Er is één onderwerp waar iedereen een expert in zou moeten zijn: zichzelf. Maar hoeveel van ons zijn dat ook echt? Hoewel ze zo dichtbij en direct bij ons liggen, blijven onze eigen geest en karakter op mysterieuze wijze ondoorgrondelijk.
„Waarom is het voor mij een levenslang project om inzicht te krijgen in mijn eigen gedachten, gewoontes, impulsen, beweegredenen of de aard van de geest zelf?” vroeg filosofieprofessor Therese Cory zich af. „Dit wordt het ‘probleem van de ondoorzichtigheid van het zelf’ genoemd, en we zijn niet de enigen die zich hierover het hoofd breken.” Cory legt uit dat filosofen al in het oude Griekenland en het middeleeuwse Europa zich bogen over het mysterie van het zelf – en de uitdagingen om het te doorgronden.
„Het is een veelvoorkomende wetenschappelijke mythe dat vroegmoderne filosofen (te beginnen met Descartes) het idee van de mens als een ’zelf’ of ’subject’ hebben bedacht,” merkte Cory op. „Net als filosofen en neurowetenschappers vandaag de dag, waren middeleeuwse denkers net zo nieuwsgierig naar de vraag waarom de eigen geest zo intiem vertrouwd is, en toch zo ontoegankelijk. (In feite speculeerden middeleeuwse Latijnse en islamitische denkers al lang vóór Freud over een onbewust, ontoegankelijk rijk in de geest.)”
Deze traditionele denkers bieden wijsheid die ons helpt te begrijpen waarom en hoe we meer zelfkennis kunnen verwerven. Hun gedachtegoed is vandaag de dag nog even toepasbaar als toen zij voor het eerst nadachten over de mysterieuze en ongrijpbare essentie van de menselijke ziel.
Besteed aandacht aan zelfreflectie
De Romeinse keizer en filosoof Marcus Aurelius begreep het verband tussen zelfkennis en de rationaliteit die ons als mensen kenmerkt. „Dit zijn de kenmerken van de rationele ziel: zelfbewustzijn, zelfonderzoek en zelfbeschikking“, schreef hij in zijn „Meditaties“. De rationele ziel hoort zich bezig te houden met deze vormen van zelfreflectie, en wanneer zij dat doet, „oogst zij haar eigen vruchten. … Zij slaagt in haar eigen doel.“
Marcus Aurelius wist het één en ander van succes. Toen hij de lauwerkrans van de keizers droeg, bevond het Romeinse Rijk zich bijna op het hoogtepunt van zijn macht. Hij regeerde over zo’n 55 tot 70 miljoen mensen. Zijn woorden zijn het overwegen waard.
Wie zijn eigen sterke en zwakke punten, zijn slechte gewoonten en zijn beste impulsen niet begrijpt, zal moeite hebben om grootheid te bereiken. Hij wordt voortdurend gedwarsboomd door een onzichtbare vijand. Hij kan datgene wat hij niet kent niet overwinnen: de karakterfouten die zijn prestaties saboteren.
“De veldtocht van Marcus Aurelius vanuit Vindobona” door Anton Hoffmann, 1920. Publiek domein
Wees je bewust van hoe je met de wereld omgaat
Om onze gewoontes te veranderen, moeten we ons er eerst bewust van zijn. Het nut hiervan ligt voor de hand. Als je geld bijvoorbeeld meteen verdwijnt zodra het in je portemonnee zit, kun je het probleem pas aanpakken als je weet welke onzorgvuldige uitgavengewoonte de oorzaak is.
Voor de middeleeuwse theoloog Thomas van Aquino is zelfkennis echter ook waardevol om hogere redenen, die verder gaan dan het praktische nut van het corrigeren van vervelende gewoontes. Volgens Aquino is alle waarheid op zichzelf goed, omdat zij de menselijke natuur veredelt en vervolmaakt; deze natuur is rationeel en daarom gericht op de waarheid als een van haar hoogste goederen. De waarheid geeft ons een betere toegang tot de werkelijkheid, iets waar onze geest en ons hart zich graag willen op richten. En hoe hoger of edeler de gekende waarheid is, des te waardevoller is zij op zichzelf.
Aangezien de menselijke ziel een van de kostbaarste entiteiten is die we kennen, is kennis van de menselijke ziel dan ook van onschatbare waarde. Een van de manieren waarop we deze kennis van de ziel verwerven, is door onszelf te observeren: onze ‘plaats op de eerste rij’ om de werking van de menselijke natuur in onszelf te aanschouwen.
Zoals Cory uitlegt, begint al onze zelfkennis met ons besef van hoe we met de wereld omgaan. Op zichzelf is de geest duister, maar wanneer hij handelt of zich met de wereld bezighoudt, wordt hij van binnenuit verlicht en ‘ziet’ hij zichzelf in het denken en het weten. ‘Volgens Thomas van Aquino ontmoeten we onszelf niet als geïsoleerde geesten of zelf, maar altijd als handelende wezens die in wisselwerking staan met onze omgeving.’
“Cicero hekelt Catilina” door Cesare Maccari, 1889. Het fresco toont de Romeinse senator Cicero terwijl hij in de Romeinse Senaat de samenzwering van Catilina om de Republiek omver te werpen aan de kaak stelt. Publiek domein
Maar hoewel we op de eerste rij zitten om de activiteit van onze eigen geest gade te slaan, blijft het gordijn soms gesloten. Het feit dat we iets ervaren, betekent niet altijd dat we volledig begrijpen wat we ervaren. Daar komt een meer kritische en bewuste zelfkennis om de hoek kijken. “De betekenis van die ervaringen – wat ze zijn, wat ze mij vertellen over mezelf en de aard van de geest – vereist verdere ervaring en redenering,” schreef Cory. Zelfkennis vereist innerlijke reflectie op wat we hebben meegemaakt, hoe we hebben gereageerd en wat het betekent.
Dit vereist dat we het rustiger aan doen, ons niet laten overweldigen door indrukken en emoties, maar voldoende ‘afstand’ bewaren om waar te nemen wat er in onszelf gebeurt. Zoals de Griekse stoïcijnse filosoof Epictetus uit de tweede eeuw schreef in „Discourses“ 2.18.24: „Laat je allereerst niet meeslepen door de kracht van de indruk. Zeg ertegen: ‘Wacht even, laat me zien wie je bent en waar je vandaan komt – laat me je op de proef stellen.’”
‘Tegelijkertijd,’ waarschuwde Cory, ‘gaat het bij het beantwoorden van deze vraag niet om ons terugtrekken uit de wereld en ons in onszelf keren. Het gaat erom dat we ons meer bewust worden van onszelf op het moment dat we met de werkelijkheid in contact komen, en conclusies trekken over wat onze handelingen ten opzichte van andere dingen over ons ‘zeggen’. Dat is het ‘recept’ van Aquino voor een dieper zelfbewustzijn.’
