Maand: januari 2026

8 dingen die je moet weten vóór je kruiden gebruikt

31 januari 2026 door EMMA SUTTIE

In heel de wereld hebben slechts vijf landen de kruidengeneeskunde grotendeels losgelaten: de Verenigde Staten, Canada, het Verenigd Koninkrijk, Australië en Nieuw-Zeeland. In de overige 195 landen vormen plantaardige middelen nog altijd de belangrijkste vorm van gezondheidszorg, en hun bevolking is daardoor vaak gezonder.

Kruidengeneeskunde wordt al sinds mensenheugenis toegepast. De kennis erover werd generaties lang mondeling doorgegeven, lang voordat het geschreven woord bestond. Nu de interesse in natuurlijke gezondheid onder Amerikanen toeneemt — een groep die deze traditionele kruidenkennis doorgaans niet van huis uit heeft meegekregen — wordt het steeds belangrijker te weten hoe je kruiden veilig kunt gebruiken.

Volgens ervaren kruidendeskundigen zijn er acht fundamentele principes die iedereen zou moeten kennen.

1. Kruiden behandelen de mens, niet de ziekte

De reguliere geneeskunde richt zich vooral op ziekten en ingrepen. Het doel is een specifieke aandoening te identificeren, het onderliggende mechanisme te isoleren en daar een gerichte behandeling op toe te passen — meestal in de vorm van medicijnen of medische procedures.

Kruidengeneeskunde kijkt daarentegen naar systemen, hun onderlinge samenhang en het effect daarvan op de mens als geheel. In plaats van één symptoom, orgaan of proces aan te pakken, ondersteunen kruiden het natuurlijke herstellend vermogen van het lichaam. Zo helpen ze in het geheel balans en evenwicht te herstellen. Waar de reguliere geneeskunde vooral doelgericht naar werkt, hanteert de kruidengeneeskunde een bredere, meer holistische benadering.

“Over de hele wereld bestaan er grote kruidentradities die soms wel 3.500 jaar oud zijn”, vertelde David Winston — kruidendeskundige, etnobotanicus en expert in Chinese, westerse en Zuidoost-Amerikaanse kruidentradities — aan The Epoch Times. “Daarbij ligt de focus op het individu, niet op de ziekte, en op het begrijpen van de onderliggende patronen, zodat je veel effectiever kunt handelen.”

Een mensgerichte benadering betekent dat twee mensen met dezelfde diagnose toch een geheel verschillende kruidenbehandeling kunnen krijgen, afhankelijk van hun unieke constitutie en omstandigheden.

Kruiden kunnen voedsel, medicijn of gif zijn. Voedingskruiden zijn dingen die we eten of aan ons eten toevoegen om de smaak te versterken, een beetje pit toe te voegen of het een nutritionele boost te geven. Westend61/Getty Images

2. Kruiden kunnen voedsel, medicijn of gif zijn

Winston schetste een helder denkkader om kruiden en hun werking beter te begrijpen. Dat kader leerde hij van zijn tante Edna, die ook een van zijn leermeesters was. Het biedt duidelijke richtlijnen voor de manier waarop je verschillende planten benadert.

Kruiden kunnen mensen — en dieren — volgens hem op drie manieren beïnvloeden: als voedsel, als medicijn of als gif.

Voedingskruiden zijn planten die we eten of aan gerechten toevoegen om de smaak te versterken, wat pit te geven of de voedingswaarde te verhogen. Winston noemt onder meer knoflook en gember. Tot deze categorie behoren ook milde, zachte kruiden zoals kamille, groene munt, pepermunt en citroenmelisse. Ze kunnen aan voedsel worden toegevoegd en zijn uitstekend geschikt voor thee. Voedingskruiden zijn over het algemeen veilig en kunnen in redelijke hoeveelheden worden gebruikt.

Medicijnen, of geneeskrachtige kruiden, zijn krachtiger en vragen meer kennis en ervaring. Ze worden ingezet met een specifiek doel en gedurende een bepaalde periode — daarna stop je ermee, benadrukt Winston. Voorbeelden zijn goldenseal, gele zuring en senna.

Een belangrijk verschil tussen kruiden en veel farmaceutische middelen is dat kruiden het lichaam als geheel helpen om weer in balans te komen. Zodra dat evenwicht is hersteld, kan het lichaam dit vaak zelf behouden. “Je blijft kruiden niet zomaar voortdurend innemen omdat ze zogenaamd ‘goed voor je zijn’,” aldus Winston. “Er is een reden om ze te gebruiken, en je neemt ze zolang die reden bestaat.”

Kruiden die als giftig worden geclassificeerd, laat je bij voorkeur over aan professionals — mensen die zijn opgeleid in het gebruik ervan en de toxiciteit begrijpen. Giftige kruiden worden vanwege hun mogelijke schadelijkheid slechts in zeer kleine hoeveelheden toegepast. Winston raadt aan deze categorie te vermijden, omdat ze in ondeskundige handen ernstige schade kunnen veroorzaken.

3. De juiste dosering en kwaliteit van kruiden zijn essentieel

Een belangrijke factor bij het gebruik van kruiden is het kiezen van de juiste dosering en kruiden van hoge kwaliteit, aangezien ze — in tegenstelling tot farmaceutische middelen — niet gestandaardiseerd zijn.

De kruiden die voor consumenten verkrijgbaar zijn in de aanbevolen doseringen, zullen zeer waarschijnlijk geen problemen of bijwerkingen veroorzaken, vertelde Karta Purkh Singh Khalsa, specialist in ayurvedische, westerse en traditionele Chinese kruiden, aan The Epoch Times.

Hij plaatst de risico’s in perspectief.

“Het risico is niet nul, maar het komt er dicht bij in de buurt”, zei hij. “Het is veel waarschijnlijker dat mensen geen resultaat zien omdat ze het verkeerde kruid hebben gekozen, een product van slechte kwaliteit gebruiken of een onjuiste dosering innemen.”

Het verschil in dosering tussen verschillende kruiden kan bovendien verrassend groot zijn. Khalsa, die dertig jaar werkte als senior onderzoekswetenschapper en hoofd medisch formulator bij Yogi Tea, legt uit dat de gemiddelde hoeveelheid in een theezakje ongeveer twee gram bedraagt. De therapeutische dosering van veel kruiden ligt daarentegen rond de 30 gram — het equivalent van vijftien theezakjes.

Het is belangrijk om de aanbevolen dosering aan te houden, of die nu afkomstig is van een kruidendeskundige of op de verpakking staat, aldus Winston. Die dosering kan variëren afhankelijk van factoren zoals leeftijd, lichaamsgewicht en lichamelijke kwetsbaarheid. “Vooral bij kwetsbare ouderen liggen de doseringen veel lager.”

Voor iedereen die een kruid of kruidenmengsel voor het eerst gebruikt — of het nu uit de eigen tuin komt of uit de winkel — geeft Winston een algemene richtlijn: begin met slechts een kwart van de aanbevolen dosering om een ongewenste reactie te voorkomen. Treedt er toch een reactie op, stop dan onmiddellijk met het gebruik. Blijft een reactie uit, verhoog de dosering dan geleidelijk over een periode van enkele weken tot de aanbevolen hoeveelheid is bereikt.

4. Natuurlijk betekent niet automatisch veilig

Mensen hebben volgens Winston soms “opmerkelijke misvattingen” over kruiden. Een daarvan is de aanname dat iets veilig is omdat het natuurlijk is.

“Aconiet is natuurlijk, gelsemium is natuurlijk en belladonna is natuurlijk”, zegt hij. “Maar als je die inneemt boven wat een therapeutische dosering zou zijn — en die is uiterst klein — dan ga je eraan dood.”

Problemen met kruiden ontstaan meestal wanneer ze niet correct worden geïdentificeerd, verkeerd worden gedoseerd, te lang worden gebruikt, van slechte kwaliteit zijn of een wisselwerking hebben met medicijnen.

Op de website van Winston is informatie te vinden over het veilig gebruik van kruiden.

5. De bereidingswijze doet ertoe

Kruiden kunnen op verschillende manieren worden bereid. Welke methode je kiest, hangt af van meerdere factoren, zoals het specifieke kruid, het deel van de plant dat wordt gebruikt, de klacht die je wilt behandelen en of het middel inwendig of uitwendig wordt toegepast.

Kruiden aan ons eten toevoegen is de eenvoudigste manier om van hun gezondheidsvoordelen te profiteren en tegelijk de smaak van maaltijden te versterken. Zo kun je wat extra knoflook gebruiken om de weerstand te verhogen, gember om de spijsvertering te kalmeren, koriander om zware metalen af te voeren, of een snufje cayennepeper om hart en bloedsomloop te ondersteunen.

Kruidenthee is een andere, ideale optie: mild, zacht en gemakkelijk te bereiden. Pepermuntthee verlicht maagklachten, kamillethee kan helpen bij onrust en angst, peterseliethee kan ondersteuning bieden bij een blaasontsteking en paardenbloemthee werkt als een uitstekende ontgifter.

Tincturen vormen een meer geconcentreerde manier om kruiden inwendig te gebruiken. Ze worden snel opgenomen en zijn geschikt voor een snelle immuunboost, om de slaap te bevorderen of om de pijn van een lange dag lichamelijk werk te verzachten.

Kruiden kunnen op verschillende manieren worden bereid. Tatevosian Yana/Shutterstock

Kruidenpastilles kunnen helpen bij het verzachten van keelpijn, terwijl capsules en pillen een krachtiger en gemakkelijk mee te nemen alternatief bieden. Cayennepepercapsules ondersteunen het hart, ashwagandha kan helpen bij angstklachten, schisandra is gunstig voor de hersenen en ginkgo biloba staat bekend om het verbeteren van het geheugen.

Kruiden kunnen ook uitwendig worden toegepast. Een van de meest aangename en ontspannende manieren is ze toe te voegen aan een warm bad, zodat de werkzame stoffen via de huid worden opgenomen. Daarnaast kun je zalven, papjes, kompressen en linimenten maken voor uitwendig gebruik. Deze zijn bijzonder effectief bij klachten zoals snij- en schaafwonden, ontstekingen, spierpijn en gewrichtsklachten.

6. Je kan onverwachte reacties en allergieën ervaren

Soms kunnen kruiden en medicijnen juist het tegenovergestelde effect hebben van wat wordt beoogd. Dit worden idiosyncratische reacties genoemd — iets wat de ervaren kruidendeskundige Geo Derick Giordano regelmatig in haar praktijk ziet. “Mensen nemen een middel om beter te slapen, maar worden er juist wakker van. Of ze nemen iets om tot rust te komen, en raken er juist nog nerveuzer van”, zegt ze.

Idiosyncratische reacties zijn onvoorspelbaar en kunnen bij iedereen optreden, zowel bij kruiden als bij farmaceutische middelen.

Ook allergische reacties op kruiden zijn mogelijk. Die hangen vaak samen met pollenallergieën, zoals voor berk en bijvoet. Deze kunnen de gevoeligheid vergroten voor planten uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae), waaronder selderij, peterselie, koriander, komijn, venkel en karwij, en uit de composietenfamilie (Asteraceae), zoals kamille, artisjok, paardenbloem en ambrosia. Wie last heeft van seizoensgebonden allergieën doet er goed aan om mogelijke kruisreacties te onderzoeken of hierover met een kruidendeskundige te overleggen voordat nieuwe kruiden worden gebruikt.

7. Polyfarmacie is gemeengoed geworden

Geregistreerd kruidendeskundige Feather Jones had onlangs een cliënt die een combinatie van maar liefst veertig verschillende producten gebruikte, waarvan het merendeel farmaceutische middelen. Daarbij zaten medicijnen voor aandoeningen die zij niet meer had, middelen om bijwerkingen van andere medicijnen te bestrijden, supplementen die zij dubbel innam en kruiden waarover zij ergens iets had gelezen en aan haar routine had toegevoegd.

“We moesten alles één voor één doornemen”, vertelde Jones aan The Epoch Times. “Uiteindelijk stopte ze met ongeveer twee derde van wat ze gebruikte — maar dat proces duurde zes maanden.”

Polyfarmacie — het gelijktijdig gebruik van meerdere medicijnen, supplementen, kruiden of vrij verkrijgbare middelen — komt steeds vaker voor. Meestal gaat het om vijf of meer producten tegelijk, wat het risico op bijwerkingen en wisselwerkingen vergroot. Dit fenomeen komt vooral veel voor bij ouderen, die vaak te maken hebben met meerdere complexe, chronische aandoeningen waarvoor medicatie nodig is.

Polyfarmacie kan ontstaan wanneer je meerdere zorgverleners bezoekt die niet op de hoogte zijn van alle voorgeschreven medicijnen, supplementen, kruiden of vrij verkrijgbare middelen die je gebruikt — en van de mogelijke wisselwerkingen daartussen.

Het bijhouden van een overzicht van je voorgeschreven medicatie, aangevuld met alles wat je verder gebruikt, op papier of digitaal, helpt om grip te houden op je behandelregime. Het maakt het ook eenvoudiger om alle betrokken zorgverleners goed te informeren.

8. Werk samen met een professional die is opgeleid in kruidengeneeskunde

Als je niet gewend bent om met kruiden te werken, is het van groot belang dat je over de juiste informatie beschikt. Gelukkig bestaan er betrouwbare bronnen die kunnen helpen bij het leren over kruidengeneeskunde, al is het in de overvloed aan informatie soms lastig om die te vinden.

“Ik leid al vijftig jaar professionals op, en er is een heel leger aan mensen dat precies weet wat het doet”, zegt Khalsa. “Maar hun stem gaat vaak verloren in de ruis.”

Wie kruiden wil gebruiken om medische klachten te behandelen of al medicijnen gebruikt, doet er goed aan samen te werken met een gekwalificeerde professional. Voor klinisch kruidendeskundigen vormt kruidengeneeskunde het belangrijkste therapeutische instrument. Andere zorgverleners, zoals beoefenaars van de traditionele Chinese geneeskunde of ayurveda, krijgen eveneens een grondige opleiding in kruidengeneeskunde. Zij combineren die vaak met vormen van behandeling zoals acupunctuur, voedingsadvies, massage en leefstijltherapieën.

De American Herbalists Guild beheert een uitgebreide databank van gekwalificeerde kruidendeskundigen. Kruidkundigen die bij deze gilde zijn geregistreerd, zijn opgeleid in uiteenlopende kruidentradities — waaronder westerse kruidengeneeskunde, traditionele Chinese kruidengeneeskunde en ayurveda — en hebben de titel RH (AHG) achter hun naam, wat staat voor Registered Herbalist bij de American Herbalists Guild.

Tot slot

Sinds de mens voor het eerst over de aarde liep, zijn planten krachtige bondgenoten. We zijn van hen afhankelijk voor de lucht die we inademen, het voedsel dat we eten en de bodem onder onze voeten. Wanneer ze met kennis en respect worden gebruikt, beschikken ze over een uitzonderlijk helend vermogen.

Hoewel velen van ons deze verbondenheid zijn vergeten, loont het de moeite om opnieuw contact te maken met de planten waarvan ons voortbestaan afhangt. Ze verrijken ons leven op ontelbare manieren en hebben de kracht om ons te helen — geestelijk, lichamelijk en emotioneel.

Gepubliceerd door The Epoch Times (24 januari 2026): 8 Things to Know About Herbs Before Using Them

NASA klaar voor lancering eerste bemande maanraket in 50 jaar: wat u moet weten

31 januari 2026 door T.J. MUSCARO

CAPE CANAVERAL, Florida — Voor het eerst in meer dan 50 jaar heeft NASA een raket op het lanceerplatform van het Kennedy Space Center geplaatst ter voorbereiding op een bemande vlucht rond de maan.

De superzware draagraket heet het Space Launch System. De oranje-witte kolos, aangedreven door meer dan 317500 kg vloeibare zuurstof en waterstof en twee vaste raketboosters die doen denken aan het tijdperk van de spaceshuttle, zou al op 6 februari de bemanning van Artemis II — NASA-astronauten Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch en astronaut Jeremy Hansen van het Canadese ruimtevaartagentschap — kunnen vervoeren op hun 10-daagse reis rond de maan. Deze reis brengt hen verder van de aarde dan enige astronaut ooit is geweest.

Honderden mannen en vrouwen hebben meegewerkt aan de assemblage van de raket en trotseerden op 17 januari de winterkou om te zien hoe het schip uit het assemblagegebouw rolde en naar het lanceercomplex werd vervoerd. De bemanning van Artemis II, de missieleiders en NASA-directeur Jared Isaacman waren ook aanwezig om deze mijlpaal te vieren.

Maar er moet nog veel gebeuren voor de lancering en de exacte lanceringsdatum moet nog worden bepaald.

Hier volgt wat u moet weten over de Artemis II-missie en welke voorbereidingen en parameters de lancering nog in de weg staan.

Wat is Artemis II?

Artemis II is de tweede missie van NASA’s Artemis-campagne. Het programma is vernoemd naar de tweelingzus van Apollo en godin van de maan. Het doel van het programma is niet alleen om bemande missies naar de maan en terug te brengen, maar ook om vóór 2030 een duurzame, permanente menselijke aanwezigheid op het maanoppervlak en in een baan rond de maan te realiseren.

Hoofdvluchtleider Jeff Radigan benadrukte dat de missie in de eerste plaats een testvlucht is. Wiseman, Glover, Koch en Hansen zullen de eersten zijn die aan boord van het Space Launch System vliegen, evenals aan boord van het Orion-ruimtevaartuig van NASA, dat bestaat uit de bemanningscapsule en een servicemodule die door het Europees ruimteagentschap wordt geleverd.

NASA’s prioriteiten voor de testvlucht zijn onder meer het succesvol aantonen dat het ruimtevaartuig en de teams op de basis de bemanning gedurende de gehele missie kunnen ondersteunen en veilig naar de aarde kunnen terugbrengen, het succesvol aantonen van de operaties en procedures die essentieel zijn voor toekomstige bemande maanmissies, en het demonstreren van noodsystemen en -operaties.

Deze demonstraties zullen onder meer bestaan uit het aantonen van de gereedheid van kritieke functies, zoals levensondersteunende systemen, stralingsbescherming en manoeuvreerbaarheid voor het aanmeren tijdens toekomstige missies. Ook zullen de dagelijkse procedures aan boord worden geconsolideerd. Dit omvat het optimaal opbergen van vluchtpakken en het voldoen aan de vereisten voor lichaamsbeweging in de krappe ruimte van de bemanningscapsule.

(L–R) De bemanning van Artemis II – missiespecialist Jeremy Hansen van het Canadese ruimtevaartagentschap, missiespecialist Christina Koch, piloot Victor Glover en commandant Reid Wiseman – oefenen op 20 december 2025 een wandeling vanuit het Neil A. Armstrong Operations and Checkout Building in het Kennedy Space Center van NASA in Cape Canaveral, Florida. De astronauten oefenen voor de geplande 10-daagse missie in februari, die hen rond de maan en terug naar de aarde zal brengen. Joe Raedle/Getty Images

De bemanning zal ook een nieuw lasercommunicatiesysteem testen, deelnemen aan communicatie tussen ruimteschepen en het internationale ruimtestation ISS, en wetenschappelijke experimenten met mensen uitvoeren. Die experimenten zullen niet alleen meer inzicht geven in hoe de ruimte het lichaam beïnvloedt, maar ook het vermogen van NASA verbeteren om behandelingen op maat te bieden voor elke astronaut.

“Dit is een testvlucht en er zullen onvoorziene dingen gebeuren”, benadrukte Radigan tijdens een persconferentie op 16 januari. “We hebben ons daar zo goed mogelijk op voorbereid en we kijken er erg naar uit om deze missie samen met de bemanning succesvol uit te voeren. We hopen veel te leren van de Artemis II-missie, zodat we de weg kunnen effenen voor toekomstige Artemis-missies.”

Lancering van Artemis II

Artemis II zou al op 6 februari gelanceerd kunnen worden, maar ook pas op 6 april. Tenminste, als het ruimteagentschap zich aan zijn belofte houdt dat de missie voor eind april van start gaat.

Vanwege parameters die zijn vastgesteld op basis van missiedoelstellingen en voertuigbeperkingen, heeft NASA aan het begin van elke maand een lanceringsvenster van zes dagen afgebakend.

De eerste reeks lanceringsmogelijkheden is op 6, 7, 8, 10 en 11 februari. Daarna heeft NASA lanceringsmogelijkheden op 6, 7, 8, 9 en 11 maart, en vervolgens, indien nodig, op 1, 3, 4, 5 en 6 april.

Beperkende factoren zijn onder meer de noodzaak dat de positie en rotatie van aarde en maan op de lanceringsdag goed op elkaar moeten zijn afgestemd, zodat het Space Launch System het ruimtevaartuig in de juiste hoge baan rond de aarde kan brengen. Het ruimtevaartuig kan dan zijn “vrije terugkeertraject” rond de maan beginnen, dat eindigt met een verkort re-entrypad richting een landing in de Stille Oceaan.

Daarnaast mogen het ruimtevaartuig en de servicemodule niet langer dan 90 minuten in het donker blijven, omdat zonnepanelen op de vleugels van de servicemodule voor stroom zorgen.

Op de twaalfde dag van de 25,5 dagen durende Artemis I-missie legde een camera op het uiteinde van een van de zonnepanelen van Orion de aarde vast terwijl Orion in een verre achterwaartse baan rond de maan reisde, op 27 november 2022. NASA

Bovenop deze voorwaarden moet de maanrakket nog enkele testen en systeemintegraties ondergaan voordat hij klaar is voor lancering, waaronder een ‘wet dress rehearsal’. Dat is een oefening waarbij de raket op de grond wordt onderworpen aan de omstandigheden op de lanceringsdag. Zo wordt de raket volledig geladen en gelost met brandstof, worden kritieke systemen in- en uitgeschakeld en worden afsluitprocedures geoefend om de bemanning in de capsule te beveiligen.

Als tijdens deze generale repetitie een probleem aan het licht komt, zoals een brandstoflek – zoals het geval was bij Artemis I – moet dat worden opgelost voordat men verder kan gaan.

Ook het weer kan voor oponthoud zorgen. Als de temperatuur op het lanceerplatform bijvoorbeeld gedurende 30 minuten onder een bepaalde temperatuurgrens komt – tussen 3 en 9 graden Celsius, afhankelijk van de wind en de relatieve luchtvochtigheid – kan de maanmissie niet van start gaan. En als er bliksem of onweer wordt gedetecteerd binnen een straal van ongeveer 18 kilometer (10 zeemijl) rond het lanceerplatform, kan de lancering worden uitgesteld of geannuleerd.

Hoewel NASA alleen de lanceringsvensters voor de komende drie maanden heeft gepubliceerd, zei Artemis-lanceerdirecteur Charlie Blackwell-Thompson dat er voor elke maand van dit jaar een geschikt lanceervooruitzicht is en dat de raket twee lanceervooruitzichten lang op het platform kan blijven staan, blootgesteld aan de elementen, voordat hij teruggerold moet worden naar het assemblagegebouw.

(Boven) Artemis II staat op 16 januari 2026 in het Vehicle Assembly Building van het Kennedy Space Center in Cape Canaveral, Florida. (Onder) De Artemis II-raketkern van het Space Launch System van NASA wordt op 24 juli 2024 uitgeladen van het Pegasus-schip in het Kennedy Space Center in Florida. Jim Watson/AFP via Getty Images, Chandan Khanna/AFP via Getty Images

Artemis II-vluchtplan

Wanneer de lancering ook plaatsvindt, het management van NASA verwacht dat de 10-daagse vlucht van Artemis II ’s nachts van start gaat en ook ’s nachts eindigt met een landing in zee.

De eerste twee dagen van de missie worden door de bemanning en vluchtleiders omschreven als slopend qua werkdruk.

Dag één begint met een meer dan drie uur durende reis van Launch Complex 39B in het Kennedy Space Center naar een hoge baan rond de aarde, op een hoogte van maar liefst 74.000 kilometer. Ter vergelijking: het internationale ruimtestation ISS vliegt doorgaans op een hoogte van 400 kilometer boven de aarde.

Eenmaal in een hoge baan rond de aarde zullen Wiseman, Glover, Koch en Hansen een ongeveer 23 uur durende controle van het ruimtevaartuig uitvoeren terwijl ze nog relatief dicht bij de aarde zijn. Die controle omvat wat NASA een “proximity operations demonstration” noemt. Glover zal het ruimtevaartuig handmatig besturen om de manoeuvreerbaarheid van het Orion-ruimtevaartuig te testen bij het aanmeren. Met het losgekoppelde bovenste deel van het Space Launch System als referentiepunt zal hij tot op 30 voet van het bovendeel vliegen. Het Orion-ruimtevaartuig moet immers kunnen aanmeren bij een maanlander die is gebouwd door SpaceX of Blue Origin, zodat toekomstige bemanningen op de maan kunnen landen.

