde te maken aan transplantatiemisbruik door middel van specifieke wettelijke maatregelen, waaronder geïndividualiseerde Magnitsky-sancties tegen de ergste daders van de CCP, nationale wetten die degenen uit eigen land die hieraan deelnemen strafbaar stellen, en een einde aan de internationale opleiding van transplantatiechirurgen uit China. Op de website van de top staat: “De advocatuur wordt opgeroepen om een eind te maken aan deze onaanvaardbare misdaad tegen de menselijkheid.”

Dr. Weldon Gilcrease, directeur van Oncologie aan de Universiteit van Utah School of Medicine, riep op tot het ter verantwoording roepen van alle medische professionals en anderen die in de loop der jaren hebben samengewerkt met het illegale transplantatiesysteem van China.

Ook zijn er veranderingen nodig in de commerciële verhoudingen, aldus Dr. R. Scalettar, voormalig voorzitter van de American Medical Association. “Er mogen geen belangenconflicten zijn, zoals betalingen voor en commercialisering van transplantaties,” zei hij. Dit kan worden geëist door wetgeving op internationaal en nationaal niveau.

Israël, Spanje, Taiwan, Italië, België, Noorwegen en Zuid-Korea zijn volgens Lord Philip Hunt uit het Verenigd Koninkrijk en twee internationale mensenrechtenadvocaten, David Matas uit Canada en Carlos Iglesias Jimenez uit Spanje, koplopers geweest bij het invoeren van wetgeving om transplantatietoerisme te voorkomen.

David Matas getuigt bij het volkstribunaal in De Vere Grand Connaught Rooms, Holborn in Londen op 8 dec. 2018. (Justin Palmer)

Dit zou de schrapping en het verlies van licentie van medeplichtige medische professionals kunnen inhouden, evenals rechtszaken, aldus Scalettar. Als je de medische ethiek over gedwongen orgaanoogst schendt, zei hij, “zit je zonder job.”

Jiminez riep mensen en regeringen op hun stem te laten horen en wetten te maken tegen internationale gedwongen orgaanoogst. Hij zei: “De CCP-dictatuur doet heel duidelijke zetten, door de wil van mensen te kopen, of door mensen om te kopen, of door mensen te bedreigen. En dat kan ze doen met een kleine groep, maar ze kan dat niet doen met miljoenen mensen, die de dapperen zijn die zich moeten uitspreken.”

Voor Jiminez is zwijgen medeplichtigheid. Hij zei: “Justitie zal in de toekomst niet alleen degenen veroordelen die schuldig zijn aan deze misdaden, maar ook al die mensen wier medeplichtig zwijgen al deze gruweldaden mogelijk heeft gemaakt. Zij zullen zich voor het gerecht moeten verantwoorden.”

Theresa Chu, advocate bij de Taiwan Falun Gong Attorney Group, introduceerde het idee van de ‘Universal Declaration on Combating and Preventing Forced Organ Harvesting’ (UDCPFOH), een internationaal document dat gedwongen orgaanoogst door de CCP aan de kaak stelt, en maatregelen voorstelt om te voorkomen dat het “de waarde van het menselijk bestaan ernstig schendt”. Volgens de organisatoren zal het document formeel worden vrijgegeven op 26 september, de laatste dag van de top.

Volgens Chu “bouwt de UDCPFOH voort op het fundament van onvervreemdbare rechten die door geen enkel persoon of regime kunnen worden ontnomen en legt het de kernbeginselen bloot van de universele waarden, waaronder de onschendbaarheid van de menselijke waardigheid en de fundamentele bescherming van het menselijk leven, lichaam en vrijheid.” In de resolutie worden naties en internationale organisaties opgeroepen om “iedereen waarvan bekend is dat hij direct of indirect deelneemt aan gedwongen orgaanoogst de toegang te ontzeggen”, aldus Chu. Ze dringt er bij “medische beroepsbeoefenaren op aan geen Chinese artsen of medisch personeel op te leiden in transplantatiechirurgie, en dringt er bij medische tijdschriften op aan publicaties over de ‘Chinese ervaring’ in de transplantatiegeneeskunde te verwerpen”.

Chu gaf artikel 8 van de UDCPFOH vervroegd vrij. Daarin staat: “Alle regeringen zullen er bij de Partijstaat China op aandringen de onderdrukking, gevangenneming en mishandeling van Falun Gong beoefenaars en alle andere gewetensgevangenen te staken; de gedwongen orgaanoogst van alle gevangenen te staken; alle detentiecentra en kampen open te stellen voor een vrij en onafhankelijk internationaal onderzoek naar de misdaad van gedwongen orgaanoogst.”

Taiwanese mensenrechtenadvocaat Theresa Chu bij een panelevenement in de Legislative Yuan in Taipei, Taiwan, op 8 dec. 2017. (Chen Po-chou/The Epoch Times)

Chu beveelt aan om een “Universele Wet tegen Gedwongen Orgaanoogst” aan te nemen.

Rechter Song Kim, van de administratieve rechtbank van Seoel in Zuid-Korea, stelde voor om gebruik te maken van wereldwijde Magnitsky-sancties om gedwongen orgaanoogst in China te voorkomen. Aangezien China permanent lid is van de VN-Veiligheidsraad en de 193 VN-leden het moeilijk zouden vinden om het eens te worden over een resolutie tegen het gedwongen oogsten van organen, stelt Song dat “autonome sancties door individuele landen” of een “Magnitsky-alliantie” een beter kortetermijndoel is.

Amerikaanse sancties, bijvoorbeeld, zouden iedereen die medeplichtig is aan gedwongen orgaantransplantaties de toegang tot de Verenigde Staten kunnen ontzeggen. Chu wees erop dat dit meer effect heeft dan vaak wordt erkend. Chu haalde statistieken aan die aantoonden dat in 2017 85 procent van de hooggeplaatste functionarissen in China zich voorbereidde op een vlucht naar een overzees land. Tussen 1995 en 2008, zei ze, zijn meer dan 18.000 Chinese ambtenaren China ontvlucht en hebben ze 145 miljard dollar naar buiten gesmokkeld. “Het bevriezen van hun overzeese tegoeden en hen de toegang tot overzeese landen verbieden, kan dus een belangrijke bedreiging voor hen zijn,” zei ze. “Het betekent dat betrokkenheid bij mensenrechtenschendingen zoals gedwongen orgaanoogst een groot risico voor hun toekomst kan zijn.”

