Zodra de verkiezingsuitslagen van de Europese Unie (EU) bekend zijn, zullen nationalistische en conservatieve politieke partijen meer dan 25% van de parlementszetels in handen hebben – meer dan 190 van de 720 – in wat experts een “politieke revolutie” en een “game changer” noemen ten gunste van de rechtervleugel van Europa.
Vierentwintig van de 76 Italiaanse zetels gingen naar het rechtse Broeders van Italië – de regeringspartij – en nog eens zes naar de nog hardere coalitiepartner Lega.
De duidelijke winnaar in Frankrijk was Marine Le Pen’s rechtse National Rally, met 30 zetels meer dan het dubbele van de zetels van enige andere Franse partij – terwijl nog eens vijf van de 81 zetels van het land naar het rechtse Reconquest gingen en zes naar de centrumrechtse Republikeinen.
Het rechtse Alternative für Deutschland (AfD) werd tweede in eigen land met 15 van de 96 zetels, ondanks wijdverbreide pogingen om het als neonazistisch te bestempelen. De overwinning ging naar de centrumrechtse Christen Democratische Unie van Duitsland, die 29 zetels won.
Zes zetels gingen naar de nieuwe partij Rede en Rechtvaardigheid, die sociaal conservatisme en nationalisme combineert met linkse economie.
De Oostenrijkse bondgenoot van het AfD, de Vrijheidspartij, eindigde als eerste in eigen land met zes van de 20 zetels. De centrumrechtse Oostenrijkse Volkspartij, die in tegenstelling tot de Christen Democratische Unie eerder bereid was om coalities aan te gaan met rechts, behaalde vijf zetels.
Voor degenen aan de rechterkant van de Europese politiek is het een overwinning op een schaal die groter is dan het beeld dat wordt gegeven door de samenvattende statistieken die door de EU worden gepubliceerd, waarin wordt gerapporteerd dat slechts 131 zetels naar rechtse partijen gaan (twee derde van het rechtse totaal en minder dan 20 procent van de zetels in het Europees Parlement).
De EU-praktijk om de resultaten per “fractie” te publiceren veroorzaakt verwarring. Elk van deze fracties is een formele alliantie van politieke partijen uit verschillende landen.
Elke fractie moet leden van het Europees Parlement (MEP) hebben uit ten minste zeven EU-lidstaten en ten minste 23 individuele MEP’s.
Rapporten over rechtse overwinningen richten zich op twee van zulke fracties.
De milde eurosceptische Europese Conservatieven en Hervormers hebben 73 zetels gewonnen (een stijging van vier) en de harde eurosceptische Identify and Democracy heeft er 58 gewonnen (een stijging van negen).
Sommige nationale politieke partijen maken echter geen deel uit van een EU-fractie. Leden van deze partijen worden geclassificeerd als “niet-aangesloten” of “overig”, ongeacht hun ideologie. Van de 90 zetels in deze categorie gingen er 62 naar rechtse partijen (een derde van het rechtse totaal).
De nederlagen voor links in de machtigste lidstaten van de EU, Frankrijk en Duitsland, waren zo opvallend dat de directeur van het Margaret Thatcher Center for Freedom, Nile Gardiner, ze “een regelrechte vernedering van hun regeringspartijen” noemde.
Slechts 13 zetels gingen naar de centrumlinkse Renaissance van de Franse president Emmanuel Macron, hetzelfde aantal naar de sociaaldemocratische partij van de Duitse kanselier Olaf Scholz, wiens coalitiepartners de Vrije Democratische Partij en de Groene Partij er samen slechts 17 behaalden.
Gardiner is van mening dat de reactie van Macron om vervroegde verkiezingen uit te schrijven op 30 juni – waarbij de National Rally naar verwachting het grootste aantal zetels zal behalen met een aanzienlijke marge – waarschijnlijk een belangrijke eerste stap zal zijn in de richting van een terugtrekking van Frankrijk uit de EU binnen misschien nog geen tien jaar.
Wat Duitsland betreft, beschouwt hij het als een open vraag wat voor soort coalitie de Christen Democratische Unie zal leiden na de verkiezingen van 2026 voor de wetgevende Bundestag van het land.
Hoewel het vrijwel zeker het grootste aantal zetels zal behalen, is het nog zekerder dat het geen meerderheid zal hebben. De verschuiving naar rechts van sommige leden en de electorale druk zouden ertoe kunnen leiden dat de partij voor het eerst een coalitie vormt met het AfD.
Jongere kiezers lopen volgens veel peilingen voorop in de verschuiving naar rechts van het Europese electoraat.
De Franse National Rally wordt gesteund door 32 procent van de kiezers tussen 18 en 25 jaar, terwijl geen enkele andere partij boven de 17 procent uitkomt.
Uit een jaarlijks onderzoek “Jeugd in Duitsland” bleek dat het rechtse AfD de populairste partij was onder Duitsers tussen de 14 en 25 jaar.
Andere rechtse partijen, waaronder Vlaams Belang in België, de Finse Partij in Finland en Chega in Portugal hebben vergelijkbaar veel steun gekregen van de jongere generatie.
De heer Gardiner zei dat dergelijke cijfers in de recente verkiezingen het potentieel hebben om de rechtse partijen op een lange-termijntraject van toenemende steun te houden.
Moeder Geit ging op een ochtend naar de markt om boodschappen te doen voor haar gezin, dat uit slechts één lam en haarzelf bestond.
“Zorg goed voor het huis,” zei ze tegen het lam, terwijl ze de deur zorgvuldig op slot deed. “Laat niemand binnen, tenzij hij je dit wachtwoord geeft: ‘Weg met de Wolf en zijn hele ras!'”
Vreemd genoeg stond er een Wolf op de loer die hoorde wat Moeder Geit had gezegd. Dus zodra moeder Geit uit het zicht was, draafde hij naar de deur en klopte aan.
“De Wolf, het lam en de geit”, geïllustreerd door Milo Winter, uit “De Aesop voor kinderen”, 1919. (PD-US)
“Weg met de Wolf en zijn hele ras,” zei de Wolf zacht.
Het was het juiste wachtwoord, maar toen het lammetje door een kier in de deur gluurde en de schimmige figuur buiten zag, voelde hij zich helemaal niet gemakkelijk.
“Laat me een witte poot zien,” zei hij, “anders laat ik je niet binnen.”
Een witte poot is natuurlijk een eigenschap die maar weinig wolven kunnen laten zien, en dus moest Meester Wolf net zo hongerig weggaan als hij gekomen was.
“Je kunt nooit zeker genoeg zijn,” zei het lam, toen hij de Wolf naar het bos zag gaan.
Twee zekerheden zijn beter dan één.
Deze fabel is overgenomen uit het Project Gutenberg eBook van “The Aesop for Children” (1919). Aesop (ca. 620-564 v. Chr.) was een Griekse verhalenverteller aan wie een aantal fabels wordt toegeschreven die nu gezamenlijk bekend staan als de “Fabels van Aesop”. Zijn verhalen met morele waarde hebben onze cultuur en beschaving lang beïnvloed. Ze hebben niet alleen bijgedragen aan de opvoeding en morele karaktervorming van kinderen, maar met hun universele aantrekkingskracht hebben ze ook bijgedragen aan de zelfreflectie van volwassenen die ervoor hebben gekozen om de deugden te omarmen of de waarschuwingen in zich op te nemen.
De case study van Anna Katherina Ehmer is een van de beroemdste studies over terminale helderheid, een fenomeen dat onderzoekers blijft verbijsteren.
Mevrouw Ehmer, bekend als Käthe, was een Duitse vrouw die in 1895 zwaar gehandicapt werd geboren. Toen ze zes jaar oud was, werd ze naar een psychiatrische inrichting gebracht waar ze verbleef tot ze op 26-jarige leeftijd stierf.
“Käthe behoorde tot de patiënten met de meest ernstige geestelijke handicaps die ooit in onze instelling hebben gewoond. Vanaf haar geboorte was ze ernstig zwakbegaafd. Ze had nooit één woord leren spreken. Ze staarde urenlang naar een bepaalde plek, en bleef dan uren aan een stuk friemelen zonder pauze. Ze schrokte haar eten op, bevuilde zichzelf dag en nacht, maakte een dierlijk geluid en sliep. In al de tijd dat ze bij ons woonde, hebben we nooit gezien dat ze ook maar een seconde aandacht had voor haar omgeving,” vertelt dr. Friedrich Happich, die de instelling leidde.
Käthe leed aan verschillende episodes van hersenvliesontsteking, die vermoedelijk een groot deel van het hersenweefsel dat nodig is voor intelligent redeneren hebben vernietigd. Ze had ook tuberculose, wat leidde tot de amputatie van haar been en wat de uiteindelijke oorzaak van haar dood was. Ze had nooit een woord gesproken.
Maar toen ze op sterven lag, gebeurde er iets onverwachts. Ze begon voor zichzelf te zingen.
Ze zong – duidelijk en in perfect Duits – een begrafenislied. Ze zong een half uur lang voor zichzelf tot ze overleed.
“Op een dag werd ik gebeld door een van onze artsen, die gerespecteerd wordt als wetenschapper en als psychiater. Hij zei: ‘Kom onmiddellijk naar Käthe, ze is stervende!’
“Toen we samen de kamer binnenkwamen, geloofden we onze ogen en oren niet. Käthe, die nooit een woord had gesproken, omdat ze vanaf haar geboorte volledig geestelijk gehandicapt was, zong stervensliederen voor zichzelf. In het bijzonder zong ze steeds weer ‘Waar vindt de ziel haar thuis, haar vrede? Vrede, vrede, hemelse vrede!’ Een half uur lang zong ze. Haar gezicht, dat voorheen zo afgestompt was, was getransfigureerd en vergeestelijkt. Toen ging ze stilletjes heen. De arts had tranen in zijn ogen, net zoals ik en de verpleegster die haar verzorgd had.”
Een raadselachtig fenomeen
Terminale luciditeit komt het vaakst voor bij personen met dementie vlak voor ze sterven. Ze hebben een korte periode van helderheid waarin ze “weer tot leven komen” en de kwaliteiten terugkrijgen die hen maken tot wie ze zijn – of waren voor het begin van de ziekte.
Deze helderheid kan het vermogen omvatten om herinneringen op te halen waarvan gedacht werd dat ze verloren waren gegaan door een ziekte die de hersenen langzaam vernietigt, evenals het vermogen om te communiceren – iets dat misschien al lang geleden verdwenen was als gevolg van hun ziekte.
Het fenomeen is niet uniek voor mensen met dementie en komt ook voor bij patiënten met andere aandoeningen zoals ernstige psychiatrische aandoeningen, hersenaandoeningen, tumoren, meningitis, hersenabcessen, beroertes en hersenletsel, evenals bij patiënten in coma die wakker worden kort voordat ze sterven.
In 2009 definieerde de Duitse bioloog Michael Nahm de term terminale luciditeit in een artikel in het Journal of Near-Death Studies als volgt: “Het (opnieuw) verschijnen van normale of ongewoon verbeterde mentale vermogens bij bewusteloze of geesteszieke patiënten kort voor de dood, inclusief een aanzienlijke verhoging van de stemming en spirituele affectie, of het vermogen om te spreken op een ongewone spirituele en opgetogen manier.”
Paradoxale luciditeit is een bredere term die verwijst naar hetzelfde fenomeen – de plotselinge terugkeer van de patiënt naar mentale helderheid en het vermogen om te spreken en herinneringen op te halen – en kan op elk moment gebeuren, niet alleen voor de dood. Sommige experts suggereren dat paradoxale luciditeit alleen zou moeten verwijzen naar mensen met ernstige neurodegeneratieve aandoeningen die hen vaak niet communicatief maken.
Ervaringen tijdens terminale luciditeit
Er kan van alles gebeuren tijdens deze episodes van helderheid, maar er zijn enkele kenmerken die mensen die terminale luciditeit ervaren met elkaar delen. Volgens All American Hospice wordt het volgende vaak gezien bij patiënten:
Vragen om hun favoriete eten of voorwerp
Een vriend of familielid herkennen of zoeken
In een goede bui zijn en spraakzamer worden
Herinneringen ophalen over goede tijden toen ze jong waren
Zoeken naar of praten met overleden mensen, huisdieren of religieuze figuren
Het hebben van onverklaarbare zintuiglijke ervaringen zoals het zien van lichten of het horen van geluiden
Praten over reizen of voorbereidingen treffen om alleen te reizen
Het exacte tijdstip van overlijden voorspellen
Andere veel voorkomende ervaringen zijn verbetering van lichamelijke symptomen, zoals pijn, duidelijk en samenhangend spreken, vragen van anderen beantwoorden, zich dingen herinneren die eerder vergeten werden, opstaan en rondlopen, en deelnemen aan activiteiten zoals zingen.
Case studies over terminale luciditeit
In een overzicht, geschreven door de heer Nahm en dr. Bruce Greyson, e.a., zijn verslagen verzameld van gevallen van terminale helderheid en het voorkomen ervan bij patiënten met verschillende aandoeningen.
In een geval uit 1990 lag een vijfjarige jongen, stervend aan een kwaadaardige hersentumor, drie weken in coma. Gedurende deze periode waren zijn familieleden aan zijn bed gebleven. Uiteindelijk vertelde de familie, op advies van hun dominee, hun comateuze zoon dat ze hem zouden missen, maar dat hij hun toestemming had om te sterven.
“Plotseling en onverwacht kwam de jongen weer bij bewustzijn, bedankte de familie voor het laten gaan en vertelde hen dat hij spoedig zou sterven. Hij stierf de volgende dag. (Morse en Perry, 1990)
Een ander geval was een jonge man die stervende was aan een kanker die van zijn longen naar zijn hersenen was uitgezaaid. Aan het einde van zijn leven toonden hersenscans dat de tumoren bijna al zijn hersenweefsel hadden vernietigd en vervangen, en in de dagen voor zijn dood verloor hij het vermogen om te bewegen en te spreken. Zijn vrouw en een verpleegster merkten echter op dat hij een uur voordat hij stierf “wakker werd”, afscheid nam van zijn familie en ongeveer vijf minuten met hen sprak voordat hij het bewustzijn verloor en stierf. (Haig, 2007)
Een derde geval betreft een 81-jarige vrouw met Alzheimer die in een bejaardentehuis in IJsland woonde. Haar familieleden bezochten haar om de beurt, ook al had ze hen al een jaar niet meer herkend of gesproken. Op een dag zat haar zoon Lydur aan haar bed toen ze plotseling rechtop ging zitten, hem recht aankeek en zei:
“Mijn Lydur, ik ga je een gedicht voordragen.”
Volgens haar zoon reciteerde ze toen heel duidelijk het volgende gedicht, dat hij bijzonder toepasselijk vond voor haar situatie (vertaald):
“Oh, vader van licht, wees geliefd.
Leven en gezondheid gaf je mij,
Mijn vader en mijn moeder.
Nu zit ik rechtop, want de zon schijnt.
U stuurt uw licht naar mij.
Oh, God, wat bent U goed.”
Na het opzeggen van het gedicht ging de vrouw weer liggen en reageerde niet meer – ze bleef zo liggen tot ze een maand later overleed.
Haar zoon schreef het gedicht op in de veronderstelling dat het de originele woorden van zijn moeder waren, maar ontdekte later dat het de eerste strofe van een IJslands gedicht was.
Studies van terminale luciditeit
Terminale helderheid is geen nieuw fenomeen en er zijn al gevallen bekend in de medische literatuur sinds de 19e eeuw.
Uit een studie die gevallen van terminale helderheid onderzocht die teruggingen tot 1826 bleek dat 84 procent van degenen die deze korte periode van helderheid doormaakten binnen een week stierven, en 43 procent van hen stierf binnen 24 uur. Maar sommige episodes kunnen tot zes maanden voor de dood optreden.
Een onderzoek naar paradoxale helderheid werd gepubliceerd in Alzheimer’s and Dementia en maakte gebruik van een steekproef van 49 patiënten, van wie velen dementie hadden. Uit het onderzoek bleek dat 43 procent van de patiënten paradoxale helderheid ervoer enkele uren voor de dood. Eenenveertig procent had de ervaring twee tot zeven dagen voor het overlijden, en tien procent van de gevallen gebeurde acht tot 30 dagen voor het overlijden.
Dezelfde studie vermeldt dat andere onderzoekers ontdekten dat paradoxale luciditeit bij patiënten met dementie meestal optreedt binnen één tot twee dagen voordat ze sterven.
Er is ook een grote variatie in hoe lang de episodes duren. Uit een andere studie onder 38 patiënten met heldere episodes bleek dat 5 procent meerdere dagen duurde, 11 procent één dag, 29 procent enkele uren, 24 procent tussen de 30 en 60 minuten, 16 procent 10-30 minuten en 3 procent van de episodes minder dan tien minuten.
Sommige wetenschappers hebben zich afgevraagd of bepaalde situaties of stimuli deze lucide episodes kunnen uitlokken. Hoewel de omstandigheden waarin deze lucide episodes zich voordoen variëren, zijn de aanwezigheid van familieleden en het afspelen van muziek die bekend of betekenisvol is voor de patiënt beide relatief vaak voorkomend.
Deze episodes worden ook waargenomen door zorgkundigen, verpleegkundigen, artsen, zorgverleners in woonzorgcentra en palliatieve settings die terminaal zieke patiënten verzorgen.
Uit een onderzoek naar ervaringen rond het levenseinde bleek dat zeven van de tien zorgverleners in een woonzorgcentrum zeiden dat ze in de afgelopen vijf jaar hadden gezien dat patiënten met dementie en verwardheid een paar dagen voor hun dood helder werden.
Mysterieuze oorzaken
Wetenschappers zijn nog steeds aan het uitzoeken wat de oorzaak is van terminale luciditeit en het fenomeen is moeilijk te bestuderen omdat het onvoorspelbaar en voorbijgaand is. Het bestuderen van deze lucide episodes tijdens hun korte bestaan zou ook als onethisch worden beschouwd – het wegnemen van kostbare tijd die patiënten zouden kunnen gebruiken om weer contact te maken met hun dierbaren.
Een verslag uit 2009 van de heer Nahm en dr. Greyson stelt dat artsen die het fenomeen bestudeerden in het verleden dachten dat de oorzaak lag in veranderingen in de hersenfysiologie tijdens het sterven van de patiënt. De auteurs zeggen echter dat deze conclusies “nogal algemeen zijn en ontoereikend lijken vanuit een modern medisch perspectief”.
