Thursday, 07 Jul 2022

Hongkong Politie arresteert 90-jarige kardinaal Joseph Zen op grond van nationale veiligheidswet

De politie van Hongkong heeft de 90-jarige kardinaal Joseph Zen gearresteerd, samen met vier andere pro-democratische figuren die banden zouden hebben met een fonds dat steun verleent aan demonstranten in Hongkong, aldus lokale media. De arrestaties werden verricht op grond van een draconische, door Beijing opgelegde nationale veiligheidswet die wordt gebruikt om dissidenten in de stad de kop in te drukken.

De politie-eenheid Nationale Veiligheid van Hongkong arresteerde op 11 mei Joseph Zen, voormalig hoofd van de katholieke kerk in Hongkong, zangeres en activiste Denise Ho, academicus Hui Po-keung, advocate Margaret Ng en voormalig wethoudster Cyd Ho, omdat zij zich schuldig zouden hebben gemaakt aan overtreding van een bepaling uit de Nationale Veiligheidswet inzake “samenspanning met buitenlandse strijdkrachten”.

De gearresteerden waren beheerders van het inmiddels opgeheven “612 Humanitarian Relief Fund”, dat in 2019 medische en humanitaire hulp verleende aan pro-democratische demonstranten in Hongkong. Het fonds werd in augustus 2021 ontbonden.

Zen is al lang een voorstander van religieuze en burgerlijke vrijheden in Hongkong en op het vasteland van China en heeft zich uitgesproken tegen het groeiende autoritarisme van het communistische regime, waaronder een door Beijing opgelegde Nationale Veiligheidswet en de vervolging van sommige rooms-katholieken in China.

Hui werd volgens berichten in de media op 10 mei op het vliegveld gearresteerd, terwijl Cyd Ho al in de gevangenis zat voor een andere zaak.

“Wij veroordelen de arrestaties van deze activisten, wier vermeende misdaad het was in 2019 juridische hulp voor pro-democratie demonstranten te financieren”, zei Benedict Rogers, CEO van belangenbehartigingsgroep Hong Kong Watch. “De arrestaties van vandaag laten er geen twijfel over bestaan dat Beijing van plan is om zijn hardhandig optreden tegen fundamentele rechten en vrijheden in Hongkong te intensiveren.

“We dringen er bij de internationale gemeenschap op aan om een licht te laten schijnen op deze brutale hardhandige aanpak en op te roepen tot de onmiddellijke vrijlating van deze activisten.”

De Chinese Communistische Partij (CCP) heeft de Nationale Veiligheidswet in juni 2020 in Hongkong ingevoerd en gebruikt om dissidente stemmen de kop in te drukken door iedereen te straffen die zich volgens Beijing heeft schuldig gemaakt aan terrorisme, subversie, samenspanning met buitenlandse strijdkrachten en afscheiding. Op deze overtredingen staat een maximale gevangenisstraf van levenslang. Meer dan 100 personen die zich inzetten voor de democratie zijn op grond van deze wet gearresteerd of in staat van beschuldiging gesteld.

De wet is internationaal veroordeeld en wordt volgens westerse regeringen gebruikt om afwijkende meningen het zwijgen op te leggen, de vrijheid van meningsuiting in te perken en de relatieve autonomie van Hongkong uit te hollen.

De arrestatie komt enkele dagen nadat de nieuwe leider van Hongkong, John Lee, een voormalig veiligheidschef, aan de macht is gekomen. Lee was de enige kandidaat voor de ‘verkiezing’ van regeringsleider van Hongkong in 2022, zonder tegenkandidaat in het door Beijing gecontroleerde selectieproces.

De Amerikaanse coördinator voor de Indo-Pacific, Kurt Campbell, zei dat de Verenigde Staten bezorgd waren over de repressie in Hongkong, ook in religieuze kringen en de academische wereld.

“Het enige wat ik u kan vertellen is dat ik denk dat we in toenemende mate verontrust zijn over stappen in Hongkong om het maatschappelijk middenveld onder druk te zetten en te elimineren,” vertelde Campbell op een online evenement in Washington toen hem gevraagd werd naar de arrestaties.

Hui, een universitair docent culturele studies aan de Lingnan Universiteit, had ooit lesgegeven aan de verbannen democratie-activist Nathan Law.

“Als je iemand wilt straffen, kun je altijd een excuus vinden,” schreef Law op zijn Facebook-pagina in reactie op de arrestatie van Hui.

Reuters werkte mee aan dit artikel.

Van NTD News

Gepubliceerd door The Epoch Times (11 mei 2022): Hong Kong Police Arrest 90-Year-Old Cardinal Joseph Zen Under National Security Law

Genoeg frauduleuze stemmen geïdentificeerd om verkiezingsuitslag 2020 te veranderen: Dinesh D’Souza

Een analyse van mobiele telefoon gegevens uitgevoerd door een groep die onderzoek doet naar verkiezingen toont aan dat duizenden frauduleuze stembiljetten werden gedeponeerd in mail-in drop boxes tijdens de 2020 verkiezingen, een hoeveelheid voldoende om de uitkomst van de verkiezingen te veranderen, volgens Dinesh D’Souza, regisseur en schrijver van de documentaire ‘2000 Mules‘.

Veel mensen, waaronder D’Souza, waren verbijsterd over de vele anomalieën die zich voordeden tijdens de 2020-verkiezingen, vooral door het plotselinge stoppen van het tellen van de stemmen op de verkiezingsavond, gevolgd door een opmerkelijke ommekeer de volgende ochtend, zei de filmmaker.

Hij was echter terughoudend om welke veronderstelling van fraude dan ook te accepteren, denkend dat “een anomalie een onwaarschijnlijke gebeurtenis is.” Hij was van mening dat “het mogelijk was dat Trump de verkiezingen in de ‘graadmeter districten’ had gewonnen, maar toch op de één of andere manier de verkiezingen had verloren. Misschien had hij gewonnen bij arbeiders en Hispanic kiezers, maar misschien verloor hij meer kiezers uit de voorsteden.”

“Ik kon mij scenario’s voorstellen waarbij het mogelijk was dat Trump had verloren. Het was voor mij niet duidelijk dat Trump had gewonnen,” zei D’Souza op EpochTV’s ‘Crossroads‘.

Toen D’Souza, filmmaker, auteur en dagelijks podcaster, op de informatie stuitte die verzameld was door een organisatie die onderzoek doet naar verkiezingen, genaamd True the Vote, wekte dat zijn interesse. De groep kwam met een volledig ingenieuze en nieuwe manier om fraude op te sporen en te documenteren, zei hij.

True the Vote heeft de grootste opslag van verkiezingsgegevens in de wereld, zei hij, opmerkend dat de organisatie 10 miljard pings van mobiele telefoongegevens in vijf swing states heeft gekocht – pings die zich hebben voorgedaan tijdens de cruciale dagen in de aanloop naar de verkiezingen, van 1 oktober 2020, tot en met de verkiezingsdag.

“[De pings] waren geconcentreerd in slechts vijf gebieden, het grotere Atlanta gebied van Georgia, het gebied van Phoenix, Maricopa County, Detroit, Milwaukee, en het grotere gebied van Philadelphia,” zei D’Souza. “Dit zijn de vijf gebieden waar de verkiezing werd beslist.”

Gregg Phillips (C) van de OPSEC Group deed het geospatiale onderzoek naar de handel in stembiljetten dat te zien is in Dinesh D’Souza’s documentaire “2000 Mules” die volgende week uitkomt. (Screenshot/2000 Mules)

True the Vote gebruikte vervolgens een soort zoekalgoritme om de gegevens te ontginnen op zoek naar ‘muilezels’, aldus de filmmaker. De FBI en CIA gebruiken geo-tracking op dezelfde manier in hun onderzoeken, zei hij.

“De term muilezel wordt nu algemeen gebruikt in de drugshandel en de sekshandel. De muilezel is de tussenpersoon, de persoon die het transport verzorgt,” schreef D’Souza voor The Epoch Times.

True the Vote leende deze term en gebruikte die voor de betaalde professionele ‘operatoren’ die zich bezighielden met het afleveren van illegale stemmen en die naar 10 of meer post-in drop boxen gingen, zei hij.

De reden waarom muilezels naar ten minste 10 drop boxen gingen was om de verdenking van verkiezingsmedewerkers te verminderen die elke dag drop boxen openen en het aantal gedeponeerde stembiljetten documenteren, zei de filmmaker. Als zij ontdekten dat een stembus veel meer stemmen bevatte dan het gemiddelde aantal stemmen dat daar of in andere stembussen in het gebied werd gedeponeerd, zou dat argwaan wekken, merkte hij op.

Daarom worden “de muilezels geïnstrueerd om … [de stemmen] te verspreiden,” zei D’Souza.

Om mogelijke fouten te elimineren gebruikte het onderzoek een regel waarbij alleen diegenen die ten minste 10 drop boxes bezochten werden gevolgd.

“Het is mogelijk dat iemand naar een drop box ging en dat hij moest stoppen om zijn schoenveter te strikken bij de volgende drop box.”

De onderzoekers legden de lat vrij hoog, volgens D’Souza.

Waar illegale stembiljetten vandaan komen

Een screenshot van Dinesh D’Souza’s “2000 Mules” documentaire die op 2 mei 2022 uitkomt. (Screenshot/2000 Mules)

Om erachter te komen waar de muilezels de stemmen vandaan haalden, onderzochten de onderzoekers de connectie tussen linkse activistische organisaties die diep verankerd waren in deze stedelijke gebieden waar de muilezels opereerden, aldus D’Souza.

De aangekochte geo-tracking gegevens toonden aan dat muilezels eerst stopten bij de linkse organisaties, een stapel of een zak met stemmen ophaalden, en zoals een postbode, een route aflegden om de stemmen af te leveren, zei hij. De leveringen vonden vaak plaats in het midden van de nacht, tussen 1 en 3 uur ‘s nachts.

Om hun bevindingen te verifiëren, heeft True The Vote officiële bewakingsvideo’s verkregen van de staten zelf, zei D’Souza.

Hij merkte op dat de muilezels op de video’s meestal kappen op hun hoofd hadden, om zich heen keken om er zeker van te zijn dat ze niet werden geobserveerd, en vervolgens naar de drop boxen renden. Sommigen van hen droegen handschoenen om geen vingerafdrukken achter te laten.

Muilezels maken vaak foto’s van hun handen terwijl ze het stembiljet in de drop box stoppen, aldus D’Souza.

“Ze moeten bewijzen dat ze daar waren en dat ze de frauduleuze stemmen hebben afgeleverd,” zei hij. “Dat is hoe ze betaald worden, blijkbaar. Dus dit alles staat op [bewakings ] video.”

D’Souza hoopt dat het tonen van deze zaken in een film “verwachtingen stelt aan de rechtshandhavers omdat zij degenen zijn die vervolgens moeten handelen.”

De documentaire presenteert zeer nauwgezette wiskunde om de impact van de activiteiten van de muilezels op de verkiezingen van 2020 te beoordelen. Maar zelfs een ruwe berekening op basis van de aanname dat “2.000 muilezels stopten bij een gemiddelde van 40 of zo dropboxen, en gemiddeld vijf stembiljetten per box dropten” laat zien dat er minimaal 400.000 illegale stemmen zijn toegevoegd, volgens D’Souza. In Pennsylvania dropten naar schatting 1100 muilezels elk stembiljetten in bijna 50 drop boxen, zegt hij.

In alle vijf de swing states die geanalyseerd werden door True The Vote, varieerde Joe Biden’s winnende marge van een kleine marge in Georgia (ongeveer 12.000 stemmen), Arizona (ongeveer 11.000 stemmen), en Wisconsin (ongeveer 21.000 stemmen) tot een grote marge in Pennsylvania (ongeveer 82.000 stemmen) en Michigan (ongeveer 155.000 stemmen), volgens Reuters. Als de frauduleuze stemmen die door muilezels zijn uitgebracht van de kolom van Biden in deze staten waren afgetrokken, zou Donald Trump ze hebben gewonnen, aldus D’Souza.

Maar de stembiljetten die door muilezels zijn gedropt, kunnen niet gemakkelijk in verband worden gebracht met de namen van de kiezers, omdat er geen naam op het stembiljet staat, en de envelop met de naam en het adres van de kiezer wordt losgemaakt van het stembiljet tijdens het telproces, zei hij. Deze twee stukken kunnen nooit worden herenigd, dus er is geen manier om frauduleuze stembiljetten te identificeren.

Daarom probeerden de onderzoekers het verband vast te stellen tussen muilezels en “linkse organisaties,” zei de filmmaker. Een van de bevindingen was dat een aantal van de muilezels aanhangers waren van Antifa of BLM.

Om de connectie van de muilezels met Antifa of BLM te bepalen, analyseerden de onderzoekers geo-tracking gegevens met betrekking tot gewelddadige rellen in Atlanta die toevallig plaatsvonden binnen hetzelfde tijdsbestek en probeerden ze de mobiele telefoons van muilezels te matchen met de mobiele telefoons van deelnemers aan de rellen, aldus D’Souza.

Hij merkte ook op dat verkiezingsfraude weliswaar teruggaat tot de 19e eeuw, maar dat de nieuwe verkiezingsregels die werden opgelegd vanwege de COVID-19 pandemie gunstige voorwaarden voor fraude creëerden.

Stembiljetten oogsten versus handel in stembiljetten

Verkiezingsmedewerkers tellen stembiljetten in Philadelphia op 4 november 2020. (Spencer Platt/Getty Images)

Er is een verschil tussen het oogsten van stembiljetten, wat in sommige staten in verschillende mate is toegestaan, en het verhandelen van stembiljetten, wat in geen enkele staat is toegestaan, aldus de filmmaker.

In de swing states die door True the Vote zijn geanalyseerd, zijn de wetten voor het oogsten van stembiljetten meer restrictief.

“In Georgia, bijvoorbeeld, mag je je stembiljet alleen aan een familielid geven, of als je in een gesloten inrichting zit aan je verzorger,” zei D’Souza. “In geen enkele staat is het legaal om iemand te betalen, laat staan een muilezel, om een stem af te leveren … want als er geld in het proces komt, heb je het proces vervuild; je hebt de kwestie van omkoping geïntroduceerd.”

Als muilezels worden betaald om stembiljetten af te leveren, worden die stemmen frauduleus en illegaal, en mogen ze niet worden geteld, zei hij.

De betrokkenheid van geld bij de activiteiten van muilezels is bevestigd door klokkenluiders en is onthuld door een muilezel die in de documentaire is geïnterviewd, zei de filmmaker.

Muilezels namen vaak foto’s van hun handen terwijl ze een stembiljet in de bus lieten vallen, wat kan worden beschouwd als bewijs dat ze hun werk hebben gedaan waarvoor ze betaald worden, merkte hij op, maar het is geen selfie die zegt “Ik heb gestemd”.

De organisaties die ezels inhuren zijn vaak niet-gouvernementele organisaties met een non-profit status, zei D’Souza.

“[Nonprofits] zijn bij wet verboden om zich bezig te houden met openlijke verkiezingsactiviteiten,” zei hij.

Hoewel deze organisaties niet genoemd worden in de film, hebben de filmmakers gezegd dat ze zullen meewerken met elk gerechterlijk onderzoek.

“Zonder vrije en eerlijke verkiezingen zijn we geen democratie, maar in feite een crimineel kartel dat zich voordoet als democratie,” zei D’Souza.

Hij hoopt dat zijn documentaire kijkers zal aanmoedigen om na te denken over het bewijs dat hij presenteert.

“Dit is geen film waarin je geschreeuw of aandringen zult horen,” zei D’Souza. “Er is een brede waaier van mensen die een brede waaier van standpunten uiten, maar het stelt je in staat om voor jezelf te kijken en voor jezelf te denken.

“Ik breng deze informatie naar buiten omdat ik wil dat het Amerikaanse volk de jury is.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (08 mei 2022): Enough Fraudulent Votes Identified to Change 2020 Election Outcome: Dinesh D’Souza

“Crimineel, onmenselijk en onethisch”: EU neemt resolutie aan waarin gedwongen orgaanoogst door Chinees regime wordt veroordeeld

Het Europees Parlement heeft een resolutie aangenomen waarin het zijn “ernstige bezorgdheid” uitspreekt over de aanhoudende gedwongen orgaanroof door het Chinese regime, en de lidstaten oproept dit misbruik publiekelijk te veroordelen.

“Het Parlement spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over berichten dat in China aanhoudend, systematisch, onmenselijk en door de staat toegestaan, organen worden geoogst bij gevangenen, en meer in het bijzonder bij Falun Gong-aanhangers,” aldus een verklaring van 5 mei naar aanleiding van de goedkeuring van de tekst.

De leden van het Parlement “zijn van mening dat de praktijk van het oogsten van organen van levende ter dood veroordeelde gevangenen en gewetensgevangenen in China kan neerkomen op misdaden tegen de menselijkheid”, staat er te lezen.

In 2019 heeft een onafhankelijk panel, het China-tribunaal genaamd, vastgesteld dat het Chinese regime jarenlang op grote schaal gewetensgevangenen heeft gedood voor hun organen voor transplantatie, een praktijk die nog steeds voortduurt. Het concludeerde dat dergelijke acties neerkwamen op misdaden tegen de menselijkheid en dat de belangrijkste slachtoffers gedetineerde Falun Gong-beoefenaars waren.

Falun Gong is een spirituele praktijk die bestaat uit meditatieve oefeningen en morele leringen gebaseerd op de beginselen van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. In 1999 werden de aanhangers het doelwit van een grootscheepse vervolgingscampagne door Beijing, nadat de enorme populariteit van de praktijk werd gezien als een bedreiging voor de autoritaire controle van het communistische regime over de samenleving. Miljoenen gedetineerde Falun Gong-aanhangers in het hele land werden in wezen veranderd in een grote onvrijwillige orgaanbank voor het hongerige orgaantransplantatiesysteem van het Chinese regime.

Falun Gong beoefenaars nemen deel aan een parade in Flushing (New York) op 23 april 2022 ter herdenking van de 23e verjaardag van de 25 april vreedzame demonstratie van 10.000 Falun Gong beoefenaars in Beijing. (Chung I Ho/The Epoch Times)

Sinds de berichten over gedwongen orgaanroof midden jaren 2000 voor het eerst de ronde deden, heeft het Chinese regime de beschuldigingen herhaaldelijk ontkend, maar ook geweigerd externe personen toegang te verlenen tot medische en detentiefaciliteiten om zijn beweringen te verifiëren.

De EU-resolutie merkt op dat het regime heeft geweigerd voor het China-tribunaal te getuigen.

In de resolutie wordt voorts het ontbreken van onafhankelijk toezicht op de vraag of gedetineerden toestemming hebben gegeven voor orgaandonatie aan de kaak gesteld, en het stilzwijgen van de Chinese autoriteiten over berichten die erop wijzen dat wordt verhinderd dat families de lichamen opeisen van dierbaren die in detentie zijn overleden.

De resolutie van vier bladzijden, die op 5 mei bij handopsteken werd aangenomen, was de eerste publieke verklaring van de Europese Unie over deze kwestie sinds 2013, toen het Europees Parlement voor het eerst Beijing erop wees dat de praktijk van gedwongen orgaanoogst onaanvaardbaar was.

Volgens de resolutie moeten de EU en haar lidstaten niet alleen dit misbruik publiekelijk veroordelen, maar moeten zij de kwestie van het wegnemen van organen “in elke mensenrechtendialoog” aan de orde stellen, de kwestie in gesprekken met partners aan de orde stellen en de nodige maatregelen nemen om te voorkomen dat hun burgers deelnemen aan het transplantatietoerisme naar China. De betrokken instellingen zouden hun samenwerking met Chinese collega’s op het gebied van transplantatiegeneeskunde, onderzoek en opleiding moeten heroverwegen.

Mensenrechten ’niet optioneel’

De goedkeuring van de resolutie kwam drie dagen voor de geplande reis van Michelle Bachelet, de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN, naar China, en het Europees Parlement drong er in de resolutie bij het mensenrechtenorgaan op aan om de kwestie tijdens het bezoek te onderzoeken.

Josep Borrell, de EU-topambtenaar voor het buitenlands beleid, had een dag eerder tijdens een parlementair debat op de kwestie gewezen en gezegd dat de 27 leden van het blok “de criminele, onmenselijke en onethische praktijk van gedwongen orgaanoogst ten strengste veroordelen”.

“Eerbiediging van de mensenrechten is niet optioneel, maar wel een vereiste op alle gebieden, ook op het uitdagende medische en ethische gebied van orgaandonatie en -transplantatie,” zei hij in de opmerkingen die Jutta Urpilainen, commissaris voor internationale partnerschappen, namens hem heeft gemaakt.

Josep Borrell Fontelles, hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en vicevoorzitter van de Europese Commissie, belast met een sterker Europa in de wereld

In een medische studie die in april is gepubliceerd in het American Journal of Transplantation zijn tientallen Chinese publicaties geïdentificeerd waarbij artsen harten en longen uit mensen haalden voor transplantatie zonder het standaardprotocol te volgen om hersendood vast te stellen. Dit betekende in feite dat patiënten werden gedood voor hun organen en dat de honderden betrokken medische beroepsbeoefenaren optraden als “beulen” voor de staat, aldus de auteurs.