Dr. André Gattolin, senator uit Frankrijk en medevoorzitter van de Interparlementaire Alliantie inzake China (IPAC), vertelde de top dat de IPAC veel successen heeft geboekt bij de bewustmaking van de dreiging van China, maar “nog steeds moeite heeft om zich te mobiliseren voor … de kwestie van China’s toenemende inmenging in de westerse academische en wetenschappelijke wereld, en het schandaal van de gedwongen orgaanoogst en de gewelddadige vervolging van Falun Gong beoefenaars op Chinees grondgebied gedurende de afgelopen tweeëntwintig jaar.”

De Amerikaanse senator John A. Hoffman zei dat hij met andere wetgevers heeft samengewerkt “om een resolutie te steunen waarin onze natie wordt opgeroepen om zich te gaan verzetten tegen deze grove schendingen van de fundamentele mensenrechten. Die pogingen zijn nog niet geslaagd en dat kan te maken hebben met relaties met de dader van deze misdaad. Die relatie [is] een economische band met veel naties, die … sommigen zachtzinnig willen behandelen, omdat gruwelijke daden kunnen voortbestaan onder internationaal en opzettelijk stilzwijgen, zodat [slechts] weinigen weten wat er gebeurt.”

Gattolin legde uit dat in Frankrijk, “wanneer men de gedwongen verwijdering van organen in China ter discussie stelt, men al snel het risico loopt als zwaar anticommunist of anti-Chinees te worden bestempeld.” Hij zei dat het aan de orde stellen van deze “bijna taboe” kwestie je blootstelt aan “vernietigende en verontwaardigde ontkenningen en soms zelfs aan dreigementen met commerciële of politieke vergeldingsmaatregelen uit Beijing”. Hij noemde het resultaat een “diplomatie van het zwijgen”.

Om dit stilzwijgen te doorbreken zijn verschillende maatregelen nodig. Ten eerste moet het publiek worden voorgelicht over de realiteit van de gedwongen organenroof in China, en hoe die gericht is tegen Falun Gong-aanhangers. Ten tweede moeten democratieën en hun bondgenoten strengere wetgeving uitvaardigen tegen binnenlandse medewerking aan wereldwijd transplantatiemisbruik, onder meer door strengere wetten tegen transplantatietoerisme. Ten derde moeten Magnitsky-sancties worden opgelegd aan de individuele leiders en transplantatiechirurgen die betrokken zijn bij het initiëren en uitvoeren van gedwongen organenroof. Deze sancties moeten zich uitstrekken tot de top van de hiërarchie van de CCP, met inbegrip van alle leden van het Permanent Comité van het Politbureau van de CCP. Ten vierde zouden internationale economische sancties moeten worden opgelegd aan de Chinese economie als geheel, om een einde te maken aan wat moet worden beschouwd als een medische genocide uit winstbejag. Ten vijfde zouden regeringen over de hele wereld zich gezamenlijk moeten inspannen om de slachtoffers en de families die door dit schokkende geval van transplantatiemisbruik zijn getroffen, publiekelijk te erkennen en bij te staan.

Lees deel 1 hier en deel 2 hier.

De standpunten in dit artikel zijn de mening van de auteur en komen niet noodzakelijk overeen met de standpunten van The Epoch Times.

Anders Corr heeft een bachelor in politieke wetenschappen van Yale University (2001) en een doctoraat in ‘bestuur’ van Harvard University (2008). Hij is directeur bij Corr Analytics Inc, uitgever van het Journal of Political Risk, en heeft uitgebreid onderzoek gedaan in Noord-Amerika, Europa en Azië. Hij is auteur van “The Concentration of Power” (verschijnt in 2021) en “No Trespassing”, en redacteur van “Great Powers, Grand Strategies”.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (26 september 2021): Sanction the CCP for Forced Organ Harvesting

Beijing snoert wereldwijde media de mond over China’s gedwongen orgaanoogst

De Wereldtop over het bestrijden en voorkomen van gedwongen orgaanoogst vestigt de aandacht op het stilzwijgen van de media over één van de grootste wreedheden van onze tijd: een miljardenindustrie in China die zich bezighoudt met gedwongen orgaanoogst.

De Chinese Communistische Partij (CCP) heeft haar poortwachtersrol over de immense economische macht van China en haar politieke beïnvloedingscampagnes in het buitenland gebruikt om de wereldwijde media het zwijgen op te leggen en naties en internationale organisaties wereldwijd te beïnvloeden, over de mensenrechten gruwel van het gedwongen oogsten van organen. De top, die van 17 tot 26 september werd gehouden, werpt niet alleen licht op dit feit, maar ook op wat een deelnemer een “diplomatie van het zwijgen” noemt.

Ondanks onweerlegbaar bewijs ontkent Beijing dat het momenteel aan gedwongen orgaanoogst doet en heeft het de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zover gekregen dat zij de ontkenningen van de CCP steunt. Maar de beoordeling van de WHO is onjuist. Volgens Lord Hunt in het Verenigd Koninkrijk “werd in 2019 door de Britse regering onthuld dat de beoordeling van de Wereldgezondheidsorganisatie gebaseerd is op China’s eigen zelfbeoordeling en dat de WHO geen eigen beoordeling van [het] Chinese orgaantransplantatiesysteem heeft uitgevoerd.”

De organisatoren van de wereldtop tonen aan dat de druk van de CCP de media-aandacht voor de gedwongen orgaanoogst in China heeft verminderd, waardoor naties en internationale organisaties weinig geneigd zijn om de kostbare stappen te nemen die nodig zijn om het probleem aan te pakken.

“Veel leden van de nieuwsmedia hebben nagelaten waarheidsgetrouw over deze gruweldaad te berichten, maar zijn gezwicht voor de druk van de CCP en hebben in plaats daarvan betaalde propaganda gepubliceerd,” schreven de organisatoren op de website van de top. “Samenlevingen over de hele wereld worden onwetend gehouden over de gevaren van medeplichtigheid aan gedwongen orgaanoogst-misdaden.”

De oprichter van de non-profit groep Doctors Against Forced Organ Harvesting (DAFOH) en gastheer van de top, Dr. Torsten Trey, verklaarde op 17 september dat de top “de rol van de nieuwsmedia en de kwestie van censuur” onderzoekt. Standaard is de eerste taak van de nieuwsmedia het melden van feiten en waarheden, maar een ander belangrijk aspect van de media is het verbinden van mensen. In de afgelopen vijftien jaar [sinds de New York Times het verhaal van de gedwongen orgaanoogst in China bekendmaakte], zijn de reguliere media er niet in geslaagd de mensen in de vrije wereld in contact te brengen met de slachtoffers van de gedwongen orgaanoogst in China. Deze scheiding tussen de lezers en de slachtoffers is een ander, vaak verwaarloosd aspect van censuur.”

