dinsdag, 25 jan 2022

CCP-criticus benoemd tot mensenrechtenadviseur van Japan, verkiezingsbelofte ingelost

De Japanse premier Fumio Kishida heeft maandag een criticus van China’s regerende communistische partij gekozen om zijn mensenrechtenadviseur te worden – een functie die hij had beloofd te zullen instellen als onderdeel van een verkiezingsbelofte om een regering te leiden die zich openlijk zou uitspreken over de mensenrechtenschendingen van de Chinese Communistische Partij (CCP).

Lokale media meldden maandag dat voormalig minister van defensie Gen Nakatani, 64, een lid van de regerende Liberaal Democratische Partij, deze week officieel zal worden benoemd wanneer een speciale parlementaire zitting bijeenkomt.

Nakatani, die medevoorzitter is van de Inter-Parliamentary Alliance on China (IPAC), vertelde verslaggevers na een ontmoeting met Kishida op maandag dat hij “zich graag zou bezighouden met internationale mensenrechtenkwesties volgens de instructies van de premier”.

Nakatani sloot zich vorig jaar aan bij de internationale coalitie met meer dan 100 wetgevers uit 20 landen, waaronder de Verenigde Staten, om de interparlementaire alliantie te vormen ter bestrijding van wat zij beschrijven als de bedreiging die het Chinese communistische regime vormt voor “fundamentele vrijheden” en een “vrije, open en op regels gebaseerde internationale orde”.

Kishida, die begin november zijn mandaat opnam, zegt dat hij de functie van internationaal mensenrechtenadviseur heeft gecreëerd met de schendingen van de mensenrechten door het Chinese regime in het achterhoofd. Na de invoering van de ingrijpende pro-CCP “nationale veiligheidswet” vorig jaar heeft hij gezworen een sterk standpunt in te nemen voor de democratie in Hongkong, en voor de mensenrechten van Oeigoeren en andere etnische minderheden in de regio Xinjiang.

Naar schatting worden ten minste 1 miljoen Oeigoeren vastgehouden in het netwerk van massainterneringskampen in de regio voor wat volgens de CCP noodzakelijke “heropvoedingsdoeleinden” zijn.

De Chinese autoriteiten ontkennen dat er in de regio iets fout gaat en beweren dat de maatregelen bedoeld zijn om terrorisme, religieus extremisme en separatisme in het land aan te pakken. Zij hebben verwezen naar “extremistische bedreigingen” om de strenge bewaking en de meldingen van ernstige schendingen van de rechten te rechtvaardigen.

Nakatani heeft gezegd dat hij een Japanse versie van de Amerikaanse Magnitsky Act wil invoeren, een wet die het mogelijk maakt buitenlandse mensenrechtenschenders te bestraffen met het bevriezen van tegoeden in de VS en een reisverbod naar de Verenigde Staten.

“Als wetgever heb ik al heel wat mensenrechtenkwesties aangepakt. Ik wil proberen een passend advies te geven op basis van mijn kennis en ervaring,” vertelde Nakatani maandag aan verslaggevers over zijn plannen in de nieuwe regering.

De woordvoerder van het Chinese Ministerie van Buitenlandse Zaken, Wang Wenbin, weigerde specifiek commentaar te geven op de benoeming van Nakatani en zei dat het een binnenlandse politieke aangelegenheid van Japan is, maar vertelde verslaggevers dat “er door externe krachten niet kan en mag geïnterfereerd worden” met de interne aangelegenheden van China, zo meldde Kyodo News.

Los daarvan benoemde Kishida deze week ook Yoshimasa Hayashi, een pro-China collega tot minister van Buitenlandse Zaken.

Hayashi, een voormalige minister van defensie en onderwijs, koos er na zijn benoeming voor om terug te treden als hoofd van de Japan-China Parlementariërs Vriendschaps Liga om “onnodige misverstanden” te voorkomen.

Hij vertelde verslaggevers op donderdag dat het belangrijk is om constructieve en stabiele banden met China op te bouwen, en tegelijkertijd verantwoordelijk gedrag van het buurland te vragen.

Reuters heeft bijgedragen aan dit verslag.

Isabel van Brugen is een bekroond journalist en momenteel nieuwsverslaggever bij The Epoch Times. Ze heeft een master in krantenjournalistiek van de City, University of London.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (11 november 2021): CCP-Critic Named Japan’s Human Rights Advisor, Fulfilling Election Promise

Dominee: realiseren de voorstanders van het socialisme zich dat Karl Marx een diep geloof in God had?

Karl Marx, de vader van het wetenschappelijk socialisme, schreef ooit dat hij wist dat hij voor God geboren was, maar dat hij uitverkoren was voor de hel, zei auteur en radiopresentator Dr. David Jeremiah toen hij sprak over veel van de “aha-momenten” die hij ervoer tijdens zijn jarenlange studie van het socialisme. Hij las alles over de ideologie wat hij er maar over kon vinden, inclusief wat Marx bezielde in zijn ideologische geschriften.

Mensen realiseren zich niet dat de socialistische theorieën van Marx allemaal gebaseerd zijn op een fundamenteel geloof in het bestaan van God, maar wel met een haat en verzet tegen alles wat God heeft onderwezen, zei Dr. Jeremiah.

“Weet je, socialisten geloven niet dat er geen God is – zij zijn geen atheïsten,” vertelde hij aan EpochTV’s “American Thought Leaders.” “Ze zijn anti-God.”.

“In feite was Karl Marx … een cheerleader voor de duivel,” legde hij uit over zijn onderzoek, waarvan hij zei dat het hem een nieuwe kijk heeft gegeven op de trends in het nieuws en sociaal beleid, waarvan hij gelooft dat het Amerikanen kan helpen om de sociale onrust in het land, die op dit moment plaatsvindt, te begrijpen.

Dr. Jeremiah, een predikant en oprichter van Turning Point Radio and Television Ministries, heeft onlangs een boek uitgebracht om zijn bevindingen over de gevaren van het socialisme te delen, getiteld “Where Do We Go From Here?”

“Zowat elk hoofdstuk in dit boek, op de één of andere manier, gaat terug naar dingen die ik heb geleerd over het socialisme,” vertelde hij aan gastheer Jan Jekielek. “En nu, wat zo verbazingwekkend voor mij is, omdat ik mijn geest en hart gevoelig heb gemaakt voor dit alles, zie ik elke dag op het nieuws voorbeelden van wat er gebeurt en hoe het ons beïnvloedt als een natie.”

De cancel-cultuur die alles wil cancellen waarmee men het niet eens is, heeft de wortels van totalitarisme in de Amerikaanse samenleving gekweekt, waarschuwde Dr. Jeremiah.

Hij noemde verschillende negatieve trends, zoals ouders die te horen krijgen dat zij niets te zeggen mogen hebben over de inhoud die op scholen wordt onderwezen, Republikeinen en Democraten die het niet eens kunnen worden over het feit dat zij het oneens zijn, en christenen die op hun werk worden ontslagen omdat zij hun geloof delen, als voorbeelden van hoe Marx’ socialistische ideeën de eenheid onder de mensen uithollen.

Censuur van ideeën is niet waar Dr. Jeremiah mee is opgegroeid in Amerika, maar in 2021 is het wel normaal sociaal gedrag geworden.

Tegenbetogers houden borden omhoog terwijl ze wachten op de komst van de conservatieve commentator Milo Yiannopoulos op de campus van de University of California, Berkeley, op 24 sept. 2017. (Josh Edelson/AFP via Getty Images)

“Niets van datgene wat echt waar is, moet bang zijn voor uitdaging,” daagde Dr. Jeremiah uit. “Als het waar is, is het waar. Het zou geen probleem moeten zijn om uitgedaagd te worden, want de waarheid zal winnen, wat de uitdaging ook is. Maar als het niet waar is, dan kan dat. Dus alles wat er nu gaande is, is interessant voor mij in het licht van die discussie, omdat… het meeste ervan leugens zijn.”

In zijn boek beschrijft Dr. Jeremiah socialisme als “een dodelijk virus [dat] zich stilletjes verspreidt door onze natie – veel dodelijker dan COVID-19.”

Maar hij waarschuwt dat “de meeste Amerikanen zich totaal niet bewust zijn van de dreiging die het vormt voor onze manier van leven.”

“Het is als rook die onder de deur door komt. Je ziet het maar een klein beetje, maar het is geen groot probleem. [Maar] als we ons er niet bewust van worden, zal het zeer destructief zijn.

“Dat is waarom ik het boek heb geschreven,” zei hij. “Ik wilde mensen helpen het te begrijpen.”

Hij zei dat veel lezers hem sindsdien hebben gezegd: “Je hebt alle vragen beantwoord waarvan ik niet wist aan wie ik ze moest stellen.”

“Wat ik wilde doen, is hen helpen het verband te zien tussen zoveel van deze dingen die met ons gebeuren,” zei hij. “Ik schreef over het neerhalen van monumenten; het is niet gewoon een stelletje relschoppende kinderen die daarbuiten proberen plezier te hebben met het neerhalen van monumenten … De geschiedenis volledig uitwissen zodat je een nieuwe kunt schrijven; dat is allemaal onderdeel van hoe dit hele ding werkt, dat is allemaal een onderdeel van het socialisme.”

Geflankeerd door partijleden spreekt de Venezolaanse oppositieleider Juan Guaido tijdens een persconferentie, een dag na parlementsverkiezingen, in Caracas, Venezuela, op, 7 dec. 2020. (Ariana Cubillos/The Associated Press)

“De dingen wegnemen die de mensen dierbaar zijn, de dingen vernietigen die de kern vormen van wie zij als mensen zijn – hun gezin, hun kerk, hun huwelijk – en vervolgens in dat vacuüm stappen met al die verrotting, die socialisme heet. En als mensen dat begrijpen, maakt het hen bewust,” zei hij.

“We moeten ons hiervan bewust zijn, want het is dodelijk. Het zal alles vernietigen.

“Venezuela is een perfect voorbeeld van de richting die we uit gaan, als we dit niet stoppen. Het is verbazingwekkend om te beseffen dat Venezuela nog niet zo lang geleden, het rijkste land was in dat deel van de wereld. De mensen hadden dezelfde levensstandaard als wij.”

Dr. Jeremiah zei dat hij hoopt dat meer praten over de waarheid van het socialisme en haar anti-God overtuigingen, meer mensen zal helpen de problemen van vandaag te begrijpen.

“Een van zijn [Marx’s] sleutelzinnen was God uit de hemel vegen en kapitalisten van de aarde. Dat was zijn tweeledige programma,” zei hij. “Er zijn veel universiteitsstudenten die hierdoor geboeid waren.”

“Het is echt eng voor mij … sommige van de statistieken die ik in dit boek aanhaalde tonen dat echt aan, dat jonge mensen tussen 18 en 25 – ik denk 60 procent van hen – denken dat socialisme cool is, dat het OK is; meer dan wat dan ook vanwege alle gratis spullen die ze in het proces beloofd krijgen.

“Maar als ze de wortels van het socialisme begrijpen, gaan ze stilstaan en nadenken,” zei hij.

Hij zei dat hij veel jonge mensen heeft zien ontwaken over de waarheid over het socialisme.

“Het laat hen leeg achter,” zei hij over wat er vaak gebeurt als het socialisme iemands psyche in zijn greep krijgt. “Het brengt hen naar een plek waar ze niet heen willen, en dat realiseren ze zich niet tijdens de reis.

“Op een dag worden ze wakker, en realiseren zich dat het hen niets meer te bieden heeft. Ik zie dat veel,” zei hij.

Dr. Jeremiah merkte ook op dat ook de kerk niet vrij is van het socialisme, met sommige mensen die beweren praktiserende christelijke socialisten te zijn.

“Soms halen ze graag passages uit de Bijbel aan, zoals in het boek Handelingen, waar ze allemaal dingen bij elkaar hielden. Echter, dat was geen socialisme; dat was gewoon een groep christenen die, tijdens een moeilijke periode in hun leven, dat wat ze hadden met elkaar deelden.

“Er is geen enkele Bijbelse basis voor socialisme, noch in het Oude Testament, noch in het Nieuwe Testament… omdat socialisme totaal het tegenovergestelde is van wat het betekent om een godvrezend mens te zijn,” zei hij.

In zijn onderzoek zei Dr. Jeremiah dat hij niet één goed verhaal over socialisme heeft gevonden.

“Met al het gedane leeswerk en al het bestudeerde materiaal, iedereen heeft het erover, kan ik niet één goed verhaal vinden dat goed afloopt, omdat socialisme slecht is, en het haalt mensen naar beneden, het tilt ze niet op,” zei hij.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (1 november 2021, update op 8 november 20121): https://www.theepochtimes.com/pastor-do-champions-of-socialism-realize-that-karl-marx-held-a-deep-belief-in-god_4079262.html?slsuccess=1

Een ‘botte aanval’ op de mensenrechten: EU-wetgever dringt er bij Europa op aan om de handel te gebruiken als middel om China aansprakelijk te stellen voor het oogsten van organen

Het Europees Parlement moet mensenrechten boven handel stellen en de wreedheden van het Chinese regime in verband met het gedwongen oogsten van organen aanpakken, zei een Nederlandse wetgever op 27 oktober.

De laatste keer dat de EU hieromtrent actie ondernam was in december 2013, toen haar wetgevend orgaan een resolutie aannam waarin het misbruik van orgaantransplantaties werd veroordeeld. Sindsdien was het echter “overal stil”, zei Peter van Dalen, een Nederlandse politicus die in de Subcommissie mensenrechten van het Europees Parlement zit en medevoorzitter is van de Interfractiewerkgroep ‘vrijheid van godsdienst of overtuiging en religieuze tolerantie’ van het Parlement.

Een dergelijke passiviteit is onaanvaardbaar, gezien de ernst van de wreedheden die door de Chinese Communistische Partij worden begaan, vertelde hij het publiek op een conferentie over het oogsten van organen in de Press Club Brussels Europe, en hij verklaarde dat hij een “zware strijd” voert om de kwestie op de Europese agenda te krijgen.

In juni 2019 concludeerde het in Londen gevestigde China-tribunaal dat het Chinese regime gewetensgevangenen heeft gedood voor hun organen en dat deze door de staat georganiseerde praktijk “op aanzienlijke schaal” heeft plaatsgevonden.

Een hoorzitting hierover kan in de komende maanden plaatsvinden, zei Van Dalen.

“We willen China niet aanvallen op gevoelige kwesties zoals het oogsten van organen, maar ik denk echt dat we dat moeten doen, omdat het oogsten van organen echt een zeer botte aanval is op de fundamentele mensenrechten,” zei hij.

Een belangrijke factor die heeft bijgedragen aan het Europese stilzwijgen zijn volgens Van Dalen de nauwe economische betrekkingen van Europa met China.

“Er wordt te veel gepraat over handel, over geld, en te weinig over mensenrechten en de rechten van minderheden,” zei hij.

In mei bevroor het Europees Parlement een investeringsovereenkomst met China in de nasleep van Beijings vergeldingssancties tegen Europese politici over de repressie in Xinjiang.

Van Dalen vindt dat de investeringsovereenkomst moet worden opgeschort zolang het regime de mensenrechtenschendingen niet heeft gestopt.

“We moeten dit als een zweepslag gebruiken om China duidelijk te maken dat de schending van de mensenrechten belangrijk is,” zei hij.

Een vrouw past spandoeken aan ter ondersteuning van de spirituele beweging Falun Gong, een groep die verboden is op het vasteland van China, in Tung Chung, een gebied dat populair is bij toeristen van het vasteland, in Hongkong op 25 april 2019. (Anthony Wallace/AFP via Getty Images)

Landen ‘op een kruispunt’

De belangrijkste slachtoffergroep van de orgaanoogst in Beijing, zo heeft het China-tribunaal vastgesteld, zijn beoefenaars van Falun Gong, een spirituele praktijk met drie basisprincipes, waarheid, mededogen en verdraagzaamheid, en een reeks meditatieve oefeningen.

Volgens de toenmalige schattingen beoefende in 1999 bijna één op de dertien Chinezen deze praktijk, voordat het regime een landelijke vervolgingscampagne begon om het geloof uit te roeien.

Gary Cartwright, redacteur van de in Londen gevestigde media EU Today en één van de organisatoren van het evenement, zei dat hij het moeilijk kon geloven toen hij voor het eerst hoorde over de misbruiken van Beijing op het gebied van orgaantransplantaties.

“Het is niet overdreven om te zeggen dat ik soms gewoon mijn computer moest afsluiten en weglopen om een paar keer diep adem te halen toen ik mijn onderzoek begon te doen” vertelde hij aan The Epoch Times, en noemde het “één van de meest mensonterende beleidsmaatregelen die ik ooit ben tegengekomen.”

Cartwright zei dat hij zich schuldig voelt dat dergelijk misbruik “onder onze ogen” plaatsvindt in de 21e eeuw.

Net als de Nederlandse politicus is Cartwright van mening dat westerse landen hun prioriteiten moeten herzien met het oog op de ogenschijnlijke minachting van het regime voor de mensenrechten.

“Meer dan 70 jaar na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog, waarvan ons werd verteld dat deze dingen nooit meer konden gebeuren. En we zien het voor onze ogen gebeuren,” zei hij.

Andy Vermaut, journalist en mensenrechtenactivist en medeorganisator van de conferentie, wees op het gebrek aan publieke aandacht voor deze gruwelijke praktijk.

“Iedereen heeft het over de holocaust. Iedereen heeft het over de Rwandese genocides. Maar hier is niet genoeg aandacht voor,” vertelde hij na afloop aan The Epoch Times.

Cartwright vindt, net als Van Dalen, dat westerse landen hun prioriteiten moeten herzien met het oog op de ogenschijnlijke minachting van het regime voor de mensenrechten.

“Als we weten wat er in China gebeurt, waarom doet de Europese Unie dan zaken met dit regime?” vroeg hij.

De door de staat georganiseerde orgaanoogst gericht tegen Falun Gong beoefenaars en andere religieuze minderheden stelt de manier van leven van de mensheid op de proef, zei Harold King, adjunct-directeur van de medisch-ethische groep Doctors Against Forced Organ Harvesting.

Het “vormt overal een bedreiging voor de democratie, omdat het in strijd is met universeel aanvaarde beginselen van hoe samenlevingen succesvol moeten functioneren,” zei King op de conferentie.

“Europa en elke staat ter wereld,” zei hij, “staan op een tweesprong, een tweesprong die bepalend zal zijn voor hun toekomst.”

Li Yue heeft bijgedragen aan dit verslag.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times, die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (27 oktober 2021): A ‘Blunt Attack’ on Human Rights: EU Lawmaker Urges Europe to Use Trade to Hold China Accountable for Organ Harvesting

NASA Satellietgegevens geven ‘verrassend groot’ kooldioxide bevruchtingseffect aan: studie

Volgens een nieuw artikel van Columbia University’s Charles A. Taylor en Wolfram Schlenker hebben NASA-satellietgegevens aangetoond dat 10 tot 40% van de toenames in de oogsten van de voornaamste Amerikaanse gewassen sinds 1940 mogelijk kan worden toegeschreven aan de toename van koolstofdioxide in de atmosfeer als gevolg van menselijke activiteit.

De auteurs merkten op dat hun bevindingen “aan de zeer hoge kant van het in de literatuur gevonden bereik” liggen.

“De cijfers van Taylor en Schlenker zijn 10-100 keer zo groot als eerdere schattingen,” vertelde Richard S.J. Tol, professor aan het departement economie van de Universiteit van Sussex, The Epoch Times via e-mail.

Taylor en Schlenker kwamen tot hun schattingen door gebruik te maken van drie afzonderlijke modelstrategieën. Daarnaast voerden ze gevoeligheidscontroles uit om mogelijke verstoringen uit te sluiten, waaronder economische activiteit, andere verontreinigende stoffen en hun aannames over de precieze relatie tussen kooldioxide-niveaus en gewasopbrengsten.

Hun modellen waren gebaseerd op gegevens van 2015 tot 2020, verzameld door NASA’s Orbiting Carbon Observatory-2 (OCO-2) satelliet, die ze repliceerden met NOAA’s CarbonTracker systeem. Ze gebruikten ook gegevens op districtsniveau over de opbrengst van maïs, sojabonen en wintertarwe van de National Agricultural Statistics Service van het US Deprtment of Agriculture (USDA).

Taylor en Schlenker ontdekten dat een toename van 1 deel kooldioxide per miljoen de maïsopbrengst met 0,5 procent deed stijgen, de sojabonenopbrengst met 0,6 procent en de tarweopbrengst met 0,8 procent.