Borrell’s toespraak werd toegejuicht door U.S. Rep. Gus Bilirakis (R-Fla.), die optreedt als co-voorzitter van de International Religious Freedom Congressional Caucus.

“China’s afschuwelijke staat van dienst op het gebied van de mensenrechten, waaronder de onmenselijke praktijk van het roven van organen bij etnische en religieuze minderheden, zal niet langer onder het tapijt worden geveegd,” zei hij tegen The Epoch Times. “Het is van het grootste belang dat de Verenigde Staten en haar bondgenoten een sterk en onwrikbaar signaal afgeven ter verdediging van de fundamentele mensenrechten en de bescherming van alle mensen.

Anderen geloven dat het probleem ook met deze maatregel nog lang niet is opgelost.

Torsten Trey, uitvoerend directeur van de medisch-ethische belangengroep Doctors Against Forced Organ Harvesting, wees op het langdurige stilzwijgen van de internationale gemeenschap over deze kwestie.

“Drie jaar zijn verstreken sinds het China-tribunaal concludeerde dat China mensen doodt voor hun organen. Meer dan twee decennia lang heeft China Falun Gong beoefenaars vervolgd en waarschijnlijk meer dan een miljoen van hen gedood, waarschijnlijk meer dan [de dodelijke slachtoffers] in Oekraïne tot op heden,” vertelde hij aan The Epoch Times.

Vergeleken met de reactie van de wereld op de oorlog in Oekraïne, was de resolutie “een zwakke oproep aan een communistisch regime dat Rusland steunt in zijn agressie,” zei hij.

“We hebben maatregelen tegen China nodig, geen oproepen. China heeft deze oproepen twee decennia lang gehoord en heeft ze genegeerd,” zei hij.

“Op dit moment wordt Europa uitgedaagd door de CCP: zal Europa fundamentele mensenrechten en waarden tot een niet-onderhandelbare voorwaarde voor partnerschap maken, of de gruwelijke praktijk van gedwongen orgaanoogst bij levende Falun Gong-aanhangers in China negeren?”

Gepubliceerd door The Epoch Times (05 mei 2022): ‘Criminal, Inhumane and Unethical’: EU Passes Resolution Condemning Chinese Regime’s Forced Organ Harvesting

De lange arm van Peking richt zich op Shen Yun-artiesten in Upstate New York

CUDDEBACKVILLE, N.Y. – Dansers en musici die het communistische China zijn ontvlucht en een basis hebben gevonden in de sereniteit van het platteland van Upstate New York, zijn nu het doelwit van overzeese operaties door Peking, evenals van een Amerikaans staatsburger die nauwe banden heeft met China.

Een onderzoek door The Epoch Times, waarbij duizenden bladzijden aan documenten, interne documenten van de Chinese Communistische Partij (CCP) en meer dan twaalf interviews werden bestudeerd, bracht een anderhalf decennium durende campagne van de CCP op Amerikaans grondgebied aan het licht.

Het doelwit van de operatie van de CCP is Shen Yun Performing Arts, het podiumkunstengezelschap dat bekend staat om haar uitvoeringen van wereldklasse van klassieke Chinese dans en muziek. Waarom de groep het doelwit is, blijkt uit haar slogan van dit jaar: “Het China van vóór het communisme.”

De systematische campagne van intimidatie, propaganda en mogelijke sabotage was gericht tegen de leden van de groep, tegen optredens en tegen campussen.

Intussen heeft het onderzoek van The Epoch Times uitgewezen dat een staatsburger van de V.S., die zich buitengewoon actief heeft verzet tegen de uitbreiding van de groep, nauwe banden heeft met China.

“Gisteren stond ik nog op het podium van een prestigieuze zaal onder een daverend applaus, en hier bij ons thuis word ik bespioneerd, lastiggevallen en leef ik in een omgeving waar vijandige mensen flagrante leugens over ons formuleren en verspreiden”, zei Steven Wang, een eerste solist bij Shen Yun. “En om te weten dat de CCP achter dit alles zit… om ons dit aan te doen op Amerikaans grondgebied, is beangstigend.”

Veel van de artiesten van Shen Yun hebben uit de eerste hand religieuze vervolging ervaren onder het communistische bewind in China. Velen van hen beoefenen Falun Gong, een oude Chinese spirituele praktijk die bestaat uit langzaam bewegende oefeningen en spirituele zelfverbetering gebaseerd op waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.

De CCP heeft Falun Gong in 1999 voor vernietiging bestempeld nadat uit regeringsonderzoek was gebleken dat naar schatting 70 tot 100 miljoen mensen het beoefenden – een cijfer dat destijds hoger lag dan het aantal leden van de Partij. Volgens mensenrechtenactivisten zijn miljoenen volgelingen van de Falun Gong ten onrechte gearresteerd, ontvoerd, gemarteld en gedood door het regime.

Wang’s vader is één van hen. Hij werd in China gevangen gezet wegens het beoefenen van Falun Gong en tot op de rand van de dood gemarteld; hij stierf kort na zijn vrijlating.

Een campagne van intimidatie

De CCP ziet Shen Yun “als zeer gevaarlijk,” vanwege haar inspanningen om de traditionele Chinese cultuur te doen herleven en uit te beelden, zei Trevor Loudon, een expert op het gebied van communistische infiltratie in het Westen. “Zij [de CCP] willen zeggen dat de Chinese cultuur socialistisch is”, voegde hij eraan toe.

Volgens Loudon zou men verwachten dat de CCP met alle macht achter Shen Yun aan zou gaan en inderdaad heeft het dansgezelschap meerdere vormen van inmenging moeten overwinnen – sommige voor de hand liggend en sommige ronduit gevaarlijk.

Shen Yun Performing Arts in The David H. Koch Theater in Lincoln Center in New York op 13 maart 2022. (Larry Dye/The Epoch Times)

Theaters hebben dreigbrieven ontvangen van Chinese ambassades en consulaten, die hen waarschuwen geen Shen Yun voorstellingen te geven omdat ze anders het Chinese regime tegen zich in het harnas jagen. Ambtenaren hebben soortgelijke brieven ontvangen, waarin er bij hen op wordt aangedrongen om de voorstellingen niet bij te wonen. In 2009 klapte een band van een Shen Yun bus die tientallen dansers vervoerde van Phoenix, Arizona, naar hun volgende bestemming in Californië. Toen de chauffeur de bus binnenbracht voor onderhoud, vertelden de monteurs hem dat de klapband ongebruikelijke markeringen op de band had. Blijkbaar had iemand een boor gebruikt om een gat halverwege het rubber te maken – niet genoeg om de band leeg te laten lopen, maar genoeg om hem te laten klappen als hij eenmaal op de weg was.

Enkele maanden later werden op één van de bussen van het gezelschap twee sneden in een band ontdekt, ook weer slechts halverwege, beide duidelijk gemaakt met een mes. Een paar dagen later klapte een band van een andere bus terwijl hij op weg was van Memphis naar Little Rock op de I-40 West. Bij dezelfde bus werden twee dagen later weer sneden in een van de banden gevonden.

In één geval goot iemand zelfs bijtende chemicaliën over de rem- en gaspedaalkabels van een promotiebusje van Shen Yun. Het gezelschap moest uiteindelijk 24 uur per dag beveiliging voor de voertuigen regelen.

Zelfs basisinformatie, zoals de identiteit van het personeel, is door het regime uitgebuit. De ouders van een Shen Yun presentator kregen bijna elk weekend bezoek van de autoriteiten in China. De echtgenoot van één van de instrumentale solisten van het gezelschap werd in China gevangen gezet.

In augustus 2013 werd ingebroken in het huis van een Shen Yun choreograaf, Chen Yung-chia. “De inbrekers leken professionals te zijn, want ze lieten geen vingerafdrukken achter”, zei Chen destijds in een verklaring. Waardevolle spullen, zoals contant geld, gouden sieraden en dure horloges werden niet meegenomen. Wat wel ontbrak waren vier laptop computers en een DVD speler. “De indringers hadden een motief [anders dan een gewone overval]”, zei Chen. “Ze kwamen hier met de gedachte dat ze gevoelige informatie over Shen Yun konden verzamelen.”

Het belangrijkste doel voor Peking waren echter de trainingsfaciliteiten van het gezelschap in het noorden van New York. Deze locatie, die de naam Dragon Springs draagt, herbergt een tempel in Tang Dynastie-stijl en de campus van Shen Yun Performing Arts. Op basis van ingewijde informatie beschouwt de CCP de locatie als een “hoofdkwartier” voor de inspanningen van Falun Gong beoefenaars om de vervolging in China tegen te gaan.

“Val de overzeese Falun Gong hoofdkwartieren en basissen systematisch en strategisch aan”, staat in een document met richtlijnen van de CCP dat The Epoch Times in handen kreeg.

De campus, die het toptalent in klassieke Chinese dans in de wereld heeft voortgebracht, herbergt niet alleen de trainings- en repetitieruimtes van het gezelschap, maar ook twee scholen, Fei Tian Academy of the Arts en Fei Tian College, die toekomstig talent voor het gezelschap helpen opleiden.

Hoewel de veiligheidsmaatregelen in de loop der jaren zijn verbeterd, is de campus herhaaldelijk geconfronteerd met incidenten van intimidatie, huisvredebreuk en vandalisme.

Bij één incident knipte iemand een gat in de omheining groot genoeg voor een persoon om door te kruipen. In een ander incident heeft iemand een beveiligingscamera vernield. Een keer kwam iemand op het terrein, drong het kastje van een van de beveiligingscamera’s binnen en sneed de draden door. De incidenten werden gemeld aan de autoriteiten, maar het lijkt erop dat de daders nog niet zijn gevonden.

Een medewerker kreeg spijkers en zelfs dode dieren op de oprit van zijn huis vlakbij de campus gegooid.

In de beginjaren verschenen Chinese consulaire medewerkers ten minste eenmaal in een auto met een diplomatiek kentekenplaat, glipten het terrein op en haastten zich weg toen zij door het personeel werden ontdekt.

De laatste tijd is het personeel een nieuwe en meer geraffineerde vorm van intimidatie gaan vermoeden.

Een onverwacht bezoek

In november 2018 diende Dragon Springs, waar de Shen Yun-campus is gevestigd, een concept van een milieueffectverklaring (DEIS) in, een belangrijk document dat nodig is voor verdere uitbreiding van de locatie.

Op 14 november 2018 hield de stad Deerpark, New York, een openbare hoorzitting over één van de kleine projecten die gepland zijn voor de locatie, de bouw van een grotere oprit om gemakkelijker toegang te bieden voor bussen. Zoals gebruikelijk is in de stad, spraken verschillende inwoners voor en tegen het project. Er waren die avond echter een paar onverwachte gasten.

De 39 jarige Alex Scilla, een Amerikaan die op dat moment al 15 jaar in Tianjin, China, woonde, stond op en zei dat hij “bezorgd” was over de “veiligheid” van de oprit, zo blijkt uit de notulen van de bestuursvergadering (pdf).

Het is niet duidelijk wat Scilla ertoe bewoog om op die vrieskoude avond plotseling de urenlange rit te maken vanuit zijn tweede huis – een klein appartement in New Paltz, New York – enkel om een zin uit te spreken tegen een oprit. The Epoch Times heeft Scilla meerdere malen benaderd met vragen over zijn activiteiten. Hij antwoordde op geen enkele vraag en liet in plaats daarvan zijn advocaat een dreigmail sturen.

De andere onverwachte gast was Steven Schneider, civiel- en forensisch ingenieur uit Long Island. Hij zei dat hij documenten had opgevraagd in het kader van de New York Freedom of Information Law, een verkeersonderzoek voor de campus had bekeken en een bezoek ter plaatse had gebracht, zo blijkt uit de notulen van de vergadering.

Hij zei dat het project zou leiden tot “veel verkeer op een toch al gevaarlijke weg” en dat het verkeersonderzoek geen rekening hield met ongevallen rond de oprit.

Het bleek dat Schneider werkte aan een bredere evaluatie van de DEIS van de campus. Twee rapporten van Schneider’s bedrijf zouden verschijnen op de website van een non-profitorganisatie die Scilla later oprichtte. Blijkbaar heeft de firma minstens een half jaar aan het project gewerkt. Er werd niet vermeld wie voor het werk betaalde.

Neversink River in Cuddebackville, N.Y. (Vanessa Rios/The Epoch Times)

“Ik kan me de namen echt niet herinneren”, vertelde Schneider aan The Epoch Times toen hem gevraagd werd of Scilla bij het project betrokken was. Hij zei dat het iets was dat hij jaren geleden had gedaan en waar hij sindsdien niets meer mee te maken had gehad.

Schneider was slechts de eerste in een rij van milieu-adviseurs en advocaten die in Scilla’s kielzog kwamen, in wat een onderdeel lijkt te zijn van zijn strijd tegen de campus van Shen Yun.

Tot op de dag van vandaag onderhoudt Scilla banden met China, onder meer met een bedrijf in Tianjin.

Tianjin heeft een bijzondere betekenis in de propagandamachine van de CCP. Verschillende partij-insiders vertelden The Epoch Times eerder dat in de stad de basis is gevestigd van het internetcensuurapparaat van het regime. De stad is ook de thuisbasis van het Politiek en Juridisch Comité van Tianjin (PLAC), waarvan insiders The Epoch Times eerder vertelden dat het in verband wordt gebracht met het organiseren van pro-CCP en anti-Falun Gong protesten in New York.

De PLAC beheersen op verschillende niveaus het kolossale veiligheidsapparaat van China, dat grotendeels verantwoordelijk is voor de handhaving van de politieke en religieuze vervolgingscampagnes van het regime.

Scilla’s banden met China

De achtergrond van Scilla wordt gedetailleerd beschreven op zijn LinkedIn-profiel en in een biografie op de website van de Amerikaanse Kamer van Koophandel in China (AmCham China).

Volgens zijn biografie uit 2018 heeft hij 15 jaar in Tianjin, China, gewoond. Er is geen online vermelding van Scilla’s activiteiten in China gedurende de eerste zeven jaar. Als hij een bron van inkomsten had, heeft hij die nooit vermeld. Uit gegevens van de staat New York blijkt dat hij in 2006 trouwde met een Chinese, Lei Zhang.

Scilla’s eerste baan in China, zoals vermeld op zijn LinkedIn-profiel, begon in 2011: “Algemeen manager van Tianjin Zhongyi Steel Corp, een toonaangevende leverancier van commerciële/industriële recycling, gevestigd in de Tianjin Free Trade Zone, … een volledig gelicentieerde, geaccrediteerde inzamelaar en verwerker van alle soorten gangbare gerecyclede materialen, met een sterke focus op ferro en non-ferro metalen en kunststoffen.”

Toch heeft dit zogenaamd “toonaangevende” recyclingbedrijf vrijwel geen online voetafdruk en is het niet te vinden in openbaar toegankelijke overheidsdatabanken in China, die gegevens zouden bevatten over vergunningen voor een recyclingbedrijf.

Rond 2014 richtte Scilla samen met landbouwondernemer Daniel D’urso een milieucommissie op bij AmCham’s afdeling Tianjin. Het comité hield vooral evenementen, zoals schooltentoonstellingen met kunst gemaakt door kinderen waarbij ze gebruik maakten van recyclebare materialen die ze tijdens vuilnisophaalacties hadden gevonden.

Eind 2014 werd Scilla verkozen tot lid van het uitvoerend comité van de Tianjin AmCham, met acht kandidaten die streden om zes zetels.

Zijn aanwezigheid in november 2018 bij de hoorzitting in Deerpark lijkt zijn eerste uitstapje te zijn naar belangenbehartiging van welke aard dan ook op Amerikaanse bodem.

In januari 2019 heeft Scilla op zijn adres in New Paltz een non-profitorganisatie geregistreerd – het Mid-New York Environmental and Sustainability Promotion Committee Limited, ofwel NYenvironcom.

In februari 2019 registreerde Scilla een bedrijf in China genaamd Tianjin Zhongyi Xianfeng Environmental Consulting Service, dat hij vervolgens brandmerkte als Frontier Environ. Het startkapitaal van het bedrijf bedroeg ruim 120.000 dollar. Lei Zhang fungeert als haar toezichthouder, zo blijkt uit Chinese officiële documenten.

Er zijn geen aanwijzingen dat het bedrijf zaken heeft gedaan en de website beschrijft slechts vaag het soort diensten dat het zou leveren. Op de website van de non-profitorganisatie staat het bedrijf van Scilla als partner.

Scilla’s activiteiten met het AmCham China comité werden opgeschort met het uitbreken van de COVID-19 pandemie. Hij werd niet herkozen in de raad van bestuur van Tianjin in 2020 en staat niet langer te boek als lid van de milieucommissie, die werd omgedoopt tot Manufacturing and Sustainability Forum.

Als Scilla inderdaad naar het noorden verhuisde om een leven als milieuactivist te leiden, zou er geen tekort aan mogelijkheden zijn geweest in zijn nieuwe woonplaats New Paltz. De kleine, sterk progressieve universiteitsstad ligt pal aan de Wallkill River, met de Hudson River in het oosten en de Catskill mountains in het noordwesten – de plaats waar de reservoirs liggen die New York City van drinkwater voorzien. Maar Scilla’s non-profitorganisatie lijkt niet echt geïnteresseerd te zijn in zijn eigen achtertuin. In de stadsdocumenten, met inbegrip van de notulen van de openbare discussie over ontwikkelingsprojecten, wordt Scilla of zijn organisatie niet vermeld.

Op basis van haar website is bijna alle belangenbehartiging van de groep gericht op de Shen Yun campus en een paar andere vastgoedprojecten die verband houden met de Chinese expatgemeenschap in Deerpark, die in één van de documenten op de site “satelliet ontwikkelingen” van de campus worden genoemd.

Waar komt de financiering vandaan?

De groep van Scilla zegt op haar Guidestar-pagina dat ze in 2021 meer dan $41.000 heeft binnengehaald en ongeveer hetzelfde bedrag heeft uitgegeven. Dat zijn door zichzelf gerapporteerde cijfers; de groep heeft geen federale financiële bekendmakingen ingevuld, die niet vereist zijn voor non-profitorganisaties met een inkomen van minder dan $50.000 per jaar.

Scilla heeft de donateurs van de groep voor 2020 en 2021 op haar website vermeld. The Epoch Times kon verschillende van de donaties verifiëren.

Een bijdrage van $1.100 kwam uit één van de adviesfondsen van de Aspen Community Foundation in 2020. De stichting beheert tientallen fondsen, meestal voor gezinnen. Het is niet duidelijk uit welk fonds het geld kwam.

Een andere donatie kwam van The Bank of Greene County’s Charitable Foundation, die $218.000 uitdeelde in 2021, verdeeld over meer dan 200 ontvangers. De stichting geeft naar eigen zeggen maximaal $2.500 aan een individuele ontvanger.

Een deel van het geld was ook afkomstig van de Foundation for Sustainability and Innovation, een Californische non-profitorganisatie die wordt geleid door de marxistische geleerde en milieuactivist Ronald Chilcote. De groep moet de financiën voor 2021 nog bekendmaken, maar uit eerdere verslagen blijkt dat er zelden meer dan 5.000 dollar aan subsidie wordt gegeven.

Orange and Rockland, een plaatselijk nutsbedrijf, doneerde in maart 2021 3.070 dollar voor een watercontroleprogramma, vertelde de woordvoerder van dit bedrijf aan The Epoch Times via een e-mail.

KeyBank Foundation en Steward’s Shops, twee andere donoren, hebben niet gereageerd op vragen, maar het lijkt onwaarschijnlijk dat zij meer dan $5.000 zouden geven aan een non-profit organisatie van het formaat van Scilla’s.

Een kleine plaatselijke milieugroep heeft ook een bijdrage geleverd, aldus de website.

Maar ondanks het relatief bescheiden bedrag aan donaties lijkt geld geen probleem te zijn voor de non-profitorganisatie. In januari spanden Scilla en zijn organisatie een rechtszaak aan tegen de campus, gesteund door verschillende advocaten en milieuadviseurs.

Surveillance gericht op Chinese dissidenten

In de afgelopen jaren begon het personeel van de Shen Yun campus een nieuwe en lastige vorm van surveillance op te merken: drones. De kleine, onbemande machines kunnen laag en snel vliegen en dragen krachtige camera’s die beelden en video’s van dichtbij en gedetailleerd genoeg kunnen vastleggen om individuen te kunnen identificeren.

Het personeel vermoedde dat ten minste één van de drones werd gevlogen vanaf het eigendom van een van de buren die zich later bij Scilla’s rechtszaak aansloten.

The Epoch Times sprak met twee mensen die in de buurt wonen en die bevestigden dat ze tussen januari en mei 2020 minstens vier keer een drone hebben zien vliegen vanaf het land van de buurman dat grenst aan het terrein van de campus. Ze zagen niet altijd het moment waarop de drone opsteeg, maar ze zagen hem in de lucht, boven de Shen Yun campus, en vervolgens landen op het terrein. Eén van hen identificeerde Scilla op verschillende foto’s als degene die de drone bediende.