Torsten Trey, de uitvoerend directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting, spreekt op een evenement in Taipei op 27 feb. 2013. (Chen Po-chou/Epoch Times)

Trey merkte op dat de Wereldtop een poging is om de kloof tussen burgers en slachtoffers van gedwongen orgaanoogst te overbruggen.

Dr. Weldon Gilcrease, directeur van Oncologie aan de Universiteit van Utah, vertelde de top dat het uitgebreide bewijs van gedwongen orgaanoogst niet wordt erkend door “het grootste deel van de medische gemeenschap, en ook niet door het grootste deel van de wereld”.

Toen Gilcrease op zijn eigen universiteit probeerde de opleiding van Chinese artsen in transplantaties stop te zetten, met het argument dat zij de kennis waarschijnlijk zouden gebruiken om onwillige donoren te vermoorden, sprak zijn administratie hem tegen, zeggende dat “er geen twijfel over bestaat dat gedwongen orgaanoogst plaatsvindt, maar dat het innemen van een standpunt tegen een groot, sterk land als China gevaarlijk zou kunnen zijn voor zowel onze instelling, als voor de bachelor- en masteropleidingen die wij aan onze universiteit bedienen”. Hij kreeg te horen dat “als we iets zouden zeggen [over deze wreedheden], China gewoon al zijn studenten naar Texas zou sturen.”

Verscheidene andere deelnemers aan de top riepen op om een einde te maken aan de internationale opleiding van artsen uit China in transplantatietechnieken. Dr. André Gattolin, senator uit Frankrijk en medevoorzitter van de Interparlementaire Alliantie voor China (IPAC), bekritiseerde “de ontwikkelde landen die, in naam van de onaantastbare samenwerking op medisch en gezondheidsgebied, zonder voorzorgsmaatregelen zijn overgegaan tot de overdracht van vaardigheden en technologieën die hebben geleid tot de schandelijke misstanden die thans in China worden waargenomen”.

Gattolin merkt op dat Frankrijk “op grote schaal heeft deelgenomen aan de opleiding van talrijke Chinese chirurgen in de zeer delicate techniek van orgaantransplantatie”. Als gevolg daarvan is “ons vertrouwen, dat wij te naïef hebben gegeven, geschonden. Wij hebben nagelaten een recht van toezicht te eisen op wat er zou kunnen uit voortvloeien, en degenen die zijn bedrogen in naam van het delen van kennis en een zeker wetenschappelijk humanisme weigeren nog steeds hun deel van de verantwoordelijkheid te erkennen”.

Carlos Iglesias Jimenez, een internationale mensenrechtenadvocaat uit Spanje, zei tijdens de top dat westerse regeringen en internationale organisaties niet streng genoeg zijn geweest om de CCP te confronteren en het gedwongen oogsten van organen te veroordelen.

“We hebben daar vele voorbeelden van, de CCP heeft zoveel internationale organisaties geïnfiltreerd: de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, de Wereldgezondheidsorganisatie, de Verenigde Naties zelf, en slaagt erin ervoor te zorgen dat alles onopgemerkt blijft, dat alles wordt verzwegen, dat deze gebeurtenissen nooit algemeen en publiekelijk bekend kunnen worden gemaakt aan de samenleving en aan de hele wereld. En zij slagen daarin door het medeplichtige stilzwijgen van westerse regeringen en internationale instellingen en organisaties”, verklaarde hij.

Volgens Robert Spalding, brigadegeneraal van de Amerikaanse luchtmacht in rust, doet de CCP aan ‘politieke oorlogsvoering’ door gebruik te maken van ‘straffen en beloningen’ tegen internationale democratische processen en tegen het overleg over gedwongen orgaanoogst. Hij vertelde de conferentie op 19 september dat politieke oorlogsvoering, in de vorm van invloed via economische elites, wordt gebruikt om democratieën te immobiliseren ten opzichte van deze gruweldaden.

Spalding zei: “Politieke oorlogsvoering wordt gebruikt om ongevoelig te maken, om elke kritiek op zaken als de genocide op de Oeigoerse bevolking, de opsluiting en controle van de bevolking van Hong Kong, de massale opsluiting en orgaanoogst van de Falun Gong, en de regelrechte onderdrukking van … bepaalde elementen van de Chinese bevolking, in het bijzonder diegenen … waar de Chinese Communistische Partij bang voor is, af te wenden.”

Gepensioneerd brigadegeneraal van de Amerikaanse luchtmacht Robert Spalding in Washington op 29 mei 2019. (Samira Bouaou/Epoch Times)

Françoise Hostalier, lid van het Franse parlement, legde uit dat het uitblijven van openlijke erkenning van het feit dat de Chinese leiders volgens afwijkende morele en ethische principes opereren, komt doordat “China een onvermijdelijke economische partner is, die steeds succesvoller wordt op veel wetenschappelijke gebieden, en die steeds meer gebieden en landen domineert. Het risico is groot dat onze onderzoekers, artsen, laboratoria, industriëlen en studenten door middel van wetenschappelijke of economische uitwisselingen medeplichtig worden aan de onmenselijke en misdadige praktijken van hun Chinese tegenhangers, die in strijd zijn met alle ethiek, maar zonder zich daarvan bewust te zijn.”

Hermann Tertsch, lid van het Europees Parlement uit Spanje, bekritiseerde de mainstream media voor het verzaken van hun plicht om de misdaden van de CCP te verslaan. “De criteria van de mediawereld, die de hegemonie heeft over de communicatie in de wereld, zijn criteria die de laatste 50 jaar steeds meer in één richting zijn bepaald, en het is in een richting die ervoor zorgt dat de misdaden van de Chinese dictatuur op een welwillende manier worden behandeld.”

Tertsch zei dat beelden die kritisch zijn over de CCP “uit de netwerken zijn verdwenen, niet alleen in de Chinese netwerken waar niets te vinden is over die tragedie van 32 jaar geleden [het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede], [maar] ook in de Westerse media, door de Chinese wens of door de wens van zoveel van China’s partners, zoals we er hebben onder degenen die applaudisseren in Davos, onder degenen die applaudisseren voor Xi Jinping, de grote reuzen van de grote afnemers van de grote technologiebedrijven, van de grote netwerken, we kennen allemaal hun namen.”

Hij vervolgde met te zeggen dat wij toegeeflijk zijn tegenover de misdaden van de CCP omdat “zij daar veel produceren, omdat zij veel economische relaties hebben, omdat zij het model bewonderen, omdat zij een soortgelijk model willen toepassen.”