Er blijven veel vragen over terminale helderheid en de oorzaken ervan.
All American Hospice stelt dat velen “zich afvragen of het echt is, spiritueel, of gewoon een bovennatuurlijke ervaring”, en schrijft dat sommigen geloven dat het spiritueel kan zijn omdat de patiënt “wakker wordt” om zijn onafgemaakte werk af te maken, zoals afscheid nemen, zijn laatste wensen kenbaar maken, of iemand voor de laatste keer zien.
Eén studie theoretiseerde dat terminale helderheid fysiek kan zijn door veranderingen in de hersenen vlak voor de dood.
In een artikel van Yen Ying Lim, universitair hoofddocent aan het Turner Institute for Brain and Mental Health, en Diny Thomson, promovendus in de klinische neuropsychologie en provisorisch psycholoog – beiden van de Monash University – staat dat de verklaringen verder reiken dan de wetenschap: “Deze momenten van mentale helderheid kunnen een manier zijn voor de stervende om definitief afscheid te nemen, om af te sluiten voor het overlijden en om opnieuw contact te maken met familie en vrienden. Sommigen geloven dat episodes van terminale helderheid representatief zijn voor het contact van de persoon met een leven na de dood.”
Geliefden helpen om te gaan
Voor degenen die deze lucide episodes meemaken, kunnen ze een positieve of stressvolle ervaring zijn – en soms allebei. In een onderzoek dat in 2022 werd gepubliceerd, werd zorgverleners gevraagd om hun ervaringen met deze episodes bij patiënten met Alzheimer in een laat stadium en aanverwante vormen van dementie te beoordelen. Tweeënzeventig procent rapporteerde dat ze “tamelijk of zeer positief” waren, 17 procent zei dat ze stressvol waren en 10 procent zei dat ze een combinatie van de twee waren.
Terminale helderheid kan stressvol en verwarrend zijn voor sommige familieleden die denken dat het een teken is dat hun dierbare aan het herstellen is en een verandering in de zorg eisen om aan deze nieuwe situatie tegemoet te komen – wat aanzienlijke emotionele beroering veroorzaakt voor familieleden, vrienden en het personeel dat voor de patiënt zorgt.
Het artikel van Yen Ying Lim en Diny Thomson van de Monash University waarnaar hierboven wordt verwezen, bespreekt terminale luciditeit bij mensen met dementie en het belang van mensen die op de hoogte zijn van deze conditie.
“Zich bewust zijn van terminale luciditeit kan geliefden helpen begrijpen dat het deel uitmaakt van het stervensproces, erkennen dat de persoon met dementie niet zal herstellen en hen in staat stellen het beste te maken van de tijd die ze hebben met de lucide persoon,” zeiden ze.
Voor wetenschappers is terminale helderheid een kans om ons begrip van de hersenen en de perceptie dat de cognitieve verliezen die Alzheimer en andere vormen van dementie kenmerken onvermijdelijk en onomkeerbaar zijn, opnieuw te evalueren.
Voor familieleden kunnen deze korte perioden van helderheid een prachtig geschenk zijn, dat de zieke in staat stelt om afscheid te nemen, opnieuw contact te maken met familie en vrienden, hun laatste wensen kenbaar te maken en een kans om vergiffenis te vragen of te geven. Voor naasten van patiënten met ernstige dementie die al jaren niet meer met hen hebben gecommuniceerd, kan dit een zeer helende ervaring zijn voor alle betrokkenen en een mooie manier om afscheid te nemen.
(uit The Rotarian, tijdschrift van Rotary International, 1940)
Misschien eet jij citroenen graag puur, zonder iets erbij om hun zuurheid te temperen. Als dat zo is, complimenten voor jou – je kunt de bitterheid van het leven nemen zoals het is. Maar de meeste mensen drinken liever limonade. Vandaar de populariteit van het gezegde van vandaag: “Als het leven je citroenen geeft, maak dan limonade”.
In de afgelopen jaren is het onderwerp “grit” (lef, moed) een groot onderdeel geworden van populaire discussies, omdat er een groeiende bezorgdheid is over de verzachting van met name Amerikanen. (Een goed voorbeeld: als je op Amazon onder “Boeken” zoekt naar het woord “grit”, krijg je meer dan 10.000 resultaten). Het spreekwoord van vandaag is een optimistische manier om het concept van lef te omarmen, om door te zetten en een vork in al die citroenen te steken om het sap eruit te laten lopen. Weet dat er onbetwist bewijs is dat citroenen goed voor je zijn!
Dale Carnegie en een beetje geschiedenis
Dale Carnegie is vooral bekend om zijn historische boek “How to Win Friends and Influence People”. Als kind kromp ik ineen als ik de naam van dat boek hoorde, omdat ik dacht dat het ging over mogelijk onethische manieren om je weg te vinden in de wereld. Maar toen ik het boek zelf leerde kennen, realiseerde ik me dat Carnegie een zeer morele man was die voor een groot deel schreef over de rol van karakter bij het opbouwen van sterke relaties en het omgaan met interpersoonlijke moeilijkheden. Zijn boek gaat kortom over persoonlijke ontwikkeling, een van de moeilijkste en belangrijkste dingen in het leven.
Carnegie is, niet verrassend, de belangrijkste persoon die het gezegde van vandaag populair heeft gemaakt. Het verscheen in zijn andere uitstekende boek, “How to Stop Worrying and Start Living,” en luidt als volgt: “Als je een citroen hebt, maak limonade”.
Het gezegde verscheen, in verschillende vormen, in eerdere publicaties, zoals het zojuist geciteerde Rotary Magazine, maar ook in de “Auburn Seminary Record” uit 1916, waarin stond: “Een pessimist is iemand die zijn bittere pil slikt, de optimist is de man die limonade heeft gemaakt van de citroen die hem werd aangereikt. Een eerdere versie uit 1909 in “Literary Digest” luidt: “Een genie is een man die de citroenen neemt die het lot hem aanreikt en er een limonadekraam mee begint.”
Er is altijd een kans om iets positiefs te halen uit moeilijke momenten in het leven. (Biba Kayewich)
Sommigen herinneren zich misschien dat de zin voorkwam in een Super Bowl-reclame voor limonade frisdrank in 2020, waarin citroenen uit de lucht begonnen te vallen. Het thema van de commercial was: 2020 was een “citroenachtig jaar” vanwege de pandemie, dus daarom is er nu een nieuwe limonade verkrijgbaar – “limonade” die is gemaakt van al die citroenen.
Hier zijn een paar geweldige manieren om limonade te maken van de citroenen die het leven je toewerpt.
De citroen van gezondheidsproblemen
Ik heb bij mezelf en bij familieleden gemerkt dat gezondheidsproblemen vaak een goede manier zijn om een stap terug te doen en te kijken naar wat er moet veranderen in je leven. Een gezondheidsuitdaging kan immers betekenen dat je lichaam je iets probeert te vertellen. Het kan zijn: “Hé, doe eens wat rustiger!” of “Hé, geef me wat minder cafeïne zodat ik kan slapen!” of “Hé, neem de dingen wat minder serieus zodat je minder stress hebt,” of “Gun jezelf wat meer tijd in de natuur of met je gezin,” enzovoort.
En in deze gevallen is het geweldig om te beseffen dat deze citroen die het leven je geeft je echt kan helpen om het leven een beetje meer op limonade te laten lijken – een beetje zoeter, een beetje beter en een stuk leuker.
De citroen van financiële uitdagingen
Niemand heeft graag financiële problemen, maar laten we eerlijk zijn, het overkomt de meesten van ons wel eens in het leven. Dit kan wat moeilijker zijn om te accepteren, maar als financiële uitdagingen ons kunnen helpen bij het ontwikkelen van onze zelfbeheersing op het gebied van budgettering en levenskeuzes, en als dit iets is waar we onze kinderen een voorbeeld aan kunnen laten nemen, dan kan de limonade uit deze citroen mogelijk generaties lang vloeien.
Ik merk dat mijn man en ikzelf onze gewoonten op het gebied van geldbeheer direct van onze ouders hebben meegekregen – door een leven lang te observeren wat zij deden en ook hoe ze ons behandelden (of ze nu een toegeeflijke mentaliteit koesterden of niet). Als je op zoek bent naar een manier om een zinkend schip om te keren, lees dan de boeken van Dave Ramsey als je dat nog niet hebt gedaan: hij heeft veel mensen geholpen.
De citroen van giftige mensen
Er kunnen momenten zijn dat je thuiskomt van je werk en het moeilijk is om die moeilijke confrontatie met je baas of collega uit je hoofd te zetten. De negativiteit kan overslaan naar je gezinsleven. Dit kunnen momenten zijn om eens te kijken en te zeggen: “Ben ik omringd door genoeg positieve mensen? Optimistische en ondersteunende mensen?” Zo niet, dan is het misschien tijd om op zoek te gaan naar een positief ondersteunend netwerk, bijvoorbeeld door lid te worden van een kerkgroep, een boekengroep, een brei- of bowlingclub.
Terwijl we misschien niet in staat zijn om onze baan te veranderen – hoewel dat ook iets goeds kan zijn om naar te kijken – kunnen we misschien wel wat limonade uit de situatie halen.
Een moeilijke werk- of gezinsomgeving kan ook een mooie reden zijn om een dankbaarheidsdagboek te beginnen, om de goede dingen en de zegeningen te eren. Hoewel dit voor sommigen misschien gek klinkt, is het bewezen dat de emotie van dankbaarheid positieve effecten heeft op het lichaam.
De zin “Als het leven je citroenen geeft, maak dan limonade” klinkt misschien cliché, maar het kan ons echt helpen om moeilijke tijden door te komen en er bovenop te komen. Dale Carnegie verwoordde het zo goed: “Ontwikkel succes uit mislukkingen. Ontmoediging en mislukking zijn twee van de zekerste opstapjes naar succes.”
Dus geniet van die limonade. Het zou niet het heerlijke drankje zijn dat het is zonder het zure aan de basis.
Toen mensenrechtenadvocaat David Matas zichzelf op de radar van Peking zette door zijn onderzoek naar het systematisch doden van gewetensgevangenen voor hun organen door het Chinese regime, begonnen er verdachte gebeurtenissen rondom hem te gebeuren.
Organisatoren die hem hadden ingepland om over het onderwerp te spreken, annuleerden op het laatste moment. Geboekte forumlocaties trokken zich zonder enige uitleg terug. Een dag voordat hij als gastheer zou optreden voor een forum, was een locatie het doelwit van een drive-by schietpartij die een kogelgat in het raam achterliet.
Tijdens een afzonderlijke live vraag- en antwoordsessie belde een man in die zich identificeerde als een Chinese politieambtenaar.
“Bent u bang voor de dood? Jullie bemoeien je op brutale wijze met het interne beleid van onze partij,” zei de man via een tolk. “We zullen wraak op je nemen, ben je daar niet bang voor?”
David Matas bleef standvastig. “Als het je niet bevalt wat ik zeg, probeer dan het misbruik van orgaantransplantaties in China te stoppen en bedreig me niet,” zei hij.
Meer dan dat ze hem probeerden te intimideren, zei hij, erkenden de Chinese autoriteiten “dat ze gewoon willen vasthouden aan hun standpunt, ook al hebben ze er niets over te zeggen in hun voordeel.”
Dat was in 2008, twee jaar nadat deze massamoord-voor-winst constructie van het Chinese regime voor het eerst aan het licht kwam. Het is een miljardenindustrie die gedreven wordt door de belofte van extreem korte wachttijden voor binnenlandse en internationale patiënten. Het aanbod komt van de gedwongen verwijdering van organen bij onwillige gevangenen.
In 2024 lijkt er niet veel veranderd te zijn in de Chinese Communistische Partij (CCP), behalve een nieuw laagje subtiliteit.
In plaats van in het openbaar te strijden, houdt het regime zich nu meer op de achtergrond en gebruikt het zijn economische en diplomatieke arm om kritiek te dempen, terwijl het elites in de politieke en medische wereld overhaalt om namens het regime te spreken. In sommige opzichten is dat gelukt. Van politieke kringen tot de entertainmentindustrie en de academische wereld hangt er een net van angst over degenen die vooruitgang willen boeken bij het aan het licht brengen van de misstanden.
David Matas, internationaal mensenrechtenadvocaat, voor een evenement over gedwongen orgaanoogst aan de Harvard Universiteit in Boston op 8 maart 2024. (Samira Bouaou/De Epoch Times)
‘Grote leugen in het volle zicht’
In een bijna unanieme stemming keurde het Congres op 27 maart 2023 de Stop Forced Organ Harvesting Act van Rep. Chris Smith (R-N.J.) goed.
De volgende avond, rond 22.00 uur, stuurde de Chinese ambassade een boze boodschap naar het kantoor van de heer Smith.
“China verwerpt dit absurde wetsvoorstel met kracht”, schreef de ambtenaar, Zhou Zheng. Hij herhaalde wat propaganda van de communistische partij en eiste “dat de VS onmiddellijk stopt met de ongefundeerde hype en anti-Chinese handelingen”.
Smith, wiens wetsvoorstel tot doel heeft daders te straffen met een gevangenisstraf van maximaal 20 jaar, noemde het “een grote leugen in het volle zicht”.
“Het zijn volkomen gezonde mensen die op een brancard worden gelegd, gedrogeerd, om vervolgens twee tot drie van hun organen te verwijderen – en ze vermoorden hen – dat is moord. Dat zijn misdaden tegen de mensheid,” zei hij tegen The Epoch Times. Het wetsvoorstel wacht nog op actie van de Senaat.
Smith blijft ondertussen zoeken naar andere manieren om een doorbraak te bewerkstelligen. In een recente brief aan staatssecretaris Antony Blinken vroeg hij het ministerie van Buitenlandse Zaken om geldelijke beloningen uit te loven om klokkenluiders aan te moedigen naar buiten te treden over het oogsten van organen.
“Zwijgen is onacceptabel”, zei hij tijdens een hoorzitting in het Amerikaanse Congres in maart.
“Zwijgen is geen optie, vooral niet voor medische organisaties en bedrijven. Als zij zwijgen, lopen zij het grootste risico om medeplichtig te worden aan deze afschuwelijke misdaad tegen de mensheid.”
(L-R) Voorzitter van de Congressional-Executive Commission on China, Rep. Chris Smith (R-N.J.), Sen. Jeff Merkley (D-Ore.), en Rep. Michelle Steel (R-Calif.) tijdens een hoorzitting over het gedwongen oogsten van organen door de Chinese Communistische Partij, in Washington op 20 maart 2024. (Madalina Vasiliu/De Epoch Times)
‘Stille gangmakers’
Zwijgen is echter de aanpak die velen kiezen.
In 2017, toen Joel Anderson, senator van de staat Californië, steun kreeg van collega’s om een resolutie aan te nemen die gedwongen orgaanoogst veroordeelde, greep de CCP in.
Eén voor één ontvingen senatoren in de omgeving van Anderson een brief van het Chinese consulaat in San Francisco waarin ze werden gewaarschuwd om de resolutie niet te steunen. De brief werd gevolgd door een telefoontje van Chinese ambtenaren om er zeker van te zijn dat ze de brief hadden ontvangen.
In de brief werd de maatregel afgeschilderd als “anti-China” en “anti-menselijk” en werd opgemerkt dat het “de samenwerking tussen de staat Californië en China ernstig zou kunnen schaden”.
Tijdens de laatste week van de Senaatszitting probeerde hij 18 keer om de resolutie ter tafel te brengen, waarbij hij op een gegeven moment een beroep deed op zijn collega-wetgevers om op de tribune rond te kijken naar de gezichten van slachtoffers die de vervolging in China ontvluchtten, maar het was vruchteloos: zijn collega’s “wilden er niet over praten”.
Het was een diepe teleurstelling voor Anderson om te zien hoeveel invloed een brief van Chinese functionarissen in Amerika kan hebben.
“De gedachte dat Californië of welke Amerikaanse wetgever dan ook beïnvloed of geïntimideerd zou worden door de Chinese overheid is beangstigend,” vertelde hij The Epoch Times in een eerder interview. “We zouden vertrouwen moeten hebben in ons eigen land om wreedheden aan de kaak te stellen als we ze zien.”
Anderson staat, net als Smith en Matas, op de zwarte lijst van Peking vanwege zijn pleidooien voor mensenrechten.
Californië is niet de enige plek waar het regime met succes gesprekken over het misbruik heeft weten te smoren, noch zijn dergelijke inspanningen beperkt tot de politieke sfeer.
In 2019, toen een onafhankelijk volkstribunaal in Londen “buiten redelijke twijfel” concludeerde dat het gedwongen oogsten van organen door de staat in China “op grote schaal” plaatsvindt, zag Dr. Weldon Gilcrease, een gastro-intestinale kankerspecialist aan de Universiteit van Utah, zich genoodzaakt om zijn school iets te laten doen.
De Universiteit van Utah heeft het enige omvangrijke transplantatiecentrum van de staat, dat operaties uitvoert voor nier-, alvleesklier-, lever-, hart- en longtransplantaties. Zowel het lever- als niertransplantatieprogramma stond in 2017 in de nationale top 10. Met een samenvatting van 3,5 pagina’s van de bevindingen van het tribunaal in de hand, benaderde hij de medisch directeur van de school met het voorstel om rond de tafel te gaan zitten met de juridische en transplantatieteams van het medisch centrum van de universiteit.
Een scène van Falun Gong beoefenaars die een meditatieve oefening uitvoeren uit de documentaire “State Organs”. (Met dank aan Rooyee Films)
Dr. Gilcrease zei dat de ambtenaar op de hoogte was van het oogsten van organen, maar weigerde actie te ondernemen uit angst dat China studenten naar Texas zou sturen in plaats van naar Utah.
Keer op keer heeft de angst om het regime te beledigen ervoor gezorgd dat er geen stemmen over dit onderwerp worden gehoord.
In 2023 voltooide de Canadese filmmaakster Cindy Song de documentaire “State Organs”, een zes jaar durend onderzoek naar de onverklaarbare verdwijning van twee Chinese twintigers. Beiden waren beoefenaars van Falun Gong: de een raakte vermist toen hij op de vlucht was voor de politie omdat hij dvd’s had verspreid die licht wierpen op de totale vervolging van zijn geloof door communistisch China, terwijl de ander verdween een jaar nadat ze haar man had verloren door marteling in een Chinees werkkamp.