“Met andere woorden, de opbrengsten kunnen met 1-2 [procent] per jaar zijn toegenomen als gevolg van CO2-bemesting in de afgelopen jaren,” schreven de auteurs, wijzend op de positieve correlatie tussen toegenomen atmosferische koolstofdioxide en grotere landbouwopbrengsten in de afgelopen decennia.

Zij merkten ook op dat het mogelijks heel grote bemestende effect van atmosferische koolstofdioxide misschien niet zo onverwacht is, gezien de toepassing ervan in de huidige landbouwkassen en serres.

“Het gas wordt al lang in kassen gepompt om de fotosynthese te stimuleren en de opbrengst van tuinbouwgewassen te verhogen. Optimale CO2 concentraties van 900 [delen per miljoen] zijn gesuggereerd, wat meer dan het dubbele is van de huidige omgevingsniveaus,” schreven de auteurs.

De benadering van Taylor en Schlenker staat in contrast met veld- en laboratoriumstudies over kooldioxideverrijking. De auteurs stellen dat dergelijke experimenten “beperkt zijn in de mate waarin zij de werkelijke groeiomstandigheden in commerciële boerderijen op een grote geografische schaal weerspiegelen”.

Sommige onderzoeken naar koolstofdioxide en plantengroei hebben gesuggereerd dat verhoogde koolstofdioxide de voedingskwaliteit van planten op zowel positieve als negatieve manieren kan beïnvloeden.

Een meta-analyse uit 2019 van 57 artikelen over koolstofdioxide en de groei van groentes concludeerde dat verhoogde atmosferische koolstofdioxide fructose, glucose, totale oplosbare suiker, totale antioxidantcapaciteit, totale fenolen, totale flavonoïden, ascorbinezuur en calcium in planten verhoogde, terwijl eiwit, nitraat, magnesium, ijzer en zink daalden.

Het onderzoek heeft op Twitter een hele reeks reacties uitgelokt.

“Als je een [landbouw] persoon bent, wil je naar deze studie kijken. Ze vinden schokkend grote CO2 bemestingseffecten,” schreef Michael Roberts, een econoom aan de Universiteit van Hawaii in Manoa.

“Een korte tijdreeks echter – geospatiale variatie in CO2 waarschijnlijk niet goed gemeten voorafgaand aan deze satellietgegevens en tijdreeksen beïnvloed door technische verandering,” vervolgde hij, er later aan toevoegend dat “iemand de satellietgegevens zou moeten vergelijken met de metingen op de grond.”

In een e-mail uitwisseling met The Epoch Times, bevestigde Roberts dat hij niet gelooft dat de verstoring door technische veranderingen waarschijnlijk een probleem zal zijn in de studie van Taylor en Schlenker, eraan toevoegend dat elke meetfout “beide kanten op kan gaan,” en dat de satellietgegevens gebruikt door Taylor en Schlenker waarschijnlijk superieur zijn aan metingen op de grond met betrekking tot nauwkeurigheid.

“Vertaling: hoewel voor landbouw geschikte gebieden kunnen verschuiven als er een licht opwarmingseffect is, kunnen hogere CO2-emissies resulteren in HOGERE gewasopbrengsten,” schreef Mark B. Spiegel, managing member van Stanphyl Capital.

De eerste auteur van het artikel, Taylor, zei: “We herhalen dat de klimaatverandering een grote negatieve impact zal hebben op de landbouw in het algemeen, vooral op plaatsen die blootgesteld zijn aan extreme hitte. En een hogere CO2-uitstoot kan zelfs leiden tot een lagere voedingswaarde. Maar er moet ook rekening worden gehouden met het compenserende bemestingseffect.”

Nathan Worcester is milieuverslaggever bij The Epoch Times.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (13 oktober 2021): NASA Satellite Data Support ‘Shockingly Large’ Carbon Dioxide Fertilization Effect: Study

‘Heimelijk, corrupt en dwingend’: Rapport beschrijft Beijings poging om een nieuwe wereldwijde media-orde te vestigen

Het Chinese regime heeft “heimelijke, corrupte en dwingende” middelen ingezet om de Chinese en westerse media te gebruiken als wapen in een campagne om zijn visie op de actualiteit aan de rest van de wereld op te leggen, zo blijkt uit een recent rapport van een Franse militaire denktank.

Beijings pogingen om zijn verhalen te exporteren duren al tientallen jaren. De eerste door de Chinese Communistische Partij gecontroleerde Engelstalige krant, China Daily, ging in 1981 van start. Maar dergelijke pogingen waren onhandig en leverden trage resultaten op, aldus Reporters zonder Grenzen.

Het jaar 2008 betekende een keerpunt. De Olympische Spelen in Beijing, een evenement dat het regime had willen aangrijpen om zijn economische succes te tonen, gaven aanleiding tot protesten in bijna een dozijn steden over de hele wereld die de fakkelestafettes verstoorden.

De vernedering die Beijing onderging door de negatieve berichtgeving die daarvan het gevolg was, had de autoriteiten gestoken. Om het imago van het regime in de wereld beter onder controle te krijgen, kwam de Chinese Communistische Partij (CCP) al snel met een “10-jarenplan”, aldus het rapport van het Institut de Recherche Stratégique de l’Ecole Militaire (IRSEM), een denktank die wordt gefinancierd door het Ministerie van de Strijdkrachten.

Een politieagent communiceert via zijn radio terwijl hij naast een anti-Chinees spandoek staat tijdens een demonstratie van pro-Tibet activisten en supporters in de buurt van de locatie van de Indonesische etappe van de Olympische fakkelestafette van 2008 in Beijing in Jakarta op 22 april 2008. (Jewel Samad/AFP via Getty Images)

In de 650 pagina’s tellende studie, die gebaseerd is op openbare informatie, onderzoeksrapporten en onafhankelijke interviews, wordt onderzocht hoe Beijing de openheid van het Westen gebruikt om zijn propaganda te versterken, wat een onderdeel vormt van de wijdvertakte invloed van het regime wereldwijd.

De waarden van tolerantie die kenmerkend zijn voor westerse democratieën hebben Beijing “aanzienlijke bewegingsvrijheid” gegeven, waardoor het zijn buitenlandse kantoren heeft kunnen vermenigvuldigen, buitenlandse journalisten heeft kunnen rekruteren om zijn boodschappen aan te passen aan verschillende doelgroepen, de lokale pers heeft kunnen infiltreren met geschenken en andere materiële voordelen, terwijl het miljarden reclamedollars heeft kunnen uitgeven aan westerse media om zijn bereik verder uit te breiden, aldus het rapport.

In China is de pers, in plaats van een waakhond die de regering onder controle moet houden, een instrument geworden om de Partij te dienen, aldus het rapport. Deze visie werd duidelijk gemaakt in een toespraak uit 2016 van de Chinese leider Xi Jinping, waarin hij ongeveer 180 vertegenwoordigers van de staatsmedia vertelde om hun ideologie op één lijn te brengen met die van de topfunctionarissen, “te spreken voor de wil van de Partij … en het gezag van de Partij te beschermen,” volgens een lezing van Xinhua.

Voor sommige Xinhua verslaggevers had het aan de macht komen van Xi het begin van een nieuw tijdperk ingeluid, waarin de Chinese media “zich niet langer hoefden te schamen voor het feit dat ze communistische media zijn,” vertelde een Xinhua verslaggever in 2018 aan één van de auteurs van het rapport.

Invloed kopen

Chinese staatsmedia zijn actief op alle sociale medianetwerken, met een aanzienlijke invloed op Twitter, Facebook, YouTube en Instagram – netwerken die allemaal in China worden geblokkeerd.

Chinese staatsmedia hebben in 2013 Engelse en regionale pagina’s op Facebook opgezet. Acht jaar later staan ze qua volgers aan de wereldtop, met vier grote kanalen – CGTN, China Daily, Xinhua en People’s Daily – die ten tijde van de publicatie van het Franse rapport elk tussen 86 en 116 miljoen volgers hadden, oftewel ongeveer 2,5 tot 3 keer zoveel als die van CNN.

Het logo van CGTN wordt getoond op een computermonitor in Londen, Engeland, op 4 februari 2021. (Leon Neal/Getty Images)

Deze “spectaculaire scores” zijn het resultaat van een doelbewuste poging om de abonneecijfers kunstmatig op te krikken, aldus de auteurs, die wijzen op de “uitzonderlijke groei” en de “extreem lage interactiegraad” die deze accounts krijgen.

Volgens het rapport hadden ongeveer acht grote Chinese staatsmedia in het Engels een gemiddeld groeipercentage van 37,8 procent van de periode 1 jan. 2019 tot 31 maart 2020, of ongeveer 5.000 keer hoger dan dat van Amerikaanse mainstream media, maar hun niveau van betrokkenheid is 68 keer lager.

Uit aanbestedingsdocumenten van 2018 en 2019 blijkt dat door de staat gerunde media honderdduizenden dollars hebben uitgegeven om volgers op Twitter en Facebook te verwerven in wat een campagne leek om zich te vestigen als gezaghebbende nieuwsstemmen.

“Wanneer … je ziet dat tientallen miljoenen mensen volgen, dan heb je het gevoel dat dit behoorlijk geloofwaardig is,” vertelde Sarah Cook, een China-analist bij mensenrechtenwaakhond Freedom House, destijds aan The Epoch Times. Ze beschreef het als een “nieuwe grens”, dat wil zeggen, “een manier om toegang te krijgen tot de basis van de samenleving en het publiek in andere landen”.

Facebook- en Twitter-logo’s zijn te zien op een etalage in Malaga, Spanje, op 4 juni 2018. (Jon Nazca/Reuters)

Het aandeel nepaccounts onder hun Twittervolgers is moeilijk te negeren: Voor een gemiddelde Twitter-gebruiker zijn tussen de 5 en 30 procent van de accounts die hen volgen bots of spam; maar de verhouding nepaccounts voor de vier eerder genoemde media varieert van 34,3 procent tot 38,4 procent. Voor hun Franse versies lopen de cijfers op tot maar liefst 62,8 procent, zo ontdekten de onderzoekers.

Het door de CCP gecontroleerde China Daily geeft tegelijkertijd miljoenen dollars uit om hun inhoud te verspreiden via enkele van de meest invloedrijke publicaties over de hele wereld. Tussen november 2016 en april 2020 betaalde China Daily bijna 19 miljoen aan Amerikaanse kranten om hun gratis supplement genaamd China Watch te publiceren als insert.

De samenwerking heeft een drievoudig voordeel, aldus de auteurs. Niet alleen helpt het de Chinese media om hun doelpubliek te bereiken, het laat hen geloofwaardiger overkomen, en geeft hen financiële invloed op hun partnermedia.

De Britse krant The Telegraph, die tot april vorig jaar ruwweg 750.000 pond (ruwweg 1 miljoen dollar) per jaar had ontvangen om China Watch te verspreiden, droeg tussen 2016 en 2018 ook ten minste 20 ondertekende artikelen van de Chinese ambassadeur in het V.K. – twee keer het aantal dat de Daily Mail, The Guardian en Financial Times samen publiceerden, volgens een studie uit 2019 gepubliceerd op Royal United Services Institute, een Britse denktank voor defensie en veiligheid.

Een nieuwe wereldwijde media-orde

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft in totaal 15 in het land gevestigde Chinese staatsbedrijven aangemerkt als buitenlandse missies omdat ze “substantieel eigendom zijn van of effectief worden gecontroleerd door” een buitenlandse regering, vertelde een woordvoerder van het ministerie in september aan The Epoch Times.

Een krantenconsument leest een exemplaar van China’s Afrika-editie voor een kiosk in de Keniaanse hoofdstad op 14 december 2012. (Tony Karumba/AFP via Getty Images)

In het geval van het door de staat gerunde nieuwsagentschap Xinhua, hebben zijn lokale journalisten de “enige taak om eerder door Chinese medewerkers geschreven berichten te vertalen”, aldus het Franse rapport. Een Franse journalist voor Xinhua vertelde een auteur van het rapport in 2018 dat hun Xinhua-berichten voor 80 procent bestaan uit vertalingen uit het Engels en voor 20 procent uit het Chinees. De vertalingen en af en toe een origineel artikel zouden allemaal worden nagelezen door een Chinese journalist die vloeiend Frans spreekt en worden afgestemd op “de verwachtingen en de ‘voorkeursverhalen’ van de partij,” aldus de Xinhua verslaggever.

Voormalige medewerkers van de pro-Beijing Hongkong krant Sing Tao hebben soortgelijke verhalen verteld aan The Epoch Times nadat de publicatie haar vijf Amerikaanse entiteiten als buitenlandse agenten had geregistreerd op bevel van het Ministerie van Justitie in augustus.

David, een voormalige senior redacteur voor het kantoor van Sing Tao in New York, zei dat hij op zijn eerste dag was geïnstrueerd over “twee principes”: geen nieuws melden over Falun Gong, een spirituele groep die door Beijing wordt vervolgd, noch over de onafhankelijkheid van Taiwan. Een andere journalist, die jaren geleden voor het kantoor in San Francisco werkte, zei dat haar was verteld dat ze het woord CCP – acroniem voor de Chinese Communistische Partij – niet mocht gebruiken, noch “Republiek China”, de officiële naam voor het zelfbesturende eiland Taiwan, dat door het regime als het zijne wordt beschouwd. In plaats daarvan zou zij respectievelijk de woorden “China” en “de provincie Taiwan van de Volksrepubliek China” gebruiken, zo vertelde zij The Epoch Times.

Het opkopen van buitenlandse media, het opleiden van journalisten, het schenken van giften en apparatuur, het uitoefenen van diplomatieke druk, het gebruik van visumchantage en het uiten van dreigementen via telefoongesprekken zijn enkele andere tactieken die Beijing toepast om het medialandschap in het buitenland naar zijn hand te zetten, aldus het rapport.

In Zuid-Afrika werd de wekelijkse column van journalist Azad Essa geschrapt bij Independent Media, de op één na grootste mediagroep van het land, uren na de publicatie van zijn verhaal in september 2018 waarin hij de vervolging van Oeigoeren in de Chinese regio Xinjiang veroordeelde. De mediagroep is voor 20 procent in handen van twee Chinese entiteiten die worden gesteund of gecontroleerd door Beijing.

Beschadigde computers en bouwafval op de vloer van de drukpers van The Epoch Times Hongkong editie in Hongkong, op 12 april 2021. (Adrian Yu/The Epoch Times)

De Hongkongse editie van The Epoch Times is sinds haar oprichting het doelwit geweest van een reeks vernielingen, in wat volgens critici de kenmerken draagt van de intimidatietactieken van het regime om onafhankelijke verslaggeving het zwijgen op te leggen.

Uit vrees voor represailles hebben groepen Chineestalige media in Australië ervoor gekozen zichzelf actief te censureren, zo blijkt uit een studie van het in Sydney gevestigde Lowy Institute in september.

“Politiek gevoelige onderwerpen of kritiek op de Chinese regering zouden onze medewerkers of hun gezinnen in gevaar brengen. We willen niet dat zij of hun gezinnen in China worden vastgehouden,” vertelde een media-eigenaar aan de denktank.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (03 oktober 2021): ‘Covert, Corrupt, and Coercive’: Report Details Beijing’s Bid to Establish New Global Media Order

Beijing bouwt banden op met buitenlandse functionarissen om het Westen te infiltreren: Rapport

Volgens een recent Frans rapport hanteert het Chinese regime zeer specifieke tactieken bij het zoeken naar buitenlandse politici en individuen die het naar zijn hand wil zetten.

In de ogen van het regime kunnen sommige buitenlanders eenvoudigweg door Chinese agenten worden gebruikt om “boodschappen door te geven of meningen te beïnvloeden”. Een andere groep bestaat uit personen die “gemanoeuvreerd” kunnen worden, hetzij door ideologie of belangen, om “nuttige idioten” te worden. Een derde groep mensen aanvaardt het idee om de belangen van het regime te behartigen, en Beijing vertrouwt hen een “preciezere richtlijn” toe. En dan zijn er ook nog degenen die “formeel gerekruteerd” worden door het regime.

Deze groepering wordt toegelicht in het 650 bladzijden tellende rapport van het Institut de Recherche Stratégique van de Franse Militaire School (bekend onder het Franse acroniem IRSEM), een onafhankelijk agentschap dat verbonden is aan het Franse Ministerie van Strijdkrachten. Het rapport brengt de wereldwijde beïnvloedingsoperaties van Beijing in kaart, met inbegrip van de operaties die gericht zijn tegen etnische Chinezen die buiten China wonen, en de oorlogsdoctrines die aan de basis liggen van de infiltratie in het Westen.

“De mate van penetratie, het aantal politici dat onder invloed van [Beijing] staat, varieert sterk van land tot land. In Australië en Nieuw-Zeeland zijn veel gevallen bekend, maar het verschijnsel treft iedereen, overal,” aldus het rapport.

John Zhang, voormalig adviseur van de staatspoliticus Shaoquett Moselmane van New South Wales van oktober 2018 tot september 2020, werd in 2020 onder onderzoek geplaatst omdat hij zou hebben geprobeerd de Australische politiek te beïnvloeden namens het Chinese regime. Volgens gerechtelijke documenten werkte Zhang samen met China’s ministerie van Staatsveiligheid en het United Front Work Department – een agentschap van de Chinese Communistische Partij (CCP) dat toezicht houdt op de buitenlandse beïnvloedingsoperatie van het regime.

In het rapport wordt opgemerkt dat lokale of gemeentelijke politici de “voornaamste doelwitten” van Beijing zijn, omdat zij toegankelijker zijn en op openbare evenementen kunnen worden benaderd. Als voorbeeld wordt gewezen op de Union of British Columbia Municipalities (UBCM) in Canada, een jaarlijkse bijeenkomst voor lokale overheden in de provincie British Columbia. De CCP begon het evenement in 2012 te sponsoren voordat het in 2019 werd beëindigd te midden van publieke kritiek.

“Ik denk dat het feit dat de enige buitenlandse regering die dit doet China is, nog verontrustender is, en dat komt omdat we ons in een situatie bevinden waarin China betrokken is bij een aantal acties die volledig vijandig staan tegenover de Canadese belangen,” vertelde Port Coquitlam-burgemeester Brad West in 2019 aan The Epoch Times over de Chinese sponsoring van de UBCM.

Hij wees op China’s campagne van onderdrukking in de westelijke regio Xinjiang, waar meer dan 1 miljoen Oeigoeren en andere moslimminderheden in interneringskampen worden vastgehouden. De regering van de VS heeft de campagne een “genocide” genoemd.

“Ik kan maar niet begrijpen waarom sommige burgemeesters en gemeenteraadsleden denken dat ze gratis eten en drinken mogen verwachten en goede relaties moeten onderhouden met functionarissen van de Chinese regering,” zei West.

China’s pogingen om invloed uit te oefenen op regionale regeringen in de VS kwamen aan het licht in oktober 2020. Die maand kondigde toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo aan dat de Verenigde Staten niet langer zouden deelnemen aan een memorandum van overeenstemming (MoU) dat China en de Verenigde Staten in 2011 ondertekenden en dat de oprichting van een U.S.-China National Governors Forum ondersteunde. Het memorandum van overeenstemming werd in 2011 ondertekend door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Hilary Clinton.

Pompeo zei dat de Chinese People’s Association for Friendship with Foreign Countries (CPAFFC), die het forum mede organiseerde, “getracht had staats- en lokale leiders rechtstreeks en kwaadaardig te beïnvloeden om de mondiale agenda van de Volksrepubliek China te bevorderen”.

China-deskundigen zeggen dat de CPAFFC wordt beheerd door het United Front Work Department.

China’s inspanningen om banden aan te knopen met buitenlandse politici verliepen gedeeltelijk via China’s Internationale Departement, een agentschap onder het Centraal Comité van de CCP, aldus het rapport.

De “netwerken van het departement maken het mogelijk politici te identificeren en dicht bij zich te houden die bereid zijn het imago van China in de lokale media te verdedigen of die achter de schermen namens de CCP kunnen optreden”, zo staat in het rapport te lezen.

Volgens haar website heeft de Internationale Afdeling relaties opgebouwd met meer dan 600 politieke partijen en politieke groeperingen in meer dan 160 landen.

Frank Fang is een journalist uit Taiwan. Hij verslaat nieuws in China en Taiwan. Hij behaalde een mastergraad in materiaalwetenschappen aan de Tsinghua Universiteit in Taiwan.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (29 september 2021): Beijing Builds Ties With Foreign Officials to Infiltrate the West: Report

Gedwongen orgaanoogst door Chinees regime zou zich kunnen uitbreiden naar andere landen, waarschuwt NGO-directeur

Het communistische regime in China zal zijn afschuwelijke praktijk van gedwongen orgaanoogst exporteren zodra het in staat is de ethische normen in de transplantatie-industrie, die door het Westen zijn opgesteld, af te breken, waarschuwde Dr. Torsten Trey.