Democratieën in het Westen zouden de CCP ter verantwoording kunnen roepen, aldus Tertsch, maar “zij geven de voorkeur aan een groot globalistisch regime waar iedere persoon anoniem en inwisselbaar is, en wij organen van de ene persoon kunnen afnemen en ze aan een hogere bieder kunnen geven of aan iemand die ons om de één of andere reden goed uitkomt.”

Economische belangen, aldus Tertsch, “leiden ertoe dat deze Westerse elites medeplichtig zijn aan de Chinese Communistische Partij … om de monsterachtigheid van de transplantaties te verbergen, die, we weten niet hoeveel, duizenden politieke gevangenen, gewone gevangenen, mensen van de Falun Gong beweging, dissidenten doden.”

De wereld heeft de verantwoordelijkheid om de gruweldaad van het gedwongen wegnemen van organen onder ogen te zien. Het feit dat dit meestal gebeurt bij zeer kwetsbare bevolkingsgroepen in China, namelijk de Falun Gong en mogelijk ook de Oeigoeren, en dat deze bevolkingsgroepen het doelwit zijn van culturele uitroeiing, brengt het gedwongen oogsten van organen op het niveau van genocide, volgens de definitie van de VN. Aangezien gedwongen orgaanoogst ook een commerciële medische procedure is, worden degenen die de mensenrechten verdedigen geconfronteerd met een geheel nieuw soort misdaad tegen de menselijkheid: medische genocide uit winstbejag. De reguliere media moeten deze kwestie beter verslaan, anders verliezen zij elke aanspraak op de titel van onbevooroordeeld geweten van de gemeenschap.

Lees deel 1 hier en deel 3 hier.

De standpunten in dit artikel zijn de mening van de auteur en komen niet noodzakelijk overeen met de standpunten van The Epoch Times.

Anders Corr heeft een bachelor in politieke wetenschappen van Yale University (2001) en een doctoraat in ‘bestuur’ van Harvard University (2008). Hij is directeur bij Corr Analytics Inc, uitgever van het Journal of Political Risk, en heeft uitgebreid onderzoek gedaan in Noord-Amerika, Europa en Azië. Hij is auteur van “The Concentration of Power” (verschijnt in 2021) en “No Trespassing”, en redacteur van “Great Powers, Grand Strategies”.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (26 september 2021): Beijing Silences Global Media on China’s Forced Organ Harvesting

‘China is zijn eigen grootste vijand’: Frans rapport geeft panoramisch beeld van Beijings streven naar wereldwijde invloed

Ondanks de grootscheepse pogingen van het Chinese regime om zijn eigen autoritaire model aan de vrije wereld op te leggen, is het regime zijn eigen grootste vijand, aldus een Franse denktank die aan de regering is verbonden.

De bevindingen komen uit een bijna 650 bladzijden tellend Franstalig rapport, “Les opérations d’influence chinoise: un moment Machiavélien”, van het Institut de Recherche Stratégique de l’Ecole Militaire (IRSEM), een onafhankelijk agentschap dat gelieerd is aan het Franse Ministerie van Strijdkrachten.

Beijing isoleert zichzelf op het wereldtoneel nadat het de afgelopen jaren een agressieve wending heeft genomen op het diplomatieke front, aldus het rapport, dat eerder deze week werd vrijgegeven. Dat gedrag heeft geleid tot een toenemende afkeer, zelfs van landen die traditioneel op vriendschappelijke voet staan met het regime.

“China is zijn eigen grootste vijand als het op invloed aankomt”, staat in het rapport te lezen.

De auteurs stelden vast dat de betrekkingen van China met het Westen sinds ongeveer 2017 duidelijk zijn verslechterd.

Een opmerkelijk voorbeeld is Zweden, dat het eerste westerse land was geweest dat diplomatieke betrekkingen met het regime aanknoopte nadat de Chinese Communistische Partij de macht over China had overgenomen.

Terwijl Beijing een relatief gunstige publieke opinie had genoten in Zweden, begon het keerpunt met de benoeming in 2017 van een nieuwe Chinese ambassadeur in Zweden, Gui Congyou, aldus het rapport.

Gui’s provocerende retoriek – waarbij hij Zweedse ambtenaren met dreigementen onder druk zetten om een prijsuitreiking voor een gedetineerde Chinese dissident niet bij te wonen, kritiek uitte op lokale media die kritisch over China berichtten, en een hotel in Stockholm onder druk zette om een viering van de Taiwanese nationale feestdag te annuleren – was “rampzalig”, aldus het rapport. Het Zweedse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft Gui ongeveer 40 keer ontboden sinds zijn aankomst in 2017. De parlementariërs van het land hebben tweemaal om zijn uitwijzing uit het land gevraagd. De publieke rating van China is ook gekelderd: 80 procent van de Zweden heeft nu een negatief beeld van China, vergeleken met minder dan de helft van de bevolking van het land vier jaar geleden.

Gui staat op het punt zijn post te verlaten en heeft onlangs een afscheidsbezoek gebracht aan de Zweedse onderminister van Buitenlandse Zaken, zo blijkt uit een bericht van 25 september op de website van de Ambassade van China in Zweden.

Demonstranten houden plakkaten en spandoeken omhoog als ze in Sydney een demonstratie bijwonen om de Australische regering op te roepen de Olympische Winterspelen van Beijing in 2022 te boycotten vanwege de staat van dienst van China op het gebied van mensenrechten, op 23 juni 2021. (Saeed Khan/AFP via Getty Images)

In Australië, waar China goed is voor bijna een derde van de exportinkomsten, is de stemming ook aan het verschuiven tegen het communistische regime.

De handelssancties van Beijing tegen Canberra omdat het land in 2020 opriep tot een onafhankelijk onderzoek naar de oorsprong van het virus, hebben alleen maar geleid tot meer verzet tegen de Chinese invloed, ook in de academische wereld. Australië heeft in december 2020 een wet aangenomen om extra hindernissen op te werpen voor Chinese bedrijven die Australische activa willen verwerven.

Elders hebben zich soortgelijke taferelen afgespeeld: Afrika heeft zich verzet tegen China’s enorme “Belt and Road”-initiatief en bekritiseert het infrastructuurinitiatief omdat het natuurlijke hulpbronnen uitput, land vervuilt en arbeiders misbruikt.

Een Chinese arbeider draagt materialen voor de eerste spoorlijn tussen China en Laos, een belangrijk onderdeel van Beijings “Belt and Road Initiative” over de Mekong in Luang Prabang, Laos, op 8 februari 2020. (Aidan Jones/AFP via Getty Images)

Canada heeft na de arrestatie van Huawei-manager Meng Wanzhou de willekeurige detentie van zijn burgers door Beijing veroordeeld, een maatregel die critici hebben omschreven als gijzelingsdiplomatie. Het feit dat het regime de vrijheden in Hongkong onderdrukt, heeft het Verenigd Koninkrijk woedend gemaakt, en de ernstige mensenrechtenschendingen in Xinjiang hebben het imago van Beijing bij de westerse democratieën nog verder doen zakken.