Echte vrienden zijn spiegels
Een andere, naar buiten gerichte manier om ons zelfbewustzijn te verdiepen, komt van een van de favoriete filosofen van Thomas van Aquino: Aristoteles. Volgens filosofieprofessor Mavis Biss was Aristoteles van mening dat vriendschap een weg kan zijn naar zelfinzicht. In de filosofie van Aristoteles berust vriendschap op overeenkomsten tussen vrienden; we voelen ons aangetrokken tot mensen met vergelijkbare eigenschappen, interesses en waarden. De beste vriendschap is voor Aristoteles de vriendschap tussen deugdzame mensen die elkaar helpen om te blijven groeien in deugdzaamheid.
Aristoteles geeft les aan Alexander de Grote in een gravure uit 1866 van Charles Laplante. Publiek domein.
Omdat echte vrienden overeenkomsten met elkaar vertonen, kunnen ze tot op zekere hoogte als spiegels voor elkaar fungeren. „Aristoteles’ betoog draait om de gelijkenis tussen de karakters van vrienden, waardoor het kennen van de vriend ‘in zekere zin neerkomt op het waarnemen en in zekere zin op het kennen van zichzelf’,” legde Biss uit. “Omdat de vriend met grotere objectiviteit kan worden bekeken dan het eigen ik, fungeert kennis van het karakter van de vriend, in combinatie met ‘intuïtief gevoelde’ kennis van de eigen gelijkenis met de vriend, als een ‘brug’ naar zelfkennis. Op deze manier biedt zelfkennis, bemiddeld door vriendschap, bescherming tegen zelfbedrog.”
In de beste vriendschappen kunnen vrienden ook bij elkaar terecht voor eerlijke beoordelingen. Als we een vriend echt vertrouwen, zouden we niet bang moeten zijn om hem of haar te vragen ons iets te vertellen over onszelf, onze sterke punten en onze zwakke punten. Dit kan de vriend de kans bieden tot een prachtige daad van liefde: iemand helpen groeien in zelfinzicht is een geschenk dat hem of haar in staat stelt volwassen te worden en dichter bij zijn of haar volledige potentieel als mens te komen.
Ten slotte stelt sociologe Sherry Turkle dat het ontwikkelen van een dieper zelfbewustzijn ons ook in staat stelt meer van onszelf te geven. Wanneer we begrijpen wie we zijn – wanneer we ons geaard voelen en ons op een rustige manier bewust zijn van onze identiteit – kunnen we op een authentiekere manier beschikbaar zijn voor anderen en diepere relaties met hen aangaan. We zouden dus kunnen zeggen dat vriendschap zowel een middel als een einddoel is van zelfkennis.
De beste remedie tegen rampspoed is het voorkomen ervan; de beste remedie tegen ziekte is preventie. Beoefenaar van de traditionele Chinese geneeskunde Shu Rong deelt eeuwenoude, tijdloze, helende wijsheid die sinds lang in de vergetelheid is geraakt of over het hoofd wordt gezien.
Een psycholoog van middelbare leeftijd koesterde jarenlang wrok tegenover zijn moeder.
Hij vond dat zijn gevoelens gerechtvaardigd waren en liet ze daarom voortbestaan. Na verloop van tijd besefte hij echter dat die wrok diep in hem was doorgedrongen en inmiddels elk aspect van zijn leven beïnvloedde.
Psychisch kampte hij met chronische angst, depressie en slapeloosheid. Lichamelijk ontwikkelde hij hevige maagpijn en maagzweren. Zijn toestand werd zo ernstig dat hij vaak niet normaal kon eten en voornamelijk van pap leefde. Hij werd ontzettend mager, zwak en zag er zichtbaar ziek uit.
Ik gaf hem een voorschrift: herhaal in stilte het woord “vergeven” telkens wanneer gevoelens van wrok opkwamen.
Drie dagen later vertelde hij mij dat hij voelde hoe de wrok in hem begon op te lossen. Vervolgens maakte hij een diepgaande emotionele ontlading door.
Sun Simiao, de beroemde arts uit de Tang-dynastie, ook wel bekend als de “Koning van de Geneeskunde”, ontwikkelde een behandelmethode die was gebaseerd op deugdzaamheid. Hij geloofde dat zelfs de krachtigste geneesmiddelen niet zouden genezen zonder deugd, terwijl een deugdzaam leven op natuurlijke wijze herstel kon brengen.
Ik vertel mijn patiënten vaak dat de traditionele Chinese geneeskunde (TCM: Traditional Chinese Medicine) geen onderscheid maakt tussen wie je bent en hoe gezond je bent. Vanuit het perspectief van de TCM worden je gewoonten, emoties en morele karakter gezien als factoren die voortdurend je algehele gezondheid vormgeven.
Nog opmerkelijker is dat binnen de TCM elk belangrijk orgaan een specifieke deugd vertegenwoordigt.
De verbinding tussen organen en deugden
De oorzaak van de klachten van de professor was de wrok die hij met zich meedroeg, waardoor de energiestroom van zijn lever stagneerde.
Illustratie door Ran/The Epoch Times
De lever
Binnen de TCM wordt de lever geassocieerd met mededogen (仁), oftewel liefdevol, vriendelijk en zorgzaam zijn tegenover anderen.
“Barmhartige mensen houden van het leven en koesteren het”, staat geschreven in het historische Chinese officiële werk Uitgebreide Besprekingen in de Witte Tijgerhal.
De lever staat voor vitaliteit, de scheppende kracht van het leven. Volgens de theorie van de vijf elementen “komt de lever overeen met het element hout, zichtbaar in het groen van takken en bladeren”.
Binnen de TCM is de belangrijkste functie van de lever het zorgen voor een soepele doorstroming van de vitale energie, qi genoemd, door het hele lichaam. Het beoefenen van mededogen in het dagelijks leven sluit van nature aan bij deze functie van de lever en bevordert een gevoel van innerlijke rust.
Wanneer de lever-qi geblokkeerd raakt, wordt iemand sneller angstig en boos. Ook kunnen er spijsverteringsproblemen ontstaan.
Toen de professor leerde om zijn moeder met vriendelijkheid en vergevingsgezindheid te benaderen, begon zijn lever-qi opnieuw vrij te stromen. Voor het eerst in vele jaren kon hij zijn bejaarde moeder oprecht onder ogen komen. In plaats van haar te vermijden, begon hij voor haar te zorgen. Hun relatie verzachtte volledig — en de verandering hield daar niet op. Zijn gezondheid verbeterde, zijn pijn nam af en zijn eetlust keerde terug.
Het hart
De deugd van het hart is fatsoen (禮) — de basis van passend gedrag, respect en harmonieuze sociale omgang.