Trey, oprichter en uitvoerend directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting (DAFOH), waarschuwde hiervoor tijdens een recent interview met het programma “Crossroads” van EpochTV. Hij gaf commentaar op de manier waarop het Chinese regime al tientallen jaren gewetensgevangenen vervolgt om op industriële schaal geoogste organen te leveren aan de transplantatiemarkt.

Gezien China’s ambities om veel industrieën te domineren, zei Trey dat Beijing ook heeft geprobeerd om leider te worden in de transplantatiesector.

“In westerse landen volgen we ethische normen in het belang van de patiënt. Dat heeft een doel en gaat gepaard met wachttijd,” zei hij. “Het is gebaseerd op vrije vrijwillige toestemming als basis om organen te doneren.”

Hij zei: “Dit concept van vrije vrijwillige toestemming is in feite vernietigd in het concept van gedwongen orgaanoogst.”

Met andere woorden, hij zei dat het Chinese regime de westerse medische normen als een bedreiging ziet voor zijn praktijk van gedwongen orgaanoogst.

“China is dus zeer geïnteresseerd in het afbreken van dit [westerse] systeem om gedwongen orgaanoogst tot de gangbare standaard in de transplantatiegeneeskunde te maken,” voegde hij eraan toe.

China is één van de topbestemmingen voor transplantatietoerisme, omdat Chinese ziekenhuizen orgaantransplantaties met zeer korte wachttijden aanbieden en beweren dat hun organen afkomstig zijn uit het vrijwillige donatiesysteem van het land. Beijing beweert dat het sinds 2015 geen organen meer heeft geoogst van geëxecuteerde gevangenen.

Een in Londen gevestigd volkstribunaal heeft de bewering van de CCP echter weerlegd in een rapport uit 2019. Het concludeerde dat de door de staat georganiseerd praktijk van gedwongen orgaanoogst op “aanzienlijke schaal” plaatsvond in China, waarbij Falun Gong-beoefenaars de belangrijkste bron van organen waren.

Aanhangers van Falun Gong, een spirituele oefening die ook bekend staat als Falun Dafa, zijn sinds 1999 het doelwit van vervolging door het Chinese regime.

In 2006 doken voor het eerst beschuldigingen op van gedwongen orgaanoogst bij gedetineerde Falun Gong beoefenaars.

Zodra China een leidende rol zou gaan spelen in de transplantatiesector, zou het land “nieuwe normen” op transplantatiegebied stellen, aldus Trey.

Trey waarschuwde toen dat Beijing zonder internationale controle of kritiek “onbeperkt zou doorgaan met het elimineren” van gewetensgevangenen.

Trey zei dat hij de kans had gehad om met verschillende mensen te spreken die bijna het slachtoffer waren geworden van China’s gedwongen orgaanoogst in de afgelopen jaren.

Sommigen zeiden dat ze herhaaldelijk bloedproeven hebben ondergaan terwijl ze in China gevangen zaten, aldus Trey. Een voormalige gedetineerde zei dat de politie aan hem toegaf dat zijn organen konden worden geoogst toen hem werd gevraagd een bloedtest te ondergaan.

Bovendien zei Trey dat hij ook rapporten heeft gezien van ontbrekende organen uit de lichamen van dode gedetineerden in China.

In 2016 nam het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden unaniem H.Res.343 aan, waarin ook werd opgeroepen om een einde te maken aan de praktijk van het Chinese regime om organen te oogsten.

In maart werd zowel in de Senaat (S.602) als in het Huis (H.R.1592) nieuwe wetgeving ingediend om gedwongen orgaanoogst en mensenhandel te bestrijden. Als deze wet wordt goedgekeurd, zou de Amerikaanse regering paspoorten kunnen weigeren of intrekken van mensen die zich bezighouden met de illegale aankoop van organen. Ook zou het de VS verbieden apparatuur voor orgaantransplantatie te exporteren naar buitenlandse entiteiten die met deze misdaad in verband worden gebracht.

Er is internationale steun voor oproepen aan China om een einde te maken aan de praktijk van gedwongen orgaanoogst. Trey zei dat zijn organisatie zes jaar lang een wereldwijde petitie organiseerde die in 2018 eindigde, meer dan 3 miljoen handtekeningen verzamelde en de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties opriep om te helpen een einde te maken aan de praktijk in China.

“Nu willen we dat de Verenigde Naties en onafhankelijke onderzoekers ter plaatse gaan [in China], om naar deze kampen in China te gaan” voor onderzoek, zei Trey.

Frank Fang is een journalist uit Taiwan. Hij volgt het nieuws in China en Taiwan. Hij behaalde een master in materiaalwetenschappen aan de Tsinghua Universiteit in Taiwan.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (19 september 2021): Chinese Regime’s Forced Organ Harvesting Could Spread to Other Countries, NGO Director Warns

Amerikaanse medische instanties zwijgen over Chinese orgaanoogst uit angst voor vergeldingsmaatregelen, zegt arts

Angst voor economische vergeldingsmaatregelen van Beijing heeft er deels toe geleid dat de wereld een oogje dichtknijpt terwijl het Chinese regime onschuldigen doodt en hun organen onder dwang oogst om er winst mee te maken, vertelde een arts aan een wereldwijde mensenrechtentop.

De Wereldtop over het bestrijden en voorkomen van gedwongen orgaanoogst, die bestaat uit zes webinars over twee weken, ging op 17 september van start met meer dan 2.000 virtuele toehoorders die op de eerste dag de live-streaming bijwoonden.

De door de staat gesanctioneerde gedwongen orgaanoogst vindt in China al jaren “op aanzienlijke schaal” plaats, en een belangrijk slachtoffer van het misbruik zijn aanhangers van de vervolgde geloofsgroep Falun Gong, volgens bevindingen van een onafhankelijk tribunaal in Londen in 2019.

Niet lang nadat het tribunaal zijn eindrapport had vrijgegeven, benaderde Dr. Weldon Gilcrease, een gastro-intestinale kankerspecialist aan de Universiteit van Utah, de leiders van het gezondheidszorgsysteem van de school, in de hoop een discussie te hebben over hoe ze als instelling zouden moeten reageren op dergelijk misbruik.

“Hij zei in wezen tegen mij dat hij er niet aan twijfelde dat de Chinese Communistische Partij (CCP) tot dergelijke wreedheden in staat was en dat het inderdaad gebeurde, maar dat als we er iets van zouden zeggen, China gewoon al zijn studenten naar Texas zou sturen,” zei Gilcrease tijdens een virtuele paneldiscussie op vrijdag.

Gilcrease, de vice-directeur van de in Washington gevestigde medische belangengroep Doctors Against Forced Organ Harvesting, vertelde later aan The Epoch Times dat hij “een beetje verbaasd was dat er zoveel angst was om iets te zeggen” vanwege de financiële banden.

Parliament Hill (Ottawa), 02 mei 2008 – Een man jogt langs Falun Gong beoefenaars die een nagebouwde orgaanoogst demonstratie gebruiken als onderdeel van hun protest tegen China en de vervolging van Falun Gong beoefenaars door het Chinese regime. De demonstranten klagen aan dat China illegaal organen oogst van Falun Gong gevangenen. (The Canadian Press/Tom Hanson)

“Je krijgt zeker steun op individueel niveau, maar als je dat probeert te verhogen naar het niveau van de instelling, dan wordt het oorverdovend stil,” zei hij in een interview.

Wat Gilcrease in de loop der jaren ontdekte, zei hij, is dat de medische professionals die hij ontmoette vaak aarzelden om een standpunt in te nemen over het oogsten van organen – niet omdat ze eraan twijfelden dat het gebeurt. Ze probeerden eerder afstand te nemen om de perceptie van “politiek bedrijven” te vermijden.

Voor de CCP is dat “het wapen dat ze gebruiken om het stilzwijgen te bewaren,” zei Gilcrease. “Als je iets zegt, doe je aan politiek. Hou je erbuiten.”

Maar Gilcrease gelooft dat het tegenovergestelde van wat het regime beweert waar is.

Vrij blijven van politiek “betekent niet het vermijden van het innemen van ongemakkelijke standpunten, en in feite betekent het dat we iets moeten zeggen tegen de Chinese Communistische Partij als deze … ons vakgebied, onze experts, onze artsen en onze chirurgen gaat coöpteren,” zei de arts tijdens het webinar.

Samenwerken met “een medisch systeem dat onder de duim zit van een kwaadaardig regime is gevaarlijk,” zei hij, erop wijzend dat een aantal personen die China’s transplantatiecentra hielpen opbouwen, een medische opleiding kregen in de Verenigde Staten en andere Westerse landen.

Brooklyn (New York), 18 juli 2021 – Falun Gong beoefenaars nemen deel aan een optocht ter markering van het 22e jaar van de vervolging van Falun Gong in China. (Chung I Ho/The Epoch Times)

Op het diplomatieke en economische front heeft dergelijke samenwerking tussen de VS en China tot “nadelige resultaten” geleid, zei hij. Een groot aantal Chinese wetenschappers en artsen hebben de afgelopen jaren hun post moeten verlaten omdat ze hun financiële banden met het regime niet op de juiste manier bekend hadden gemaakt, waaronder drie van Houston’s MD Anderson Cancer Center en nog eens zes van Tampa’s Moffitt Cancer Center in 2019.

Zorgen over dergelijke betrokkenheid gaan volgens Gilcrease verder dan de integriteit van Amerikaans biomedisch onderzoek. “Het gaat erom dat we gebonden zijn aan een systeem dat keer op keer bewezen heeft dat het misdaden uitvoert door gebruik te maken van het medische systeem.”

Chinese artsen blijken tijdens de pandemie door te zijn gegaan met het gedwongen wegnemen van organen en gebruikten de bevindingen van dergelijke transplantaties om geloofsbrieven in internationale medische tijdschriften op te bouwen.

De Annals of Surgery publiceerde in juli 2020 een studie over twee oudere patiënten met eindstadium COVID-19-symptomen, die beiden een longtransplantatie kregen ongeveer drie dagen nadat ze zich hadden aangemeld voor het transplantatiesysteem van het land.

De tweede patiënt, 70 jaar oud, kreeg een dubbele longtransplantatie op 8 maart, drie dagen nadat een uitgebreide evaluatie was uitgevoerd die artsen ertoe aanzette de patiënt in te schrijven in het transplantatietoewijzingssysteem.

Ray Scalettar, emeritus professor aan het George Washington University Medical Center, zei dat het artikel “ernstige ethische vragen opriep over de manier waarop de longen voor de ontvangers werden verkregen” in zo’n korte tijd, eraan toevoegend dat in de Verenigde Staten, dat een “veel groter” donorbestand heeft dan China, “de minimale wachttijd voor dit type donor” 15 dagen is.

Scallettar schreef uiteindelijk een kritiek op het artikel aan de auteurs, maar het antwoord “was onbestaand of ontwijkend”.

De medische wereld in het algemeen blijft lijden onder een “drastisch gebrek aan bewustzijn” over gedwongen orgaanoogst – slechts ongeveer 5 tot 10 procent heeft ervan gehoord – aldus Gilcrease. Maar de voortdurende doofpotaffaire van de pandemie door het regime heeft waarschijnlijk een mentaliteitsverandering teweeggebracht, zei hij.

“De medische gemeenschap heeft nu tenminste een beter begrip over met wie we te maken hebben,” zei hij.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times, die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (17/09/2021): US Medical Bodies Silent on China’s Organ Harvesting Over Fear of Regime Retaliation, Doctor Says

Belangrijke programmering: Wereldtop tegen gedwongen orgaanverwijdering – een alarm voor de mensheid

De Wereldtop Voor Het Bestrijden En Voorkomen Van Orgaanoogst Bij Levende Personen, gezamenlijk georganiseerd door vijf niet-gouvernementele organisaties van Europa, de Verenigde Staten en Azië, zal plaatsvinden in de twee opeenvolgende weekenden van 17-19 september en 24-26 september 2021.

Aan het evenement wordt deelgenomen door 35 deskundigen uit 19 landen met expertise op zes onderzoeksgebieden: medisch, juridisch, politiek, media, maatschappelijk middenveld en beleidsvorming. Centraal staan de verstrekkende gevolgen van de wreedheden van de Chinese Communistische Partij op het gebied van orgaanoogst voor de menselijke waardigheid en alle aspecten van het leven, en hoe dergelijke wreedheden kunnen worden bestreden en voorkomen.

Het gedwongen oogsten van organen van levende mensen vormt een groot gevaar voor de mensheid, omdat het in strijd is met universele ethische waarden, morele beginselen van het leven en de menselijke waardigheid, waardoor het medisch beroep een misbruikpraktijk wordt.

Waar te zien:

De Epoch Times website:
https://www.theepochtimes.com

Het YouTube-kanaal van The Epoch Times:
https://www.youtube.com/theepochtimesnews

NTD YouTube-kanaal:
https://www.youtube.com/user/NTDTV

NTD website:
https://www.ntd.com

The Epoch Times Facebook:
https://www.facebook.com/epochtimes

NTD Facebook:
https://www.facebook.com/NTDTelevision

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (15 september 2021): Programming Alert: World Summit Against Forced Organ Harvesting: An Alarm to Humankind

 

Veroordeling van Beijings meest recente aanval op de persvrijheid

In een escalerende campagne om de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken, hebben de communistische autoriteiten van China 11 Chinese burgers gearresteerd en in staat van beschuldiging gesteld omdat zij informatie zouden hebben verstrekt aan The Epoch Times waarin de draconische lockdown maatregelen die in China van kracht zijn worden gedocumenteerd.

Volgens de hoogste openbare aanklager van de Chinese Communistische Partij riskeren de 11 burgers levenslange gevangenisstraf indien zij worden veroordeeld.

De redactie van The Epoch Times veroordeelt deze onderdrukking van de pers en de fundamentele mensenrechten in de sterkst mogelijke bewoordingen en roept Beijing op de 11 arrestanten onmiddellijk vrij te laten.

Deze recente arrestaties werden ook veroordeeld door het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, dat er bij Beijing op aandringt “een einde te maken aan zijn pogingen om degenen die de waarheid willen melden het zwijgen op te leggen”.

Ook het Comité ter Bescherming van Journalisten veroordeelde de arrestaties en drong er bij de communistische autoriteiten op aan de 11 arrestanten onmiddellijk vrij te laten en de aanklachten tegen hen in te trekken.

Al meer dan 20 jaar beschouwen Chinese burgers The Epoch Times als een betrouwbare stem en voorzien zij ons van aanknopingspunten voor verhalen, beelden, video, documenten en andere soorten informatie. Dit omvat ook insider-informatie van gedesillusioneerde CCP-functionarissen zelf.

Deze vitale bron van informatie heeft ons in staat gesteld de wereld te informeren over wat er werkelijk gebeurt in China.

Maar voor de CCP is absolute controle over de informatiestroom van cruciaal belang geweest om haar heerschappij gedurende de afgelopen zeven decennia te handhaven.

The Epoch Times werd in 2000 opgericht om deze censuur en propaganda te doorbreken, door Chinees-Amerikanen die inzagen dat er een onafhankelijke pers moest komen die waarheidsgetrouw en ongecensureerd nieuws zou brengen. Het is diezelfde toewijding aan onafhankelijke journalistiek die ook het DNA vormt van de Engelstalige editie van The Epoch Times, die vier jaar later werd gelanceerd.

Maar terwijl The Epoch Times tientallen miljoenen Chinese burgers van ongecensureerd nieuws heeft voorzien, heeft de CCP er altijd naar gestreefd deze vrije informatiestroom te belemmeren.

Onze eerste groep verslaggevers en redacteuren in China werd gearresteerd en sommigen werden tot 10 jaar gevangen gezet – de meesten werden gemarteld – omdat ze voor The Epoch Times werkten.

Buiten het vasteland van China hebben we regelmatig te maken gehad met pesterijen en inmenging van de kant van de CCP.

In Hongkong is onze drukpers verschillende keren aangevallen. In november 2019 werd hij in brand gestoken, en in april 2021 werd de persapparatuur door indringers met voorhamers vernield.

Andrew Hamilton zei in 1735 in zijn toespraak ter verdediging van de persvrijheid: “Macht kan terecht vergeleken worden met een grote rivier; zolang ze binnen haar grenzen blijft, is ze zowel mooi als nuttig, maar wanneer ze buiten haar oevers treedt, is ze te onstuimig om te worden ingedamd; ze haalt alles neer wat zich op haar weg bevindt. En ze brengt vernietiging en verwoesting waar ze ook komt.”

In de vrije wereld begrijpen we dat persvrijheid helpt om de samenleving open en gezond te houden. In onze huidige, sterk verbonden wereld kan nieuws op één plaats van vitaal belang zijn voor de rest van de wereld.

Wat in China gebeurt, heeft niet alleen gevolgen voor China, maar kan ook gevolgen hebben voor de hele wereld, zoals we hebben gezien met de pandemie.

Als de wereld vanaf het begin had geweten hoe snel het virus zich in Wuhan verspreidde, als we hadden geweten hoeveel mensen er in een vroeg stadium waren overleden (het werkelijke aantal doden in China wordt nog steeds in de doofpot gestopt), zou de wereld andere maatregelen hebben genomen om mensen te beschermen.

Het is geen geheim dat veel media-organisaties in het Westen zijn omgekocht en geïnfiltreerd door de CCP. Het is echter onze plicht om op te staan tegenover de repressie van de CCP en de waarheid te spreken. Wij hopen dat meer media-organisaties de moed kunnen opbrengen om eerlijk verslag uit te brengen over de CCP – en daarmee in feite levens redden – zowel binnen als buiten China.

Wij verdedigen niet alleen deze moedige Chinese burgers die hun eigen veiligheid op het spel hebben gezet door de wereld de waarheid te laten weten. We zijn hier niet alleen om de persvrijheid te verdedigen. We zijn hier om onze fundamentele waardigheid als mensen te verdedigen.

We zijn dankbaar voor het vertrouwen en de steun van de Chinese burgers. Doorheen onze hele geschiedenis hebben zij de moed gehad om grote risico’s te nemen om ons nieuws door te geven. Wij waarderen de steun van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Comité ter Bescherming van Journalisten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (27 augustus 2021): Condemning Beijing’s Latest Assault on Freedom of the Press

Op de vooravond van de verjaardag van de vervolging eisen de VS dat Beijing de onderdrukking ‘onmiddellijk stopt’

De Verenigde Staten hebben op 19 juli het Chinese communistische regime opgeroepen “onmiddellijk een einde te maken” aan zijn langdurige vervolging van Falun Gong en alle beoefenaars vrij te laten die om hun geloofsovertuiging gevangen zijn gezet.

Woordvoerder Ned Price van het ministerie van Buitenlandse Zaken maakte de opmerking tijdens een gewone persbriefing, een dag voor de 22e verjaardag van het begin van Pekings uitroeiingscampagne tegen de geloofsgroep.

“Morgen is het 22 jaar geleden dat de Volksrepubliek China een onderdrukkingscampagne startte tegen de Falun Gong beweging en tegen de miljoenen beoefenaars, pleitbezorgers en mensenrechtenactivisten die zich inzetten om hun rechten te beschermen,” zei Price.

Hij voegde eraan toe dat “duizenden Falun Gong beoefenaars elk jaar te maken krijgen met detentie, misbruik en gemelde martelingen en mishandelingen”, enkel en alleen omdat ze weigeren de vreedzame beoefening van hun geloof af te zweren.

Falun Gong, een meditatiepraktijk die in de jaren negentig voor het eerst in China werd geïntroduceerd, werd in het land steeds populairder met zijn langzame oefeningen en zijn morele leringen rond de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. Volgens officiële schattingen had de praktijk aan het eind van dat decennium 70 tot 100 miljoen aanhangers. Omdat het regime deze populariteit als een bedreiging beschouwde, begon het op 20 juli 1999 met een campagne om de aanhangers te vervolgen.

Sindsdien is een onnoemelijk aantal aanhangers het slachtoffer geworden van geestelijke en lichamelijke marteling, financiële druk, dwangarbeid, gevangenschap en gedwongen orgaanoogst – allemaal middelen die werden ingezet in een poging hun geloof uit te roeien.

Overlevenden van het misbruik hebben verhalen verteld van het ondergaan van injecties met giftige drugs, slopende dwangarbeid, elektrische schokken op de geslachtsdelen en dreigementen aan het adres van zwangere vrouwen om hun baby’s onder dwang te aborteren.