Gebaseerd op de beschrijvingen van het campuspersoneel en de mensen uit de buurt, was de drone geen speelgoed. Hij was ongeveer twee meter breed en leek een type te zijn dat door professionele videomakers wordt gebruikt en duizenden dollars kost.

Later dat jaar merkte het personeel dat twee andere buren camera’s op hun land hadden opgehangen en deze op de ingangen van de campus hadden gericht. Beide camera’s bleken van hetzelfde model te zijn. Dit is een voortdurende bron van ongerustheid voor het personeel geworden, aangezien dit toezicht informatie kan verzamelen over wie het terrein in- en uitgaat, waardoor de identiteit van het personeel weer bekend dreigt te worden. Eén van de camera’s is onlangs weggehaald.

Eén van deze buren heeft directe financiële banden met Scilla. Zijn milieugroep geeft volgens zijn website financiële steun aan een plaatselijke organisatie, Deerpark Rural Alliance, die door de buurman wordt geleid.

“Weet je, in China heeft elke buurt een toezichtcomité, meestal gevormd door gepensioneerde dames, om hun buren in de gaten te houden en hun activiteiten aan de regering te rapporteren”, zei eerste solist Wang. “Telkens als ik de camera’s zie die deze vijandige buren buiten onze voordeur hebben geïnstalleerd om ons te bespioneren, moet ik denken aan de dames van de toezichtcomités in China.

“Het is griezelig en voor veel mensen heel gevaarlijk. Ik heb vrienden die hier werken en nog familie in China hebben. Als ze geïdentificeerd worden als iemand die bij Dragon Springs werkt, kan hun familie in China in groot gevaar zijn.”

De inspanningen van Scilla bereikten hun hoogtepunt met de milieu-rechtszaak die hij in januari in New York aanspande. Het werd onmiddellijk opgepikt door sommige Chinese door de staat gecontroleerde media om Shen Yun aan te vallen.

De activiteiten tegen Dragon Springs waren “ontmoedigend” voor Wang.

“Toen ik voor het eerst mijn Amerikaans staatsburgerschap kreeg, toen ik mijn eerste stem uitbracht in een Amerikaanse verkiezing, waren dat momenten die mij vervulden met trots en dankbaarheid. Ik koesterde het feit dat dit land mij een kans gaf op een nieuw leven, vrij van tirannie. Maar nu, de manier waarop we hier worden aangepakt… ik kan gewoon niet geloven dat dit gebeurt”, zei hij.

Modus operandi

Het gebruik van Amerikaanse groepen, milieuwetten of plaatselijke verordeningen als instrumenten om haar doelstellingen te bereiken zou volgens Loudon geheel in lijn van de CCP liggen.

“We weten dat de Chinezen Amerikaanse groepen zullen gebruiken om hen economisch of militair te helpen”, zei hij. “Waarom zouden ze Amerikanen ook niet gebruiken om culturele oppositie te dwarsbomen?”

“Als iemand met sterke banden met China een gerichte inspanning gaat leveren tegen de thuisbasis van Shen Yun, lijkt het de meest voor de hand liggende conclusie dat de CCP erbij betrokken is”, zei hij.

“Ze zien het als een grote vijand. En natuurlijk zouden ze [bijvoorbeeld] de lokale bestemmingsplannen gebruiken om druk uit te oefenen op Shen Yun als ze dat zouden kunnen. Ik zou erg verbaasd zijn als ze dat niet zouden doen”, zei hij.

Casey Fleming, voorzitter en CEO van BlackOps Partners in Washington. (ImageMasters)

Casey Fleming, CEO van BlackOps Partners en een expert op het gebied van contraspionage, is het ermee eens dat een dergelijke zet recht uit het draaiboek van de CCP zou kunnen komen.

“Het regime volgt de strategieën van “onbeperkte oorlogsvoering” en “hybride oorlogsvoering” – waarbij alle aspecten van de samenleving worden gebruikt als instrumenten om dezelfde doelstellingen te bereiken als in een oorlog, namelijk de vijand te verslaan en te overheersen”, zei hij.

“Ze gebruiken alle methoden. ‘Religieuze oorlogsvoering’, ‘economische oorlogsvoering’, ‘drugsoorlogsvoering’, ‘onderwijsoorlogsvoering’, ‘familieoorlogsvoering’ – alles wat je je maar kunt bedenken”, zei hij. “Dus ja, cultuur is absoluut cruciaal voor hen om onze samenleving te ontrafelen voor overname.”

Milieu-activisme kan ook voor dit doel worden misbruikt, om de economische ontwikkeling te dwarsbomen en als dekmantel te dienen voor het verzamelen van inlichtingen, zei hij.

“Ze zullen alles doen wat nodig is om de controle te behouden, want controle hier is ook controle daar [in China]”, vertelde hij aan The Epoch Times.

“Hun brutaliteit om de Verenigde Staten en het Westen te infiltreren en te ondermijnen gaat het begrip van de meeste mensen te boven.”

Onlangs nog heeft de FBI een Amerikaan en een Chinees aangeklaagd wegens samenzwering om op te treden als agenten van de CCP en een plan uit te voeren om de reputatie van een Chinese kunstenaar die in de Verenigde Staten woont te beschadigen, nadat de kunstenaar een satirisch beeld van CCP-leider Xi Jinping had gemaakt. De Chinese staatsburger en zijn vrouw ontvingen van Hong Kong 3 miljoen dollar “die lijken overeen te komen met betalingen voor hun diensten van het surveilleren en lastigvallen van de in de VS gevestigde dissidenten”, zegt de aanklacht (pdf).

FBI-directeur Christopher Wray tijdens een persconferentie op het ministerie van Justitie in Washington op 22 sept. 2020. (OLIVIER DOULIERY/POOL/AFP via Getty Images).

Volgens het ministerie van Justitie waren andere Chinese dissidenten, de één wonend in Indiana, de ander in de San Francisco Bay Area, ook het doelwit. Het ministerie streeft nu naar gevangenisstraffen die kunnen oplopen tot 15 jaar.

Ook FBI-directeur Christopher Wray heeft gewaarschuwd dat China “steeds brutaler” wordt in het controleren van bepaalde meningsuitingen in de Verenigde Staten.

“Decennialang heeft de Chinese Communistische Partij Tibetanen en Oeigoeren uit de VS, Falun Gong-leden, voorvechters van de democratie en alle anderen die hun legitimiteit of gezag in twijfel trekken, tot doelwit gemaakt, bedreigd en lastiggevallen”, zei Wray op 31 januari.

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington op 26 januari 2017. (Win McNamee/Getty Images)

En vorige maand nog ondernam het Ministerie van Buitenlandse Zaken actie tegen agenten van de CCP omdat zij het gemunt hadden op leden van religieuze en spirituele groeperingen “ook binnen de Verenigde Staten”.

“De Verenigde Staten verwerpen pogingen van functionarissen van de Volksrepubliek China om leden van etnische en religieuze minderheidsgroepen lastig te vallen, te intimideren, te controleren en te ontvoeren, met inbegrip van degenen die in het buitenland veiligheid zoeken, en Amerikaanse burgers die zich namens deze kwetsbare bevolkingsgroepen uitspreken”, aldus het ministerie van Buitenlandse Zaken in een verklaring van 21 maart.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat het blijft streven naar het ter verantwoording roepen van diegenen “die verantwoordelijk zijn voor wreedheden en schendingen van de mensenrechten en misbruiken waar ook ter wereld, inclusief in China, de Verenigde Staten en elders.”

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (14 april 2022)https://www.theepochtimes.com/beijings-long-arm-targets-shen-yun-artists-in-upstate-new-york_4400224.html

 

Matas: David Kilgour’s felle toewijding aan principes en diepe empathie voor slachtoffers van mishandeling zullen blijven bestaan

Ik ken David Kilgour al mijn hele volwassen leven. Van meet af aan kon ik zien dat hij een vriendelijke, extraverte, gulle persoonlijkheid had.

David was een student aan de Universiteit van Manitoba in Winnipeg in het begin van de jaren zestig, in dezelfde tijd als ik. Hij was een beetje ouder dan ik, maar net zo actief in studentenzaken als ik, en zelfs nog meer. Toevallig waren we eind jaren ’60 tegelijkertijd in Ottawa en daarna in Parijs, waar we elk ons eigen pad volgden op het vlak van werk en studie. Ik woonde zijn huwelijk bij in Edmonton in 1974, waar hij toen officier van justitie was.

Onze toevallige contacten veranderden drastisch in maart 2006 toen wij op verzoek van een NGO een gezamenlijk onderzoek startten naar de vraag of aanhangers van de op spiritualiteit gebaseerde praktijk Falun Gong in China werden gedood om hun organen te verkopen aan patiënten die transplantaties nodig hadden. Vanaf dat moment, gedurende de afgelopen 16 jaar, had ik bijna dagelijks contact met David, vaak meerdere malen per dag.

(L-R) David Kilgour, David Matas, en Ethan Gutmann, auteurs van “Bloody Harvest/The Slaughter: An Update,” in Londen, Engeland, op 25 november 2014. (Simon Gross/The Epoch Times)

De eerste versie van ons rapport, uitgebracht in juni 2006, concludeerde dat de mishandeling in China van Falun Gong gewetensgevangenen die ons was gevraagd te onderzoeken, inderdaad plaatsvond. We realiseerden ons dat we niet zomaar het rapport konden vrijgeven en ons van de zaak konden losmaken om ons met onze andere activiteiten bezig te houden, waarvan we er vele hadden. Om de kwestie levend te houden, moesten we er aan blijven werken. En dat deden we, met updates van ons rapport, met de mede-oprichting samen met journalist Ethan Gutmann van een NGO over de kwestie (The International Coalition to End Transplant Abuse in China), en met een gestage stroom van reizen naar conferenties, bijeenkomsten en hoorzittingen, en van verklaringen, toespraken, ingezonden stukken, artikelen, internet postings, en email berichten naar vele mensen.

We werden partners, niet alleen in deze kwestie, maar ook in een verscheidenheid van andere mensenrechtenkwesties waarin we aan hetzelfde koort trokken – de tirannie in Iran, de wreedheden tegen de Oeigoeren, de bedreigingen voor Taiwan, de onderdrukking in Hongkong, het antisemitisme dat wordt aangewakkerd door verdraaide aanvallen op Israël, enzovoort. Door zo lang en zo diepgaand dezelfde zorgen over zoveel onderwerpen te delen, leerde ik David vrij goed kennen. Wat ik kon zien was dat hij zonder voorbehoud toegewijd was aan principes. De principes waar hij aan vasthield, waren felle, diepgewortelde persoonlijke overtuigingen.

Toen hij na 27 jaar uit het Parlement stapte, was hij het langstzittende parlementslid. Tijdens die carrière werd hij uit de Progressieve Conservatieve Partij gezet wegens non-conformisme, sloot zich aan bij de Liberale Partij, en nam vervolgens ontslag omdat hij het niet eens was met hun beleid. Gezien zijn karakter was dat een voorspelbare wending. Zijn openheid naar anderen, zijn onafhankelijkheid van geest en zijn principiële toewijding maakten hem zeer verkiesbaar. Diezelfde onafhankelijkheid maakte hem het beklimmen van wat de Britse premier Benjamin Disraeli de vette paal noemde, onmogelijk. Het vermogen om ‘mee te doen om hogerop te geraken’ zat niet in zijn repertoire.

(L-R) Internationaal mensenrechtenadvocaat David Matas, voormalig minister van Justitie Irwin Cotler en voormalig staatssecretaris voor Azië-Pacific David Kilgour bij de hoorzitting van het parlementaire internationale mensenrechtensubcomité in Ottawa op 3 nov. 2016, waar Matas en Kilgour een briefing verzorgden over misstanden rond orgaantransplantatie in China. (Epoch Times)

Davids mooiste uren waren de uren die hij aan de mensenrechten besteedde nadat hij het Parlement had verlaten. De kwesties rond mensenrechten in het algemeen en China in het bijzonder brachten het beste in hem naar boven omdat ze het slechtste in anderen naar boven brachten. Anderen zijn misschien bereid principes in te ruilen of af te zwakken voor geld of macht, positie of toegang. Anderen zijn misschien bereid beloften te aanvaarden in plaats van realiteit, woorden in plaats van daden. Weer anderen zouden kunnen bezwijken voor grootheidswaanzin omdat de daders de woorden spraken die hun gesprekspartners wilden horen. Maar niet David Kilgour. Hij onderscheidde zich door zijn bodemloze bron van steun voor slachtoffers, zijn onuitputtelijke afwijzing van hypocrisie, zijn eindeloze smart bij het zien van straffeloosheid.

David is op 5 april overleden. Moge hij rusten in vrede, maar ik denk niet dat hij dat zal doen. Zijn geest zal altijd lijden onder de gruwelijkheden van deze planeet. In zijn geest zal hij zich met vuur blijven verzetten tegen en zal zijn geduld steeds opnieuw op de proef worden gesteld door de voortdurende misdrijven van daders; zijn medeleven zal de eindeloze stoet slachtoffers blijven omarmen en zijn zorgen om hen zullen altijd blijven bestaan.

Allen die David hebben gekend zullen hem missen. Toch zal hij niet verdwijnen. Zijn voorbeeld zal blijven voortbestaan om ons te herinneren aan het verschil tussen onverschilligheid en empathie, tussen durewoordenkramerij en eerlijkheid, tussen toegeven en standvastig zijn, tussen welgesteld zijn en goed doen. Hij is niet verdwenen, want hij is deel van ons geworden.

De standpunten in dit artikel zijn de mening van de auteur en geven niet noodzakelijk de mening van The Epoch Times weer.

Gepubliceerd door The Epoch Times (09 maart 2022): Matas: David Kilgour’s Fierce Devotion to Principle and Profound Empathy for Rights Abuse Victims Will Endure

CCP-criticus benoemd tot mensenrechtenadviseur van Japan, verkiezingsbelofte ingelost

De Japanse premier Fumio Kishida heeft maandag een criticus van China’s regerende communistische partij gekozen om zijn mensenrechtenadviseur te worden – een functie die hij had beloofd te zullen instellen als onderdeel van een verkiezingsbelofte om een regering te leiden die zich openlijk zou uitspreken over de mensenrechtenschendingen van de Chinese Communistische Partij (CCP).

Lokale media meldden maandag dat voormalig minister van defensie Gen Nakatani, 64, een lid van de regerende Liberaal Democratische Partij, deze week officieel zal worden benoemd wanneer een speciale parlementaire zitting bijeenkomt.

Nakatani, die medevoorzitter is van de Inter-Parliamentary Alliance on China (IPAC), vertelde verslaggevers na een ontmoeting met Kishida op maandag dat hij “zich graag zou bezighouden met internationale mensenrechtenkwesties volgens de instructies van de premier”.

Nakatani sloot zich vorig jaar aan bij de internationale coalitie met meer dan 100 wetgevers uit 20 landen, waaronder de Verenigde Staten, om de interparlementaire alliantie te vormen ter bestrijding van wat zij beschrijven als de bedreiging die het Chinese communistische regime vormt voor “fundamentele vrijheden” en een “vrije, open en op regels gebaseerde internationale orde”.

Kishida, die begin november zijn mandaat opnam, zegt dat hij de functie van internationaal mensenrechtenadviseur heeft gecreëerd met de schendingen van de mensenrechten door het Chinese regime in het achterhoofd. Na de invoering van de ingrijpende pro-CCP “nationale veiligheidswet” vorig jaar heeft hij gezworen een sterk standpunt in te nemen voor de democratie in Hongkong, en voor de mensenrechten van Oeigoeren en andere etnische minderheden in de regio Xinjiang.

Naar schatting worden ten minste 1 miljoen Oeigoeren vastgehouden in het netwerk van massainterneringskampen in de regio voor wat volgens de CCP noodzakelijke “heropvoedingsdoeleinden” zijn.

De Chinese autoriteiten ontkennen dat er in de regio iets fout gaat en beweren dat de maatregelen bedoeld zijn om terrorisme, religieus extremisme en separatisme in het land aan te pakken. Zij hebben verwezen naar “extremistische bedreigingen” om de strenge bewaking en de meldingen van ernstige schendingen van de rechten te rechtvaardigen.

Nakatani heeft gezegd dat hij een Japanse versie van de Amerikaanse Magnitsky Act wil invoeren, een wet die het mogelijk maakt buitenlandse mensenrechtenschenders te bestraffen met het bevriezen van tegoeden in de VS en een reisverbod naar de Verenigde Staten.

“Als wetgever heb ik al heel wat mensenrechtenkwesties aangepakt. Ik wil proberen een passend advies te geven op basis van mijn kennis en ervaring,” vertelde Nakatani maandag aan verslaggevers over zijn plannen in de nieuwe regering.

De woordvoerder van het Chinese Ministerie van Buitenlandse Zaken, Wang Wenbin, weigerde specifiek commentaar te geven op de benoeming van Nakatani en zei dat het een binnenlandse politieke aangelegenheid van Japan is, maar vertelde verslaggevers dat “er door externe krachten niet kan en mag geïnterfereerd worden” met de interne aangelegenheden van China, zo meldde Kyodo News.

Los daarvan benoemde Kishida deze week ook Yoshimasa Hayashi, een pro-China collega tot minister van Buitenlandse Zaken.

Hayashi, een voormalige minister van defensie en onderwijs, koos er na zijn benoeming voor om terug te treden als hoofd van de Japan-China Parlementariërs Vriendschaps Liga om “onnodige misverstanden” te voorkomen.

Hij vertelde verslaggevers op donderdag dat het belangrijk is om constructieve en stabiele banden met China op te bouwen, en tegelijkertijd verantwoordelijk gedrag van het buurland te vragen.

Reuters heeft bijgedragen aan dit verslag.

Isabel van Brugen is een bekroond journalist en momenteel nieuwsverslaggever bij The Epoch Times. Ze heeft een master in krantenjournalistiek van de City, University of London.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (11 november 2021): CCP-Critic Named Japan’s Human Rights Advisor, Fulfilling Election Promise

Dominee: realiseren de voorstanders van het socialisme zich dat Karl Marx een diep geloof in God had?

Karl Marx, de vader van het wetenschappelijk socialisme, schreef ooit dat hij wist dat hij voor God geboren was, maar dat hij uitverkoren was voor de hel, zei auteur en radiopresentator Dr. David Jeremiah toen hij sprak over veel van de “aha-momenten” die hij ervoer tijdens zijn jarenlange studie van het socialisme. Hij las alles over de ideologie wat hij er maar over kon vinden, inclusief wat Marx bezielde in zijn ideologische geschriften.

Mensen realiseren zich niet dat de socialistische theorieën van Marx allemaal gebaseerd zijn op een fundamenteel geloof in het bestaan van God, maar wel met een haat en verzet tegen alles wat God heeft onderwezen, zei Dr. Jeremiah.

“Weet je, socialisten geloven niet dat er geen God is – zij zijn geen atheïsten,” vertelde hij aan EpochTV’s “American Thought Leaders.” “Ze zijn anti-God.”.

“In feite was Karl Marx … een cheerleader voor de duivel,” legde hij uit over zijn onderzoek, waarvan hij zei dat het hem een nieuwe kijk heeft gegeven op de trends in het nieuws en sociaal beleid, waarvan hij gelooft dat het Amerikanen kan helpen om de sociale onrust in het land, die op dit moment plaatsvindt, te begrijpen.

Dr. Jeremiah, een predikant en oprichter van Turning Point Radio and Television Ministries, heeft onlangs een boek uitgebracht om zijn bevindingen over de gevaren van het socialisme te delen, getiteld “Where Do We Go From Here?”

“Zowat elk hoofdstuk in dit boek, op de één of andere manier, gaat terug naar dingen die ik heb geleerd over het socialisme,” vertelde hij aan gastheer Jan Jekielek. “En nu, wat zo verbazingwekkend voor mij is, omdat ik mijn geest en hart gevoelig heb gemaakt voor dit alles, zie ik elke dag op het nieuws voorbeelden van wat er gebeurt en hoe het ons beïnvloedt als een natie.”

De cancel-cultuur die alles wil cancellen waarmee men het niet eens is, heeft de wortels van totalitarisme in de Amerikaanse samenleving gekweekt, waarschuwde Dr. Jeremiah.

Hij noemde verschillende negatieve trends, zoals ouders die te horen krijgen dat zij niets te zeggen mogen hebben over de inhoud die op scholen wordt onderwezen, Republikeinen en Democraten die het niet eens kunnen worden over het feit dat zij het oneens zijn, en christenen die op hun werk worden ontslagen omdat zij hun geloof delen, als voorbeelden van hoe Marx’ socialistische ideeën de eenheid onder de mensen uithollen.

Censuur van ideeën is niet waar Dr. Jeremiah mee is opgegroeid in Amerika, maar in 2021 is het wel normaal sociaal gedrag geworden.