Binnen de TCM doet het hart meer dan alleen bloed rondpompen; het is ook de verblijfplaats van Shen, het Chinese begrip voor geest, bewustzijn en spirituele kracht. Het omarmen van de deugd van fatsoen ondersteunt de functie van het hart en bevordert innerlijke helderheid.
De milt
De milt wordt geassocieerd met oprechtheid (信), oftewel integriteit. Volgens de theorie van de vijf elementen wordt de milt vertegenwoordigd door het element aarde.
“Aarde voedt en onderhoudt alle dingen en belichaamt het principe van het dragen en voeden van leven zonder onderscheid te maken — dit is de hoogste uitdrukking van oprechtheid”, aldus de tekst.
Binnen de TCM is het miltsysteem verantwoordelijk voor voeding en spijsvertering en beheert het ook de gedachten en spieren. Daarom beschikt iemand die oprecht is over meer kracht en betrouwbaarheid in zowel denken als handelen.
De longen
De longen vertegenwoordigen rechtvaardigheid of het vermogen om los te laten (義).
“Yi betekent het nemen van beslissende oordelen”, staat in de tekst.
De longen worden geassocieerd met het element metaal, vergelijkbaar met een zwaard dat moed en onderscheidingsvermogen symboliseert. Als orgaansysteem reguleren de longen ook hoe het lichaam dingen opneemt en loslaat — ademhaling, het immuunsysteem en zelfs emoties.
De nieren
De nieren worden geassocieerd met de deugd van wijsheid (智).
“Wijsheid betekent vooruitgaan en stilstaan zonder aarzeling of twijfel”, staat in de tekst.
De nieren komen overeen met het element water, dat vrij en ongehinderd voorwaarts stroomt. De nieren beheersen de basis van het leven en slaan essentie op. Iemand die wijsheid cultiveert, beschikt over grotere reserves en een langere levensduur.
Tegelijkertijd kunnen negatieve emoties — of ondeugden — lichamelijke spanningen veroorzaken die de stroom van qi blokkeren. Wanneer deze blokkade zich voordoet in orgaansystemen, kunnen die geleidelijk verzwakken.
Mededogen versterkt bijvoorbeeld de lever, terwijl tegengestelde emoties zoals woede en wrok haar kunnen ontregelen. Opgekropte emoties doen de lever-qi stagneren, verhogen de stresshormonen en belemmeren de leverfunctie. Daarom leidde de langdurige wrok van de professor tot uiteenlopende klachten.
Het cultiveren van mededogen zorgt ervoor dat iemands zachte en oprecht vriendelijke aard de overhand krijgt. Bovendien helpt het stagnatie in de lever op te heffen, waardoor zowel emotionele als lichamelijke energie weer vrijer kan stromen.
Eenvoudige acties
Een rustige geest is de eerste stap naar het harmoniseren van de innerlijke toestand van het lichaam.
Glimlachen
De eenvoudigste methode is om je dag te beginnen met een vriendelijke glimlach.
Interessant genoeg voerde een groep psychologen een experiment uit met vrijwilligers, waarbij zachte elektrische stimulatie werd gebruikt om kort aan hun gezichten te trekken. Hierdoor ontstonden glimlachen of fronsen in hun gezichtsspieren, zonder dat zij bewust probeerden deze emoties uit te drukken.
De psychologen ontdekten dat mensen zich gelukkiger en positiever voelden wanneer hun gezichtsspieren werden gestimuleerd om te glimlachen. Wanneer zij werden gestimuleerd om te fronsen, voelden zij zich juist minder positief. Hoe sterker de spierbeweging, hoe groter de verandering in stemming.
Binnen de TCM is glimlachen meer dan alleen een oefening in positief denken. Een glimlach ontspant de gezichtsspieren, terwijl het gezicht rijk verbonden is met energiebanen (meridianen) die in relatie staan tot de inwendige organen. Wanneer het gezicht ontspant, helpt dit de qi om soepeler door het hele lichaam te stromen.
Glimlachen is vooral gunstig voor het hartsysteem en Shen, omdat vreugde de natuurlijke emotie van het hart is. Door vriendelijk te glimlachen help je het hart een leidende rol te spelen bij het reguleren van je emotionele toestand. Wanneer het hart kalm en stabiel is, kunnen de functies van de vijf organen zich ontwikkelen naar meer harmonie en onderlinge afstemming.
Daden van vriendelijkheid
Vriendelijkheid en mededogen vormen natuurlijke tegenmiddelen tegen woede, wrok en emotionele stagnatie. Een andere manier om deugdzaam te leven is daarom het verrichten van spontane goede daden.
Vriendelijke handelingen verruimen je geest en je hart, waardoor qi vrijer kan stromen.
In een onderzoek kregen ouderen met een hoge bloeddruk de opdracht geld uit te geven aan zichzelf of aan anderen. Degenen die geld aan anderen besteedden, vertoonden een aanzienlijke daling van hun bloeddruk, vergelijkbaar met het effect van het beginnen met een trainingsprogramma of het innemen van bloeddrukverlagende medicijnen.
Een ander onderzoek laat zien dat goede daden positieve emoties zoals vreugde en geluk vergroten, terwijl negatieve gevoelens zoals angst, schuldgevoelens en verdriet afnemen. Uit het onderzoek bleek dat activiteiten gericht op zelfzorg, zoals een bezoek aan een wellnesscentrum, weliswaar ontspannend zijn, maar mogelijk niet hetzelfde brede scala aan positieve emoties oproepen als het helpen van anderen.
Een dagboek bijhouden
Je kunt ook proberen vóór het slapengaan een dagboek bij te houden. Schrijven helpt om vastzittende emoties los te laten. Zodra gedachten op papier staan, hoeft de geest ze niet langer voortdurend intern te herhalen en mee te dragen. Dit vermindert piekeren en zet eindeloze gedachtecirkels om in een helder verwerkingsproces.
Het bijhouden van een dagboek is vooral waardevol voor de milt en het hart, omdat overmatig denken en zorgen beide kunnen verzwakken.
Woorden herhalen
Je kunt ook bepaalde woorden herhalen, zoals de professor deed. Als je wrok voelt tegenover iemand, herhaal dan telkens wanneer dat gevoel opkomt het woord “vergeven”. Wanneer je merkt dat je je geduld dreigt te verliezen, herhaal dan woorden als “mededogen” of “wees vriendelijk”.
Het beoefenen van deugdzaamheid heeft nog bredere voordelen — het kan je hele levensstijl veranderen. Oude wijsheid leert dat iemands levenswijze voortvloeit uit zijn karakter. Wie deugdzaamheid cultiveert, zal eerder kiezen voor een evenwichtige voeding, regelmatige slaap, het vermijden van stimulerende middelen en een gematigde levensstijl.