Falun Gong, dat staat voor waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, vormt een gemeenschap van 70 tot 100 miljoen mensen in China die de CCP de afgelopen 25 jaar heeft geprobeerd uit te roeien. De grote omvang van de groep en de lichamelijke gezondheid van de beoefenaars maakt hen tot een uitstekende bron voor transplantatieorganen.
Een Italiaanse distributeur die lucht kreeg van de film toonde interesse in oktober 2023. Een dag later trok ze zich verontschuldigend terug.
“Ik moet jullie allemaal mijn diepste complimenten geven omdat de film goed is en een goed tempo heeft,” schreef de vrouw aan Song. “Helaas vertelden mijn collega’s me dat alle docu’s over de vervolging van Falun Gong altijd worden verdrongen door Italiaanse zenders.”
Song vertelde The Epoch Times dat ze niet lang daarna een soortgelijke ontvangst kreeg op de American Film Market in Santa Monica, Californië.
“Stop, stop, stop. Nee, nee, nee,” hoorde mevrouw Song een leidinggevende van een grote Amerikaanse distributeur zeggen toen een opgewonden medewerker de film onder zijn aandacht bracht. Tegen de verwarde medewerker legde hij uit dat ze geen enkele film over Falun Gong konden aannemen, omdat dit zou betekenen dat “je geen enkele van je films aan China kunt verkopen”, herinnerde Song zich.
Een Canadese auteursrechtenverzekeraar weigerde in november 2023 een samenwerking met haar film met de woorden “Het onderwerp is te controversieel voor ons”.
“We voelen ons niet op ons gemak om het te vertonen. China heeft veel invloed en zal niet aarzelen om zijn reputatie te beschermen”, stond in een e-mail die gedeeld werd met The Epoch Times.
Geld, zei mevrouw Song, is een wapen dat Peking met veel effect gebruikt, vooral om zelfcensuur af te dwingen.
“Zolang je geld wilt verdienen aan China, moet je je onderwerpen aan hun regels,” zei Song. “Mensen letten zelfs buiten China op wat ze zeggen om te voorkomen dat ze de CCP beledigen. Beetje bij beetje worden we dan allemaal stille medeplichtigen aan hun misdaden.”
Cindy Song, producent en schrijfster van de bekroonde documentaire “State Organs”, na een vertoning aan de Harvard Universiteit in Boston op 7 maart 2024. (Samira Bouaou/De Epoch Times)
Smith erkent ook de macht van de Chinese portemonnee.
“Ze hebben het vermogen om sommigen te laten ineenkrimpen,” zei hij, verwijzend naar de intimidatie door het Chinese regime.
In plaats daarvan, zei hij, zou het een waarschuwing moeten zijn. Aangezien de Chinese Communistische Partij “dit soort wreedheden begaat”, zei hij, “moeten we ons schamen als we het niet aan de kaak stellen en alles doen wat in onze macht ligt door middel van wetgeving en beleid.”
‘Moeilijk onderwerp’
Zelfs nu het bewustzijn over de ernst van het misbruik op nationaal en lokaal niveau groeit, zijn de reacties van de medische gemeenschap traag.
De eerste grote groep die actie ondernam was de International Society for Heart and Lung Transplantation, ’s werelds grootste onderzoeksorgaan op dit gebied. In 2022 begon de groep met een academische boycot tegen artikelen van Chinese chirurgen vanwege mogelijke medeplichtigheid.
Een jaar later sloot de in Arizona gevestigde Association of American Physicians and Surgeons zich hierbij aan door te zeggen dat ze “alle vormen van gedwongen orgaanoogst” veroordeelt en er bij Amerikaanse artsen op aandringt om te stoppen met het opleiden of trainen van Chinese medische professionals die de kennis en vaardigheden op dodelijke wijze zouden kunnen gebruiken.
“Geen enkele chirurg of arts die ik ken zou zeggen dat het goed of gerechtvaardigd is dat een overheid haar medische systeem orkestreert om onschuldige mensen te vermoorden,” vertelde Dr. Gilcrease aan The Epoch Times.
“Maar de confrontatie ontstaat omdat je te maken hebt met een van de machtigste naties ter wereld, en je hebt te maken met de Chinese Communistische Partij, die al tientallen jaren macht en propaganda uitoefent over haar eigen volk en de rest van de wereld.”
Wat het een “moeilijk onderwerp” maakt, gaat verder dan de “angst om je uit te spreken tegen de CCP en vergelding door de CCP”.
“Het is ook angst om de enige stem te zijn en alleen te staan zonder de steun van andere artsen, chirurgen, medische genootschappen,” zei hij.
Een scène uit “State Organs”, een documentaire die de door de staat toegestane gedwongen orgaanoogst in China belicht, tijdens een vertoning aan de Harvard Universiteit in Boston op 7 maart 2024. (Samira Bouaou/De Epoch Times)
De transplantatiesector is een nichegemeenschap waar de topmensen elkaar steevast kennen. China’s snelle groei in de sector in de afgelopen decennia is moeilijk niet op te merken, en uitwisseling of samenwerking tussen Amerikaanse en Chinese chirurgen is gebruikelijk.
Een rapport uit 2022 van de mensenrechtenorganisatie World Organization to Investigate the Persecution of Falun Gong documenteerde honderden gevallen waarin Chinese transplantatieartsen hun vaardigheden hadden verbeterd in de Verenigde Staten voordat ze deze toepasten in grote Chinese ziekenhuizen die betrokken waren bij het gedwongen oogsten van organen.
Een arts op de lijst, de voormalige Chinese minister van Volksgezondheid Huang Jiefu, heeft jarenlang de positie van Peking verdedigd door te wijzen op het orgaandonatieprogramma dat het regime in 2015 heeft opgezet te midden van toenemende vragen over de bron van zijn organen.
Een studie uit 2019, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift BMC Medical Ethics, vond de Chinese orgaandonatiegegevens “te mooi om waar te zijn”.
Medeauteur Jacob Lavee zei dat de cijfers “bijna exact overeenkomen met een wiskundige formule” en afwijken van “elk ander land tussen één en twee ordes van grootte”, wat wijst op een grote kans op systematische vervalsing.
‘Bewijs dat China liegt’
Pekings beloften om de orgaantransplantatiepraktijken te verbeteren lijken sommige prominente Amerikaanse chirurgen toch tevreden te stellen.
Daags voor een panel over gedwongen orgaanoogst aan de Harvard Universiteit in maart, stuurde Dr. Francis Delmonico een e-mail naar zijn collega’s waarin hij het belang van het evenement afwees.
Dr. Delmonico is parttime hoogleraar chirurgie aan het aan Harvard verbonden Massachusetts General Hospital en een orgaantransplantatie-expert die vaak naar China is gereisd en heeft gesproken aan de zijde van de heer Huang Jiefu.
Hij is ook voormalig voorzitter van de invloedrijke Transplantation Society, een forum met leden uit meer dan 100 landen dat richtlijnen geeft over ethische praktijken.
Falun Gong beoefenaars doen oproep naast de Verenigde Naties in New York City op 20 september 2023. (Chung I Ho/De Epoch Times)
In de onderwerpregel van zijn e-mail vroeg Dr. Delmonico om “verspreiding op grote schaal binnen Harvard”.
“We erkennen dat dergelijke onethische praktijken een decennium geleden de bron waren van transplanteerbare organen in China; maar sindsdien heeft de Chinese regering een verbod afgekondigd,” schreef Dr. Delmonico.
“We hebben een ontmoeting gehad met de Chinese minister van Volksgezondheid Ma in Peking om ervoor te zorgen dat de internationale gemeenschap erop toeziet dat China zijn belofte nakomt.”
“We maken ons geen illusies over de mogelijkheid dat we in deze afwegingen bedrogen worden.”
Dr. Gilcrease, die sprak tijdens het panel in Harvard, zei dat “je de cijfers van China niet zomaar op hun waarde kunt schatten”.
Hij benadrukte een artikel uit 2023 dat Chinese artsen publiceerden in het Journal of Hepatology. Het artikel beschreef een twee jaar durend klinisch onderzoek waarin meer dan 60 patiënten willekeurig een reguliere levertransplantatie kregen toegewezen of een die “ischemie-vrij” was, wat betekent dat het orgaan “uit een warm lichaam in een ander lichaam terecht was gekomen”, aldus Dr. Gilcrease.
De krant vermeldde onderaan de disclaimer dat “geen van de transplantaties afkomstig was van gevangenen”.
Dr. Gilcrease vroeg zich af hoe dat waar kon zijn. “Hoe randomiseer je dat? Hoe krijg je er 30 gedaan?” zei hij.
“Je moet je voorstellen dat je iemand hebt die stervende is, die hersendood is, en dan moet je die donor in wezen vlak naast de andere persoon hebben,” zei hij, en hij merkte verder op dat de artsen het huzarenstukje hadden volbracht met de middelen van één ziekenhuis en binnen een kort tijdsbestek.
“Het is praktisch onmogelijk,” zei hij.
Voorlopig heeft hij geen antwoorden, want China is “een plaats waar je geen vragen kunt stellen”, zei hij.
Gevraagd naar het onderzoek, zei Dr. Delmonico dat “Methoden van in situ en ex situ leverpreservatie regelmatig worden gedaan in de Verenigde Staten en wereldwijd”.
Hij zei dat hij niet weet of zijn e-mail effectief iemand had ontmoedigd om het evenement bij te wonen, maar hij wees The Epoch Times op een commentaar dat hij onlangs publiceerde in het Transplantation Journal, de maandelijkse publicatie van de Transplantation Society.
Het artikel, getiteld “a Last Hurrah”, verwees naar China’s orgaandonatiesysteem dat in 2015 van start ging en naar de regelgeving die de Chinese Staatsraad in december 2023 ondertekende over orgaandonatie en -transplantatie bij mensen en die “voldoet aan de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie”.
“Deze vooruitgang in China moet worden toegejuicht als een positieve stap in de richting van transparantie en ethische transplantatie,” schreef Dr. Delmonico.
Maar David Matas is het er niet mee eens dat de regelgeving enig verschil maakt.
“Het is gewoon weer een schijnreactie, maar met elke uiting van bezorgdheid dat ze iets doen, komt het niet neer op een verandering in de standpunten,” zei hij.
Of je het nu leuk vindt of niet, de standpunten van Dr. Delmonico zijn “min of meer de consensus van het transplantatieleiderschap”, zei Matas, een van de panelleden van het evenement in Boston die Dr. Delmonico in zijn e-mail noemde.
Hij zegt, bewijs dat China liegt. Maar dat is niet de manier waarop het systeem zou moeten werken,” vertelde Matas aan The Epoch Times. “Het is aan China om te laten zien dat ze zich fatsoenlijk gedragen. Het is niet aan ons om aan te tonen dat ze iets ongepasts doen.”
In gedetailleerde rapporten analyseerden Matas en enkele anderen de transplantatieprogramma’s van honderden Chinese ziekenhuizen, samen met rapporten in de media en archiefdocumenten. Door de inkomsten van ziekenhuizen, het aantal bedden, de bezettingsgraad, het chirurgisch personeel en de overheidsfinanciering te onderzoeken, geloven ze dat het Chinese regime de transplantatiecijfers enorm onderwaardeert.
Anh Cao, voorzitter van de Falun Dafa Club aan de Harvard Griffin GSAS en organisator van een forum over gedwongen orgaanoogst aan de Harvard Medical School, in Boston op 8 maart 2024. (Samira Bouaou/De Epoch Times)
Ze hebben overtuigend indirect bewijsmateriaal verzameld: een levertransplantatieregister in Hong Kong dat aantallen liet zien die parallel met de vervolging van Falun Gong omhoog schoten, online advertenties voor orgaantransplantaties en talloze Chinese ziekenhuizen die recordaantallen transplantaties vernoemden. De meeste van deze gegevens zijn nu uit de ether verdwenen.
“Telkens als we iets bewijzen, halen ze het bewijs weg, halen ze de datastroom naar beneden en zeggen ze: ‘Oh, je bewijs is verouderd,’” aldus Matas. “Er is geen onafhankelijke externe waarnemer die de Chinese gevangenisgegevens en ziekenhuisgegevens kan bekijken. Het Chinese detentiesysteem is volledig afgesloten.”
Tijdens het organiseren van het Harvard evenement zei student Anh Cao dat hij zich had voorbereid op een aantal mogelijke verstorende scenario’s. Omdat Falun Gong een taboe is in China, hadden medewerkers van het studentencentrum hem verteld dat sommige Chinese studenten die daar werkten “absoluut geen banden met Falun Dafa wilden omdat dat hun eventuele terugkeer naar China in de weg zou kunnen staan”, zo blijkt uit e-mails die met The Epoch Times zijn gedeeld.
Cao zei dat de e-mail van Dr. Delmonico “erg teleurstellend” was. Hij ziet het als het dienen van het regime: om serieuze discussies “stil te leggen” en koude waarheden te begraven.
“De reden waarom de CCP elke discussie over dit onderwerp onderdrukt”, vertelde hij aan The Epoch Times, “is omdat ze op basis van feiten, op basis van bewijs, geen enkele voet om op te staan hebben.”
‘Andere richting’
De episode in Boston vond plaats op het moment dat een ander panellid tegen de muur opliep.
Maandenlang hoorde de groep van Dr. Torsten Trey, Doctors Against Forced Organ Harvesting (DAFOH), niets over de aanvraag die hij al midden november 2023 had uitgestuurd voor een stand voor het American Transplant Congress in juni, de grootste bijeenkomst in Noord-Amerika die duizenden mensen uit het transplantatie-ecosysteem samenbrengt.
DAFOH is al bijna twee decennia bezig met het bepleiten van deze kwestie, inspanningen die een Britse wetgever prees door de medisch-ethische groep te nomineren voor de Nobelprijs voor de Vrede in 2024.
China Organ Harvest Research Center, een andere onderzoeksgroep die zich met deze kwestie bezighoudt, had inmiddels een stand geselecteerd en een factuur ontvangen. Eind januari ontvingen beide groepen een e-mail waarin hen werd verteld dat ze niet welkom waren om deel te nemen.
Het “[American Transplant Congress] team en de verenigingen hebben besloten om voor 2024 een andere richting in te slaan”, stond in de e-mail die op dezelfde dag naar beide groepen werd gestuurd.
Een demonstratie buiten tijdens het Amerikaanse Transplantatiecongres 2024 in Philadelphia op 2 juni 2024, waarin wordt opgeroepen om een einde te maken aan gedwongen orgaanoogst in China. (Andrew Li/De Epoch Times)
Beiden ontvingen in april nog een e-mail van de organisatie waarin ze om gedetailleerde informatie over hun stand werden gevraagd om opnieuw in aanmerking te komen. Na weken, op dezelfde dag van de maand en in hetzelfde tijdsbestek van een uur, kregen ze het vonnis: afwijzing.
De wending in de gebeurtenissen was raadselachtig. De twee groepen waren al jaren zonder problemen aanwezig op de conferentie en Dr. Min Fu, van het China Organ Harvest Research Center, kon het niet helpen op te merken dat er beide keren dat de medische conferentie hen afwees nog veel lege stands waren: ongeveer de helft tijdens de eerste en een kwart tijdens de tweede.
“Het heeft weinig zin,” vertelde ze aan The Epoch Times.
Dr. Trey dacht ondertussen na over de uitdrukking “een andere richting”.
“Dat kan van alles betekenen”, zei hij tegen The Epoch Times en vroeg zich af of het American Transplant Congress “iets probeerde te verbergen”.
Zijn groep was bereid om materiaal aan te passen aan de behoeften van het congres als dat nodig was om hun onderzoek te presenteren, zei hij.
“Ze gaven ons gewoon geen informatie.”
Hij zei dat hij “sprakeloos” was bij de gedachte dat congresfunctionarissen “de beslissing hadden genomen namens alle 4.000 aanwezigen” dat ze het onderzoek van DAFOH niet hoefden te zien.
“Dit is mogelijk het grootste medische misbruik van de eeuw,” zei hij. “Als de transplantatiegemeenschap niet bereid is om dit te onderzoeken, hoe straalt dit dan af op de transplantatiegemeenschap?”
Rep. Scott Perry (R-Pa.), die een wetsvoorstel heeft ingediend om Chinese functionarissen, militaire leiders of andere personen die medeplichtig zijn aan het faciliteren van gedwongen orgaanoogst te bestraffen, toonde zich verontwaardigd over het incident.
“Het is verwerpelijk en volstrekt onacceptabel dat een organisatie – in het bijzonder het American Transplant Congress – iedereen censureert die gedwongen orgaanoogst probeert tegen te gaan,” vertelde hij aan The Epoch Times. “Medische professionals moeten bewust worden gemaakt van de werkelijke en voortdurende infiltratie van gedwongen orgaanoogst in de moderne medische gemeenschap.”
Dr. Torsten Trey, oprichter en directeur van Doctors Against Forced Organ Harvesting, tijdens een evenement over gedwongen orgaanoogst aan de Harvard Universiteit in Boston op 7 maart 2024. (Samira Bouaou/De Epoch Times)
Het Amerikaanse Transplantatie Congres zei dat haar twee gastorganisaties, de American Society of Transplantation en de American Society of Transplant Surgeons, “volledig toegewijd zijn aan het bevorderen” van het orgaantransplantatiesysteem “zonder de ethische fundamenten en praktijken in gevaar te brengen die het Amerikaanse systeem tot een uniek vertrouwd en effectief systeem hebben gemaakt.”
“Daarnaast zijn we ons bewust van mensen die ideeën naar voren brengen om de toegang tot transplantaties met levende donoren te verhogen, waaronder ook gedwongen transplantatie, die misschien nuttig lijken maar ernstige nadelige gevolgen kunnen hebben voor transplantaties en voor patiënten. Deze voorstellen hebben ernstige onbedoelde gevolgen voor zowel donoren als voor het vertrouwen van het publiek in orgaandonatie,” vertelde een woordvoerster aan The Epoch Times.
“We kunnen niet spreken voor andere instituten buiten de Verenigde Staten, maar we verwerpen fundamenteel pogingen om veranderingen in het huidige Amerikaanse systeem te modelleren op basis van onderzoek of orgaantransplantatiepraktijken in landen zoals China, waar de regering niet voldoet aan de hoge internationale en Amerikaanse normen voor ethisch medisch onderzoek en fundamentele mensenrechten of deze negeert.”