Met deze demonstratie wordt Glover de eerste astronaut die handmatig met het nieuwe maanruimtevaartuig van NASA vliegt, waarmee hij in het voetspoor treedt van de Apollo-astronauten.

De missieleiders zeiden dat de bemanning op de eerste dag ongeveer vier uur rust krijgt, voordat ze wakker worden om nog een baancorrectie uit te voeren voorafgaand aan hun translunaire injectie.

Diagram van NASA’s Artemis II-vlucht rond de maan, gepland voor februari. Artemis II zou al op 6 februari gelanceerd kunnen worden, maar ook pas op 6 april. NASA

Als alle controles en tests aantonen dat het ruimtevaartuig in goede staat verkeert, zal Artemis II slechts 25 uur en 37 minuten na de start van de missie zijn “translunaire injectie” uitvoeren. De bemanning zal dan de hoofdmotor van het ruimtevaartuig ontsteken om de reis van de aarde naar de maan te beginnen op een vrij terugkeertraject.

Het ruimtevaartuig zal er drie dagen over doen om de maan te bereiken. Tijdens die spreekwoordelijke dagen op zee zal de bemanning drie baancorrecties uitvoeren, de communicatie op het deep space network testen en de werking van het gloednieuwe ruimtevaartuig demonstreren. Ook zullen ze het snel aantrekken van hun ruimtepakken oefenen. Daarnaast zullen ze de beeldvormingsplannen voor de maanvlucht doornemen, vooruitlopend op de geologische observaties die hen te wachten staan.

Het ruimtevaartuig zal vier dagen en zeven uur na de lancering in de graviteitsbaan van de maan komen. Ongeveer 15 uur later zal Artemis II naar verwachting het verste punt van de aarde passeren dat ooit tijdens een bemande Apollo-missie is bereikt.

Ongeveer vijf dagen na de lancering zal de bemanning in deze nieuw bereikte uithoek van de ruimte het dichtst bij de maan komen en hun flyby uitvoeren. Ze zullen drie uur de tijd hebben om de achterkant van de maan te observeren.

De missieleiders zeiden dat de maan voor de bemanning ongeveer zo groot zal lijken als een basketbal die op een armlengte afstand wordt gehouden. De bemanning zal op een afstand van ongeveer 6500 tot 9600 kilometer boven het maanoppervlak vliegen. De bemanning krijgt de taak om geologische observaties uit te voeren voor een maanwetenschappelijk team op aarde, dat de astronauten vanuit Houston in realtime zal volgen en verzoeken zal doorgeven. Alleen wanneer de maan zich precies tussen de bemanning en de aarde bevindt, zal het signaal kortstondig wegvallen.

De achterkant van de maan wordt ten onrechte “de donkere kant van de maan” genoemd, omdat deze in duisternis gehuld is terwijl de voorkant die vanaf de aarde te zien is, verlicht is. Naar verwachting zal de achterkant door zonlicht worden verlicht, mogelijk in grotere mate dan tijdens welke Apollo-missie dan ook. Als dat het geval is, zou de flyby van Artemis II delen van de maan kunnen onthullen die nog nooit door mensenogen zijn gezien.

NASA zal echter pas zeker weten hoeveel van de achterkant verlicht zal zijn door zonlicht als de bemanning onderweg is. De wetenschappelijke leiders van de missie hebben bevestigd dat de zichtbaarheid van de achterkant geen invloed heeft op de lanceringsdatum.

Het duurt nog drie dagen om terug te keren naar huis. De bemanning zal nog meer baancorrecties uitvoeren, deelnemen aan een debriefing over maanwetenschap en een demonstratie geven van stralingsbescherming, evenals nog een handmatige vluchtdemonstratie.

Op vluchtdag 13 bereikte Orion tijdens de Artemis I-missie een afstand van zo’n 432.000 kilometer van de aarde, de maximale afstand. Orion heeft nu een grotere afstand afgelegd dan enig ander ruimtevaartuig dat voor mensen is gebouwd. NASA

De terugkeerprocedure begint acht dagen en 22 uur na de lancering. De astronauten trekken dan hun ruimtepakken aan en beginnen met het afwerken van hun checklists. Hun reis door de atmosfeer begint op een hoogte van ongeveer 120 kilometer, iets meer dan negen dagen en een uur na de lancering. Minder dan 20 minuten later eindigt de reis met een gecontroleerde landing in de oceaan voor de kust van Zuid-Californië.

Het hitteschild van de capsule zal een temperatuur van ruim 1600 graden Celsius bereiken.

Na Artemis II

Als Artemis II succesvol blijkt, zal het de weg hebben gebaand voor de Artemis III-missie in 2027 of 2028. Die missie is bedoeld om astronauten naar het oppervlak van de maan te brengen met behulp van een maanlander die is gebouwd door SpaceX of Blue Origin. Daarna zal Artemis IV de eerste elementen van het Gateway-ruimtestation in een baan rond de maan brengen.

Maar deze en alle toekomstige missies zijn afhankelijk van het succes van de testvlucht van het Orion-ruimtevaartuig van Artemis II.

“Dit is het begin van een zeer lange reis”, vertelde Isaacman op 17 januari aan de pers. “Onze laatste bemande verkenning van de maan eindigde met Apollo 17, de 17e missie. Ik hoop dat mijn kinderen op een dag, misschien over tientallen jaren, de Artemis 100-missie zullen kunnen volgen.”

“De architectuur die u hier achter ons ziet met SLS en het Orion-ruimtevaartuig is nog maar het begin”, voegde hij eraan toe. “Na verloop van tijd zullen we door het lanceren van dit soort missies veel leren, en de architectuur van het voertuig zal veranderen. Naarmate die verandert, zouden we in staat moeten zijn om herhaalbare, betaalbare missies van en naar de maan uit te voeren.”

(Boven) Het Gateway-ruimtestation biedt onderdak aan het Orion-ruimtevaartuig in een polaire baan rond de maan en ondersteunt wetenschappelijk onderzoek op het maanoppervlak tijdens de Artemis I-missie. (Onder) (L–R) NASA-astronauten Reid Wiseman, Victor Glover en Christina Koch, evenals astronaut Jeremy Hansen van het Canadese ruimtevaartagentschap staan voor de Space Launch System-raket terwijl deze op 17 januari 2026 naar het lanceerplatform in het Kennedy Space Center in Florida wordt gerold. NASA/JSC/Alberto Bertolin, T.J. Muscaro/The Epoch Times

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (27 januari 2026): NASA Set to Launch First Manned Moon Rocket in 50 Years: What to Know

Boekrecensie: ‘Killed to Order’

31 januari 2026 door ROBERT MALONE

Het bestaan en de normalisering van gedwongen orgaanroof bij levende donoren is moeilijk te accepteren voor iedereen die is opgegroeid met de joods-christelijke ethiek, laat staan voor mensen die zijn opgeleid in de medische bio-ethiek die sinds de processen van Neurenberg is ontwikkeld.

In “Killed to Order: China’s Organ Harvesting Industry and the True Nature of America’s Biggest Adversary” (Op bestelling vermoord: China’s orgaanroofindustrie en de ware aard van Amerika’s grootste tegenstander) leidt Jan Jekielek, auteur en hoofd van het Epoch Times kantoor in Washington en bekend van de interviewreeks “American Thought Leader”, de lezer langzaam en zorgvuldig langs een pad dat geplaveid is met specifieke voorbeelden, waardoor het onmogelijk wordt om weg te kijken en de waarheid te ontkennen over de misdaden tegen de menselijkheid die door de Chinese Communistische Partij (CCP) zijn genormaliseerd.

Maar dat is eigenlijk slechts de inleiding, een instapmoment naar de centrale reis die de ruggengraat van dit boek vormt. Door deze specifieke reeks misdaden te onderzoeken – en de sluipende medeplichtigheid van de westerse transplantatiegemeenschap en de academische en farmaceutische industrie die deze mogelijk hebben gemaakt – onthult Jekielek het opzettelijke gebruik van corrupte praktijken door de CCP als een belangrijk onderdeel van haar beleid van onbeperkte oorlogsvoering tegen de Verenigde Staten, de uiteindelijke gevolgen van utilitaire ethiek toegepast op de volksgezondheid, en de verborgen hand van de CCP bij het bevorderen van het globalistische beleid van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

Het werk begint met een focus op de gruwelen van orgaanroof, maar de echte reden waarom dit een boek is dat je gelezen moet hebben, is de morele, logische en politieke helderheid van zijn kritiek op de naïeve, corrupte deal die centraal staat in Henry Kissingers China-doctrine.

“Killed to Order”, dat door Skyhorse zal worden uitgegeven en momenteel beschikbaar is voor pre-order, onthult de gedwongen orgaanroof door de CCP. Het boek baseert zich op getuigenissen van overlevenden, bewijsmateriaal en analyses om aan te tonen dat de CCP systematisch gewetensgevangenen vermoordt – voornamelijk Falun Gong-beoefenaars, maar ook Oeigoeren, Tibetanen en christenen – voor organen op aanvraag, wat dient als vervolging en tegelijk als een winstgevend instrument voor de elite om langer te leven.

Het boek bestaat uit twee delen. Het eerste deel beschrijft de geschiedenis, mechanismen en bewijzen van deze ‘nieuwe vorm van kwaad’ onder het communisme, inclusief hoe de CCP de samenleving manipuleert en massale medeplichtigheid creëert. Het tweede deel onderzoekt de wereldwijde implicaties, zoals onbeperkte oorlogsvoering, transnationale corruptie en waarom de Verenigde Staten China als hun grootste tegenstander moeten zien.

De proloog illustreert het probleem aan de hand van het fictieve verhaal van een westerse patiënt die onbewust profiteert van een transplantatie via de ‘Chinese optie’, maar zich pas later realiseert waar deze vandaan komt.

De eerste recensies bevatten lof van mensenrechtenexperts, historici en China-analisten, die de rol van het boek benadrukken in het onder de aandacht brengen van aanhoudende wreedheden en het oproepen tot actie.

Het boek begint met Jekieleks persoonlijke zoektocht naar deze kwestie, die werd aangewakkerd door een gerucht uit 2006 over een geheim concentratiekamp in Sujiatun, China, waar Falun Gong-beoefenaars zouden worden vastgehouden voor orgaanroof. Hij interviewt “Annie”, de ex-vrouw van een neurochirurg die bij de operaties betrokken was, die een ondergrondse faciliteit beschrijft waar duizenden mensen worden vastgehouden voor het oogsten van organen. Hoornvliezen, nieren, levers en huid worden verwijderd uit levende slachtoffers, waarna de lichamen worden verbrand om bewijsmateriaal te vernietigen. Een ervaren militaire arts bevestigt dit en onthult dat er in heel China 36 soortgelijke kampen zijn, waar gevangenen worden behandeld als “economische activa”. De proloog zet de toon: dit is een industrieel ‘kill-to-order’-systeem dat mogelijk is gemaakt door het vervolgingsbeleid van de CCP tegen Falun Gong sinds 1999, toen de Chinese leider Jiang Zemin het bestempelde als een ‘kwaadaardige sekte’ en het bevel gaf om het uit te roeien.

Jekielek benadrukt de psychologische barrière om zulke gruweldaden te geloven, trekt parallellen met het ontkennen van de holocaust en introduceert de ‘China-optie’ als eufemisme voor het verkrijgen van organen van gewetensgevangenen.

De proloog van “Killed to Order” schetst de gruwel van gedwongen orgaanroof bij levende personen door de lezer onder te dompelen in de realiteit van duizenden westerse patiënten die geconfronteerd worden met de grimmige realiteit van moderne loterijen voor het vinden van geschikte organen. Met empathie leidt de auteur ons door de logica van transplantaties op basis van medisch toerisme.

Vervolgens confronteert hij de lezers met een gruwelijke openbaring: het schijnbaar wonderbaarlijke vermogen van Chinese transplantatiecentra om organen te verkrijgen die geschikt zijn voor ontvangers, is afhankelijk van het in stand houden van een populatie van gevangenen die op verzoek kunnen worden gedood voor hun organen. Vervolgens onthult hij een nog duisterder onderliggende realiteit: nu deze capaciteit en infrastructuur zijn ontwikkeld, maakt de Chinese regerende partij gebruik van de organen van gevangenen om de levensduur van bejaarde oligarchen te verlengen.

De algemene beoordeling van de auteur is zowel zeer direct als zeer humanitair en vormt de basis van het werk:

Er zijn nog steeds veel onbeantwoorde vragen over de Chinese industrie van gedwongen orgaanroof. Vragen met ernstige gevolgen voor de toekomst van de geneeskunde, de toekomst van de moraal en de toekomst van de vrije wereld. Maar dankzij het onvermoeibare werk van onderzoekers, verslaggevers en ongelooflijk moedige Chinese klokkenluiders weten we veel meer dan twintig jaar geleden. We weten zeker dat Falun Gong, Oeigoeren en andere groepen nog steeds het doelwit zijn. We weten dat de Chinese Communistische Partij voor niets terugdeinst om haar eigen voortbestaan te verzekeren. En we weten dat westerse elites en westerse media gestaag worden geïnstrumentaliseerd – en medeplichtig worden gemaakt aan de misdaden tegen de menselijkheid van de CCP.

“Uiteindelijk is dat wat het is: een misdaad tegen de menselijkheid, en we mogen het menselijke aspect niet uit het oog verliezen.”

De hoofdtekst is onderverdeeld in twee delen: “Deel I: Een nieuwe vorm van kwaad” en “Deel II: De wereldwijde implicaties van China’s gedwongen orgaanroofindustrie.”

Deel I: Een nieuwe vorm van kwaad

Deel I van “Killed to Order”, getiteld “A New Form of Evil” (Een nieuwe vorm van kwaad), onthult de systematische gedwongen orgaanroof door de CCP als een geïndustrialiseerde vorm van genocide die geworteld is in totalitaire controle. Het begint met onthullingen van klokkenluiders, zoals die van “Annie” over geheime kampen waar Falun Gong-beoefenaars worden vastgehouden voor het verwijderen van organen bij levende personen, en volgt de lange geschiedenis van massamoorden door de CCP onder Mao en daarna. Hierin wordt geïllustreerd hoe het regime gezondheidszorg, wetshandhaving en de samenleving instrumentaliseert om bepaalde groepen, zoals Falun Dafa-beoefenaars, Oeigoeren, Tibetanen en christenen, te ontmenselijken en uit te buiten. Aan de hand van getuigenissen van overlevenden, zoals de aangrijpende ontsnapping van Cheng Pei Ming na gedeeltelijke orgaanverwijdering, en een tijdlijn van toenemend bewijs uit rapporten zoals het Kilgour-Matas-rapport en het China Tribunal, analyseert dit deel waarom communistische systemen – met name het “regionaal bestuurde totalitarisme” van de CCP – dergelijke gruweldaden in de hand werken door prioriteit te geven aan de suprematie van de partij, medeplichtigheid aan te moedigen en mensenlevens te beschouwen als middelen voor winst en een lang leven voor de elite.

Hoofdstuk 1: Een gerucht zo extreem dat het moeilijk te geloven is

Dit hoofdstuk gaat dieper in op de eerste onderzoeken naar aanleiding van de beschuldigingen in Sujiatun. Jekielek vertelt over vroege berichten in The Epoch Times, waaronder Annie’s getuigenis over de rol van haar man bij het verwijderen van hoornvliezen bij levende Falun Gong-beoefenaars. Naar verluidt werden er op het hoogtepunt tot 6.000 gevangenen vastgehouden in de faciliteit, waar medische teams compatibiliteitstests uitvoerden en minimale voeding gaven om de organen levensvatbaar te houden. De lichamen werden ter plaatse gecremeerd. Een tweede klokkenluider, een militaire arts uit Shenyang, beschreef een netwerk van kampen waar executies worden verknoeid om levende extracties mogelijk te maken, en waar families vervalste asresten krijgen. Het hoofdstuk onderzoekt de psychologische ontkenning van dergelijke gruweldaden, vergelijkt deze met de aanvankelijke scepsis over de Holocaust, en introduceert belangrijke onderzoekers zoals David Kilgour en David Matas, die de geruchten later bevestigen in hun rapport uit 2006.

Hoofdstuk 2: Een lange geschiedenis van moorden

Jekielek beschrijft de geschiedenis van massamoorden door de CCP, van Mao’s Grote Sprong Voorwaarts (1958-1962), die 45 miljoen doden veroorzaakte door hongersnood en executies, tot de Culturele Revolutie (1966-1976), waarin miljoenen mensen omkwamen door ideologische zuiveringen. In dit hoofdstuk wordt betoogd dat gedwongen orgaanroof een voortzetting is van dit patroon, dat zich heeft ontwikkeld van politieke campagnes tot geïndustrialiseerde moord met winstoogmerk. Er wordt benadrukt hoe de utilitaire ethiek van de CCP – waarin individuele levens ondergeschikt zijn aan collectieve doelen – dergelijke systemen mogelijk heeft gemaakt, met vroege orgaanroof bij geëxecuteerde gevangenen die teruggaat tot de jaren tachtig.

Hoofdstuk 3: De CCP gebruikt alles als instrument

Hier ligt de nadruk op de totale controle van de CCP over de samenleving, waarin elke instelling de doelen van de partij dient. Het hoofdstuk bespreekt het ‘610-bureau’, dat in 1999 werd opgericht om Falun Gong uit te roeien en dat arrestaties, martelingen en orgaanroof coördineert. Het legt uit hoe het regime de gezondheidszorg instrumentaliseert en ziekenhuizen verandert in verlengstukken van de staatsrepressie. Bloedonderzoeken en medische onderzoeken in detentiecentra zijn niet bedoeld voor de gezondheid, maar voor het matchen van organen, waardoor een ‘levende orgaanbank’ ontstaat. Het systeem levert ziekenhuizen, artsen en ambtenaren winst op, waarbij transplantaties miljarden opleveren.

Hoofdstuk 4: Wat de vervolging van Falun Gong onthult over de aard van de CCP

Falun Gong, een spirituele praktijk die qigong-oefeningen combineert met morele leerstellingen over waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, groeide in 1999 uit tot 100 miljoen beoefenaars, wat de CCP alarmeerde. Jiang zag het als een bedreiging voor de suprematie van de partij, bestempelde het als een “kwaadaardige sekte” en startte een genocide. Het hoofdstuk onthult hoe de vervolging zorgde voor een “aanbod” voor orgaanroof: de gezonde levensstijl van de beoefenaars (geen roken of drinken) maakte hen tot ideale donoren. Het beschrijft in detail de martelmethoden om hen te dwingen af te zien van hun geloof en hoe weigeringen leidden tot orgaanroof. Deskundigen zoals Ethan Gutmann schatten dat er jaarlijks 65.000 tot 100.000 doden vallen.

Hoofdstuk 5: Het bewijs en de weg ernaartoe

Dit is de kern van het bewijsmateriaal, dat twee decennia aan bewijzen omvat. Het begint met het verhaal van Cheng. Hij is de eerste bekende overlevende van gedwongen orgaanroof. Hij werd gearresteerd omdat hij Falun Gong beoefende, gemarteld, onderworpen aan bloedonderzoeken en zonder toestemming geopereerd in 2004 en 2006, waarbij hij een deel van zijn lever en long verloor. Hij ontsnapte en bevestigde de verwijderingen in de Verenigde Staten in 2020.

Het hoofdstuk bevat een tijdlijn van bewijsmateriaal:

1984: Regelgeving die het gebruik van organen van gevangenen toestaat. 1994: Uitwijzingen van Oeigoeren.

2005: Korte wachttijden voor harten. 2006: Onthullingen over Sujiatun en rapport van Kilgour en Matas. 2009: Boek “Bloody Harvest” van Kilgour en Matas, waarin het aantal transplantaties op meer dan 40.000 wordt geschat.

2012: Verhandelingen over ‘Staatsorganen’. 2014: In ‘The Slaughter’ van Ethan Gutmann wordt het aantal doden als gevolg van gedwongen orgaanroof geschat op 65.000. 2016: Update met een prognose van 60.000 tot 100.000 transplantaties per jaar. 2017: Koreaanse onthulling met verborgen camera. 2018: Rapport van het China Organ Harvest Research Center over verborgen aantallen.

2020: Uitspraak van het China Tribunal over misdaden tegen de menselijkheid. 2021: Experts van de Verenigde Naties luiden de alarmbel. 2022: Advies van Global Rights Compliance. 2024: Rapport van Artsen tegen Gedwongen Orgaanoogst. 2025: Proefschrift van Matthew Robertson over “extractieve onderdrukking.”

Er is meer. De tijdlijn benadrukt vervalste data, korte wachttijden en klokkenluiders.

Hoofdstuk 6: Waarom communistische systemen – en de CCP in het bijzonder – gedwongen orgaanroof mogelijk maken

Communistische systemen, met name het ‘regionaal bestuurde totalitarisme’ (RADT – regionally administered totalitarianism) van de CCP, stimuleren wreedheden door middel van top-downrichtlijnen en lokale concurrentie. Het hoofdstuk is gebaseerd op deskundigen zoals Chenggang Xu (RADT-model), Harrison Koehli (pathocratie en ‘ponerisatie’, waarbij psychopaten aan de macht komen) en John Lenczowski (operationeel communisme boven geloof).

De CCP ontmenselijkt groeperingen zoals Falun Gong, waardoor massale opsluiting, het aanleggen van databases en het oogsten van organen op bestelling mogelijk worden gemaakt. Het bespreekt hoe het systeem zich uitbreidde naar zuigelingen via draagmoederschap en inbeslagnames door de staat, en hoe westerse media een interview met Jiang uit 2001 verdraaiden om de retoriek van “sekte” te herhalen.

Hoofdstuk 7: Maak iedereen medeplichtig – ook je tegenstanders

Het ‘roof, kopieer, vervang’-model van de CCP maakt misbruik van de hebzucht van het Westen en weet elites voor zich te winnen door middel van economische verstrengeling. Het hoofdstuk bekritiseert de Kissinger-doctrine omdat deze de opkomst van China mogelijk heeft gemaakt, en beschrijft hoe Amerikaanse financiële elites staatsbedrijven met minimale controle op de beurs hebben gebracht, wat heeft geleid tot een overdracht van 7 tot 12 biljoen dollar. Het stelt dat de CCP een “volksoorlog” voert via fentanyl, coöptatie van elites en morele compromissen, waardoor tegenstanders medeplichtig worden aan haar misdaden.

Deel II: De wereldwijde implicaties van China’s gedwongen orgaanroofindustrie

Deel II onderzoekt hoe de gruweldaden van de CCP op het gebied van orgaanroof haar bredere strategie voor wereldwijde dominantie onthullen. Die strategie beschouwt de Verenigde Staten als een tegenstander in een tijdperk van “onbeperkte oorlogsvoering” waarin economie, psychologie, recht, technologie en tactieken zoals “De drie soorten oorlogen” en de United Front Work Department worden ingezet als “magisch wapen” om elites te coöpteren, transnationaal verzet te onderdrukken en instellingen zoals de WHO te corrumperen.

Het bekritiseert Amerika’s “fatale aantrekkingskracht” tot de CCP door misplaatste beleidsmaatregelen zoals de Kissinger-doctrine, die economische verstrengeling en morele compromissen mogelijk maakte, terwijl mogelijkheden voor interne verandering in China werden onderzocht via bewegingen zoals Tuidang. Het dringt aan op wetgevende maatregelen, zoals een Amerikaans verbod op orgaantoerisme, en op internationale tribunalen, om deze misstanden te bestrijden en de uitholling van westerse waarden te voorkomen.

Hoofdstuk 8: Er kan maar één winnaar zijn – Hoe de CCP Amerika ziet

De CCP beschouwt de Verenigde Staten als haar belangrijkste tegenstander in een wereld waarin er maar één winnaar kan zijn, en streeft naar dominantie via “onbeperkte oorlogsvoering” en “bruto nationale macht”. Op basis van het boek “The Hundred-Year Marathon” van Michael Pillsbury gaat het in detail in op geheime strategieën om Amerika te verzwakken door middel van handel, technologiediefstal en ideologische ondermijning.

Hoofdstuk 9: Onbeperkte oorlogvoering (en de drie soorten oorlogvoering)

De doctrine van de CCP inzake ‘onbeperkte oorlogsvoering’ maakt van alles een wapen: cyber, economisch, juridisch en psychologisch. De ‘drie soorten oorlogsvoering’ (publieke opinie, psychologisch en juridisch) worden in dit hoofdstuk gedetailleerd beschreven, met voorbeelden zoals TikTok als psychologische oorlogsvoering en manipulatie van de Wereldhandelsorganisatie als juridische oorlogsvoering. Militair-civiele fusie zorgt ervoor dat civiele technologie militaire doeleinden dient, bijvoorbeeld onderzoek in het laboratorium in Wuhan.