De onderdrukking, die al 22 jaar duurt, heeft geleid tot een ontelbaar aantal sterfgevallen. Minghui.org, een in de VS gevestigde website die fungeert als een informatiecentrum over de vervolging, heeft de details van duizenden sterfgevallen geverifieerd, hoewel zij opmerkt dat het aantal waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg is, omdat het uiterst moeilijk is om informatie hierover uit China te verzamelen.

Beoefenaars van Falun Gong nemen deel aan een optocht ter markering van het 22ste jaar van de vervolging van Falun Gong in China, in Brooklyn, N.Y., op 18 juli 2021. (Chung I Ho/The Epoch Times)

De voortdurende mishandeling leidt tot groeiende bezorgdheid op het internationale toneel. In mei heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken een sanctie opgelegd aan een functionaris van de Chinese Communistische Partij die een rol had gespeeld bij de vervolging van aanhangers in Chengdu, de hoofdstad van de Chinese provincie Sichuan. Vorig jaar werden ook sancties opgelegd aan een plaatselijke politieambtenaar in de Chinese provincie Fujian voor zijn rol bij de onderdrukking van aanhangers.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken van de regering-Trump heeft in een soortgelijke verklaring in juli 2020 opgeroepen tot beëindiging van de wreedheden.

In het afgelopen jaar hebben de staat Texas en meer dan een dozijn counties in Virginia resoluties aangenomen waarin inwoners worden gewaarschuwd niet naar China te reizen voor orgaantransplantaties. De maatregelen werden genomen in de hoop dat Amerikanen niet ongewild medeplichtig worden aan de door de staat georganiseerd gedwongen orgaanverwijdering, die in de eerste plaats gericht is op Falun Gong-aanhangers en ook op andere gewetensgevangenen. Ook wetgevers van beide partijen in het Congres, alsmede Britse en Canadese functionarissen, trachten het regime voor deze gruwelijke praktijk verantwoordelijk te stellen.

Tijdens een bijeenkomst op 16 juli in Washington riep religieuze vrijheidsdeskundige Nina Shea de Verenigde Staten op om de vervolging van Falun Gong door het regime te erkennen als een vorm van genocide.

“Genocide is de vernietiging van een deel van een religieuze gemeenschap, bijvoorbeeld, met de bedoeling die uit te roeien,” zei Shea, directeur van het Center for Religious Freedom aan het Hudson Institute.

“Ik denk niet dat er enige twijfel over bestaat dat wat er de afgelopen decennia met Falun Gong is gebeurd aan die criteria voldoet.”

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (19 juli 2021): ‘Immediately Cease’ Repression of Falun Gong, US Tells Beijing on Eve of Persecution Anniversary

Op de honderdste verjaardag van de CCP hebben al 380 miljoen mensen de Partij en haar organisaties verlaten

Ondanks het feit dat de Chinese Communistische Partij zichzelf opwerpt als de redder van het volk, hebben honderden miljoenen Chinezen in China en de rest van de wereld de Partij en de daaraan verwante groeperingen reeds verlaten, zo blijkt uit gegevens van een overzeese mensenrechtengroepering.

Op 1 juli, in een toespraak ter viering van de 100e verjaardag van de CCP, beweerde de Chinese leider Xi Jinping dat de Partij “door de geschiedenis en het volk is gekozen” en verklaarde hij dat de twee onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Xi sprak tot een georkestreerde menigte van 70.000 mensen op het Tiananmenplein in Peking, die speciaal voor de gelegenheid waren uitgekozen en die rode vlaggen ophieven en klapten om hem toe te juichen als teken van loyaliteit aan de Partij.

Onder het strenge censuursysteem van de Partij zijn er beperkte middelen om het bredere sentiment van het Chinese publiek te peilen, dat gevangenisstraf riskeert voor het plaatsen van een verkeerde opmerking online die indruist tegen het heersende regime. Maar uit gegevens van de Global Service for Quitting the CCP, een in New York gevestigde belangengroep die in de volksmond bekend staat als het “Tuidang Center”, blijkt dat het vertrouwen in de Partij lijkt af te nemen.

Op de website van de organisatie, die in 2004 is begonnen met het coördineren van de inspanningen van de bevolking om de banden te verbreken met de drie belangrijkste organisaties die bij de CCP zijn aangesloten – de Communistische Partij, de Communistische Jeugdliga en de Jonge Pioniers – staat dat bijna 380 miljoen Chinezen dit hebben ondernomen en afstand hebben gedaan van de eed die zij ooit hebben afgelegd om zich in te zetten voor het communisme.

Het aantal bedroeg op 6 juli 380.033.002, een stijging van ongeveer 25 miljoen in vergelijking met oktober vorig jaar. Uit angst voor represailles van het regime nemen veel mensen een pseudoniem aan wanneer zij hun uittredingsverklaringen publiceren.

China telde volgens officiële gegevens in juni 95,1 miljoen CCP-leden. Dit cijfer omvat niet de leden van de Communistische Jeugdliga en de Jonge Pioniers.

In 2004 publiceerde The Epoch Times de redactionele serie “Negen commentaren op de Chinese Communistische Partij”, waarin de geschiedenis en de interne werking van de Partij sinds haar oprichting in detail wordt beschreven. De “Tuidang”-beweging was geboren, met mensen in China die kopieën van de serie printten en onder elkaar uitwisselden.

Het in New York gevestigde Tuidang Centrum, dat wereldwijd meer dan 100 afdelingen heeft, heeft 1 juli de “Tuidang Dag” genoemd, of de “Dag van de terugtrekking uit de Partij”.

Yi Rong, de directeur van de organisatie, zei dat het aantal terugtrekkingen een groeiende bewustwording van de Chinese bevolking vertegenwoordigt – op zichzelf een feit dat “het vieren waard is”, zei ze.

“De al meer dan 10 jaar durende Tuidang beweging heeft de CCP doen beven van angst”, vertelde zij aan The Epoch Times.

Eén voor één gaf zij een overzicht van de rampzalige politieke campagnes van het regime in de afgelopen eeuw, waaronder: de Grote Sprong Voorwaarts, een massale poging om de staalproduktie van het land op te voeren die leidde tot een drie jaar durende hongersnood en tientallen miljoenen doden; de Culturele Revolutie; het onlangs afgeschafte één-kind-beleid in het kader waarvan meer dan 300 miljoen abortussen werden uitgevoerd; de onderdrukking van het religieuze geloof en de onderdrukking van de vrijheden van Hong Kong.

“Er zijn maar weinig families in China die aan de vervolging zijn ontsnapt”, zei ze.

Vorig jaar, te midden van de pandemie, is het Tuidang Centrum een petitie gestart waarin wordt opgeroepen tot beëindiging van het Chinese communistische bewind. Deze heeft meer dan 1,1 miljoen handtekeningen opgeleverd.

De CCP heeft het alleen aan zichzelf te wijten, zei Yi. De manier waarop het regime de pandemie aanvankelijk heeft aangepakt en het feit dat het de oorsprong van het virus in de doofpot heeft gestopt, hebben volgens haar de wereld zijn “schaamteloze gezicht” laten zien, waardoor het in de wereld steeds impopulairder is geworden.

Een vrijwilliger van het Tuidang Centrum sprak onlangs met een groep van meer dan 20 Chinese universiteitsstudenten voor het Rockefeller Center in Manhattan. Nadat zij was ingegaan op de schade die het regime heeft toegebracht aan het traditionele Chinese erfgoed en hen had gevraagd afstand te nemen van de Partij, stemden allen, op één na, daar onmiddellijk mee in, vertelde zij NTD, een partnerorganisatie van The Epoch Times.

De enige tegenstemmer, een studente, draaide uiteindelijk bij en besloot de Partij te verlaten nadat zij door haar medestudenten was overgehaald, aldus de vrijwilliger.

Yi beschouwt de Tuidang beweging als de beste oplossing om de Partij vreedzaam te ontbinden.

“De CCP verlaten … en omarmen wat vriendelijk is, dat is de beste keuze voor mensen”, zei ze.

Volg Eva op Twitter: @EvaSailEast

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (6 juli 2021): https://www.theepochtimes.com/on-the-ccps-centennial-380-million-people-have-already-quit-the-party-and-its-organizations_3889102.html

Voormalig politieagent was getuige van ‘geïndustrialiseerde’ orgaanoogst in China

Bij het geluid van geweerschoten vielen de gevangenen levenloos op de grond. Hun lichamen, nog warm, werden naar een nabijgelegen witte bestelwagen gedragen, waar twee in het wit geklede artsen wachtten. Achter gesloten deuren werden ze opengesneden en werden hun organen uitgesneden voor verkoop op de transplantatiemarkt.

Dit gruwelijke tafereel, dat meer weg heeft van een horrorfilm dan van een waargebeurd verhaal, vond meer dan 20 jaar geleden in China plaats op instigatie van de staatsautoriteiten. Bob (een pseudoniem) was er getuige van als veiligheidsbeambte op de plaatsen waar ter dood veroordeelde gevangenen werden geëxecuteerd.

“Het oogsten van organen van ter dood veroordeelde gevangenen was een publiek geheim,” vertelde Bob, die nu in de Verenigde Staten woont, aan The Epoch Times. Hij weigerde zijn echte naam te gebruiken uit angst voor represailles van het regime. The Epoch Times heeft zijn politie-ID en andere persoonlijke gegevens geverifieerd.

Bob beschreef dat hij een onwetende deelnemer was in een “geïndustrialiseerde” toeleveringsketen die levende mensen omzette in producten voor de orgaanhandel. Tot de actoren in deze macabere industrie behoren het gerechtelijk apparaat, de politie, gevangenissen, artsen en de ambtenaren van de Chinese Communistische Partij (CCP) die de richtlijnen uitvaardigen.

Zijn relaas uit het midden van de jaren negentig werpt licht op één fase in de verontrustende evolutie van de jarenlange praktijk van de CCP om organen te oogsten van donoren die daar niet mee instemmen. Bob was getuige van het wegnemen van organen bij gevangenen die al dood waren, maar in de jaren daarna zou het regime een nog veel meer sinistere praktijk gaan toepassen – en op grote schaal toepassen: het wegnemen van organen bij levende gewetensgevangenen, met name Falun Gong-aanhangers.

De Executie

Bob ging in 1996 bij de politie en werkte als politieagent in burger. Van tijd tot tijd hielp hij bij het handhaven van de orde in een rechtbank waar executies worden bevestigd en op verschillende executieplaatsen in de stad. Later, in 1999, werd Bob zelf voor meer dan een jaar in hechtenis genomen nadat hij op internet een kritisch bericht over de autoriteiten had geplaatst. Daar kon hij de behandeling van ter dood veroordeelde gevangenen observeren en zo het proces van veroordeling tot executie en orgaanoogst in elkaar passen.

Na zijn veroordeling tot de doodstraf kreeg een gevangene hand- en enkelboeien om, die tot 33 pond konden wegen, om ontsnapping te voorkomen. Een of twee andere gevangenen hielden hem voortdurend in de gaten. Een bloedtest – een stap om mogelijke donoren te identificeren – en een geestelijke en lichamelijke gezondheidscontrole zouden ook worden uitgevoerd op dat moment, in een speciale medische ruimte in het detentiecentrum.

“Voor zover ik weet, heeft niemand de ter dood veroordeelden verteld dat hun organen verwijderd zouden worden,” zei Bob.

Executies vinden meestal plaats voorafgaand aan belangrijke feestdagen, zei hij.

Ter dood veroordeelde gevangenen moesten een openbare hoorzitting in een hogere rechtbank bijwonen, waar een rechter het doodvonnis dat door de oorspronkelijke rechtbank was uitgesproken zou bevestigen of herroepen.

Degenen die bestemd waren voor de executie – een handvol tot meer dan een dozijn elke keer – werden vervolgens uit het gerechtsgebouw gemarcheerd naar een stoet van 20 tot 30 voertuigen die buiten stonden te wachten, zei Bob. Het konvooi bracht ook plaatselijke functionarissen over die de executies moesten bijwonen. Onder hen bevonden zich de onderdirecteur van het plaatselijke bureau voor openbare veiligheid, de rechter en ander personeel dat de zaken behandelde.

Alle auto’s hadden rode stof of papier over de ramen geplakt en droegen een nummerbord.

De gevangenen die na de tests geschikt werden bevonden om hun organen te laten verwijderen, werden geïnjecteerd met een geneesmiddel waarvan men zei dat het de pijn zou verlichten. Het eigenlijke doel was echter te voorkomen dat bloedstolling de organen zou beschadigen na hersendood, zei Bob.

Degenen die werden uitgekozen voor de orgaanoogst waren meestal jonge, gezonde mannen, meestal in de 20 en 30 zonder een voorgeschiedenis van ernstige ziekte, volgens Bob.

Op de executieplaats werden de gevangenen in een rij gezet om in het achterhoofd te worden geschoten.

De dichtstbijzijnde gevangene stond ongeveer drie tot vijf meter van de plek waar Bob de wacht hield.

Taipei (Taiwan), 20 juli 2014 – Beoefenaars van de spirituele praktijk Falun Gong spelen een scène van orgaanoogst na, tijdens een demonstratie tegen de vervolging van Falun Gong beoefenaars in China (Mandy Cheng/AFP via Getty Images)

De witte bestelwagen

Na de schietpartijen zou een arts ter plaatse de lichamen controleren om de dood te bevestigen. Daarna werd een zwarte plastic zak gebruikt om het hoofd van de gevangenen af te dekken. De lichamen voor orgaanverwijdering werden dan met spoed naar een witte bestelwagen gebracht die vlakbij stond te wachten. De achterdeur van het busje werd gewoonlijk gesloten gehouden en de gordijnen van de ramen werden omlaag getrokken om nieuwsgierige blikken buiten te houden.

Bob ving eens een glimp op van de binnenkant toen de achterdeur toevallig open was. Hij zag een operatiebed en twee dokters met witte jassen, maskers en handschoenen aan. Plastic folie bedekte de vloer voor het geval er bloed gemorst zou worden. De dokters sloten snel de deuren toen ze doorhadden dat er iemand stond te kijken.

Niemand behalve de dokters zou weten wat er daarna gebeurde. Toen de lichamen naar buiten kwamen, werden ze in een zwarte kadaver zak gedaan en direct naar crematie gestuurd.

De dode gevangenen werden op één hoop gegooid en in één oven verbrand. Daardoor was het onmogelijk te bepalen welke as van wie was. “Ze pakten gewoon wat van de hoop om aan elke familie te geven,” zei Bob.

“De overgrote meerderheid van de families van deze terdoodveroordeelden hadden geen idee dat de organen van hun familielid waren verwijderd toen ze de as kwamen ophalen.”

Op zeldzame uitzonderingen na, hadden deze gevangenen geen kans om hun familieleden te zien of met hen te praten tijdens hun laatste momenten, noch werd de familie toegestaan om het lichaam te zien na de dood van hun geliefde.

“Het enige wat de familie kreeg was een doos met as.”

Tung Chung (Hongkong), 25 april 2019 – Een vrouw past spandoeken aan ter ondersteuning van de spirituele beweging Falun Gong, een groep die verboden is op het vasteland van China. (Anthony Wallace/AFP via Getty Images)

Een goed geoliede machine

Het proces verliep snel – omdat verse organen onmiddellijk naar het ziekenhuis moeten worden vervoerd voor de operatie – en nauwgezette planning was de sleutel om het soepel te laten verlopen, zei Bob.

“Voor hen was het heel duidelijk welk orgaan van een bepaalde gevangene ze gingen oogsten,” zei hij. “Het was heel expliciet welk [lichaam van een gevangene] in het busje zou worden geplaatst. … De mensen in het busje wisten precies welke organen ze moesten meenemen omdat alles van tevoren was geregeld.”

Hieruit maakte Bob op dat deze praktijken al lang liepen voordat hij er tijdens zijn job mee in aanraking kwam.

“De workflow, de bedrevenheid die ze aan de dag legden en de hechtheid in hun samenwerking konden niet in slechts één of twee jaar tot stand zijn gekomen,” en zelfs de prijs van de geoogste organen was van tevoren bekend, zei hij.

China voerde zijn eerste menselijke orgaantransplantatie uit in 1960. Aangezien het land tot 2015 geen officieel orgaandonatiesysteem had, waren de meeste organen voor transplantatie afkomstig van geëxecuteerde gevangenen, beweert het regime. Maar vanaf de jaren 2000 kende de binnenlandse transplantatie-industrie een plotse hausse, en het aantal geëxecuteerde gevangenen kon onmogelijk overeenstemmen met het aantal transplantaties dat plaatsvond.

Chinese ziekenhuizen, die orgaantransplantatie-toeristen uit het buitenland wilden lokken, beloofden transplantaties binnen enkele weken of zelfs dagen – ongehoord in ontwikkelde landen met gevestigde orgaandonatiesystemen, waar de wachttijden jaren konden oplopen.

De toename van het aantal transplantaties viel samen met het begin van de vervolging door de CCP van de Falun Gong, een meditatiediscipline waarvan de 70 tot 100 miljoen beoefenaars in de afgelopen twee decennia zijn vervolgd en waarvan velen zijn gearresteerd, gevangengezet en gemarteld.

Los Angeles (Verenigde Staten), 15 okt. 2015 – Falun Gong-beoefenaars houden een kaarswake voor het Chinese consulaat in Los Angeles voor degenen die zijn overleden als gevolg van de vervolging door het Chinese regime. (The Epoch Times)

In de loop der jaren is er steeds meer bewijs verzameld dat wijst op een uitgebreid systeem van het oogsten van organen van levende gewetensgevangenen, georkestreerd door de CCP. In 2019 concludeerde een onafhankelijk volkstribunaal dat het regime jarenlang gevangenen “op grote schaal” had gedood om zijn transplantatiemarkt te bevoorraden, en dat het doden tot op de dag van vandaag doorging. De belangrijkste slachtoffers, zo oordeelde het tribunaal, waren gevangen Falun Gong beoefenaars.

In 2015 verklaarde het regime het gebruik van organen van geëxecuteerde gevangenen te verbieden en beweerde het uitsluitend organen van vrijwillige donoren te betrekken in het kader van een donatiesysteem dat in datzelfde jaar was opgezet. Maar de officiële cijfers over orgaandonaties kwamen niet overeen met het hoge aantal uitgevoerde transplantaties, concludeerde het tribunaal.

De machine blijft draaien

Bob’s relaas sluit aan bij dat van meerdere andere ooggetuigen die rond dezelfde periode deelnamen aan de ondoorzichtige handel in orgaantransplantaties in China.

George Zheng, een voormalige Chinese arts-assistent, herinnerde zich dat hij in de jaren negentig samen met twee verpleegsters en drie militaire artsen assisteerde bij een orgaanverwijderingsoperatie in een bergachtig gebied bij een legergevangenis in de buurt van Dalian, een stad in het noordoosten van China.

De patiënt, een jonge man, reageerde niet, maar zijn lichaam was nog warm. De artsen hadden twee nieren van de man verwijderd en vervolgens Zheng opgedragen zijn ogen eruit te halen.

“Op dat moment bewogen zijn oogleden en keek hij me aan,” vertelde hij in 2015 aan The Epoch Times. “Er was pure terreur in zijn ogen. (…) Mijn geest werd leeg en mijn hele lichaam begon te trillen.”

De herinnering aan die twee ogen achtervolgde Zheng nog jaren.

George Zheng, die nu in Toronto woont, vertelt hoe hij in de jaren negentig getuige was van het oogsten van organen van levende mensen in de provincie Shenyang, China. (Yi Ling/The Epoch Times)

In 1995 hielp de etnische Oeigoerse arts Enver Tohti uit de verre westelijke regio Xinjiang twee hoofdchirurgen om de lever en twee nieren uit een levende gevangene te halen die net in de borst was geschoten.

“Er was een bloeding. Hij leefde nog. Maar ik voelde me niet schuldig. Sterker nog, ik voelde me niet anders dan als een volledig geprogrammeerde robot die zijn taak uitvoerde,” vertelde hij aan een panel in juli 2017. “Ik dacht dat ik mijn plicht uitvoerde om … de vijand van de staat te elimineren.” De chirurgen vertelden hem later dat hij zich moest herinneren dat er “niets gebeurde”.

Een schijnbaar on-demand orgaantransplantatiehandel lijkt de afgelopen jaren door te gaan in ziekenhuizen in Zhengzhou, waar Bob ooit werkte, op basis van onderzoeken van de World Organization to Investigate the Persecution of Falun Gong (WOIPFG), een in de VS gevestigde non-profitorganisatie.

Een verpleegster van het First Affiliated Hospital of Zhengzhou University vertelde de WOIPFG in 2019 dat het ziekenhuis tot de top vijf van het land behoorde als het gaat om niertransplantaties en het jaar ervoor ongeveer 400 operaties had uitgevoerd.