Oproepen tot verantwoording
Op 1 juni stond Dr. Gilcrease, adjunct-directeur bij DAFOH, voor het Pennsylvania Convention Center, de locatie van het American Transplant Congress, om een menigte toe te spreken.
Hij haalde de censuur van het Chinese regime aan tegen een arts, Li Wenliang, die eind 2019 de wereld probeerde te waarschuwen voor de pandemie, maar “gedwongen werd iets te ondertekenen waarin stond dat de waarheid vals was en dat het valse waar was” en uiteindelijk zelf stierf aan het virus.
“In China worden dingen onder het tapijt geveegd en dan gaan ze verder. Maar op medisch gebied mag dit niet gebeuren. Medische ethiek vereist verantwoording,” zei hij. DAFOH streeft naar “waarheid, transparantie, respect voor de menselijke waardigheid en verantwoording”. Verschilt dit van het Amerikaanse Transplantatie Congres? Zo ja, hoe? En zo nee, waarom mogen we dan niet deelnemen aan de conferentie?
Voor Smith is de strijd tegen gedwongen orgaanoogst “een mensenrechtenkwestie die zijn gelijke niet kent”.
“Falun Gong hebben zoveel geleden, waarvoor? Is het omdat ze vreedzaam, goedhartig, gedisciplineerd en gezond zijn? Ze worden vervolgd en gedood vanwege hun gezondheid, … , ze zijn erg gezond, dus de Chinese Communistische Partij ziet hen als iemand om uit te buiten.”
Twee maanden voordat zijn wetsvoorstel door het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden ging, lag Smith zelf in het ziekenhuis voor een kleine ingreep, en in het ziekenhuis ging het beeld van de wreedheid in China door zijn hoofd: een gevangen Falun Gong beoefenaar of misschien een slachtoffer van een andere vervolgde groep, die tegen zijn wil wordt binnengebracht.
“Ze liggen daar, misschien half bewusteloos, wetend dat deze dokter er niet is om ze te genezen, maar om ze te doden als een beul, nadat twee of drie van hun organen zijn weggenomen.”
Het kostte hem drie jaar om zijn collega’s te overtuigen om de anti-gedwongen orgaanoogst wetgeving te ondertekenen.
Het was een zware strijd, zei hij, maar “nu lijken de mensen het te begrijpen”.
“Nu we het allemaal snappen, laten we er iets aan doen.”
Noot van de redactie: Dit artikel is bijgewerkt met een reactie van Dr. Delmonico.
Na het sluiten van de opiniepeilingen in alle landen van de Europese Unie heeft de rechtse fractie in het Europees Parlement, die momenteel de meeste zetels heeft, het meest gewonnen, terwijl de groep “Renew Europe” en de Groenen de meeste zetels in het parlement van de Unie hebben verloren.
De rechtse partijen behaalden niet de substantiële winst die was voorspeld.
De grootste fractie in het Europees Parlement, de rechtse Europese Volkspartij, won 10 zetels, volgens de eerste tellingen van het Europees Parlement op 10 juni om 16.20 uur. De voorlopige tellingen wezen ook uit dat de grootste verliezers Renew Europe waren, die 23 zetels verloor, en de Groenen/Europese Vrije Alliantie, die 18 zetels verloor.
Het aantal leden van het Europees Parlement (MEP’s) dat niet is aangesloten bij enige fractie daalde met 17.
De kiezers kozen ook 55 nieuwe leden van het Europees Parlement die niet waren aangesloten bij een van de fracties van het aftredende Parlement, volgens de eerste tellingen. Zij krijgen de kans om zich aan te sluiten bij een bestaande fractie, een nieuwe fractie op te richten of niet aangesloten te blijven, aldus een EU-woordvoerder.
De EU vereist dat ten minste 23 leden van het Europees Parlement die een kwart van de EU-landen vertegenwoordigen bij elkaar komen om een fractie te vormen.
Twee rechtse fracties, de Europese Conservatieven en Hervormers (ECR) en de partijen Identiteit en Democratie, wonnen respectievelijk vier en negen zetels.
Een linkse fractie genaamd “De partij van Europees Links” verloor één zetel.
Het totale opkomstpercentage in alle EU-landen, geschat op ongeveer 23.00 uur lokale tijd, was 51 procent, volgens een woordvoerder van het Europees Parlement.
De verkiezingen begonnen op 6 juni en eindigden op 9 juni ’s avonds laat. De laatste stembureaus in Italië sloten om 23.00 uur plaatselijke tijd.
Nieuw Europees Parlement
Het nieuwe parlement zal uit 720 zetels bestaan als gevolg van demografische veranderingen in de EU-lidstaten, terwijl het vertrekkende Europees Parlement, dat in 2019 werd verkozen, uit 705 leden bestond.
“Na de verkiezingen krijgen Frankrijk, Spanje en Nederland elk twee extra zetels, terwijl Oostenrijk, Denemarken, België, Polen, Finland, Slowakije, Ierland, Slovenië en Letland elk één extra zetel krijgen,” zei het EU-parlement in een verklaring.
Volgens de website van het parlement zijn de Europarlementariërs georganiseerd op basis van hun politieke voorkeur, niet op basis van nationaliteit. Europarlementariërs die tot een politieke groep behoren, kunnen niet worden gedwongen om op een bepaalde manier te stemmen.
Over het algemeen blijven in de EU twee mainstream en pro-Europese groepen, de christendemocraten en de socialisten, de dominante krachten.
Nationale resultaten
De ster van een verbluffende verkiezingsnacht was de rechtse Franse National Rally partij van Marine Le Pen, die de Franse peilingen zodanig domineerde dat de Franse president Emmanuel Macron onmiddellijk het nationale parlement ontbond en opriep tot nieuwe verkiezingen.
De partij van Marine Le Pen heeft naar schatting meer dan 30 procent van de stemmen gewonnen, ongeveer twee keer zoveel als de coalitie met de Renaissance partij van Macron, die naar schatting minder dan 15 procent van de stemmen krijgt.
“Wij zijn klaar om het land te veranderen, klaar om de belangen van de Fransen te verdedigen, klaar om een einde te maken aan de massale immigratie,” zei mevrouw Le Pen.
Haar partij kan mogelijk 12 zetels krijgen in het Europees Parlement.
Nu bijna alle stembiljetten zijn geteld, wordt voorspeld dat de conservatieve partij “Broeders van Italië” van de Italiaanse premier Giorgia Meloni ongeveer 28 procent van de stemmen zal winnen, meer dan vier keer zoveel als bij de laatste EU-verkiezingen in 2019 en meer dan de 26 procent die de partij bij de nationale verkiezingen in 2022 in de wacht sleepte toen ze aan de macht kwam.
De partij is verbonden met de rechtse ECR-groep en zal naar verwachting 14 zetels in het Europees Parlement krijgen.
De linkse Democratische oppositiepartij krijgt naar verwachting 24 procent van de stemmen, terwijl een andere oppositiegroep, de Vijfsterrenbeweging, derde wordt met bijna 10 procent, volgens de prognose van het parlement.
Alice Weidel (C) en Tino Chrupalla (midden R), beide AfD bondsvoorzitters, juichen op het hoofdkwartier van de partij AfD tijdens de voorspelling voor de Europese verkiezingen, in Berlijn op 9 juni 2024. (Joerg Carstensen/dpa via AP)
In Duitsland schudde de rechtse partij Alternative für Deutschland (AfD) de schandalen van zich af om de tweede plaats in de verkiezing te veroveren, waarbij ze vooral winst boekte onder jonge kiezers, terwijl de sociaaldemocratische partij van kanselier Olaf Scholz haar slechtste verkiezingsresultaat ooit behaalde.
De AfD steeg met 12 procentpunten naar 17 procent onder 16- tot 24-jarigen en werd daarmee samen met de Duitse Conservatieve Partij de populairste partij in die leeftijdsgroep en in het voormalige communistische oosten.
De partij krijgt waarschijnlijk zes zetels in het Europees Parlement, maar is niet verbonden aan een politieke groepering.
De Sociaal-Democratische Partij (SPD) van de heer Scholz en de derde coalitiepartner, de pro-zakelijke Vrije Democratische Partij (FDP), presteren ook ondermaats; verwacht wordt dat ze respectievelijk 14 procent en 5,2 procent van de stemmen zullen winnen, tegenover 15,8 procent en 5,4 procent bij de vorige verkiezingen.
De SPD zal naar verwachting twee zetels in het Europees Parlement verliezen, terwijl de FDP waarschijnlijk haar vijf zetels zal behouden.
Reuters en The Associated Press hebben bijgedragen aan dit verslag.
Een van de architectonische hoogtepunten van de stad New York is, al sinds 1913, het Grand Central Station. Meer dan 150.000 mensen betraden het toepasselijk genaamde “grote” bouwwerk op de openingsdag om zich te vergapen aan de uitgestrekte ruimten en Franse neoclassicistische details. Sindsdien zijn er miljoenen mensen de deuren binnengekomen en weer uitgegaan.
Het architectenbureau Reed and Stem won een ontwerpwedstrijd om toezicht te houden op de plannen voor Grand Central Station in Midtown Manhattan. Het bureau Warren and Wetmore, dat een monumentale gevel van drie triomfbogen voorstelde om de grootsheid van het bouwwerk te benadrukken, werkte mee aan het belangrijke project. De architecten verwerkten glas en staal in het hele Grand Central Station, dat 480.000 vierkante meter beslaat en 44 perrons heeft, meer dan elk ander treinstation ter wereld. De perrons liggen allemaal onder de grond en er lopen 30 sporen op het bovenste niveau en 26 op het onderste.
Dagelijks passeren gemiddeld 750.000 mensen het station voor transportdoeleinden en hebben ze de gelegenheid om de decoratieve elementen van het bouwwerk in zich op te nemen.
Glory of Commerce, een beeldengroep van Jules-Félix Coutan, omringt de klok met zonnestraalmotief. De god Mercurius staat in het midden boven de grootste Tiffany-glazen klok ter wereld, met een diameter van bijna 4 meter. De klok is omlijst met brons en heeft gietijzeren wijzers. (Publiek domein)Naast de beroemde glas-in-loodklok aan de buitenkant, die zichtbaar is vanaf 42nd Street in Manhattan, is de Ball Clock wat de meeste mensen opvalt in de hoofdgang van Grand Central Station. Self Winding Clock Company uit Brooklyn, N.Y., maakte oorspronkelijk de vierzijdige messing klok met een eikelvormig ontwerp en werd in 1913 boven de informatiebalie geïnstalleerd. De wijzerplaat is gemaakt van opaalglas, een doorschijnend alternatief voor porselein en gemaakt door tijdens het glasbrandproces beenderas en tindioxide toe te voegen. (Ingfbruno/CC BY-SA 3.0)De Main Concourse is ongeveer drie vierde zo groot als een voetbalveld en is versierd met ingewikkeld lijstwerk en handgemaakt bronzen en stenen beeldhouwwerk. De vloeren zijn bedekt met marmer uit Tennessee, voor de wandbekleding is Italiaans Botticino-marmer gebruikt en de muren zijn van kalksteen. In het tonvormige plafond hangt een vergulde hemelschildering en de ruimte wordt verfraaid door halfronde plafondramen en drie Palladiaanse ramen met een theatraal versierde boog. (MTA/CC DOOR 2.0)De Franse kunstenaar Paul Cesar Helleu (1859-1927) ontwierp het iconische plafond van de Concourse, dat in veel films te zien is. Het gewelfde plafond van pleisterwerk, dat in een opvallende licht turquoise tint is geschilderd, toont 12 goudblauwe sterrenbeelden en 2.500 sterren. (Met dank aan de Grand Central Terminal)Het opvallende tegelwerk in wat bekend staat als de Fluistergalerij, vanwege de unieke akoestiek van de ruimte, wordt aangeduid als “Guastavino”-tegels omdat het gepatenteerde materiaal en de methoden die zijn gebruikt om het gewelfde plafond te maken, worden toegeschreven aan de Spaanse tegelwerker Rafael Guastavino. Aan weerszijden van dit gewelfde plafond bevinden zich brede gebogen ingangen, een ontwerpelement dat overal in het gebouw terugkomt. (Met dank aan Grand Central Terminal)De familie Vanderbilt, prominent aanwezig in New York ten tijde van de bouw van het station, liet hun kenmerkende motieven, eikels en eikenbladeren, die kracht en duurzaamheid uitstralen, weergeven op een fries boven een raam in de hoofdgang. Een gebeeldhouwde krans heeft overlappende letters “G”, “C” en “T” (Grand Central Terminal). In de initialen zijn elementen van een anker en een spoorwegspijker verweven om de betrokkenheid van de Vanderbilt bij de scheepvaart en de veerbootindustrie weer te geven. (Ɱ/CC DOOR-SA 4.0)Op de eerste verdieping van de uitgebreide structuur, in het meest noordelijke deel, bevindt zich wat de Graybar Passage wordt genoemd. Deze ruimte onderscheidt zich door het plafond met kruisbogen, zeven grote travertijnen bogen en de travertijnen vloer. Naast de nep decoratieve zuilen langs de doorgang zijn de bijpassende bronzen kroonluchters de enige versiering in de neutraal getinte ruimte. (Ɱ/ CC BY-SA 4.0)
Chinese straaljagers cirkelden rond een Nederlandse fregat en naderden een Nederlandse helikopter tijdens een patrouille in de Oost-Chinese Zee, waardoor “een potentieel onveilige situatie” ontstond, zo meldde het Nederlandse ministerie van Defensie in het weekend.
In een verklaring van 8 juni stelde het ministerie dat haar HNLMS Tromp meerdere keren werd omcirkeld door twee Chinese gevechtsvliegtuigen terwijl het fregat patrouilles uitvoerde in de Oost-Chinese Zee ter ondersteuning van een multinationale VN-coalitie die toeziet op de handhaving van sancties tegen Noord-Korea.
De NH90 gevechtshelikopter van het schip werd benaderd door twee Chinese straaljagers en een helikopter.
“Het incident vond plaats in het internationale luchtruim,” verklaarde het Nederlandse Ministerie van Defensie.
De HNLMS Tromp is op weg naar Japan en Hawaï om deel te nemen aan de tweejaarlijkse oefening ‘Rim of the Pacific’, die later deze maand van start gaat.
Spanningen met Japan in de Oost-Chinese Zee
Het incident vond plaats een dag nadat Tokio protesteerde tegen het Chinese regime na het binnendringen van vier bewapende schepen van de Chinese kustwacht in de territoriale wateren van Japan, in de buurt van de betwiste eilanden in de Oost-Chinese Zee.
“Ik kan niet zeggen wat de bedoelingen van de Chinezen zijn, maar dat schepen van de Chinese kustwacht [ons] grondgebied binnendringen, is een schending van het internationaal recht”, zei kabinetschef Yoshimasa Hayashi tegen verslaggevers tijdens een persconferentie op 7 juni.
Tokio beheert de betwiste eilanden, die het de Senkaku-eilanden noemt, maar Peking eist het gebied ook op en noemt ze de Diaoyu-eilanden. De spanningen escaleerden in 2012 toen de Japanse regering enkele eilanden kocht van een Japanse privé-eigenaar.
De Chinese kustwacht verklaarde dat er in de wateren was gepatrouilleerd met vaartuigen die wapens droegen en dat de patrouille een “routineactie” was om de soevereiniteit, veiligheid en maritieme rechten te waarborgen en een “noodzakelijke stap” om vrede en stabiliteit te bereiken en de recente “negatieve stappen” van Japan tegen te gaan.
Tokio diende een “sterk protest” in via diplomatieke kanalen en riep op om het gebied snel te verlaten, zei Hayashi, waarbij hij opmerkte dat de vier Chinese schepen meer dan een uur in het gebied verbleven.
Vorige maand zei hij dat de Chinese kustwacht gedurende een record van 158 opeenvolgende dagen de wateren was binnengevaren in de buurt van de door Japan beheerde betwiste eilanden in de Oost-Chinese Zee, waarmee het vorige record van 157 dagen uit 2021 werd overtroffen.
Spanningen met Filipijnen, Vietnam in Zuid-Chinese Zee
Het Filipijnse leger verklaarde op 4 juni dat Chinese boten een van de vier voedselpakketten – die op 19 mei naar een Filipijnse buitenpost in de betwiste wateren in de Zuid-Chinese Zee waren gedropt – had onderschept en in beslag had genomen.
De voedselpakketten waren bedoeld voor de Filipijnse mariniers aan boord van de BRP Sierra Madre, een marineschip dat opzettelijk aan de grond is gezet en dat sinds 1999 dienst doet als Filipijnse buitenpost op de betwiste Spratly-eilanden.
In de afgelopen maanden zijn er meerdere berichten geweest over confrontaties tussen de twee landen in de Zuid-Chinese Zee. Eind maart beschuldigden de Filipijnen een Chinees kustwachtschip ervan waterkanonnen te hebben gebruikt tegen een Filipijns schip, waarbij drie matrozen gewond raakten.
Bij een ander, eerder incident raakten ten minste vier Filipijnse bemanningsleden gewond door glasscherven na een Chinese aanval met waterkanonnen. Manilla ontbood een Chinese diplomaat om te protesteren tegen het incident en verklaarde dat het om “agressieve acties” ging.
Vorige maand, tijdens de jaarlijkse veiligheidsconferentie van de Shangri-La Dialoog in Singapore, waarschuwde de Filipijnse president Ferdinand Marcos Jr. het Chinese regime om de grens niet te overschrijden naar “een oorlogshandeling”.
Op 6 juni eiste Vietnam dat het Chinese onderzoeksschip Hai Yang 26 een einde zou maken aan zijn illegale onderzoeksactiviteiten in de exclusieve economische zone en het continentaal plat binnen de Vietnamese wateren in het gebied van de Golf van Tonkin.
Pham Thu Hang, woordvoerder van het Vietnamese ministerie van Buitenlandse Zaken, vertelde aan verslaggevers dat Vietnam ook eiste dat China het VN-zeerechtverdrag van 1982 en de verklaring over het gedrag van de partijen respecteert.
Het is hoogseizoen voor de Melkweg en overal ter wereld staan astrofotografen te trappelen om magische opnamen te maken van ons sterrenstelsel.
Elk jaar eind mei publiceert de reisfotografieblog Capture the Atlas zijn verzameling van de 25 beste nieuwe foto’s van de Melkweg. In 2024 bevat de zevende editie fascinerende foto’s die zijn genomen op afgelegen locaties in 15 landen. Elke foto op de lijst, geselecteerd uit meer dan 5.000 inzendingen, heeft zijn eigen unieke verhaal.