Hoofdstuk 10: Het magische wapen

De United Front Work Department coöpteert elites, diaspora en instellingen. Dit hoofdstuk gaat in detail in op “Chinese politiebureaus”, transnationale repressie van Falun Gong-media zoals The Epoch Times en van Shen Yun. Het hoofdstuk gaat ook in op lastercampagnes tegen overlevenden zoals Cheng.

Hoofdstuk 11: Transnationale samenwerking, corruptie en dwang

De CCP beïnvloedt mondiale instanties zoals de WHO door gebruik te maken van gedeelde technocratische standpunten. Het boek beschrijft in detail de samenwerking van Huang Jiefu met The Transplantation Society en de steun van het Vaticaan, waardoor misstanden mogelijk worden gemaakt. De medeplichtigheid van het Westen aan transplantaties normaliseert de ethiek van de CCP.

Hoofdstuk 12: Fatale aantrekkingskracht – Hoe de VS de CCP ziet

De Verenigde Staten hadden een verkeerd beeld van de CCP en dachten dat deze hervormbaar was. Ze financierden de opkomst ervan via de Kissinger-doctrine. Theorieën zoals die van Lee Smith in “Thirty Tyrants” stellen dat de elites werden ingepalmd. Door handel los te koppelen van mensenrechten werd het regime sterker, wat leidde tot afhankelijkheid op het gebied van zeldzame aardmetalen, medicijnen en meer.

Hoofdstuk 13: Kansen voor mensen in China?

Verandering van binnenuit is moeilijk vanwege het totalitarisme. De Tuidang-beweging, met meer dan 456 miljoen lidmaatschapsopzeggingen, biedt een stil verzet. De Chinese middenklasse brokkelt af door een ineenstorting van de vastgoedmarkt en toenemende ongelijkheid, waardoor het pact van het regime van “welvaart in ruil voor gehoorzaamheid” verzwakt.

Hoofdstuk 14: Wetgeving tegen het kwaad

Zes Amerikaanse staten hebben de vergoeding van transplantaties in China verboden; federale wetsvoorstellen zoals de Falun Gong Protection Act en de Stop Forced Organ Harvesting Act worden ingediend. Institutionele hervormingen (bijvoorbeeld sancties opgelegd door het ministerie van Volksgezondheid en Human Services) en juridische theorieën (bijvoorbeeld het vervolgen van orgaantoerisme) bieden mogelijkheden voor de toekomst. Actie vanuit de basis is essentieel.

Epiloog: Het is nog niet te laat

Jekielek maakt een onderscheid tussen de CCP en het Chinese volk en de Chinese cultuur, en stelt dat de misdaden van de partij anti-Chinees zijn. Hij waarschuwt dat de ethiek van de CCP de westerse moraal ondermijnt door middel van medisch begeleide dood en versoepelde donorregels. In het nawoord van het boek wordt opgeroepen om morele duidelijkheid te herstellen om de opmars van het communisme tegen te gaan, waarbij wordt benadrukt dat het nog niet te laat is om in actie te komen.

Samenvatting

In “Killed to Order” levert Jekielek een indringende, nauwkeurig gedocumenteerde aanklacht tegen een van de meest gruwelijke misdaden van onze tijd: de systematische, door de staat gesponsorde gedwongen orgaanroof bij gewetensgevangenen, voornamelijk Falun Gong-beoefenaars, maar ook Oeigoeren, Tibetanen, christenen en anderen.

Aan de hand van getuigenissen van overlevenden, zoals die van Cheng, de eerste bevestigde overlevende van gedeeltelijke verwijdering van levende organen, plus verklaringen van klokkenluiders, een uitgebreide tijdlijn van bewijsmateriaal dat twee decennia beslaat (van de onthullingen in Sujiatun in 2006 tot het vonnis van het China Tribunal in 2020 en daarna), en een scherpzinnige analyse van de ideologie en mondiale strategie van de CCP, transformeert Jekielek wat velen ooit afdeden als een “ongeloofwaardig gerucht” tot een onmiskenbare realiteit.

Wat dit boek tot meer dan alleen een onthulling maakt, is de gedurfde invalshoek: gedwongen orgaanroof is geen op zichzelf staande gruweldaad, maar de ultieme lens waardoor de ware aard van de CCP kan worden begrepen: haar ontmenselijkende functionalisme, totale instrumentalisering van de samenleving en een wereldbeeld waarin mensenlevens worden behandeld als wegwerpartikelen voor winstbejag, de levensduur en de macht van de elite.

In deel I beschrijft Jekielek onverschrokken de historische precedenten van communistische massamoorden en legt hij uit waarom dergelijke systemen geïndustrialiseerde moord op bestelling mogelijk maken. Deel II breidt het bereik op meesterlijke wijze uit en onthult hoe de ‘onbeperkte oorlogsvoering’ van het regime, de medeplichtigheid van het Verenigd Front en transnationale corruptie het Westen hebben verstrikt, waardoor tegenstanders medeplichtig zijn geworden en morele duidelijkheid is uitgehold.

“Killed to Order” is meeslepend, urgent en onverschrokken en vormt een essentiële wake-upcall, waarin rigoureuze journalistiek wordt gecombineerd met morele urgentie. Het daagt lezers, vooral in de vrije wereld, uit om ongemakkelijke waarheden onder ogen te zien, de normalisering van de CCP te verwerpen en wetgevende en ethische tegenmaatregelen te steunen voordat deze gruweldaden zich verder verspreiden.

In een tijdperk van moreel relativisme en geopolitieke zelfgenoegzaamheid is het werk van Jekielek essentiële lectuur: een baken van waarheid dat ons eraan herinnert dat het nog niet te laat is om in actie te komen, maar dat de tijd dringt. Een echte aanrader voor iedereen die zich bezighoudt met mensenrechten, mondiale veiligheid en de verdediging van fundamentele menselijke waardigheid.

Deze recensie werd oorspronkelijk gepubliceerd op de website van de auteur, Malone.News.

De standpunten in dit artikel zijn de mening van de auteur en geven niet noodzakelijkerwijs de mening van The Epoch Times weer.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (22 januari 2026): Book Review: ‘Killed to Order’

De twintigjarige reis van Shen Yun: het verheffen van de menselijke geest

14 maart 202629 januari 2026 door EPOCH INSPIRED STAFF

Ontzag en verwondering, tranen en gelach, hoop en inspiratie — dit zijn enkele van de reacties van toeschouwers van Shen Yun. De meesten ervaren een diep gevoel van vredevolle voldoening. Wat schuilt er achter deze positieve reacties?

Sinds de oprichting heeft Shen Yun Performing Arts wereldwijd meer dan 10 miljoen toeschouwers weten te betoveren. Het gezelschap voor klassieke Chinese dans en muziek dat in New York gevestigd is, viert dit jaar zijn twintigjarig bestaan. Acht dansgezelschappen maken een indrukwekkende wereldtournee — goed voor een bereik van een miljoen bezoekers — langs 170 steden in 21 landen, verspreid over vijf continenten.

Het gezelschap werd in 2006 opgericht. Een groep Chinese kunstenaars in de Hudson Valley, nabij New York, stelde zich tot doel hun eeuwenoude erfgoed te bewaren en tot leven te brengen via klassieke Chinese dans en muziek.

Door de jaren heen hebben toeschouwers deze missie — het doen herleven van 5.000 jaar traditionele Chinese cultuur — niet alleen gezien, maar vaak ook gevoeld. Het gaat om een cultuur die de Chinese Communistische Partij (CCP) heeft ontheiligd en trachtte uit te roeien. Door “China vóór het communisme” te tonen, bevestigt Shen Yun opnieuw de fundamentele morele en spirituele waarden van deze beschaving.

Zoals Tony Robbins, de wereldberoemde auteur en spreker, Shen Yun omschreef als: “Het is prachtig, omdat het de traditionele Chinese cultuur levend houdt en deelt met de wereld.”

Wat vormt de kern van de traditionele Chinese cultuur?

Op de avond van 9 januari 2026 trad Shen Yun Performing Arts op voor een uitverkochte zaal in het Grand Theatre in Lodz, Polen. Zhang Qingyao/The Epoch Times

Op geloof gebaseerde kunst

De populariteit van Shen Yun hangt waarschijnlijk samen met het feit dat in deze woelige tijden de uitdrukking van waarheid, goedheid en schoonheid in traditionele kunsten onder druk staat. Toch weet Shen Yun deze kwaliteiten te belichamen, omdat de artistieke visie is geworteld in traditie, geloof en hoop.

Na het bijwonen van een voorstelling in 2020 zei de Zweedse dirigente Maria Eklund dat Shen Yun in feite traditionele cultuur bevordert:

“Wat ik interessant vond om te zien, is dat iemand tegenwoordig de moed heeft om iets werkelijk moois te doen — niet om de traditie en de vorm af te breken, maar om ze juist op te bouwen”, zei ze. “Dat was dus heel inspirerend om te zien.”

Net als bij de klassieke kunsten uit de renaissance plaatst Shen Yun het geloof centraal in hun missie. De artiesten van Shen Yun beoefenen Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa.

Deze op het boeddhisme gebaseerde spirituele beoefening bestaat uit meditatieve oefeningen en lessen in zelfverbetering, gebaseerd op de universele principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.

Shen Yuns erhu-virtuoos, Xiaochun Qi, is overtuigd dat geloof haar solo’s naar een hoger niveau tilt. Ze treedt al met het gezelschap op sinds de oprichting. Ze zei tegen The Epoch Times:

“Het publiek wordt geraakt omdat, wanneer wij een staat bereiken waarin we zuiver en rechtschapen zijn, zonder afleidende gedachten, God de diepere betekenis van de muziek versterkt en verrijkt. Dat is wat zij hebben ervaren. Het is niet zo dat ik persoonlijk over die kracht beschik, of dat mijn muziek dat doet — het is iets dat mij overstijgt.”

Qi bespeelt de erhu (uitgesproken als “ar-hoe”), een tweesnarig instrument gemaakt van rood sandelhout of palissanderhout, dat wordt bespeeld met een bamboestrijkstok met paardenhaar. De erhu kent een geschiedenis van 4.000 jaar in China. Met zijn hals die naar de hemel wijst en zijn raadselachtige klank, die doet denken aan de menselijke stem, weet het instrument het publiek vaak tot tranen toe te roeren.

Op vergelijkbare wijze zei hoofdsoliste Angelia Wang, die sinds 2007 met het gezelschap op tournee is: “Tijdens het optreden stel ik me voor dat ik zelf een miniatuurpodium ben. Met andere woorden: mijn hele ziel wordt een voertuig met als enige doel de waarden en schoonheid van traditionele kunst en cultuur over te brengen.”

Toeschouwers geven vaak aan dat ze deze waarden en innerlijke schoonheid voelen uitstralen bij de artiesten tijdens de voorstellingen.

Na het zien van Shen Yun had Benjamin Kong, oprichter van een praktijk voor traditionele Chinese geneeskunde, het gevoel dat “de oude Chinese spirituele cultuur met zo’n authenticiteit werd gepresenteerd. Het was alsof je werd teruggevoerd naar een tijd waarin spiritualiteit deel uitmaakte van elk aspect van het leven”.

De spiritualiteit van Shen Yun is zelfs duidelijk voor mensen die niet sterk vertrouwd zijn met oosterse tradities. Vader William Elder, hoogleraar canoniek recht aan het Saint Joseph’s Seminary and College, zei hierover: “Er is daar een spiritualiteit aanwezig, en dat is iets wat enorm indrukwekkend is. Je voelt de liefde, het mededogen en de tederheid bij de dansers. Dat kan ik als priester zeggen — het is een echte spirituele ervaring.”

Het atheïstische Chinese communistische regime begon in 1999 met de vervolging van beoefenaars van Falun Gong. Als gevolg daarvan kan Shen Yun niet in China optreden.

Een vrouwelijke dans van Shen Yun Performing Arts die de schoonheid van de traditionele Chinese cultuur benadrukt. Shen Yun Performing Arts

Dansen met een doel

Elke danser van Shen Yun draagt de ware geest van de traditionele Chinese cultuur in zich.

Hoofddanser Kenji Kobayashi zag in 2007 in Tokio een voorstelling van Shen Yun. Die ervaring veranderde zijn leven.

Kobayashi had er lange tijd van gedroomd beroemd te worden, uitsluitend om aandacht te vragen voor de onderdrukking van zijn geloof, Falun Gong, dat door het communistische regime in China zwaar wordt vervolgd. Zijn grootmoeder, die in China woonde, was daar ontvoerd en gemarteld.

Oorspronkelijk wilde hij honkballer worden, maar na het zien van de voorstelling besloot hij zich volledig te richten op een carrière als Shen Yun-danser — een droom die hij in 2010 wist te verwezenlijken.

Kobayashi verwees naar het traditionele Chinese gezegde: “Eén minuut op het podium vergt tien jaar oefening.” Om duizend verhalen te vertellen zonder één enkel woord te spreken, wijden Shen Yun-dansers zich aan jaren van gedisciplineerde en intensieve training.

Maar volgens Kobayashi vraagt klassieke Chinese dans om meer dan alleen technische beheersing. “Hoe perfect of mooi je een pose ook uitvoert, of hoe goed je ook danst … de cultuur en de geschiedenis erachter zijn eigenlijk belangrijker dan de dans zelf”, zei hij. “Hoe beter je die begrijpt en kent, hoe meer je ze kunt uitdrukken. Dat is wat klassieke Chinese dans werkelijk uniek en krachtig maakt.”

In de bekroonde boek, The Nine Commentaries on the Communist Party van The Epoch Times staat geschreven:

“De traditionele Chinese cultuur streefde naar harmonie tussen mens en universum en legde de nadruk op de ethiek en moraal van het individu. Zij was gebaseerd op de geloofstradities en cultivatiepraktijken van het confucianisme, het boeddhisme en het taoïsme. Ze bood het Chinese volk verdraagzaamheid, maatschappelijke vooruitgang, een waarborg voor menselijke moraliteit en een rechtvaardig geloof.”

Reizen door tijd en ruimte

Al twintig jaar laat Shen Yun het publiek in de tijd reizen door klassieke Chinese dansstukken. De aandacht wordt gevestigd op enkele grote historische figuren uit China, zoals de taoïstische filosoof Lao Zi (6e eeuw v.Chr.) uit de Zhou-dynastie en schrijver en dichter Li Bai (ca. 701–762) uit de Tang-dynastie.

Andere dansen nemen het publiek mee om de rijke cultuur van etnische minderheidsgroepen te verkennen. Tegen een achtergrond van de Mongoolse steppen brengen de dansers de majesteit van zwevende adelaars en wilde hengsten van hun thuisland tot leven. Danseressen verschijnen terwijl ze kommen op hun hoofd balanceren, als symbool voor de traditie om gasten te verwelkomen met een kom geurige melkthee.

Een toeschouwer bij de voorstelling van Shen Yun Performing Arts in het ICC Birmingham in Engeland op 1 januari 2026. Ming/The Epoch Times

Alle elementen van Shen Yun streven naar perfectie

Terwijl de artiesten van Shen Yun innerlijke spirituele zuiverheid nastreven, proberen ze deze ook uit te drukken naar de buitenwereld, door steeds hogere standaarden te hanteren.

De Australische theatercriticus Coral Drouyn zag deze veeleisende zoektocht naar perfectie: “Ik hecht veel waarde aan shows die ik recenseer en waarin gestreefd wordt naar uitmuntendheid. Zoveel theatergezelschappen halen dat niet eens, of proberen het niet eens. Shen Yun heeft gewoon de hoogste top bereikt en… uitmuntendheid in alles gevonden”, zei ze.

Om deze uitmuntendheid te bereiken, voert Shen Yun elk jaar een volledig nieuwe voorstelling op: met nieuwe decors en kostuums, nieuwe liederen, en nieuwe choreografieën en orkestpartituren.

Het live-orkest van Shen Yun combineert naadloos klassieke westerse en oosterse instrumenten, waardoor het kenmerkende, etherische geluid van de voorstelling ontstaat.

De ervaren Canadese dirigent Boris Brott was enthousiast over deze unieke mix van instrumenten:

“De klankkleuren van deze instrumenten, gecombineerd met de pipa, erhu, viool, cello en zelfs een westerse trompet, vormen samen een totaal nieuwe, samengestelde klank die ik fascinerend vind. Het is echt een nieuw geluid”, zei hij.

Traditie koesteren sinds 20 jaar

Shen Yun zet zich volledig in voor zijn missie. Ying Chen, dirigent en vicevoorzitter van Shen Yun, zei:

“Onze opmerkelijke artiesten hebben niet alleen een show van wereldklasse neergezet — ze dragen een cultureel erfgoed en een waardenstelsel dat ze diep koesteren. Ze behoren tot de besten ter wereld, en hun toewijding is de reden dat we vandaag twintig jaar kunnen vieren.”

Ook het publiek viert mee. De Amerikaanse televisie- en radiohost Steve Kates, die meer dan zes verschillende Shen Yun-voorstellingen heeft gezien, gelooft dat “mensen moeten komen kijken en Shen Yun ervaren. Ze moeten het inademen, want het is goed voor het lichaam, goed voor de geest, en bovenal goed voor de ziel”.

De wereldwijde optredens van Shen Yun verheffen geloof en traditionele deugden — waarden die de menselijke geest kunnen redden.

Om kaarten te reserveren bij een theater bij u in de buurt, bezoekt u ShenYunPerformingArts.org.

The Epoch Times is een trotse sponsor van Shen Yun Performing Arts.

Gepubliceerd door The Epoch Times (21 januari 2026): Shen Yun’s 20-Year Journey: Uplifting the Human Spirit

12 gezondheidsmythes die artsen willen dat je niet meer gelooft

1 februari 202628 januari 2026 door KIMBERLY DRAKE

Je hebt vast weleens een maagzuurremmer genomen tegen brandend maagzuur, melk vermeden tijdens een verkoudheid of aspirine geslikt om je hart te beschermen. Het lijken verstandige gezondheidskeuzes — het soort dingen dat iedereen nu eenmaal weet.

Deze wijdverbreide overtuigingen beïnvloeden wat we eten, hoe we bewegen en hoe we omgaan met ziekte of blessures. En hoewel veel doorgegeven ideeën van waarde zijn, geldt dat niet altijd. Veel hardnekkige “gezondheidsregels” houden wetenschappelijk geen stand. Sommige zijn verkeerd geïnterpreteerd, andere zijn simpelweg onjuist en kunnen zelfs schadelijk zijn.

Hier zijn een aantal veelvoorkomende mythes die mogen verdwijnen.

Koorts is slecht en je moet de lichaamstemperatuur verlagen

Voor sommige mensen rinkelen alle alarmbellen zodra ze koorts krijgen, en hun eerste instinct is om meteen medicatie te nemen om de temperatuur omlaag te brengen.

Maar het is een mythe dat koorts altijd verlaagd moet worden, vertelde dr. Kyle Hoedebecke, klinisch adviseur bij Alpas Wellness, aan The Epoch Times. Koorts is een natuurlijk en belangrijk onderdeel van de immuunreactie op een infectie. De stijging van de lichaamstemperatuur helpt het immuunsysteem bacteriën en virussen efficiënter te bestrijden.

Onderzoek heeft aangetoond dat het verlagen van lichte tot matige koorts het herstel kan vertragen, terwijl het laten uitzieken juist betere uitkomsten kan geven. Zo bleek uit een studie dat septische patiënten die op de spoed aankwamen met verhoogde temperatuur, een betere overlevingskans en een korter ziekenhuisverblijf hadden — ondanks de huidige medische richtlijnen.

“Voor de meeste volwassenen en kinderen is lichte koorts geen reden tot zorg en is medicatie niet nodig, tenzij er veel ongemak is”, zei Hoedebecke.

Koorts van 39,5 tot 40,5 graden Celsius, of koorts bij baby’s jonger dan 3 maanden, vereist echter onmiddellijk medische zorg, merkte hij op.

Maagzuurremmers lossen brandend maagzuur op

De branderige sensatie in maag en slokdarm stuurt mensen vaak direct naar het medicijnkastje voor een middel dat de maagzuurproductie remt. Hoewel deze medicijnen de symptomen kunnen verlichten, betekent dat volgens experts niet dat de maag te veel zuur aanmaakt.

“Het idee dat brandend maagzuur wordt veroorzaakt door te veel maagzuur is een mythe”, zei Hoedebecke. “Hoge maagzuurproductie kan een trigger zijn, maar veel mensen met reflux hebben juist te weinig maagzuur.”

De brandende sensatie bij brandend maagzuur ontstaat wanneer de onderste slokdarmsfincter — een groep spieren bij de slokdarm — ontspant, waardoor maagzuur omhoog kan stromen. Het maakt daarbij niet uit hoeveel maagzuur er aanwezig is, aangezien elke hoeveelheid reflux kan veroorzaken, voegde hij daaraan toe.

Grote porties, vette of gefrituurde voeding, alcohol, cafeïne of gaan liggen na een maaltijd kunnen ertoe leiden dat de onderste slokdarmsfincter ontspant.

Maagzuurremmers kunnen tijdelijk verlichting geven doordat ze het maagzuur verminderen, maar overmatig gebruik kan leiden tot medicatiegeïnduceerde hypochloorhydrie — oftewel een tekort aan maagzuur.

Te weinig maagzuur kan het risico op bacteriële infecties verhogen en de opname van voedingsstoffen verstoren. Het kan bovendien klachten veroorzaken die lijken op brandend maagzuur.

Artsen kunnen deze aandoening vaststellen via een “hydrochloorzuurchallenge”, waarbij een patiënt tijdens een maaltijd een capsule met zuur inneemt om te zien of de symptomen verbeteren of verergeren.

Omdat brandend maagzuur een complexe aandoening is en een symptoom kan zijn van een onderliggend maag- of darmprobleem, is het verstandig om bij aanhoudende klachten een arts te raadplegen voor een juiste diagnose en behandeling.

Vermijd melk wanneer je verkouden bent

Het idee dat zuivelproducten tijdens een verkoudheid meer slijmvorming veroorzaken, doet al decennialang de ronde.

Ondanks die hardnekkige overtuiging is er geen bewijs dat melk de slijmproductie verhoogt. Wel kan melk het slijm in mond of keel dikker laten aanvoelen, wat waarschijnlijk verklaart waarom deze mythe zo hardnekkig is.

In een oudere studie kregen deelnemers koemelk of sojamelk. Beide veroorzaakten het gevoel van dikker slijm, maar geen toename van de daadwerkelijke slijmproductie.

Melk bestaat uit kleine vetmoleculen en water. Wanneer het zich mengt met speeksel — dat gelachtige eiwitten bevat die mucinen worden genoemd — klonteren de vetdruppels samen en blijft er een laagje achter in de mond.

Dagelijks aspirine slikken voorkomt een hartaanval

De richtlijnen van de American Heart Association uit 2019 en de aanbevelingen van de U.S. Preventive Services Task Force adviseren gezonde volwassenen niet langer om dagelijks aspirine te gebruiken om een eerste hartaanval of beroerte te voorkomen.

Toch bleek uit een enquête in januari dat 48 procent van de Amerikaanse volwassenen denkt dat de voordelen van een dagelijkse lage dosering aspirine opwegen tegen de risico’s. Bijna 20 procent van de volwassenen zonder persoonlijke of familiale geschiedenis van hartaanval of beroerte meldde regelmatig lage doseringen aspirine te slikken.

“Aspirine brengt een aanzienlijk risico met zich mee op bloedingen, zoals maagbloedingen of hersenbloedingen”, zei Hoedebecke. “Aspirine ter preventie wordt nu alleen nog aanbevolen voor mensen met bestaande hart- en vaatziekten of met een zeer hoog risico daarop.”

In die gevallen zijn de voordelen van aspirine groter dan de risico’s, merkte Hoedebecke op. Wel geldt dat iedereen die dagelijks aspirine overweegt eerst zijn arts moet raadplegen om te bepalen of zijn risicoprofiel het gebruik van het middel rechtvaardigt.

Sit-ups doen maakt je buik platter

Reclames die beweren dat “deze vijf-minuten workout je buik snel plat maakt” klinken verleidelijk. Maar sit-ups, crunches of andere oefeningen voor de buikspieren alleen zullen het buikvet dat die sixpack verbergt, niet verbranden.

Vetverlies of -toename is een kwestie van het hele lichaam. Trainen van één specifiek gebied zal het vet daar niet verminderen, vertelde dr. Derek Ochiai, arthroscopisch chirurg en sportmedisch specialist bij het Nirschl Orthopaedic Center in Virginia, aan The Epoch Times.

“Ik ben een groot fan van sit-ups en andere core-oefeningen om blessures te voorkomen, maar niet specifiek om buikvet te verminderen”, zei Ochiai.

Om de buikomvang te verkleinen moet iemand zijn dieet en trainingsprogramma mogelijk aanpassen om algeheel gewichtsverlies te stimuleren.

Beweging of lichaamsbeweging verbrandt extra calorieën, en als het energieverbruik hoger is dan de calorie-inname, zal lichaamsvet — inclusief buikvet — afnemen, voegde hij eraan toe.