“Daarom moeten degenen die het leven in stand willen houden niet uitsluitend vertrouwen op geneesmiddelen”, schreef de Koning van de Geneeskunde, Sun Simiao, in zijn beroemde medische werk Duizend Gouden Voorschriften voor Noodsituaties. “Zij moeten ook in al hun handelen deugdzaamheid cultiveren.”
“Wanneer alle deugden volledig in praktijk worden gebracht, kan men zelfs zonder geneesmiddelen een lang leven bereiken”, schreef hij.
Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft kritiek geuit op het recente mensenrechtenforum van Peking. Volgens het ministerie gebruikten de Chinese autoriteiten het evenement om internationaal erkende mensenrechtenbegrippen te verdraaien, terwijl zij mensenrechtenschendingen in eigen land en daarbuiten verhullen.
Het ministerie liet Voice of America per e-mail weten zich ernstig zorgen te blijven maken over misstanden tegen religieuze groeperingen, dissidenten, Oeigoeren, Tibetanen, christenen en anderen. Ook sprak het zijn verzet uit tegen de transnationale repressie van Peking en stelde dat dergelijke acties de soevereiniteit van de Verenigde Staten en andere landen schenden.
Peking organiseerde van 11 tot 12 juni zijn Forum voor Mondiaal Mensenrechten 2026. Het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken verklaarde dat het forum samen met het Informatiecentrum van de Chinese Staatsraad werd georganiseerd en in het teken stond van de 40e verjaardag van de VN-Verklaring over het Recht op Ontwikkeling.
Volgens deskundigen paste het forum in een bredere inspanning van de Chinese Communistische Partij (CCP) om het begrip mensenrechten te herdefiniëren rond door de staat gestuurde ontwikkeling en politieke controle, in plaats van individuele vrijheden.
Tseng Chien-yuan, bestuurslid van de Taiwan Association for Democracy in Mainland China, zei dat het mensenrechtenkader van Peking de staat centraal stelt — niet het individu.
“In westerse democratieën is het individu de drager van rechten”, zei Tseng. “Volgens de visie van Peking is de staat de drager van rechten, die bepaalt welke prioriteiten gelden en beweert bestaanszekerheid te kunnen waarborgen door de uitoefening van staatsmacht.”
Volgens hem stelt deze benadering de CCP in staat burgerlijke en politieke rechten ondergeschikt te maken aan wat Peking het recht op overleving en ontwikkeling noemt.
Sheng Xue, een Chinees-Canadese schrijfster en commentator, zei dat mensenrechten niet kunnen worden teruggebracht tot materieel overleven.
“Volgens het internationaal recht zijn mensenrechten meer dan alleen vrijheid van honger”, vertelde Sheng aan The Epoch Times. “Zonder vrijheid van meningsuiting, persoonlijke veiligheid en een vrije pers is het zogenoemde ‘recht op overleving’ een schijnvertoning.”
Volgens haar heeft de CCP geen geloofwaardigheid om een mensenrechtenforum te organiseren, gezien haar geschiedenis van repressie tegen dissidenten, gelovigen en mensenrechtenverdedigers.
Transnationale repressie
De kritiek van het ministerie van Buitenlandse Zaken volgde een week nadat de Amerikaanse Congressional-Executive Commission on China (CECC) een hoorzitting hield over het toenemende gebruik van transnationale repressie en kwaadaardige beïnvloeding door het Chinese regime in de Verenigde Staten.
Volgens de commissie zijn diasporagemeenschappen, bedrijven, universiteiten, culturele instellingen, overheidsfunctionarissen en maatschappelijke organisaties de afgelopen jaren onder druk gezet wanneer hun woorden of daden afweken van de door de CCP gewenste narratieven.
Het Falun Dafa Information Center verklaarde in schriftelijke getuigenissen voor de CECC-hoorzitting van 4 juni dat de CCP sinds 2022 haar campagne van transnationale repressie tegen Falun Gong-beoefenaars in de Verenigde Staten en andere landen heeft opgevoerd.
De organisatie documenteerde 388 incidenten in 25 landen tussen maart 2024 en mei 2026, waaronder 218 gevallen in de Verenigde Staten.
Volgens degenen die de getuigenis indienden omvatte de campagne onder meer spionage, surveillance, juridische intimidatie, desinformatie, identiteitsfraude, valse dreigementen, sabotage, aanvallen, fysieke intimidatie, diplomatieke druk en het inzetten van tussenpersonen.
Daarbij werd benadrukt dat Shen Yun Performing Arts, een in New York gevestigd gezelschap voor klassieke Chinese dans dat werd opgericht door Falun Gong-beoefenaars, het belangrijkste doelwit is geworden en verantwoordelijk is voor het merendeel van de gedocumenteerde incidenten.
Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, bestaat uit meditatieoefeningen en morele leerstellingen die gebaseerd zijn op waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. De methode werd in 1992 openbaar geïntroduceerd in China en won snel aan populariteit. De CCP begon die populariteit te zien als een bedreiging voor haar gezag en startte in juli 1999 een campagne om de beoefening uit te roeien.
Volgens Minghui, een in de Verenigde Staten gevestigde non-profitorganisatie die de voortdurende vervolging van Falun Gong-beoefenaars documenteert, staat vast dat 5.339 Falun Gong-beoefenaars als gevolg van de vervolging zijn overleden. De organisatie stelt dat het werkelijke dodental veel hoger ligt, maar dat veel gevallen niet worden gemeld of nader onderzoek vereisen vanwege de strenge censuur in China.
Het archief van Minghui bevat verslagen en documentatie over: sterfgevallen, marteling, orgaanroof, gevangenschap en dwangarbeid, verdwijningen, vervolging buiten China, daders en propaganda van de CCP.
De CECC hield medio mei ook een hoorzitting met de titel: “Een markt gebouwd op slachtoffers: het stoppen van illegale orgaanhandel in China en daarbuiten.”
Volgens de commissie blijft de systematische, grootschalige en niet-vrijwillige verwijdering van menselijke organen voor transplantatie — vaak omschreven als gedwongen orgaanoogst of illegale orgaanhandel — een van de ernstigste mensenrechtenkwesties die met China in verband worden gebracht.
De commissie verklaarde dat rapporten van onderzoekers, mensenrechtenactivisten en deskundigen op het gebied van medische ethiek ernstige zorgen hebben gewekt dat gewetensgevangenen, waaronder Falun Gong-beoefenaars, Oeigoeren en andere gewetensgevangenen, doelwit zijn geworden binnen een door de staat mogelijk gemaakt transplantatiesysteem.
Ontwikkeling volgens de VN
De VN-Verklaring over het Recht op Ontwikkeling stelt dat iedere persoon en alle volkeren het recht hebben om deel te nemen aan, bij te dragen aan, en te profiteren van economische, sociale, culturele en politieke ontwikkeling.