Om de Melkweg zo helder mogelijk te kunnen zien, is een donkere hemel zonder lichtvervuiling nodig. Alle 25 fotografen – die 19 verschillende nationaliteiten vertegenwoordigen – ondernamen bijzondere reizen om hun opnamen te maken; velen trotseerden koude temperaturen op grote hoogten en sommigen kampeerden zelfs dagenlang. Eén ding hebben ze allemaal gemeen. Ongeacht de plaats waar ze naartoe reisden, ze hadden allen een onvergetelijke ervaring bij het aanschouwen van de schoonheid van de Melkweg.
Bij het samenstellen van de foto’s beoordeelt de redacteur van Capture the Atlas, Dan Zafra, de kwaliteit van de foto, het verhaal achter de opname en de algehele inspiratie die de foto biedt. Hier zijn de 25 beste foto’s van dit jaar die ons grote sterrenstelsel in al zijn glorie vastlegden uit 15 landen: de Verenigde Staten, Australië, Nieuw-Zeeland, Chili, Argentinië, Frankrijk, Zwitserland, Spanje, Italië, Bulgarije, Slovenië, Egypte, Oman, Jemen en Jordanië.
‘Bliksemmeer’ door Tom Rae
“Bliksemmeer” door Tom Rae. (Met dank aan Tom Rae via Capture the Atlas)
Tom Rae verlangde ernaar om de Melkweg vast te leggen vanaf de hoogste berg van Nieuw-Zeeland, Aoraki, in Mount Cook National Park, tijdens een winternacht.
Terugkijkend op de tocht door de vallei om het gletsjermeer te bereiken, met daarboven een rode, gloeiende hemel vol miljarden sterren, vertelde de fotograaf aan Capture the Atlas: “Het tafereel dat zich ontvouwde gaf mij het gevoel gaf dat ik op een andere planeet was geland … een glimp van de uitgestrektheid daarbuiten.”
‘De nietigheid van het leven’ door Mihail Minkov
“De nietigheid van het leven” door Mihail Minkov. (Met dank aan Mihail Minkov via Capture the Atlas)
De compositie van de spectaculaire foto van Mihail Minkov, genomen in de Wadi Rum woestijn in Jordanië, is erop gericht om de aandacht van de kijker opzettelijk te vestigen op een kleine menselijke figuur met “de majestueuze melkwegkern” die de achtergrond domineert. De foto onderstreept op prachtige wijze de nietigheid van de mensheid in het grote geheel van het universum.
De fotograaf zegt: “Telkens als ik naar buiten ga om de nachtelijke hemel vast te leggen, word ik vervuld van een gevoel van nederigheid en dankbaarheid voor mijn bestaan. Het is alsof mijn problemen in vergelijking kleiner worden en ik word herinnerd aan de immense liefde die ik heb voor mijn familie en de schoonheid van het leven zelf, waardoor al het andere triviaal lijkt.”
‘Een helder welkom’ door Francesco Dall’Olmo
“Een helder welkom” door Francesco Dall’Olmo. (Met dank aan Francesco Dall’Olmo via Capture the Atlas)
Zeldzame, gunstige omstandigheden in Patagonië, Argentinië, gaven fotograaf Francesco Dall’Olmo zijn verbluffende foto van de berg Fitz Roy “perfect omlijst door de melkwegboog”, met Laguna de los Tres op de voorgrond.
“Dit was de eerste foto die ik in Patagonië maakte,” vertelt hij. “In tegenstelling tot de verwachtingen van koude, regen en wind, was onze eerste ontmoeting met deze landschappen ongewoon: bijna drie dagen met een heldere hemel. Toen ik rond 7 uur ’s ochtends bij de lagune aankwam, maakte ik meteen foto’s van de lucht. Kort daarna fotografeerde ik de voorgrond, waar de schemering al was ingezet. Dit heldere welkom schonk me [deze] zeldzame foto.”
‘Sterrenlichttherapie’ door Kavan Chay
“Sterrenlichttherapie” door Kavan Chay. (Met dank aan Kavan Chay via Capture the Atlas)
Kavan Chay maakte moeilijke tijden door toen hij tijdens een fotografiereis een speciale plek in Nieuw-Zeeland bezocht. Het beklimmen van Mount Cook, ook wel Aoraki genoemd, als een manier om zijn geestelijke gezondheid te verbeteren was een strijd – vooral met een grote hoeveelheid uitrusting. De nacht onder de sterrenhemel was echter adembenemend en om 5 uur ’s ochtends lukte het hem om deze prachtige foto te maken.
‘Blue Lagoon onder de sterren’ door Yuri Beletsky
“Blue Lagoon onder de sterren” door Yuri Beletsky. (Met dank aan Yuri Beletsky via Capture the Atlas)
Fotograaf Yuri Beletsky had een onvergetelijk moment in de Atacamawoestijn van Chili toen hij het galactische centrum van de Melkweg vastlegde met het Zodiakale licht.
“De blauwe kleur was net zo echt als de sterren aan de hemel en voegde een vleugje magie toe aan de scène. Het was een absoluut ongelooflijke ervaring!” zei hij en voegde eraan toe dat hij zich diep verbonden voelde met de wereld om hem heen en het universum daarbuiten.
‘De leeuwenkuil’ door Lorenzo Ranieri
“De leeuwenkuil” door Lorenzo Ranieri. (Met dank aan Lorenzo Ranieri via Capture the Atlas)
Tijdens een spannende nacht op het plateau van de Chileense Atacamawoestijn – een potentieel gevaarlijk gebied omdat het is aangewezen als reservaat voor bergleeuwen – vond Lorenzo Ranieri zichzelf omringd door een gebied “bezaaid met botten van kleine dieren.”
Ranieri noemde de ervaring een beetje zenuwslopend, maar zei dat de kans om de pracht van de boog van de Melkweg te fotograferen het allemaal waard was.
‘Bluff Hut’ door Rachel Roberts
“Bluff Hut” door Rachel Roberts. (Met dank aan Rachel Roberts via Capture the Atlas)
Om op een van de donkerste plekken op aarde te komen – Mungo River Valley in de Southern Alps op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland – moest Rachel Roberts een helikoptervlucht maken. In eerste instantie was ze van plan om een andere locatie te bezoeken, maar toen het slecht weer werd, vertrouwde ze erop dat de piloot de beste plek zou kiezen, wat resulteerde in deze opname van de majestueus gewelfde Melkweg boven Bluff Hut.
‘Bloeiende flessenboom’ door Rositsa Dimitrova
“Bloeiende flessenboom” door Rositsa Dimitrova. (Met dank aan Rositsa Dimitrova via Capture the Atlas)
De nachtelijke hemel boven het eiland Socotra in Jemen is gecategoriseerd als Bortle 1 – de donkerste hemel op de Bortle-schaal. De foto van Rosita Dimitrova van de Melkweg tegen een “buitenaards” uitziend landschap is betoverend.
“Ik was 11 weken zwanger van mijn tweede kind toen ik het bezocht. Ik moet toegeven dat kamperen en de hele nacht fotograferen niet de minst vermoeiende activiteiten waren, maar alle uitdagingen waren het absoluut waard. Ik droom er nu van om mijn twee dochters op een dag mee te nemen naar Socotra voor een ervaring die ze nooit en te nimmer zullen vergeten,” zei ze.
‘Sfeervol vuurwerk’ door Julien Looten
“Sfeervol vuurwerk” door Julien Looten. (Met dank aan Julien Looten via Capture the Atlas)
Julien Looten waagde zich aan de voet van een middeleeuws kasteel in de Dordogne in Frankrijk om de “winterboog” van de Melkweg vast te leggen. Een natuurlijk fenomeen dat chemiluminescentie wordt genoemd – een chemische reactie in de bovenste atmosfeer die zwak licht uitzendt – verlichtte de hemel naast het dramatische kasteel, als veelkleurige wolken.
‘Woestijnbloei’ door Marcin Zajac
“Woestijnbloei” door Marcin Zajac. (Met dank aan Marcin Zajac via Capture the Atlas)
Goblin Valley State Park, gelegen in een uithoek van het Colorado Plateau in Utah, is wonderbaarlijk vrij van stedelijke lichtvervuiling. Marcin Zajac maakte deze intrigerende foto van een groep hoodoos (hoge rotsformaties) die de Drie Zussen worden genoemd, met bloeiende wilde bloemen op de voorgrond en de mystieke Melkweg erboven.
Bekijk de rest van de betoverende foto’s hieronder:
“Caradhras— melkwegboog boven Vrsic pas” door Matej Mlakar. (Met dank aan Matej Mlakar via Capture the Atlas)“Mungo Droomtijd” door John Rutter. (Met dank aan John Rutter via Capture the Atlas)“Lupinedromen” door Brandt Ryder. (Met dank aan Brandt Ryder via Capture the Atlas)“Starry Hoodoo Wonderland” door Stephanie Thi. (Met dank aan Stephanie Thi via Capture the Atlas)“Weg naar winterparadijs” door Andrea Curzi. (Met dank aan Andrea Curzi via Capture the Atlas)“De Tajinaste” door Maximilian Höfling. (Met dank aan Maximilian Höfling via Capture the Atlas)“Regenboogvallei” door Baillie Farley. (Met dank aan Baillie Farley via Capture the Atlas)“Moeder Jeneverbes ” door Benjamin Barakat. (Met dank aan Benjamin Barakat via Capture the Atlas)” De hemelse symfonie boven een lagune in de woestijn” door Kerry-ann Lecky Hepburn. (Met dank aan Kerry-ann Lecky Hepburn via Capture the Atlas)“Veelkleurig omhoog en omlaag” door Cari Letelier. (Met dank aan Cari Letelier via Capture the Atlas)“Het koninkrijk Perun” door Tervel Kutsev. (Met dank aan Tervel Kutsev via Capture the Atlas)“Melkweg bij Morning Glory Pool” door Jerry Zhang. (Met dank aan Jerry Zhang via Capture the Atlas)“Zandpad” door Hugo Valle. (Met dank aan Hugo Valle via Capture the Atlas)“Tombolo Melkweg” door Marc Rassel. (Met dank aan Marc Rassel via Capture the Atlas)“Saoseo” door Alexander Forst. (Met dank aan Alexander Forst via Capture the Atlas)
David Matas, internationaal mensenrechtenadvocaat, geeft aan dat de progressie om een einde te maken aan gedwongen orgaanoogst door de Chinese Communistische Partij (CCP) “erg traag” verloopt.
De heer Matas is betrokken geweest bij de strijd tegen de apartheid in Zuid-Afrika, de onderdrukking in de Sovjet-Unie en dictaturen in Latijns-Amerika.
Hij zei echter dat de vooruitgang die de vrije wereld boekt bij het uitbannen van de systematische orgaanoogst door het Chinese regime traag verloopt.
“Ik werk al sinds 2006 aan dit dossier. Dat is 18 jaar,” vertelde hij de Epoch Times op 4 juni tijdens zijn bezoek aan het Australische parlement. “Dat gaat langzaam.”
In juli 2006 publiceerden Matas en David Kilgour, een voormalig Canadees staatssecretaris en mensenrechtenadvocaat, hun verslag waarin ze concludeerden dat het door de staat goedgekeurd oogsten van organen in China plaatsvindt.
De belangrijkste bron van organen bleken beoefenaars te zijn van Falun Gong (ook Falun Dafa genoemd), een spirituele praktijk uit de boeddhistische traditie die haar volgelingen leert te leven volgens de principes: waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, en die sinds 1999 vervolgd wordt door de CCP.
CCP ziet Falun Gong als ”politieke vijand”
Falun Gong was in de jaren negentig wijdverbreid populair en werd zelfs geprezen door Chinese functionarissen, totdat in 1999 toenmalig CCP-leider Jiang Zemin eenzijdig een gewelddadige campagne lanceerde.
De populariteit van de praktijk en de nadruk op morele waarden, die verwijzen naar de Chinese boeddhistische en taoïstische cultuur van vóór het communistische regime, werden gezien als een bedreiging voor de atheïstische ideologie.
Als gevolg van de onderdrukking zijn de afgelopen 25 jaar duizenden volgelingen naar gevangenissen, detentiecentra, psychiatrische inrichtingen en hersenspoelklassen gestuurd, waar ze fysieke en mentale martelingen ondergingen, zoals slaaponthouding, slagen, dwangvoeding en seksueel misbruik.
“De massamoord op gewetensgevangenen voor hun organen dient een dubbel doel voor de [Chinese Communistische] Partij,” zei de heer Matas.
“De moorden elimineren wat de partij ziet als haar politieke vijanden.”
Australië loopt achter op andere landen, maar kan een voorbeeld stellen.
Matas zei dat er vooruitgang was geboekt in het aanpakken van het oogsten van organen, maar dat het uiteindelijke doel, het stoppen ervan, nog niet was bereikt.
“Sinds die tijd zijn er veranderingen geweest en zijn er een aantal landen die wetgeving hebben aangenomen of die medeplichtigheid aan transplantatiemisbruik in het buitenland hebben tegengegaan,” zei hij. “Maar Australië heeft dat niet gedaan.”
De advocaat besprak het stop-start-karakter van de actie tegen de orgaanoogst in China.
“Er kwam een verslag van de Mensenrechtencommissie in 2018, gevolgd door een reactie van de regering waarin aanbevelingen voor wetgeving werden geaccepteerd,” zei hij.
“Er is een vijfjarig actieplan tegen mensenhandel.
Ze hebben bevindingen gedaan die uitkwamen in maart 2023 en ze zijn nu bezig met overleg,” voegde de heer Matas eraan toe.
“Er is een wetsvoorstel van de Senaat over het verzamelen van gegevens via douaneaangiften, en de Senaatscommissie herhaalde haar steun voor de wetgeving van 2018.”
Hoewel Australië een klein land is met een kleinere invloed in vergelijking met de Verenigde Staten en Canada, benadrukte de mensenrechtenadvocaat dat elk land een voorbeeld kan stellen door middel van wetgeving en een verenigd front kan vormen bij het aanpakken van deze kwesties.
“Ik denk dat Australië niet de wereldwijde invloed heeft die de Verenigde Staten heeft, maar ze kunnen wel een voorbeeld stellen. Hoe eensgezinder ze zijn over deze kwestie, hoe effectiever het zal zijn,” zei de heer Matas.
“Volgens mij is dit iets dat een constante inspanning vereist.”
Liberale senator sluit zich aan bij oproep voor vrijheid
Als reactie op de vervolging van Falun Gong-beoefenaars heeft ook de Liberale Senator Paul Scarr er bij de Australische regering op aangedrongen om in te grijpen.
Hij zei dat veel Australiërs hem hadden aangesproken over hun vervolgde familieleden.
“Gezien deze verklaringen, denk ik dat ik een morele verplichting had om vandaag naar buiten te komen,” vertelde de heer Scarr aan de Epoch Times.
“De essentie ervan is: als iemand vervolgd wordt om geen andere reden dan zijn religieuze overtuiging, gewetenskwesties, dan geloof ik dat vrijheidslievende mensen over de hele wereld een morele verplichting hebben om op te staan.”
“Als er meer stemmen zijn die zich uitspreken, zal er sneller een einde komen aan de vervolging.”
Dhr. Li Hongzhi is de grondlegger van de spirituele discipline Falun Gong. De praktijk combineert meditatie en zachte oefeningen met een morele filosofie die gebaseerd is op waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.
Dhr. Li Hongzhi is vier keer genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede en werd door het Europees Parlement genomineerd voor de Sacharovprijs voor de Vrijheid van Denken. Hij heeft ook de Freedom House International Religious Freedom Award ontvangen.
Het volgende artikel is vertaald uit het Chinees en werd oorspronkelijk gepubliceerd op Minghui.org.
***
Word wakker
Mededogen uit zich in deze wereld door middel van liefde en vriendelijkheid. Dit is ook de manier van leven van een beoefenaar van Dafa, wat zijn innerlijk weerspiegelt. Er is iets waarover ik de laatste tijd heb nagedacht. Ik heb jullie gevraagd om levens te redden, maar de innerlijke houding die jullie hebben wanneer jullie dingen doen om dit te bereiken, zoals wanneer ieder van jullie de waarheid verheldert aan mensen of optreedt met Shen Yun, zou niet beperkt moeten zijn tot alleen die momenten. Je zou daarentegen een innerlijke houding moeten handhaven van het verheffen van de ziel van mensen en vasthouden aan dit doel terwijl je je taken uitvoert op je werk, waar dat ook mag zijn. Dit geldt in het bijzonder voor degenen onder jullie die betrokken zijn bij verschillende mediaplatforms. Er zijn gevallen geweest waarbij anderen niet eens het mededogen in je voelen dat iemand die een spiritueel leven leidt zou moeten hebben. Of je commentaar op situaties of gebeurtenissen is gebaseerd op je persoonlijke voorkeuren, wat niet zo zou moeten zijn. Je bent hier om te helpen levens te redden op spiritueel niveau. Je zou Zhen, Shan, Ren ( waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid) als maatstaf moeten nemen. Wat je schrijft en zegt moet mensen op z’n minst helpen om een richting in te slaan die hun ziel uiteindelijk zal verheffen.
Een vrij ernstige kwestie is dat sommigen van jullie vaak persoonlijke aanvallen uitvoeren op hooggeplaatste politici. We zijn hier echter om mensen spiritueel te verheffen en ze van het gevaar te verlossen, niet om vijanden te maken. Eigenlijk zou je niemand persoonlijk moeten aanvallen, hoe slecht de persoon ook is (met uitzondering van de sinistere, nu overleden despoot van de Chinese Communistische Partij, Jiang) – en zeker niet de belangrijke figuren binnen de twee grootste politieke partijen van de Verenigde Staten. Iedereen is hier voor de Weg en iedereen wacht, op zeker niveau, op bevrijding uit deze wereld. Maar persoonlijke aanvallen leiden gemakkelijk tot haat. En wanneer dat intense gevoel zich eenmaal heeft gevormd, kun je het moeilijk ongedaan maken. Dus hoe kun je deze mensen dan redden? Bovendien leidt het gemakkelijk tot vergelding. Zijn er niet genoeg lessen geweest op dit vlak? De meesten van ons zijn niet van hier en we zijn niet diep verankerd in deze samenleving. Bovendien zijn we hierheen gekomen om te ontsnappen aan vervolging door de CCP. We moeten dus dankbaar zijn dat de Verenigde Staten ons hebben ontvangen.