Je hebt intensieve workouts nodig voor echte gezondheidsvoordelen

Lichte tot matige lichaamsbeweging, zoals wandelen, wordt vaak afgedaan als te makkelijk of geen “echte” training. Maar die overtuiging kan mensen een vroegtijdige dood bezorgen, vertelde Adam Brockman, chiropractor en natuurgeneeskundige, aan The Epoch Times.

Wandelen is een toegankelijke vorm van beweging en kan het risico op hart- en vaatziekten en hoge bloeddruk verlagen. Het kan ook onderdeel zijn van een programma voor gewichtsbeheersing.

Brockman heeft gezien hoe patiënten gewicht verloren, minder medicijnen nodig hadden en andere aspecten van hun gezondheid verbeterden, simpelweg door zich toe te leggen op dagelijkse wandelingen.

“Wandelen is de basis van menselijke beweging. Beheers dat eerst voordat je je zorgen maakt over iets anders”, zei hij.

Toch is wandelen niet de meest efficiënte vorm van lichaamsbeweging, voegde Ochiai toe. Matig hardlopen gedurende 30 minuten verbrandt ongeveer twee keer zoveel calorieën als 30 minuten wandelen. Qua afstand verbrandt hardlopen echter slechts iets meer calorieën per kilometer dan wandelen.

“Zo kan 1,5 kilometer wandelen ongeveer 100 calorieën verbranden, terwijl 1,5 kilometer hardlopen zo’n 20 procent meer verbrandt”, zei Ochiai. “Veel mensen hebben gewrichtsproblemen die hardlopen onmogelijk maken, waardoor wandelen als vorm van beweging toch veel voordelen kan opleveren.”

Glutenvrij eten is gezonder

Glutenvrij eten of het vermijden van voedingsmiddelen met gluten — een eiwit in tarwe, gerst, rogge en andere granen — is populair geworden vanwege de veronderstelde gezondheidsvoordelen. Eén derde van de Amerikaanse volwassenen zegt dat ze liever minder gluten zouden eten of het helemaal vermijden.

Mensen met coeliakie, niet-coeliakie gerelateerde gluten-gevoeligheid of een tarwe-allergie moeten een glutenvrij dieet volgen om spijsverteringsproblemen of allergische reacties te voorkomen. Onderzoek wijst echter uit dat het voor de meeste mensen geen noemenswaardige gezondheidsvoordelen biedt en het risico op tekorten aan voedingsstoffen, zoals B-vitaminen, ijzer en sporenelementen, juist kan vergroten.

Een studie uit 2017, gepubliceerd in The BMJ, liet zien dat glutenvrije producten vaak meer vet en calorieën bevatten en minder vezels en volle granen dan vergelijkbare producten met gluten. Omdat het aan volle granen ontbreekt, kan een langdurig glutenvrij dieet het risico op hartziekten verhogen.

Daarnaast blijkt uit onderzoek dat veel glutenvrije producten sterk bewerkt zijn. Een dieet dat rijk is aan ultra-bewerkte voedingsmiddelen wordt in verband gebracht met een hoger risico op hartziekten, type 2-diabetes en sterfte door allerlei oorzaken. Daarom is het voor mensen die een glutenvrij dieet volgen belangrijk om verstandig te kiezen en te zorgen voor voldoende fruit, groenten, peulvruchten, noten en glutenvrije granen.

Pure chocolade is altijd goed voor jou

Pure chocolade, ooit gezien als een lekkernij, werd rond 2022 populair als gezond voedingsmiddel, nadat studies lieten zien dat het mogelijk het risico op hart- en vaatziekten, bepaalde vormen van kanker en hersengerelateerde aandoeningen zoals Alzheimer kan verlagen.

Recent onderzoek suggereert dat de stof theobromine in pure chocolade zelfs kan helpen het biologische verouderingsproces te vertragen.

Toch is het belangrijk om te weten dat het soort pure chocolade dat je kiest telt. Alleen omdat chocolade donker is, betekent nog niet dat het gezond is.

Pure chocolade bevat cacao, dat rijk is aan fenolische stoffen, waaronder flavonoïden. Deze stoffen bieden gezondheidsvoordelen, maar kunnen chocolade met veel cacao ook bitter of zuur laten smaken, wat sommige mensen onaangenaam vinden. Daarom voegen veel chocolademakers extra ingrediënten toe om de smaak te verbeteren.

Chocolade met minder cacao bevat meestal meer vet en suiker. Hoewel het lekkerder kan smaken, is het minder gezond dan chocolade met veel cacao en kan het meer kwaad dan goed doen.

De wetenschappelijke consensus is dat pure chocolade met een cacaogehalte van 70 procent of hoger de meeste gezondheidsvoordelen biedt. Bij het kiezen van pure chocolade geldt dus: hoe bitterder, hoe beter.

Hardlopen beschadigt je gewrichten

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, blijkt uit onderzoek dat recreatief hardlopen het risico op artritis niet verhoogt. Het versterkt juist de beenspieren en gewrichten, verbetert de conditie en kan zelfs de kans op het ontwikkelen van artritis verkleinen.

“Deze mythe heeft meer mensen weggehouden van een van de beste vormen van lichaamsbeweging dan bijna welke andere misvatting dan ook”, zei Brockman.

Kraakbeen, voegde hij toe, werkt als een spons en heeft compressie en decompressie nodig door activiteiten zoals hardlopen om gezond te blijven en voedingsstoffen op te nemen.

“Ik heb marathonlopers van in de zeventig behandeld met gezondere knieën dan 40-jarigen die weinig bewegen”, voegde Brockman, eigenaar van Complete Wellness, een chiropractie- en medisch centrum, toe.

Wat artritis daadwerkelijk veroorzaakt, is een combinatie van genetica, eerdere blessures, obesitas en gebrek aan beweging.

Als iemand al gewrichtsschade of biomechanische problemen heeft, worden looptechniek en schoeisel cruciaal. Maar voor de meeste mensen wegen de voordelen volgens Brockman ruimschoots op tegen eventuele theoretische risico’s.

Je moet wakker blijven na een hersenschudding

De angst dat een hersenletsel kan verergeren of onopgemerkt blijft, is de reden dat veel mensen denken dat iemand niet mag slapen of gewekt moet worden na een hersenschudding.

Volgens Brockman heeft dit advies echter meer kwaad dan goed gedaan en komt het voort uit oude noodprotocollen die door modern onderzoek naar hersenschuddingen zijn weerlegd.

Vroeger dacht men dat bewusteloosheid een teken was van verergering van het hersenletsel, dus leek het logisch om mensen wakker te houden, merkte hij op. Maar slaap onthouden verstoort de natuurlijke herstelmechanismen van de hersenen.

“Slaap is juist cruciaal voor het herstel van de hersenen na een hersenschudding”, zei Brockman. “Je hersenen verrichten hun belangrijkste herstelwerk tijdens de slaap, waarbij ze metabool afval opruimen en beschadigde neurale paden consolideren.”

Brockman heeft gewerkt met talloze atleten van wie het herstel langer duurde, simpelweg omdat ze bang waren om normaal te slapen na een hoofdletsel.

“Zodra we deze misvatting corrigeerden en goede slaapgewoonten toepasten, verbeterden hun klachten aanzienlijk”, zei hij.

Hoewel slapen veilig is na een hersenschudding, geldt dat als iemand symptomen van complicaties vertoont — zoals epileptische aanvallen, dubbelzien of verergerende hoofdpijn — hij of zij niet moet slapen, maar onmiddellijk medische hulp moet zoeken, aldus het Centrum voor ziektebestrijding en -preventie.

Een zwelling na een blessure moet altijd behandeld worden

Een verzwikte enkel of andere blessures aan gewrichten, pezen en ligamenten leiden vaak tot zwelling, waarvan velen denken dat deze direct en agressief behandeld moet worden. Afhankelijk van de situatie kan het echter beter zijn het lichaam zijn genezende kracht te laten benutten.

“Deze mythe maakt me gek, omdat het door de jaren heen tot zoveel onnodige ingrepen heeft geleid. Wat de meeste mensen niet begrijpen: zwelling is niet altijd de vijand”, zei Brockman.

Zwelling is een natuurlijke reactie op letsel, vergelijkbaar met een interventieteam dat zich naar de plek van het ongeluk haast, voegde hij toe. De initiële ontstekingsreactie brengt voedingsstoffen, immuuncellen en groeifactoren naar het beschadigde gebied.

“Vorige maand kwam een basketballer bij me die obsessief zijn verzwikte enkel twee weken had gekoeld en zich afvroeg waarom het niet beter ging. Het probleem? Hij verstoorde de natuurlijke genezingscascade van zijn lichaam”, merkte Brockman op.

Hoewel enige ontsteking nodig is voor weefselherstel, kan te veel zwelling problematisch zijn. Een studie uit 2024 suggereerde dat ongecontroleerde ontsteking kan leiden tot weefselschade, het herstel belemmert en de vorming van littekenweefsel kan stimuleren. Daarom is een nauwkeurige regulatie van ontsteking cruciaal.

In de eerste 24 tot 48 uur na een acute blessure kunnen lichte compressie en elevatie helpen om overmatige zwelling te beheersen, zei Brockman.

“Maar overdrijf niet met ontstekingsremmende medicatie of agressieve ijsbehandelingen”, voegde hij toe. “Je lichaam weet wat het doet. Vertrouw op het proces terwijl je de extremen in de gaten houdt.”

Toch kan zwelling rond een gewricht wijzen op aanzienlijke schade, aldus Ochiai. Hoewel de eerste behandeling met RICE — rust, ijs, compressie en elevatie — kan helpen de symptomen te verlichten, moet het letsel ook door een arts worden beoordeeld.

De meeste chronische ziekten zijn ongeneeslijk

Wanneer iemand een diagnose van een chronische ziekte krijgt, geloven velen dat het onmogelijk is om hun nieuwe, ongewenste gezondheidstoestand wezenlijk te veranderen.

Hoewel veel chronische ziekten een leven lang kunnen aanhouden, is er steeds meer bewijs dat bepaalde aandoeningen, zoals type 2-diabetes en hartziekten in een vroeg stadium, in remissie kunnen worden gebracht door aanpassingen in de levensstijl, zei Hoedebecke.

Deze veranderingen omvatten het overschakelen op een dieet met onbewerkte voedingsmiddelen, regelmatige lichaamsbeweging, stressbeheersing, voldoende slaap en het zoeken van sociale steun.

De mythe dat bepaalde chronische ziekten niet kunnen worden omgekeerd, raakt ons diep, omdat het mensen stilletjes van hoop berooft, vertelde dr. Mikel Daniels, voorzitter en hoofd medisch functionaris bij WeTreatFeet Podiatry, aan The Epoch Times.

“Je komt zoveel patiënten tegen die na de diagnose type 2-diabetes of hoge bloeddruk het idee hebben geïnternaliseerd: ‘dit ben jij nu’. Sommigen lijken er bijna in te krimpen.”

Het zich identificeren met hun diagnose wordt een zelfvervullende profetie, voegde hij toe. Het maakt mensen minder geneigd om actief te worden en minder bereid te geloven dat hun dagelijkse keuzes nog steeds verschil kunnen maken.

Daniels spoort mensen met mogelijk omkeerbare chronische aandoeningen aan om open te blijven staan voor de mogelijkheid dat het menselijk lichaam tot veel meer verandering in staat is dan ons vaak is verteld.

Gepubliceerd door The Epoch Times (17 januari 2026): 12 Health ‘Facts’ Doctors Want You to Stop Believing

“NAVO: Europa kan zich niet verdedigen zonder hulp van de VS”

31 januari 202628 januari 2026 door VICTORIA FRIEDMAN

De NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte zei op 26 januari tegen parlementariërs van de Europese Unie dat zij Europa niet kunnen verdedigen zonder hulp van de Verenigde Staten.

“Als iemand hier denkt dat de Europese Unie, of Europa als geheel, zichzelf kan verdedigen zonder de VS, blijf vooral dromen. Dat kan niet. Wij kunnen dat niet”, zei Rutte tegen de defensiecommissie van het Europees Parlement in Brussel.

Het merendeel van de 27 EU-lidstaten is lid van de NAVO.

Rutte zei ook dat de Verenigde Staten en Europa “elkaar nodig hebben”.

“De VS heeft de NAVO nodig”, aldus Rutte, waarbij hij eraan toevoegde dat de Verenigde Staten een veilig Noordpoolgebied nodig hebben.

“Ze hebben een veilige Euro-Atlantische ruimte nodig, en ook een veilig Europa. Dus de VS heeft alle belang bij de NAVO, net als Canada en de Europese NAVO-bondgenoten.”

Rutte, de voormalige premier van Nederland, waarschuwde voor het idee van een Europees leger omdat dit zou kunnen leiden tot doublures. Hij suggereerde dat landen extra soldaten zouden moeten vinden om zo’n strijdmacht te bemannen, bovenop de rekrutering voor hun eigen nationale legers.

Hij zei dat Europese landen verantwoordelijkheid moeten blijven nemen voor hun eigen defensie — waar ook de Amerikaanse president Donald Trump bij de NAVO bondgenoten heeft op aangedrongen — maar dan binnen het trans-Atlantische veiligheidskader.

“Voor Europa geldt: als je echt in je eentje wilt doorgaan, en voor wie daarvoor pleit, vergeet niet dat je er met 5 procent nooit komt. Het zal 10 procent worden. Je moet dan je eigen nucleaire capaciteit opbouwen. Dat kost miljarden en miljarden euro’s. En in dat scenario raak je de ultieme garant van onze vrijheid kwijt, namelijk de Amerikaanse nucleaire paraplu. Dus, veel succes”, zei de NAVO-secretaris-generaal.

Hoge Europese functionarissen hebben de afgelopen weken voorgesteld dat Europa zijn eigen leger zou moeten opzetten, onder wie de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, José Manuel Albares.

Albares zei op 22 januari tegen Euronews: “Als we een vreedzaam continent willen blijven […], dan moeten we de afschrikking in eigen hand hebben. En daarvoor hebben we eerst een coalitie van bereidwillige Europese veiligheidslanden nodig, vervolgens integratie van onze defensie-industrieën en uiteindelijk een Europees leger.”

Het idee van een gezamenlijk Europees leger bestaat al sinds het begin van de Koude Oorlog in verschillende varianten om de Sovjet-Unie tegen te gaan. De NAVO is steeds het belangrijkste middel gebleven om de veiligheid op het continent te waarborgen.

Rutte steunt Trump

De recente oproepen om een Europees leger kwamen er in de nasleep van Trump’s uitspraken dat hij Groenland wilde annexeren om veiligheidsredenen te midden van groeiende dreigingen uit Peking en Moskou — maar hij kreeg daarbij tegenstand van Europese leiders.

Vorige week zei Trump dat de Verenigde Staten hadden onderhandeld over toegang tot Groenland. In een bericht op Truth Social van 21 januari zei de Amerikaanse president dat hij na een ontmoeting met Rutte het “kader van een toekomstige deal” had gevormd voor Groenland en de bredere Arctische regio.

De NAVO-secretaris-generaal schaarde zich achter Trumps zorgen over de strategische veiligheid van Groenland en zei op 21 januari tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum in Davos, Zwitserland, dat Trump gelijk had.

“Als het om het Noordpoolgebied gaat, denk ik dat president Trump gelijk heeft. Andere leiders binnen de NAVO hebben gelijk. We moeten het Noordpoolgebied verdedigen”, zei Rutte.

De Amerikaanse president Donald Trump spreekt met NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte tijdens een bilaterale bijeenkomst in de marge van de jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum in Davos op 21 januari 2026. Mandel Ngan/AFP via Getty Images

Rutte zei op 26 januari tegen parlementariërs van het Europees Parlement dat Trump “veel goede dingen doet”, en dat het bereiken van het defensiebudgetdoel van 2 procent door NAVO-landen tegen eind 2025 “nooit, nooit, nooit zonder Trump zou zijn gebeurd.”

De alliantie besloot vorig jaar om het defensiebudgetdoel te verhogen van 2 procent van het bruto binnenlands product naar 5 procent tegen 2035.

Rutte zei dat Trump “volledig toegewijd is aan de NAVO.”

“Hij had één grote irritatie, één grote steen in de schoen, die er al sinds Eisenhower is: het feit dat de Europeanen niet genoeg bijdroegen”, zei Rutte. Hij voegde eraan toe dat sinds de NAVO zijn uitgavenverplichtingen heeft verhoogd, “we nu op gelijke voet komen met de VS”.

“Dus die irritatie is weg. Er is nu een totale inzet van de VS voor Artikel 5 van de NAVO, maar ook de verwachting dat Europeanen en Canadezen meer zullen betalen. En dat doen we”, zei Rutte.

Artikel 5 bepaalt dat een aanval op één NAVO-lid wordt beschouwd als een aanval op alle leden.

Het verschil tussen wat de Verenigde Staten en andere bondgenoten aan defensie uitgeven, “is constant gebleven”, volgens de NAVO.

De alliantie stelt: “Het gezamenlijke vermogen van de niet-Amerikaanse bondgenoten, gemeten in bbp, is bijna gelijk aan dat van de Verenigde Staten. Toch geven de niet-Amerikaanse bondgenoten samen minder dan de helft uit van wat de VS aan defensie besteden.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (27 januari 2026): NATO Secretary General Says Europe Can’t Defend Itself Without US Help

Amerikaanse economie groeit met sterke 4,4 procent en overtreft daarmee de prognoses

28 januari 2026 door ANDREW MORAN

De Amerikaanse economie groeide in het derde kwartaal sterker dan aanvankelijk geraamd, dankzij solide consumentenbestedingen en een toename van de export.

Het reële bruto binnenlands product (bbp) steeg in de periode juli-september met 4,4 procent op jaarbasis, volgens nieuwe gegevens van het Amerikaanse Bureau of Economic Analysis die op 22 januari werden gepubliceerd.

Dit betekende een opwaartse bijstelling van 0,1 procentpunt ten opzichte van de eerste raming.

Het bureau merkte op dat de aanpassing een weerspiegeling was van de opwaartse veranderingen in de export en investeringen, die de lichte neerwaartse bijstelling van de consumentenbestedingen hielpen compenseren.

De reële consumentenbestedingen stegen met 3,5 procent, tegenover 2,5 procent in het tweede kwartaal.

De export, die bestaat uit in de VS geproduceerde en in het buitenland verkochte goederen en diensten, draagt bij aan de groei van het bbp en steeg met 9,6 procent. De import daalde met 4,4 procent, na een daling van meer dan 29 procent in het tweede kwartaal.

De stijging van het reële bbp werd voornamelijk aangedreven door sterke winsten in de particuliere sector – een stijging van 5,3 procent in de dienstensector en een stijging van 3,6 procent in de goederenproductie – hoewel deze enigszins werden getemperd door een daling van 0,3 procent in de overheidsproductie.

Ook de bedrijfswinsten droegen bij aan de groei in het derde kwartaal, met een totaal van 175,6 miljard dollar – een opwaartse bijstelling van 9,5 miljard dollar. Dit betekende een stijging van 4,5 procent ten opzichte van het voorgaande kwartaal.

Wat de inflatie betreft, steeg de BBP-prijsindex, een maatstaf voor de prijzen van alle in de Verenigde Staten geproduceerde goederen en diensten, met 3,4 procent ten opzichte van 2,1 procent in de periode april-juni.

Optimistische prognoses voor het vierde kwartaal

Ondanks de 43 dagen durende shut-down van de overheid zijn de groeivooruitzichten voor het vierde kwartaal positief.

De veelbekeken en vaak geciteerde schatting van het GDPNow-model van de Federal Reserve van Atlanta geeft aan dat de periode oktober-december 2025 een groei van 5,4 procent zal opleveren.

Een nadere analyse van de prognoses van de regionale centrale bank wijst uit dat de groei werd aangedreven door consumentenbestedingen, netto-uitvoer en bedrijfsinvesteringen.

Als de prognose klopt, zal de groei over het hele jaar bijna 3 procent bedragen, wat veel hoger is dan de Blue Chip-prognose voor 2025 van 2,1 procent.

Hierdoor verwacht de huidige regering opnieuw een sterk jaar voor de Amerikaanse economie.

Tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum deze week in Davos, Zwitserland, voorspelde minister van Financiën Scott Bessent dat de economie in 2026 met maar liefst 5 procent zal groeien, na correctie voor inflatie.

“We gaan dit jaar een zeer sterke economie zien. We kunnen een reële groei van 4 tot 5 procent verwachten, wat neerkomt op een nominale groei van 7 tot 8 procent”, zei Bessent tijdens een persconferentie op 20 januari.

De Amerikaanse minister van Financiën Scott Bessent spreekt voordat president Donald Trump op 9 december 2025 aankomt bij het Mount Airy Casino Resort in Mount Pocono, Pennsylvania. Matt Rourke/AP Photo

Minister van Handel Howard Lutnick zei dat de groei nog hoger zou zijn als de rente lager was.

“Onze tarieven zouden veel lager moeten zijn, zodat onze economie eindelijk kan floreren. Ik denk dat we dit kwartaal meer dan 5 procent BBP zullen groeien, en dat is voor de Amerikaanse economie van 30 biljoen dollar”, zei Lutnick tijdens een panel van het World Economic Forum.

“En als de rente lager was, zouden we 6 procent halen. Het enige wat ons tegenhoudt, zijn wijzelf.”

Het Witte Huis heeft er bij de Amerikaanse centrale bank op aangedrongen om de rente snel te verlagen.

Na drie opeenvolgende renteverlagingen van een kwart procentpunt zal de centrale bank naar verwachting een pauze inlassen wanneer de monetaire beleidsmakers volgende week hun tweedaagse vergadering houden.

Op basis van gegevens van de termijnmarkt zal de Amerikaanse centrale bank het rentepercentage pas in het late voorjaar verlagen.

Niet alleen het Witte Huis voorspelt voor dit jaar een robuuste groei. Ook steeds meer economen uit de particuliere sector zijn optimistisch over het komende jaar, onder meer vanwege de stimulerende maatregelen op het gebied van het begrotingsbeleid, de voortdurende uitbreiding van kunstmatige intelligentie en lagere rentetarieven.

Onderzoekers van Goldman Sachs hebben gezegd dat de jaarlijkse groei in 2026 2,5 procent zal bedragen, wat hoger is dan de consensusraming van 2,1 procent. Het belangrijkste risico is echter de verslechterende werkgelegenheidssituatie.

“Onze sterkste overtuigingen voor 2026 zijn onze boven de consensus liggende bbp-groeiprognose en onze onder de consensus liggende inflatieprognose”, aldus David Mericle, hoofdeconoom voor de VS, in een onderzoeksnota van 15 januari. “De vooruitzichten voor de arbeidsmarkt zijn onzekerder: we verwachten dat deze zich zal stabiliseren, maar zien de mogelijkheid van een verdere verslechtering als het belangrijkste risico voor 2026.”

Hoewel de vertragende arbeidsmarkt een punt van zorg is, hebben sommige economische waarnemers gezegd dat zij denken dat de economie kan versnellen zonder een spectaculaire groei van de werkgelegenheid.

Volgens Nancy Tengler, CEO en hoofd beleggingen bij Laffer Tengler Investments, kan de economie groeien op basis van productiviteit.

“Ik heb me gericht op productiviteit, en dat is behoorlijk boeiend”, zei Tengler in een e-mail aan The Epoch Times.

“Ik trek al jaren een analogie met de jaren 90, en het lijkt erop dat we nu dezelfde soort productiviteit gedreven groei zien. Hoewel ik denk dat deze groei dieper is en waarschijnlijk duurzamer.”

Tengler verwees naar de hoger dan verwachte productiviteitsstijging van 4,9 procent in het derde kwartaal en de naar boven bijgestelde stijging van 4,1 procent in het tweede kwartaal.

Nieuws over de arbeidsmarkt

Naast de BBP-cijfers werden op 22 januari ook nieuwe werkgelegenheidscijfers bekendgemaakt.

Het aantal nieuwe werkloosheidsaanvragen – het aantal personen dat een werkloosheidsuitkering aanvraagt – bleef vrijwel ongewijzigd op een historisch laag niveau van 200.000, wat onder de verwachtingen van economen lag.

Het aantal lopende werkloosheidsaanvragen daalde voor de tweede week op rij tot 1,849 miljoen. Terugkerende aanvragen vertegenwoordigen het aantal werklozen dat momenteel een werkloosheidsuitkering ontvangt.

Economen houden terugkerende claims in de gaten omdat deze een weerspiegeling kunnen zijn van de uitdaging die werknemers hebben bij het vinden van werk.

Ondanks de positieve cijfers zou de groei van de werkgelegenheid kunnen vertragen.