Ook staat erin dat ontwikkeling moet plaatsvinden binnen een kader waarin “alle mensenrechten en fundamentele vrijheden volledig kunnen worden verwezenlijkt”.
Maya Wang, adjunct-directeur voor Azië bij Human Rights Watch, vertelde Voice of America dat sociale, economische, culturele, burgerlijke en politieke rechten gezamenlijk het internationale mensenrechtenstelsel vormen. Volgens haar heeft Peking toegezegd deze rechten te beschermen, maar probeert het die in plaats daarvan te herdefiniëren op een manier die hun werking verzwakt.
In het Wereldrapport 2026 van Human Rights Watch staat dat de Chinese autoriteiten systematisch de vrijheid van meningsuiting, vereniging, vergadering en religie ontzeggen en critici van de overheid vervolgen.
China ondertekende in 1998 het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten, maar heeft het verdrag nooit geratificeerd.
Tang Bing en Yi Ru hebben bijgedragen aan dit verslag.
Nu de Chinese economie in het slop blijft en de politieke spanningen binnen de Chinese Communistische Partij (CCP) lijken toe te nemen, heeft Peking het zogenaamde “Xi Jinpings gedachtegoed over partijopbouw” onthuld. Dit is een nieuwe ideologische doctrine die duidt op een verschuiving naar een meer gecentraliseerd, Mao-achtig politiek systeem.
De doctrine werd op 15 juni officieel geïntroduceerd tijdens een nationale CCP-conferentie over partijopbouw in Peking, waar hoge functionarissen de nadruk legden op loyaliteit aan de Chinese leider Xi Jinping en partijleden opriepen zijn geschriften te bestuderen.
De timing trok de aandacht van waarnemers. 15 juni was de 73e verjaardag van Xi. Hoewel Chinese leiders traditioneel openbare verjaardagsvieringen vermijden, besteedden de regeringsmedia ongewoon veel aandacht aan de gebeurtenis en aan de rol van Xi binnen de partij.
Nieuwe ideologische campagne
Volgens het Chinese staatsmedium Xinhua werd de conferentie bijgewoond door Cai Qi, lid van het Permanent Comité van het Politbureau, een van Xi’s naaste bondgenoten en de hoogste partijfunctionaris die toezicht houdt op ideologie en propaganda. Ook Li Xi, hoofd van het anticorruptieagentschap van de CCP, was aanwezig.
Tijdens de bijeenkomst verklaarden functionarissen dat “Xi Jinpings gedachtegoed over partijopbouw” officieel vorm had gekregen. Het werd toegevoegd aan een groeiende lijst van ideologische kaders die de naam van Xi dragen.
Cai gaf partijorganisaties in het hele land de opdracht een nieuwe reeks politieke studiebijeenkomsten te organiseren, waarbij hij functionarissen en partijleden aanspoorde om “de originele werken te bestuderen, de originele teksten te leren en de principes te begrijpen” van Xi’s leer. Hij riep kaderleden ook op om de “Twee Standpunten” te ondersteunen, een politieke slogan die verwijst naar het waarborgen van Xi’s status als kernleider van de partij en het verdedigen van het gezag van het Centraal Comité van de CCP.
Analisten die met The Epoch Times spraken, zeiden dat de campagne een weerspiegeling is van de inspanningen van Peking om de ideologische eenheid te versterken in een tijd van toenemende economische en politieke druk.
Chen Pokong, een in de VS gevestigde China-analist en auteur, vertelde de krant dat de onlangs onthulde doctrine grotendeels een herformulering is van bekende slogans van de CCP, waarin de nadruk ligt op strikte partijcontrole en het principe dat “de partij alles leidt”.
Chen zei dat het initiatief een symbolische breuk betekent met het tijdperk van hervorming en openstelling dat eind jaren zeventig door de voormalige CCP-leider Deng Xiaoping werd geïnitieerd.
“Decennialang was de hervormingsperiode van China in wezen een poging om afstand te nemen van de Culturele Revolutie en van de revolutionaire politiek uit het Mao-tijdperk”, zei hij. “Xi Jinping heeft die koers omgekeerd en China teruggebracht naar een systeem waarin de partij elk aspect van de samenleving domineert.”
Dit jaar is het 60 jaar geleden dat de Chinese Culturele Revolutie van start ging, een politieke beweging die tien jaar zou duren en werd begonnen door de voormalige CCP-leider Mao Zedong. Deze beweging leidde tot massale sterfte en verwoesting.
Volgens Chen dient de invoering van een formele “Partijopbouw-gedachte” onder Xi als een ideologische verklaring dat het tijdperk van de hervormingen feitelijk ten einde is gekomen.
“Zijn theorie komt uiteindelijk neer op één centraal idee: de partij leidt alles”, zei hij.
De CCP heeft de naam van Xi in toenemende mate opgenomen in officiële ideologische kaders, waardoor zijn status binnen het politieke canon van de partij is versterkt. Xinhua omschreef de nieuwste doctrine als een “belangrijke originele bijdrage” aan de marxistische theorie over partijopbouw.
Chen stelt dat het groeiende corpus van “Xi-gedachtegoed” meer dient als een vorm van politieke profilering dan als een samenhangend theoretisch systeem.
Hij zei dat veel van de concepten die nu met Xi worden geassocieerd, zijn ontwikkeld en verpakt door Wang Huning, de hoofdideoloog van de CCP en lid van het Permanent Comité van het Politbureau.
“Van alle theoretische systemen van de CCP-leiders is dat van Xi misschien wel het meest vaag”, aldus Chen. “Het is een soort container geworden waarin van alles kan worden ondergebracht.
Hij zette ook vraagtekens bij de aanhoudende nadruk die Peking legt op het marxisme. Hij merkte op dat veel voormalige communistische staten de marxistische ideologie al decennia geleden hebben losgelaten. De Chinese heersende elite heeft ondertussen een aanzienlijk privévermogen opgebouwd, ondanks het feit dat ze de communistische retoriek in stand houdt.
“De partij spreekt nog steeds de taal van het socialisme en het marxisme”, zei Chen. “Maar de politieke en economische realiteit in China is heel anders.”
Staatsmedia benadrukken Xi’s loyaliteit aan de partij
De staatsomroep China Central Television bracht op 15 juni een zes minuten durende video uit met de titel “Communist Party Member Xi Jinping”. De video kreeg prominente aandacht op alle grote Chinese mediaplatforms.
In de video werd benadrukt dat Xi’s “voornaamste identiteit die van lid van de Communistische Partij is” en dat zijn “eerste verantwoordelijkheid erin bestaat zich in te zetten voor de Partij”.
Chen zei dat deze boodschap een weerspiegeling is van Xi’s al lang bestaande focus op de suprematie van de Partij boven alle andere instellingen.