Wanneer je schrijft of spreekt, moet je dat doen met de bedoeling om anderen spiritueel te verheffen en uit liefde voor je medemens. Iedere beoefenaar van Dafa – en niet alleen degenen die in de media werken – zou zich moeten afvragen of hij doet wat een beoefenaar van Dafa zou moeten doen. Wanneer ik terugkijk voel ik me ongerust. Velen zijn al geruime tijd laks in hun cultivatiebeoefening en gedragen zich net als ieder ander in de wereld. Is dit de staat van een beoefenaar van Dafa? Je moet dit probleem echt serieus nemen. Velen van jullie die betrokken zijn bij verschillende mediaplatforms zouden hun werk moeten koppelen aan het verhelderen van de waarheid en het redden van mensen. Als je enige doel is om het aantal clicks te verhogen, is dit dan de staat waarin een beoefenaar van Dafa zou moeten zijn? Je verspilt veel van de beperkte tijd die nog over is om levens te redden in deze laatste fase! Daar zul je op een dag spijt van krijgen! Het is de verantwoordelijkheid van een beoefenaar van Dafa om mensen te behoeden voor onheil, maar als je zo doorgaat zal je mededogen volledig verloren gaan! Is dit ook maar enigszins de staat van iemand die een spiritueel leven leidt? Denk na over de dingen die zijn gebeurd. Zijn het op zichzelf staande incidenten? Beoefenaars van Dafa worden beschermd door godheden. Als er problemen ontstaan, is dat dan geen waarschuwing van de godheden? Waarom word je niet wakker? Als er echt grote problemen ontstaan, is dit dan geen goddelijke straf? Als je geen mededogen meer in je hebt, als je je verantwoordelijkheid en missie bent vergeten, en zelfs vergeet dat je een beoefenaar van cultivatie bent, dan zul je net zo worden als gewone mensen. En als de grenslijn tussen de beoefenaars van Dafa en anderen vervaagt, wat is dit dan voor een groep? Is dat niet beangstigend? Maar wij zijn wezens die de grootste verantwoordelijkheid in het universum dragen!
Ik heb altijd gezegd dat je je als beoefenaar van Dafa niet met politiek moet bemoeien, noch betrokken moet raken in de strijd tussen politieke partijen. De Democratische Partij en de Republikeinse Partij zijn beide slechts menselijke aangelegenheden. De godheden willen elk individu redden. Je kunt niet zeggen dat je alleen diegenen zult redden die bij de ene politieke partij horen en niet die van de andere partij. Het zijn allemaal mijn mensen! Zowel ik als talloze godheden willen ze allemaal redden! Als iemand zelf niet gered wil worden is dat een andere zaak. Maar als beoefenaar van Dafa kun je niet selectief te werk gaan. Iedereen is van nature goddelijk en iedereen is naar deze wereld gekomen om over Dafa te leren en om verlossing te verkrijgen.
Bovendien, als je commentaar geeft op iets, moet je alleen commentaar geven op de goede of slechte kanten van de kwestie en niet op de persoon zelf. Misschien heeft iemand iets verkeerd aangepakt in een bepaald opzicht, maar is hij of zij geweldig in andere opzichten. De denkwijze en overtuigingen van sommigen zijn nogal verschillend, maar dat betekent niet dat het van nature slechte mensen zijn. In staat zijn om mededogen te hebben voor iedereen, om liefde te hebben voor alle mensen, is echt niet iets wat een gewoon mens kan bereiken. Nog moeilijker is het om een gevoel van mededogen te hebben voor alle levende wezens in alles wat je doet. Maar dat is iets waartoe beoefenaars van Dafa in staat zouden moeten zijn! Cultivatiebeoefening is een proces en nieuwe beoefenaars kunnen het daarom nu misschien nog niet bereiken, maar na verloop van tijd, als je je verder ontwikkelt in je cultivatiebeoefening, zou je in staat moeten zijn om het te bereiken. Ervaren beoefenaars moeten dit nu meteen doen. Het wordt bepaald door je historische missie, het is wat elke beoefenaar van Dafa die spirituele grootsheid nastreeft, moet bereiken in zijn of haar beoefening!
Toen de troepen Peking binnenrolden en de autoriteiten via luidsprekers iedereen vertelden thuis te blijven, deed Yuan Hongbing het tegenovergestelde en stortte hij zich midden in de actie.
Te midden van geschreeuw, geweerschoten en tanks rende Yuan heen en weer tussen de ziekenhuizen en het Plein van de Hemelse Vrede, terwijl hij de gewonden op zijn rug droeg.
Aan de rand van het plein achtervolgden militaire tanks enkele vluchtende studentbetogers en sloegen hun lichamen tegen een metalen hek bij de stoeprand.
Een van hen hield zelfs toen hij dood was nog met beide handen een vlag vast.
Het bloed dat eruit gutste klonk luider dan het gerommel van de tankmotoren, zei meneer Yuan, wiens eigen shirt doordrenkt was met het bloed van mensen die hij probeerde te redden.
“Dit is de wreedheid van de CCP,” zei hij tegen The Epoch Times, waarbij hij de afkorting gebruikte voor de Chinese Communistische Partij.
Vijfendertig jaar zijn verstreken sinds die bloedige nacht die nu bekend staat als het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede, toen het regime het vuur opende op ongewapende studenten die het communistische China in de richting van openheid en democratie wilden sturen.
Het geschatte dodental varieert van honderden tot duizenden, hoewel een geheime Britse verklaring uit 2017 het aantal op 10.000 schatte.
Tanks staan in een straat in Peking twee dagen na het neerslaan van de pro-democratische protesten op het Plein van de Hemelse Vrede. (David Turnley/Getty Images)Een riksjarijder brengt gewonde mensen naar een nabijgelegen ziekenhuis in Peking nadat ze waren aangevallen door Chinese soldaten op het Plein van de Hemelse Vrede op 4 juni 1989. (Liu Heung Shing/AP Foto)
Verdediging
Yuan, destijds professor in de rechten aan de Universiteit van Peking, is sindsdien China ontvlucht nadat hij een half jaar in hechtenis had gezeten vanwege zijn activisme.
Veel anderen die overleefden hadden te lijden onder vergeldingsacties, verloren felbegeerde carrières en werden geconfronteerd met voortdurende bewaking door de Chinese politie.
De kwestie blijft vandaag de dag een van de zwaarst gecensureerde onderwerpen in China, waarbij de autoriteiten activisten opsluiten of onder huisarrest plaatsen in de aanloop naar de herdenking om te voorkomen dat ze de gebeurtenis herdenken.
Internetcensoren zijn ook alert op trefwoorden die verband houden met het incident. In oktober 2023 werden beelden van twee omhelzende Chinese atleten van baan zes en vier na een finale van de 100 meter horden op de Aziatische Spelen verwijderd uit de Chinese media nadat de nummers per ongeluk de combinatie “6 4” vormden, een veelgebruikte verwijzing naar de datum van het bloedbad van 1989.
In Hongkong verdween de jaarlijkse wake, die op haar hoogtepunt wel 180.000 mensen trok, toen het regime haar greep verstevigde.
Mensen wonen een kaarslichtwake bij in Victoria Park in Hongkong op 4 juni 2019, ter gelegenheid van de 30e herdenkingsdag van het bloedbad op het Tiananmenplein in Peking in 1989. (Philip Fong/AFP/Getty Images)
Maar de censuur heeft getuigen en pro-democratie activisten er niet van weerhouden om te proberen het nog steeds te herdenken.
New York is een van de vele steden wereldwijd waar aanhangers van de democratie optochten of rally’s houden om te rouwen om de slachtoffers.
“De Communistische Partij vertegenwoordigt China niet,” vertelde Wang Juntao, een andere voormalige studentenleider van Tiananmen, aan The Epoch Times tijdens het evenement in New York op 2 juni.
Hij leidde andere deelnemers aan de rally in gezangen van “neer met de CCP” voor spandoeken die de doden van het bloedbad van 1989 benadrukten en waarschuwden voor “CCP-infiltratie in de Verenigde Staten”.
Ondanks de toenemende onderdrukking van de vrijheden in Hongkong liet het lokale Chinese tijdschrift Christian Times in zijn uitgave van 2 juni de meeste delen van de voorpagina onbeschreven. Een bijgevoegd artikel van de redactie verwees naar “de overgang van lente naar zomer dat jaar”, een veelgebruikt eufemisme voor het incident.
“Het verleden eerlijk onder ogen zien,” stond er, is de enige manier om de toekomst onder ogen te zien.
Bedreigingen van Chinese actoren blijven niet beperkt tot China.
Na een bericht op sociale media X waarin ze haar deelname aankondigde aan een evenement in Los Angeles op de gedenkdag van Tiananmen, kreeg de prominente dissident Sheng Xue een overweldigend aantal reacties, waaronder veel persoonlijke aanvallen in het Chinees. Een van hen dreigde met dodelijk geweld.
“Ik vraag me af wat moeilijker is: je hoofd of de negen millimeter brede kogel?”, stond er in het bericht. “Draag geen helm, laat het me proberen. Ik ben in LA, ik zal je vanaf het podium in de gaten houden.”
Mevr. Sheng meldde de kwestie bij de plaatselijke politie, die voorstelde om het evenement af te blazen. Mevr. Sheng weigerde.
“Hun doel is om mij de mond te snoeren,” vertelde ze aan The Epoch Times. “Als ik niet zou komen opdagen vanwege deze bedreiging, zouden ze winnen, zouden ze bereiken wat ze willen, toch? En ze kunnen dezelfde tactiek gebruiken tegen iedereen die zich nog durft uit te spreken.”
‘Erfenis van het communisme’
In de Texaanse stad Austin worden voorbereidingen getroffen voor de bouw van een gedenkteken buiten de hoofdstad ter ere van de slachtoffers van het communisme, een stap die van de staat de eerste in het land zal maken die dit doet.
Het monument dat voor de locatie werd gekozen is een replica van de Godin van de Democratie, een standbeeld dat voor het eerst werd opgericht op het Plein van de Hemelse Vrede tijdens de studentenopstand van 1989.
“We hebben het niet over iets hypothetisch; we hebben het over een bestuursstijl en een manier van leven die tot wreedheid leidt en over de hele wereld tot wreedheid heeft geleid,” vertelde staatsvertegenwoordiger Tom Oliverson, wiens resolutie de weg vrijmaakte voor het project, aan het NTD, een zustermedia van The Epoch Times.
Oliverson deed inspiratie op na een bezoek aan het Monument voor Slachtoffers van het Communisme in Washington, waar ook een replica van het standbeeld staat.
Mensen herdenken het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede op 4 juni 1989 bij het Monument voor Slachtoffers van het Communisme in Washington op 3 juni 2024. (Madalina Vasiliu/De Epoch Times)Een student van een kunstacademie plakt de hals van het standbeeld “Godin van de Democratie”, een replica van het Vrijheidsbeeld in New York, op het Tiananmenplein in Peking, China, op 30 mei 1989. (Catherine Henriette/AFP/Getty Images)
“Texas heeft veel mensen uit verschillende delen van de wereld die het communisme aan den lijve hebben ondervonden of familieleden hebben die hebben geleden onder communistische regimes,” zei hij, “en het hebben van zo’n monument zal een symbool zijn voor alle onschuldige levens die werden gedood door het communisme in China en wereldwijd, zodat de toekomstige generaties van Texas de ware erfenis van het communisme nooit zullen vergeten.”
Als de geweerschoten op het Plein van de Hemelse Vrede in 1989 velen gedesillusioneerd hebben over de CCP, lijken ze er nu meer vertrouwen in te hebben dat de steun aan hun kant staat in plaats van aan de kant van de Partij.
Li Yingzhi, die net als Yuan een half jaar gevangen heeft gezeten vanwege zijn betrokkenheid bij de Tiananmen demonstraties, haalde de jongeren aan die eind 2022 in heel China protesteerden na een drie jaar durende opsluiting die China grotendeels veranderde in een “enorme gevangenis.” Het laat zien hoe extreem de controle van het regime is geworden – en ook hoe kwetsbaar die is, zei hij.
“Er moet een einde komen aan dit wrede regime, en die dag komt eraan,” vertelde hij aan The Epoch Times.
Luo Ya, Shawn Ma en Yi Ru hebben bijgedragen aan dit verslag.
Dhr. Li Hongzhi is de grondlegger van de spirituele discipline Falun Gong. De praktijk combineert meditatie en zachte oefeningen met een morele filosofie die gebaseerd is op waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.
Dhr. Li Hongzhi is vier keer genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede en werd door het Europees Parlement genomineerd voor de Sacharovprijs voor de Vrijheid van Denken. Hij heeft ook de Freedom House International Religious Freedom Award ontvangen.
Het volgende artikel is vertaald uit het Chinees en werd oorspronkelijk gepubliceerd op Minghui.org.
***
De beproevingen waar onze spirituele discipline mee te maken krijgt
Het is voorbestemd dat beoefenaars van Dafa op dit historische moment samen met mij levens redden. Jullie hebben dit gezworen voordat de geschiedenis begon. Het vervullen van deze gelofte is een grootse en heilige eer ongeëvenaard sinds de schepping van het universum, maar het proces is moeilijk, zwaar en gevaarlijk. Het is moeilijk voor de mensheid om te beseffen welk buitengewoon mededogen de beoefenaars van Dafa hebben getoond in de menselijke wereld. Terwijl degenen die Dafa beoefenen zich verzetten tegen de vervolging en levens redden, zetten kwaadaardige geesten achter de menselijke wezens mensen aan om beoefenaars en mijzelf aan te vallen en te vervolgen, gebruikmakend van verschillende menselijke voorwendselen.
Sinds de beproevingen van Dafa in 1999 in China begonnen, zijn ze tot op de dag van vandaag nooit opgehouden, zowel in de Verenigde Staten als elders in de wereld. Wanneer je mensen probeert te redden, zal het karma dat ze in hun vorige levens hebben opgebouwd geraakt worden. Demonische entiteiten zullen daar gebruik van maken om waar en wanneer dan ook verstoringen te veroorzaken en sabotage te plegen. Terwijl beoefenaars van Dafa hun leraar volgen en proberen levens te redden, werken ze aan hun eigen spirituele bevrijding en ontdoen ze zich van hun eigen karma. Maar demonische entiteiten maken gebruik van het karma van de beoefenaars van Dafa en blokkeren hun inspanningen om levens te redden. Omdat de mensen die gered zijn onmogelijk zelf al het karma dat ze in de loop van de geschiedenis opgebouwd hebben kunnen terugbetalen, moeten goddelijke wezens uit mededogen een deel ervan wegnemen. Een ander deel moet door de mensen zelf worden terugbetaald. Ik moet ook een deel voor hen dragen. Dus hoe meer levens er gered worden, hoe meer ik moet verduren. Wanneer beoefenaars van Dafa zich inzetten om een einde te maken aan de vervolging, zal zelfs de kleinste onachtzaamheid tot grote moeilijkheden leiden.
De problemen waarmee het door beoefenaars opgerichte mediabedrijf nu geconfronteerd wordt, zijn voornamelijk te wijten aan het feit dat de beoefenaars het zelf niet goed hebben gedaan, hoewel er ook factoren uit andere dimensies meespelen achter de mensen. Je denkt dat het moeilijk is om de vervolging door de CCP te bestrijden zonder financiële middelen, en je wilde hiervoor geld verdienen; je dacht dat de Amerikaanse regering begripvol zou zijn als iets niet juist werd aangepakt. Maar dat was je eigen denkwijze. Je dacht dat het te rechtvaardigen was omdat je dat geld niet voor andere doeleinden gebruikte, maar om de vervolging tegen te gaan, aangezien er orgaanroof op levende mensen plaatsvindt en er elke dag mensen sterven door de vervolging. Maar je moet niet vergeten dat beoefenaars van Dafa altijd oprecht hun pad moeten bewandelen, anders zullen er problemen ontstaan.
Ik weet dat in feite vijftien procent van het karma nog niet is geëlimineerd terwijl we bezig zijn met het redden van levens. Dat is wat er overblijft na twintig jaar bezig te zijn geweest met het redden van levens. Het is een enorme hoeveelheid, ik weet het. En daarom zullen er dingen blijven komen, het ene na het andere, die een enorme druk op me leggen en die een last voor me zijn. Levens redden is moeilijk; het is niet zo eenvoudig als het klinkt. En dat is waarom we zelfs zien dat de heiligen in Shen Yun Performing Arts die levens redden, worden aangevallen.
Onze beoefenaars van Dafa hebben het moeten opnemen tegen de kwaadaardige, enorme en krachtige propagandamachine van de CCP, en ze hebben ervaren hoe het regime de kracht van de hele natie heeft gebruikt om hen op ieder aspect van hun leven aan te vallen. Buiten China zijn er niet zoveel beoefenaars van Dafa, dus ouders en hun kinderen helpen ook mee in de strijd tegen de vervolging. Om dit effectief te ondersteunen, hebben de Fei Tian Academy of the Arts en het Fei Tian College ervoor gezorgd dat hun studenten het niet alleen goed doen op academisch vlak, maar dat ze zich ook ontwikkelen tot artiesten die de vervolging op een geweldloze manier tegengaan. Ze hebben de wereld getoond hoe China eruit zag vóór het communisme, mensen geholpen om de CCP te zien voor wat het is, de vervolging onder de aandacht gebracht en de boodschap overgebracht dat godheden levens redden in de eindtijd. Tijdens de voorstellingen wordt positieve energie gebruikt om de tegenspoed die mensen te wachten staat te verdrijven, en dit is Amerikanen en de rest van de wereld ten goede gekomen. Dus elke beoefenaar van Dafa is betrokken geweest bij het tegengaan van de vervolging.