“We zijn niet gestopt sinds het Chinese Nieuwjaar en hebben geen vrije dagen genomen,” vertelde ze aan undercover WOIPFG-onderzoekers die zich voordeden als potentiële ontvangers van organen. Ze voegde eraan toe dat er nog diezelfde dag een passende nier beschikbaar was.

Een andere arts van het ziekenhuis vertelde tijdens een telefoongesprek in 2017 aan undercover rechercheurs dat het ziekenhuis de meeste van zijn levertransplantatieoperaties ’s nachts uitvoerde, zodra de patiënt arriveerde.

“Als je deze tijden niet benut en ze alleen overdag doet, hoe kun je dan zoveel operaties doen? Hoe kan je anders de anderen overtreffen?” zei hij.

De mishandeling bij orgaantransplantaties waarvan Bob getuige was geweest, had hem ziek gemaakt en druiste in tegen zijn waarden, wat hem op het idee bracht om minder dan drie jaar na zijn aanstelling te stoppen met werken, zei hij.

Hij heeft het politiekorps al lang geleden verlaten, maar zegt dat hij geen reden ziet waarom de gedwongen orgaantransplantatie-industrie zou stoppen met draaien.

“Het is gedreven door enorme winsten, en er is geen plaats voor de zogenaamde mensenrechten en humanitaire zorgen,” zei hij.

Bob hoopt dat de Chinese bevolking zich zal bevrijden van het autoritaire bewind van het communnistische regime en vrijheid zal vinden in democratische landen.

Door een speling van het lot belandde de secretaris van het stadsbestuur die Bob liet opsluiten zelf in de gevangenis wegens het aannemen van smeergeld. Hij stierf later in de gevangenis waar hij een levenslange gevangenisstraf uitzat.

“Niemand is veilig onder het bewind van de CCP,” zei hij. “Wat iemand anders overkomt, kan jou morgen ook overkomen.”

Long Tengyun werkte mee aan dit verslag.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Oorspronkelijk gepubliceerd door The Epoch Times (3 juli 2021): Former Police Officer Recounts Witnessing ‘Industrialized’ Organ Harvesting in China

God vervangen: de honderdjarige oorlog van de CCP tegen het geloof

Priesters en nonnen werden gedwongen neer te knielen voor een groot vreugdevuur, hulpeloos toekijkend hoe de vlammen hun heilige instrumenten verslonden en hun huid verbrandden.

In een andere Chinese stad sloegen studenten met rode armbanden katholieken met scherpe houten stokken en gooiden een priester in een vuurkuil nadat hij van de pijn in elkaar was gezakt. Ze sloegen een non dood nadat ze geweigerd had op een Mariabeeld te stampen.

Een katholieke priester werd levend begraven in Peking nadat hij geweigerd had zijn geloof op te geven.

Hoe verontrustend deze gewelddaden ook mogen zijn – ze zijn overigens gedocumenteerd door de in Hongkong woonachtige missionaris Sergio Ticozzi – ze waren nauwelijks ongewoon voor gelovige Chinezen tijdens de razernij van de tien jaar durende Culturele Revolutie, toen alle vormen van religiositeit als “bijgelovig” werden bestempeld en verboden werden.

Dergelijke repressie is tijdens de meer dan 70 jaar dat het regime in China aan de macht was ook niet alleen in de periode van de Culturele Revolutie voorgekomen.

Totale controle

Geloof in een hogere macht is als een vloek voor de atheïstische Chinese Communistische Partij (CCP), die al 100 jaar probeert absolute loyaliteit en controle af te dwingen over haar leden en het Chinese volk.

“Ze kunnen gewoon niet omgaan met een andere trouw dan die aan de staat,” vertelde Sam Brownback, voormalig Amerikaans ambassadeur voor internationale godsdienstvrijheid, aan The Epoch Times.

Als gevolg daarvan hebben opeenvolgende partijleiders campagne na campagne gelanceerd om gelovigen in China te verpletteren en te controleren.

Mao Zedong, de eerste leider van de CCP, die leiding gaf aan één van de meest grondige campagnes om het Chinese religieuze leven te ontmantelen, vergeleek religie met “vergif” in een gesprek met de Tibetaanse leider in ballingschap, de Dalai Lama. In zijn autobiografie herinnert de Dalai Lama zich dat Mao hem in 1954 vertelde dat religie “het ras ondermijnt” en “de vooruitgang van het land vertraagt”.

De voormalige Chinese leider Jiang Zemin verklaarde in 1993 dat godsdienstvrijheid “ongeschikt was voor partijleden” en hij vroeg de partijleden om gelovigen “geduldig op te voeden” om hen te helpen “zich te ontdoen van religieuze ketenen”.

Het boeddhisme, het taoïsme, de islam, het katholicisme en het christendom – de vijf godsdiensten die officieel door het regime zijn goedgekeurd – blijven onder strenge staatscontrole staan, waarbij de Partij-functionarissen bepalen hoe zij te werk gaan.

Chinese functionarissen voor religieuze zaken hebben de noodzaak benadrukt om “religie te leiden met socialistische waarden” en dat gelovigen “dankbaarheid jegens de Partij” moeten bezitten.

Volgens de regels van de Partij kunnen leden ook worden verbannen omdat zij in religie geloven of zich bezighouden met “bijgelovige activiteiten”.

Kerkgangers lopen langs de schaduw van een kruis bij de ingang van de “ondergrondse” Zhongxin Bridge Catholic Church, na een dienst ter viering van het feest van de Hemelvaart in Tianjin, op 24 mei 2015. (Greg Baker/AFP via Getty Images)

Ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de partij kwamen de hoofden van zes religieuze verenigingen in juni bijeen en prezen het leiderschap van de CCP. Ze waren vastbesloten om “altijd de Partij te volgen” en beloofden een voorlichtingscampagne te beginnen om “de liefde voor de Partij” in hun religieuze kringen te verdiepen.

Dominee Bob Fu, de oprichter van de christelijke mensenrechtengroep China Aid, beschreef de CCP als ’s werelds grootste extreem atheïstische partij.

“[De] CCP heeft zich schuldig gemaakt aan de ergste religieuze vervolging en misdaden tegen de menselijkheid,” vertelde Fu aan The Epoch Times.

In de woorden van Brownback is de CCP “in oorlog met het geloof” – of het nu gaat om christenen, Tibetaanse boeddhisten, Oeigoeren en andere moslimminderheden in Xinjiang, of de Falun Gong meditatiediscipline.

“Het is een oorlog die ze niet zullen winnen”, zei Brownback.

Nultolerantie

Een jaar na de machtsovername door de CCP in 1949 trokken Chinese troepen Tibet binnen en legden de Tibetanen een 17-punten overeenkomst op om de heerschappij van de CCP te legitimeren. Ondanks de rooskleurige beloften van Tibetaanse autonomie op papier, veranderde Peking de regio in een staat van toezicht en installeerde arbeidskampen.

De Dalai Lama, de spirituele leider van de regio, ging in 1959 in ballingschap in India nadat het regime een opstand gewelddadig had neergeslagen, waarbij tienduizenden Tibetanen om het leven kwamen. In de 20 jaar daarna zijn volgens schattingen van de Tibetaanse regering in ballingschap ongeveer 1,2 miljoen Tibetanen omgekomen onder het repressieve beleid van het regime. In een wanhopige daad van verzet hebben meer dan 150 Tibetanen zichzelf in brand gestoken.

Volgens het laatste rapport van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken controleert de politie routinematig privé-correspondentie, doorzoekt zij woningen en onderzoekt zij telefoongegevens op zoek naar verboden inhoud zoals “reactionaire muziek” uit India. Provinciale ambtenaren verboden studenten ook om deel te nemen aan religieuze activiteiten tijdens schoolvakanties. In het rapport wordt melding gemaakt van 273 Tibetanen die eind 2019 werden “vastgehouden in strijd met internationale mensenrechtennormen”.

Een non loopt te midden van het puin van verwoeste huizen bij het Larung Gar boeddhistisch instituut in de provincie Sertar in het zuidwesten van China’s provincie Sichuan op 29 mei 2017. (Johannes Eisele/AFP via Getty Images)

Een Tibetaanse herder genaamd Lhamo, een 36-jarige moeder van drie, werd in juni 2020 vastgehouden omdat ze geld naar haar familie in India had gestuurd. De familieleden die haar twee maanden later zagen, vonden haar “zwaar gekneusd en niet in staat om te spreken”, volgens de belangenorganisatie Human Rights Watch. Ze stierf enkele dagen later in een plaatselijk ziekenhuis en werd onmiddellijk gecremeerd.

Nu de huidige Tibetaanse spirituele leider 86 jaar oud is, heeft Peking duidelijk gemaakt dat het de hand wil hebben in de keuze van zijn opvolger. In een witboek dat in mei werd gepubliceerd, zei de Chinese Staatsraad dat zij “92 gereïncarneerde levende boeddha’s” had geïdentificeerd en goedgekeurd – waarmee duidelijk werd dat de Chinese Staatsraad de volgende Dalai Lama wil kiezen wanneer de huidige overleden is.

“De CCP voert een nultolerantie-beleid ten aanzien van religieuze gelovigen,” vertelde Lobsang Tseten, uitvoerend directeur van de in de VS gevestigde Tibetaanse activistengroep Students for a Free Tibet, aan The Epoch Times. Hij voegde eraan toe dat “de willekeurige heerschappij van de CCP in Tibet een directe bedreiging vormt voor elk aspect van het leven van een Tibetaan”.

Kerken ‘siniciseren’

Onder het bestuurd van de huidige leider Xi Jinping heeft de CCP de onderdrukking van katholieke en protestantse kerken eveneens opgevoerd.

De Chinese autoriteiten hebben duizenden kruisen uit kerken verwijderd, pastoors gearresteerd, christelijke afbeeldingen laten verwijderen en een agressief ‘siniciserings’-beleid gevoerd door ‘patriottische kerken’ op te richten, waarin afbeeldingen van Jezus Christus en de Maagd Maria worden vervangen door portretten van Xi of Mao.

Screenshots van video’s geüpload door ChinaAid tonen de vernieling van de Gouden Lampstand Kerk in de stad Linfen in de Chinese provincie Shanxi op dinsdag 9 jan. 2018. (ChinaAid)

Het Chinese regime herinterpreteert en hervertaalt ook de Bijbel om een “Chinees christendom” te promoten, waarbij een Chinees ethiekboek een verhaal uit de Bijbel zo verdraaide dat Jezus een vrouw stenigde terwijl hij zichzelf een zondaar noemde.

In 2017 hebben ten minste vier steden en één provincie de kerstvieringen beperkt, waarbij displays van kerstversieringen, thematische voorstellingen en promotieactiviteiten werden verboden. Communistische functionarissen in één universiteit verboden activiteiten die verband houden met westerse religieuze feestdagen zogezegd om de jongere generatie te helpen “cultureel vertrouwen op te bouwen.” Een Christen kreeg in januari van dit jaar een fikse boete van 160.000 yuan (24.733 dollar) voor het vieren van kerstdag.

Als gevolg van de onderdrukking door het regime zijn er steeds meer ondergrondse kerken gekomen. Als reactie daarop hebben Chinese functionarissen kerkleden aangehouden en lange gevangenisstraffen aan voorgangers opgelegd.

Wang Yi, een predikant in het centraal-Chinese Chengdu die één van de grootste niet-geregistreerde christelijke kerken van het land stichtte, werd in december 2019 veroordeeld tot negen jaar gevangenisstraf wegens “illegale bedrijfsvoering” en “aanzetten tot ondermijning van de staatsmacht”, een aanklacht die het regime vaak gebruikt om dissidenten het zwijgen op te leggen.

In april meldde Radio Free Asia dat Peking geheime hersenspoel-installaties, die meestal marteling inhouden, beheerde in de zuidwestelijke Chinese provincie Sichuan om Christenen te dwingen hun geloof op te geven.

‘De partij wordt elke dag brutaler’

In het uiterste westen van Xinjiang worden momenteel meer dan 1 miljoen Oeigoeren en andere moslimminderheden vastgehouden in Chinese interneringskampen – door het regime “beroepsopleidingscentra” genoemd, die zogenaamd worden gebruikt om “extremisme te beteugelen” – waar zij te maken krijgen met dwangarbeid, marteling, seksueel misbruik, politieke indoctrinatie, gedwongen abortus en gedwongen sterilisatie.

Onder aanvoering van de Verenigde Staten heeft een groeiend aantal landen, waaronder België, Canada, Tsjechië, Litouwen, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, de onderdrukkingscampagne erkend als een vorm van genocide.

“De genocide op de Oeigoeren gaat nog steeds door en elke dag wordt de partij brutaler,” zei Rushan Abbas, uitvoerend directeur van de in Washington gevestigde non-profit Campaign for Uyghurs, in een verklaring van 30 juni, een dag voor de viering van het honderdjarig bestaan van de CCP. “Dit is het laatste alarmsignaal dat de CCP moet worden gestopt als we een wereldwijd systeem van waardigheid en orde willen behouden dat door iedereen wordt gerespecteerd.”

De Jieleixi No.13 dorpsmoskee met de leuze “Hou van de [Chinese Communistische] Partij, Hou van China,” in Yangisar, ten zuiden van Kashgar, in de westelijke regio Xinjiang van China op 4 juni 2019. (GREG BAKER/AFP via Getty Images)
Uit een recent rapport van twee in Washington gevestigde organisaties – Oxus Society for Central Asian Affairs en Uyghur Human Rights Project – blijkt dat ten minste 28 landen in de wereld “medeplichtig zijn aan China’s pesterijen en intimidatie van Oeigoeren”. Veel van deze landen hadden sterke economische banden met China, waaronder de landen die zich hebben aangesloten bij China’s Belt and Road-initiatief (BRI, ook bekend als One Belt, One Road).

“Naarmate China zijn rol wereldwijd uitbreidt via de BRI, zullen waarschijnlijk meer lande gevangen raken in afhankelijkheidsrelaties, waardoor China meer mogelijkheden krijgt om hen te dwingen om te helpen in hun campagnes tegen diasporaleden en bannelingen,” aldus het rapport.

“Wij kunnen u laten verdwijnen”

Nergens komt de haat van de CCP tegen religie duidelijker naar voren dan in haar bloedige onderdrukking van beoefenaars van Falun Gong, een spirituele discipline met langzame meditatieve oefeningen en morele leringen gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, aldus haar website.

Uit angst voor de populariteit van Falun Gong in China begon toenmalig leider Jiang op 20 juli 1999 met een gewelddadige vervolging van de beoefenaars. Chinese topambtenaren gaven geheime bevelen om hen “politiek te vernietigen, financieel bankroet te laten gaan en hun reputatie te ruïneren”, aldus een voormalige militaire kolonel die de bijeenkomst bijwoonde.

Sindsdien zijn miljoenen beoefenaars van Falun Gong opgesloten in gevangenissen, werkkampen, psychiatrische inrichtingen en andere detentiefaciliteiten in China. Honderdduizenden zijn daar gefolterd in een poging de beoefenaars te dwingen hun geloof op te geven. Een ongekend aantal is omgekomen bij door de Chinese staat georganiseerde gedwongen “orgaanoogst”, waarbij hun organen werden verwijderd om te worden verkocht op de transplantatiemarkt.

De vervolging gaat ook vandaag nog door.

In de eerste vijf maanden van 2021 zijn 599 Falun Gong beoefenaars veroordeeld wegens hun geloof; één van hen, 81 jaar oud, kreeg negen jaar, volgens gegevens van Minghui.org, een in de VS gevestigde website die de vervolging van de geloofsgroep opvolgt. Meer dan 15.000 personen zijn vorig jaar het slachtoffer geworden van intimidatie of arrestatie.

Aangelokt door mooie bonussen begonnen politie en lokale ambtenaren vorig jaar een grootscheepse “Zero-Out Campagne” om beoefenaars in het hele land te vervolgen, aldus Minghui. De beoefenaars werd verteld dat ze een verklaring moesten ondertekenen waarin ze afstand deden van hun geloof, anders zouden hun pensioenen, carrières of de opleiding van hun kinderen in gevaar komen.

“We kunnen je laten verdwijnen wanneer we willen,” zou een officier uit de noordelijkste provincie van China, Heilongjiang, tegen een beoefenaar hebben gezegd.

Falun Gong beoefenaars nemen deel aan een optocht in Flushing, New York, op 18 april 2021, ter herdenking van de 22e verjaardag van de ’25 april vreedzame bijeenkomst’ van 10.000 Falun Gong beoefenaars in Beijing in 1999. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

Guo Zhenfang, uit de stad Chifeng in het zuidoosten van Binnen-Mongolië, overleed in juni, één dag na zijn proces. In het ziekenhuis vond zijn familie bloedvlekken op zijn neus en een wond rond zijn knieschijf. Zijn rug was vanaf zijn middel “purperrood” geworden, aldus Minghui. Tientallen politieagenten in burger beletten de familie om het lichaam verder te onderzoeken en stuurden het zonder hun toestemming naar het crematorium.

Lü Songming, een voormalige geschiedenisleraar aan een middelbare school uit de Zuid-Chinese provincie Hunan, zat in totaal 14 jaar in de gevangenis. Hij verloor ongeveer 20 tanden door afranselingen, dwangarbeid, elektrocutie en andere vormen van marteling. Toen hij in 2018 werd vrijgelaten, had hij nog maar zes tanden over en was hij niet meer geschikt om te werken. Hij leed aan herhaaldelijk hartfalen en overleed uiteindelijk in maart op 53-jarige leeftijd.

‘Een echte zwakte’

Brownback merkte op dat in Xi’s China de brute, onmenselijke tactieken uit het Mao-tijdperk in toenemende mate een comeback maken.

Maar in zijn haast om de macht over China’s gelovigen te laten gelden, zei Brownback, toont het regime “een echte zwakte.”

“Ze moeten het gevoel hebben dat ze de controle verliezen, en daarom zijn ze veel repressiever en wreder,” zei hij.

De schendingen van de mensenrechten en de godsdienstvrijheid in Peking kosten het regime zijn imago in de wereld, terwijl het in eigen land zijn vermogen om zijn heerschappij te handhaven schaadt, aldus Brownback.

“Communisme en geloof hebben grote problemen om naast elkaar te bestaan, en het geloof zal niet worden onderworpen, dus uiteindelijk zal het communisme vallen,” zei hij.

Wat overblijft van de 100-jarige erfenis van de CCP, zei dominee Fu, zal haar reputatie zijn als “die ene politieke partij die het grootste aantal mensenlevens heeft vernietigd … in de hele geschiedenis van de mensheid”.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (2 juli 2021): Replacing God: The CCP’s Century-Long War Against Faith

‘Authentieke Puurheid’: Shen Yun toont het China van voor het communisme

Om sommige van de beste kunstwerken van de Westerse beschaving te zien, moet je omhoog kijken.

Op de plafonds van paleizen en kerken staan uitgestrekte hemelscènes, allegorieën en heiligen en goddelijke wezens in al hun grootsheid – een staaltje van technische en technologische innovatie, meesterschap gekoppeld aan de bloei van menselijke creativiteit en verbeeldingskracht die alles wat vandaag de dag wordt uitgevonden evenaart.

Het beroemdst is misschien wel Michelangelo’s fresco op het plafond van de Sixtijnse Kapel. Op de centrale panelen van het plafond speelt zich geen hemels tafereel af maar wel het verhaal van de mensheid, van de schepping tot de zondeval en de verlossing van de mens, met halfgoddelijke toeschouwers die vanuit de hoeken toekijken.

Kunst op zijn best raakt onze menselijkheid, beantwoordt onze diepste vragen en helpt ons zin te vinden in het leven.

“Je denkt: ‘Hoe zou de hemel eruitzien? Als er een hemel was, hoe zou die er dan uitzien?”, zegt Jared Madsen, al lange tijd presentator van Shen Yun Performing Arts, een in New York gevestigd klassiek Chinees dansgezelschap. “Dit zoeken naar het goddelijke, het zoeken naar iets hogers – dat is echt wat je terugziet in veel van de Chinese cultuur en in veel van onze voorstellingen.

“Het mooie is dat je in onze voorstelling iemand kunt hebben die niet alleen zoekt, maar die ook echt naar de hemel gaat. Ze worden omhoog getrokken en vliegen de hemel in. Ze krijgen de [hemelse feeën] te zien, en ze hebben zo’n complete ervaring.

“Dit zijn dingen waar ieder mens over nadenkt, waar we ons allemaal over verwonderen. En we krijgen dit te zien op het toneel, het is wonderbaarlijk.”