Volgens salarisverwerker ADP hebben particuliere werkgevers in de Verenigde Staten in de vier weken tot 27 december 2025 gemiddeld 8.000 banen per week gecreëerd.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (22 januari 2026): US Economy Delivers Strong 4.4 Percent Growth, Outperforming Forecasts

De zuivering van Pekings militaire topleiders roept vragen op over interne stabiliteit

31 januari 202628 januari 2026 door MICHAEL ZHUANG

Op 24 januari kondigde de Chinese Communistische Partij (CCP) onderzoeken aan naar twee van de hoogste militaire figuren van het land — vicevoorzitter van de Centrale Militaire Commissie (CMC) Zhang Youxia en hoofd van de Joint Staff Department Liu Zhenli — die worden beschuldigd van “ernstige schendingen van discipline en wet”.

De stap, ongebruikelijk in zowel tempo als omvang, heeft tot speculatie geleid onder China-kenners en waarnemers. Velen van hen menen dat het niet gaat om een routineuze anticorruptiezaak, maar om een politieke crisis binnen de top van het Volksbevrijdingsleger (People’s Liberation Army – PLA) van de CCP.

Razendsnelle zuivering aan de top

Zhang en Liu behoren tot de machtigste militairen in China. Zhang, lid van het Politbureau en een van slechts twee vicevoorzitters van de Centrale Militaire Commissie, werd al lange tijd gezien als een sleutelfiguur voor de controle van de Chinese leider Xi Jinping over het leger. Liu, lid van de CMC en tevens hoofd van de Joint Staff Department, hield toezicht op de operationele commandostructuur binnen het Volksbevrijdingsleger.

Volgens analisten is hun plotselinge val opvallend omdat Zhang en Liu binnen enkele dagen na hun ogenschijnlijke verdwijning publiekelijk werden genoemd — wat erop wijst dat Peking er belang bij had een duidelijk en onmiddellijk signaal af te geven.

Ter vergelijking: toen de voormalige vicevoorzitter van de Centrale Militaire Commissie He Weidong begin 2025 uit het publieke zicht verdween, wachtte de CCP maanden voordat er formeel een onderzoek werd aangekondigd.

Het was opvallend dat beide mannen vorige week de openings- en sluitingsceremonie van een hoog politiek seminar voor provinciale en ministeriële functionarissen hadden gemist. Hun afwezigheid wakkerde speculaties aan, nog vóór de officiële bekendmaking. Het laatste bevestigde publieke optreden van Zhang dateert van 22 december 2025, toen hij een ceremonie leidde waarbij hoge officieren tot generaal werden bevorderd en hij bevelen voorlas die door Xi waren ondertekend.

Beschuldigingen over verijdelde staatsgreep

Bij gebrek aan transparantie vanuit Peking hebben Chinese analisten en commentatoren buiten China het vacuüm gevuld met uiteenlopende verklaringen. Sommigen beweren dat Zhang en Liu betrokken waren bij een mislukte staatsgreep tegen Xi.

Du Wen, voormalig juridisch adviseur van de regering van Binnen-Mongolië — die China ontvluchtte en nu in België woont — zei in zijn YouTube-podcast dat Zhang en Liu naar verluidt probeerden steun te mobiliseren binnen het leger onder het motto “de Partij redden”, maar ze werden uiteindelijk ontmaskerd door een interne informant. Volgens deze lezing van Du Wen, handelde Xi snel om hen uit te schakelen, uit vrees dat bondgenoten van Zhang troepen richting Peking zouden kunnen mobiliseren.

Du zei dat eenheden van het Volksbevrijdingsleger in verhoogde staat van paraatheid waren gebracht, waarbij verplaatsingen werden stilgelegd en externe communicatie werd beperkt. Hij omschreef de situatie als het meest gespannen moment in de geschiedenis van het PLA sinds de communisten in 1949 de macht in China overnamen. Het was als een weerspiegeling van wat hij beschreef als het diepe wantrouwen van Xi tegenover het militaire establishment.

De in de VS gevestigde veteraan-commentator over Chinese politiek Cai Shenkun, schreef op X dat naast Zhang minstens 17 hoge officieren waren vastgezet in een gecoördineerde operatie waarbij elitetroepen en het hoogste disciplinaire orgaan van de Partij betrokken waren. Hij sprak van een “zware militaire omwenteling”.

De voormalige Amerikaanse nationale veiligheidsadviseur Michael Flynn deelde de opmerkingen van Cai opnieuw. Hij waarschuwde dat de ogenschijnlijke onrust binnen de CCP en het PLA directe gevolgen zou kunnen hebben voor het Amerikaanse buitenlandse beleid en de militaire positie in de Indo-Pacific.

Verraad van binnenuit

Andere commentatoren wijzen eerder op verraad dan op openlijke rebellie. Zeng Jieming, een voormalig Chinese journalist, zei tegen The Epoch Times dat de plotselinge aankondiging de extreme volatiliteit van de elitepolitiek onder Xi benadrukte.

“Xi Jinpings diepgewortelde achterdocht lijkt sterk op die van Mao Zedong”, zei hij.

Een populaire Taiwanese YouTuber die bekendstaat als “Pa Chiung” en bijna 1,3 miljoen volgers heeft, zei dat Zhang ervan overtuigd was dat zijn plannen veilig waren, maar dat hij uiteindelijk werd verraden door iemand uit zijn directe omgeving. Volgens deze lezing startte Xi een preventieve zuivering zodra het vermeende complot aan het licht kwam.

Pa Chiung zei dat juist de snelle officiële aankondiging veelzeggend was. Als het slechts om corruptie zou gaan, zo stelde hij, had de CCP de bekendmaking waarschijnlijk uitgesteld, zoals in eerdere zaken. In plaats daarvan leek Peking vastbesloten om potentiële bondgenoten, twijfelende facties en civiele functionarissen die misschien overwogen zich aan te sluiten bij het kamp van Zhang, te intimideren.

Strategische implicaties

Los van de interne machtsstrijd binnen de CCP lopen de meningen van analisten sterk uiteen over wat de zuivering betekent voor de regionale veiligheid — in het bijzonder rond de Straat van Taiwan.

Zeng waarschuwde dat de machtsconsolidatie van Xi, plannen voor militaire actie tegen Taiwan zou kunnen versnellen. Het verwijderen van hoge functionarissen met ervaring op het slagveld maakt dat er minder stemmen overblijven die risicovolle beslissingen op professionele gronden durven of kunnen tegenspreken.

Pa Chiung ging nog verder en stelde dat de vernietiging van wat hij een anti-Xi-factie noemde, China richting interne instabiliteit of zelfs een burgerconflict zou kunnen duwen. Tegelijkertijd verscherpt Xi zijn focus op ‘nationale eenwording’ met Taiwan als verenigend doel.

Peking beschouwt Taiwan al lange tijd als onderdeel van China, ondanks het feit dat het eiland zelfbesturend is.

Ondanks de dramatische beschuldigingen die online circuleren, waarschuwden sommige analisten om de interne machtsstrijd binnen de CCP niet te overschatten. Zeng zei dat eliteconflicten, ongeacht de uitkomst, waarschijnlijk het lijden van het Chinese volk niet zullen verlichten en de aard van de autoritaire CCP-heerschappij niet fundamenteel zullen veranderen.

“Wie er ook aan de macht komt zal diep verbonden blijven met de CCP”, zei hij. “Alleen de val van de CCP kan China echt veranderen.”

Fang Xiao, Luo Ya en Tang Bing hebben bijgedragen aan dit verslag.

Gepubliceerd door The Epoch Times (25 januari 2026): Beijing’s Purge of Top Military Leaders Raises Questions About Stability: Analysts

Xi Jinping’s militaire zuivering duidt op een strijd met hoge inzet binnen de Chinese elite

28 januari 2026 door MICHAEL ZHUANG

Nieuwsanalyse

De plotselinge val van twee van China’s hoogste militaire leiders heeft tot speculaties geleid dat de Chinese leider Xi Jinping een beslissende – en mogelijk destabiliserende – fase van interne machtsconsolidatie is ingegaan.

Op 24 januari maakte het Chinese ministerie van Nationale Defensie bekend dat Zhang Youxia, lid van het Politbureau en vicevoorzitter van de Centrale Militaire Commissie (CMC), en Liu Zhenli, lid van de CMC en chef van de gezamenlijke stafafdeling, worden onderzocht wegens “ernstige schendingen van de discipline en de wet”. De aankondiging betekent een van de meest ingrijpende zuiveringen aan de top van het Volksbevrijdingsleger (PLA – People’s Liberation Army) in decennia.

Volgens Wen Rui, een in Zuid-Korea gevestigde commentator op het gebied van Chinese actualiteit, komt Xi’s stap neer op een openlijke confrontatie met drie machtige groepen die al lang verankerd zijn in de Chinese Communistische Partij (CCP): het militaire establishment, de zogenaamde “prinsen”-elite en gepensioneerde partijoudsten.

“Xi Jinping heeft eindelijk de doos van Pandora geopend”, schreef Wen op X . “Wat er nu gaat gebeuren, zou mensen wel eens versteld kunnen doen staan.”

De diepgewortelde banden van Zhang Youxia met het leger

Centraal in de storm staat Zhang, die algemeen wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke figuren binnen de PLA. Zhang heeft meer dan vijf decennia in het leger gediend en is de zoon van Zhang Zongxun, een generaal uit het revolutionaire tijdperk wiens invloed teruggaat tot de vroege militaire geschiedenis van de CCP.

Volgens Wen strekken de banden van de familie Zhang binnen de PLA zich uit over meerdere generaties, waardoor een buitengewoon complex web van loyaliteit en patronage is ontstaan. “Xi Jinping kiest feitelijk voor een strijd op leven en dood met een enorme macht”, aldus Wen, die hiermee suggereert dat de invloed van Zhang veel verder reikt dan zijn formele titels.

Leden van de People’s Liberation Army Band vertrekken na de opening van het NPC, of Nationaal Volkscongres, in de Grote Hal van het Volk in Peking op 5 maart 2024. Kevin Frayer/Getty Images

Wen verdeelde degenen die mogelijk getroffen kunnen worden in twee grote groepen: functionarissen die zich actief tegen Xi hebben verzet en zich achter Zhang hebben geschaard, en degenen die Xi niet openlijk hebben uitgedaagd, maar wel nauwe banden met de familie Zhang onderhouden. “Beide groepen bevinden zich nu in het vizier van Xi Jinping”, zei hij. Hij voegde eraan toe dat Xi waarschijnlijk geen onderscheid tussen beide groepen zal maken.

Zelfs degenen die niet direct betrokken zijn bij de strijd tussen de facties, kunnen zich nu gedwongen voelen om in actie te komen uit angst om collateral damage te worden, aldus Wen. “Xi zal hen niet laten gaan. [Vanuit zijn perspectief] is het beter om per ongeluk iemand teveel te vermoorden dan iemand te laten ontsnappen.”

Wen waarschuwde dat Xi’s acties tot grote onrust binnen de strijdkrachten kunnen leiden.

“Om toekomstige bedreigingen uit te schakelen, zal Xi ernaar streven alles uit te roeien”, zei hij. “Dat soort denken zal ongetwijfeld enorme onrust veroorzaken binnen het leger.”

Volgens Wen behandelt Xi de hoge officieren van de PLA steeds meer als potentiële vijanden.

“Hij positioneert zichzelf bijna in de oppositie ten opzichte van het leger zelf”, zei Wen. “Denkt men echt dat deze officieren gewoon zullen blijven zitten en wachten tot ze opgepakt worden?

Prinsen en partijoudsten onder druk

Naast het leger noemt Wen nog twee andere groepen waarmee Xi momenteel de strijd aangaat. De eerste groep bestaat uit de zogenaamde “prinsen”, de nakomelingen van de revolutionaire leiders van de CCP. Deze groep heeft van oudsher een onevenredig grote invloed binnen de partijstaat.

“Als Xi een prins (Zhang) kan zuiveren die de eerste vicevoorzitter van de CMC is,” zei hij, “dan hebben de prinsen in feite hun laatste verdedigingslinie verloren.”

Wen stelde dat er nu wijdverbreide angst heerst onder deze elitegroep, waarbij sommigen een confrontatie mogelijk zien als een zaak van overleven.

Chinese paramilitaire politie marcheert op het Tiananmenplein in Peking, een archieffoto. Frederic J. Brown/AFP via Getty Images

De derde groep bestaat volgens Wen uit gepensioneerde partijoudsten. Hij verwees naar de dramatische scène tijdens het 20e partijcongres van de CCP, toen voormalig leider Hu Jintao publiekelijk begeleid werd bij het verlaten van de slotzitting. Dit was een teken van Xi’s bereidheid om voormalige machtige figuren te vernederen en buitenspel te zetten.

“Xi zal niet aarzelen om hard op te treden tegen oudere figuren die Zhang Youxia achter de schermen steunden”, aldus Wen. “Het resultaat is gemakkelijk te voorspellen.”

Een gok met de fundamenten van de partij

Wen stelt dat deze drie groepen – het leger, de prinsen en de partijoudsten – de belangrijkste pijlers vormen van het CCP-bewind. De PLA, door de partij vaak omschreven als haar “levensader”, is cruciaal voor de stabiliteit van het regime. De huidige toestand van de CMC onderstreept echter hoe ver de zuivering is gegaan.

Van de zeven leden van de CMC zijn er nog maar twee over: Xi zelf, als voorzitter, en vicevoorzitter Zhang Shengmin. Van de actieve generaals zijn er nog maar vier met de rang van generaal, waaronder Zhang Shengmin, minister van Defensie Dong Jun en twee legercommandanten die eind vorig jaar werden gepromoveerd.

“Vanuit het perspectief van Xi is er geen weg terug”, aldus Wen. “Toen hij eenmaal was begonnen, bleef er maar één weg over: doorgaan, hoe donker het ook wordt.”

Wen stelde dat andere partijfacties, die al lang verontwaardigd zijn over Xi’s machtsconcentratie, zich tegen hem kunnen keren of ervoor kunnen kiezen om zich afzijdig te houden. Hij zei dat het aantal mensen dat Xi oprecht wil helpen uiterst klein is.

Volgens Wen zou de escalerende interne strijd van Xi het begin van de ondergang van de CCP kunnen betekenen. Het ontslag van twee van China’s hoogste generaals bevestigt Wens visie dat Xi’s greep op de macht steeds meer afhankelijk wordt van zuiveringen – en dat het risico op interne tegenstand daardoor toeneemt.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (25 januari 2026): Xi Jinping’s Military Purge Signals a High-Stakes Battle Inside China’s Elite Circle

Hoe emoties auto-immuunziekten aanwakkeren en wat u eraan kunt doen

26 januari 202626 januari 2026 door VICTORIA STEINMETZ MUIR

Wanneer de meeste mensen aan het immuunsysteem denken, stellen ze zich voor dat ze geveld zijn door het nieuwste seizoensvirus. Het immuunsysteem wordt echter niet alleen geactiveerd door vreemde indringers.

Onze emoties spelen een belangrijke rol in de manier waarop ons immuunsysteem functioneert. Ze bepalen in sommige gevallen of ons afweersysteem onze eigen cellen aanvalt, wat leidt tot auto-immuunsymptomen.

Onderzoek suggereert dat chronische stress, trauma en onverwerkte emoties auto-immuunziekten kunnen uitlokken door het immuunsysteem te overstimuleren. Gelukkig zijn er wetenschappelijk onderbouwde maatregelen die mensen kunnen nemen om hun emotionele welzijn te ondersteunen en auto-immuunsymptomen te helpen verbeteren.

Waarom stress belangrijk is

Stress kent vele vormen. Hoewel het op korte termijn nuttig kan zijn, worden de gezondheidseffecten vooral bepaald door hoe we ermee omgaan en hoe lang de stress aanhoudt.

Will Cole, een arts in de functionele geneeskunde, die de verbinding tussen lichaam en geest integreert in de behandeling van auto-immuunpatiënten, heeft uit eerste hand gezien hoe stress auto-immuniteit kan uitlokken.

“In mijn klinische ervaring komt een voorgeschiedenis van emotioneel trauma of chronische stress zeer vaak voor bij mensen met auto-immuunproblemen. Mensen beschrijven vaak langdurige periodes van emotionele onderdrukking, chronische overweldiging of het voortdurend anderen willen pleasen, wat leidt tot opflakkeringen. Grote levensveranderingen, onverwerkt verdriet en relationele conflicten hangen ook vaak op opvallende wijze samen met immuunontregeling”, vertelde Cole aan The Epoch Times.

Wanneer we te lang op onze reserves leven of wanneer zich een tragedie voordoet, slaat ons lichaam biologisch alarm. Onze hartslag versnelt, onze ademhaling wordt sneller en onze spijsvertering komt tot stilstand.

De bijnieren geven adrenaline, noradrenaline en cortisol af aan de bloedsomloop via een feedbacklus waarbij de hersenen, het zenuwstelsel en de endocriene organen betrokken zijn.

Wat het onderzoek laat zien

Voortdurende activering van de stressrespons heeft een negatieve invloed op de algehele gezondheid. Meerdere onderzoeken hebben verbanden aangetoond tussen emotionele stress en immuundisfunctie, hoewel wetenschappers nog steeds bezig zijn de precieze mechanismen te doorgronden.

Studies hebben aangetoond dat emotionele, chronische en traumatische stress samenhangen met ontstekingen, vertraagde wondgenezing, darmproblemen, immuundisfunctie en auto-immuunziekten.

Een levenslooponderzoek bracht trauma’s, zoals mishandeling in de kindertijd, in verband met een verhoogd risico op ontstekingen bij volwassenen tot wel 20 jaar later.

Een voorlopig onderzoek wees uit dat mensen met chronische inflammatoire reuma (CIR) vaker dan mensen zonder CIR ernstige emotionele onderdrukking, traumatische gebeurtenissen in hun vroege leven en psychische en somatische klachten hadden ervaren vóór de diagnose van de auto-immuunziekte.

In een grootschalig onderzoek, gepubliceerd in Journal of the American Medical Association (JAMA), werden meer dan 106.000 mensen met stressgerelateerde aandoeningen (met uitzondering van mensen met een voorgeschiedenis van auto-immuunziekten) met meer dan 1 miljoen gematchte controlepersonen en meer dan 126.000 aanverwanten over een periode van 30 jaar. De onderzoekers ontdekten dat mensen die traumatische of andere stressvolle gebeurtenissen hadden meegemaakt (vooral op jonge leeftijd) en later stressgerelateerde aandoeningen ontwikkelden, een verhoogd risico hadden op het ontwikkelen van een auto-immuunziekte.

Recent hebben twee grote cohortstudies naar negatieve ervaringen in de kindertijd (ACE’s – adverse childhood experiences), aangetoond dat ACE’s samenhangen met een hogere prevalentie van specifieke auto-immuunziekten, waaronder schildklieraandoeningen, de ziekte van Sjögren, reumatoïde artritis, systemische lupus, polymyalgia rheumatica en psoriasis.

Daarnaast werd een verband gevonden tussen seksueel misbruik, fysieke verwaarlozing en emotionele verwaarlozing in het verleden en een hogere prevalentie van auto-immuunziekten, waarbij een kwart van deze verbanden werd beïnvloed door mentale stress.

Ander onderzoek naar het verband tussen specifieke negatieve emoties en het immuunsysteem voegt nog meer puzzelstukjes toe. Studies hebben aangetoond dat woede het immuunsysteem kan activeren, depressie de immuunrespons kan veranderen en huwelijksconflicten ontstekingen kunnen versterken.

Cole verklaarde dat onderzoek steeds opnieuw bevestigt dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

“Emotionele stress heeft een directe invloed op immuunsignalen, ontstekingen en het herstelvermogen. Ik beschouw de verbinding tussen lichaam en geest als een centraal onderdeel van de behandeling van auto-immuunziekten – niet als een bijkomstigheid – omdat het aanpakken van emotionele gezondheid vaak het keerpunt vormt in het herstel van een patiënt.”

Cole merkte op dat zijn patiënten meetbare veranderingen in hun auto-immuunsymptomen ervaren nadat psychologische en emotionele stressfactoren zijn aangepakt. De patiënten vertonen dan onder andere lagere ontstekingsmarkers, minder vermoeidheid en een betere spijsvertering. Hun opflakkeringen nemen af in frequentie en intensiteit en ze reageren beter op de rest van hun behandelprotocol.

Wat te doen: de kracht van eenvoudige actie

Er zijn enkele kleine stappen die u vandaag al kunt zetten om uw emotionele welzijn te verbeteren en de effecten van onderdrukte of langdurige stress op uw immuunsysteem te helpen beperken.

Ga wandelen

Wandelen, een vorm van bilaterale stimulatie die de communicatie tussen de linker- en rechterhersenhelft bevordert, kan helpen bij het verwerken van traumatische herinneringen en moeilijke emoties door de hersenen en het zenuwstelsel te stimuleren. Zelfs een wandeling van slechts 15 minuten kan stress en negatieve emoties verminderen, het cortisolgehalte verlagen en het immuunsysteem versterken.

Schrijf erover

Onderzoek heeft aangetoond dat schrijven over emoties en traumatische ervaringen de gezondheid op lange termijn kan verbeteren. Deze aanpak wordt door therapeuten en medische professionals op grote schaal aanbevolen.

Regelmatig een dagboek bijhouden verbetert het humeur en het emotioneel bewustzijn, vermindert stress en ondersteunt het immuunsysteem. U kunt een ‘brain dump’ maken, tekenen aan de hand van emotiegerichte opdrachten als u van creatieve therapie houdt, of simpelweg elke dag enkele minuten uw gedachten, ervaringen en gevoelens van die dag of uit het verleden opschrijven.

Oefen mindfulness om u bewust te worden van uw lichaam

Veel psychotherapeuten, somatische behandelaars en medische zorgverleners wijzen op het belang van mindfulness om het bewustzijn van onze emoties en ons lichaam te vergroten en het zenuwstelsel te kalmeren. Mindfulness kan ons snel van een gestresseerde toestand naar een rustige staat brengen.

Mindfulnessoefeningen omvatten eenvoudige ademhalingsoefeningen, het benoemen van lichamelijke sensaties of gedachten (bodyscan), meditatieve oefeningen, of zelfs simpelweg gaan zitten waar u bent en objecten in uw omgeving benoemen om uzelf weer te centreren, vergelijkbaar met het spel Ik zie, ik zie wat jij niet ziet.

Focus op het opbouwen van hulpbronnen en veiligheid

Begin met kleine stapjes die u vreugde, troost of een gevoel van veiligheid geven. Als u geniet van een goed boek en een warm kopje koffie, probeer dan een kort moment in uw dag te vinden om te lezen en te ontspannen, al is het maar vijf minuten.

Vreugde en speelsheid zijn belangrijke componenten van de regulatie van het zenuwstelsel, vooral bij het omgaan met trauma’s en chronische stress. Wanneer u ruimte creëert voor plezier en rust, verbruikt u niet langer al uw energie. In plaats daarvan laat u actief stress los en produceert u heilzame endorfines. Daardoor wordt uw alarmsysteem tot rust gebracht en krijgen stressfactoren de ruimte om zich terug te trekken.

Het besef dat ons emotionele leven een belangrijke rol speelt in onze lichamelijke gezondheid is bedoeld om ons kracht te geven, niet om angst aan te jagen. Door de verbinding tussen lichaam en geest te erkennen, kunnen we beginnen met het genezen van klachten die initieel misschien mysterieus lijken. We kunnen dan eindelijk aandacht schenken aan de noodkreten van ons lichaam. Zo kunnen we nieuwe genezingsmethoden toepassen en ons emotionele welzijn als een essentieel onderdeel van onze algehele gezondheid prioriteit geven.

Gepubliceerd door The Epoch Times (13 januari 2026): How Emotions Fuel Autoimmune Disease, and What You Can Do

De rol van AI in Trumps machtspolitiek richting de Chinese olieleveranciers

26 januari 2026 door JAMES GORRIE

Commentaar

Waarom is het voor de Trump‑regering zo belangrijk om controle over Venezuela te krijgen en het volk van Iran aan te moedigen het islamitische regime omver te werpen?

De link tussen de twee is uiteraard olie.

De strategie in Venezuela draait niet enkel om olie, maar ook om het beperken van de invloed van China in het westelijk halfrond, het ondermijnen van de BRICS‑valuta en het bestrijden van Venezolaanse drugshandel, illegale immigratie en andere misstanden.

Voor olie geldt hetzelfde voor Iran. Beide leveren ze energie aan China, maar Iran nog meer.

Maar dat vertelt niet het hele verhaal. De bredere strategie van president Donald Trump is erop gericht China de toegang tot goedkope en betrouwbare olie te bemoeilijken, juist op het moment dat het die energie nodig heeft om met de Verenigde Staten te concurreren op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI).

Venezuela was een uitstekende deal—voor China.