In China hebben alle beoefenaars, zowel kinderen als volwassenen, beproevingen moeten doorstaan. Zelfs jonge kinderen zijn gevangengenomen of gestorven als gevolg van de vervolging. Shen Yun geeft sommige studenten een kans om met het gezelschap op te treden als onderdeel van een stage. Hun ouders hopen dat ze kunnen helpen om de vervolging tegen te gaan terwijl ze hun opleiding volgen, en daarom sturen ze hen naar Fei Tian. Tijdens de toelatingsprocedure heeft de school de leerlingen altijd gevraagd waarom ze naar Fei Tian willen komen en ze hebben steevast geantwoord dat ze hun leraar willen helpen bij het redden van levens. Ze verlangen ernaar om ooit met Shen Yun te kunnen optreden, de vervolging door de CCP te onthullen en medebeoefenaars in China te helpen redden. Wij allemaal, jong en oud, voelen ons verantwoordelijk voor het redden van levens en het tegengaan van de vervolging. Sommige van de jongere studenten zijn opmerkelijk vastberaden, ondanks hun jonge leeftijd. Het tegengaan van de vervolging is wat we proberen te doen in onze spirituele gemeenschap. Er is geen enkele regering of onderneming die ons helpt. Hoe het ook zij, er zijn nog steeds mensen die anderen proberen aan te zetten om achter Shen Yun aan te gaan door te beweren dat minderjarige studenten gebruikt worden als artiesten, terwijl ze in feite gewoon stage lopen. In het aangezicht van deze ongekende vervolging hebben we geen andere keuze dan ons tegen de vervolging te verzetten. Als dit redenen zijn om achter Shen Yun aan te gaan, wat is er dan van Amerika geworden?
De beproevingen waar Dafa mee te maken heeft houden niet op omdat we in een andere plaats zijn, ze manifesteren zich alleen in andere vormen. En tijdens deze beproevingen worden ook de levens gekozen die uiteindelijk zullen blijven en degenen die geëlimineerd worden, inclusief de beoefenaars van Dafa die geschikt zijn en degenen die dat niet zijn.
De Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy beschuldigt Rusland ervan de invloed van China in de Asia-Pacific regio te gebruiken om een komende vredestop, die draait om de voortdurende oorlog tussen Rusland en Oekraïne, te verstoren.
Zelenskyy zei op 2 juni dat China andere landen onder druk zet om niet deel te nemen aan de top, die gepland staat voor 15 en 16 juni in Zwitserland. Hij specificeerde niet welke landen.
“Jammer genoeg doet Rusland, gebruikmakend van de Chinese invloed in de regio, gebruikmakend van Chinese diplomaten, er alles aan om de vredestop te verstoren,” vertelde hij op een persconferentie op het Shangri-La defensieforum in Singapore.
“Het is jammer dat zo’n groot onafhankelijk machtig land als China een instrument is in de handen van [de Russische leider Vladimir] Poetin.”
In zijn toespraak tot de Shangri-La Dialoog riep Zelenskyy Aziatische landen op om deel te nemen aan de door Zwitserland geleide vredestop, die volgens hem het “begin van de weg naar beëindiging van de oorlog” in Oekraïne zou markeren.
“Dit is niet alles, maar er zijn drie punten die zeker leiden tot het einde van de oorlog, niet tot het begin van een nieuwe escalatie door de Russische Federatie,” zei hij.
Meer dan 107 landen en internationale organisaties hebben bevestigd dat ze zullen deelnemen aan de top, die volgens de Oekraïense regering op verzoek van Oekraïne werd georganiseerd.
Zelenskyy vertelde verslaggevers dat de oorlog in Oekraïne zal blijven voortduren als de Chinese Communistische Partij (CCP) de Russische regering blijft steunen.
“We hopen niet op militaire steun van China … maar we hopen evenmin dat China Rusland defensiesteun geeft, en dat hebben we telefonisch besproken met de Chinese leider,” zei hij.
Zelenskyy zegt dat hij een jaar geleden een telefoongesprek had met CCP leider Xi Jinping om “de ondersteuning van de territoriale integriteit van Oekraïne en onze soevereiniteit en standpunten” te bespreken.
“Hij beloofde me dat China zich afzijdig zou houden en Rusland niet met wapens zou steunen. Vandaag zijn er verschillende signalen van verschillende inlichtingendiensten, waaronder [de] Oekraïense, dat op de een of andere manier bepaalde items via China op de Russische markt komen. … Bepaalde elementen van het Russische wapenarsenaal komen uit China,” zei hij.
Zelenskyy beweerde dat Oekraïne talrijke pogingen heeft ondernomen om Chinese functionarissen te ontmoeten, waaronder Xi, en uitnodigingen heeft gestuurd om de top bij te wonen, maar dat ze zonder succes zijn gebleven.
“Helaas heeft Oekraïne geen krachtige connecties met China omdat China het niet wil.”
Mensenrechtenorganisaties hebben de autoriteiten van Hongkong bekritiseerd omdat ze zes mensen hebben gearresteerd, waaronder Tonyee Chow Hang-tung, een bekende advocaat en activist, voor het organiseren van herdenkingsactiviteiten in de aanloop naar de verjaardag van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede.
Op 28 mei arresteerde de politie van Hongkong zes mensen in de leeftijdscategorie van 37 tot 65 jaar op verdenking van “handelen met opruiende bedoelingen” op grond van de onlangs aangenomen artikel 23-wetgeving (verordening ter bescherming van de nationale veiligheid) – een ingrijpende nieuwe veiligheidswet die volgens critici door Peking wordt gebruikt om de tanende vrijheid van de stad te beëindigen.
De politie beschuldigde een vrouwelijke verdachte van het uitbuiten van “een aankomende gevoelige datum om herhaaldelijk berichten te publiceren met opruiende bedoelingen op een sociaal platform, anoniem, met de hulp van ten minste zes gearresteerde personen sinds april 2024, met inhoud die haat zaait tegen de centrale autoriteiten en de regering van de Speciale Administratieve Regio Hongkong en de rechterlijke macht, evenals het aanzetten van internetgebruikers tot het organiseren van of deelnemen aan relevante illegale activiteiten in een later stadium”, aldus een verklaring van de politie.
De onbekende “aankomende gevoelige datum” lijkt te verwijzen naar 4 juni, de verjaardag van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede. Op 4 juni 1989 stuurde het heersende communistische regime van China troepen en tanks naar het hart van de Chinese hoofdstad en opende het vuur op ongewapende protesterende studenten die opriepen tot democratie en een vrijere samenleving. Sindsdien wordt elke verwijzing naar het incident streng gecensureerd door het regime op het Chinese vasteland.
Onder de genoemde arrestaties is Chow Hang-tung, de vice-voorzitter van de Hongkongse Alliantie ter ondersteuning van de patriottische democratische bewegingen van China, die sinds 2021 in hechtenis zit en meerdere aanklachten tegen haar heeft lopen, onder andere in verband met haar rol bij het organiseren van een kaarslichtwake ter herdenking van de slachtoffers van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede.
De afgelopen drie decennia was Hongkong als voormalige Britse kolonie de enige plaats op Chinese bodem buiten Taiwan waar grootschalige openbare kaarslichtwakes werden gehouden om de duizenden studenten te herdenken die werden gedood door toedoen van de Chinese Communistische Partij (CCP).
De maatregel van 28 mei markeert de eerste arrestaties van de autoriteiten op grond van de nieuwe artikel 23-wetgeving van Hongkong, die sinds de invoering ervan in maart de bezorgdheid over de uitholling van de vrijheden van de inwoners van Hongkong heeft vergroot door de macht van de autoriteiten uit te breiden om op te treden tegen mogelijke betwistingen van het Hongkongse bewind, waaronder de bestraffing van verraad en oproer met levenslange gevangenisstraf. Volgens de wet kunnen overtreders die worden veroordeeld voor het plegen van opruiende handelingen of het uiten van opruiende woorden maximaal zeven jaar gevangenisstraf krijgen.
Tot de andere vijf gearresteerden behoren de moeder van mevrouw Chow, Chow Lau Wah-chun, 65 jaar; de voormalige leden van het Permanent Comité van de Hongkongse Alliantie ter ondersteuning van de patriottische democratische bewegingen van China, Lau Ka-yee, 51 jaar, en Kwan Chun-bong, 52 jaar; het pro-democratische voormalige Tsuen Wan districtsraadslid Katrina Chan Kim-kam, 37 jaar; en tandarts Lee Ying-chi, 55 jaar.
Een ‘beschamende’ daad
Amnesty International heeft de arrestaties veroordeeld als “schandelijk” en een “belediging” voor degenen die in 1989 op het Plein van de Hemelse Vrede werden gedood.
“De regering van Hongkong heeft opnieuw geprobeerd de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken door te verhinderen dat mensen de afschuwelijke gebeurtenissen van 4 juni 1989 herdenken,” zei Sarah Brooks, directeur China van Amnesty International, in een verklaring.
“Chow Hang-tung’s 1000ste dag in detentie op beschuldiging aangaande nationale veiligheid is volgende week, op 4 juni, en de autoriteiten lijken vastbesloten om ervoor te zorgen dat haar strijd voor vrijheid nog langer duurt door nieuwe zogenaamde misdaden aan haar dossier toe te voegen.
“De beschamende poging van de regering om mensen te verbieden de komende herdenking te vieren is een belediging voor degenen die zijn gedood tijdens het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede en hun familieleden”.
Mevrouw Brooks zei dat de arrestanten, die gewoon hun recht op vrijheid van meningsuiting uitoefenden, onmiddellijk en onvoorwaardelijk moeten worden vrijgelaten.
“De politie van Hongkong moet afzien van het onderdrukken van andere vreedzame herdenkingen van de tragedie van 1989. Het herdenken van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede is geen misdaad en zal dat ook nooit worden”, zei ze.
Een man houdt een poster vast van de beroemde “Tank Man” die voor Chinese militaire tanks staat op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking op 5 juni 1989, tijdens een herdenking van deze gebeurtenis in Victoria Park in Hongkong op 4 juni 2020. (Anthony Wallace/AFP via Getty Images)
Verenigd Koninkrijk opgeroepen om zich uit te spreken en actie te ondernemen
Hong Kong Watch, een in het Verenigd Koninkrijk geregistreerde liefdadigheidsinstelling die nauw samenwerkt met gemeenschapsgroepen uit Hongkong in de diaspora, sloot zich aan bij de veroordeling.
“We moeten het plan van de autoriteiten van Hongkong om volstrekt aanvaardbare en vreedzame activiteiten die in overeenstemming zijn met de internationale mensenrechtenwetgeving te criminaliseren, serieus nemen en dienovereenkomstig reageren”, zegt Benedict Rogers, medeoprichter en chief executive officer van Hong Kong Watch.
“Na de eerste arrestaties op grond van de artikel 23-wetgeving moet de Britse regering verklaren dat het wetsvoorstel een schending is van de Chinees-Britse Gezamenlijke Verklaring. De Britse regering moet ook sancties opleggen aan John Lee, de Chief Executive van Hongkong, om hem ter verantwoording te roepen voor de ontwikkeling en invoering van dit wetsontwerp dat in strijd is met de gezamenlijke verklaring en het internationaal recht.
“We moeten reageren met krachtige maatregelen om de autoriteiten in Peking en Hongkong duidelijk te maken dat we een escalatie van de bedreiging van de mensenrechten en de waarden die we in Hongkong en de hele diaspora hoog in het vaandel dragen, niet tolereren.”
Juridische bijstand zoeken een grondrecht
Het Hong Kong Centre for Human Rights, dat in 2022 werd opgericht door een groep mensenrechtenverdedigers uit Hong Kong met een achtergrond in beleid en juridisch onderzoek, sloot zich aan bij de protesten.
“De regering van Hongkong heeft de wet als wapen gebruikt om inbreuk te maken op de rechtmatige uitoefening van de vrijheid van meningsuiting door burgers,” luidt een verklaring van het centrum.
“De aanpak van de regering bevestigt de bezorgdheid van mensenrechtenexperts van de Verenigde Naties over de invoering van de nieuwe nationale veiligheidswet. De experts hebben erop gewezen dat de bepalingen voor opruiing vaag zijn. Het is onduidelijk wat het betekent om een burger aan te zetten tot ‘haat’, ‘minachting’ of ‘onvrede’ tegen de regering.
“Ook houden de bestrafte handelingen niet noodzakelijk verband met het aanzetten tot fysiek geweld of schade. De experts merkten op dat de ongedefinieerde begrippen in de strafwetgeving misbruikt en willekeurig toegepast kunnen worden, wat zeer reële risico’s voor dissidenten met zich meebrengt. Bovendien kunnen de strenge straffen in de wet zelfcensuur verder in de hand werken en de toch al ernstig aangetaste civiele ruimte van Hongkong uithollen.”
Duizenden deelnemers nemen deel aan een herdenkingswake ter ere van de slachtoffers van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede in 1989 in Victoria Park in Hongkong, China, op 4 juni 2020. (Sung Pi-lung/De Epoch Times)
Het centrum is bezorgd of de politie het recht van de zes gearresteerden op wettelijke vertegenwoordiging tijdens hun hechtenis zal beperken, overeenkomstig artikel 79 en 80 van de verordening ter bescherming van de nationale veiligheid.
“De basisprincipes van de VN over de rol van advocaten bepalen dat ‘alle personen het recht hebben om de hulp in te roepen van een advocaat naar keuze om hun rechten te beschermen en vast te stellen en om hen te verdedigen in alle stadia van de strafprocedure’. Wij benadrukken dat het inroepen van juridische bijstand een fundamenteel recht is en dat het vertragen of beperken van dit recht schadelijk is voor de gedetineerden en het risico inhoudt van gerechtelijke oneerlijkheid,” staat in de verklaring.
Het centrum dringt er bij de autoriteiten van Hong Kong op aan om de zes personen onmiddellijk vrij te laten en te voldoen aan het verzoek van de VN werkgroep inzake willekeurige detentie van 2022 om mevrouw Chow onmiddellijk vrij te laten en haar afdwingbare rechten op compensatie en andere herstelbetalingen te geven in overeenstemming met het internationaal recht.
In het advies dat op 1 mei 2023 werd uitgebracht aan de autoriteiten van Hongkong, stelde de VN werkgroep inzake willekeurige detentie vast dat de arrestaties en detentie van mevrouw Chow het gevolg zijn van langdurige pesterijen en doelwitten door de autoriteiten van Hongkong vanwege haar vreedzame uitoefening van de vrijheid van meningsuiting en vergadering, en daarom willekeurig zijn omdat ze discriminerend zijn. De werkgroep concludeerde dat de vrijheidsberoving van mevrouw Chow wordt beschouwd als willekeurige detentie, wat in strijd is met de artikelen 2, 9, 14, 19, 21 en 26 van het internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten.
Het centrum drong er ook bij de autoriteiten van Hongkong op aan om “het recht van de Hongkongse bevolking om het incident van 4 juni te herdenken niet langer te onderdrukken en het recht van de Hongkongse bevolking om zonder angst hun vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering uit te oefenen, te waarborgen”.
In april 1917 stuurde de Franse experimentele beeldhouwer Marcel Duchamp een porseleinen urinoir naar een kunsttentoonstelling, ondertekende “R. Mutt, 1917” en noemde het kunst. Het was een oorlogsverklaring aan de traditionele ideeën over beeldhouwkunst, vorm en schoonheid. Duchamp wilde gewoon dat het urinoir een kunstwerk was, ook al was het dat duidelijk niet. Hij stelde dat zelfs gewone voorwerpen kunst konden zijn als ze “door de keuze van de kunstenaar tot een kunstwerk werden verheven”. Kunst, beweerde hij, is volledig subjectief.
Het was diezelfde man die een afdruk van de Mona Lisa bekladde door een cartoonsnor en -baard op het raadselachtige gezicht van het portret te tekenen en het te titelen met een gewaagde woordspeling.
Dit is geen kunst. Het is de spot drijven met artistieke prestaties.
“De Mona Lisa” is een van de beroemdste schilderijen in de westerse traditie. Voor de dadaïsten vertegenwoordigde het de status quo. (Publiek domein)
Anti-kunst
Duchamp behoorde tot een anti-rationele, anti-kunst, anti-waarheid culturele beweging in New York City. Zijn stunt met het urinoir was de aanzet tot een New Yorkse afdeling van een kunstschool die “Dada” heette, een voorloper van het surrealisme. Dada en aanverwante avant-garde kunstbewegingen wilden de aard van kunst herdefiniëren omdat de dadaïsten traditionele ideeën over rationaliteit, schoonheid, proportie en betekenis als burgerlijke constructies beschouwden. Ze drukten hun radicale extreemlinkse politiek en anti-burgerlijke gevoelens uit door werken van lelijkheid, onzin, chaos, absurditeit en irrationaliteit te bedenken.
In de woorden van de Franse marxistische filosoof Michael Löwy waren oneerbiedigheid, spot, zwarte humor en absurditeit de wapens die deze jonge kunstenaars gebruikten om hun woede en opperste minachting voor de waarden van de gevestigde orde uit te drukken. De lei moest worden schoongeveegd van alle burgerlijke conventies, tradities en verwachtingen. Een verklaring uit 1919 van de Centrale Raad van Dada voor de Wereldrevolutie in Berlijn verklaarde openlijk dat de beweging het radicale communisme aanhing. De bewust politieke kunstbeweging relateerde schoonheid en klassieke kunst aan de “onderdrukkende” systemen van het kapitalisme.
Het Dada-irrationalisme komt, tenminste gedeeltelijk, als een bleke geest tevoorschijn uit het stof en de verwoesting van de Eerste Wereldoorlog. De oorlog leek eindelijk de dromen en beloften van een nieuw tijdperk van vrede en gelukzaligheid, gebaseerd op de heerschappij van de rede, zoals beloofd door de 18e-eeuwse rationalistische filosofen en de progressieve geest van het begin van de 20e eeuw, aan diggelen te slaan. De dadaïsten keken naar de absurditeit en chaos van de oorlog, de tragedie op grote schaal, en reageerden met zowel een protest tegen als een overgave aan het bloedbad en de onlogica van de oorlog.
Conservator Leah Dickerman schrijft in de catalogus van de National Gallery: “Voor veel intellectuelen veroorzaakte de Eerste Wereldoorlog een ineenstorting van het vertrouwen in de retoriek – zo niet de principes – van de cultuur van rationaliteit die sinds de Verlichting in Europa had geheerst.”
De dadaïsten waren niet de enige kunstenaars die uiting gaven aan hun ontgoocheling over de oorlog. Geschokt door berichten over het lijden en de verwoesting die werden veroorzaakt door een Duits bombardement op Guernica tijdens de Spaanse Burgeroorlog in april 1937, schilderde Pablo Picasso een groot, weerzinwekkend, grotesk beeld van de gruwelijke nasleep van het bombardement. Het zit vol verwrongen vormen, verwarde lijnen, buitenproportionele en uiteengereten lichamen en ruwe menselijke gezichten die in stilte schreeuwen van de pijn. Het is een wirwar van pijn afgebeeld in grimmige, monochrome kleurloosheid. Velen beschouwen “Guernica” als een meesterwerk tegen de oorlog.