Tegenbetogers houden borden omhoog terwijl ze wachten op de komst van de conservatieve commentator Milo Yiannopoulos op de campus van de University of California, Berkeley, op 24 sept. 2017. (Josh Edelson/AFP via Getty Images)

“Niets van datgene wat echt waar is, moet bang zijn voor uitdaging,” daagde Dr. Jeremiah uit. “Als het waar is, is het waar. Het zou geen probleem moeten zijn om uitgedaagd te worden, want de waarheid zal winnen, wat de uitdaging ook is. Maar als het niet waar is, dan kan dat. Dus alles wat er nu gaande is, is interessant voor mij in het licht van die discussie, omdat… het meeste ervan leugens zijn.”

In zijn boek beschrijft Dr. Jeremiah socialisme als “een dodelijk virus [dat] zich stilletjes verspreidt door onze natie – veel dodelijker dan COVID-19.”

Maar hij waarschuwt dat “de meeste Amerikanen zich totaal niet bewust zijn van de dreiging die het vormt voor onze manier van leven.”

“Het is als rook die onder de deur door komt. Je ziet het maar een klein beetje, maar het is geen groot probleem. [Maar] als we ons er niet bewust van worden, zal het zeer destructief zijn.

“Dat is waarom ik het boek heb geschreven,” zei hij. “Ik wilde mensen helpen het te begrijpen.”

Hij zei dat veel lezers hem sindsdien hebben gezegd: “Je hebt alle vragen beantwoord waarvan ik niet wist aan wie ik ze moest stellen.”

“Wat ik wilde doen, is hen helpen het verband te zien tussen zoveel van deze dingen die met ons gebeuren,” zei hij. “Ik schreef over het neerhalen van monumenten; het is niet gewoon een stelletje relschoppende kinderen die daarbuiten proberen plezier te hebben met het neerhalen van monumenten … De geschiedenis volledig uitwissen zodat je een nieuwe kunt schrijven; dat is allemaal onderdeel van hoe dit hele ding werkt, dat is allemaal een onderdeel van het socialisme.”

Geflankeerd door partijleden spreekt de Venezolaanse oppositieleider Juan Guaido tijdens een persconferentie, een dag na parlementsverkiezingen, in Caracas, Venezuela, op, 7 dec. 2020. (Ariana Cubillos/The Associated Press)

“De dingen wegnemen die de mensen dierbaar zijn, de dingen vernietigen die de kern vormen van wie zij als mensen zijn – hun gezin, hun kerk, hun huwelijk – en vervolgens in dat vacuüm stappen met al die verrotting, die socialisme heet. En als mensen dat begrijpen, maakt het hen bewust,” zei hij.

“We moeten ons hiervan bewust zijn, want het is dodelijk. Het zal alles vernietigen.

“Venezuela is een perfect voorbeeld van de richting die we uit gaan, als we dit niet stoppen. Het is verbazingwekkend om te beseffen dat Venezuela nog niet zo lang geleden, het rijkste land was in dat deel van de wereld. De mensen hadden dezelfde levensstandaard als wij.”

Dr. Jeremiah zei dat hij hoopt dat meer praten over de waarheid van het socialisme en haar anti-God overtuigingen, meer mensen zal helpen de problemen van vandaag te begrijpen.

“Een van zijn [Marx’s] sleutelzinnen was God uit de hemel vegen en kapitalisten van de aarde. Dat was zijn tweeledige programma,” zei hij. “Er zijn veel universiteitsstudenten die hierdoor geboeid waren.”

“Het is echt eng voor mij … sommige van de statistieken die ik in dit boek aanhaalde tonen dat echt aan, dat jonge mensen tussen 18 en 25 – ik denk 60 procent van hen – denken dat socialisme cool is, dat het OK is; meer dan wat dan ook vanwege alle gratis spullen die ze in het proces beloofd krijgen.

“Maar als ze de wortels van het socialisme begrijpen, gaan ze stilstaan en nadenken,” zei hij.

Hij zei dat hij veel jonge mensen heeft zien ontwaken over de waarheid over het socialisme.

“Het laat hen leeg achter,” zei hij over wat er vaak gebeurt als het socialisme iemands psyche in zijn greep krijgt. “Het brengt hen naar een plek waar ze niet heen willen, en dat realiseren ze zich niet tijdens de reis.

“Op een dag worden ze wakker, en realiseren zich dat het hen niets meer te bieden heeft. Ik zie dat veel,” zei hij.

Dr. Jeremiah merkte ook op dat ook de kerk niet vrij is van het socialisme, met sommige mensen die beweren praktiserende christelijke socialisten te zijn.

“Soms halen ze graag passages uit de Bijbel aan, zoals in het boek Handelingen, waar ze allemaal dingen bij elkaar hielden. Echter, dat was geen socialisme; dat was gewoon een groep christenen die, tijdens een moeilijke periode in hun leven, dat wat ze hadden met elkaar deelden.

“Er is geen enkele Bijbelse basis voor socialisme, noch in het Oude Testament, noch in het Nieuwe Testament… omdat socialisme totaal het tegenovergestelde is van wat het betekent om een godvrezend mens te zijn,” zei hij.

In zijn onderzoek zei Dr. Jeremiah dat hij niet één goed verhaal over socialisme heeft gevonden.

“Met al het gedane leeswerk en al het bestudeerde materiaal, iedereen heeft het erover, kan ik niet één goed verhaal vinden dat goed afloopt, omdat socialisme slecht is, en het haalt mensen naar beneden, het tilt ze niet op,” zei hij.

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (1 november 2021, update op 8 november 20121): https://www.theepochtimes.com/pastor-do-champions-of-socialism-realize-that-karl-marx-held-a-deep-belief-in-god_4079262.html?slsuccess=1

Een ‘botte aanval’ op de mensenrechten: EU-wetgever dringt er bij Europa op aan om de handel te gebruiken als middel om China aansprakelijk te stellen voor het oogsten van organen

Het Europees Parlement moet mensenrechten boven handel stellen en de wreedheden van het Chinese regime in verband met het gedwongen oogsten van organen aanpakken, zei een Nederlandse wetgever op 27 oktober.

De laatste keer dat de EU hieromtrent actie ondernam was in december 2013, toen haar wetgevend orgaan een resolutie aannam waarin het misbruik van orgaantransplantaties werd veroordeeld. Sindsdien was het echter “overal stil”, zei Peter van Dalen, een Nederlandse politicus die in de Subcommissie mensenrechten van het Europees Parlement zit en medevoorzitter is van de Interfractiewerkgroep ‘vrijheid van godsdienst of overtuiging en religieuze tolerantie’ van het Parlement.

Een dergelijke passiviteit is onaanvaardbaar, gezien de ernst van de wreedheden die door de Chinese Communistische Partij worden begaan, vertelde hij het publiek op een conferentie over het oogsten van organen in de Press Club Brussels Europe, en hij verklaarde dat hij een “zware strijd” voert om de kwestie op de Europese agenda te krijgen.

In juni 2019 concludeerde het in Londen gevestigde China-tribunaal dat het Chinese regime gewetensgevangenen heeft gedood voor hun organen en dat deze door de staat georganiseerde praktijk “op aanzienlijke schaal” heeft plaatsgevonden.

Een hoorzitting hierover kan in de komende maanden plaatsvinden, zei Van Dalen.

“We willen China niet aanvallen op gevoelige kwesties zoals het oogsten van organen, maar ik denk echt dat we dat moeten doen, omdat het oogsten van organen echt een zeer botte aanval is op de fundamentele mensenrechten,” zei hij.

Een belangrijke factor die heeft bijgedragen aan het Europese stilzwijgen zijn volgens Van Dalen de nauwe economische betrekkingen van Europa met China.

“Er wordt te veel gepraat over handel, over geld, en te weinig over mensenrechten en de rechten van minderheden,” zei hij.

In mei bevroor het Europees Parlement een investeringsovereenkomst met China in de nasleep van Beijings vergeldingssancties tegen Europese politici over de repressie in Xinjiang.

Van Dalen vindt dat de investeringsovereenkomst moet worden opgeschort zolang het regime de mensenrechtenschendingen niet heeft gestopt.

“We moeten dit als een zweepslag gebruiken om China duidelijk te maken dat de schending van de mensenrechten belangrijk is,” zei hij.

Een vrouw past spandoeken aan ter ondersteuning van de spirituele beweging Falun Gong, een groep die verboden is op het vasteland van China, in Tung Chung, een gebied dat populair is bij toeristen van het vasteland, in Hongkong op 25 april 2019. (Anthony Wallace/AFP via Getty Images)

Landen ‘op een kruispunt’

De belangrijkste slachtoffergroep van de orgaanoogst in Beijing, zo heeft het China-tribunaal vastgesteld, zijn beoefenaars van Falun Gong, een spirituele praktijk met drie basisprincipes, waarheid, mededogen en verdraagzaamheid, en een reeks meditatieve oefeningen.

Volgens de toenmalige schattingen beoefende in 1999 bijna één op de dertien Chinezen deze praktijk, voordat het regime een landelijke vervolgingscampagne begon om het geloof uit te roeien.

Gary Cartwright, redacteur van de in Londen gevestigde media EU Today en één van de organisatoren van het evenement, zei dat hij het moeilijk kon geloven toen hij voor het eerst hoorde over de misbruiken van Beijing op het gebied van orgaantransplantaties.

“Het is niet overdreven om te zeggen dat ik soms gewoon mijn computer moest afsluiten en weglopen om een paar keer diep adem te halen toen ik mijn onderzoek begon te doen” vertelde hij aan The Epoch Times, en noemde het “één van de meest mensonterende beleidsmaatregelen die ik ooit ben tegengekomen.”

Cartwright zei dat hij zich schuldig voelt dat dergelijk misbruik “onder onze ogen” plaatsvindt in de 21e eeuw.

Net als de Nederlandse politicus is Cartwright van mening dat westerse landen hun prioriteiten moeten herzien met het oog op de ogenschijnlijke minachting van het regime voor de mensenrechten.

“Meer dan 70 jaar na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog, waarvan ons werd verteld dat deze dingen nooit meer konden gebeuren. En we zien het voor onze ogen gebeuren,” zei hij.

Andy Vermaut, journalist en mensenrechtenactivist en medeorganisator van de conferentie, wees op het gebrek aan publieke aandacht voor deze gruwelijke praktijk.

“Iedereen heeft het over de holocaust. Iedereen heeft het over de Rwandese genocides. Maar hier is niet genoeg aandacht voor,” vertelde hij na afloop aan The Epoch Times.

Cartwright vindt, net als Van Dalen, dat westerse landen hun prioriteiten moeten herzien met het oog op de ogenschijnlijke minachting van het regime voor de mensenrechten.

“Als we weten wat er in China gebeurt, waarom doet de Europese Unie dan zaken met dit regime?” vroeg hij.

De door de staat georganiseerde orgaanoogst gericht tegen Falun Gong beoefenaars en andere religieuze minderheden stelt de manier van leven van de mensheid op de proef, zei Harold King, adjunct-directeur van de medisch-ethische groep Doctors Against Forced Organ Harvesting.

Het “vormt overal een bedreiging voor de democratie, omdat het in strijd is met universeel aanvaarde beginselen van hoe samenlevingen succesvol moeten functioneren,” zei King op de conferentie.

“Europa en elke staat ter wereld,” zei hij, “staan op een tweesprong, een tweesprong die bepalend zal zijn voor hun toekomst.”

Li Yue heeft bijgedragen aan dit verslag.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times, die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (27 oktober 2021): A ‘Blunt Attack’ on Human Rights: EU Lawmaker Urges Europe to Use Trade to Hold China Accountable for Organ Harvesting

NASA Satellietgegevens geven ‘verrassend groot’ kooldioxide bevruchtingseffect aan: studie

Volgens een nieuw artikel van Columbia University’s Charles A. Taylor en Wolfram Schlenker hebben NASA-satellietgegevens aangetoond dat 10 tot 40% van de toenames in de oogsten van de voornaamste Amerikaanse gewassen sinds 1940 mogelijk kan worden toegeschreven aan de toename van koolstofdioxide in de atmosfeer als gevolg van menselijke activiteit.

De auteurs merkten op dat hun bevindingen “aan de zeer hoge kant van het in de literatuur gevonden bereik” liggen.

“De cijfers van Taylor en Schlenker zijn 10-100 keer zo groot als eerdere schattingen,” vertelde Richard S.J. Tol, professor aan het departement economie van de Universiteit van Sussex, The Epoch Times via e-mail.

Taylor en Schlenker kwamen tot hun schattingen door gebruik te maken van drie afzonderlijke modelstrategieën. Daarnaast voerden ze gevoeligheidscontroles uit om mogelijke verstoringen uit te sluiten, waaronder economische activiteit, andere verontreinigende stoffen en hun aannames over de precieze relatie tussen kooldioxide-niveaus en gewasopbrengsten.

Hun modellen waren gebaseerd op gegevens van 2015 tot 2020, verzameld door NASA’s Orbiting Carbon Observatory-2 (OCO-2) satelliet, die ze repliceerden met NOAA’s CarbonTracker systeem. Ze gebruikten ook gegevens op districtsniveau over de opbrengst van maïs, sojabonen en wintertarwe van de National Agricultural Statistics Service van het US Deprtment of Agriculture (USDA).

Taylor en Schlenker ontdekten dat een toename van 1 deel kooldioxide per miljoen de maïsopbrengst met 0,5 procent deed stijgen, de sojabonenopbrengst met 0,6 procent en de tarweopbrengst met 0,8 procent.

“Met andere woorden, de opbrengsten kunnen met 1-2 [procent] per jaar zijn toegenomen als gevolg van CO2-bemesting in de afgelopen jaren,” schreven de auteurs, wijzend op de positieve correlatie tussen toegenomen atmosferische koolstofdioxide en grotere landbouwopbrengsten in de afgelopen decennia.

Zij merkten ook op dat het mogelijks heel grote bemestende effect van atmosferische koolstofdioxide misschien niet zo onverwacht is, gezien de toepassing ervan in de huidige landbouwkassen en serres.

“Het gas wordt al lang in kassen gepompt om de fotosynthese te stimuleren en de opbrengst van tuinbouwgewassen te verhogen. Optimale CO2 concentraties van 900 [delen per miljoen] zijn gesuggereerd, wat meer dan het dubbele is van de huidige omgevingsniveaus,” schreven de auteurs.

De benadering van Taylor en Schlenker staat in contrast met veld- en laboratoriumstudies over kooldioxideverrijking. De auteurs stellen dat dergelijke experimenten “beperkt zijn in de mate waarin zij de werkelijke groeiomstandigheden in commerciële boerderijen op een grote geografische schaal weerspiegelen”.

Sommige onderzoeken naar koolstofdioxide en plantengroei hebben gesuggereerd dat verhoogde koolstofdioxide de voedingskwaliteit van planten op zowel positieve als negatieve manieren kan beïnvloeden.

Een meta-analyse uit 2019 van 57 artikelen over koolstofdioxide en de groei van groentes concludeerde dat verhoogde atmosferische koolstofdioxide fructose, glucose, totale oplosbare suiker, totale antioxidantcapaciteit, totale fenolen, totale flavonoïden, ascorbinezuur en calcium in planten verhoogde, terwijl eiwit, nitraat, magnesium, ijzer en zink daalden.

Het onderzoek heeft op Twitter een hele reeks reacties uitgelokt.

“Als je een [landbouw] persoon bent, wil je naar deze studie kijken. Ze vinden schokkend grote CO2 bemestingseffecten,” schreef Michael Roberts, een econoom aan de Universiteit van Hawaii in Manoa.

“Een korte tijdreeks echter – geospatiale variatie in CO2 waarschijnlijk niet goed gemeten voorafgaand aan deze satellietgegevens en tijdreeksen beïnvloed door technische verandering,” vervolgde hij, er later aan toevoegend dat “iemand de satellietgegevens zou moeten vergelijken met de metingen op de grond.”

In een e-mail uitwisseling met The Epoch Times, bevestigde Roberts dat hij niet gelooft dat de verstoring door technische veranderingen waarschijnlijk een probleem zal zijn in de studie van Taylor en Schlenker, eraan toevoegend dat elke meetfout “beide kanten op kan gaan,” en dat de satellietgegevens gebruikt door Taylor en Schlenker waarschijnlijk superieur zijn aan metingen op de grond met betrekking tot nauwkeurigheid.

“Vertaling: hoewel voor landbouw geschikte gebieden kunnen verschuiven als er een licht opwarmingseffect is, kunnen hogere CO2-emissies resulteren in HOGERE gewasopbrengsten,” schreef Mark B. Spiegel, managing member van Stanphyl Capital.

De eerste auteur van het artikel, Taylor, zei: “We herhalen dat de klimaatverandering een grote negatieve impact zal hebben op de landbouw in het algemeen, vooral op plaatsen die blootgesteld zijn aan extreme hitte. En een hogere CO2-uitstoot kan zelfs leiden tot een lagere voedingswaarde. Maar er moet ook rekening worden gehouden met het compenserende bemestingseffect.”

Nathan Worcester is milieuverslaggever bij The Epoch Times.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (13 oktober 2021): NASA Satellite Data Support ‘Shockingly Large’ Carbon Dioxide Fertilization Effect: Study

‘Heimelijk, corrupt en dwingend’: Rapport beschrijft Beijings poging om een nieuwe wereldwijde media-orde te vestigen

Het Chinese regime heeft “heimelijke, corrupte en dwingende” middelen ingezet om de Chinese en westerse media te gebruiken als wapen in een campagne om zijn visie op de actualiteit aan de rest van de wereld op te leggen, zo blijkt uit een recent rapport van een Franse militaire denktank.

Beijings pogingen om zijn verhalen te exporteren duren al tientallen jaren. De eerste door de Chinese Communistische Partij gecontroleerde Engelstalige krant, China Daily, ging in 1981 van start. Maar dergelijke pogingen waren onhandig en leverden trage resultaten op, aldus Reporters zonder Grenzen.

Het jaar 2008 betekende een keerpunt. De Olympische Spelen in Beijing, een evenement dat het regime had willen aangrijpen om zijn economische succes te tonen, gaven aanleiding tot protesten in bijna een dozijn steden over de hele wereld die de fakkelestafettes verstoorden.

De vernedering die Beijing onderging door de negatieve berichtgeving die daarvan het gevolg was, had de autoriteiten gestoken. Om het imago van het regime in de wereld beter onder controle te krijgen, kwam de Chinese Communistische Partij (CCP) al snel met een “10-jarenplan”, aldus het rapport van het Institut de Recherche Stratégique de l’Ecole Militaire (IRSEM), een denktank die wordt gefinancierd door het Ministerie van de Strijdkrachten.

Een politieagent communiceert via zijn radio terwijl hij naast een anti-Chinees spandoek staat tijdens een demonstratie van pro-Tibet activisten en supporters in de buurt van de locatie van de Indonesische etappe van de Olympische fakkelestafette van 2008 in Beijing in Jakarta op 22 april 2008. (Jewel Samad/AFP via Getty Images)

In de 650 pagina’s tellende studie, die gebaseerd is op openbare informatie, onderzoeksrapporten en onafhankelijke interviews, wordt onderzocht hoe Beijing de openheid van het Westen gebruikt om zijn propaganda te versterken, wat een onderdeel vormt van de wijdvertakte invloed van het regime wereldwijd.

De waarden van tolerantie die kenmerkend zijn voor westerse democratieën hebben Beijing “aanzienlijke bewegingsvrijheid” gegeven, waardoor het zijn buitenlandse kantoren heeft kunnen vermenigvuldigen, buitenlandse journalisten heeft kunnen rekruteren om zijn boodschappen aan te passen aan verschillende doelgroepen, de lokale pers heeft kunnen infiltreren met geschenken en andere materiële voordelen, terwijl het miljarden reclamedollars heeft kunnen uitgeven aan westerse media om zijn bereik verder uit te breiden, aldus het rapport.

In China is de pers, in plaats van een waakhond die de regering onder controle moet houden, een instrument geworden om de Partij te dienen, aldus het rapport. Deze visie werd duidelijk gemaakt in een toespraak uit 2016 van de Chinese leider Xi Jinping, waarin hij ongeveer 180 vertegenwoordigers van de staatsmedia vertelde om hun ideologie op één lijn te brengen met die van de topfunctionarissen, “te spreken voor de wil van de Partij … en het gezag van de Partij te beschermen,” volgens een lezing van Xinhua.

Voor sommige Xinhua verslaggevers had het aan de macht komen van Xi het begin van een nieuw tijdperk ingeluid, waarin de Chinese media “zich niet langer hoefden te schamen voor het feit dat ze communistische media zijn,” vertelde een Xinhua verslaggever in 2018 aan één van de auteurs van het rapport.

Invloed kopen

Chinese staatsmedia zijn actief op alle sociale medianetwerken, met een aanzienlijke invloed op Twitter, Facebook, YouTube en Instagram – netwerken die allemaal in China worden geblokkeerd.