Kijkend in retrospectief, was Venezuela een ongelooflijk goede deal voor China. Gesanctioneerd door de Verenigde Staten en door veel westerse landen gemeden, verkocht Caracas ruwe olie tegen scherpe kortingen aan Chinese raffinaderijen die bereid waren de risico’s te nemen. Het was misschien geen luxueuze olie, maar wel betrouwbaar en goedkoop. Venezuela leverde ongeveer vijf procent van China’s jaarlijkse oliebehoefte; geen groot aandeel, maar wel genoeg om echt van belang te zijn

Met Trumps besluit om de Venezolaanse olie-export te blokkeren en de controle over de olie-infrastructuur van het land over te nemen, is die droomdeal voor China voorbij. Onder Amerikaanse controle verliest China een flink deel van zijn aanvoer. Daardoor is China nu minder beschermd tegen schommelingen in de wereldolieprijzen.

Dat is belangrijker dan het lijkt.

Als grootste olie-importeur ter wereld wordt Peking zelfs door kleine verstoringen gedwongen snel naar alternatieven te zoeken—vaak tegen hogere prijzen, met langere transportafstanden of met grotere politieke risico’s.

De Chinese minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi (R) spreekt tijdens een ontmoeting met de Venezolaanse minister van Buitenlandse Zaken Jorge Arreaza (L) in het Diaoyutai State Guest House in Peking op 16 januari 2020. Foto: Ng Han Guan / Pool / Getty Images — De Chinese minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi (R) spreekt tijdens een ontmoeting met de Venezolaanse minister van Buitenlandse Zaken Jorge Arreaza (L) in het Diaoyutai State Guest House in Peking op 16 januari 2020. Foto: Ng Han Guan-Pool / Getty Images

Iran: het belangrijkste drukpunt

Maar vergeleken met Iran is de olie-export van Venezuela naar China verwaarloosbaar.

China is Irans grootste afnemer van olie en koopt het overgrote deel van de door Teheran geëxporteerde ruwe olie — tot wel 80 procent, vaak tegen forse kortingen. Deze olie vormt de levensader voor China’s onafhankelijke raffinaderijen, de petrochemische sector en zijn energieverslindende industriële basis. Met andere woorden: Iraanse olie is cruciaal voor de voortzetting van China’s economische en technologische groei.

Deze situatie geeft Trumps hernieuwde druk op het Islamitische regime in Iran een heel andere betekenis. De invoerheffingen, sancties, boetes en het aanwakkeren van verzet onder de Iraanse bevolking zijn niet alleen een straf voor Teheran; ze brengen China ook in een lastig energievraagstuk.

Moet Peking doorgaan met het kopen van Iraanse olie en het risico lopen op bredere economische tegenmaatregelen, of zich inschikkelijk tonen en een van zijn goedkoopste energiebronnen verliezen?

Waarom olie nog steeds belangrijk is in het AI-tijdperk

Er bestaat een wijdverspreide mythe dat de clouds, algoritmes en software die gebruikt worden door en voor AI, draaien op “schone” digitale infrastructuur. In werkelijkheid draait AI op elektriciteit die nog steeds voor een groot deel wordt opgewekt met kernenergie en fossiele brandstoffen zoals olie, aardgas en steenkool. Het trainen van grote AI-modellen vergt enorme hoeveelheden energie: één hyperscale-datacenter kan evenveel verbruiken als een middelgrote stad. Zijn er honderden van zulke centra, dan wordt duidelijk dat energie — en niet chips — het echte knelpunt in de AI-race is.

Peking begrijpt dit. Daarom blijft het een recordaantal nieuwe kolencentrales goedkeuren, zijn gasinfrastructuur uitbreiden en langlopende oliecontracten veiligstellen — zelfs terwijl het wereldwijd vooroploopt in hernieuwbare energie.

Bovendien weet China dat olie en gas helpen om de elektriciteitsnetten te stabiliseren die datacenters van stroom voorzien. De wisselende beschikbaarheid van hernieuwbare energie kan niet garanderen dat er continu stroom is, wat AI-systemen wel nodig hebben. Daarnaast is AI-hardware afhankelijk van producten op aardoliebasis — plastics, harsen, koelmiddelen, smeermiddelen en geavanceerde composieten die worden gebruikt in chips, servers en koelsystemen. Olie is een onmisbare industriële grondstof.

Tot slot is olie relatief goedkoop, waardoor de kosten voor het trainen van modellen lager uitvallen — en die kosten lopen snel op, want het land dat meer modellen sneller en goedkoper kan trainen, voert de AI-race aan.

China afsluiten van goedkope olie verhoogt niet alleen de brandstofprijzen, maar drijft ook de kosten van artificiële intelligentie op.

Een werknemer fietst bij een olieraffinaderij van China’s Sinopec in Wuhan, een stad in de Chinese provincie Hubei, op 10 mei 2011. Foto: STR/AFP/Getty Images

Energie als een verborgen wapen voor AI

Op dit punt wordt Trumps strategie duidelijker.

De Verenigde Staten hoeven China niet te overtroeven in het aantal datacenters, zolang ze het goedkoper en met meer energie kunnen doen. De VS beschikt over grote binnenlandse olie- en gasreserves, breidt de export van LNG uit en heeft kapitaalmarkten genoeg om nieuwe, energie-intensieve infrastructuur te financieren.

China daarentegen is kwetsbaar. Het land importeert meer dan 70 procent van zijn olie, waarvan een groot deel afkomstig is uit politiek instabiele of gesanctioneerde staten. Als die aanvoer wordt verstoord, worden China’s AI-ambities duurder, fragieler en sterker afhankelijk van geopolitieke goodwill.

In die zin wordt olie een AI-wapen van de tweede orde: het valt technologie niet direct aan, maar bepaalt stilletjes wie zich de opschaling ervan kan veroorloven.

Wat dit betekent voor het wereldwijde machtsevenwicht

Ja, Rusland speelt nog steeds een rol in deze vergelijking, maar eerder op de achtergrond dan als hoofdrolspeler. Lagere olieprijzen en krappe markten kunnen de inkomsten van Moskou onder druk zetten en het financieren van de oorlog bemoeilijken. Bovendien verdiept China’s toenemende afhankelijkheid van Russische ruwe olie een partnerschap dat op de lange termijn risico’s voor Peking met zich meebrengt.

Het werkelijke doel van Trumps strategie om China’s toevoer van energie af te snijden is niet Rusland, maar het tempo van China’s opmars.

Trumps buitenlandse energiebeleid is erop gericht China’s opkomst te vertragen zonder een schot te lossen. Het dwingt China om meer uit te geven, voorzichtiger te plannen en structurele nadelen te accepteren in de belangrijkste technologische concurrentiestrijd van deze eeuw.

Het bredere plaatje

De dominantie in AI wordt niet bepaald door wie de beste code schrijft. Ze wordt bepaald door wie de meeste machines het langst en tegen de laagste kosten kan laten draaien.

Door Venezuela onder druk te zetten, Iran te beknotten en de wereldwijde oliestromen te herschikken, zet Trump in op het idee dat energiebeleid, en niet algoritmes, zal bepalen wie de winnaar wordt in de door AI gedreven economie.

En als die gok juist is, wordt de toekomst van AI misschien niet bepaald in Silicon Valley of Shenzhen, maar wel aan de hand van olievelden, scheepvaartroutes en sancties waar de meeste mensen geen oog voor hebben.

De in dit artikel geuite meningen zijn die van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de opvattingen van The Epoch Times.

Gepubliceerd door The Epoch Times ( 24 januari 2025): The AI Factor Behind Trump’s Power Play on China’s Oil Suppliers

Spanje hernieuwt oproep tot een Europees leger te midden van conflict over Groenland

26 januari 2026 door RACHEL ROBERTS

Temidden van het conflict tussen de Verenigde Staten en Europa inzake Groenland, dringt de Spaanse regering er bij de Europese Unie op aan om werk te maken van de oprichting van een gezamenlijk leger voor de EU als afschrikkingsmaatregel.

De Spaanse minister van Buitenlandse Zaken José Manuel Albares riep op tot militaire samenwerking tijdens een toespraak voor de media op 21 januari, voorafgaand aan een dag vol vergaderingen op het World Economic Forum in Davos, Zwitserland.

In navolging van de opvattingen van de Spaanse premier Pedro Sánchez zei Albares dat de EU zich moet richten op het bundelen van zijn middelen om zijn defensie-industrie goed te integreren, alvorens een coalitie van bereidwillige landen te mobiliseren.

Albares zei dat het debat over de vraag of Europese burgers uit zoveel verschillende landen bereid zouden zijn om militair samen te komen “legitiem” is, maar dat de kans om een kritische massa bijeen te brengen groter is als blok dan op nationaal niveau.

“Een gezamenlijke inspanning zou efficiënter zijn dan 27 afzonderlijke nationale legers”, aldus de minister.

De Spaanse minister van Buitenlandse Zaken José Manuel Albares loopt op 13 juli 2021 buiten het Moncloa-paleis in Madrid. Javier Barbancho/Reuters

Het conflict rond Groenland

De opmerkingen kwamen voorafgaand aan een spoedvergadering van EU-leiders op 22 januari om een gezamenlijke reactie te coördineren op het voornemen van de Amerikaanse president Donald Trump om Groenland door de VS te laten overnemen. Op 21 januari zei Trump in Davos dat hij geen geweld zou gebruiken om het semi-autonome Deense gebied in te nemen.

Een woordvoerder bevestigde dat de bijeenkomst toch doorgang zou vinden, ondanks de aankondiging van Trump op sociale media dat hij en NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte al “het kader voor een akkoord met betrekking tot Groenland en, in feite, de hele Arctische regio hadden gevormd”. De Amerikaanse president zei dat hij de extra invoerheffingen die hij had gedreigd op te leggen aan acht Europese landen die fel gekant waren tegen een Amerikaanse overname van Groenland, niet zal doorvoeren.

Albares zei dat het EU-leger niet bedoeld is om de NAVO te vervangen. Sommige leiders, waaronder de Deense premier, hebben onlangs gesuggereerd dat de NAVO in gevaar is vanwege het conflict over Groenland.

“Maar we moeten laten zien dat Europa zich niet militair of economisch onder druk laat zetten”, aldus Albares.

“Het idee van een Europese defensie maakte deel uit van het ontstaan van de EU. Het is aan mijn generatie om deze taak te voltooien.”

In maart 2025 zei de Spaanse premier dat Europa een eigen defensiemacht nodig heeft om “oude imperialistische impulsen in Rusland” te bestrijden, vooral gezien de verminderde steun van de Verenigde Staten. Hij riep op tot een militaire macht “met troepen uit alle 27 lidstaten, die onder één vlag werken met dezelfde doelstellingen”.

De Spaanse premier Pedro Sánchez verwelkomt de Oekraïense president Volodymyr Zelensky (links) in het Moncloa-paleis in Madrid op 18 november 2025. Pierre-Philippe Marcou/AFP via Getty Images

Voorstel uit de Koude Oorlog

Het idee van een supranationaal Europees leger werd voor het eerst voorgesteld tijdens de Koude Oorlog om tegenwicht te bieden aan de capaciteiten van de Sovjet-Unie en ervoor te zorgen dat de Duitse herbewapening geen bedreiging vormde voor zijn buurlanden.

De voorgestelde Europese Defensiegemeenschap, die in het begin van de jaren vijftig voornamelijk door Frankrijk werd aangestuurd, zou hebben bestaan uit de ‘zes kernlanden’: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en West-Duitsland. Het plan ging niet door nadat het in 1954 door het Franse parlement werd verworpen.

De NAVO, opgericht in 1949, bleef het belangrijkste middel om de Sovjet-Unie tegen te gaan, met het Warschaupact dat tussen de USSR en zeven satellietstaten werd ondertekend als reactie op de toetreding van West-Duitsland tot de NAVO.

Na de val van de Berlijnse Muur in 1989 en de daaropvolgende ineenstorting van het Europese communisme achter het ‘IJzeren Gordijn’, werd het Warschaupact in 1991 formeel ontbonden, waarna de NAVO vanaf 1999 geleidelijk uitbreidde naar de landen van het Oostblok.

Hoewel de recente toename van geopolitieke spanningen, waaronder de oorlog in Oekraïne, heeft geleid tot militaire samenwerking tussen verschillende Europese landen in het kader van de NAVO, is het idee van een gezamenlijk leger nooit gerealiseerd en stuit het op verzet bij veel EU-lidstaten.

De Oekraïense president Volodymyr Zelensky heeft aangedrongen op een Europees leger. Hij stelt dat Trumps intrekking van financiële steun aan Kiev en zijn houding ten opzichte van de EU aantonen dat de EU dringend behoefte heeft aan een eigen, verenigd leger.

De Amerikaanse president Donald Trump woont een bilaterale bijeenkomst bij met NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte in de marge van de jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum in Davos, Zwitserland, op 21 januari 2026. Chip Somodevilla/Getty Images

Verzet van lidstaten

Het Verenigd Koninkrijk, dat na de Brexit-stemming in 2016 uit de EU is gestapt, was tijdens zijn lidmaatschap de grootste tegenstander van elk concept voor een Europees leger en maakte consequent gebruik van zijn vetorecht onder opeenvolgende conservatieve en Labour-regeringen.

Denemarken is van oudsher ook een fervent tegenstander van een Europees leger en benadrukt het belang van nationale soevereiniteit, terwijl Poolse functionarissen herhaaldelijk hebben gezegd dat Europese defensie een aanvulling moet zijn op de NAVO en deze niet mag ondermijnen of vervangen. Nadat de Franse president Emmanuel Macron in 2018 het idee van een Europees leger nieuw leven heeft ingeblazen, waarschuwden Poolse leiders dat dit “het Westen zou kunnen verdelen” en de afschrikking tegen Rusland zou kunnen afleiden.

Ursula von der Leyen, sinds 2019 voorzitter van de Europese Commissie, heeft opgeroepen tot een “Europese Defensie-Unie” en in april 2025 de “Herbewapening van Europa” onthuld – een vijfjarenplan dat al snel werd omgedoopt tot “Readiness 2030”.

Het plan beoogt tot 800 miljard euro te “mobiliseren” om de Europese defensie-infrastructuur te versterken als reactie op geopolitieke dreigingen en onzekerheden over de militaire steun van de VS.

Financieringsproblemen

Tegenstanders van het concept van een volledig geïntegreerd EU-leger maken zich zorgen over de financiering ervan, aangezien de EU-landen al verdeeld zijn over de oproep van Von der Leyen aan de lidstaten om hun nationale defensiebudgetten te verhogen.

Een ander groot obstakel dat veiligheidsanalisten hebben benadrukt, is het gebrek aan patriottisme dat soldaten waarschijnlijk zullen voelen ten opzichte van een blok van 27 diverse landen.

Ronja Kempin, senior fellow bij de EU-onderzoeksafdeling van het Duitse Instituut voor Internationale en Veiligheidszaken, vertelde The Epoch Times in april 2025 dat “het moeilijkste voor de EU de kwestie van legitimiteit is”.

“Wie zal beslissen over de mogelijke inzet van dergelijke troepen? Binnen de lidstaten bestaat er behoorlijk uiteenlopende wetgeving”, aldus Kempin.

“De vraag die ik altijd stel is: ‘Zijn we nu al op het punt gekomen dat we bereid zijn om voor de Europese Unie te sterven?’ En dat is tot nu toe het grootste struikelblok. Als het gaat om de inzet van soldaten, is dat het moeilijkste deel.”

Reuters en Chris Summers hebben bijgedragen aan dit verslag.

Origineel gepubliceerd door The Epoch Times (22 januari 2026): Spain Renews Calls for European Army Amid Greenland Dispute

De regering-Trump is optimistisch over een Rusland-Oekraïne akkoord na trilaterale gesprekken in Abu Dhabi

25 januari 2026 door RYAN MORGAN

De Russische president Vladimir Poetin (links) begroet de gezanten van de Amerikaanse president Donald Trump — Steve Witkoff (midden links), Jared Kushner (tweede van rechts) en Josh Gruenbaum, hoofd van de Federal Acquisition Service bij de General Services Administration — in het Senaatspaleis van het Kremlin in Moskou, donderdag 22 januari 2026. Alexander Kazakov/Sputnik, Kremlin Pool Photo via AP

Na twee dagen overleg in de Verenigde Arabische Emiraten zien de onderhandelaars van president Donald Trump tekenen van vooruitgang in de pogingen om een einde te maken aan de oorlog tussen Rusland en Oekraïne.

De Amerikaanse gezant Steve Witkoff en Jared Kushner, schoonzoon en adviseur van president Trump, spraken vrijdag en zaterdag in Abu Dhabi met Russische en Oekraïense vertegenwoordigers. Van een directe doorbraak was geen sprake, maar volgens twee Amerikaanse functionarissen die bij de gesprekken betrokken zijn, is er sinds november 2025 wel duidelijke vooruitgang geboekt. Toen vonden in Genève overlegmomenten plaats tussen de Verenigde Staten en Oekraïne.

“Wij vonden dat de bijeenkomst in Abu Dhabi een cruciale stap was richting de volgende fase,” aldus een Amerikaanse functionaris.

De gesprekken in Abu Dhabi zijn de eerste keer dat Russische en Oekraïense vertegenwoordigers onder Amerikaanse bemiddeling rechtstreeks met elkaar overleggen.

In een bericht op X na de bijeenkomsten van zaterdag omschreef de Oekraïense president Volodymyr Zelensky de gesprekken als constructief en zei hij dat de belangrijkste focus lag op het vinden van “mogelijke kaders om de oorlog te beëindigen.”

“Alle partijen hebben afgesproken in hun hoofdsteden te rapporteren over elk onderdeel van de onderhandelingen en verdere stappen met de leiders af te stemmen,” voegde Zelensky eraan toe.

Een Amerikaanse functionaris zei dat zowel Moskou als Kiev “langzaam beginnen te zien wat ze kunnen winnen bij vrede.” De functionaris merkte op dat Oekraïne belangstelling heeft voor een “welvaartsplan” voor het door oorlog getroffen land.

Het Oekraïense ministerie van Economie beschreef in een verklaring van 3 januari een “welvaartsplan” dat erop gericht is publieke en private investeringen uit de Verenigde Staten, de Europese Unie en de G7 aan te trekken, om zo de naar schatting 800 miljard dollar te financieren die nodig is voor de wederopbouw en het economische herstel van Oekraïne na de oorlog.

De eerste Amerikaanse functionaris zei dat de Russische zijde geïnteresseerd is in mogelijkheden om handel met de Verenigde Staten te drijven.

De tweede Amerikaanse functionaris zei dat de partijen hebben afgesproken volgende week opnieuw in Abu Dhabi bijeen te komen.

Beide Amerikaanse functionarissen gaven geen concrete details over hoe de gesprekken over het grondgebied verlopen.

De Russische troepen beheersen aanzienlijke delen van het Oekraïense grondgebied van vóór de oorlog en hebben geëist dat Oekraïne dat gebied en enkele andere gebieden afstaat.

Volgens de eerste functionaris zorgde de trilaterale opzet ervoor dat de Amerikaanse bemiddelaars de Oekraïense eisen niet meer aan de Russen hoefden over te brengen, en omgekeerd.

“Het was goed om te zien hoe zij hun standpunten aan elkaar overbrachten, elkaar aftastten, uitdaagden en samen creatief waren. Dat zorgde eigenlijk voor een heel, heel nuttige dynamiek in de onderhandelingen,” zei de functionaris.

Een deel van de voorwaarden van Kiev voor een akkoord is afhankelijk van veiligheidsgaranties van westerse partners.

Een van de Amerikaanse functionarissen zei dat de gesprekken over veiligheidsprotocollen al ver gevorderd zijn en dat deze zijn beoordeeld door de NAVO en door de Amerikaanse militaire en nationale veiligheidsleiding.

Hoewel Amerikaanse functionarissen na de gesprekken in Abu Dhabi optimistisch waren, blijft het opbouwen van vertrouwen tussen de strijdende partijen een uitdaging.

Oekraïne meldde dat Russische troepen zaterdag een zware raketaanval hadden uitgevoerd op woonwijken en energie-infrastructuur in Kiev en Charkov.

“Vredesinspanningen? Trilaterale bijeenkomst in de VAE? Diplomatie? Voor Oekraïners was dit weer een nacht van Russisch terrorisme,” schreef de Oekraïense minister van Buitenlandse Zaken Andrii Sybiha in een bericht op X over de aanvallen.

Zaterdag meldde het Russische staatsnieuwsagentschap TASS dat er aanvallen plaatsvonden op Belgorod, een stad nabij de grens tussen Rusland en Oekraïne.

Gepubliceerd door The Epoch Times ( 24 januari 2025): Trump Admin Optimistic on Russia–Ukraine Deal Following Abu Dhabi Trilateral Talks

Isaac Newtons verdwenen manuscripten – en zijn zoektocht naar Gods Almachtige plan

14 mei 202625 januari 2026 door DUNCAN BURCH

Er zijn maar weinig mensen die zo’n grote invloed hebben gehad op het moderne wetenschappelijke denken als Sir Isaac Newton.

Veel mensen kennen het verhaal hoe een vallende appel Newton inspireerde om de kracht te onderzoeken die later de zwaartekracht zou worden genoemd. Zoals hij later concludeerde in zijn baanbrekende wetenschappelijke verhandeling ‘Mathematical Principles of Natural Philosophy’, is het dezelfde kracht die de vrucht naar de grond trekt die ook de planeten in hun baan houdt.

Hoewel Newton ongetwijfeld beschikte over een scherp observatievermogen en een onverzadigbare nieuwsgierigheid, waardoor hij enkele van de meest invloedrijke wiskundige en wetenschappelijke ontdekkingen in de geschiedenis kon doen, onthullen zijn vele aantekeningen en geschriften – met name de enorme hoeveelheid manuscripten die pas honderden jaren na zijn dood zijn gepubliceerd – een diepere motivatie.

Newton schreef meer, waarschijnlijk aanzienlijk meer, over theologie dan over wetenschappelijke verschijnselen. Volgens degenen die het meest bekend zijn met zijn volledige oeuvre, beschouwde hij deze twee niet als afzonderlijke bezigheden, maar als één gezamenlijke zoektocht om de goddelijke orde van het universum in kaart te brengen.

Hoewel Newton terecht bekend staat om zijn talrijke indrukwekkende wetenschappelijke bijdragen, is minder bekend dat hij ook een vroom christen was, een toegewijd bijbelgeleerde en een van de meest vooraanstaande theologen van zijn tijd. Terwijl zijn publiek wetenschappelijk werk tot volle bloei kwam voor het oog van de wereld, waren het zijn persoonlijke religieuze studies die als onzichtbare wortels dienden om die bloei te voeden.

Een vroom christen

Vanwege zijn bewezen wiskundige bekwaamheid werd Newton in 1669, op 26-jarige leeftijd, benoemd tot Lucasian Chair of Mathematics aan de Universiteit van Cambridge. In die tijd waren alle professoren aan Cambridge verplicht om de heilige wijding van de Church of England te ontvangen. Newton stelde dit echter eerst uit en weigerde uiteindelijk de eed af te leggen.

Deze weigering kwam echter niet voort uit een gebrek aan geloof of een afwijzing van de Bijbel. Integendeel, hij was van mening dat de kerk bepaalde verkeerde interpretaties van de Bijbel had omarmd die hij niet met een zuiver geweten kon onderschrijven. Newton sprak vloeiend Latijn en Grieks, en het was zijn uitgebreide studie van de originele geschriften die hem ertoe bracht bepaalde leerstellingen van de kerk te verwerpen, in het bijzonder die met betrekking tot de Drie-eenheid.

Hoewel hij niet in het openbaar sprak of schreef over zijn onenigheid met de kerkelijke leer, uit angst dat controversiële theologische discussies zijn wetenschappelijk onderzoek zouden belemmeren of ondermijnen, vormde zijn weigering om de heilige wijding te ontvangen een ernstige bedreiging voor zijn vroege carrière.

Gelukkig dienden enkele van zijn mededocenten namens hem een verzoekschrift in bij de koning, en uiteindelijk kreeg hij een speciale dispensatie waardoor hij werd vrijgesteld van de eedplicht en hij zijn functie in Cambridge kon blijven uitoefenen. Rond deze tijd begon Newton zijn theologische onderzoek op te tekenen in notitieboekjes. En dit was geen tijdelijke bevlieging van de grote wetenschapper, want gedurende de rest van zijn leven bleef hij zijn omvangrijke theologische aantekeningen en bijbelinterpretaties schrijven en herzien.

Een standbeeld van Isaac Newton staat in Trinity College op 13 maart 2012 in Cambridge, Engeland. Dan Kitwood/Getty Images

Veel van zijn tijdgenoten waren op de hoogte van zijn privéwerk en beschouwden hem als een autoriteit op het gebied van bijbelse theologie. Newton correspondeerde uitgebreid over bijbelinterpretatie met vooraanstaande denkers en geleerden, waaronder de filosoof John Locke en de invloedrijke theoloog John Mill. Op een gegeven moment verklaarde zelfs de aartsbisschop van Canterbury, de hoogste bisschop van de Anglicaanse Kerk, dat Newton meer wist over de Bijbel dan enige andere geestelijke.