“De boodschap is duidelijk”, zei hij. “Niet werken voor de staat, niet werken voor het volk, maar alleen werken voor de Partij.”
Volgens Chen is de campagne bedoeld om zowel het gezag van Xi te versterken als partijfunctionarissen gerust te stellen dat het bestaande politieke systeem hun belangen zal blijven beschermen.
Chen zei dat hij denkt dat het initiatief wellicht de basis legt voor Xi om na 2027 een nieuwe ambtstermijn na te streven.
“De boodschap is: of functionarissen het nu willen bestuderen of niet, ze zullen het moeten doen”, zei hij. “De inhoud mag dan vaag zijn, maar de politieke eis is heel duidelijk.”
De in de VS gevestigde commentator op het gebied van Chinese actualiteit, Li Linyi, gaf een soortgelijke beoordeling en stelde dat de CCP blijft vertrouwen op ideologische campagnes en politieke strijd om de controle te behouden in tijden van economische en sociale spanningen.
Volgens Li Linyi zou de nieuwste campagne uiteindelijk contraproductief kunnen blijken. Hoewel deze bedoeld is om de loyaliteit aan Xi te versterken, zei Li Linyi dat deze de frustratie zou kunnen vergroten onder gewone ambtenaren die persoonlijk een hekel hebben aan de toenemende eisen inzake ideologische conformiteit.
“In deze nieuwe beweging tonen [ambtenaren] aan de oppervlakte loyaliteit aan Xi, terwijl ze achter gesloten deuren hun ontevredenheid uiten”, zei hij. “Iedereen doet alsof hij loyaal is. Uiteindelijk zal de CCP op een gegeven moment vanzelf instorten.”
Tang Bing en Luo Ya hebben bijgedragen aan dit rapport.
De Groep van Zeven (G7) heeft haar steun aan Oekraïne bevestigd en zich ertoe verbonden verdere sancties tegen Rusland op te leggen. Daarmee onderstrepen de wereldleiders hun steun aan Kiev.
De leiders van de G7, de groep van toonaangevende industrielanden, verklaarden op 17 juni dat zij hebben ingestemd met een uitbreiding van de militaire steun door defensiematerieel te leveren, waaronder langeafstandssystemen en onderscheppingsraketten.
Volgens hen staan zij “eensgezind” achter hun “onwrikbare steun aan Oekraïne bij de verdediging van zijn vrijheid, soevereiniteit en territoriale integriteit”.
“We bevestigen opnieuw onze solidariteit met de Oekraïense bevolking die lijdt onder aanvallen op kritieke infrastructuur en cultureel erfgoed”, aldus de verklaring.
De leiders benadrukten dat zij vastbesloten zijn de druk op de Russische oorlogseconomie verder op te voeren door sancties te verstrengen, onder meer in de olie- en gassector.
De leiders van de G7 kwamen van 15 tot 17 juni bijeen in de Franse badplaats Évian-les-Bains om internationale kwesties te bespreken, waaronder mondiale conflicten en samenwerkingsverbanden.
De G7 bestaat uit Canada, Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. Rusland trad in 1997 toe tot de groep, die daardoor de G8 werd. Na de annexatie van de Krim door Moskou in 2014 werd Rusland echter geschorst, waardoor de G8 feitelijk ophield te bestaan.
De Amerikaanse president Donald Trump sprak op 16 juni over de mogelijkheid om opnieuw sancties op Russische olieleveringen in te voeren, nu de Straat van Hormuz weer open is.
“Binnenkort kunnen we dat doen, omdat de olie nu weer stroomt”, zei Trump tegen verslaggevers tijdens een bilaterale ontmoeting met de president van de Verenigde Arabische Emiraten, Mohamed bin Zayed Al Nahyan, aan de zijlijn van de G7-top.
“We hebben de sancties opgeheven omdat we de Verenigde Staten niet wilden hinderen, maar we zijn nu in staat dat binnenkort weer te doen.”
Washington versoepelde de sancties tegen Rusland in maart en stond de aankoop van Russische olie die per schip wordt vervoerd toe om het energietekort als gevolg van de oorlog in Iran op te vangen. Het Amerikaanse ministerie van Financiën verlengde later die uitzonderingsregeling, die op 17 juni afloopt.
‘Iran zal nooit een kernwapen krijgen’
De G7 verwelkomde ook het nieuws over een memorandum van overeenstemming tussen de Verenigde Staten en Iran. Volgens de groep biedt dit “een historische kans om te voorkomen dat Iran kernwapens verkrijgt en om de dreigingen aan te pakken die verband houden met zijn regionale activiteiten en ballistische programma’s”.
De G7 verklaarde bereid te zijn bij te dragen aan de uitvoering van de overeenkomst.
“We benadrukken de noodzaak dat de onderhandelingen de dreigingen aanpakken die Iran vormt in de regio en daarbuiten, en ervoor zorgen dat het land nooit een kernwapen verkrijgt”, aldus de groep.
“Iran zal nooit een kernwapen krijgen.”
Trump verklaarde op 16 juni tegenover verslaggevers dat dit het belangrijkste doel van de overeenkomst is.
“Het enige wat voor mij echt telt, is dat Iran nooit een kernwapen zal hebben, en dat staat er glashelder in”, zei hij.
De opmerkingen van Trump kwamen enkele dagen nadat Amerikaanse en Iraanse onderhandelaars een voorlopig kader hadden afgerond dat bedoeld is om de vijandelijkheden te stoppen. Er zou ook een breder diplomatiek proces op gang gebracht worden rond de nucleaire activiteiten van Iran, sanctieverlichting, regionale veiligheid en toegang tot zeeroutes.
Op 17 juni suggereerde de Amerikaanse president echter dat het staakt-het-vuren nog niet definitief is en dat de Verenigde Staten indien nodig opnieuw aanvallen op Iran kunnen uitvoeren.
“Het is een memorandum van overeenstemming”, zei Trump tijdens de G7-top. “En als het me niet bevalt, gaan we ze weer beschieten en bommen op hun hoofd gooien.”
‘Vrije en open’ Indo-Pacifische regio
De G7-leiders benadrukten ook “het belang van een vrije en open Indo-Pacifische regio gebaseerd op de rechtsstaat”.
Zij bevestigden opnieuw hun verzet tegen “eenzijdige pogingen om de status quo te wijzigen, in het bijzonder door middel van geweld of dwang in de Oost- en Zuid-Chinese Zee en in de Straat van Taiwan, waar geschillen uitsluitend vreedzaam en via dialoog moeten worden opgelost”.
Hoewel China niet expliciet wordt genoemd in de verklaring over de Indo-Pacifische regio, heeft Peking zijn maritieme activiteiten in het gebied de afgelopen jaren opgevoerd. Dat vergroot de veiligheidsdruk op buurlanden, waaronder Japan en de eilanddemocratie Taiwan.