Madsen verwijst naar een uniek – en gepatenteerd – productie-element van Shen Yun, dat de Chinese cultuur van voor de komst van het communisme presenteert.

Terwijl de Chinese Communistische Partij (CCP) als doel heeft “te strijden tegen hemel, aarde en de mens,” is de traditionele Chinese cultuur het tegenovergestelde, gericht op het geloof in harmonie tussen hemel, aarde en de mensheid.

Scènes van hemelse paleizen, van de Schepper die neerdaalt om 5000 jaar beschaving in gang te zetten, van goddelijke wezens die de goeden en gelovigen te hulp komen, van menselijke wezens uit lang vervlogen tijden of juist in de moderne tijd die worstelen met deze diepe vragen over het doel van het leven – dit alles wordt een levend kunstwerk dat wordt weergegeven in expressieve dans, schitterende kostuums en een digitaal decor dat het scherm tot in de kosmos laat reiken. Shen Yun verenigt de genialiteit in verbeelding en het meesterschap in vaardigheid en techniek, die nodig zijn om een meesterwerk te creëren.

“Het is een culturele show maar tegelijkertijd gaat het veel dieper dan dat. … Het connecteert met iets wat aan de basis van de mensheid ligt,” zei Madsen.

Dit is de authentieke, traditionele Chinese cultuur waarvan de CCP niet wil dat je die ziet.

De waarheid over China

Shen Yun’s missie is om “5.000 jaar Chinese beschaving te doen herleven,” volgens de website van het gezelschap. De oude Chinezen geloofden dat deze beschaving goddelijk geïnspireerd was, doorgegeven door de goden, en zij hielden deze beschaving vijf millennia lang intact – tot de bloedige communistische staatsgreep in 1949. En nadat de CCP de macht overnam, lanceerde het de Culturele Revolutie, die de traditionele cultuur met wortel en tak uitroeide door tempels met de grond gelijk te maken, boeken te verbranden en onschuldigen te mishandelen. Alles bij elkaar heeft de machtsovername van de CCP geresulteerd in ten minste 50 tot 60 miljoen doden.

Veel ging verloren en de cultuur in China onder het communistische regime werd vervormd, maar de historische legendes, mythen en personages leefden voort in de herinnering van sommigen in China en daarbuiten. In 2006 kwamen kunstenaars uit de hele wereld – onder wie ook een aantal die China waren ontvlucht – samen in het land van de vrijheid om een gezelschap te vormen waarmee ze een cultuur die zo goed als verloren was, tot uitdrukking konden brengen en op het wereldtoneel konden presenteren.

De traditionele Chinese cultuur is geworteld in goddelijke gedachten, zegt Madsen – boeddhisme, taoïsme en confucianisme. Centraal in de cultuur staat respect voor het goddelijke en het geloof dat goede mensen gezegend zijn en dat kwaad wordt bestraft.

Deze holistische kijk op de mensheid is wat Madsen’s interesse in Chinese filosofieën wekte, toen hij nog op de middelbare school zat. In onze moderne, van technologie afhankelijke en grotendeels geseculariseerde wereld komen vragen over waar we vandaan komen, het doel van het leven en wat ons daarna te wachten staat, niet in de dagelijkse gesprekken aan bod. Maar Madsen vond antwoorden – soms op vragen die hij zich niet eens had kunnen voorstellen – in de oude filosofieën die hij begon te lezen, en hij ontwikkelde een grote fascinatie voor China.

“En toen ging ik naar China,” zei Madsen. Dit was in de jaren 1990, en de realiteit was somber. “Ik realiseerde me al snel dat de verbazingwekkende dingen die ik in verschillende boeken over het confucianisme en taoïsme had gelezen … – van zo gauw ik in China aankwam, besefte ik: Oh, dit is een communistische samenleving”.

In zekere zin, toen Madsen Shen Yun ontmoette, voelde dat aan als thuiskomen.

Schoonheid die de ziel verheft

Dante, de poëet bij uitstek, schreef dat schoonheid de ziel laat ontwaken en aanzet tot handelen.

Shen Yun hoofddanseres Evangeline Zhu voelt hetzelfde. Schoonheid is niet alleen een lust voor het oog. Een puur en transcendent soort schoonheid, wat de middeleeuwse en Renaissance geleerden en kunstenaars objectieve schoonheid noemden, of wat de romantici het sublieme noemen, kan de ziel beroeren.

“Er is een cruciaal aspect van kunst, en dat is het esthetische principe,” zei Zhu. “Wat is schoonheid? Wat is geen schoonheid? In de kunst draait alles om schoonheid, maar de specifieke standaard van een kunstvorm is heel belangrijk.”

“Maar in de wereld van vandaag zijn mensen het niet eens over wat ‘mooi’ is. We zeggen dat het in het oog van de toeschouwer zit, of dat het een kwestie van persoonlijke smaak is. Daarom denk ik dat de geest en het morele begrip van de kunstenaar net zo belangrijk zijn als zijn vaardigheid.” Om transcendente schoonheid uit te drukken, moet de artiest proberen te begrijpen wat het betekent.

Shen Yun neemt deze zoektocht naar het begrijpen van schoonheid serieus; de naam zelf betekent “de schoonheid van goddelijke wezens die dansen”. Zelfs de kostuums – couture versierd met meer detail dan een toeschouwer ooit zal kunnen bevatten – zijn gemaakt met respect voor authenticiteit, gemaakt naar het voorbeeld van de kleding van bepaalde dynastieën, waarvan werd gezegd dat ze door de hemelen werd geïnspireerd.

“Voor mij is de vorm van kunst die de geest van mensen kan verruimen, die hun menselijkheid kan oproepen en hun hart kan bewegen in de richting van vriendelijkheid, prachtig,” zei Zhu.

Klassieke Chinese dans staat bekend om zijn expressiviteit en leent zich goed voor het vertellen van verhalen door middel van dans. Shen Yun’s voorstellingen bevatten ongeveer een dozijn verhalende dansen, elk begeleid door een originele compositie van oude Chinese melodieën uitgevoerd door een westers klassiek orkest waar een aantal Chinese instrumenten aan toegevoegd zijn. Deze verhalen vertellen over liefde en liefdesverdriet, vreugde en tragedie, de relatie tussen een ouder en kind, en over helden die eer en moed tonen als ze hun volk verdedigen. Zhu heeft al menig toeschouwer tot tranen toe bewogen zien worden door haar optreden.

“Dans is een vorm van communicatie,” zei ze. “Het brengt iets over dat verder gaat dan taal en via de zintuigen communiceer je en maak je indruk op het publiek met iets diepgaands.

“Wat ga je communiceren? … Ik denk dat het belangrijk is voor een artiest om daarover na te denken.”

Shen Yun hoofddanseres Evangeline Zhu. (NTD Televisie)

De harten van mensen tot goedheid inspireren

Mensen die Shen Yun in het Lincoln Center hadden willen zien optreden, maar de voorstellingen halverwege de tournee geannuleerd zagen vanwege de pandemie, kregen onlangs eindelijk de kans om het zien. Op 26 juni, trapte Shen Yun een nieuw seizoen af in Stamford, Connecticut,.

“Het is erg spiritueel verheffend,” zei Chris Fiene, een ingenieur. “Na de pandemie doet het erg veel plezier om eindelijk samen met andere mensen deze show mee te maken en hen er ook van te zien genieten.”

John Connor Blow liep met opgeheven armen het theater uit en uitte zijn dankbaarheid. “Ik was tot tranen toe geroerd van vreugde,” zei Blow, die er het hele afgelopen jaar van gedroomd had Shen Yun te zien. “En het heeft mijn leven veranderd.”

“Ik kan een connectie voelen met de dansers en met de situatie die ze proberen uit te beelden. Ik voel me geweldig. Het is een ongelooflijke ervaring,” zei Diego Mansilla, een professor aan de Universiteit van Massachusetts. Hij en zijn vrouw, Adel, hadden bijna drie jaar gewacht om Shen Yun te zien, verlengd door de pandemie, maar het was het wachten waard.

Sommige van Shen Yun’s dansstukken laten tragedie zien, maar ook de triomf van het goede van de mensheid, zei Diego. Ongeacht de tegenspoed die werd uitgebeeld, het einde van elk verhaal bracht goedheid en hoop.

Adel zei dat dit iets was dat hen bij zou blijven in hun dagelijks leven, een herinnering “om ervoor te zorgen dat de slechte kant nooit in ons wint … [en] dat de goedheid die zij [de performers] laten zien – dat ik het in me houd en de bewuste keuze maak dat ik niet aan de kant van de slechte krachten wil staan.”

“Ze doen zoveel om het ons te laten zien, om te inspireren … deze authentieke zuiverheid,” zei ze. “Hoe kan ik thuiskomen en boos zijn over dingen? Dat kan ik niet. … Ik voel me nu verantwoordelijk om door te gaan met wat zij ons gaven. Ze hebben zoveel moeite gedaan om ons dat te geven.”

NTD heeft bijgedragen aan dit verslag.

The Epoch Times is een trotse sponsor van Shen Yun Performing Arts. Voor meer informatie, bezoek ShenYunPerformingArts.org

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (02 juli 2021): ‘Authentic Purity’: Shen Yun Showcases a China Before Communism

 

Xi Jinping waarschuwt dat buitenlandse mogendheden “het hoofd zullen ingeslagen worden” als ze de confrontatie met Peking aangaan

In een toespraak ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de oprichting van de Chinese Communistische Partij (CCP) zei leider Xi Jinping dat buitenlandse troepen “het hoofd ingeslagen” zullen worden als zij China proberen te intimideren. Hij voegde eraan toe dat het regime alle pogingen van het zelfbestuurde Taiwan om formele onafhankelijkheid op te eisen, zou “verpletteren”.

In zijn toespraak van een uur op het Tiananmenplein in Beijing heeft Xi gezworen dat hij de CCP zou binden aan alle Chinezen, beloofde hij het Chinese leger te versterken en prees hij het marxisme.

Xi was de enige die een grijs tuniekpak in Mao Zedong-stijl droeg, terwijl alle andere mannelijke CCP-leiders gekleed gingen in een zwart pak met stropdas.

Tijdens Xi’s toespraak applaudisseerden de ongeveer 70.000 geselecteerde toeschouwers op het plein allemaal tegelijk, in hetzelfde tempo en zonder enthousiasme. Na de toespraak van Xi regende het, een slecht voorteken in de Chinese cultuur. Gedurende het hele proces behielden de hoge leiders van de CCP en het publiek een pokergezicht, zelfs tijdens het handen schudden.

Hu Jintao, de voormalige leider van de CCP, en Wen Jiabao, de voormalige premier, namen deel aan de viering, maar hun voorgangers Jiang Zemin en Zhu Rongji kwamen niet opdagen, wat ongebruikelijk is in de geschiedenis van de CCP.

“Het doel van de viering van de CCP is slechts het tonen van haar kracht … die haar zwakte verbergt in zowel binnenlandse als diplomatieke zaken,” vertelde Su Tzu-yun, directeur van de Defense Strategy and Resources Division van het Institute for National Defense and Security Research in Taiwan, aan The Epoch Times.

Su merkte op dat het CCP-regime worstelt op economisch en politiek vlak, met de kwestie van de Straat van Taiwan, en in de betrekkingen met andere landen.

“Het CCP-regime probeerde de aandacht van de Chinese bevolking te verleggen van hun ontevredenheid over het regime naar buitenlandse zaken [door zich te richten op het Westen en Taiwan],” merkte Su op.

De Chinese leider Xi Jinping, staand met voormalig leider Hu Jintao, woont de viering bij ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de Chinese Communistische Partij op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking, China op 1 juli 2021. (Lintao Zhang/Getty Images)

De toespraak van Xi

Xi, de machtigste leider van de CCP sinds de stichter van het regime, Mao Zedong, speechte donderdag op communistische toon en beweerde dat hij alle CCP-leden en zelfs alle Chinezen vertegenwoordigde.

“De CCP is solidair met het Chinese volk, ze zullen samen leven en samen sterven,” zei Xi. “Alle pogingen om de CCP te scheiden van het Chinese volk zullen absoluut mislukken. De meer dan 95 miljoen CCP-leden en de meer dan 1,4 miljard Chinezen zullen zo’n scenario nooit laten gebeuren.”

Daarna sprak Xi als vertegenwoordiger van het hele Chinese volk.

“Het Chinese volk zou nooit toestaan dat een buitenlandse macht ons [de CCP en China] intimideert, onderdrukt of onderwerpt. Iedereen die dat durft, zal met zijn hoofd bloedig tegen de Grote Muur van staal geslagen worden, die door meer dan 1,4 miljard Chinezen is gesmeed,” zei Xi.

Xi beweerde dat het verenigen van Taiwan de historische taak is van de CCP. Vervolgens zei hij: “Alle zonen en dochters van China, met inbegrip van landgenoten aan beide zijden van de Straat van Taiwan, moeten samenwerken en in solidariteit voorwaarts gaan en alle ‘Taiwan-onafhankelijkheid’-complotten resoluut verpletteren.”

Xi sloot zijn toespraak af met de wens dat de CCP nooit uit elkaar zou vallen.

Chinese vrouwen zingen tijdens een ceremonie ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de Communistische Partij op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing, China op 1 juli 2021. (Kevin Frayer/Getty Images)

Commentaar

Commentatoren uitten niet veel bezorgdheid over de dreigementen die Xi uitte, maar allen merkten op dat de gezichtsuitdrukkingen van Xi en andere hoge CCP-leiders afgemeten waren tijdens de viering.

“Ze zouden blij moeten zijn om het honderdjarig bestaan van de partij te vieren … Ze waren angstig en in paniek,” zei Su Tzu-yun. “Het is een weerspiegeling van de moeilijke situatie waarin de CCP verkeert.”

De in de VS gevestigde politieke commentator Chen Pokong merkte op 1 juli in zijn onafhankelijke mediakanaal op: “Xi Jinping las zijn toespraak zonder enige emotie op zijn gezicht, het leek op het lezen van een condoleance.”

Sprekend over Xi’s dreigementen, zei Su dat hij zich geen zorgen maakte dat het regime in Peking Taiwan in korte tijd met geweld zou proberen herenigen met het Chinese vasteland, maar stelde toch voor: “Taiwan moet zijn verdediging versterken.”

De Taiwanese Raad voor Aangelegenheden van het Chinese vasteland verklaarde op 1 juli dat het Taiwanese volk de eenzijdige principes van de CCP verwerpt, en dat de kernwaarden van de Taiwanese samenleving “democratie, vrijheid, mensenrechten en de rechtsstaat” zijn. De raad drong er bij Peking op aan de diplomatieke suggesties van Taipei te volgen, die “vrede, wederkerigheid, democratie en dialoog” zijn.

Het Chinese regime claimt het eiland als het zijne, ondanks het feit dat Taiwan een de facto onafhankelijk land is met een eigen leger, democratisch gekozen regering en grondwet.

Vier leden van de Hongkongse Liga van Sociaal-Democraten marcheren op straat om er bij het regime in Peking op aan te dringen alle politieke gevangenen in Hongkong op 1 juli 2021 vrij te laten. (Song Bilong/The Epoch Times)

Terwijl de CCP haar honderdjarig bestaan vierde, werden pro-democratische activisten in Hongkong geconfronteerd met toenemende arrestatie-druk en protesteerden zij in de stad. Ze drongen er bij het regime in Peking op aan om alle politieke gevangenen en dissidenten vrij te laten.

Volgens de in de VS gevestigde organisatie Dui Hua Foundation, die zich bezighoudt met het verzamelen van gegevens over politieke gevangenen in China, had het regime van de CCP op 31 maart 44.932 politieke gevangenen in hechtenis genomen.

Luo Ya heeft bijgedragen aan dit verslag.

Nicole Hao is een in Washington gevestigde verslaggeefster die zich richt op China-gerelateerde onderwerpen. Voordat ze in juli 2009 bij de Epoch Media Group kwam, werkte ze als global product manager voor een spoorwegbedrijf in Parijs, Frankrijk.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (01/07/2021): Xi Jinping Warns Foreign Powers Will Get Their ‘Heads Bashed’ If They Confront Beijing

De Chinese Communistische Partij heeft het beste van China vernietigd

De Chinese Communistische Partij (CCP) heeft strenge voorzorgsmaatregelen genomen bij de voorbereidingen op haar 100-jarig bestaan. Peking wordt zwaar bewaakt. Winkels met messen zijn verplicht om naar een identiteitsbewijs te vragen en de gegevens van klanten aan de politie door te geven. Restaurants in afgezette gebieden zijn gedwongen hun deuren te sluiten. De CCP arresteert mensen die naar Peking gaan en blokkeert alle sociale media-accounts die niet voldoende blijk geven van zelfcensuur.

De CCP lijkt misschien sterk aan de buitenkant, maar in werkelijkheid is ze uiterst nerveus. Ondanks decennia van strenge controle en hersenspoeling beseft het Chinese volk maar al te goed dat het communistische systeem tegen de menselijke natuur ingaat en niet lang zal standhouden.

Sinds haar machtsovername van China heeft de CCP naar schatting 80 miljoen Chinezen vermoord. In de loop van haar bestaan is zij nooit opgehouden met haar zuiveringscampagnes tegen verschillende groepen, waarbij telkens een nieuwe groep als doelwit werd gekozen. De belangrijkste doelwitten waren diegenen die het beste van het Chinese volk en zijn cultuur vertegenwoordigden.

In de jaren vijftig onteigende de CCP landeigenaren, confisqueerde particuliere bedrijven van ondernemers en vermoordde miljoenen mensen die zij “kapitalisten” noemde. Veel van de slachtoffers waren de best opgeleiden en de meest succesvollen in de Chinese samenleving – vaak diegenen die het beste van de Chinese cultuur doorgaven, aan hen doorgegeven via een lange familiegeschiedenis.

Een Chinese landeigenaar wordt geëxecuteerd door een communistische soldaat in Fukang, China. (Publiek domein)

Het Chinese volk heeft een lange traditie van loyaliteit aan familie en echtgenoten. Toen CCP-functionarissen de steden bereikten, scheidden ze van hun vrouwen en trouwden met stadsmeisjes. De Chinezen hebben ook een lange geschiedenis van respect voor en steun aan degenen die in tempels wonen. Maar de CCP dwong monniken te trouwen.

Alle communistische landen hebben hongersnood gekend. Het is een onvermijdelijk gevolg van het communistische systeem. In China heeft de Grote Hongersnood van 1958 tot 1962 naar schatting zo’n 40 miljoen mensen het leven gekost. In duizenden gevallen werden mensen tot waanzin gedreven en wendden zich tot kannibalisme.

Er is één verhaal dat alom bekend is. Een vader en zijn twee kinderen, een jongen en een meisje, waren de enigen die nog in hun boerderij woonden. Op een dag joeg de vader zijn dochter het huis uit. Toen het meisje terugkwam, was haar broer verdwenen. Er dreef een laagje wit schuim in de wok en er was een bot bij het fornuis gegooid. Een paar dagen later deed de vader water in de wok en vroeg toen zijn dochter om langs te komen. Het meisje was zo bang dat ze zich huilend en smekend achter de deur verborg: “Pa, eet me niet op. Ik zal het gras verzorgen en het vuur voor je aanhouden. Als je me opeet, zal niemand voor je werken.”

China heeft een geschiedenis van 5000 jaar beschaving. Gedurende het grootste deel van die tijd was China het voorwerp van afgunst van de omringende landen. De mensen waren beschaafd en leidden een stijlvol leven. Zelfs koningen uit andere landen kozen ervoor om in China te blijven en zelfs te sterven. Het communisme heeft echter hongersnood, armoede en een eindeloze oorlog tegen het Chinese volk gebracht.

De Chinezen hebben een traditie van buitengewoon respect voor ouderen en tonen respect voor hun ouders, grootouders en leraren. “Eén dag mijn leraar, levenslang mijn vader,” zoals het oude gezegde luidt – wie mij één dag onderwijst, is mijn vader voor het leven.

In de jaren zestig, tijdens de Culturele Revolutie, werden tieners echter door communistische functionarissen aangemoedigd om hun ouders en leraren te slaan. Alleen al in Peking werden meer dan duizend leraren door hun leerlingen doodgeslagen. Als jonge man sloeg Bo Xilai – de toekomstige burgemeester van de superstad Chongqing, die later als hoge ambtenaar de Verenigde Staten zou bezoeken – op de borst van zijn vader, waarbij hij verschillende ribben brak. Dit soort daden was ongezien in 5000 jaar Chinese geschiedenis.