Volgens het rapport hebben in februari zes Midden- en Oost-Europese landen op de lang uitgestelde “17+1” top met China ervoor gekozen een vertegenwoordiger van een lager niveau te sturen, in plaats van hun gebruikelijke staatshoofd, wat duidt op een “verlies aan eetlust” in de betrekkingen met Beijing, wat waarschijnlijk te maken heeft met het aangetaste imago van het regime. In mei kromp het geplaagde blok verder in, nadat Litouwen zich uit de groep had teruggetrokken.

De auteurs zeiden te hopen dat het rapport een waarschuwingsschot zou kunnen zijn voor de leiders van Beijing over de gevolgen van hun acties.

Het “contraproductieve gedrag” dat Beijing de afgelopen jaren heeft vertoond “stelt China voor een impopulariteitsprobleem dat zo groot is dat het uiteindelijk indirect de Partij zou kunnen verzwakken, ook ten opzichte van haar eigen bevolking”, aldus het rapport.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (25 september 2021): ‘China Is Its Own Biggest Enemy’: French Report Gives Panoramic View of Beijing’s Push for Global Influence

Gedwongen organenroof in China is medische genocide uit winstbejag

Er komen nieuwe details aan het licht over de miljardenindustrie van gedwongen orgaanoogst in China, die heeft geleid tot de dood van maar liefst een miljoen of meer onwillige “donoren”.

De Wereldtop over het bestrijden en voorkomen van gedwongen orgaanoogst, die van 17 tot 26 september wordt gehouden, brengt academici, juristen en politici uit de hele wereld bijeen om het overweldigende bewijs van het misbruik van transplantaties door de Chinese Communistische Partij (CCP) te bespreken, misbruik waarvan vooral gewetensgevangenen het slachtoffer zijn.

Maar de CCP is niet de enige dader, aldus de deelnemers aan de top. Het stilzwijgen van politici, academici en media in het Westen komt neer op medeplichtigheid uit commerciële overwegingen. Het doel van de CCP om de internationale normen ivm toestemming van de patiënt / donor uit te hollen om zoveel mogelijk winst uit deze industrie te halen, moet een halt worden toegeroepen, aldus de deelnemers, door zich krachtiger uit te spreken en wetgeving tegen het misbruik op te stellen, onder meer door geïndividualiseerde sancties tegen de CCP-leden die de meeste verantwoordelijkheid dragen, en door een einde te maken aan de internationale opleiding van transplantatiechirurgen uit China.

‘Medische genocide’

Volgens de organisatoren van de Wereldtop ter bestrijding en voorkoming van gedwongen orgaanverwijdering zijn meer dan 1 miljoen mensen het slachtoffer geworden van gedwongen orgaanverwijdering, wat als “medische genocide” kan worden beschouwd. De moorden voldoen aan de definitie van genocide van de VN-conventie, die niet alleen pogingen tot uitroeiing van rassen omvat, maar ook pogingen tot uitroeiing van religies, wanneer er op staatsniveau sprake is van de intentie om dit te doen.

“Het massaal doden van gewetensgevangenen voor hun organen dient een tweeledig doel voor de [Chinese Communistische] Partij,” aldus David Matas, een internationale mensenrechtenadvocaat uit Canada. “De moorden elimineren wat de partij ziet als haar politieke vijanden.”

David Matas presenteert een nieuw rapport over massale orgaanoogst in China in de National Press Club in Washington op 22 juni 2016. (Lisa Fan/Epoch Times)

Carlos Iglesias Jimenez, een internationale mensenrechtenadvocaat uit Spanje, was het daarmee eens. Hij zei: “Het doel van de CCP is om mensen uit te roeien, fysiek te elimineren vanwege hun spirituele overtuigingen – deze gewetensgevangenen zoals christenen, Tibetanen, boeddhisten en vooral de miljoenen Falun Gong beoefenaars. Het prioritaire doel is hun eliminatie, hun uitroeiing, en dit heeft logischerwijze de connotaties van een misdaad van genocide”.

Volgens Theresa Chu, een advocaat van de Taiwan Falun Gong Attorney Group, “wordt gedwongen orgaanoogst niet alleen gebruikt om de zuivering en genocide van Falun Gong beoefenaars en etnische minderheidsgroepen, zoals Oeigoeren, uit te voeren, maar is het ook betrokken bij enorme economische winsten uit orgaantransplantatie, transnationale orgaanverkoop, transplantatietoerisme, en orgaanmakelaardij”.

De oorzaak van het gedwongen oogsten van organen in China heeft een financiële oorsprong, aangezien het waarschijnlijk miljarden dollars aan inkomsten heeft opgeleverd voor China’s ziekenhuizen, en honderden miljoenen aan belastingen voor gebruik door Beijing. Lord Hunt noemde de praktijk “gecommercialiseerde moord”. Het is massamoord die op industriële schaal wordt uitgevoerd, met betrokkenheid van het Chinese leger. Als je goed kijkt naar de bewijzen van gedwongen orgaanoogst in China, dan klinkt dat als genocide, omdat het gericht is tegen een bepaalde religie – een religie waarvan de staat de uitroeiing nastreeft.

Dr. Declan Lyons van het Trinity College legde uit dat “orgaantransplantatie … naar schatting een miljardenbusiness per jaar is in China en dat er jaarlijks 60.000 tot 100.000 transplantaties plaatsvinden in de Volksrepubliek [China]”.

China’s klanten voor orgaantransplantaties zijn wereldwijd. Dr. Huang Shi-wei, uit Taiwan, legde uit dat “de afgelopen 20 jaar meer dan 4.000 Taiwanezen naar China zijn gegaan voor lever- of niertransplantaties. Naast Taiwan kwamen na 2000 ook mensen uit Zuid-Korea, Japan, Zuidoost-Azië, het Midden-Oosten en zelfs westerse landen naar China voor een transplantatieoperatie.

Dr. Weldon Gilcrease, directeur van Oncologie aan de Universiteit van Utah School of Medicine, zei dat “de medische gemeenschap nooit eerder in de geschiedenis in zo grote mate de hand heeft gehad in dit soort flagrante en massale misdaad.”