Trump en de Japanse premier Sanae Takaichi voerden op 16 juni een kort gesprek aan de zijlijn van de G7-top, zo blijkt uit een verklaring van het Japanse ministerie van Buitenlandse Zaken.
Volgens het ministerie wisselden de twee leiders van gedachten over de situatie in de Indo-Pacifische regio, “waaronder China”, en zullen zij nauw blijven samenwerken bij het reageren op ontwikkelingen in het gebied.
De betrekkingen tussen Tokio en Peking zijn gespannen sinds Takaichi in november 2025 verklaarde dat een aanval op Taiwan een “existentiële bedreiging” voor Japan zou kunnen vormen en aanleiding zou geven tot een militaire reactie.
Onder leiding van Takaichi neemt Japan steeds meer afstand van zijn naoorlogse pacifistische koers. De militaire opbouw van het land vindt plaats tegen de achtergrond van toenemende agressie van het Chinese communistische regime in de Oost-Chinese Zee.
Vorige maand riep het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken landen in de Aziatisch-Pacifische regio op waakzaam te zijn voor wat het omschreef als het “neomilitarisme” van Japan.
Japan verwierp die beschuldigingen. De Japanse minister van Defensie, Shinjiro Koizumi, bekritiseerde Peking omdat het zijn militaire macht uitbreidt met weinig transparantie.
Emel Akan, Tom Ozimek en Reuters hebben bijgedragen aan dit verslag.
Het hoogste gerechtshof van de EU heeft op 16 juni geoordeeld dat Frankrijk pornografische websites die elders in de Europese Unie gevestigd zijn, mag verplichten de leeftijd van gebruikers te controleren.
Sinds 2025 moeten uitgevers van pornografisch materiaal in Frankrijk technische systemen voor leeftijdsverificatie invoeren om te voorkomen dat minderjarigen toegang krijgen tot hun websites.
De Tsjechische bedrijven WebGroup Czech Republic en NKL Associates, die grote pornosites exploiteren, hadden de regels aangevochten.
Zij stelden dat Frankrijk zijn regelgeving buiten de eigen grenzen probeerde op te leggen door websites die in Tsjechië gevestigd zijn te dwingen te voldoen aan de Franse eisen voor leeftijdsverificatie.
Op 16 juni verklaarde het Europees Hof van Justitie dat de Franse regels voor leeftijdscontrole weliswaar een beperking vormen van het vrije verkeer van online diensten, maar gerechtvaardigd kunnen zijn op grond van het algemeen belang, waaronder de bescherming van minderjarigen.
Volgens het Hof kunnen exploitanten van pornografische websites zich niet beroepen op een aansprakelijkheidsvrijstelling voor gebruikersinhoud die zij opslaan of opnieuw verspreiden wanneer zij controle uitoefenen over die inhoud. Het Hof stelde dat dergelijke maatregelen ook kunnen gelden voor aanbieders die in andere EU-lidstaten gevestigd zijn, mits Frankrijk eerst het land van vestiging verzoekt op te treden en zowel dat land als de Europese Commissie daarvan in kennis stelt, behalve in dringende gevallen.
Het Hof benadrukte ook dat het Europese principe van het “land van oorsprong” van kracht blijft. Dat betekent dat online diensten in principe worden gereguleerd door de lidstaat waar zij gevestigd zijn.
De Franse minister voor Europese en Buitenlandse Zaken, Jean-Noël Barrot, noemde de uitspraak op 16 juni in een bericht op X “een overwinning voor de bescherming van kinderen”.
“Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft het blokkeren van pornografische websites die geen leeftijdsverificatie vereisen bevestigd, zoals voorzien in de wet die ik in 2023 heb ingevoerd”, aldus Barrot.
Een tiener bekijkt op 17 januari 2023 in Londen inhoud met een leeftijdsbeperking op het scherm van een laptop. Leon Neal/Getty Images
Vorig jaar testten Frankrijk, Spanje, Italië, Denemarken en Griekenland een proefversie van wat de Europese Commissie omschrijft als een blauwdruk voor een app voor leeftijdsverificatie in de 27 lidstaten van de EU.
Volgens de Commissie moet het initiatief Europese gebruikers in staat stellen aan te tonen dat zij oud genoeg zijn om wettelijk toegang te krijgen tot websites met leeftijdsbeperkingen.
In april werd aangekondigd dat de app voor leeftijdsverificatie technisch klaar is voor gebruik.
Het Verenigd Koninkrijk maakte op 15 juni bekend dat het vanaf volgend jaar jongeren onder de 16 jaar wil weren van grote socialemediaplatforms.
In maart startte de Britse regering een proefproject om te onderzoeken of een verbod op sociale media, tijdslimieten en digitale avondklokken het leven van kinderen kunnen verbeteren. De proef van zes weken liep in heel het Verenigd Koninkrijk en omvatte 300 gezinnen om te testen welke maatregelen in de praktijk werken.
De Britse premier Keir Starmer in Londen op 18 mei 2026 Yui Mok/AP
De Britse premier Keir Starmer verklaarde op 8 juni dat technologiebedrijven die actief zijn in het Verenigd Koninkrijk moeten voorkomen dat kinderen naaktbeelden via hun telefoon verzenden of ontvangen. Zo niet, dreigt wetgeving die hen daartoe verplicht.
“Vandaag roep ik technologiebedrijven die in dit land actief zijn op om toestelcontroles in te voeren die voorkomen dat kinderen seksueel expliciete beelden kunnen verzenden en ontvangen”, zei Starmer tijdens de London Tech Week.
Technologiebedrijven zoals Apple en Google kregen drie maanden de tijd om dergelijke systemen te ontwikkelen of te activeren. Volwassenen zouden via leeftijdsverificatie nog steeds toegang kunnen krijgen tot dergelijke inhoud of die kunnen delen.
De Signal-app, een berichtendienst, op een telefoon in Toulouse, Frankrijk, op 11 januari 2021. Lionel Bonaventure/AFP via Getty Images
De versleutelde berichtenapp, Signal, bekritiseerde het voorstel in een verklaring van 8 juni. Volgens het bedrijf komt het neer op de eis dat “alle inhoud op alle toestellen die in het land worden verkocht of gebruikt, wordt gescand” via “een dystopische combinatie van leeftijdsverificatie en inhoudsscanning”.
“Dit voorstel zal kinderen niet beschermen”, aldus Signal. “Het brengt ons allemaal in gevaar, terwijl het tegelijk de marktdominantie van Apple, Google en Microsoft versterkt en hun controle over onze meest persoonlijke informatie vergroot. … Uit de geschiedenis weten we dat, zodra dergelijke systemen bestaan, er onvermijdelijk een autoritaire uitbreiding volgt van het soort inhoud en personen waarop deze technologieën geacht worden toezicht te houden. We weten ook dat dergelijke instrumenten zullen worden gebruikt om mensen automatisch bij overheidsinstanties te melden.”