De lelijkheid van “Guernica” weerspiegelt de lelijkheid van oorlog. En sommige kunstcritici gebruiken dit als verklaring en rechtvaardiging voor de weerzinwekkende moderne kunst waarmee we worden omringd. Het is waar – zoals de dadaïsten en Picasso aantoonden – dat kunst de neiging heeft om de maatschappij een spiegel voor te houden. Kunst kan niet onaangetast blijven door filosofie, politiek, geschiedenis en religie. Als onze kunst lelijk is, is dat een symptoom van een dieper gewortelde culturele ziekte.
Klassieke kunst beeldt ingrijpende historische gebeurtenissen uit met een oog gericht op de menselijkheid en waardigheid van alle betrokkenen. “De slag van Alexander bij Issus” (“Alexanderschlacht Schlacht bei Issus”), 1529, door Albrecht Altdorfer. Alte Pinakothek, München. (Publiek domein)
Politieke bewegingen en anti-oorlogsangst kunnen twee redenen zijn voor de lelijkheid van de meeste moderne kunst. Maar onder het kokende oppervlak van radicale politiek bevatten artistieke bewegingen zoals het dadaïsme troebelere diepten: Ze geven visuele uitdrukking aan een postmoderne filosofie van het niets, van het niet-zijn, de zinloosheid van het leven. De gebrokenheid van de menselijke figuren van Picasso drukt de fragmentatie van betekenis en orde uit die de moderne mens heeft ervaren sinds hij de traditionele opvattingen over waarheid heeft verworpen.
Klassieke kunst daarentegen is geordend, helder, begrijpelijk, mooi en harmonieus omdat de mensheid ooit op die manier naar de wereld keek. Moderne kunst daarentegen komt voort uit een geest van ontgoocheling en scepticisme over de wereld. De dichter Matthew Arnold verwoordt dit idee in een gedicht dat het begin van de moderniteit markeert:
De wereld, die voor ons lijkt te liggen
Als een land van dromen,
Zo divers, zo mooi, zo nieuw,
Heeft werkelijk geen vreugde, noch liefde, noch licht,
Noch zekerheid, noch vrede, noch hulp tegen pijn;
En we zijn hier als op een donkere vlakte,
Overspoeld met verwarrende alarmen van strijd en vlucht,
Waar onwetende legers ’s nachts met elkaar vechten.
Net zoals harmonie, orde en betekenis geleidelijk verdwenen uit de beeldende kunst in de 20e eeuw en plaats maakten voor abstracte, niet identificeerbare vormen en kleurexplosies, zo viel ook de poëzie geleidelijk uit elkaar en verviel tot gefragmenteerd en zinloos gebrabbel. Een dadaïst, Hugo Ball, schreef een gedicht dat volledig bestond uit betekenisloze, vervormde klanken. Dit is de logische conclusie van het pessimisme van Matthew Arnold, het pessimisme van een wereld die het vertrouwen in objectieve betekenis had verloren.
Moderne kunst weerspiegelt een cultuur die objectieve ideeën over schoonheid en betekenis heeft verworpen, en in die zin is ze waarachtig. We kunnen zeggen dat het op zijn minst authentiek is, of misschien zelfs gerechtvaardigd. Een kunstenaar zou de waarheid moeten spreken over zijn tijd. Maar is dat het enige doel van kunst?
Het diepere doel van kunst
Is het spreken van de waarheid van het moment alles wat een kunstenaar moet doen? Is kunst slechts sociaal commentaar en een weerspiegeling van heersende houdingen, filosofieën en historische gebeurtenissen? De westerse traditie wijst anders uit. Denkers die teruggaan tot Aristoteles geloofden dat kunst iets tijdloos en transcendent kon en moest uitdrukken, niet gebonden aan een bepaalde tijd of cultuur.
Renaissancekunstenaars keken terug naar de oude Grieken en hun geloof in objectieve werkelijkheid, waarheid en doelgerichtheid. “De School van Athene”, circa 1509-1511, door Rafaël. Apostolisch Paleis, Vaticaanstad, Italië. (Publiek domein)
In Deel IV van “Poëtica” leert Aristoteles dat kunst een nabootsing van de werkelijkheid is die ons helpt de werkelijkheid te doorgronden. We zien universele, onveranderlijke waarheden door de weergave van iets bijzonders. In “Alleen de minnaar zingt: Kunst en contemplatie” geeft filosoof Josef Pieper uiting aan dit eeuwenoude begrip van kunst:
“Iedereen kan nadenken over menselijke daden en gebeurtenissen en zo een blik werpen in de onpeilbare diepten van het lot en de geschiedenis; iedereen kan opgaan in de beschouwing van een roos of een menselijk gezicht en zo het mysterie van de schepping aanraken; iedereen neemt dus deel aan de zoektocht die de geesten van de grote filosofen sinds het begin heeft beziggehouden. We zien nog een andere vorm van een dergelijke activiteit in de schepping van de kunstenaar, die niet zozeer als doel heeft kopieën van de werkelijkheid te presenteren, maar veeleer de archetypische essenties van alle dingen, zoals hij het voorrecht had ze waar te nemen, zichtbaar en tastbaar te maken in spraak, geluid, kleur en steen.”
Sommigen zullen tegenwerpen dat “Guernica” een universele realiteit uitbeeldt: de lelijkheid van oorlog. Dat is tot op zekere hoogte waar. Maar is oorlog het diepste, meest onveranderlijke aspect van de werkelijkheid?
Symmetrie, schoonheid en idealisme komen samen in deze afbeelding van Napoleon. De koning van Spanje gaf opdracht voor “Napoleon over de Alpen”, 1801, geschilderd door Jacques Louis David. Museum van het Chateau de Malmaison, Rueil-Malmaison, Frankrijk. (Publiek domein)Hoewel veldslagen levens kosten, hoeft kunst die ze uitbeeldt niet afstotelijk of opzichtig te zijn. “Slag bij Chios”, 1848, door Ivan Aivazovsky. Nationale Kunstgalerie Aivazovski, Feodosia, Krim. (Publiek domein)
Bedenk dat de wereld altijd oorlog heeft gehad (maar niet het bijzonder ontmenselijkende postindustriële soort dat Picasso schilderde), en toch waren klassieke artistieke afbeeldingen ervan niet lelijk op de manier van Picasso’s “Guernica”. Misschien komt dit omdat kunstenaars in het verleden zelfs in grote rampen en lijden, zoals oorlog, een bepaalde betekenis en doel konden zien. Het beeld van Aeneas die de brandende stad Troje ontvlucht, zijn vrouw verliest, alles kwijtraakt aan oorlog, in “De Aeneis” is tragisch, maar het is niet absurd of alleen maar chaos. De dichter Vergilius zag voorbij de donkere en lelijke buitenkant van de scène een diepere, stabiele waarheid.
In “Iris Ballingschap” zegt Dennis Quinn over het perspectief van Vergilius: “Dit is echter niet de tragische visie; er is geen idee van een kwaadaardig lot, maar, integendeel, het idee van een goedaardig lot. … Het kan zijn dat de ergste dingen – het verlies van de beste dingen, het verlies van alles – voor het beste zijn. Als Troje niet was gevallen, had er geen Rome kunnen zijn.” Een kijk op de wereld die zelfs in lijden betekenis kan vinden, zal weerspiegeld worden in kunst die gecomponeerd is met harmonie, proportie, orde, symmetrie – dat wil zeggen schoonheid – ongeacht het onderwerp.
Dus, wat is een waarheidsgetrouwer beeld van de wereld? “Guernica‘ of ’De Aeneis’? Dat is geen eenvoudige vraag om te beantwoorden. Misschien bevatten beide elementen van waarheid. Maar hun uiteindelijke houding ten opzichte van de werkelijkheid lijkt bijna tegengesteld. Is de wereld uiteindelijk “een duistere vlakte/ bezaaid met verwarde alarmen van strijd” of zijn “alle dingen in een enkel boek gebonden door Liefde/ waarvan het universum de verspreide bladeren zijn,” zoals de middeleeuwse dichter Dante beweert? Arnolds opvatting zou zijn dat we in een soort donkere nachtmerrie leven, met slechts af en toe een half illusoir licht, zoals vallende sterren. Volgens Dante zijn de hemel en de aarde vol licht en zijn de schaduwen die we zien slechts het natuurlijke resultaat van de voortreffelijke helderheid van het zijn.
De grote Latijnse dichter Vergilius, die de “Aenid” vasthoudt en geflankeerd wordt door de twee muzen, “Clio” (geschiedenis) en “Melpomene” (tragedie). Het mozaïek uit de 3e eeuw na Christus werd ontdekt in Sousse, Tunesië. Bardo Museum in Tunis, Tunesië. (Publiek domein)
Zie je graag andere soorten kunst- en cultuurartikelen? Mail ons dan je verhaalideeën of feedback naar features@epochtimes.nyc
In een poging om de voortdurende neergang van de Chinese vastgoedmarkt een halt toe te roepen, introduceerde de Chinese Communistische Partij (CCP) een steunpakket met drie nieuwe maatregelen, waaronder de oprichting van een fonds van 300 miljard yuan (38 miljard EUR) om onverkochte eigendommen op te kopen. De Chinese staatsmedia juichten deze maatregelen toe als “epische” beleidsverschuivingen.
Drie belangrijke maatregelen
Op 17 mei lanceerden de Chinese centrale bank en financiële regelgevende instanties tijdens een videoconferentie over vastgoed die werd gehouden door de Staatsraad van de CCP drie belangrijke maatregelen ter ondersteuning van de oproep van vicepremier He Lifeng tot een “harde strijd om de risico’s van onvoltooide vastgoedprojecten aan te pakken”.
De eerste maatregel is het verlagen van de aanbetalingsratio voor huizenkopers die voor het eerst een huis kopen naar niet minder dan 15 procent, en voor tweede huizen is de minimale aanbetaling vastgesteld op 25 procent. Dit is de eerste keer in de meer dan 40-jarige geschiedenis van commercieel vastgoed in China dat de aanbetalingsratio voor huizenkopers die voor het eerst een huis kopen zo laag is vastgesteld als 15 procent, zelfs lager dan tijdens de grote stimuleringsinspanningen van 2008 en 2016 toen de ratio 20 procent bedroeg.
De reactie van de markt op het verlagen van de aanbetalingsratio naar 15 procent suggereert dat het huizenkopers weliswaar gemakkelijker maakt om de markt te betreden, maar dat het ook hun maandelijkse hypotheekbetalingen en totale leenbedragen verhoogt, wat naast de hypotheekrente in overweging moet worden genomen.
De tweede maatregel omvat de verlaging van de rentetarieven op leningen van het woningvoorzorgsfonds en de afschaffing van de ondergrens op commerciële hypotheekrente.
Volgens het bericht van de centrale bank worden vanaf 18 mei de rentetarieven op individuele leningen van het woningvoorzorgsfonds verlaagd met 0,25 procentpunt, waarbij de tarieven voor leningen met een looptijd van maximaal vijf jaar en langer dan vijf jaar worden aangepast naar respectievelijk 2,35 procent en 2,85 procent. Voor tweede woningen worden de tarieven vastgesteld op respectievelijk minimaal 2,775 procent en 3,325 procent.
Wat betreft de ondergrens van de commerciële hypotheekrente bepaalt de centrale bank van China normaal gesproken een benchmarkrente voor hypotheken, die licht kan fluctueren. Nu dit benchmarktarief is afgeschaft, kunnen banken de hypotheekrente vrij bepalen op basis van concurrentie op de markt.
Chinese staatsmedia beweren dat het nieuwe beleid ertoe zou leiden dat de hypotheekrente in de meeste steden met 0,3 tot 0,4 procentpunt zou dalen.
De derde maatregel betreft de directe aankoop van onverkochte eigendommen door de CCP-autoriteiten.
Meneer He zei dat in steden met een aanzienlijke hoeveelheid onverkochte eigendommen, het regime een aantal commerciële wooneenheden zou kunnen kopen om te gebruiken als betaalbare woningen. Hierna kondigde de Chinese centrale bank plannen aan om een fonds van 300 miljard yuan (38 miljard EUR) op te richten voor de herfinanciering van leningen, met een rentetarief van 1,75 procent en een looptijd van een jaar, die maximaal vier keer verlengd kan worden.
Onvoldoende fondsen om vastgoedmarkt te redden
De Chinese vastgoedmarkt verkeert al meer dan twee jaar in chaos en verschillende beleidsmaatregelen van de CCP hebben niet de gewenste resultaten opgeleverd. De recente bewering van de vicepremier dat de Chinese overheid een aantal commerciële wooneenheden kan opkopen om ze te gebruiken als betaalbare woningen is het speerpunt geworden van deze reddingsronde van de vastgoedmarkt.
Ondanks dat de Chinese staatsmedia het beleid als “episch” afschilderen, blijkt echter uit gegevens en analyses van deskundigen dat, hoewel de autoriteiten de vastgoedmarkt willen redden, ze geconfronteerd worden met de harde realiteit van ernstige financieringstekorten.
Volgens gegevens van het Shanghai E-House Real Estate Research Institute bedroeg in maart de totale oppervlakte van nieuwe commerciële residentiële gebouwen in 100 steden in heel China ongeveer 499,16 miljoen vierkante meter.
De tijd die nodig is om de vastgoedvoorraad te verkopen, bekend als de “cyclus van voorraadafbouw”, varieert afhankelijk van de economische omstandigheden en de stadsniveaus. Uit de gegevens blijkt dat in maart de cyclus van voorraadafbouw voor nieuwe commerciële residentiële gebouwen in 100 steden 19,2 maanden bedroeg in eersterangs steden, 21,6 maanden in tweederangs steden, en 33,1 maanden in derde- en vierderangs steden. Vóór de pandemie, in december 2019, bedroeg de cyclus van voorraadafbouw respectievelijk 12,2 maanden, 8,9 maanden en 10,2 maanden.
De Chinese analist Song Xuetao van Tianfeng Securities gelooft dat het plan van de Chinese autoriteiten om de vastgoedvoorraad direct op te kopen, de huidige markt een impuls zal geven en zal stabiliseren door de voorraadafbouwcyclus terug te brengen tot minder dan 18 maanden. Volgens de berekeningen van Tianfeng Securities zou voor het bereiken van dit doel ongeveer 7 biljoen yuan (895 miljard EUR) nodig zijn.
Daarnaast schat Nomura Securities dat China 20 tot 30 miljoen onafgewerkte vastgoedeenheden heeft, en dat de autoriteiten minstens 405 miljard euro nodig zouden hebben om deze te voltooien. Arthur Budaghyan, de hoofdstrateeg voor opkomende markten en China bij BCA Research, verklaarde dat er minstens 5 biljoen yuan (638 miljard EUR) in de geplaagde Chinese vastgoedmarkt moet worden geïnjecteerd om een significant effect op de economie te hebben.
Momenteel wordt het plan van de centrale bank om slechts 300 miljard yuan (38 miljard EUR) aan herfinancieringsleningen te introduceren als onvoldoende gezien. Mike Sun, een Noord-Amerikaanse beleggingsstrateeg, vertelde aan The Epoch Times dat de zogenaamde sterkste maatregelen in de geschiedenis die Peking heeft gelanceerd slechts beperkt effectief zijn om de vastgoedmarkt te stimuleren.
“De [Chinese] overheid gaat gebukt onder de schulden en kan niet voldoende middelen toewijzen,” zei hij. “Daarnaast is het meest kritieke punt dat het publiek, zijnde de vraagzijde van de vastgoedmarkt, over het algemeen geen vertrouwen heeft in de toekomstige economie, waardoor hun bereidheid om huizen te kopen aanzienlijk afneemt.”
Sterke daling van belangrijke economische indicatoren
De invoering van deze pakketten ter ondersteuning van de vastgoedmarkt door de CCP vindt plaats tegen de achtergrond van een scherpe daling van de belangrijkste economische indicatoren in april, waarbij de vastgoedmarkt nog steeds te maken heeft met dalende prijzen.
Uit de officiële gegevens van de CCP blijkt dat de totale sociale financiering van China in april met bijna 200 miljard yuan (25,6 miljard EUR) is gedaald, de eerste daling in meer dan 20 jaar. Dit wijst op een afname van de vraag naar leningen en andere fondsen door bedrijven, wat suggereert dat de economie mogelijk een krimp laat zien. Sociale financiering verwijst naar het totale bedrag aan middelen dat de reële economie binnen een bepaalde periode uit het financiële systeem haalt en is een belangrijke economische indicator.
Daarnaast daalde het kleine geld (M1), dat de geldvoorraad in omloop en de direct opvraagbare deposito’s van bedrijven omvat, in april met 1,4 procent op jaarbasis, wat wijst op een trage economische activiteit.
Uit gegevens van het Chinese Nationale Bureau voor de Statistiek van 17 mei bleek dat van januari tot april de nationale investeringen in vastgoedontwikkeling ongeveer 3,1 biljoen yuan (396 miljard EUR) bedroegen, een daling van 9,8 procent jaar-op-jaar. De verkoop van nieuwe commerciële vastgoedeenheden daalde met 20,2 procent op jaarbasis, terwijl de verkoop van woningen met 23,8 procent daalde. De verkoopwaarde van nieuw commercieel vastgoed bedroeg 2,8067 biljoen yuan (357,5 miljard EUR), een daling van 28,3 procent, terwijl de verkoopwaarde van woningen met 31,1 procent daalde.
In april steeg in slechts zes van de 70 grote en middelgrote steden in China de verkoopprijs van nieuwe commerciële woningen van maand tot maand, vijf steden minder dan de maand ervoor. De overige 64 steden kenden een maand-op-maand daling, goed voor ongeveer 91 procent van de onderzochte steden.
China’s Zhuge Data Research Center senior analist Guan Rongxue verklaarde dat de neerwaartse druk op de vastgoedprijzen in april verder toenam, met een aanzienlijke daling van het aantal steden met stijgende prijzen, waardoor een historisch dieptepunt werd bereikt. Over het algemeen blijven de marktprijzen onder druk staan en lijkt het dieptepunt nog niet te zijn bereikt.