Een goddelijke orde

Ondanks het feit dat Newton het overgrote deel van zijn theologische geschriften nooit heeft gepubliceerd, liet wat hij tijdens zijn leven wel publiceerde weinig twijfel bestaan over zijn geloof in het intelligente ontwerp van het universum door een goddelijke schepper. Hoewel Newton het onderwerp theologie bijna volledig vermeed in zijn beroemdste wetenschappelijke werk, de ‘Mathematical Principles of Natural Philosophy’, nam hij bij de publicatie van de tweede editie van het werk in 1713 een addendum op, bekend als het ‘General Scholium’, waarvan ongeveer de helft gewijd is aan zijn theologische opvatting van het universum.

“De Allerhoogste God is een eeuwig, oneindig, absoluut volmaakt Wezen”, schreef hij. “En uit zijn ware heerschappij volgt dat de ware God een levend, intelligent en machtig Wezen is. … Hij is niet eeuwigheid en oneindigheid, maar eeuwig en oneindig; hij is niet tijd of ruimte, maar hij blijft bestaan en is aanwezig … door altijd en overal te bestaan, vormt hij tijd en ruimte.”

Zelfs tijdens zijn leven was Newtons geloof in een goddelijke orde en een almachtige schepper alom bekend. Wat echter niet algemeen bekend was, was de enorme omvang van zijn bijbelse kennis en geschriften. Zijn ongepubliceerde manuscripten omvatten meer dan 6 miljoen woorden, waarvan ongeveer een derde gewijd was aan bijbelstudie en theologie.

Na de dood van Newton in 1727 werden duizenden pagina’s met aantekeningen en ongepubliceerde geschriften verzameld door zijn naaste familieleden. Uit bezorgdheid dat de documenten de kerk zouden beledigen en zijn wetenschappelijke reputatie zouden schaden, hielden de familieleden ze echter geheim. Als gevolg daarvan bleef het merendeel van zijn geschriften bijna 150 jaar lang verborgen voor het publiek.

In 1872 werden de meeste wetenschappelijke en wiskundige manuscripten van Newton geschonken aan de Universiteit van Cambridge, waar ze werden gecatalogiseerd en beschikbaar gesteld voor wetenschappers. De rest van de manuscripten, waaronder die over theologie en bijbelwetenschap, bleven echter privé totdat ze in 1936 door Sotheby’s werden geveild.

De veiling werd niet breed uitgemeten in de media en werd overschaduwd door andere veilingen die rond dezelfde tijd plaatsvonden. Als gevolg daarvan werden de manuscripten verspreid over verschillende verzamelaars en handelaars over de hele wereld. Kort na de veiling begonnen twee mannen echter verschillende delen van Newtons verloren gegane manuscripten te vergaren.

Mensen wonen een veiling bij in veilinghuis Sotheby’s in Londen op 8 juli 2004. Graeme Robertson/Getty Images

De verloren manuscripten redden

Een van deze mannen was de vooraanstaande econoom en wiskundige John Maynard Keynes, die zich voornamelijk richtte op het verzamelen van Newtons aantekeningen over alchemie, waarvan er veel waren. De term alchemie heeft verschillende betekenissen. Hoewel het soms wordt geassocieerd met occulte magie, wordt het ook beschouwd als invloedrijk in de ontwikkeling van de moderne scheikunde. Zelfs onder Keynes en anderen die Newtons verloren gegane werken over alchemie hebben bestudeerd, lijkt er geen duidelijke consensus te bestaan over wat hij precies bestudeerde en waarom.

De andere man die zich fanatiek inzette om Newtons verloren gegane manuscripten te verwerven, was de joodse geleerde en taalkundige Abraham Yahuda. Hij richtte zich voornamelijk op het verwerven van Newtons theologische geschriften.

Yahuda was een rabbijnse filoloog die in de eerste decennia van de twintigste eeuw aan tal van vooraanstaande universiteiten in Europa en de rest van de wereld lesgaf en lezingen gaf. Daarnaast was hij een verzamelaar van zeldzame manuscripten. Hoewel hij een ervaren taalkundige was die de vroege geschriften van vele culturen bestudeerde, was zijn voornaamste studiegebied de filologie van de Thora. Hij zag Newton als iemand die ook zeer geïnteresseerd was in een nauwkeurige interpretatie van de symbolische taal in het Oude Testament.

Tegen het einde van de jaren dertig had Yahuda duizenden pagina’s van Newtons manuscripten verworven, waarmee hij naar Londen vluchtte bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.

Begin 1940 hielp zijn kennis en collega-wetenschapper Albert Einstein Yahuda en zijn vrouw om naar New York te reizen, en later die zomer ontmoetten de twee mannen elkaar in Einsteins zomerhuis in de Adirondacks. Blijkbaar bespraken ze de verloren gegane manuscripten van Newton die Yahuda had verworven, want Einstein schreef hem later dat jaar over dit onderwerp.

“Newtons geschriften over bijbelse onderwerpen lijken mij bijzonder interessant”, schreef Einstein, “omdat ze een diep inzicht geven in de karakteristieke intellectuele eigenschappen en werkwijzen van deze belangrijke man. De goddelijke oorsprong van de Bijbel is voor Newton absoluut zeker, een overtuiging die in merkwaardig contrast staat met het kritische scepticisme dat zijn houding ten opzichte van de kerk kenmerkt.”

In zijn brief betreurde Einstein ook het feit dat de meeste voorbereidende werken van Newtons natuurkundige geschriften verloren waren gegaan of vernietigd waren. Hij was er echter van overtuigd dat de theologische werken waardevolle inzichten konden verschaffen in Newtons denken en zijn werkwijze. Hij concludeerde tenminste: “We hebben in ieder geval dit deel van zijn werk over de bijbel en de herhaalde wijzigingen daarvan; deze grotendeels ongepubliceerde geschriften verschaffen daarom een zeer interessant inzicht in de mentale werkplaats van deze unieke denker.”

Hoewel Yahuda zijn verzameling van Newtons manuscripten nooit heeft gepubliceerd of verkocht, heeft hij er wel over geschreven en was hij een van de eerste wetenschappers die het belang van Newtons theologie voor zijn bredere werk begreep en onderkende. Na zijn dood in 1952 schonk zijn vrouw de manuscripten aan de Joodse Nationale en Universiteitsbibliotheek van de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem, waar ze voor het eerst voor het publiek toegankelijk werden gemaakt.

Een handtekening van Isaac Newton uit een boek met zijn brieven wordt tentoongesteld naast een standbeeld van hem bij de Royal Society in Londen op 24 november 2009. Peter Macdiarmid/Getty Images

In de daaropvolgende decennia begonnen veel wetenschappers en schrijvers de theologische geschriften van Newton te bestuderen en erover te publiceren. Dit leidde uiteindelijk tot een breder perspectief op het denken van een van ’s werelds meest invloedrijke wetenschappers. Rond de eeuwwisseling en in de jaren daarna hebben verschillende organisaties, waaronder The Newton Project, zich ten doel gesteld om de verloren gegane theologische manuscripten van Isaac Newton te catalogiseren en te publiceren. Veel van deze geschriften zijn nu beschikbaar voor het grote publiek en gemakkelijk online te raadplegen.

Newtons zoektocht naar Gods Almachtige plan

“Mathematical Principles of Natural Philosophy”, gepubliceerd in het Latijn in 1687, waarin Newton de wetten van de beweging en de universele zwaartekracht formuleerde, is misschien wel de meest invloedrijke wetenschappelijke verhandeling ooit geschreven. Niet alleen vanwege de inzichten in de klassieke mechanica en de werking van de fysieke wereld, maar ook vanwege de vooruitgang die het boek betekende voor de wetenschappelijke onderzoeksmethoden.

Newton leverde belangrijke bijdragen aan vele gebieden van wetenschappelijk onderzoek, waaronder wiskunde, optica en natuurkunde. Zijn studies van prisma’s en het lichtspectrum brachten hem ertoe de eerste reflectietelescoop te ontwerpen en te bouwen. Ook deed hij de eerste pogingen om de snelheid van het geluid te berekenen. Als wiskundige was hij de eerste die de principes van de moderne calculus toepaste. Hij was een pionier op tal van gebieden van wiskundige theorieën en berekeningen.

Hoewel zijn invloed op de geschiedenis van de wetenschap algemeen bekend en onmiskenbaar is, is zijn prominente rol als theoloog pas recentelijk volledig aan het licht gekomen met de publicatie van zijn verloren gewaande manuscripten.

Het lijdt geen twijfel dat Newton een vroom gelovig man was en dat zijn geloof zijn wetenschappelijk onderzoek inspireerde en beïnvloedde. Zoals hij in het General Scholium schreef: “Dit prachtige systeem van de zon, planeten en kometen kan alleen voortkomen uit de wijsheid en heerschappij van een intelligent en machtig wezen.”

Naarmate wetenschappers zijn verloren gegane manuscripten verder bestuderen, zullen wellicht meer inzichten in Newtons visie op het universum aan het licht komen.

Gepubliceerd door The Epoch Times (19 januari 2026):Isaac Newton’s Lost Papers–And His Search for God’s Divine Plan

Trump: Canada krijgt 100 procent invoertarieven als het een deal sluit met China

25 januari 2026 door OMID GHOREISHI

De Amerikaanse president Donald Trump zegt dat Canadese goederen die naar de Verenigde Staten worden geëxporteerd te maken zullen krijgen met 100 procent tarieven als Canada een deal sluit met China.

“Als gouverneur Carney denkt dat hij van Canada een ‘afgiftehaven’ kan maken voor China om goederen en producten naar de Verenigde Staten te sturen, dan vergist hij zich zwaar. China zal Canada levend opeten, het volledig opslokken, inclusief de vernietiging van hun bedrijven, sociale weefsel en manier van leven”, zei Trump in een bericht op Truth Social in de ochtend van 24 januari.

“Als Canada een deal sluit met China, krijgt het onmiddellijk te maken met een tarief van 100 procent op alle Canadese goederen en producten die de VS binnenkomen. Dank u voor uw aandacht voor deze kwestie!”

De Amerikaanse president schreef zijn opmerkingen terwijl hij een artikel van 23 januari deelde van Just The News met de titel “Deal with the Devil (Deal met de duivel): How Canada’s New Partnership With China Could Backfire (Hoe het nieuwe partnerschap van Canada met China averechts zou kunnen werken).”

In een volgend bericht zei Trump: “Het laatste wat de wereld nodig heeft, is dat China Canada overneemt. Dat gaat niet gebeuren, of zelfs maar in de buurt komen!”

Trumps verwijzing naar de Canadese premier Mark Carney als “gouverneur” betekent een terugkeer naar de manier waarop hij de voorganger van Carney, voormalig premier Justin Trudeau, noemde — een titel die zijn visie weerspiegelde dat Canada deel zou moeten uitmaken van de Verenigde Staten. Hij had de titel niet eerder voor Carney gebruikt en zei meerdere keren dat hij hem mag. De relaties verslechterden echter nadat Carney op 20 januari een toespraak hield op het World Economic Forum (WEF) in Davos, Zwitserland, waarin hij kritiek uitte op de Verenigde Staten.

Voor zijn aankomst in Davos ontmoette Carney de Chinese leider Xi Jinping in Peking, waar hij een reeks overeenkomsten ondertekende. Deze overeenkomsten hielden onder meer in dat de tarieven op Chinese elektrische voertuigen worden verlaagd van 100 procent naar 6,1 procent voor de eerste 49.000 eenheden. In ruil daarvoor verlaagt China de tarieven op Canadese koolzaad van 85 procent naar 15 procent, ten minste tot het einde van het jaar. Tijdens zijn verblijf in Peking zei Carney dat de betrekkingen tussen Canada en China een “nieuw tijdperk” ingaan en dat de zoektocht van Ottawa naar een partnerschap met China “ons goed positioneert voor de nieuwe wereldorde”.

In een verklaring die net na het middaguur op 24 januari werd uitgegeven, benadrukte de minister van Carney die verantwoordelijk is voor de handel met de Verenigde Staten, Dominic LeBlanc, het belang van de betrekkingen tussen Canada en de VS. Hij voegde eraan toe dat Ottawa geen vrijhandelsakkoord met China nastreeft.

“Zoals de premier deze week zei, hebben Canada en de Verenigde Staten een opmerkelijk partnerschap opgebouwd op vlak van economie en veiligheid. We blijven ons richten op een toekomst die de relatie van werknemers en bedrijven aan beide kanten van de grens ten goede komt”, zei LeBlanc.
“Er is geen sprake van het nastreven van een vrijhandelsakkoord met China. Wat bereikt is, is de oplossing van enkele belangrijke tariefkwesties.”

In de ochtend van 24 januari deelde het kantoor van Carney op sociale media een promotievideo over Carneys recente reizen naar China en Qatar en zijn aanwezigheid op het WEF. Het bijschrift van de video luidde: “Van China naar Qatar tot #WEF26 in Davos, premier Carney verdedigde de economische en strategische belangen van Canada — partnerschappen versterken, handel diversifiëren en investeringen aantrekken om goede banen en groei op lange termijn voor Canadezen te ondersteunen.”

In een andere video die Carney later op 24 januari deelde, zei de Canadese premier dat de economie van Canada “in het buitenland wordt bedreigd” en riep hij Canadezen op om “Canadees te kopen en Canadees te bouwen.”

“U kiest ervoor uw zuurverdiende geld in te zetten voor Canadese bedrijven en werknemers. De nieuwe regering van Canada doet hetzelfde, met ons nieuwe Buy Canadian-beleid”, zei hij, verwijzend naar het beleid van zijn regering om Canadese leveranciers van materialen zoals staal en aluminium voorrang te geven bij overheidsopdrachten. “We kunnen niet bepalen wat andere landen doen. We kunnen wél onze eigen beste klant zijn.”

Tarieven verlagen voor China

Trump haalde eerst zijn schouders op als reactie op de nieuwe overeenkomst van Carney met China. Hij zei op 16 januari tegen verslaggevers: “Het is goed voor hem om een handelsdeal te tekenen. Als hij een deal met China kan sluiten, moet hij dat doen.”

Maar hoge leden van zijn kabinet maakten zich zorgen. De Amerikaanse minister van Transport, Sean Duffy, zei dat Canada de beslissing om met Peking samen te werken en Chinese elektrische voertuigen toe te laten op zijn markt zal betreuren. “Ik houd van mijn vrienden in Canada, maar ze zullen de dag betreuren waarop ze de Chinese Communistische Partij hun EV-markt laten overspoelen!” zei Duffy in een bericht op X op 17 januari.

De Amerikaanse handelsvertegenwoordiger Jamieson Greer zei op 16 januari tegen CNBC dat de overeenkomst “problematisch is voor Canada” en dat Washington tarieven had opgelegd om autowerkers te beschermen. Hij zei dat Canada de overeenkomst sloot om landbouwproducenten verlichting te bieden, maar dat ze “op de lange termijn niet blij zullen zijn dat ze die deal hebben gemaakt.”

Canada voerde in 2024 voor het eerst 100 procent tarieven in op Chinese elektrische voertuigen, samen met heffingen op staal en aluminium, in de pas met de Verenigde Staten, die al lange tijd bezorgd zijn over het dumpen van producten door China.

De andere overeenkomsten van Canada met China omvatten memorandum overeenkomsten over energie, openbare veiligheid en hout.

Toespraken in Davos

In zijn toespraak op het WEF in Davos op 20 januari bekritiseerde Carney de Amerikaanse druk om Groenland te verwerven, en zei dat middenmachten zich zouden moeten verenigen om druk van grootmachten te weerstaan. “Grootmachten zijn begonnen economische integratie als wapen te gebruiken, tarieven als drukmiddel, financiële infrastructuur als dwangmiddel, en toeleveringsketens als kwetsbaarheden om uit te buiten”, zei hij. Zijn toespraak werd geprezen door enkele wereldleiders, waaronder de Finse president Alexander Stubb en de Mexicaanse president Claudia Sheinbaum.

De volgende dag zei Trump in zijn toespraak op het WEF dat Carney “niet zo dankbaar was”, en voegde eraan toe dat Canada “leeft dankzij de Verenigde Staten.”

In een andere toespraak op 22 januari in Quebec City, dit keer gericht aan Canadezen, zei Carney dat Canada “niet leeft dankzij de Verenigde Staten. Canada bloeit omdat we Canadees zijn.”

Later die dag zei Trump dat hij zijn uitnodiging aan Carney intrekt om deel te nemen aan de door de VS geleide Board of Peace, die zal helpen bij de wederopbouw van Gaza.

In een ander bericht op Truth Social op 23 januari bekritiseerde Trump het standpunt van Ottawa over Groenland en China, met de vermelding: “Canada is tegen de bouw van The Golden Dome boven Groenland, terwijl The Golden Dome Canada zou beschermen. In plaats daarvan stemden ze vóór zaken doen met China, dat hen binnen het eerste jaar ‘zal opslokken’!” Het Golden Dome-project van de Trump-administratie is bedoeld om een netwerk van aard- en ruimtegebaseerde sensoren en wapens in te zetten om kruisraketten, hypersonische raketten, ballistische raketten en drones te onderscheppen.

Ondertussen liet de Chinese gezant in Ottawa zijn mening horen over de Groenlandkwestie en stak hij de Verenigde Staten de loef af. Volgens The Canadian Press zei hij deze week dat Canada en China “op één lijn zitten” wat betreft de steun voor de territoriale integriteit van Groenland.

Ook de Amerikaanse minister van Handel, Howard Lutnick, bekritiseerde de recente opmerkingen en overeenkomst van Carney met China en suggereerde dat zijn uitlatingen mogelijk verband houden met een komende verkiezing. Hij voegde eraan toe dat de EV-deal van Ottawa met Peking de kansen van Canada zou kunnen schaden bij de heronderhandeling van de Verenigde Staten-Mexico-Canada-overeenkomst (United States-Mexico-Canada Agreement – USMCA) later dit jaar.

“Je wilt niet deze bevoorrechte buur zijn omdat je het zo vanzelfsprekend vindt dat je naar Davos kunt komen en zeggen: ‘er zijn twee hegemoniale machten in de wereld, en wij gaan beslissen met welke we samenwerken.’ Echt? Ga je samenwerken met de Verenigde Staten van Amerika, waar 75 procent van je economie volledig aan verbonden is, of met China? Waarom zou je dat zeggen?” zei Lutnick op 22 januari tegen Bloomberg.

Hij voegde eraan toe dat Trump Canada misschien niet zal toestaan om de “op één na beste” handelsovereenkomst met de Verenigde Staten te behouden wanneer het tijd is om opnieuw te onderhandelen over de USMCA. Hij merkte ook op dat de huidige deal van Canada met de VS, na Mexico op de tweede plaats staat. Onder de USMCA zijn 85 procent van de Canadese goederen vrijgesteld van tarieven, terwijl producten die niet voldoen aan de trilaterale overeenkomst worden belast met 35 procent. Producten van Mexico die buiten de USMCA vallen, krijgen 25 procent tarieven.

Carney is sinds het verslechteren van de betrekkingen met Trump deze week niet verschenen op persconferenties en annuleerde een geplande persconferentie aan het einde van een kabinetsvergadering in Quebec City op 23 januari.

Minister van Financiën François-Philippe Champagne, die in plaats daarvan vragen van de pers beantwoordde, zei dat Carney niet aanwezig kon zijn vanwege een “planningsprobleem”.

Carney werd laat op 22 januari door verslaggevers gevraagd naar zijn gesprekken met Trump, terwijl hij onderweg was naar een kabinetsvergadering. Hij antwoordde: “Oh, dat is de saaiste vraag die er is. Bedenk maar een nieuwe.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (24 januari 2026): Trump Says Canada Will Face 100 Percent Tariffs if It ‘Makes a Deal With China’

Verbannen Iraanse prins presenteert plan om land te heroveren

25 januari 2026 door RYAN MORGAN

WASHINGTON — Tijdens een persconferentie in de National Press Club op 16 januari heeft de Iraanse oppositieleider Reza Pahlavi een beroep gedaan op de Verenigde Staten en de internationale gemeenschap om zijn plan te steunen om de huidige leiders van Iran omver te werpen en zelf aan de macht te komen, in ieder geval tijdens een overgangsfase.

Pahlavi, de zoon van de laatste Iraanse sjah, Mohammad Reza Pahlavi, die tijdens de islamitische revolutie van 1979 werd afgezet, leeft al tientallen jaren in ballingschap. In reactie op de recente burgerlijke onrust en economische problemen in zijn vaderland riep Pahlavi de internationale gemeenschap op om steun te verlenen.

“Nu mijn landgenoten mij om leiderschap vragen, bevestig ik mijn levenslange belofte door in te grijpen en de beweging te leiden die ons land zal terugwinnen van de anti-Iraanse vijandige macht die het op dit moment bezet”, verklaarde hij. “Ik zal terugkeren naar Iran. Ik bevind mij in een unieke positie om een stabiele overgang te waarborgen.”

Demonstranten in het hele land hebben melding gemaakt van dodelijk interventies door veiligheidstroepen die voor de huidige machthebbers in Iran werken.

The Epoch Times kon het dodental als gevolg van de aanhoudende burgerlijke onrust in Iran niet onafhankelijk verifiëren, maar de cijfers variëren van enkele honderden tot enkele duizenden doden. Pahlavi schatte het aantal op meer dan 12.000 in een periode van 48 uur.

Tijdens zijn toespraak zette Pahlavi een reeks maatregelen uiteen die de internationale gemeenschap zou kunnen nemen om de val van de huidige Islamitische Republiek te bespoedigen. Hij beschreef ook hoe hij Iran door het proces van het opstellen en ratificeren van een nieuwe grondwet zou leiden.

Pahlavi roept op tot militaire aanvallen en meer sancties

In zijn oproep tot steun zei Pahlavi dat er meer Iraanse levens gered zouden kunnen worden als de internationale gemeenschap zijn poging om de macht te grijpen zou steunen.

“Met of zonder de hulp van de wereld zal het regime vallen. Het zal sneller vallen en er zullen meer levens gered worden als de wereld haar woorden omzet in daden”, zei hij.

Pahlavi verklaarde dat een internationale interventie geen inzet van troepen op de grond vereist. In plaats daarvan stelde hij dat de val van de Islamitische Republiek zou kunnen worden versneld door luchtaanvallen op commandocentra van veiligheidstroepen zoals de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC).

“Ik roep op tot een chirurgische aanval op die middelen”, aldus Pahlavi.

Leden van het Iraanse Revolutionaire Garde Corps (IRGC) marcheren tijdens de jaarlijkse militaire parade in Teheran op 22 september 2018. Stringer/AFP/Getty Images

Pahlavi riep op tot aanvullende niet-militaire maatregelen om Khamenei te ondermijnen, waaronder voortgezette internationale sancties.

Hij riep ook op tot internationale hulp om de online toegang voor de Iraanse bevolking te vergemakkelijken, onder meer door satellietcommunicatiediensten mogelijk te maken en “cyberoperaties uit te voeren om het regime te beletten het internet af te sluiten”.

Na de ayatollah

Tijdens de persconferentie verzocht Pahlavi de internationale gemeenschap om voorbereid te zijn om zijn overgangsregering snel te erkennen wanneer het moment daar is.

In 1953 hielpen de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk bij het organiseren van een staatsgreep om de toenmalige Iraanse premier Mohammad Mosaddegh af te zetten en de aanspraak van Pahlavi’s vader op de macht als sjah van Iran te versterken.

Toen hij hielp bij de organisatie van de islamitische revolutie van 1979, bagatelliseerde ayatollah Ruhollah Khomeini zijn voornemen om Iran in een islamitische theocratie te veranderen. Later omarmde hij echter dergelijke theocratische praktijken nadat hij de Iraanse monarch had afgezet.

Pahlavi verklaarde dat zijn team plannen heeft voor de eerste 100 dagen van een overgangsregering, evenals voor het langetermijnherstel van de Iraanse economie en de stabilisatie van het land.

Hij beschreef een eerste democratisch referendum voor het Iraanse volk om vertegenwoordigers te kiezen voor een vergadering die een nieuwe grondwet voor het land zal opstellen. Hij verklaarde dat deze ontwerpgrondwet vervolgens in stemming zou worden gebracht en dat dit proces zou kunnen worden herhaald totdat een meerderheid instemt met de ratificatie van een nieuw bestuursmodel.

Trump uit zijn twijfels

Hoewel Pahlavi een plan voor een democratische transitie heeft geschetst, kan hij moeilijkheden ondervinden bij het vinden van steun, verklaarde president Donald Trump op 14 januari.

In een interview met Reuters vroeg Trump zich af of Pahlavi binnen Iran op brede steun kan rekenen.