Chinese staatsmedia hebben in 2013 Engelse en regionale pagina’s op Facebook opgezet. Acht jaar later staan ze qua volgers aan de wereldtop, met vier grote kanalen – CGTN, China Daily, Xinhua en People’s Daily – die ten tijde van de publicatie van het Franse rapport elk tussen 86 en 116 miljoen volgers hadden, oftewel ongeveer 2,5 tot 3 keer zoveel als die van CNN.

Het logo van CGTN wordt getoond op een computermonitor in Londen, Engeland, op 4 februari 2021. (Leon Neal/Getty Images)

Deze “spectaculaire scores” zijn het resultaat van een doelbewuste poging om de abonneecijfers kunstmatig op te krikken, aldus de auteurs, die wijzen op de “uitzonderlijke groei” en de “extreem lage interactiegraad” die deze accounts krijgen.

Volgens het rapport hadden ongeveer acht grote Chinese staatsmedia in het Engels een gemiddeld groeipercentage van 37,8 procent van de periode 1 jan. 2019 tot 31 maart 2020, of ongeveer 5.000 keer hoger dan dat van Amerikaanse mainstream media, maar hun niveau van betrokkenheid is 68 keer lager.

Uit aanbestedingsdocumenten van 2018 en 2019 blijkt dat door de staat gerunde media honderdduizenden dollars hebben uitgegeven om volgers op Twitter en Facebook te verwerven in wat een campagne leek om zich te vestigen als gezaghebbende nieuwsstemmen.

“Wanneer … je ziet dat tientallen miljoenen mensen volgen, dan heb je het gevoel dat dit behoorlijk geloofwaardig is,” vertelde Sarah Cook, een China-analist bij mensenrechtenwaakhond Freedom House, destijds aan The Epoch Times. Ze beschreef het als een “nieuwe grens”, dat wil zeggen, “een manier om toegang te krijgen tot de basis van de samenleving en het publiek in andere landen”.

Facebook- en Twitter-logo’s zijn te zien op een etalage in Malaga, Spanje, op 4 juni 2018. (Jon Nazca/Reuters)

Het aandeel nepaccounts onder hun Twittervolgers is moeilijk te negeren: Voor een gemiddelde Twitter-gebruiker zijn tussen de 5 en 30 procent van de accounts die hen volgen bots of spam; maar de verhouding nepaccounts voor de vier eerder genoemde media varieert van 34,3 procent tot 38,4 procent. Voor hun Franse versies lopen de cijfers op tot maar liefst 62,8 procent, zo ontdekten de onderzoekers.

Het door de CCP gecontroleerde China Daily geeft tegelijkertijd miljoenen dollars uit om hun inhoud te verspreiden via enkele van de meest invloedrijke publicaties over de hele wereld. Tussen november 2016 en april 2020 betaalde China Daily bijna 19 miljoen aan Amerikaanse kranten om hun gratis supplement genaamd China Watch te publiceren als insert.

De samenwerking heeft een drievoudig voordeel, aldus de auteurs. Niet alleen helpt het de Chinese media om hun doelpubliek te bereiken, het laat hen geloofwaardiger overkomen, en geeft hen financiële invloed op hun partnermedia.

De Britse krant The Telegraph, die tot april vorig jaar ruwweg 750.000 pond (ruwweg 1 miljoen dollar) per jaar had ontvangen om China Watch te verspreiden, droeg tussen 2016 en 2018 ook ten minste 20 ondertekende artikelen van de Chinese ambassadeur in het V.K. – twee keer het aantal dat de Daily Mail, The Guardian en Financial Times samen publiceerden, volgens een studie uit 2019 gepubliceerd op Royal United Services Institute, een Britse denktank voor defensie en veiligheid.

Een nieuwe wereldwijde media-orde

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft in totaal 15 in het land gevestigde Chinese staatsbedrijven aangemerkt als buitenlandse missies omdat ze “substantieel eigendom zijn van of effectief worden gecontroleerd door” een buitenlandse regering, vertelde een woordvoerder van het ministerie in september aan The Epoch Times.

Een krantenconsument leest een exemplaar van China’s Afrika-editie voor een kiosk in de Keniaanse hoofdstad op 14 december 2012. (Tony Karumba/AFP via Getty Images)

In het geval van het door de staat gerunde nieuwsagentschap Xinhua, hebben zijn lokale journalisten de “enige taak om eerder door Chinese medewerkers geschreven berichten te vertalen”, aldus het Franse rapport. Een Franse journalist voor Xinhua vertelde een auteur van het rapport in 2018 dat hun Xinhua-berichten voor 80 procent bestaan uit vertalingen uit het Engels en voor 20 procent uit het Chinees. De vertalingen en af en toe een origineel artikel zouden allemaal worden nagelezen door een Chinese journalist die vloeiend Frans spreekt en worden afgestemd op “de verwachtingen en de ‘voorkeursverhalen’ van de partij,” aldus de Xinhua verslaggever.

Voormalige medewerkers van de pro-Beijing Hongkong krant Sing Tao hebben soortgelijke verhalen verteld aan The Epoch Times nadat de publicatie haar vijf Amerikaanse entiteiten als buitenlandse agenten had geregistreerd op bevel van het Ministerie van Justitie in augustus.

David, een voormalige senior redacteur voor het kantoor van Sing Tao in New York, zei dat hij op zijn eerste dag was geïnstrueerd over “twee principes”: geen nieuws melden over Falun Gong, een spirituele groep die door Beijing wordt vervolgd, noch over de onafhankelijkheid van Taiwan. Een andere journalist, die jaren geleden voor het kantoor in San Francisco werkte, zei dat haar was verteld dat ze het woord CCP – acroniem voor de Chinese Communistische Partij – niet mocht gebruiken, noch “Republiek China”, de officiële naam voor het zelfbesturende eiland Taiwan, dat door het regime als het zijne wordt beschouwd. In plaats daarvan zou zij respectievelijk de woorden “China” en “de provincie Taiwan van de Volksrepubliek China” gebruiken, zo vertelde zij The Epoch Times.

Het opkopen van buitenlandse media, het opleiden van journalisten, het schenken van giften en apparatuur, het uitoefenen van diplomatieke druk, het gebruik van visumchantage en het uiten van dreigementen via telefoongesprekken zijn enkele andere tactieken die Beijing toepast om het medialandschap in het buitenland naar zijn hand te zetten, aldus het rapport.

In Zuid-Afrika werd de wekelijkse column van journalist Azad Essa geschrapt bij Independent Media, de op één na grootste mediagroep van het land, uren na de publicatie van zijn verhaal in september 2018 waarin hij de vervolging van Oeigoeren in de Chinese regio Xinjiang veroordeelde. De mediagroep is voor 20 procent in handen van twee Chinese entiteiten die worden gesteund of gecontroleerd door Beijing.

Beschadigde computers en bouwafval op de vloer van de drukpers van The Epoch Times Hongkong editie in Hongkong, op 12 april 2021. (Adrian Yu/The Epoch Times)

De Hongkongse editie van The Epoch Times is sinds haar oprichting het doelwit geweest van een reeks vernielingen, in wat volgens critici de kenmerken draagt van de intimidatietactieken van het regime om onafhankelijke verslaggeving het zwijgen op te leggen.

Uit vrees voor represailles hebben groepen Chineestalige media in Australië ervoor gekozen zichzelf actief te censureren, zo blijkt uit een studie van het in Sydney gevestigde Lowy Institute in september.

“Politiek gevoelige onderwerpen of kritiek op de Chinese regering zouden onze medewerkers of hun gezinnen in gevaar brengen. We willen niet dat zij of hun gezinnen in China worden vastgehouden,” vertelde een media-eigenaar aan de denktank.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (03 oktober 2021): ‘Covert, Corrupt, and Coercive’: Report Details Beijing’s Bid to Establish New Global Media Order

Beijing bouwt banden op met buitenlandse functionarissen om het Westen te infiltreren: Rapport

Volgens een recent Frans rapport hanteert het Chinese regime zeer specifieke tactieken bij het zoeken naar buitenlandse politici en individuen die het naar zijn hand wil zetten.

In de ogen van het regime kunnen sommige buitenlanders eenvoudigweg door Chinese agenten worden gebruikt om “boodschappen door te geven of meningen te beïnvloeden”. Een andere groep bestaat uit personen die “gemanoeuvreerd” kunnen worden, hetzij door ideologie of belangen, om “nuttige idioten” te worden. Een derde groep mensen aanvaardt het idee om de belangen van het regime te behartigen, en Beijing vertrouwt hen een “preciezere richtlijn” toe. En dan zijn er ook nog degenen die “formeel gerekruteerd” worden door het regime.

Deze groepering wordt toegelicht in het 650 bladzijden tellende rapport van het Institut de Recherche Stratégique van de Franse Militaire School (bekend onder het Franse acroniem IRSEM), een onafhankelijk agentschap dat verbonden is aan het Franse Ministerie van Strijdkrachten. Het rapport brengt de wereldwijde beïnvloedingsoperaties van Beijing in kaart, met inbegrip van de operaties die gericht zijn tegen etnische Chinezen die buiten China wonen, en de oorlogsdoctrines die aan de basis liggen van de infiltratie in het Westen.

“De mate van penetratie, het aantal politici dat onder invloed van [Beijing] staat, varieert sterk van land tot land. In Australië en Nieuw-Zeeland zijn veel gevallen bekend, maar het verschijnsel treft iedereen, overal,” aldus het rapport.

John Zhang, voormalig adviseur van de staatspoliticus Shaoquett Moselmane van New South Wales van oktober 2018 tot september 2020, werd in 2020 onder onderzoek geplaatst omdat hij zou hebben geprobeerd de Australische politiek te beïnvloeden namens het Chinese regime. Volgens gerechtelijke documenten werkte Zhang samen met China’s ministerie van Staatsveiligheid en het United Front Work Department – een agentschap van de Chinese Communistische Partij (CCP) dat toezicht houdt op de buitenlandse beïnvloedingsoperatie van het regime.

In het rapport wordt opgemerkt dat lokale of gemeentelijke politici de “voornaamste doelwitten” van Beijing zijn, omdat zij toegankelijker zijn en op openbare evenementen kunnen worden benaderd. Als voorbeeld wordt gewezen op de Union of British Columbia Municipalities (UBCM) in Canada, een jaarlijkse bijeenkomst voor lokale overheden in de provincie British Columbia. De CCP begon het evenement in 2012 te sponsoren voordat het in 2019 werd beëindigd te midden van publieke kritiek.

“Ik denk dat het feit dat de enige buitenlandse regering die dit doet China is, nog verontrustender is, en dat komt omdat we ons in een situatie bevinden waarin China betrokken is bij een aantal acties die volledig vijandig staan tegenover de Canadese belangen,” vertelde Port Coquitlam-burgemeester Brad West in 2019 aan The Epoch Times over de Chinese sponsoring van de UBCM.

Hij wees op China’s campagne van onderdrukking in de westelijke regio Xinjiang, waar meer dan 1 miljoen Oeigoeren en andere moslimminderheden in interneringskampen worden vastgehouden. De regering van de VS heeft de campagne een “genocide” genoemd.

“Ik kan maar niet begrijpen waarom sommige burgemeesters en gemeenteraadsleden denken dat ze gratis eten en drinken mogen verwachten en goede relaties moeten onderhouden met functionarissen van de Chinese regering,” zei West.

China’s pogingen om invloed uit te oefenen op regionale regeringen in de VS kwamen aan het licht in oktober 2020. Die maand kondigde toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo aan dat de Verenigde Staten niet langer zouden deelnemen aan een memorandum van overeenstemming (MoU) dat China en de Verenigde Staten in 2011 ondertekenden en dat de oprichting van een U.S.-China National Governors Forum ondersteunde. Het memorandum van overeenstemming werd in 2011 ondertekend door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Hilary Clinton.

Pompeo zei dat de Chinese People’s Association for Friendship with Foreign Countries (CPAFFC), die het forum mede organiseerde, “getracht had staats- en lokale leiders rechtstreeks en kwaadaardig te beïnvloeden om de mondiale agenda van de Volksrepubliek China te bevorderen”.

China-deskundigen zeggen dat de CPAFFC wordt beheerd door het United Front Work Department.

China’s inspanningen om banden aan te knopen met buitenlandse politici verliepen gedeeltelijk via China’s Internationale Departement, een agentschap onder het Centraal Comité van de CCP, aldus het rapport.

De “netwerken van het departement maken het mogelijk politici te identificeren en dicht bij zich te houden die bereid zijn het imago van China in de lokale media te verdedigen of die achter de schermen namens de CCP kunnen optreden”, zo staat in het rapport te lezen.

Volgens haar website heeft de Internationale Afdeling relaties opgebouwd met meer dan 600 politieke partijen en politieke groeperingen in meer dan 160 landen.

Frank Fang is een journalist uit Taiwan. Hij verslaat nieuws in China en Taiwan. Hij behaalde een mastergraad in materiaalwetenschappen aan de Tsinghua Universiteit in Taiwan.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (29 september 2021): Beijing Builds Ties With Foreign Officials to Infiltrate the West: Report

Gedwongen orgaanoogst door Chinees regime zou zich kunnen uitbreiden naar andere landen, waarschuwt NGO-directeur

Het communistische regime in China zal zijn afschuwelijke praktijk van gedwongen orgaanoogst exporteren zodra het in staat is de ethische normen in de transplantatie-industrie, die door het Westen zijn opgesteld, af te breken, waarschuwde Dr. Torsten Trey.

Trey, oprichter en uitvoerend directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting (DAFOH), waarschuwde hiervoor tijdens een recent interview met het programma “Crossroads” van EpochTV. Hij gaf commentaar op de manier waarop het Chinese regime al tientallen jaren gewetensgevangenen vervolgt om op industriële schaal geoogste organen te leveren aan de transplantatiemarkt.

Gezien China’s ambities om veel industrieën te domineren, zei Trey dat Beijing ook heeft geprobeerd om leider te worden in de transplantatiesector.

“In westerse landen volgen we ethische normen in het belang van de patiënt. Dat heeft een doel en gaat gepaard met wachttijd,” zei hij. “Het is gebaseerd op vrije vrijwillige toestemming als basis om organen te doneren.”

Hij zei: “Dit concept van vrije vrijwillige toestemming is in feite vernietigd in het concept van gedwongen orgaanoogst.”

Met andere woorden, hij zei dat het Chinese regime de westerse medische normen als een bedreiging ziet voor zijn praktijk van gedwongen orgaanoogst.

“China is dus zeer geïnteresseerd in het afbreken van dit [westerse] systeem om gedwongen orgaanoogst tot de gangbare standaard in de transplantatiegeneeskunde te maken,” voegde hij eraan toe.

China is één van de topbestemmingen voor transplantatietoerisme, omdat Chinese ziekenhuizen orgaantransplantaties met zeer korte wachttijden aanbieden en beweren dat hun organen afkomstig zijn uit het vrijwillige donatiesysteem van het land. Beijing beweert dat het sinds 2015 geen organen meer heeft geoogst van geëxecuteerde gevangenen.

Een in Londen gevestigd volkstribunaal heeft de bewering van de CCP echter weerlegd in een rapport uit 2019. Het concludeerde dat de door de staat georganiseerd praktijk van gedwongen orgaanoogst op “aanzienlijke schaal” plaatsvond in China, waarbij Falun Gong-beoefenaars de belangrijkste bron van organen waren.

Aanhangers van Falun Gong, een spirituele oefening die ook bekend staat als Falun Dafa, zijn sinds 1999 het doelwit van vervolging door het Chinese regime.

In 2006 doken voor het eerst beschuldigingen op van gedwongen orgaanoogst bij gedetineerde Falun Gong beoefenaars.

Zodra China een leidende rol zou gaan spelen in de transplantatiesector, zou het land “nieuwe normen” op transplantatiegebied stellen, aldus Trey.

Trey waarschuwde toen dat Beijing zonder internationale controle of kritiek “onbeperkt zou doorgaan met het elimineren” van gewetensgevangenen.

Trey zei dat hij de kans had gehad om met verschillende mensen te spreken die bijna het slachtoffer waren geworden van China’s gedwongen orgaanoogst in de afgelopen jaren.

Sommigen zeiden dat ze herhaaldelijk bloedproeven hebben ondergaan terwijl ze in China gevangen zaten, aldus Trey. Een voormalige gedetineerde zei dat de politie aan hem toegaf dat zijn organen konden worden geoogst toen hem werd gevraagd een bloedtest te ondergaan.

Bovendien zei Trey dat hij ook rapporten heeft gezien van ontbrekende organen uit de lichamen van dode gedetineerden in China.

In 2016 nam het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden unaniem H.Res.343 aan, waarin ook werd opgeroepen om een einde te maken aan de praktijk van het Chinese regime om organen te oogsten.

In maart werd zowel in de Senaat (S.602) als in het Huis (H.R.1592) nieuwe wetgeving ingediend om gedwongen orgaanoogst en mensenhandel te bestrijden. Als deze wet wordt goedgekeurd, zou de Amerikaanse regering paspoorten kunnen weigeren of intrekken van mensen die zich bezighouden met de illegale aankoop van organen. Ook zou het de VS verbieden apparatuur voor orgaantransplantatie te exporteren naar buitenlandse entiteiten die met deze misdaad in verband worden gebracht.

Er is internationale steun voor oproepen aan China om een einde te maken aan de praktijk van gedwongen orgaanoogst. Trey zei dat zijn organisatie zes jaar lang een wereldwijde petitie organiseerde die in 2018 eindigde, meer dan 3 miljoen handtekeningen verzamelde en de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties opriep om te helpen een einde te maken aan de praktijk in China.

“Nu willen we dat de Verenigde Naties en onafhankelijke onderzoekers ter plaatse gaan [in China], om naar deze kampen in China te gaan” voor onderzoek, zei Trey.

Frank Fang is een journalist uit Taiwan. Hij volgt het nieuws in China en Taiwan. Hij behaalde een master in materiaalwetenschappen aan de Tsinghua Universiteit in Taiwan.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (19 september 2021): Chinese Regime’s Forced Organ Harvesting Could Spread to Other Countries, NGO Director Warns

Amerikaanse medische instanties zwijgen over Chinese orgaanoogst uit angst voor vergeldingsmaatregelen, zegt arts

Angst voor economische vergeldingsmaatregelen van Beijing heeft er deels toe geleid dat de wereld een oogje dichtknijpt terwijl het Chinese regime onschuldigen doodt en hun organen onder dwang oogst om er winst mee te maken, vertelde een arts aan een wereldwijde mensenrechtentop.

De Wereldtop over het bestrijden en voorkomen van gedwongen orgaanoogst, die bestaat uit zes webinars over twee weken, ging op 17 september van start met meer dan 2.000 virtuele toehoorders die op de eerste dag de live-streaming bijwoonden.

De door de staat gesanctioneerde gedwongen orgaanoogst vindt in China al jaren “op aanzienlijke schaal” plaats, en een belangrijk slachtoffer van het misbruik zijn aanhangers van de vervolgde geloofsgroep Falun Gong, volgens bevindingen van een onafhankelijk tribunaal in Londen in 2019.

Niet lang nadat het tribunaal zijn eindrapport had vrijgegeven, benaderde Dr. Weldon Gilcrease, een gastro-intestinale kankerspecialist aan de Universiteit van Utah, de leiders van het gezondheidszorgsysteem van de school, in de hoop een discussie te hebben over hoe ze als instelling zouden moeten reageren op dergelijk misbruik.

“Hij zei in wezen tegen mij dat hij er niet aan twijfelde dat de Chinese Communistische Partij (CCP) tot dergelijke wreedheden in staat was en dat het inderdaad gebeurde, maar dat als we er iets van zouden zeggen, China gewoon al zijn studenten naar Texas zou sturen,” zei Gilcrease tijdens een virtuele paneldiscussie op vrijdag.

Gilcrease, de vice-directeur van de in Washington gevestigde medische belangengroep Doctors Against Forced Organ Harvesting, vertelde later aan The Epoch Times dat hij “een beetje verbaasd was dat er zoveel angst was om iets te zeggen” vanwege de financiële banden.

Parliament Hill (Ottawa), 02 mei 2008 – Een man jogt langs Falun Gong beoefenaars die een nagebouwde orgaanoogst demonstratie gebruiken als onderdeel van hun protest tegen China en de vervolging van Falun Gong beoefenaars door het Chinese regime. De demonstranten klagen aan dat China illegaal organen oogst van Falun Gong gevangenen. (The Canadian Press/Tom Hanson)

“Je krijgt zeker steun op individueel niveau, maar als je dat probeert te verhogen naar het niveau van de instelling, dan wordt het oorverdovend stil,” zei hij in een interview.

Wat Gilcrease in de loop der jaren ontdekte, zei hij, is dat de medische professionals die hij ontmoette vaak aarzelden om een standpunt in te nemen over het oogsten van organen – niet omdat ze eraan twijfelden dat het gebeurt. Ze probeerden eerder afstand te nemen om de perceptie van “politiek bedrijven” te vermijden.

Voor de CCP is dat “het wapen dat ze gebruiken om het stilzwijgen te bewaren,” zei Gilcrease. “Als je iets zegt, doe je aan politiek. Hou je erbuiten.”

Maar Gilcrease gelooft dat het tegenovergestelde van wat het regime beweert waar is.