De CCP gebruikte tieners om huizen van burgers te doorzoeken en antiquiteiten, kunstwerken en traditionele voorwerpen die zij aantroffen te vernietigen, evenals openbare kunstwerken, tempels, enzovoorts – alles wat mensen aan de traditionele Chinese cultuur kon herinneren.

De Chinese cultuur werd altijd geloofd goddelijk geïnspireerd te zijn. Maar de communistische ideologie is tegen de menselijkheid en tegen de menselijke natuur. Alles wat de traditionele cultuur en principes vertegenwoordigt is een obstakel voor de handhaving van haar ideologie.

Kaderleden van de Communistische Partij hangen een plakkaat om de nek van een Chinese man tijdens de Culturele Revolutie in 1966. De woorden op het bord vermelden de naam van de man en beschuldigen hem ervan lid te zijn van de “zwarte klasse”. (Publiek domein)

Na tieners te hebben gebruikt om traditionele voorwerpen te vernietigen en politieke tegenstanders omver te werpen, stuurde de CCP diezelfde tieners naar het afgelegen platteland om “opgeleid” te worden. Dit voorkwam een potentiële revolutie en de vraag van hen naar werk. Deze jongeren werden geconfronteerd met vele jaren van pijn en hopeloosheid.

De CCP sloot ook universiteiten en stuurde intellectuelen naar het platteland om op het land te werken voor “heropvoeding”. De handen van veel musici gingen kapot door de zware arbeid. Talloze schrijvers, kunstenaars, professoren, ingenieurs, wetenschappers, vooraanstaande deskundigen en culturele elites – de mensen die van oudsher de kennis, vaardigheden en culturele geest van een land in zich dragen – pleegden zelfmoord.

Het ergste is dat de CCP, toen zij aan de macht kwam, religie verbood en deze afdeed als “opium voor het volk”. Zij gebruikt het atheïsme om het geloof van de mensen in God te vernietigen en ontneemt de mensen hun het geloof in morele standaarden.

De ergste religieuze vervolgingscampagne van de CCP is gericht tegen Falun Gong beoefenaars. De omvang en de ernst van de vervolging is ongekend en richt zich tegen 100 miljoen beoefenaars van deze spirituele discipline, alsmede tegen hun gezinnen en vrienden. Falun Gong onderwijst traditionele meditatie – iets wat sinds de oudheid een kernonderdeel van de Chinese traditie vormt – en de principes waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.

Om de vervolging – die nu haar 23e jaar ingaat – uit te voeren, bevorderde CCP leider Jiang Zemin iedereen die deze vervolging steunde, en dwong hij de mensen zich te verzetten tegen waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. Door mensen te promoten die zich verzetten tegen het goede, plaatste de CCP diegenen die het meest in staat waren kwaad te begaan op de topposities in de Chinese samenleving.

Falun Gong beoefenaar Chi Lihua en haar dochter Xu Xinyang houden twee “voor en na de marteling” foto’s vast van Chi’s echtgenoot en Xu’s vader Xu Dawei. Hij werd veroordeeld tot acht jaar gevangenschap voor het beoefenen van Falun Gong in China, toen zijn vrouw zwanger was. Na zijn vrijlating zag zijn 8-jarige dochter hem voor het eerst, maar slechts voor 13 dagen, voordat hij stierf aan de verwondingen die hij opliep tijdens de zware martelingen die hij in de gevangenis onderging. Xu Xinyang is nu 16 jaar oud. (Jennifer Zeng/The Epoch Times)

De gedwongen orgaanoogst van Falun Gong beoefenaars – waarbij gezonde individuen worden gedood om hun organen te verkopen voor winst – wordt gesteund en uitgevoerd door het leger, de politie, rechtbanken, ziekenhuizen en het gevangeniswezen. Als gevolg hiervan is het hele land moreel bankroet.

Toen de CCP eenmaal winst begon te maken met het doden van Falun Gong-aanhangers voor hun organen, kon zij niet meer stoppen met haar handel in moord met winstoogmerk. Ze zet deze praktijk voort in de provincie Xinjiang.

De vernietiging van de Chinese tradities, de aantasting van de morele normen en de vervolging van gelovigen zijn de grootste misdaden van de CCP.

De partij heeft in China meer mensen gedood dan het aantal dat in de twee wereldoorlogen samen is omgekomen. Bovenop al het doden heeft zij alles in het werk gesteld om de geest, de cultuur en de waardigheid van het Chinese volk te vernietigen. De CCP is zich er ten volle van bewust dat zij de vijand van het volk is en heeft altijd in een existentiële crisis verkeerd.

Daarom proberen de leiders van de CCP, wanneer zij spreken tijdens jubilea, altijd een krachtige oproep te doen, en te doen alsof zij het Chinese volk vertegenwoordigen. In werkelijkheid heeft de CCP het Chinese volk gegijzeld, uit angst dat het in opstand zal komen en haar omver zal werpen.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (01 juli 2021): The Chinese Communist Party Has Destroyed the Best of China

De CCP wordt 100: een eeuw van moord en bedrog

Nieuws Analyse

Opmerking van de redactie: Sommige verhalen in dit artikel bevatten schokkende informatie over foltering en andere vormen van vernederende behandeling.

De Chinese Communistische Partij (CCP), die in juli 1921 werd opgericht, heeft een eeuw lang dood en verderf gezaaid onder de Chinese bevolking.

Gewapend met de marxistische ideologie van “strijd” als leidraad, heeft de CCP tal van bewegingen gelanceerd die gericht waren tegen een lange lijst van vijandige groepen: spionnen, landheren, intellectuelen, ontrouwe ambtenaren, pro-democratische studenten, religieuze gelovigen en etnische minderheden.

Met elke campagne beoogde de Partij een “communistische hemel op aarde” te creëren. Maar keer op keer zijn de resultaten hetzelfde: massaal lijden en dood. Intussen hebben enkele elite-functionarissen van de CCP en hun families ongelofelijk veel macht en rijkdom vergaard.

Meer dan 70 jaar partijheerschappij hebben geleid tot de dood van tientallen miljoenen Chinezen en de ontmanteling van een 5.000 jaar oude beschaving.

Hoewel China de afgelopen decennia economische vooruitgang heeft geboekt, blijft de CCP een marxistisch-leninistisch regime dat erop uit is haar greep op China en de wereld te verstevigen. Miljoenen gelovigen, etnische minderheden en dissidenten worden nog steeds gewelddadig onderdrukt.

Hieronder volgt een overzicht van enkele van de belangrijkste gruweldaden die de CCP in haar 100-jarige geschiedenis heeft begaan.

Het Anti-Bolsjewistische Liga incident

Minder dan tien jaar na de oprichting van de Partij begon Mao Zedong, die toen aan het hoofd stond van een door de communisten gecontroleerd gebied in de provincie Jiangxi in Zuidoost-China, een politieke zuivering van zijn rivalen, bekend als het Anti-Bolsjewistische Liga incident. Mao beschuldigde zijn rivalen ervan te werken voor de Anti-Bolsjewistische Liga, de inlichtingendienst van de Kuomintang, China’s regeringspartij in die tijd.

Het resultaat was dat duizenden leden van het Rode Leger en van de Partij werden gedood in de zuiveringsactie.

De campagne, die een jaar duurde en in de zomer van 1930 begon, was de eerste in een reeks bewegingen onder leiding van de paranoïde leider die mettertijd alleen maar bloediger en omvangrijker werden. Het massale bloedbad duurde tot Mao’s dood in 1976.

Hoewel niet precies bekend is hoeveel leden van de CCP tijdens de campagne werden gedood, schreef de Chinese historicus Guo Hua in een artikel uit 1999 dat binnen een maand 4.400 van de 40.000 leden van het Rode Leger waren gedood, waaronder tientallen militaire leiders. Binnen een paar maanden had het CCP-comité in het zuidwesten van Jiangxi meer dan 1.000 van zijn niet-militaire leden gedood.

Aan het eind van de beweging meldde het CCP-comité van Jiangxi dat 80 tot 90 procent van de CCP-functionarissen in de regio ervan beschuldigd waren spionnen te zijn en waren geëxecuteerd.

Ook familieleden van hoge ambtenaren werden vervolgd en gedood, aldus het rapport. De martelmethoden die volgens Guo werden toegepast op CCP-leden omvatten het verbranden van hun huid, het afsnijden van de borsten van vrouwen, en bamboestokken onder hun vingernagels duwen.

Mao woont een conferentie bij over kunst en literatuur in Yan’an in 1942. (Publiek domein)

De Yan’an rectificatie beweging

Nadat Mao partijleider was geworden, startte hij in 1942 de Yan’an rectificatie beweging – de eerste ideologische massabeweging van de CCP. Vanuit de basis van de CCP in het afgelegen berggebied van Yan’an in de noordwestelijke provincie Shaanxi, gebruikten Mao en zijn loyalisten de bekende tactiek om zijn rivalen ervan te beschuldigen spionnen te zijn, om zo hoge ambtenaren en andere partijleden te zuiveren.

Alles bij elkaar werden zo’n 10.000 CCP-leden gedood.

Tijdens de beweging werden mensen gemarteld en gedwongen te bekennen dat ze spionnen waren, schreef Wei Junyi in 1998 in een boek.

“Iedereen werd een spion in Yan’an, van middelbare scholieren tot basisschoolleerlingen,” schreef Wei, die toen redacteur was van het door de staat gecontroleerde persbureau Xinhua. “Twaalfjarigen, 11-jarigen, 10-jarigen, zelfs een 6-jarige spion werd ontdekt!”

Het tragische lot van de familie van Shi Bofu, een plaatselijke schilder, werd in Wei’s boek verhaald. In 1942 beschuldigden ambtenaren van de CCP Shi er plotseling van een spion te zijn en hielden hem vast. Die nacht beroofde de vrouw van Shi, die het waarschijnlijke doodvonnis van haar man niet kon verwerken, zichzelf en haar twee jonge kinderen van het leven. Uren later vonden ambtenaren haar en de lichamen van de kinderen en verkondigden publiekelijk dat Shi’s vrouw een “diepe haat” koesterde jegens de Partij en het volk, en dus de dood had verdiend.

Een Chinese landeigenaar wordt geëxecuteerd door een communistische soldaat in Fukang, China. (Publiek domein)

Landhervorming

In oktober 1949 nam de CCP de macht in China over, en Mao werd de eerste leider van het regime. Mao mobiliseerde de armste boeren van het land om met geweld het land en andere bezittingen in beslag te nemen van degenen die als landheren werden beschouwd – veelal boeren die het beter hadden. Miljoenen stierven.

Mao werd er in 1949 van beschuldigd een dictator te zijn en hij erkende dat.

“Mijne heren, u hebt gelijk, dat is precies wat we zijn,” schreef hij, volgens China File, een tijdschrift uitgegeven door het Center on U.S.-China Relations van de Asia Society. Volgens Mao moesten de communisten aan de macht dictatoriaal optreden tegen de “loopjongens van het imperialisme”, “de klasse van landheren en de bureaucratische bourgeoisie”, en “reactionairen en hun handlangers”, die verbonden waren met de oppositiepartij Kuomintang.

Natuurlijk waren het de communisten die beslisten wie er als “loopjongen”, “reactionair” of zelfs als “landheer” zou worden aanzien.

“Veel van de slachtoffers werden doodgeslagen en sommigen doodgeschoten, maar in veel gevallen werden ze eerst gemarteld om ze hun al dan niet ingebeelde bezittingen te laten onthullen,” aldus historicus Frank Dikötter, die nauwgezet Mao’s wreedheid heeft opgetekend.

Het boek “The Bloody Red Land” uit 2019 beschrijft het verhaal van Li Man, een overlevende landheer uit het zuidwesten van China’s Chongqing. Nadat de CCP aan de macht kwam, beweerden ambtenaren dat Li’s familie 1,5 ton goud had verstopt. Dit was echter niet waar, want de familie was jaren eerder failliet gegaan door de drugsverslaving van Li’s vader.

Omdat hij geen goud had om aan de CCP te geven, werd Li tot op de rand van de dood gemarteld.

“Ze trokken mijn kleren uit en bonden mijn handen en voeten aan een paal. Daarna bonden ze een touw rond mijn genitaliën en bonden een steen aan mijn voeten,” vertelde Li. Hij zei dat ze het touw vervolgens aan een boom hingen. Onmiddellijk gutste er “bloed uit mijn navel,” zei Li.

Li werd uiteindelijk gered door een ambtenaar van de CCP die hem naar het huis van een dokter in de Chinese geneeskunde stuurde. Zelfs nadat hij ernstige verwondingen aan zijn inwendige organen en geslachtsdelen had opgelopen, beschouwde Li zichzelf nog als gelukkig. Tien andere mensen die op hetzelfde moment als Li werden gemarteld stierven allemaal. In de volgende maanden werden Li’s naaste familieleden en uitgebreide familie de één na de ander doodgemarteld.

Als gevolg van de martelingen verloor Li – hij was toen 22 jaar oud – zijn mannelijkheid. Tijdens de daaropvolgende bewegingen van de CCP zou Li nog verschillende keren gemarteld worden, wat hem zijn gezichtsvermogen kostte.

Een uitgehongerd gezin, datum onbekend (Publiek domein)

Grote Sprong Voorwaarts

In 1958 lanceerde Mao ‘de Grote Sprong Voorwaarts’ – een vier jaar durende campagne die het land moest aanzetten tot een exponentiële verhoging van de staalproductie terwijl de landbouw werd gecollectiviseerd. Het doel was, zoals Mao’s slogan luidde, om “Groot-Brittannië te overtreffen en Amerika in te halen”.

Boeren kregen de opdracht ovens in de achtertuin te bouwen om staal te maken, waardoor landbouwgrond ernstig werd verwaarloosd. Bovendien stelden overijverige plaatselijke ambtenaren, die bang waren als “achterblijvers” te worden gebrandmerkt, onrealistisch hoge oogstquota vast. Het gevolg was dat de boeren niets meer te eten hadden nadat ze het grootste deel van hun oogst als belasting hadden afgedragen.

Wat volgde was de ergste door de mens veroorzaakte ramp in de geschiedenis: de Grote Hongersnood, waarbij tientallen miljoenen mensen van 1959 tot 1961 de hongerdood stierven.

Uitgehongerde boeren zochten hun voedsel bij wilde dieren, gras, schors en zelfs kaoliniet, een kleimineraal. Extreme honger dreef velen ook tot kannibalisme.

Er zijn gevallen bekend van mensen die de lijken aten van vreemden, vrienden en familieleden, en van ouders die hun kinderen doodden voor voedsel – en vice versa.

Jasper Becker, die het Grote Sprong Voorwaarts verslag “Hongerige Geesten” schreef, zei dat Chinezen uit pure wanhoop gedwongen werden zich in te laten met het verkopen van mensenvlees op de markt, en het ruilen van kinderen zodat ze niet hun eigen kinderen zouden opeten.

In 13 provincies waren er in totaal 3.000 tot 5.000 geregistreerde gevallen van kannibalisme.

Becker merkt op dat het kannibalisme in China eind jaren ’50 en begin jaren ’60 waarschijnlijk plaatsvond “op een schaal die ongekend is in de geschiedenis van de 20e eeuw.”

De Chinese historicus Yu Xiguang vond in de jaren ’80 een archieffoto uit zijn geboortedorp in de provincie Hunan. Daarop zou een man, Liu Jiayuan, staan naast het hoofd en de botten van zijn één jaar oude zoon. Liu werd uiteindelijk geëxecuteerd voor moord.

Yu interviewde later Liu’s overlevende familieleden in de jaren 2000 om het verhaal te verifiëren. Hij schreef in een verslag: “Liu Jiayuan was extreem uitgehongerd. Hij doodde zijn zoon en kookte [het vlees tot] een grote maaltijd. Voordat hij zijn eten op had, ontdekten zijn familieleden zijn misdaad en gaven hem aan bij de politie. Daarna werd hij gearresteerd en geëxecuteerd.”

Maar liefst 45 miljoen mensen stierven tijdens de Grote Sprong Voorwaarts, volgens historicus Dikötter, auteur van “Mao’s Grote Hongersnood.”

Kaderleden van de Communistische Partij hangen een plakkaat om de nek van een Chinese man tijdens de Culturele Revolutie in 1966. De tekst op het bord vermeldt de naam van de man en beschuldigt hem ervan lid te zijn van de “zwarte klasse”. (Publiek domein)

Culturele revolutie

Na de catastrofale mislukking van de Grote Sprong Voorwaarts, lanceerde Mao, die voelde dat hij zijn greep op de macht aan het verliezen was, in 1966 de Culturele Revolutie in een poging om de Chinese bevolking te gebruiken om de controle over de CCP en het land te herwinnen. Mao creëerde een persoonlijkheidscultus en wilde “de gezagsdragers die de kapitalistische weg bewandelen verpletteren” en zijn eigen ideologieën versterken, volgens een vroege richtlijn.

Gedurende tien jaar van opgedragen chaos werden miljoenen mensen gedood of tot zelfmoord gedreven in door de staat opgedragen geweld, terwijl ijverige jonge ideologen, de beruchte Rode Gardes, door het land trokken om China’s tradities en erfgoed te vernietigen en te denigreren.

De partij moedigde mensen uit alle lagen van de bevolking aan om collega’s, buren, vrienden en zelfs familieleden te verklikken die als “contrarevolutionairen” – mensen met politiek incorrecte gedachten of gedragingen – bestempeld werden.

De slachtoffers, onder wie intellectuelen, kunstenaars, ambtenaren van de CCP en anderen die als “klassenvijanden” werden beschouwd, werden onderworpen aan rituele vernedering door middel van “strijd sessies” – openbare bijeenkomsten waar de slachtoffers gedwongen werden hun vermeende misdaden toe te geven en fysiek en verbaal geweld van de menigte te verduren, voordat ze werden vastgezet, gemarteld en naar het platteland gestuurd voor dwangarbeid.

De traditionele Chinese cultuur en tradities waren een direct doelwit van Mao’s campagne om de “Vier Oude” uit te roeien – oude gebruiken, oude cultuur, oude gewoonten en oude ideeën. Als gevolg daarvan werden ontelbare culturele relikwieën, tempels, historische gebouwen, standbeelden en boeken vernietigd.

Zhang Zhixin, een elitemedewerker van de CCP die werkzaam was in het provinciebestuur van Liaoning, was één van de slachtoffers van de campagne. Volgens een verslag van de Chinese media na de Culturele Revolutie, deed een collega in 1968 aangifte tegen Zhang nadat zij tegen die collega had gezegd dat zij sommige acties van de CCP niet begreep. De 38-jarige werd vervolgens vastgehouden in een plaatselijk opleidingscentrum voor partij-kaderleden, waar meer dan 30.000 personeelsleden van de provinciale regering werden vastgehouden.

Tijdens haar detentie weigerde ze toe te geven dat ze iets verkeerd had gedaan en bleef ze bij haar politieke opvattingen. Ze was zeer loyaal aan de Partij, maar was het niet eens met een aantal van Mao’s beleidslijnen. Ze werd naar de gevangenis gestuurd.

Daar leed Zhang verschrikkelijk omdat ambtenaren haar probeerden te dwingen haar standpunten op te geven. Gevangenisbewakers gebruikten ijzerdraad om haar mond open te houden en duwden er dan een vuile dweil in. Ze bonden haar handen achter haar rug en hingen een blok ijzer van 40 pond aan de kettingen. Provinciale CCP-functionarissen rukten zelfs al haar haar uit, en bewakers regelden vaak dat mannelijke gevangenen haar in groep verkrachtten.

Zhang probeerde zelfmoord te plegen maar slaagde daar niet in, waardoor de gevangenisbeambten hun controle verscherpten. Haar man werd ook gedwongen van haar te scheiden. Begin 1975 was Zhang krankzinnig geworden. In april van dat jaar werd ze geëxecuteerd door een vuurpeloton. Voordat ze werd doodgeschoten, sneden de gevangenisbewakers haar luchtpijp door om haar het zwijgen op te leggen. Ze stierf op 45-jarige leeftijd.

Tijdens Zhangs gevangenschap werden haar man en twee jonge kinderen gedwongen hun relatie met haar te verbreken. Toen ze hoorden van haar dood, durfden ze niet eens te huilen uit angst dat ze gehoord zouden worden door buren die hen zouden aanklagen voor het koesteren van wrok tegen de Partij.

De rampzalige beweging eindigde in oktober 1976, minder dan een maand na Mao’s dood.

De erfenis van de Culturele Revolutie gaat volgens Dikötter veel verder dan de verwoeste levens.

“Het is niet zozeer de dood die de Culturele Revolutie kenmerkte, het was het trauma,” vertelde hij in 2016 aan NPR.