Huang verklaarde dat het Chinese leger van 2000 tot 2006 de orgaanbanken van het land onderhield, die gegevens over orgaan-“donoren” bevatten. Nadat in 2006 voor het eerst bewijs werd gepubliceerd dat Falun Gong beoefenaars het doelwit waren van gedwongen orgaanverwijdering, begon de CCP de praktijk effectiever te verbergen. Dat jaar publiceerden David Matas en David Kilgour, een voormalig lid van het Canadese parlement, hun boek “Bloody Harvest: Organ Harvesting of Falun Gong Practitioners in China.”

Volgens Chu heeft een vrouw genaamd Annie geholpen om het bestaan te onthullen van gedwongen orgaanoogst in China, waarbij Falun Gong beoefenaars worden uitgekozen. “Annie, de ex-vrouw van een Chinese arts die hoornvliezen oogstte van levende Falun Gong gevangenen” onthulde de misdaad en veroorzaakte een wereldwijde oproer, zei Chu.

Volgens Huang vormen transplantaties de belangrijkste bron van inkomsten voor sommige ziekenhuizen in China. Een ziekenhuis in Beijing registreerde een stijging van de inkomsten uit transplantaties van 4,5 miljoen dollar in 2006 tot 30 miljoen dollar in 2010. Hij beweert dat na 2007 ook Oeigoeren en andere etnische minderheden het slachtoffer zijn geworden van gedwongen orgaanverwijdering, naast Falun Gong beoefenaars.

Falun Gong, Oeigoeren doelwit

Dr. R. Scalettar, voormalig voorzitter van de American Medical Association, merkte tijdens de top op dat de World Medical Association stelling heeft genomen tegen gedwongen orgaanoogst, inclusief tegen de gedwongen orgaanoogst bij Oeigoeren, die door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk zijn erkend als slachtoffers van genocide. “De WMA heeft in 2020 een verklaring uitgegeven om transplantatiegerelateerde misdaden te voorkomen en te bestrijden,” zei hij. “Eerdere resoluties veroordeelden de vele rapporten van voortdurende schendingen van deze ethische normen door de VRC met gevangen leden van Oeigoeren en de Falun Gong.”

Een internationale coalitie van vijf non-profit groepen-Doctors Against Forced Organ Harvesting (DAFOH) in de Verenigde Staten, CAP Freedom of Conscience in Frankrijk, de Taiwan Association for International Care of Organ Transplants, de Korea Association for Ethical Organ Transplants in Zuid-Korea, en de Transplant Tourism Research Association in Japan-organiseerde het evenement.

De oprichter van DAFOH en gastheer van de top, Dr. Torsten Trey, beweerde op 15 september dat Beijings doel met het oogsten van organen de grenzen van China’s grenzen overschrijdt. Het is de bedoeling de internationale normen die de toestemming van orgaandonoren vereisen, uit te hollen, zei hij tegen Epoch TV. Een dergelijke uitholling zou China’s orgaantransplantatie-industrie bevoordelen, die afhankelijk is van een massale en kant-en-klare aanvoer van organen van levende gewetensgevangenen. “China is dus zeer geïnteresseerd in het afbreken van dit systeem van [westerse medische ethiek] om in feite gedwongen orgaanoogst tot de gangbare norm te maken in de transplantatiegeneeskunde,” zei Trey.

DAFOH werd twee keer genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede, en ontving in 2019 de Mother Theresa Social Justice Award.

Doctors Against Forced Organ Harvesting (DAFOH) houden een evenement op de Universiteit van Arizona in Phoenix, Arizona, op 19 april 2019. (Lucy Fan/Epoch Times)

In 2019 heeft het Londense ‘Tribunaal over gedwongen orgaanoogst in China’ bewijs gehoord dat de praktijk wijdverbreid en door de staat georganiseerd is. Beoefenaars van Falun Gong – een meditatie praktijk die door het Chinese regime vervolgd wordt – worden gevangengezet en tot de belangrijkste bron van organen gemaakt, zoals door velen op de Wereldtop werd erkend.

Een belangrijk onderdeel van de Falun Gong spirituele beleving is waarachtigheid, waardoor zij een gemakkelijk doelwit vormen voor de Chinese autoriteiten, die eenvoudigweg bij hen aankloppen en ter plaatse om ‘schuldbekentenissen’ vragen ivm het beoefenen van Falun Gong, aldus een Falun Gong bron.

Beoefenaars van Falun Gong vermijden ook stoffen als alcohol en tabak die hun organen kunnen beschadigen, waardoor zij een optimaal doelwit vormen voor onethische transplantatie chirurgen.

In 1999 waren er volgens de Chinese staatsmedia 100 miljoen Falun Gong beoefenaars in China. Zij werden gezien als een bedreiging voor de staat omdat er op dat moment meer Falun Gong beoefenaars waren dan leden van de CCP. Toen Falun Gong onjuist werd voorgesteld in de Chinese staatsmedia, organiseerden de Falun Gong beoefenaars daar demonstraties tegen. Volgens een rapport van Human Rights Watch begon de vervolging in alle hevigheid na een mobilisatie op 25 april 1999. “Uit alle rapporten blijkt dat meer dan 10.000 Falun Gong beoefenaars, de meesten van middelbare leeftijd, zich in een ordelijke colonne opstelden rond twee kanten van Zhongnanhai, het complex in het hart van Beijing waar China’s leiders wonen en werken”.

Terwijl de Amerikaanse regering en de gevestigde media uitvoerig aandacht hebben besteed aan China’s genocide tegen de Oeigoeren, wordt er minder aandacht besteed aan een soortgelijke genocide tegen Falun Gong. Dit is waarschijnlijk te wijten aan drie redenen. Ten eerste wordt Falun Gong door sommige geleerden beschouwd als een relatief nieuwe godsdienst, die daarom minder bekend is en minder sympathie geniet bij het publiek. Ten tweede is de genocide op de Oeigoeren gericht tegen de meer gevestigde moslimgodsdienst. En ten derde hebben de autoriteiten van de CCP een georganiseerde propagandacampagne gevoerd om Falun Gong te bestempelen met de denigrerende term “sekte”.

Dr. Andre Gattolin, senator uit Frankrijk, is medevoorzitter van de Interparlementaire Alliantie voor China (IPAC). Hij legde op de Top uit dat de tactiek van de CCP om Falun Gong als een “sekte” te bestempelen, efficiënt gebleken is om het debat in Frankrijk over gedwongen orgaantransplantaties af te schrikken. “Het feit dat de slachtoffers van deze gedwongen verwijderingen meestal aanhangers zijn van religieuze minderheden zoals Falun Gong, die door de Chinese regering als een sekte wordt voorgesteld, wekt altijd wantrouwen bij onze bevolking, waar al meer dan een eeuw een soms nogal intolerante opvatting van secularisme heerst,” zei hij. “De beschuldiging van sektarisme klinkt als een anathema en kan in Frankrijk vaak leiden tot een ontslag waartegen geen beroep mogelijk is. Dit is nog steeds de realiteit, ondanks het feit dat de Interministeriële Missie van Waakzaamheid en Bestrijding van Sektarisch Misbruik er reeds verscheidene malen op heeft gewezen dat Falun Gong niet onder deze categorie valt.”