“Hij lijkt me een zeer aardige man, maar ik weet niet hoe hij in zijn eigen land zou presteren. En we zijn nog niet zo ver”, aldus Trump.

Mensen verzamelen zich tijdens een protest in Teheran, Iran, op 8 januari 2026. Anoniem/Getty Images

Tijdens zijn persconferentie weigerde Pahlavi commentaar te geven op de vraag of hij met de regering-Trump of andere internationale leiders heeft gesproken.

Hoewel veel Iraniërs misschien klaar zijn om hun huidige leiders af te zetten, zijn ze het misschien niet eens met het plan van Pahlavi, zei Mike McCaul (R-Texas), lid van de Commissie Buitenlandse Betrekkingen van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, deze week tegen The Epoch Times.

“Volgens mijn inschatting en de briefings die ik heb gehad, is er op dit moment geen duidelijk pad naar leiderschap”, aldus McCaul.

McCaul merkte op dat Iraanse dissidente groeperingen zoals de Mojahedin-e-Khalq (MEK) ook zijn begonnen met het voorbereiden van hun eigen kandidaten in een poging om de macht te veroveren.

De Amerikaanse regering heeft de MEK in 1997 aangemerkt als een buitenlandse terroristische organisatie, maar heeft deze aanduiding in 2012 teruggedraaid.

Khosro Isfahani, senior analist bij de Nationale Unie voor Democratie in Iran, verklaarde tegenover The Epoch Times dat de MEK en andere dissidente groeperingen binnen Iran slechts een marginale steunbasis hebben.

“Ze hebben geen basis in het land. Ze zijn niet relevant”, aldus Isfahani in de marge van de persconferentie van Pahlavi op vrijdag.

Guy Birchall en Nathan Worcester hebben bijgedragen aan dit artikel.

Gepubliceerd door The Epoch Times (16 januari 2026): Exiled Iranian Prince Lays Out Plan to Retake Country

Finalisten van de NTD fotowedstrijd

25 januari 2026 door LORRAINE FERRIER

In een wereld waarin bewerkte beelden de boventoon voeren, richt een bijzondere wedstrijd zich op het beste van de traditionele fotografie. Met als doel ‘de traditionele esthetiek te behouden’ richt de NTD International Photography Competition (NIPC) zich op heldere, naturalistische beelden die schoonheid en vriendelijkheid uitbeelden.

De organisatoren van de vijfde NIPC hebben onlangs de finalisten bekendgemaakt. Werken van 110 fotografen uit 24 landen zullen te zien zijn in de finalisten-tentoonstelling in de Salmagundi Club in New York City van 27 tot en met 31 januari 2026.

Het ambacht koesteren

De wedstrijd bevestigt opnieuw het vakmanschap en de schoonheid van traditionele fotografie – iets waar Bing Dai, hoofdjurylid van de wedstrijd, zeer gepassioneerd over is. Toen hij nog in China woonde, behoorde hij tot de 25 beste fotografen van het land. Als ervaren fotograaf met meer dan 40 jaar ervaring heeft Dai de wereldwijde daling van de industrienormen gezien. In vooraanstaande fotowedstrijden heeft hij vreemde, abstracte beelden gezien. “Sommige van de werken die zij fotografie noemden, waren letterlijk stapels afval of gewoon een toilet. Ik was geschokt. Ik dacht: ‘Is dit echt kunst?’”, vertelde hij aan NTD.

De NIPC moedigde deelnemers aan om foto’s in te sturen die niet digitaal bewerkt waren, met duidelijke titels en thema’s. Fotografen mochten echter wel de helderheid, scherpte en kleurbalans van hun foto’s aanpassen. Dit zijn enkele van de deelnamevoorwaarden van de wedstrijd die de normen van de traditionele fotografische esthetiek weerspiegelen.

Het toekennen van uitmuntende fotografie

Ongeacht het type fotografie, of het nu gaat om sport, portretten of dieren in het wild, beoordelen de juryleden een foto eerst op een duidelijk thema. “Het thema is de ziel van een foto – je moet er een hebben”, aldus Dai. Na het beoordelen van het thema richten de juryleden zich op de vaardigheden van de fotograaf door onder andere de compositie, helderheid en resolutie van de foto te bestuderen. Dai zei:

Neem bijvoorbeeld de [beroemde] foto van Trumps presidentscampagne. Het moment waarop zijn oor door een kogel werd geraakt – die foto zou zeker een prijs winnen. Waarom? Omdat hij alle essentiële elementen van [fotojournalistiek] bevat: een druppel bloed op zijn oor, zijn opgeheven vuist en de Amerikaanse vlag achter hem. Hij bevat alles wat een echte nieuwsfoto moet uitdrukken.

De juryleden van de wedstrijd zullen winnaars belonen met een totaal prijzengeld van 38.000 dollar, waaronder twee gouden prijzen van 5.000 dollar en drie speciale prijzen van 2.000 dollar, of de equivalente waarde in fotografieproducten en -apparatuur.

De juryleden zullen foto’s beoordelen in twee hoofdcategorieën. De eerste is Sociale Relaties en Menselijkheid, met thema’s als cultuur, de natuurlijke wereld en traditionele waarden. De tweede wedstrijdcategorie is Natuur en Landschap.

Daarnaast zal de vijfde NIPC dit jaar prijzen uitreiken aan winnaars in drie speciale categorieën: Beste Chinese fotograaf, Beste sportfotografie en Beste werk ter herdenking van de 250e verjaardag van de Amerikaanse onafhankelijkheid.

De winnaars worden bekendgemaakt tijdens een ceremonie in de Salmagundi Club in New York op 29 januari.

Geselecteerde werken uit de finalisten-tentoonstelling

“Zomerse vleugels” door Zhenhuan Zhou. Met dank aan de NTD International Photography Competition.

“Eeuwige kapitein” door Nico Sato. Met dank aan de NTD International Photography Competition.

“Laat me nog even slapen” door Su Kunsheng. Met dank aan de NTD International Photography Competition.

“Onschuldige vreugde” door Jimmy C. Xie. Met dank aan de NTD International Photography Competition.

“Meditatie in de ochtendmist” door Alexey. Met dank aan de NTD International Photography Competition.

“Monumentale Weg” door Steven E. Labkoff. Met dank aan de NTD International Photography Competition

De “Vijfde NTD Internationale Fotowedstrijd Finalisten Tentoonstelling” in de Salmagundi Club in New York City loopt van 27 januari tot en met 31 januari 2026.

De NIPC wordt georganiseerd door NTDTV (New Tang Dynasty Television), een zusterorganisatie van The Epoch Times, en maakt deel uit van een reeks internationale kunst- en cultuurwedstrijden die aloude tradities in ere houden. Ga voor meer informatie naar Photo.NTDTV.com.

Gepubliceerd door The Epoch Times (20 januari 2026): Finalists of NTD’s Traditional Photography Competition

Privé-eigendom is essentieel voor welvaart

25 januari 2026 door JOHN STOSSEL

“Vervang de kilheid van het ruige individualisme door de warmte van het collectivisme”, zegt mijn nieuwe socialistische burgemeester.

Dat klinkt zo mooi.

Geen hebzuchtige kapitalisten meer die rijkdom vergaren. Alleen mensen die delen. Dat is de socialistische droom.

Wat zal het kapitalisme en individualisme vervangen? Een model is de commune – dat socialistische systeem waarin mensen delen in plaats van gretig geld na te jagen.

In mijn nieuwe video beweren TikTokers dat het kapitalisme “ten einde loopt”. Ze bezingen de schoonheid van communes. Eén van hen vraagt wanhopig: “Waar is mijn commune?!”

Dat is een goede vraag. Ze zijn moeilijk te vinden omdat ze steeds mislukken.

Een van de bekendste werd in 1825 opgericht in New Harmony, Indiana. Privébezit was verboden en de bewoners deelden alles. Het resultaat? Na slechts twee jaar vertrokken de meeste inwoners.

Tegenwoordig is New Harmony een toeristische attractie, bedoeld om ‘progressief denken te stimuleren’, aldus de adjunct-directeur van de peperduur gerenoveerde locatie. ‘Deze plek heeft gewoon iets magisch.’ Echter, de magie van New Harmony bestaat vandaag de dag alleen maar omdat een nepo-baby (afkorting voor nepotisme-baby – een kind van een succesvol, bekend persoon) het geld van haar rijke vader erin heeft geïnvesteerd. Robert Blaffer richtte Humble Oil op, dat later ExxonMobil werd. Na zijn overlijden besteedde zijn dochter miljoenen dollars van haar vader om de mislukte commune om te vormen tot een duur museum.

De ‘magie’ die toeristen ervaren in New Harmony is afkomstig van het kapitalisme, het enige systeem dat blijvende welvaart creëert.

De ‘warmte van het collectivisme’ faalt keer op keer. Het faalt momenteel in Cuba, Noord-Korea, Nicaragua en Venezuela. Het werd geprobeerd en vervolgens opgegeven in de Sovjet-Unie, Mongolië, Afghanistan, Ethiopië, Angola, Mozambique, Benin, Congo, Somalië, Grenada en Cambodja.

Zelfs de leiders van China en Vietnam waren van mening dat zij, om hun landen te laten bloeien, het pure socialisme moesten loslaten en privébezit en kapitalisme moesten toestaan.

Echter, mijn nieuwe burgemeester wil nog steeds “de warmte van het collectivisme” een kans geven. Als hij van mijn leeftijd was geweest, zou hij waarschijnlijk een hippie zijn geweest. Hippiecommunes waren toen populair.

Een commune in Tennessee, genaamd The Farm, verbood haar leden om eigen geld of bezittingen te hebben. Iedereen deelde alles. “Moeders verzorgden elkaars baby’s – andere ouders zorgden voor je”, aldus een voormalig lid. “Als je lid wilt worden van de gemeenschap”, waarschuwde de advocaat van The Farm, “moet je alles wat je hebt in de pot stoppen. We doen dit voor het leven!”

Maar ze konden het niet voor het leven volhouden. Ze konden het zelfs geen twaalf jaar volhouden. Er was gewoon niet genoeg geld, aldus de boekhouder van de commune: “Iedereen zei … er is niet genoeg voedsel, niet genoeg groenten, niet genoeg luiers, schoenen. Allemaal dingen die de kinderen nodig hadden.”

Pas toen de commune haar leden toestond om bezittingen te hebben en de opbrengst van hun arbeid te behouden, kon The Farm overleven. Bewoners zeggen nu: “Wij zijn geen socialisten meer. Wij hebben ons eigen geld.”

De Oneida Community in New York werd opgericht als een socialistische commune van de vrije liefde, waar “elke man in de gemeenschap in wezen met elke vrouw getrouwd was en alle eigendommen werden gedeeld.” Echter, Oneida bestaat vandaag de dag alleen nog maar omdat ze het socialisme hebben losgelaten en kapitalisten zijn geworden, die duur Oneida-zilverwerk verkopen.

Evenzo blijft een commune in Iowa, Amana Colonies, bestaan omdat zij het socialisme hebben verlaten om huishoudelijke apparaten te verkopen.

Sommige Amerikanen denken ten onrechte dat Israëlische communes, kibboetsen, succesvol zijn. Echter, ondanks aanzienlijke subsidies van de belastingbetaler, zijn zij grotendeels mislukt. Waarom? Yaron Brook van het Ayn Rand Institute legde uit: “Mensen waren jaloers op elkaar … en behandelden elkaar zeer slecht. Het is duidelijk waarom. Sommige mensen werkten hard. Anderen niet. Toch hadden ze precies hetzelfde.”

De weinige kibboetsen die nog bestaan, zijn kapitalistisch. Leden bezitten eigendom en verdienen hun eigen geld.

De ‘warmte van het collectivisme’ is niet blijvend.

Echter, socialisten erkennen nooit dat hun communes falen. “Omdat het voor hen een moreel ideaal is!” zei Brook. “Moreel streven naar het goede, ook al is het een complete ramp en een complete mislukking, overal en altijd waar het wordt geprobeerd.”

Wat mijn nieuwe burgemeester en andere ‘progressieven’ ook mogen beweren, het enige dat werkt – het enige dat het leven van mensen echt beter maakt – is privé-eigendom en kapitalisme.

Gepubliceerd door The Epoch Times (19 januari 2026): Private Ownership Is Key for Prosperity

China verwijdert twee topmilitairen

31 januari 202625 januari 2026 door TOM OZIMEK

Chinese autoriteiten hebben een onderzoek aangekondigd naar twee van de hoogste militaire functionarissen van het land. Ze worden beschuldigd van “ernstige schendingen van discipline en wet”, zo staat in een verklaring van het Chinese ministerie van Defensie van 24 januari.

De genoemde functionarissen zijn Zhang Youxia, lid van het Politbureau van de Chinese Communistische Partij en vicevoorzitter van de Centrale Militaire Commissie (CMC), en Liu Zhenli, lid van de CMC en tevens chef van de gezamenlijke stafafdeling van de CMC.

Volgens de verklaring van het ministerie van Defensie worden Zhang en Liu “verdacht van ernstige schendingen van discipline en wet” en hebben de autoriteiten besloten een zaak te openen naar beiden voor toetsing en onderzoek.

In de verklaring stond dat het besluit volgde op een onderzoek door het Centraal Comité, wat erop duidt dat de stap politiek gewicht heeft in het Chinese systeem waarin de Communistische Partij (CCP) directe controle uitoefent over de strijdkrachten.

Het ministerie van Defensie gaf geen verdere details over de aard van de vermeende overtredingen.

De aankondiging komt op een moment van verscherpt toezicht op de handhaving van interne discipline binnen het Chinese leger en de bredere controle van anticorruptie- en machtscampagnes van de partij.

Volgens een insider dicht bij hoge functionarissen in het Chinese leger, die op voorwaarde van anonimiteit met The Epoch Times sprak, is het de eerste keer sinds 1989 dat twee leden van het Politbureau in één termijn worden afgezet.

In 1989 werd Zhao Ziyang, toen partijsecretaris-generaal, samen met een ander lid van het Politbureau afgezet omdat hij zich verzette tegen de hardhandige onderdrukking van prodemocratische studentenprotesten.

Hoewel Zhang Youxia zijn zetel in het Politbureau — het op een na hoogste besluitvormende orgaan van de Communistische Partij — nog steeds bezet, gaven analisten die met The Epoch Times spraken aan dat zijn verwijdering uit het eliteorgaan na het interne onderzoek waarschijnlijk onvermijdelijk is.

Als het ontslag van Zhang zou worden bevestigd, zou er nog een vacature ontstaan in het Politbureau, dat eind 2022 met 24 leden aan de huidige vijfjarige termijn begon.

De eerste vacature ontstond na de val van He Weidong, ooit de op een na hoogste officier in uniform van het land en een nauwe bondgenoot van partijleider Xi Jinping.

He Weidong werd, samen met acht andere hoge militaire leiders, afgelopen oktober door de partij en het leger uit zijn functies gezet. De woordvoerder van het Ministerie van Defensie verklaarde destijds dat het ontslag te maken had met ernstige schendingen van de partijdiscipline en ernstige plichtsdelicten “waarbij een extreem groot geldbedrag was gemoeid.”

De belangrijkste drijvende kracht achter de ineenstorting van de CCP

De schijnbaar eindeloze politieke zuiveringen onder partijleiders kan de heerschappij van de Communistische Partij rechtstreeks bedreigen, aldus Su Tzu-yun, een expert in Chinese militaire zaken bij het Instituut voor Nationaal Defensie- en Veiligheidsonderzoek in Taiwan.

De politieke onrust komt op een moment dat de leiding in Peking kampt met een reeks structurele economische uitdagingen die de groei van ’s werelds op een na grootste economie hebben afgeremd: hoge jeugdwerkloosheid en lokale overheidsschulden, een vergrijzende bevolking en een aanhoudende woningcrisis die de rijkdom van de Chinese huishoudens heeft aangetast en zwaar op de consumptie drukt.

“Het geweer, de portemonnee, het zwaard en de pen staan allemaal onder druk”, zei Su tegen The Epoch Times, verwijzend naar de vier machtshefbomen van de Communistische Partij: het leger, de financiële macht, het binnenlandse veiligheidsapparaat en de propagandamachine.

“Als zulke factiestrijd doorgaat, is dat duidelijk een onheilspellend signaal voor de Chinese Communistische Partij”, zei Su.

“Het kan een directe bedreiging vormen voor de heerschappij van de Communistische Partij. Xi Jinping fungeert in feite als de belangrijkste drijvende kracht erachter.”

Luo Ya en Dorothy Li hebben bijgedragen aan dit verslag.

Gepubliceerd door The Epoch Times (24 januari 2026): China Removes 2 Top Military Officials

Shen Yun is doelwit van valse bommeldingen en bedreigingen door identiteitsfraudeurs

31 januari 202624 januari 2026 door PETR SVAB

Shen Yun Performing Arts — een in New York gevestigd gezelschap van klassieke Chinese dans — is de afgelopen maanden het doelwit geweest van een groeiend aantal bedreigingen en sabotagepogingen. Het ging onder meer om doodsbedreigingen, bommeldingen en aanvallen door identiteitsfraudeurs.

De dreigementen, die in alle gevallen vals bleken te zijn, waren gericht aan theaters over de hele wereld die Shen Yun ontvingen. De daders deden de meldingen terwijl ze zich voordeden als Taiwanese regeringsfunctionarissen, journalisten, Chinese dissidenten of, in één geval, een voormalig Shen Yun-artiest.

Taiwanese autoriteiten hebben aangetoond dat vergelijkbare dreigementen in het verleden afkomstig waren uit China. Het in New York gevestigde bedrijf Shen Yun, brengt hooggewaardeerde voorstellingen met de slogan “China vóór het communisme” en is al jaren het doelwit van de Chinese Communistische Partij (CCP), het regime in Peking.

Chinese ambassades en consulaten hebben verklaringen uitgegeven waarin ze Shen Yun in diskrediet brengen en hebben in het verleden geprobeerd theaters en overheidsfunctionarissen onder druk te zetten om de voorstellingen te stoppen, met de vermelding van dreiging van schade aan de relaties met China. De meeste van zulke recente verklaringen werden deze maand uitgebracht door de Chinese ambassade in Londen en de Chinese consulaten in Sydney en Melbourne, Australië. De verklaringen werden vervolgens versterkt door media die onder de controle van de CCP staan.

Shen Yun werd in 2006 opgericht door beoefenaars van Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, een spirituele discipline en meditatiepraktijk gebaseerd op de principes waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. De geloofsgroep wordt sinds 1999 wreed vervolgd door de CCP, waarbij miljoenen beoefenaars zijn gearresteerd, gemarteld, dwangarbeid moeten verrichten of zelfs gedood worden voor hun organen om de transplantatie-industrie van het regime te voeden. In de voorstellingen van Shen Yun zitten doorgaans één of twee dansstukken die de vervolging uitbeelden.

Een vrouwelijke dans van Shen Yun Performing Arts die de schoonheid van de traditionele Chinese cultuur benadrukt. Shen Yun Performing Arts. (Shen Yun Performing Arts

Shen Yun is de afgelopen twee jaar het doelwit geweest van meer dan 160 doodsbedreigingen en bommeldingen, waarvan de meeste per e-mail werden gestuurd naar theaters waar het gezelschap optreedt. Nog eens meer dan 70 soortgelijke dreigementen waren breder gericht tegen Falun Gong, volgens een telling van het Falun Dafa Information Center (FDIC), een non-profitorganisatie die toezicht houdt op de vervolging.

“Deze incidenten laten een aanhoudende en veelzijdige poging zien om het wereldwijde tourseizoen van Shen Yun te verstoren, door theaters en personeel te intimideren en Falun Gong te stigmatiseren door intimidatie en lasterlijke narratieven”, aldus de organisatie in een verklaring van 18 januari.

Volgens FDIC zijn de aanvallen door identiteitsfraudeurs bijzonder verraderlijk geweest.

“Het laat zien hoe ver Peking gaat in de pogingen om Shen Yun te saboteren”, zei FDIC-directeur Levi Browde tegen The Epoch Times.

Op 8 januari werd een e-mail naar de Taiwanese ticketservice van Shen Yun gestuurd, door iemand die zich voordeed als minister van Binnenlandse Zaken van Taiwan. In deze e-mail werd beweerd dat als de voorstellingen zouden doorgaan, er geweld zou volgen, waaronder de moord op de Taiwanese president Lai Ching-te en een bomaanslag op het presidentieel kantoor.

In december en januari stuurde een persoon of groep die zich voordeed als een redacteur van The Epoch Times dreigberichten naar ticketservices die door Shen Yun worden gebruikt in Frankrijk, het VK, Canada, Taiwan en de Verenigde Staten. Daarin werd gedreigd met bomaanslagen, moordaanslagen op Canadese politici of een niet nader gespecificeerde “terreurdaad.”

Levi Browde, uitvoerend directeur van het Falun Dafa Informatiecentrum, in Chicago op 15 maart 2024. Samira Bouaou/The Epoch Times

Meer dreigementen met bomaanslagen, ontvoeringen, verkrachtingen en schietpartijen werden in dezelfde periode gestuurd naar Shen Yun en ticketcontacten in Taiwan, Polen, het VK en Canada door iemand die zich voordeed als een Chinese dissident die in Canada woont.

“Annuleer de Shen Yun-voorstelling, of de Britse premier Keir Starmer wordt neergeschoten!”, luidde een van de berichten.

Hoewel geen van de dreigementen werkelijkheid is geworden, hebben ze een voortdurende druk op Shen Yun gelegd en theaters herhaaldelijk gedwongen tot evacuaties, soms slechts enkele uren voor aanvang van de voorstelling.

“Laten we deze valse bommeldingen en de andere dreigementen noemen wat ze werkelijk zijn: dreigementen om terreurdaden te plegen. Geen enkel Amerikaans theater, bedrijf of gemeenschap zou aan dergelijke terreurdreigementen blootgesteld mogen worden”, zei Browde tegen The Epoch Times.

In sommige gevallen deden afzenders zich voor als Falun Gong-“leden” zelf, kennelijk in een poging om de groep als terroristen neer te zetten.

Andere e-mails probeerden Shen Yun-voorstellingen te dwarsbomen door uiteenlopende beschuldigingen tegen het gezelschap te uiten. Eén bericht zou afkomstig zijn van een voormalig Shen Yun-artiest, maar bevatte geen enkele informatie ter onderbouwing van die claim. Een ander beweerde te zijn geschreven door een medewerker van een Europese non-profit voor gendergelijkheid, maar gebruikte in werkelijkheid de naam van een voormalige Duitse profatleet. Weer een ander zou van een “mediajournalist” zijn, zonder enige concrete mediabinding te vermelden.

Gecoördineerde campagne

De CCP voerde haar campagne tegen Shen Yun op in 2022, toen leider Xi Jinping zijn hoogste kaders berispte omdat zij er niet in waren geslaagd de geloofsgroep in het buitenland te onderdrukken, volgens hooggeplaatste insiders die met de Chinese dissidente wetenschapper Yuan Hongbin hebben gesproken.

Xi gaf opdracht voor een nieuw initiatief dat Amerikaanse instellingen, waaronder media, sociale media en het rechtssysteem, zou inzetten om bedrijven aan te pakken die zijn opgericht door Falun Gong-beoefenaars, volgens bronnen van Yuan en meerdere klokkenluidersverklaringen waar eerder over is gerapporteerd door The Epoch Times.

John Chen (links) ontmoet de Chinese communistische leider Xi Jinping in Peking, China, op een foto zonder datum. Chen werd op 19 november 2024 in de Verenigde Staten veroordeeld tot 20 maanden gevangenisstraf wegens het optreden als illegaal Chinees agent en het omkopen van de Amerikaanse belastingdienst (IRS) tegen Falun Gong. Document van het ministerie van Justitie.

Shen Yun lijkt het zwaarst getroffen te zijn, met tientallen negatieve artikelen in westerse media en van sociale media-influencers; pogingen van betaalde demonstranten om publiek te ontmoedigen; aanvallen door sociale media-bots en trollen; en ‘juridische oorlogsvoering’, bovenop de constante stroom dreigementen.

De FBI heeft een aantal agenten van de CCP die zich richtten op Falun Gong gearresteerd, waaronder twee mannen die in 2024 schuldig pleitten aan het optreden als agenten van Peking bij een poging een IRS-agent (Internal Revenue Service – de Amerikaanse belastingdienst) om te kopen om een nep-onderzoek naar Shen Yun te starten.

“De CCP-campagne gericht op de Falun Gong-diaspora, en Shen Yun in het bijzonder, op Amerikaanse bodem vormt een bedreiging voor de nationale veiligheid”, zei Browde.

“Als natie moeten we een manier vinden om te voorkomen dat vijandige buitenlandse machten zoals de CCP onze gemeenschappen zwartmaken en onze bedrijven saboteren.”

Gepubliceerd door The Epoch Times (23 januari 2026): Shen Yun Targeted With Fake Bomb and Impersonator Threats