“Het was de manier waarop mensen tegen elkaar werden opgezet, verplicht werden om familieleden, collega’s, vrienden aan te geven. Het ging over verlies, verlies van vertrouwen, verlies van vriendschap, verlies van geloof in andere mensen, verlies van voorspelbaarheid in sociale relaties. En dat is de echte stempel die de Culturele Revolutie heeft achtergelaten.”

Een jong verweesd Chinees meisje zit in een wieg in een pleegzorgcentrum in Beijing op 2 april 2014. (Kevin Frayer/Getty Images)

Eén-kind beleid

In 1979 lanceerde het regime de “één-kind-politiek”, die koppels verbood om meer dan één kind te krijgen, in een campagne die ogenschijnlijk bedoeld was om de levensstandaard te verhogen door de bevolkingsgroei te beteugelen. Het beleid leidde tot wijdverbreide gedwongen abortussen, gedwongen sterilisaties en kindermoord. Volgens gegevens van het Chinese ministerie van Volksgezondheid, geciteerd door de Chinese staatsmedia, werden er van 1971 tot 2013 336 miljoen abortussen uitgevoerd.

Xia Runying, een dorpsbewoner uit de provincie Jiangxi die te maken kreeg met gedwongen sterilisatie, schreef in 2013 in een openbare brief dat haar familie had gevraagd om de operatie uit te stellen vanwege haar slechte gezondheid. De plaatselijke ambtenaar zei echter dat ze de operatie zouden uitvoeren, zelfs als ze met touwen moest worden vastgebonden.

Na de operatie begon ze bloed te plassen en hoofd- en maagpijn te krijgen. Later kon ze niet meer werken.

Het regime heeft in 2013 het één-kind-beleid afgeschaft en stond toen twee kinderen toe. Op 31 mei kondigde het aan dat gezinnen drie kinderen mogen krijgen.

Een meisje dat gewond is geraakt tijdens de botsing tussen het leger en studenten op 4 juni 1989, in de buurt van het Plein van de Hemelse Vrede, wordt op een kar naar buiten gedragen. (MANUEL CENETA/AFP/Getty Images)

Bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede

Wat begon als een studentenbijeenkomst om te rouwen om de dood van de hervormingsgezinde voormalige Chinese leider Hu Yaobang in april 1989, veranderde in de grootste protesten die het regime ooit had gezien. Universiteitsstudenten die op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking bijeenkwamen, vroegen de CCP de ernstige inflatie onder controle te krijgen, de corruptie van ambtenaren in te dammen, verantwoordelijkheid te nemen voor fouten uit het verleden en een vrije pers en democratische ideeën te steunen.

Tegen mei hadden studenten uit heel China en inwoners van Peking uit alle lagen van de bevolking zich bij het protest aangesloten. Overal in het land ontstonden soortgelijke demonstraties.

De leiders van de CCP gingen niet in op de verzoeken van de studenten.

In plaats daarvan gaf het regime het leger de opdracht het protest de kop in te drukken. Op de avond van 3 juni rolden tanks de stad binnen en omsingelden het plein. Vele ongewapende demonstranten werden gedood of verminkt nadat ze door tanks waren verpletterd of door soldaten waren neergeschoten die zonder onderscheid op de menigte schoten. Naar schatting zijn duizenden mensen omgekomen.

Lily Zhang, die hoofdverpleegster was in een ziekenhuis in Beijing op 15 minuten lopen van het plein, vertelde The Epoch Times over het bloedvergieten van die nacht. Ze werd wakker van het geluid van geweervuur en haastte zich op de ochtend van 4 juni naar het ziekenhuis nadat ze van het bloedbad had gehoord.

Ze was geschokt toen ze in haar ziekenhuis aankwam en een “oorlogszone-achtige” scène aantrof. Een andere verpleegster vertelde haar snikkend dat de plas bloed van gewonde demonstranten “een rivier vormde in het ziekenhuis”.

In Zhang’s ziekenhuis waren er minstens 18 gestorven tegen de tijd dat ze de faciliteit werden binnengedragen.

De soldaten gebruikten “dum-dum” kogels, die uitzetten in het lichaam van het slachtoffer en verdere schade toebrachten, zei Zhang. Velen liepen ernstige verwondingen op en bloedden zo hevig dat het “onmogelijk was hen te reanimeren”.

Aan de poort van het ziekenhuis vertelde een zwaargewonde verslaggever van de China Sports Daily, een staatsbedrijf, aan de twee gezondheidswerkers die hem droegen dat hij “zich niet had kunnen voorstellen dat de Chinese Communistische Partij echt het vuur zou openen”.

“Ongewapende studenten en burgers neerschieten – wat is dat voor een regeringspartij?” waren zijn laatste woorden, herinnerde Zhang zich.

De toenmalige Chinese leider Deng Xiaoping, die opdracht gaf tot het bloedige optreden, werd een maand voor het bloedbad in mei 1989 in een Brits regeringskabinet geciteerd met de woorden dat “tweehonderd doden China 20 jaar vrede zouden kunnen brengen”.

Tot op de dag van vandaag weigert het regime het aantal slachtoffers van het bloedbad of hun namen bekend te maken en doet het alles wat het kan om informatie over het incident achter te houden.

Twee politieagenten in burger arresteren een Falun Gong beoefenaar op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking, op 31 december 2000. (Minghui.org)

Vervolging van Falun Gong

Een decennium later besloot het regime opnieuw een bloedige onderdrukking door te voeren.

Op 20 juli 1999 begonnen de autoriteiten een grootscheepse campagne tegen de naar schatting 70 tot 100 miljoen beoefenaars van Falun Gong, een spirituele praktijk die meditatieve oefeningen en morele leringen omvat rond de waarden van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.

Volgens het Falun Dafa Informatiecentrum, een website voor Falun Gong-gerelateerde informatie, zijn miljoenen beoefenaars ontslagen van hun baan, van school gestuurd, gevangen gezet, gemarteld of gedood, alleen maar omdat ze weigerden hun geloof op te geven.

In 2019 bevestigde een onafhankelijk volkstribunaal in Londen dat het regime gedwongen orgaanoogst had uitgevoerd “op een aanzienlijke schaal” en dat gevangen Falun Gong beoefenaars “waarschijnlijk de voornaamste bron” waren.

He Lifang, een 45-jarige Falun Gong beoefenaar uit Qingdao, een stad in de provincie Shandong, stierf nadat hij twee maanden in hechtenis had gezeten. Zijn familieleden zeiden dat er incisies waren op zijn borst en rug. Volgens Minghui.org – een website die fungeert als ‘clearinghouse’ voor verslagen over de vervolging van Falun Gong- zag zijn gezicht eruit alsof hij pijn had en had hij wonden over zijn hele lichaam.

Een omheining wordt gebouwd rond wat officieel bekend staat als een opleidingscentrum voor beroepsvaardigheden in Dabancheng, provincie Xinjiang, China, op 4 sept. 2018. (Thomas Peter/Reuters)

Onderdrukking van religieuze en etnische minderheden

Om zijn heerschappij te handhaven, heeft het CCP-regime een groot aantal etnische Han-Chinezen overgebracht naar Tibet, Xinjiang en Binnen-Mongolië, waar etnische groepen leven met hun eigen culturen en talen. Het regime dwong plaatselijke scholen het Mandarijn-Chinees als officiële taal te gebruiken.

In 2008 protesteerden Tibetanen om uiting te geven aan hun woede over de controle van het regime. Als reactie daarop zette het regime de politie in. Honderden Tibetanen werden gedood.

Sinds 2009 zijn meer dan 150 Tibetanen tot zelfverbranding overgegaan, in de hoop dat hun dood een einde zou maken aan de strenge controle van het regime in Tibet.

Het regime wordt ervan beschuldigd In Xinjiang genocide te hebben gepleegd op Oeigoeren en andere etnische minderheden, onder meer door een miljoen mensen vast te houden in geheime kampen voor “politieke heropvoeding”.

Vorig jaar heeft het regime in Peking een nieuw beleid ingevoerd dat voorschrijft dat op sommige scholen in Binnen-Mongolië uitsluitend Mandarijn-Chinees wordt onderwezen. Toen ouders en leerlingen protesteerden, werden zij bedreigd met arrestatie, opsluiting en verlies van hun baan.

Het regime gebruikt ook een bewakingssysteem om etnische groepen in de gaten te houden. In Tibetaanse kloosters zijn bewakingscamera’s geplaatst, en in Xinjiang worden biometrische gegevens verzameld.

Eva Fu, Jack Phillips, Leo Timm, en Cathy He hebben bijgedragen aan dit verslag.

Nicole Hao is een in Washington gevestigde verslaggeefster die zich richt op China-gerelateerde onderwerpen. Voordat ze in juli 2009 bij de Epoch Media Group kwam, werkte ze als global product manager voor een spoorwegbedrijf in Parijs, Frankrijk.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (30 juni 2021): CCP at 100 Years: A Century of Killing and Deceit

Van duif tot havik: de gouverneur van Nebraska trekt lessen uit de omgang met CCP

Aan het stuur van de staat Nebraska heeft Gov. Pete Ricketts de deuren geopend voor de wereldmarkten om toegang te krijgen tot de overvloedige producten van zijn staat. Van rundvlees van topkwaliteit dat wordt gefokt op de weelderige weiden van de Great Plains tot de toonaangevende agro-technologie die de teelt van gewassen over de hele wereld ondersteunt, Nebraska heeft voor miljarden dollars aan producten geëxporteerd, waarvan een groot deel naar Oost-Azië.

Het leek Ricketts logisch om in 2016 een handelsmissie naar China te leiden in een poging om de markt nog verder uit te breiden.

Wat er tijdens de reis, en in de daaropvolgende jaren, gebeurde, bezorgde de Republikein echter een ruw ontwaken.

China begon zich in de jaren zeventig open te stellen voor buitenlandse handel, nadat de dood van Mao Zedong een einde had gemaakt aan de verschrikkingen van de Culturele Revolutie, die het land op de rand van de economische ineenstorting had achtergelaten. Beetje bij beetje ontwikkelde het communistische regime een geraffineerde aanpak om buitenlandse ambtenaren en zakenlieden in te palmen.

Ricketts werd met open armen ontvangen en overladen met overdadige teksten in de door de staat gecontroleerde media.

Hij kwam er echter achter dat de economische hervormingen van het land politiek bedrog inhielden. Zoals de voormalige leider van de Chinese Communistische Partij (CCP) Deng Xiaoping het uitdrukte, was de strategie “zeg rechts, ga links”.

Ricketts realiseerde zich al snel dat het regime nooit geïnteresseerd was in een relatie te goeder trouw.

“Terwijl we daar waren, gebeurden er enkele zeer verontrustende dingen,” vertelde hij The Epoch Times in een exclusief interview.

“Leden van onze delegatie werden op een zeer onhandige manier gevolgd,” zei hij. “Het was heel duidelijk dat we in de gaten werden gehouden.”

Eén lid van de delegatie was in het bijzonder het doelwit. Op een dag, toen hij ’s avonds terugkeerde naar zijn hotelkamer, ontdekte hij dat zijn harde schijf was gestolen, zei Ricketts.

Het incident maakte de gouverneur duidelijk tot welk niveau de CCP zich zou verlagen om handelsgeheimen te stelen.

Nebraska Gov. Pete Ricketts (L) spreekt over het “30 x 30” plan van de regering Biden, in de Generations Barn in Pickrell, Neb., op 24 juni 2021. (Petr Svab/The Epoch Times)

Toen president Donald Trump aantrad, gevolgd door een groep China-haviken zoals Peter Navarro, verharde Amerika’s beleid ten opzichte van de CCP.

“President Trump veranderde zijn handelsbeleid om echt te proberen een gelijk speelveld voor ons in China te krijgen,” zei Ricketts.

Trump wilde een handelsovereenkomst met China die een litanie van klachten en oneerlijke praktijken zou aanpakken, van valutamanipulatie tot handelsbarrières en diefstal van intellectueel eigendom.

Terwijl de onderhandelingen traag vorderden, voerde Trump geleidelijk de druk op door golf na golf van invoertarieven op te leggen voor Chinese goederen. China reageerde met zijn eigen tarieven, maar omdat het veel minder uit de Verenigde Staten importeert, hadden de maatregelen van de CCP minder effect.

Om zijn vergelding te laten escaleren, ging de CCP specifiek achter sectoren aan waarin Trump sterke steun genoot – landbouw en veeteelt.

“Ik denk dat hun filosofie was: laten we de autoriteit van de president ondermijnen in het Midwesten, waar veel van zijn basis ligt”, aldus Ricketts.

De zet “werkte volledig averechts,” zei hij.

“Ik bedoel, boeren en veeboeren, hoewel ze niet blij waren dat de vraag naar hun goederen daalde, zijn patriottisch en steunden volledig het standpunt van de president om een harde houding aan te nemen ten opzichte van de CCP over handelskwesties.”

Dat is wat voor Ricketts de doorslag gaf.

“Dat hele gebeuren begon me echt bewust te maken van wat de CCP deed met betrekking tot handel,” zei hij.

Een landbouwtechnicus voor een tractor op een boerderij ten zuiden van Lincoln, Neb., op 24 juni 2021. (Petr Svab/The Epoch Times)

Rond dezelfde tijd werd Ricketts zich steeds meer bewust van de binnenlandse misbruiken van de CCP, vooral toen informatie over de gruweldaden tegen de Oeigoerse bevolking in de regio Xinjiang de Amerikaanse mainstream begon te bereiken.

De escalerende vervolging van de overwegend islamitische etnische minderheid door de CCP – oa door het gebruik van interneringskampen, marteling en hersenspoeling – heeft aanzienlijke media-aandacht gekregen en in het Westen vrijwel unanieme verontwaardiging teweeggebracht. In sommige opzichten lijkt het ook te hebben geholpen de aandacht te vestigen op andere groepen die al lang door de CCP worden vervolgd, waaronder huischristenen, aanhangers van Falun Gong en pro-democratie-activisten.

Ricketts zei dat hij van mening is dat de betrekkingen met China holistisch moeten worden benaderd, waarbij niet alleen rekening moet worden gehouden met de handel, maar ook met de implicaties voor de nationale veiligheid en de mensenrechten.

Maar zelfs als men zich alleen op de handel zou richten, “waren ze in het algemeen geen consistente handelspartner,” zei hij.

“Het zal altijd afhankelijk zijn van wat hun politieke agenda zal zijn,” zei hij. “De Chinese markt is geen open markt. Het is geen vrije markt.”

Uiteindelijk concludeerde hij dat Nebraska zich moet losmaken van de afhankelijkheid van de Chinese markt.

“We wisten dat we moesten diversifiëren, weg van de markten die de CCP ging controleren,” zei hij.

Wat volgde was een reeks beslissingen om de invloed van de CCP in Nebraska te beperken.

Ricketts verplaatste het handelskantoor van de staat van Shanghai naar Duitsland. Hij drong er bij de Universiteit van Nebraska-Lincoln op aan zich te ontdoen van het door de CCP gecontroleerde Confucius Instituut, wat ook gebeurde. Hij verbood de staatsregering zaken te doen met aan de CCP gelieerde entiteiten. Ook verbood hij de Chinese social media-app TikTok op overheidsapparatuur.

Amerikaanse bedrijven moeten wel twee keer nadenken over zakendoen in China, suggereerde hij, gezien bijvoorbeeld de wet van de CCP dat alle gegevens die in het land zijn opgeslagen ter beschikking van het regime moeten worden gesteld.

“Het baart mij als Amerikaan grote zorgen dat zoveel bedrijven op Wall Street in China blijven investeren, want nogmaals, ze moeten weten dat alles wat ze daar doen niet meer van hen is,” zei hij.

Nebraska Gov. Pete Ricketts (2e R) met inwoners die ontsnapten aan de communistische onderdrukking (24 juni 2021). Ricketts riep juli uit tot Herdenkingsmaand voor Slachtoffers van het Communisme. (Petr Svab/The Epoch Times)

Bedrijven moeten een meer langetermijnstrategie aannemen, voegde hij eraan toe.

“Veel beursgenoteerde bedrijven worden van kwartaal tot kwartaal gedreven door winst. Daardoor zijn ze meer gericht op de korte termijn dan op de langere termijn,” zei hij.

“De Chinese regering is zeer langetermijngericht. Xi Jinping [de leider van de CCP], heeft gepland dat het regime in 2049 de wereldwijde supermacht zal zijn, en dat is een langetermijnplan. En wij hier in Amerika moeten meer op de lange termijn gaan denken. We moeten het groter plaatje zien.”

Nebraska blijft exporteren naar China, voor ongeveer een miljard dollar in 2019, voor een groot deel dankzij Trump’s “Phase One” handelsovereenkomst die China verplichtte Amerikaanse producten te kopen. Ricketts is echter niet van plan om nog meer handelsmissies te organiseren. In plaats daarvan zou hij graag meer export zien naar de opkomende Zuidoost-Aziatische landen en naar betrouwbare partners als Japan en Duitsland.

“We zouden hoe dan ook hebben willen diversifiëren,” zei hij. “En ik denk dat toen de president zijn handelsbesprekingen voerde, dat ons echt heeft geholpen om alle dingen te zien waar de CCP van ons profiteerde en dat het ons heeft geholpen om die stap te zetten om te proberen andere markten te vinden.”

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (29 juni 2021): From Dove to Hawk: Nebraska Governor Explains Lessons From Dealing With CCP

Europese politici dringen bij Carrie Lam aan op vrijlating journalisten na sluiting pro-democratisch dagblad

Een groep Europese wetgevers heeft er donderdag bij Hongkong Chief Executive Carrie Lam op aangedrongen journalisten vrij te laten die op grond van de draconische nationale veiligheidswet van Hongkong zijn gearresteerd, en de tegoeden vrij te geven van een prodemocratische krant die gedwongen werd haar deuren te sluiten.

Apple Daily, een van de weinige onafhankelijke media in Hongkong, moest woensdag tegen middernacht zijn activiteiten stopzetten nadat de politie de directieleden had gearresteerd en de tegoeden van de krant had bevroren.

De krant zei dat het besluit om te sluiten was gebaseerd op “overwegingen met betrekking tot de veiligheid van de werknemers en de mankracht”. De krant zei ook dat de bevriezing van de tegoeden ertoe had geleid dat er weinig geld was om de activiteiten voort te zetten.

De gedwongen sluiting van Apple Daily werd veroordeeld door de regeringen van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de EU, alsmede door een aantal Amerikaanse wetgevers.

In een brief aan Lam verklaarden 30 Europese wetgevers, waarvan de meesten lid zijn van het Europees Parlement, dat zij hun “bezorgdheid en veroordeling” willen uitspreken over de arrestatie van vijf journalisten en de inval in en het sluiten van Apple Daily.

Meer dan 500 politieagenten deden op 17 juni een inval in het hoofdkwartier van Apple Daily en arresteerden vijf directieleden op verdenking van samenspannen met buitenlanders om de nationale veiligheid in gevaar te brengen, een dubbelzinnige overtreding van de draconische nationale veiligheidswet die Peking vorig jaar heeft afgekondigd. Twee van de leidinggevenden werden de volgende dag in staat van beschuldiging gesteld.

De wetgevers zijn van mening dat deze arrestaties “een aanslag vormen op de persvrijheid en de reputatie van Hongkong als open internationale stad ondermijnen”, en “rechtstreeks in strijd zijn” met de basiswet van Hongkong.

“Het sluiten van de krant voor de vermeende ‘misdaad’ van ambtenaren ter verantwoording roepen, is de daad van een dictatoriale staat”, zo luidt de brief.

De wetgevers waarschuwden dat het behoud van de persvrijheid in Hongkong “van groot belang blijft” voor de EU en andere gelijkgestemde democratieën en dat de gedwongen sluiting van de pro-democratische krant “op internationale veroordeling zal stuiten en langdurige gevolgen zal hebben voor buitenlandse investeringen in de stad”.

Ze drongen er bij Lam op aan om de tegoeden van Apple Daily vrij te geven, de gearresteerde journalisten vrij te laten en de aanklachten tegen hen en Jimmy Lai, de eigenaar van de populaire tabloid die momenteel in de gevangenis zit en meerdere straffen uitzit voor zijn deelname aan meerdere pro-democratische demonstraties, te laten vallen.

Lam verdedigde dinsdag de inval in Apple Daily en beschuldigde Amerikaanse functionarissen ervan te proberen acties die de nationale veiligheid in gevaar brachten te “verfraaien”.

Op vandaag werden reeds meer dan 100 mensen gearresteerd op grond van de wet op de nationale veiligheid.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (24 juni 2021): European Lawmakers Urge Carrie Lam to Release Journalists After Pro-Democracy Paper Shuts Down