De Interministeriële Missie van Waakzaamheid en Bestrijding van Sektarisch Misbruik is een Franse overheidsinstelling die belast is met het analyseren van sektes en het beschermen van hun slachtoffers.

“Beijing heeft een meesterzet van propaganda gedaan door Falun Gong te bedekken met een imago van onaanvaardbaar en daarom onverdedigbaar,” zei Gattolin.

De CCP heeft ook geprobeerd Oeigoeren als een anathema te bestempelen door hun legitieme protestactiviteiten als “terrorisme” te bestempelen, hoewel de CCP zelf de terroristen zijn, volgens een gezaghebbende lezing van de Amerikaanse wet. De Amerikaanse mensenrechtenadvocaat Terri Marsh en de academicus Teng Biao van de Universiteit van Chicago brengen dit argument krachtig naar voren in een artikel uit 2020 in het Journal of Political Risk, waarin ook het gedwongen oogsten van organen als een vorm van terrorisme van de kant van de CCP aan de orde komt.

U.S. Rep. Steve Chabot (R-Ohio) merkte op dat de CCP “de voornaamste pleger van gedwongen orgaanoogst” is. Als de leidende Republikein in de subcommissie Buitenlandse Zaken zei Chabot dat hij nauwlettend toeziet op “de pogingen van Beijing om de wereld te herscheppen naar het beeld van de Chinese Communistische Partij”. Gezien de brute onderdrukking van Oeigoeren en Tibetanen door de CCP, zei Chabot: “Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de Volksrepubliek China onder communistische leiding zich bezighoudt met één van de meest barbaarse praktijken in de geschiedenis van de mensheid – het gedwongen oogsten van organen – om de CCP en zijn trawanten gezondheid en rijkdom te brengen.” Hij zei dat “in het licht van deze barbaarse vervolging, het aantal Falun Gong beoefenaars is afgenomen, en ik ben bang dat de volgende bron van organen voor de CCP wel eens de Oeigoeren zouden kunnen zijn”.

Zoals Dr. Trey opmerkt, bestaat het gevaar voor het Westen erin dat de CCP zo machtig wordt dat zij in staat is haar gebrek aan medische ethiek wereldwijd te exporteren.

Chabot voegde daaraan toe: “Een wereld die zich conformeert aan de waarden van de CCP is een wereld waarin degenen die de partijlijn niet volgen in een concentratiekamp kunnen worden gestopt of hun organen kunnen worden geoogst. Dat is een visie op een wereld waarin niemand wil leven. En dat is de visie van de wereld waar we allemaal tegen vechten.”

Dehumanisering, wat gedwongen orgaanoogst op een bijna letterlijke manier in praktijk brengt, is een integraal onderdeel van de terreurcampagne en genocide van de CCP tegen Falun Gong.

Men hoeft geen internationaal jurist te zijn om te beseffen dat de brute onderdrukking van Falun Gong, die in 1999 begon, voldoet aan de definitie van genocide van de VN. En de toename van het transplantatie toerisme naar China in het begin van de jaren 2000 komt overeen met het begin van de genocide tegen de Falun Gong. De twee zijn met elkaar verbonden. Gedwongen orgaanoogst tegen Falun Gong is een medisch en op winst gericht middel van genocide.

Lees deel 2 hier en deel 3 hier.

De standpunten in dit artikel zijn de mening van de auteur en komen niet noodzakelijk overeen met de standpunten van The Epoch Times.

Anders Corr heeft een bachelor in politieke wetenschappen van Yale University (2001) en een doctoraat in ‘bestuur’ van Harvard University (2008). Hij is directeur bij Corr Analytics Inc, uitgever van het Journal of Political Risk, en heeft uitgebreid onderzoek gedaan in Noord-Amerika, Europa en Azië. Hij is auteur van “The Concentration of Power” (verschijnt in 2021) en “No Trespassing”, en redacteur van “Great Powers, Grand Strategies”.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (21 september 2021): Forced Organ Harvesting in China Is Medical Genocide for Profit

China’s “commerciële moord” in orgaantransplantatie-industrie moet stoppen, zegt Britse ambtenaar

Verschillende politici uit de hele wereld hebben op 19 september op een topconferentie om beurten hun veroordeling uitgesproken over China’s nog steeds voortdurende praktijk van het doden van gewetensgevangenen om organen te leveren voor de lucratieve transplantatiemarkt.

“Orgaandonatie is een kostbare daad van het redden van een leven, maar gedwongen orgaanroof is gecommercialiseerde moord en zonder twijfel één van de ergste misdaden,” zei Lord Philip Hunt, lid van het Britse parlement en voormalig Brits minister van Volksgezondheid.

Hunt maakte de opmerkingen tijdens de derde webinar van de Wereldtop over het bestrijden en voorkomen van gedwongen orgaanoogst. De top, georganiseerd door vijf NGO’s waaronder de belangenorganisatie Doctors Against Forced Organ Harvesting (DAFOH), begon op 17 september en duurt tot en met 24 september.

“Ik hoop dat dit evenement velen over de hele wereld inspireert om positieve actie te ondernemen tegen deze misdaad,” zei Hunt.

China is één van de favoriete bestemmingen voor mensen die een orgaantransplantatie nodig hebben, vanwege de snelheid waarmee Chinese ziekenhuizen een geschikt orgaan kunnen vinden – soms in slechts dagen of weken. Peking verklaart zijn schijnbaar overvloedige voorraad organen met het feit dat het een vrijwillig orgaandonatiesysteem heeft met veel geregistreerde orgaandonoren in China.

China’s verhaal werd in 2019 ontkracht toen een onafhankelijk tribunaal in Londen, na een onderzoek van een jaar, onthulde dat door de staat georganiseerde gedwongen orgaanoogst in China al jaren “op aanzienlijke schaal” plaatsvindt.

Bovendien verklaarde het tribunaal dat het “zeker” was dat de organen afkomstig waren van gevangen Falun Gong beoefenaars en dat zij “waarschijnlijk de voornaamste bron” waren.