Vrij blijven van politiek “betekent niet het vermijden van het innemen van ongemakkelijke standpunten, en in feite betekent het dat we iets moeten zeggen tegen de Chinese Communistische Partij als deze … ons vakgebied, onze experts, onze artsen en onze chirurgen gaat coöpteren,” zei de arts tijdens het webinar.

Samenwerken met “een medisch systeem dat onder de duim zit van een kwaadaardig regime is gevaarlijk,” zei hij, erop wijzend dat een aantal personen die China’s transplantatiecentra hielpen opbouwen, een medische opleiding kregen in de Verenigde Staten en andere Westerse landen.

Brooklyn (New York), 18 juli 2021 – Falun Gong beoefenaars nemen deel aan een optocht ter markering van het 22e jaar van de vervolging van Falun Gong in China. (Chung I Ho/The Epoch Times)

Op het diplomatieke en economische front heeft dergelijke samenwerking tussen de VS en China tot “nadelige resultaten” geleid, zei hij. Een groot aantal Chinese wetenschappers en artsen hebben de afgelopen jaren hun post moeten verlaten omdat ze hun financiële banden met het regime niet op de juiste manier bekend hadden gemaakt, waaronder drie van Houston’s MD Anderson Cancer Center en nog eens zes van Tampa’s Moffitt Cancer Center in 2019.

Zorgen over dergelijke betrokkenheid gaan volgens Gilcrease verder dan de integriteit van Amerikaans biomedisch onderzoek. “Het gaat erom dat we gebonden zijn aan een systeem dat keer op keer bewezen heeft dat het misdaden uitvoert door gebruik te maken van het medische systeem.”

Chinese artsen blijken tijdens de pandemie door te zijn gegaan met het gedwongen wegnemen van organen en gebruikten de bevindingen van dergelijke transplantaties om geloofsbrieven in internationale medische tijdschriften op te bouwen.

De Annals of Surgery publiceerde in juli 2020 een studie over twee oudere patiënten met eindstadium COVID-19-symptomen, die beiden een longtransplantatie kregen ongeveer drie dagen nadat ze zich hadden aangemeld voor het transplantatiesysteem van het land.

De tweede patiënt, 70 jaar oud, kreeg een dubbele longtransplantatie op 8 maart, drie dagen nadat een uitgebreide evaluatie was uitgevoerd die artsen ertoe aanzette de patiënt in te schrijven in het transplantatietoewijzingssysteem.

Ray Scalettar, emeritus professor aan het George Washington University Medical Center, zei dat het artikel “ernstige ethische vragen opriep over de manier waarop de longen voor de ontvangers werden verkregen” in zo’n korte tijd, eraan toevoegend dat in de Verenigde Staten, dat een “veel groter” donorbestand heeft dan China, “de minimale wachttijd voor dit type donor” 15 dagen is.

Scallettar schreef uiteindelijk een kritiek op het artikel aan de auteurs, maar het antwoord “was onbestaand of ontwijkend”.

De medische wereld in het algemeen blijft lijden onder een “drastisch gebrek aan bewustzijn” over gedwongen orgaanoogst – slechts ongeveer 5 tot 10 procent heeft ervan gehoord – aldus Gilcrease. Maar de voortdurende doofpotaffaire van de pandemie door het regime heeft waarschijnlijk een mentaliteitsverandering teweeggebracht, zei hij.

“De medische gemeenschap heeft nu tenminste een beter begrip over met wie we te maken hebben,” zei hij.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times, die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (17/09/2021): US Medical Bodies Silent on China’s Organ Harvesting Over Fear of Regime Retaliation, Doctor Says

Belangrijke programmering: Wereldtop tegen gedwongen orgaanverwijdering – een alarm voor de mensheid

De Wereldtop Voor Het Bestrijden En Voorkomen Van Orgaanoogst Bij Levende Personen, gezamenlijk georganiseerd door vijf niet-gouvernementele organisaties van Europa, de Verenigde Staten en Azië, zal plaatsvinden in de twee opeenvolgende weekenden van 17-19 september en 24-26 september 2021.

Aan het evenement wordt deelgenomen door 35 deskundigen uit 19 landen met expertise op zes onderzoeksgebieden: medisch, juridisch, politiek, media, maatschappelijk middenveld en beleidsvorming. Centraal staan de verstrekkende gevolgen van de wreedheden van de Chinese Communistische Partij op het gebied van orgaanoogst voor de menselijke waardigheid en alle aspecten van het leven, en hoe dergelijke wreedheden kunnen worden bestreden en voorkomen.

Het gedwongen oogsten van organen van levende mensen vormt een groot gevaar voor de mensheid, omdat het in strijd is met universele ethische waarden, morele beginselen van het leven en de menselijke waardigheid, waardoor het medisch beroep een misbruikpraktijk wordt.

Waar te zien:

De Epoch Times website:
https://www.theepochtimes.com

Het YouTube-kanaal van The Epoch Times:
https://www.youtube.com/theepochtimesnews

NTD YouTube-kanaal:
https://www.youtube.com/user/NTDTV

NTD website:
https://www.ntd.com

The Epoch Times Facebook:
https://www.facebook.com/epochtimes

NTD Facebook:
https://www.facebook.com/NTDTelevision

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (15 september 2021): Programming Alert: World Summit Against Forced Organ Harvesting: An Alarm to Humankind

 

Veroordeling van Beijings meest recente aanval op de persvrijheid

In een escalerende campagne om de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken, hebben de communistische autoriteiten van China 11 Chinese burgers gearresteerd en in staat van beschuldiging gesteld omdat zij informatie zouden hebben verstrekt aan The Epoch Times waarin de draconische lockdown maatregelen die in China van kracht zijn worden gedocumenteerd.

Volgens de hoogste openbare aanklager van de Chinese Communistische Partij riskeren de 11 burgers levenslange gevangenisstraf indien zij worden veroordeeld.

De redactie van The Epoch Times veroordeelt deze onderdrukking van de pers en de fundamentele mensenrechten in de sterkst mogelijke bewoordingen en roept Beijing op de 11 arrestanten onmiddellijk vrij te laten.

Deze recente arrestaties werden ook veroordeeld door het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, dat er bij Beijing op aandringt “een einde te maken aan zijn pogingen om degenen die de waarheid willen melden het zwijgen op te leggen”.

Ook het Comité ter Bescherming van Journalisten veroordeelde de arrestaties en drong er bij de communistische autoriteiten op aan de 11 arrestanten onmiddellijk vrij te laten en de aanklachten tegen hen in te trekken.

Al meer dan 20 jaar beschouwen Chinese burgers The Epoch Times als een betrouwbare stem en voorzien zij ons van aanknopingspunten voor verhalen, beelden, video, documenten en andere soorten informatie. Dit omvat ook insider-informatie van gedesillusioneerde CCP-functionarissen zelf.

Deze vitale bron van informatie heeft ons in staat gesteld de wereld te informeren over wat er werkelijk gebeurt in China.

Maar voor de CCP is absolute controle over de informatiestroom van cruciaal belang geweest om haar heerschappij gedurende de afgelopen zeven decennia te handhaven.

The Epoch Times werd in 2000 opgericht om deze censuur en propaganda te doorbreken, door Chinees-Amerikanen die inzagen dat er een onafhankelijke pers moest komen die waarheidsgetrouw en ongecensureerd nieuws zou brengen. Het is diezelfde toewijding aan onafhankelijke journalistiek die ook het DNA vormt van de Engelstalige editie van The Epoch Times, die vier jaar later werd gelanceerd.

Maar terwijl The Epoch Times tientallen miljoenen Chinese burgers van ongecensureerd nieuws heeft voorzien, heeft de CCP er altijd naar gestreefd deze vrije informatiestroom te belemmeren.

Onze eerste groep verslaggevers en redacteuren in China werd gearresteerd en sommigen werden tot 10 jaar gevangen gezet – de meesten werden gemarteld – omdat ze voor The Epoch Times werkten.

Buiten het vasteland van China hebben we regelmatig te maken gehad met pesterijen en inmenging van de kant van de CCP.

In Hongkong is onze drukpers verschillende keren aangevallen. In november 2019 werd hij in brand gestoken, en in april 2021 werd de persapparatuur door indringers met voorhamers vernield.

Andrew Hamilton zei in 1735 in zijn toespraak ter verdediging van de persvrijheid: “Macht kan terecht vergeleken worden met een grote rivier; zolang ze binnen haar grenzen blijft, is ze zowel mooi als nuttig, maar wanneer ze buiten haar oevers treedt, is ze te onstuimig om te worden ingedamd; ze haalt alles neer wat zich op haar weg bevindt. En ze brengt vernietiging en verwoesting waar ze ook komt.”

In de vrije wereld begrijpen we dat persvrijheid helpt om de samenleving open en gezond te houden. In onze huidige, sterk verbonden wereld kan nieuws op één plaats van vitaal belang zijn voor de rest van de wereld.

Wat in China gebeurt, heeft niet alleen gevolgen voor China, maar kan ook gevolgen hebben voor de hele wereld, zoals we hebben gezien met de pandemie.

Als de wereld vanaf het begin had geweten hoe snel het virus zich in Wuhan verspreidde, als we hadden geweten hoeveel mensen er in een vroeg stadium waren overleden (het werkelijke aantal doden in China wordt nog steeds in de doofpot gestopt), zou de wereld andere maatregelen hebben genomen om mensen te beschermen.

Het is geen geheim dat veel media-organisaties in het Westen zijn omgekocht en geïnfiltreerd door de CCP. Het is echter onze plicht om op te staan tegenover de repressie van de CCP en de waarheid te spreken. Wij hopen dat meer media-organisaties de moed kunnen opbrengen om eerlijk verslag uit te brengen over de CCP – en daarmee in feite levens redden – zowel binnen als buiten China.

Wij verdedigen niet alleen deze moedige Chinese burgers die hun eigen veiligheid op het spel hebben gezet door de wereld de waarheid te laten weten. We zijn hier niet alleen om de persvrijheid te verdedigen. We zijn hier om onze fundamentele waardigheid als mensen te verdedigen.

We zijn dankbaar voor het vertrouwen en de steun van de Chinese burgers. Doorheen onze hele geschiedenis hebben zij de moed gehad om grote risico’s te nemen om ons nieuws door te geven. Wij waarderen de steun van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Comité ter Bescherming van Journalisten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (27 augustus 2021): Condemning Beijing’s Latest Assault on Freedom of the Press

Op de vooravond van de verjaardag van de vervolging eisen de VS dat Beijing de onderdrukking ‘onmiddellijk stopt’

De Verenigde Staten hebben op 19 juli het Chinese communistische regime opgeroepen “onmiddellijk een einde te maken” aan zijn langdurige vervolging van Falun Gong en alle beoefenaars vrij te laten die om hun geloofsovertuiging gevangen zijn gezet.

Woordvoerder Ned Price van het ministerie van Buitenlandse Zaken maakte de opmerking tijdens een gewone persbriefing, een dag voor de 22e verjaardag van het begin van Pekings uitroeiingscampagne tegen de geloofsgroep.

“Morgen is het 22 jaar geleden dat de Volksrepubliek China een onderdrukkingscampagne startte tegen de Falun Gong beweging en tegen de miljoenen beoefenaars, pleitbezorgers en mensenrechtenactivisten die zich inzetten om hun rechten te beschermen,” zei Price.

Hij voegde eraan toe dat “duizenden Falun Gong beoefenaars elk jaar te maken krijgen met detentie, misbruik en gemelde martelingen en mishandelingen”, enkel en alleen omdat ze weigeren de vreedzame beoefening van hun geloof af te zweren.

Falun Gong, een meditatiepraktijk die in de jaren negentig voor het eerst in China werd geïntroduceerd, werd in het land steeds populairder met zijn langzame oefeningen en zijn morele leringen rond de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. Volgens officiële schattingen had de praktijk aan het eind van dat decennium 70 tot 100 miljoen aanhangers. Omdat het regime deze populariteit als een bedreiging beschouwde, begon het op 20 juli 1999 met een campagne om de aanhangers te vervolgen.

Sindsdien is een onnoemelijk aantal aanhangers het slachtoffer geworden van geestelijke en lichamelijke marteling, financiële druk, dwangarbeid, gevangenschap en gedwongen orgaanoogst – allemaal middelen die werden ingezet in een poging hun geloof uit te roeien.

Overlevenden van het misbruik hebben verhalen verteld van het ondergaan van injecties met giftige drugs, slopende dwangarbeid, elektrische schokken op de geslachtsdelen en dreigementen aan het adres van zwangere vrouwen om hun baby’s onder dwang te aborteren.

De onderdrukking, die al 22 jaar duurt, heeft geleid tot een ontelbaar aantal sterfgevallen. Minghui.org, een in de VS gevestigde website die fungeert als een informatiecentrum over de vervolging, heeft de details van duizenden sterfgevallen geverifieerd, hoewel zij opmerkt dat het aantal waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg is, omdat het uiterst moeilijk is om informatie hierover uit China te verzamelen.

Beoefenaars van Falun Gong nemen deel aan een optocht ter markering van het 22ste jaar van de vervolging van Falun Gong in China, in Brooklyn, N.Y., op 18 juli 2021. (Chung I Ho/The Epoch Times)

De voortdurende mishandeling leidt tot groeiende bezorgdheid op het internationale toneel. In mei heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken een sanctie opgelegd aan een functionaris van de Chinese Communistische Partij die een rol had gespeeld bij de vervolging van aanhangers in Chengdu, de hoofdstad van de Chinese provincie Sichuan. Vorig jaar werden ook sancties opgelegd aan een plaatselijke politieambtenaar in de Chinese provincie Fujian voor zijn rol bij de onderdrukking van aanhangers.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken van de regering-Trump heeft in een soortgelijke verklaring in juli 2020 opgeroepen tot beëindiging van de wreedheden.

In het afgelopen jaar hebben de staat Texas en meer dan een dozijn counties in Virginia resoluties aangenomen waarin inwoners worden gewaarschuwd niet naar China te reizen voor orgaantransplantaties. De maatregelen werden genomen in de hoop dat Amerikanen niet ongewild medeplichtig worden aan de door de staat georganiseerd gedwongen orgaanverwijdering, die in de eerste plaats gericht is op Falun Gong-aanhangers en ook op andere gewetensgevangenen. Ook wetgevers van beide partijen in het Congres, alsmede Britse en Canadese functionarissen, trachten het regime voor deze gruwelijke praktijk verantwoordelijk te stellen.

Tijdens een bijeenkomst op 16 juli in Washington riep religieuze vrijheidsdeskundige Nina Shea de Verenigde Staten op om de vervolging van Falun Gong door het regime te erkennen als een vorm van genocide.

“Genocide is de vernietiging van een deel van een religieuze gemeenschap, bijvoorbeeld, met de bedoeling die uit te roeien,” zei Shea, directeur van het Center for Religious Freedom aan het Hudson Institute.

“Ik denk niet dat er enige twijfel over bestaat dat wat er de afgelopen decennia met Falun Gong is gebeurd aan die criteria voldoet.”

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (19 juli 2021): ‘Immediately Cease’ Repression of Falun Gong, US Tells Beijing on Eve of Persecution Anniversary

Op de honderdste verjaardag van de CCP hebben al 380 miljoen mensen de Partij en haar organisaties verlaten

Ondanks het feit dat de Chinese Communistische Partij zichzelf opwerpt als de redder van het volk, hebben honderden miljoenen Chinezen in China en de rest van de wereld de Partij en de daaraan verwante groeperingen reeds verlaten, zo blijkt uit gegevens van een overzeese mensenrechtengroepering.

Op 1 juli, in een toespraak ter viering van de 100e verjaardag van de CCP, beweerde de Chinese leider Xi Jinping dat de Partij “door de geschiedenis en het volk is gekozen” en verklaarde hij dat de twee onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Xi sprak tot een georkestreerde menigte van 70.000 mensen op het Tiananmenplein in Peking, die speciaal voor de gelegenheid waren uitgekozen en die rode vlaggen ophieven en klapten om hem toe te juichen als teken van loyaliteit aan de Partij.

Onder het strenge censuursysteem van de Partij zijn er beperkte middelen om het bredere sentiment van het Chinese publiek te peilen, dat gevangenisstraf riskeert voor het plaatsen van een verkeerde opmerking online die indruist tegen het heersende regime. Maar uit gegevens van de Global Service for Quitting the CCP, een in New York gevestigde belangengroep die in de volksmond bekend staat als het “Tuidang Center”, blijkt dat het vertrouwen in de Partij lijkt af te nemen.

Op de website van de organisatie, die in 2004 is begonnen met het coördineren van de inspanningen van de bevolking om de banden te verbreken met de drie belangrijkste organisaties die bij de CCP zijn aangesloten – de Communistische Partij, de Communistische Jeugdliga en de Jonge Pioniers – staat dat bijna 380 miljoen Chinezen dit hebben ondernomen en afstand hebben gedaan van de eed die zij ooit hebben afgelegd om zich in te zetten voor het communisme.

Het aantal bedroeg op 6 juli 380.033.002, een stijging van ongeveer 25 miljoen in vergelijking met oktober vorig jaar. Uit angst voor represailles van het regime nemen veel mensen een pseudoniem aan wanneer zij hun uittredingsverklaringen publiceren.

China telde volgens officiële gegevens in juni 95,1 miljoen CCP-leden. Dit cijfer omvat niet de leden van de Communistische Jeugdliga en de Jonge Pioniers.

In 2004 publiceerde The Epoch Times de redactionele serie “Negen commentaren op de Chinese Communistische Partij”, waarin de geschiedenis en de interne werking van de Partij sinds haar oprichting in detail wordt beschreven. De “Tuidang”-beweging was geboren, met mensen in China die kopieën van de serie printten en onder elkaar uitwisselden.

Het in New York gevestigde Tuidang Centrum, dat wereldwijd meer dan 100 afdelingen heeft, heeft 1 juli de “Tuidang Dag” genoemd, of de “Dag van de terugtrekking uit de Partij”.

Yi Rong, de directeur van de organisatie, zei dat het aantal terugtrekkingen een groeiende bewustwording van de Chinese bevolking vertegenwoordigt – op zichzelf een feit dat “het vieren waard is”, zei ze.

“De al meer dan 10 jaar durende Tuidang beweging heeft de CCP doen beven van angst”, vertelde zij aan The Epoch Times.

Eén voor één gaf zij een overzicht van de rampzalige politieke campagnes van het regime in de afgelopen eeuw, waaronder: de Grote Sprong Voorwaarts, een massale poging om de staalproduktie van het land op te voeren die leidde tot een drie jaar durende hongersnood en tientallen miljoenen doden; de Culturele Revolutie; het onlangs afgeschafte één-kind-beleid in het kader waarvan meer dan 300 miljoen abortussen werden uitgevoerd; de onderdrukking van het religieuze geloof en de onderdrukking van de vrijheden van Hong Kong.

“Er zijn maar weinig families in China die aan de vervolging zijn ontsnapt”, zei ze.

Vorig jaar, te midden van de pandemie, is het Tuidang Centrum een petitie gestart waarin wordt opgeroepen tot beëindiging van het Chinese communistische bewind. Deze heeft meer dan 1,1 miljoen handtekeningen opgeleverd.

De CCP heeft het alleen aan zichzelf te wijten, zei Yi. De manier waarop het regime de pandemie aanvankelijk heeft aangepakt en het feit dat het de oorsprong van het virus in de doofpot heeft gestopt, hebben volgens haar de wereld zijn “schaamteloze gezicht” laten zien, waardoor het in de wereld steeds impopulairder is geworden.

Een vrijwilliger van het Tuidang Centrum sprak onlangs met een groep van meer dan 20 Chinese universiteitsstudenten voor het Rockefeller Center in Manhattan. Nadat zij was ingegaan op de schade die het regime heeft toegebracht aan het traditionele Chinese erfgoed en hen had gevraagd afstand te nemen van de Partij, stemden allen, op één na, daar onmiddellijk mee in, vertelde zij NTD, een partnerorganisatie van The Epoch Times.

De enige tegenstemmer, een studente, draaide uiteindelijk bij en besloot de Partij te verlaten nadat zij door haar medestudenten was overgehaald, aldus de vrijwilliger.

Yi beschouwt de Tuidang beweging als de beste oplossing om de Partij vreedzaam te ontbinden.

“De CCP verlaten … en omarmen wat vriendelijk is, dat is de beste keuze voor mensen”, zei ze.

Volg Eva op Twitter: @EvaSailEast

Origineel gepubliceerd op The Epoch Times (6 juli 2021): https://www.theepochtimes.com/on-the-ccps-centennial-380-million-people-have-already-quit-the-party-and-its-organizations_3889102.html

Voormalig politieagent was getuige van ‘geïndustrialiseerde’ orgaanoogst in China

Bij het geluid van geweerschoten vielen de gevangenen levenloos op de grond. Hun lichamen, nog warm, werden naar een nabijgelegen witte bestelwagen gedragen, waar twee in het wit geklede artsen wachtten. Achter gesloten deuren werden ze opengesneden en werden hun organen uitgesneden voor verkoop op de transplantatiemarkt.