Falun Gong beoefenaars nemen deel aan een optocht in Flushing, New York, op 18 april 2021, ter herdenking van de 22e verjaardag van het vreedzame protest van 10.000 Falun Gong beoefenaars op 25 april 1999 in Beijing. (Larry Dye/The Epoch Times)

Beoefenaars van Falun Gong, een spirituele praktijk die ook bekend staat als Falun Dafa, zijn sinds juli 1999 het doelwit geweest van vervolging door het Chinese regime. Beschuldigingen van gedwongen organenroof bij gedetineerde Falun Gong beoefenaars doken voor het eerst op in 2006.

Hunt wees op zijn inspanningen om nieuwe Britse wetgeving, genaamd de Organ Tourism and Cadavers on Display Bill, door te drukken die er volgens hem voor moet zorgen dat Britse burgers “niet naar landen als China kunnen reizen voor orgaantransplantatie”.

Hij zei dat het wetsvoorstel ook “Britse burgers zou beschermen tegen medeplichtigheid aan gedwongen orgaanoogst”.

“Ik hoop dat dit wetsvoorstel een precedent schept voor verdere actie, zowel in dit land [het Verenigd Koninkrijk] als in de rest van de wereld,” zei Hunt.

In de Verenigde Staten werd in maart zowel in de Senaat (S.602) als in het Huis (H.R.1592) nieuwe wetgeving geïntroduceerd om gedwongen orgaanoogst en mensenhandel te bestrijden. Het wetsvoorstel van het Huis heeft momenteel 31 mede-indieners van beide partijen.

Indien het wordt goedgekeurd, zou het de regering van de VS machtigen de paspoorten te weigeren of in te trekken van mensen die zich bezighouden met de illegale aankoop van organen. Ook zou de Amerikaanse uitvoer van hulpmiddelen voor orgaantransplantatie naar buitenlandse entiteiten die met deze misdaad in verband worden gebracht, worden verboden.

Tijdens de vorige zitting van het Congres in december vorig jaar werd soortgelijke Amerikaanse wetgeving voorgesteld.

“Ik roep de EU en de VS en alle andere vertegenwoordigers en gemeenschappen in de vrije wereld op om op te komen voor de mensenrechten in China en een einde te maken aan de illegale, onmenselijke handel in menselijke organen van gewetensgevangenen in China,” zei de Zweedse wethoudster Ann-Sofie Alm tijdens het webinar op 19 september.

André Gattolin, vice-voorzitter van de Franse Senaatscommissie voor Buitenlandse Zaken, Defensie en de Strijdkrachten, zei tijdens het webinar dat sommige politici ervoor hebben gekozen om te zwijgen vanwege de dreigementen van China.

“Wie vraagtekens zet bij de gedwongen verwijdering van organen in China, stelt zich uiteraard bloot aan vernietigende en verontwaardigde ontkenningen en soms zelfs aan dreigementen van commerciële of politieke vergeldingsmaatregelen uit Beijing,” zei Gattolin.

“Vandaar de ontstellende ‘diplomatie van het zwijgen’, die zich lang niet alleen tot Frankrijk beperkt.”

U.S. Rep. Steve Chabot (R-Ohio) noemde China’s gedwongen orgaanoogst “één van de meest barbaarse praktijken in de geschiedenis van de mensheid” en waarschuwde het publiek van het webinar voor een duistere toekomst als de Chinese Communistische Partij (CCP) in staat zou zijn haar opvattingen over mensenrechten naar de rest van de wereld te exporteren.

“Een wereld die zich conformeert aan de waarden van de CCP is een wereld waarin degenen die zich niet aan de partijlijn houden in een concentratiekamp kunnen worden gestopt of van hun organen kunnen beroofd worden,” zei hij.

“Dat is een visie op een wereld waarin niemand wil leven. En dat is de visie van de wereld waar we allemaal tegen vechten.”

Frank Fang is een journalist uit Taiwan. Hij verslaat nieuws in China en Taiwan. Hij heeft een Master in materiaalwetenschappen van de Tsinghua Universiteit in Taiwan.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (20 september 2021): China’s “commerciële moord” in orgaantransplantatie-industrie moet stoppen, zegt Britse ambtenaar

Marilyn Yang, winnares van goud: ‘Ik heb een grotere verantwoordelijkheid om deze cultuur opnieuw te doen herleven’

Marilyn Yang van Shen Yun Performing Arts behaalde goud in de 9e NTD internationale klassieke Chinese danscompetitie, die plaatsvond van 2 tot 5 september in de staat New York.

“Dit is iets dat me alleen maar kan motiveren om harder te werken in mijn vak”, zei ze. “In dans bestaat er niet zoiets als ‘perfect’ of ‘je hebt je limiet bereikt’.”

“Wat komt met het winnen van goud is de verantwoordelijkheid om het nog beter te doen en de hoogste kunstvorm te brengen die ik kan … om dit verloren erfgoed terug te brengen naar mensen over de hele wereld”, zei ze.

De wedstrijd voor klassieke Chinese dans maakt deel uit van een reeks internationale culturele en kunstevenementen ter bevordering van de traditionele cultuur. In China is deze cultuur de afgelopen decennia bijna volledig vernietigd door de Chinese Communistische Partij. De evenementen worden georganiseerd door NTD.

“Ik heb het gevoel dat ik na het winnen een grotere verantwoordelijkheid heb om deze cultuur te doen herleven”, zei ze. Shen Yun heeft de kunstvorm van klassieke Chinese dans over de hele wereld bekend gemaakt en haar missie om 5.000 jaar goddelijk geïnspireerde cultuur te doen herleven ligt Yang na aan het hart.

Dansen is zeker niet iets makkelijks, je moet hard trainen. Ik denk dat het belangrijk is om een nederig hart te houden en te kijken hoe je kunt verbeteren.

– Marilyn Yang

“Dansen is zeker niet iets makkelijks, je moet hard trainen. Ik denk dat het belangrijk is om een nederig hart te houden en te kijken hoe je kunt verbeteren”, zei ze.

De wedstrijd was een uitgelezen kans om dat te doen, omdat ze kon kijken en leren van meer dan 100 andere dansers.

“Hoe professioneel iemand ook lijkt, hij kan altijd iets leren van iemand die ergens nieuw in is en hij kan leren van de mensen om hem heen“, zei ze.

“Ik leerde meer over mezelf door het choreograferen te verkennen en ik onderzocht meer karakters en dingen die ik niet gewend ben”, zei Yang. “Deze keer voor de danscompetitie heb ik echt geleerd hoe ik mezelf kan pushen en barrières kan doorbreken waarvan ik dacht begrensd door te zijn. Ik denk dat het me zal helpen op mijn toekomstige pad in de danswereld.”

Met verslaggeving door NTDTV.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (13 september 2021): https://www.theepochtimes.com/gold-winner-marilyn-yang-i-have-a-bigger-responsibility-to-revive-this-culture_3982941.html