Dit gruwelijke tafereel, dat meer weg heeft van een horrorfilm dan van een waargebeurd verhaal, vond meer dan 20 jaar geleden in China plaats op instigatie van de staatsautoriteiten. Bob (een pseudoniem) was er getuige van als veiligheidsbeambte op de plaatsen waar ter dood veroordeelde gevangenen werden geëxecuteerd.

“Het oogsten van organen van ter dood veroordeelde gevangenen was een publiek geheim,” vertelde Bob, die nu in de Verenigde Staten woont, aan The Epoch Times. Hij weigerde zijn echte naam te gebruiken uit angst voor represailles van het regime. The Epoch Times heeft zijn politie-ID en andere persoonlijke gegevens geverifieerd.

Bob beschreef dat hij een onwetende deelnemer was in een “geïndustrialiseerde” toeleveringsketen die levende mensen omzette in producten voor de orgaanhandel. Tot de actoren in deze macabere industrie behoren het gerechtelijk apparaat, de politie, gevangenissen, artsen en de ambtenaren van de Chinese Communistische Partij (CCP) die de richtlijnen uitvaardigen.

Zijn relaas uit het midden van de jaren negentig werpt licht op één fase in de verontrustende evolutie van de jarenlange praktijk van de CCP om organen te oogsten van donoren die daar niet mee instemmen. Bob was getuige van het wegnemen van organen bij gevangenen die al dood waren, maar in de jaren daarna zou het regime een nog veel meer sinistere praktijk gaan toepassen – en op grote schaal toepassen: het wegnemen van organen bij levende gewetensgevangenen, met name Falun Gong-aanhangers.

De Executie

Bob ging in 1996 bij de politie en werkte als politieagent in burger. Van tijd tot tijd hielp hij bij het handhaven van de orde in een rechtbank waar executies worden bevestigd en op verschillende executieplaatsen in de stad. Later, in 1999, werd Bob zelf voor meer dan een jaar in hechtenis genomen nadat hij op internet een kritisch bericht over de autoriteiten had geplaatst. Daar kon hij de behandeling van ter dood veroordeelde gevangenen observeren en zo het proces van veroordeling tot executie en orgaanoogst in elkaar passen.

Na zijn veroordeling tot de doodstraf kreeg een gevangene hand- en enkelboeien om, die tot 33 pond konden wegen, om ontsnapping te voorkomen. Een of twee andere gevangenen hielden hem voortdurend in de gaten. Een bloedtest – een stap om mogelijke donoren te identificeren – en een geestelijke en lichamelijke gezondheidscontrole zouden ook worden uitgevoerd op dat moment, in een speciale medische ruimte in het detentiecentrum.

“Voor zover ik weet, heeft niemand de ter dood veroordeelden verteld dat hun organen verwijderd zouden worden,” zei Bob.

Executies vinden meestal plaats voorafgaand aan belangrijke feestdagen, zei hij.

Ter dood veroordeelde gevangenen moesten een openbare hoorzitting in een hogere rechtbank bijwonen, waar een rechter het doodvonnis dat door de oorspronkelijke rechtbank was uitgesproken zou bevestigen of herroepen.

Degenen die bestemd waren voor de executie – een handvol tot meer dan een dozijn elke keer – werden vervolgens uit het gerechtsgebouw gemarcheerd naar een stoet van 20 tot 30 voertuigen die buiten stonden te wachten, zei Bob. Het konvooi bracht ook plaatselijke functionarissen over die de executies moesten bijwonen. Onder hen bevonden zich de onderdirecteur van het plaatselijke bureau voor openbare veiligheid, de rechter en ander personeel dat de zaken behandelde.

Alle auto’s hadden rode stof of papier over de ramen geplakt en droegen een nummerbord.

De gevangenen die na de tests geschikt werden bevonden om hun organen te laten verwijderen, werden geïnjecteerd met een geneesmiddel waarvan men zei dat het de pijn zou verlichten. Het eigenlijke doel was echter te voorkomen dat bloedstolling de organen zou beschadigen na hersendood, zei Bob.

Degenen die werden uitgekozen voor de orgaanoogst waren meestal jonge, gezonde mannen, meestal in de 20 en 30 zonder een voorgeschiedenis van ernstige ziekte, volgens Bob.

Op de executieplaats werden de gevangenen in een rij gezet om in het achterhoofd te worden geschoten.

De dichtstbijzijnde gevangene stond ongeveer drie tot vijf meter van de plek waar Bob de wacht hield.

Taipei (Taiwan), 20 juli 2014 – Beoefenaars van de spirituele praktijk Falun Gong spelen een scène van orgaanoogst na, tijdens een demonstratie tegen de vervolging van Falun Gong beoefenaars in China (Mandy Cheng/AFP via Getty Images)

De witte bestelwagen

Na de schietpartijen zou een arts ter plaatse de lichamen controleren om de dood te bevestigen. Daarna werd een zwarte plastic zak gebruikt om het hoofd van de gevangenen af te dekken. De lichamen voor orgaanverwijdering werden dan met spoed naar een witte bestelwagen gebracht die vlakbij stond te wachten. De achterdeur van het busje werd gewoonlijk gesloten gehouden en de gordijnen van de ramen werden omlaag getrokken om nieuwsgierige blikken buiten te houden.

Bob ving eens een glimp op van de binnenkant toen de achterdeur toevallig open was. Hij zag een operatiebed en twee dokters met witte jassen, maskers en handschoenen aan. Plastic folie bedekte de vloer voor het geval er bloed gemorst zou worden. De dokters sloten snel de deuren toen ze doorhadden dat er iemand stond te kijken.

Niemand behalve de dokters zou weten wat er daarna gebeurde. Toen de lichamen naar buiten kwamen, werden ze in een zwarte kadaver zak gedaan en direct naar crematie gestuurd.

De dode gevangenen werden op één hoop gegooid en in één oven verbrand. Daardoor was het onmogelijk te bepalen welke as van wie was. “Ze pakten gewoon wat van de hoop om aan elke familie te geven,” zei Bob.

“De overgrote meerderheid van de families van deze terdoodveroordeelden hadden geen idee dat de organen van hun familielid waren verwijderd toen ze de as kwamen ophalen.”

Op zeldzame uitzonderingen na, hadden deze gevangenen geen kans om hun familieleden te zien of met hen te praten tijdens hun laatste momenten, noch werd de familie toegestaan om het lichaam te zien na de dood van hun geliefde.

“Het enige wat de familie kreeg was een doos met as.”

Tung Chung (Hongkong), 25 april 2019 – Een vrouw past spandoeken aan ter ondersteuning van de spirituele beweging Falun Gong, een groep die verboden is op het vasteland van China. (Anthony Wallace/AFP via Getty Images)

Een goed geoliede machine

Het proces verliep snel – omdat verse organen onmiddellijk naar het ziekenhuis moeten worden vervoerd voor de operatie – en nauwgezette planning was de sleutel om het soepel te laten verlopen, zei Bob.

“Voor hen was het heel duidelijk welk orgaan van een bepaalde gevangene ze gingen oogsten,” zei hij. “Het was heel expliciet welk [lichaam van een gevangene] in het busje zou worden geplaatst. … De mensen in het busje wisten precies welke organen ze moesten meenemen omdat alles van tevoren was geregeld.”

Hieruit maakte Bob op dat deze praktijken al lang liepen voordat hij er tijdens zijn job mee in aanraking kwam.

“De workflow, de bedrevenheid die ze aan de dag legden en de hechtheid in hun samenwerking konden niet in slechts één of twee jaar tot stand zijn gekomen,” en zelfs de prijs van de geoogste organen was van tevoren bekend, zei hij.

China voerde zijn eerste menselijke orgaantransplantatie uit in 1960. Aangezien het land tot 2015 geen officieel orgaandonatiesysteem had, waren de meeste organen voor transplantatie afkomstig van geëxecuteerde gevangenen, beweert het regime. Maar vanaf de jaren 2000 kende de binnenlandse transplantatie-industrie een plotse hausse, en het aantal geëxecuteerde gevangenen kon onmogelijk overeenstemmen met het aantal transplantaties dat plaatsvond.

Chinese ziekenhuizen, die orgaantransplantatie-toeristen uit het buitenland wilden lokken, beloofden transplantaties binnen enkele weken of zelfs dagen – ongehoord in ontwikkelde landen met gevestigde orgaandonatiesystemen, waar de wachttijden jaren konden oplopen.

De toename van het aantal transplantaties viel samen met het begin van de vervolging door de CCP van de Falun Gong, een meditatiediscipline waarvan de 70 tot 100 miljoen beoefenaars in de afgelopen twee decennia zijn vervolgd en waarvan velen zijn gearresteerd, gevangengezet en gemarteld.

Los Angeles (Verenigde Staten), 15 okt. 2015 – Falun Gong-beoefenaars houden een kaarswake voor het Chinese consulaat in Los Angeles voor degenen die zijn overleden als gevolg van de vervolging door het Chinese regime. (The Epoch Times)

In de loop der jaren is er steeds meer bewijs verzameld dat wijst op een uitgebreid systeem van het oogsten van organen van levende gewetensgevangenen, georkestreerd door de CCP. In 2019 concludeerde een onafhankelijk volkstribunaal dat het regime jarenlang gevangenen “op grote schaal” had gedood om zijn transplantatiemarkt te bevoorraden, en dat het doden tot op de dag van vandaag doorging. De belangrijkste slachtoffers, zo oordeelde het tribunaal, waren gevangen Falun Gong beoefenaars.

In 2015 verklaarde het regime het gebruik van organen van geëxecuteerde gevangenen te verbieden en beweerde het uitsluitend organen van vrijwillige donoren te betrekken in het kader van een donatiesysteem dat in datzelfde jaar was opgezet. Maar de officiële cijfers over orgaandonaties kwamen niet overeen met het hoge aantal uitgevoerde transplantaties, concludeerde het tribunaal.

De machine blijft draaien

Bob’s relaas sluit aan bij dat van meerdere andere ooggetuigen die rond dezelfde periode deelnamen aan de ondoorzichtige handel in orgaantransplantaties in China.

George Zheng, een voormalige Chinese arts-assistent, herinnerde zich dat hij in de jaren negentig samen met twee verpleegsters en drie militaire artsen assisteerde bij een orgaanverwijderingsoperatie in een bergachtig gebied bij een legergevangenis in de buurt van Dalian, een stad in het noordoosten van China.

De patiënt, een jonge man, reageerde niet, maar zijn lichaam was nog warm. De artsen hadden twee nieren van de man verwijderd en vervolgens Zheng opgedragen zijn ogen eruit te halen.

“Op dat moment bewogen zijn oogleden en keek hij me aan,” vertelde hij in 2015 aan The Epoch Times. “Er was pure terreur in zijn ogen. (…) Mijn geest werd leeg en mijn hele lichaam begon te trillen.”

De herinnering aan die twee ogen achtervolgde Zheng nog jaren.

George Zheng, die nu in Toronto woont, vertelt hoe hij in de jaren negentig getuige was van het oogsten van organen van levende mensen in de provincie Shenyang, China. (Yi Ling/The Epoch Times)

In 1995 hielp de etnische Oeigoerse arts Enver Tohti uit de verre westelijke regio Xinjiang twee hoofdchirurgen om de lever en twee nieren uit een levende gevangene te halen die net in de borst was geschoten.

“Er was een bloeding. Hij leefde nog. Maar ik voelde me niet schuldig. Sterker nog, ik voelde me niet anders dan als een volledig geprogrammeerde robot die zijn taak uitvoerde,” vertelde hij aan een panel in juli 2017. “Ik dacht dat ik mijn plicht uitvoerde om … de vijand van de staat te elimineren.” De chirurgen vertelden hem later dat hij zich moest herinneren dat er “niets gebeurde”.

Een schijnbaar on-demand orgaantransplantatiehandel lijkt de afgelopen jaren door te gaan in ziekenhuizen in Zhengzhou, waar Bob ooit werkte, op basis van onderzoeken van de World Organization to Investigate the Persecution of Falun Gong (WOIPFG), een in de VS gevestigde non-profitorganisatie.

Een verpleegster van het First Affiliated Hospital of Zhengzhou University vertelde de WOIPFG in 2019 dat het ziekenhuis tot de top vijf van het land behoorde als het gaat om niertransplantaties en het jaar ervoor ongeveer 400 operaties had uitgevoerd.

“We zijn niet gestopt sinds het Chinese Nieuwjaar en hebben geen vrije dagen genomen,” vertelde ze aan undercover WOIPFG-onderzoekers die zich voordeden als potentiële ontvangers van organen. Ze voegde eraan toe dat er nog diezelfde dag een passende nier beschikbaar was.

Een andere arts van het ziekenhuis vertelde tijdens een telefoongesprek in 2017 aan undercover rechercheurs dat het ziekenhuis de meeste van zijn levertransplantatieoperaties ‘s nachts uitvoerde, zodra de patiënt arriveerde.

“Als je deze tijden niet benut en ze alleen overdag doet, hoe kun je dan zoveel operaties doen? Hoe kan je anders de anderen overtreffen?” zei hij.

De mishandeling bij orgaantransplantaties waarvan Bob getuige was geweest, had hem ziek gemaakt en druiste in tegen zijn waarden, wat hem op het idee bracht om minder dan drie jaar na zijn aanstelling te stoppen met werken, zei hij.

Hij heeft het politiekorps al lang geleden verlaten, maar zegt dat hij geen reden ziet waarom de gedwongen orgaantransplantatie-industrie zou stoppen met draaien.

“Het is gedreven door enorme winsten, en er is geen plaats voor de zogenaamde mensenrechten en humanitaire zorgen,” zei hij.

Bob hoopt dat de Chinese bevolking zich zal bevrijden van het autoritaire bewind van het communnistische regime en vrijheid zal vinden in democratische landen.

Door een speling van het lot belandde de secretaris van het stadsbestuur die Bob liet opsluiten zelf in de gevangenis wegens het aannemen van smeergeld. Hij stierf later in de gevangenis waar hij een levenslange gevangenisstraf uitzat.

“Niemand is veilig onder het bewind van de CCP,” zei hij. “Wat iemand anders overkomt, kan jou morgen ook overkomen.”

Long Tengyun werkte mee aan dit verslag.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Oorspronkelijk gepubliceerd door The Epoch Times (3 juli 2021): Former Police Officer Recounts Witnessing ‘Industrialized’ Organ Harvesting in China

God vervangen: de honderdjarige oorlog van de CCP tegen het geloof

Priesters en nonnen werden gedwongen neer te knielen voor een groot vreugdevuur, hulpeloos toekijkend hoe de vlammen hun heilige instrumenten verslonden en hun huid verbrandden.

In een andere Chinese stad sloegen studenten met rode armbanden katholieken met scherpe houten stokken en gooiden een priester in een vuurkuil nadat hij van de pijn in elkaar was gezakt. Ze sloegen een non dood nadat ze geweigerd had op een Mariabeeld te stampen.

Een katholieke priester werd levend begraven in Peking nadat hij geweigerd had zijn geloof op te geven.

Hoe verontrustend deze gewelddaden ook mogen zijn – ze zijn overigens gedocumenteerd door de in Hongkong woonachtige missionaris Sergio Ticozzi – ze waren nauwelijks ongewoon voor gelovige Chinezen tijdens de razernij van de tien jaar durende Culturele Revolutie, toen alle vormen van religiositeit als “bijgelovig” werden bestempeld en verboden werden.

Dergelijke repressie is tijdens de meer dan 70 jaar dat het regime in China aan de macht was ook niet alleen in de periode van de Culturele Revolutie voorgekomen.

Totale controle

Geloof in een hogere macht is als een vloek voor de atheïstische Chinese Communistische Partij (CCP), die al 100 jaar probeert absolute loyaliteit en controle af te dwingen over haar leden en het Chinese volk.

“Ze kunnen gewoon niet omgaan met een andere trouw dan die aan de staat,” vertelde Sam Brownback, voormalig Amerikaans ambassadeur voor internationale godsdienstvrijheid, aan The Epoch Times.

Als gevolg daarvan hebben opeenvolgende partijleiders campagne na campagne gelanceerd om gelovigen in China te verpletteren en te controleren.

Mao Zedong, de eerste leider van de CCP, die leiding gaf aan één van de meest grondige campagnes om het Chinese religieuze leven te ontmantelen, vergeleek religie met “vergif” in een gesprek met de Tibetaanse leider in ballingschap, de Dalai Lama. In zijn autobiografie herinnert de Dalai Lama zich dat Mao hem in 1954 vertelde dat religie “het ras ondermijnt” en “de vooruitgang van het land vertraagt”.

De voormalige Chinese leider Jiang Zemin verklaarde in 1993 dat godsdienstvrijheid “ongeschikt was voor partijleden” en hij vroeg de partijleden om gelovigen “geduldig op te voeden” om hen te helpen “zich te ontdoen van religieuze ketenen”.

Het boeddhisme, het taoïsme, de islam, het katholicisme en het christendom – de vijf godsdiensten die officieel door het regime zijn goedgekeurd – blijven onder strenge staatscontrole staan, waarbij de Partij-functionarissen bepalen hoe zij te werk gaan.

Chinese functionarissen voor religieuze zaken hebben de noodzaak benadrukt om “religie te leiden met socialistische waarden” en dat gelovigen “dankbaarheid jegens de Partij” moeten bezitten.

Volgens de regels van de Partij kunnen leden ook worden verbannen omdat zij in religie geloven of zich bezighouden met “bijgelovige activiteiten”.

Kerkgangers lopen langs de schaduw van een kruis bij de ingang van de “ondergrondse” Zhongxin Bridge Catholic Church, na een dienst ter viering van het feest van de Hemelvaart in Tianjin, op 24 mei 2015. (Greg Baker/AFP via Getty Images)

Ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de partij kwamen de hoofden van zes religieuze verenigingen in juni bijeen en prezen het leiderschap van de CCP. Ze waren vastbesloten om “altijd de Partij te volgen” en beloofden een voorlichtingscampagne te beginnen om “de liefde voor de Partij” in hun religieuze kringen te verdiepen.

Dominee Bob Fu, de oprichter van de christelijke mensenrechtengroep China Aid, beschreef de CCP als ‘s werelds grootste extreem atheïstische partij.

“[De] CCP heeft zich schuldig gemaakt aan de ergste religieuze vervolging en misdaden tegen de menselijkheid,” vertelde Fu aan The Epoch Times.

In de woorden van Brownback is de CCP “in oorlog met het geloof” – of het nu gaat om christenen, Tibetaanse boeddhisten, Oeigoeren en andere moslimminderheden in Xinjiang, of de Falun Gong meditatiediscipline.

“Het is een oorlog die ze niet zullen winnen”, zei Brownback.

Nultolerantie

Een jaar na de machtsovername door de CCP in 1949 trokken Chinese troepen Tibet binnen en legden de Tibetanen een 17-punten overeenkomst op om de heerschappij van de CCP te legitimeren. Ondanks de rooskleurige beloften van Tibetaanse autonomie op papier, veranderde Peking de regio in een staat van toezicht en installeerde arbeidskampen.

De Dalai Lama, de spirituele leider van de regio, ging in 1959 in ballingschap in India nadat het regime een opstand gewelddadig had neergeslagen, waarbij tienduizenden Tibetanen om het leven kwamen. In de 20 jaar daarna zijn volgens schattingen van de Tibetaanse regering in ballingschap ongeveer 1,2 miljoen Tibetanen omgekomen onder het repressieve beleid van het regime. In een wanhopige daad van verzet hebben meer dan 150 Tibetanen zichzelf in brand gestoken.

Volgens het laatste rapport van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken controleert de politie routinematig privé-correspondentie, doorzoekt zij woningen en onderzoekt zij telefoongegevens op zoek naar verboden inhoud zoals “reactionaire muziek” uit India. Provinciale ambtenaren verboden studenten ook om deel te nemen aan religieuze activiteiten tijdens schoolvakanties. In het rapport wordt melding gemaakt van 273 Tibetanen die eind 2019 werden “vastgehouden in strijd met internationale mensenrechtennormen”.

Een non loopt te midden van het puin van verwoeste huizen bij het Larung Gar boeddhistisch instituut in de provincie Sertar in het zuidwesten van China’s provincie Sichuan op 29 mei 2017. (Johannes Eisele/AFP via Getty Images)

Een Tibetaanse herder genaamd Lhamo, een 36-jarige moeder van drie, werd in juni 2020 vastgehouden omdat ze geld naar haar familie in India had gestuurd. De familieleden die haar twee maanden later zagen, vonden haar “zwaar gekneusd en niet in staat om te spreken”, volgens de belangenorganisatie Human Rights Watch. Ze stierf enkele dagen later in een plaatselijk ziekenhuis en werd onmiddellijk gecremeerd.

Nu de huidige Tibetaanse spirituele leider 86 jaar oud is, heeft Peking duidelijk gemaakt dat het de hand wil hebben in de keuze van zijn opvolger. In een witboek dat in mei werd gepubliceerd, zei de Chinese Staatsraad dat zij “92 gereïncarneerde levende boeddha’s” had geïdentificeerd en goedgekeurd – waarmee duidelijk werd dat de Chinese Staatsraad de volgende Dalai Lama wil kiezen wanneer de huidige overleden is.

“De CCP voert een nultolerantie-beleid ten aanzien van religieuze gelovigen,” vertelde Lobsang Tseten, uitvoerend directeur van de in de VS gevestigde Tibetaanse activistengroep Students for a Free Tibet, aan The Epoch Times. Hij voegde eraan toe dat “de willekeurige heerschappij van de CCP in Tibet een directe bedreiging vormt voor elk aspect van het leven van een Tibetaan”.

Kerken ‘siniciseren’

Onder het bestuurd van de huidige leider Xi Jinping heeft de CCP de onderdrukking van katholieke en protestantse kerken eveneens opgevoerd.

De Chinese autoriteiten hebben duizenden kruisen uit kerken verwijderd, pastoors gearresteerd, christelijke afbeeldingen laten verwijderen en een agressief ‘siniciserings’-beleid gevoerd door ‘patriottische kerken’ op te richten, waarin afbeeldingen van Jezus Christus en de Maagd Maria worden vervangen door portretten van Xi of Mao.

Screenshots van video’s geüpload door ChinaAid tonen de vernieling van de Gouden Lampstand Kerk in de stad Linfen in de Chinese provincie Shanxi op dinsdag 9 jan. 2018. (ChinaAid)

Het Chinese regime herinterpreteert en hervertaalt ook de Bijbel om een “Chinees christendom” te promoten, waarbij een Chinees ethiekboek een verhaal uit de Bijbel zo verdraaide dat Jezus een vrouw stenigde terwijl hij zichzelf een zondaar noemde.

In 2017 hebben ten minste vier steden en één provincie de kerstvieringen beperkt, waarbij displays van kerstversieringen, thematische voorstellingen en promotieactiviteiten werden verboden. Communistische functionarissen in één universiteit verboden activiteiten die verband houden met westerse religieuze feestdagen zogezegd om de jongere generatie te helpen “cultureel vertrouwen op te bouwen.” Een Christen kreeg in januari van dit jaar een fikse boete van 160.000 yuan (24.733 dollar) voor het vieren van kerstdag.

Als gevolg van de onderdrukking door het regime zijn er steeds meer ondergrondse kerken gekomen. Als reactie daarop hebben Chinese functionarissen kerkleden aangehouden en lange gevangenisstraffen aan voorgangers opgelegd.

Wang Yi, een predikant in het centraal-Chinese Chengdu die één van de grootste niet-geregistreerde christelijke kerken van het land stichtte, werd in december 2019 veroordeeld tot negen jaar gevangenisstraf wegens “illegale bedrijfsvoering” en “aanzetten tot ondermijning van de staatsmacht”, een aanklacht die het regime vaak gebruikt om dissidenten het zwijgen op te leggen.

In april meldde Radio Free Asia dat Peking geheime hersenspoel-installaties, die meestal marteling inhouden, beheerde in de zuidwestelijke Chinese provincie Sichuan om Christenen te dwingen hun geloof op te geven.

‘De partij wordt elke dag brutaler’

In het uiterste westen van Xinjiang worden momenteel meer dan 1 miljoen Oeigoeren en andere moslimminderheden vastgehouden in Chinese interneringskampen – door het regime “beroepsopleidingscentra” genoemd, die zogenaamd worden gebruikt om “extremisme te beteugelen” – waar zij te maken krijgen met dwangarbeid, marteling, seksueel misbruik, politieke indoctrinatie, gedwongen abortus en gedwongen sterilisatie.

Onder aanvoering van de Verenigde Staten heeft een groeiend aantal landen, waaronder België, Canada, Tsjechië, Litouwen, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, de onderdrukkingscampagne erkend als een vorm van genocide.

“De genocide op de Oeigoeren gaat nog steeds door en elke dag wordt de partij brutaler,” zei Rushan Abbas, uitvoerend directeur van de in Washington gevestigde non-profit Campaign for Uyghurs, in een verklaring van 30 juni, een dag voor de viering van het honderdjarig bestaan van de CCP. “Dit is het laatste alarmsignaal dat de CCP moet worden gestopt als we een wereldwijd systeem van waardigheid en orde willen behouden dat door iedereen wordt gerespecteerd.”

De Jieleixi No.13 dorpsmoskee met de leuze “Hou van de [Chinese Communistische] Partij, Hou van China,” in Yangisar, ten zuiden van Kashgar, in de westelijke regio Xinjiang van China op 4 juni 2019. (GREG BAKER/AFP via Getty Images)
Uit een recent rapport van twee in Washington gevestigde organisaties – Oxus Society for Central Asian Affairs en Uyghur Human Rights Project – blijkt dat ten minste 28 landen in de wereld “medeplichtig zijn aan China’s pesterijen en intimidatie van Oeigoeren”. Veel van deze landen hadden sterke economische banden met China, waaronder de landen die zich hebben aangesloten bij China’s Belt and Road-initiatief (BRI, ook bekend als One Belt, One Road).

“Naarmate China zijn rol wereldwijd uitbreidt via de BRI, zullen waarschijnlijk meer lande gevangen raken in afhankelijkheidsrelaties, waardoor China meer mogelijkheden krijgt om hen te dwingen om te helpen in hun campagnes tegen diasporaleden en bannelingen,” aldus het rapport.

“Wij kunnen u laten verdwijnen”

Nergens komt de haat van de CCP tegen religie duidelijker naar voren dan in haar bloedige onderdrukking van beoefenaars van Falun Gong, een spirituele discipline met langzame meditatieve oefeningen en morele leringen gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, aldus haar website.

Uit angst voor de populariteit van Falun Gong in China begon toenmalig leider Jiang op 20 juli 1999 met een gewelddadige vervolging van de beoefenaars. Chinese topambtenaren gaven geheime bevelen om hen “politiek te vernietigen, financieel bankroet te laten gaan en hun reputatie te ruïneren”, aldus een voormalige militaire kolonel die de bijeenkomst bijwoonde.

Sindsdien zijn miljoenen beoefenaars van Falun Gong opgesloten in gevangenissen, werkkampen, psychiatrische inrichtingen en andere detentiefaciliteiten in China. Honderdduizenden zijn daar gefolterd in een poging de beoefenaars te dwingen hun geloof op te geven. Een ongekend aantal is omgekomen bij door de Chinese staat georganiseerde gedwongen “orgaanoogst”, waarbij hun organen werden verwijderd om te worden verkocht op de transplantatiemarkt.

De vervolging gaat ook vandaag nog door.

In de eerste vijf maanden van 2021 zijn 599 Falun Gong beoefenaars veroordeeld wegens hun geloof; één van hen, 81 jaar oud, kreeg negen jaar, volgens gegevens van Minghui.org, een in de VS gevestigde website die de vervolging van de geloofsgroep opvolgt. Meer dan 15.000 personen zijn vorig jaar het slachtoffer geworden van intimidatie of arrestatie.

Aangelokt door mooie bonussen begonnen politie en lokale ambtenaren vorig jaar een grootscheepse “Zero-Out Campagne” om beoefenaars in het hele land te vervolgen, aldus Minghui. De beoefenaars werd verteld dat ze een verklaring moesten ondertekenen waarin ze afstand deden van hun geloof, anders zouden hun pensioenen, carrières of de opleiding van hun kinderen in gevaar komen.

“We kunnen je laten verdwijnen wanneer we willen,” zou een officier uit de noordelijkste provincie van China, Heilongjiang, tegen een beoefenaar hebben gezegd.

Falun Gong beoefenaars nemen deel aan een optocht in Flushing, New York, op 18 april 2021, ter herdenking van de 22e verjaardag van de ’25 april vreedzame bijeenkomst’ van 10.000 Falun Gong beoefenaars in Beijing in 1999. (Samira Bouaou/The Epoch Times)

Guo Zhenfang, uit de stad Chifeng in het zuidoosten van Binnen-Mongolië, overleed in juni, één dag na zijn proces. In het ziekenhuis vond zijn familie bloedvlekken op zijn neus en een wond rond zijn knieschijf. Zijn rug was vanaf zijn middel “purperrood” geworden, aldus Minghui. Tientallen politieagenten in burger beletten de familie om het lichaam verder te onderzoeken en stuurden het zonder hun toestemming naar het crematorium.

Lü Songming, een voormalige geschiedenisleraar aan een middelbare school uit de Zuid-Chinese provincie Hunan, zat in totaal 14 jaar in de gevangenis. Hij verloor ongeveer 20 tanden door afranselingen, dwangarbeid, elektrocutie en andere vormen van marteling. Toen hij in 2018 werd vrijgelaten, had hij nog maar zes tanden over en was hij niet meer geschikt om te werken. Hij leed aan herhaaldelijk hartfalen en overleed uiteindelijk in maart op 53-jarige leeftijd.

‘Een echte zwakte’

Brownback merkte op dat in Xi’s China de brute, onmenselijke tactieken uit het Mao-tijdperk in toenemende mate een comeback maken.

Maar in zijn haast om de macht over China’s gelovigen te laten gelden, zei Brownback, toont het regime “een echte zwakte.”

“Ze moeten het gevoel hebben dat ze de controle verliezen, en daarom zijn ze veel repressiever en wreder,” zei hij.

De schendingen van de mensenrechten en de godsdienstvrijheid in Peking kosten het regime zijn imago in de wereld, terwijl het in eigen land zijn vermogen om zijn heerschappij te handhaven schaadt, aldus Brownback.

“Communisme en geloof hebben grote problemen om naast elkaar te bestaan, en het geloof zal niet worden onderworpen, dus uiteindelijk zal het communisme vallen,” zei hij.

Wat overblijft van de 100-jarige erfenis van de CCP, zei dominee Fu, zal haar reputatie zijn als “die ene politieke partij die het grootste aantal mensenlevens heeft vernietigd … in de hele geschiedenis van de mensheid”.

Eva Fu is een in New York woonachtige schrijfster voor The Epoch Times die zich richt op de relatie tussen de VS en China, godsdienstvrijheid en mensenrechten.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (2 juli 2021): Replacing God: The CCP’s Century-Long War Against Faith

‘Authentieke Puurheid’: Shen Yun toont het China van voor het communisme

Om sommige van de beste kunstwerken van de Westerse beschaving te zien, moet je omhoog kijken.

Op de plafonds van paleizen en kerken staan uitgestrekte hemelscènes, allegorieën en heiligen en goddelijke wezens in al hun grootsheid – een staaltje van technische en technologische innovatie, meesterschap gekoppeld aan de bloei van menselijke creativiteit en verbeeldingskracht die alles wat vandaag de dag wordt uitgevonden evenaart.

Het beroemdst is misschien wel Michelangelo’s fresco op het plafond van de Sixtijnse Kapel. Op de centrale panelen van het plafond speelt zich geen hemels tafereel af maar wel het verhaal van de mensheid, van de schepping tot de zondeval en de verlossing van de mens, met halfgoddelijke toeschouwers die vanuit de hoeken toekijken.

Kunst op zijn best raakt onze menselijkheid, beantwoordt onze diepste vragen en helpt ons zin te vinden in het leven.

“Je denkt: ‘Hoe zou de hemel eruitzien? Als er een hemel was, hoe zou die er dan uitzien?”, zegt Jared Madsen, al lange tijd presentator van Shen Yun Performing Arts, een in New York gevestigd klassiek Chinees dansgezelschap. “Dit zoeken naar het goddelijke, het zoeken naar iets hogers – dat is echt wat je terugziet in veel van de Chinese cultuur en in veel van onze voorstellingen.

“Het mooie is dat je in onze voorstelling iemand kunt hebben die niet alleen zoekt, maar die ook echt naar de hemel gaat. Ze worden omhoog getrokken en vliegen de hemel in. Ze krijgen de [hemelse feeën] te zien, en ze hebben zo’n complete ervaring.

“Dit zijn dingen waar ieder mens over nadenkt, waar we ons allemaal over verwonderen. En we krijgen dit te zien op het toneel, het is wonderbaarlijk.”

Madsen verwijst naar een uniek – en gepatenteerd – productie-element van Shen Yun, dat de Chinese cultuur van voor de komst van het communisme presenteert.

Terwijl de Chinese Communistische Partij (CCP) als doel heeft “te strijden tegen hemel, aarde en de mens,” is de traditionele Chinese cultuur het tegenovergestelde, gericht op het geloof in harmonie tussen hemel, aarde en de mensheid.

Scènes van hemelse paleizen, van de Schepper die neerdaalt om 5000 jaar beschaving in gang te zetten, van goddelijke wezens die de goeden en gelovigen te hulp komen, van menselijke wezens uit lang vervlogen tijden of juist in de moderne tijd die worstelen met deze diepe vragen over het doel van het leven – dit alles wordt een levend kunstwerk dat wordt weergegeven in expressieve dans, schitterende kostuums en een digitaal decor dat het scherm tot in de kosmos laat reiken. Shen Yun verenigt de genialiteit in verbeelding en het meesterschap in vaardigheid en techniek, die nodig zijn om een meesterwerk te creëren.

“Het is een culturele show maar tegelijkertijd gaat het veel dieper dan dat. … Het connecteert met iets wat aan de basis van de mensheid ligt,” zei Madsen.

Dit is de authentieke, traditionele Chinese cultuur waarvan de CCP niet wil dat je die ziet.

De waarheid over China

Shen Yun’s missie is om “5.000 jaar Chinese beschaving te doen herleven,” volgens de website van het gezelschap. De oude Chinezen geloofden dat deze beschaving goddelijk geïnspireerd was, doorgegeven door de goden, en zij hielden deze beschaving vijf millennia lang intact – tot de bloedige communistische staatsgreep in 1949. En nadat de CCP de macht overnam, lanceerde het de Culturele Revolutie, die de traditionele cultuur met wortel en tak uitroeide door tempels met de grond gelijk te maken, boeken te verbranden en onschuldigen te mishandelen. Alles bij elkaar heeft de machtsovername van de CCP geresulteerd in ten minste 50 tot 60 miljoen doden.

Veel ging verloren en de cultuur in China onder het communistische regime werd vervormd, maar de historische legendes, mythen en personages leefden voort in de herinnering van sommigen in China en daarbuiten. In 2006 kwamen kunstenaars uit de hele wereld – onder wie ook een aantal die China waren ontvlucht – samen in het land van de vrijheid om een gezelschap te vormen waarmee ze een cultuur die zo goed als verloren was, tot uitdrukking konden brengen en op het wereldtoneel konden presenteren.

De traditionele Chinese cultuur is geworteld in goddelijke gedachten, zegt Madsen – boeddhisme, taoïsme en confucianisme. Centraal in de cultuur staat respect voor het goddelijke en het geloof dat goede mensen gezegend zijn en dat kwaad wordt bestraft.

Deze holistische kijk op de mensheid is wat Madsen’s interesse in Chinese filosofieën wekte, toen hij nog op de middelbare school zat. In onze moderne, van technologie afhankelijke en grotendeels geseculariseerde wereld komen vragen over waar we vandaan komen, het doel van het leven en wat ons daarna te wachten staat, niet in de dagelijkse gesprekken aan bod. Maar Madsen vond antwoorden – soms op vragen die hij zich niet eens had kunnen voorstellen – in de oude filosofieën die hij begon te lezen, en hij ontwikkelde een grote fascinatie voor China.

“En toen ging ik naar China,” zei Madsen. Dit was in de jaren 1990, en de realiteit was somber. “Ik realiseerde me al snel dat de verbazingwekkende dingen die ik in verschillende boeken over het confucianisme en taoïsme had gelezen … – van zo gauw ik in China aankwam, besefte ik: Oh, dit is een communistische samenleving”.

In zekere zin, toen Madsen Shen Yun ontmoette, voelde dat aan als thuiskomen.

Schoonheid die de ziel verheft

Dante, de poëet bij uitstek, schreef dat schoonheid de ziel laat ontwaken en aanzet tot handelen.

Shen Yun hoofddanseres Evangeline Zhu voelt hetzelfde. Schoonheid is niet alleen een lust voor het oog. Een puur en transcendent soort schoonheid, wat de middeleeuwse en Renaissance geleerden en kunstenaars objectieve schoonheid noemden, of wat de romantici het sublieme noemen, kan de ziel beroeren.

“Er is een cruciaal aspect van kunst, en dat is het esthetische principe,” zei Zhu. “Wat is schoonheid? Wat is geen schoonheid? In de kunst draait alles om schoonheid, maar de specifieke standaard van een kunstvorm is heel belangrijk.”

“Maar in de wereld van vandaag zijn mensen het niet eens over wat ‘mooi’ is. We zeggen dat het in het oog van de toeschouwer zit, of dat het een kwestie van persoonlijke smaak is. Daarom denk ik dat de geest en het morele begrip van de kunstenaar net zo belangrijk zijn als zijn vaardigheid.” Om transcendente schoonheid uit te drukken, moet de artiest proberen te begrijpen wat het betekent.

Shen Yun neemt deze zoektocht naar het begrijpen van schoonheid serieus; de naam zelf betekent “de schoonheid van goddelijke wezens die dansen”. Zelfs de kostuums – couture versierd met meer detail dan een toeschouwer ooit zal kunnen bevatten – zijn gemaakt met respect voor authenticiteit, gemaakt naar het voorbeeld van de kleding van bepaalde dynastieën, waarvan werd gezegd dat ze door de hemelen werd geïnspireerd.

“Voor mij is de vorm van kunst die de geest van mensen kan verruimen, die hun menselijkheid kan oproepen en hun hart kan bewegen in de richting van vriendelijkheid, prachtig,” zei Zhu.

Klassieke Chinese dans staat bekend om zijn expressiviteit en leent zich goed voor het vertellen van verhalen door middel van dans. Shen Yun’s voorstellingen bevatten ongeveer een dozijn verhalende dansen, elk begeleid door een originele compositie van oude Chinese melodieën uitgevoerd door een westers klassiek orkest waar een aantal Chinese instrumenten aan toegevoegd zijn. Deze verhalen vertellen over liefde en liefdesverdriet, vreugde en tragedie, de relatie tussen een ouder en kind, en over helden die eer en moed tonen als ze hun volk verdedigen. Zhu heeft al menig toeschouwer tot tranen toe bewogen zien worden door haar optreden.

“Dans is een vorm van communicatie,” zei ze. “Het brengt iets over dat verder gaat dan taal en via de zintuigen communiceer je en maak je indruk op het publiek met iets diepgaands.

“Wat ga je communiceren? … Ik denk dat het belangrijk is voor een artiest om daarover na te denken.”

Shen Yun hoofddanseres Evangeline Zhu. (NTD Televisie)

De harten van mensen tot goedheid inspireren

Mensen die Shen Yun in het Lincoln Center hadden willen zien optreden, maar de voorstellingen halverwege de tournee geannuleerd zagen vanwege de pandemie, kregen onlangs eindelijk de kans om het zien. Op 26 juni, trapte Shen Yun een nieuw seizoen af in Stamford, Connecticut,.

“Het is erg spiritueel verheffend,” zei Chris Fiene, een ingenieur. “Na de pandemie doet het erg veel plezier om eindelijk samen met andere mensen deze show mee te maken en hen er ook van te zien genieten.”

John Connor Blow liep met opgeheven armen het theater uit en uitte zijn dankbaarheid. “Ik was tot tranen toe geroerd van vreugde,” zei Blow, die er het hele afgelopen jaar van gedroomd had Shen Yun te zien. “En het heeft mijn leven veranderd.”

“Ik kan een connectie voelen met de dansers en met de situatie die ze proberen uit te beelden. Ik voel me geweldig. Het is een ongelooflijke ervaring,” zei Diego Mansilla, een professor aan de Universiteit van Massachusetts. Hij en zijn vrouw, Adel, hadden bijna drie jaar gewacht om Shen Yun te zien, verlengd door de pandemie, maar het was het wachten waard.

Sommige van Shen Yun’s dansstukken laten tragedie zien, maar ook de triomf van het goede van de mensheid, zei Diego. Ongeacht de tegenspoed die werd uitgebeeld, het einde van elk verhaal bracht goedheid en hoop.

Adel zei dat dit iets was dat hen bij zou blijven in hun dagelijks leven, een herinnering “om ervoor te zorgen dat de slechte kant nooit in ons wint … [en] dat de goedheid die zij [de performers] laten zien – dat ik het in me houd en de bewuste keuze maak dat ik niet aan de kant van de slechte krachten wil staan.”

“Ze doen zoveel om het ons te laten zien, om te inspireren … deze authentieke zuiverheid,” zei ze. “Hoe kan ik thuiskomen en boos zijn over dingen? Dat kan ik niet. … Ik voel me nu verantwoordelijk om door te gaan met wat zij ons gaven. Ze hebben zoveel moeite gedaan om ons dat te geven.”

NTD heeft bijgedragen aan dit verslag.

The Epoch Times is een trotse sponsor van Shen Yun Performing Arts. Voor meer informatie, bezoek ShenYunPerformingArts.org

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (02 juli 2021): ‘Authentic Purity’: Shen Yun Showcases a China Before Communism