Evgenia Filimianova en Reuters hebben bijgedragen aan dit verslag.
Het in New York gevestigde ‘Global Service Center for Quitting the Chinese Communist Party’, ook bekend als het Tuidang Center, en het bijbehorende platform zijn volgens het hoofd van hun technische dienst onlangs het doelwit geworden van grootschalige cyberaanvallen door het Chinese communistische regime.
Xiao Jun, de hoofdtechnicus van het centrum en verantwoordelijk voor het platform “Tianchao Messenger”, vertelde The Epoch Times op 10 juni dat het verdedigingssysteem van het centrum 300 miljoen kwaadaardige verzoeken met succes heeft geblokkeerd in 45 minuten. Deze verzoeken waren gericht op het firewall-omzeilende domein van het centrum, met een piek van meer dan 110.000 per seconde.
Deze zeer gerichte, grootschalige cyberaanval begon aan de vooravond van het bezoek van de Amerikaanse president Donald Trump aan China op 13 mei en duurde tot eind mei, aldus Xiao.
Het beveiligingssysteem van de website heeft de aanval met succes afgeweerd door middel van strategieën zoals het dynamisch omleiden van verkeer en het blokkeren van kwaadaardige knooppunten. Het systeem functioneert stabiel op het hoogste beveiligingsniveau en alle gegevens blijven volledig veilig, aldus Xiao.
Naast het Tuidang Center biedt het Tianchao Messenger-platform toegang tot andere websites. Hierdoor kunnen gebruikers op het Chinese vasteland de inhoud ervan bekijken zonder omzeilingstools te gebruiken. Het gaat onder meer om buitenlandse mediakanalen die ongecensureerd nieuws over China brengen, zoals The Epoch Times en de daarmee gelieerde mediakanalen NTD, Sound of Hope en Aboluowang.
Hieronder vallen ook websites over Falun Gong en aanverwante mensenrechtenkwesties, zoals de World Organization to Investigate the Persecution of Falun Gong en Minghui.org.
Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, is een traditionele Chinese spirituele beoefening die gebaseerd is op de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid. De beweging won in de jaren negentig aan populariteit; volgens schattingen uit die tijd zou het aantal beoefenaars in China tegen het einde van het decennium tussen de 70 en 100 miljoen bedragen hebben.
De regerende Chinese Communistische Partij (CCP) en haar toenmalige leider Jiang Zemin beschouwden de populariteit van de beoefening als een bedreiging voor het gezag van de CCP en lanceerden in juli 1999 een systematische uitroeiingscampagne. Sindsdien zijn miljoenen Falun Gong-beoefenaars vastgehouden in gevangenissen, werkkampen en andere faciliteiten, waarbij honderdduizenden tijdens hun detentie zijn gemarteld, aldus het Falun Dafa Information Center.
De Chinese autoriteiten beschouwen informatie over Falun Gong en de voortdurende, onwettige en wrede vervolging van deze spirituele beweging door de CCP als uiterst gevoelig, en deze informatie wordt op het Chinese vasteland gecensureerd.
De CCP maakt gebruik van haar geavanceerde en uitgebreide systeem voor internetcensuur en -bewaking – de Grote Firewall van China – om de toegang van het Chinese publiek tot buitenlandse websites te beperken. Op die manier wordt voorkomen dat mensen waarheidsgetrouwe informatie verkrijgen over Falun Gong en de werkelijke situatie in China, evenals de waarheid over het communistische regime.
De reden voor de aanval van de CCP op het Tuidang Center is dat internetgebruikers op het Chinese vasteland vrijwel ongehinderd toegang hebben tot dit platform, onbeperkt informatie op buitenlandse websites kunnen raadplegen en vrij kunnen communiceren met de buitenwereld, aldus Xiao.
“We hebben meldingen ontvangen dat in het verleden sommige burgers of dissidenten op het vasteland, nadat ze livestreams hadden uitgezonden of lokale verzetsbewegingen of mensenrechtenacties aan het licht hadden gebracht, tijdens verhoren door de politie werden gevraagd of ze Tianchao Messenger hadden bezocht”, zei hij.
Xiao merkte ook op dat de online blokkade tegen het platform wordt opgevoerd tijdens periodes die de CCP als “gevoelig” beschouwt. De belangrijkste reden hiervoor is dat het regime vreest dat het platform de waarheid aan het publiek op het vasteland zou kunnen overbrengen en hen een kanaal zou kunnen bieden om hun stem te laten horen.
Andere aanvalsmethoden
Xiao zei dat de aanvallen van de CCP op het Tianchao Messenger-platform de laatste tijd veel omvangrijker en frequenter zijn geworden, en dat er ook niet-technische middelen worden ingezet.
“Ze voeren indirecte aanvallen uit op onze gekoppelde accounts, zoals gerelateerde Google-accounts, om de sleutels te verkrijgen die nodig zijn om zich voor ons uit te geven of om op illegale wijze in te breken op onze websites of servers”, zei hij.
Ze hebben schriftelijke bevestiging ontvangen van dienstverleners zoals Google, die deze incidenten identificeren als “aan de overheid gelieerde” hackactiviteiten, merkte Xiao op.
“We hebben hier direct bewijs van verkregen”, zei hij. “Een deel van de latere aanvallen was specifiek gericht op de website van het Global Service Center for Quitting the CCP.”
Daarnaast zei Xiao: “Er werden valse klachten ingediend bij internetproviders en serverbeheerders. Daarin werd bijvoorbeeld beweerd dat het Tianchao Messenger-platform phishing-inhoud, homofoob materiaal of inhoud bevatte die de privacy schond of in strijd was met de Chinese wetgeving of misbruik maakte van de platformdiensten. Het doel hiervan was om ons domein te laten verwijderen of onze diensten te laten opschorten.”
Falun Gong-beoefenaars nemen deel aan een parade ter ere van de Werelddag van Falun Dafa en roepen op tot het beëindigen van de vervolging in China, in New York City, op 13 mei 2026. Samira Bouaou/The Epoch Times
Wang Zhiyuan, voorzitter van het Global Service Center for Quitting the CCP, vertelde aan The Epoch Times dat de aanvallen van het regime op de website blijk geven van hun angst voor de principes die door Falun Gong worden uitgedragen – namelijk waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid – en hun bezorgdheid weerspiegelen over de inspanningen van Falun Gong om de waarheid over de vervolging aan het licht te brengen.
“We brengen de kwaadaardige aard van de CCP onder de aandacht van het publiek, omdat de CCP elke Chinese burger vervolgt”, zei Wang. “Sinds de CCP in 1949 aan de macht kwam, zijn de opeenvolgende campagnes die de CCP heeft gelanceerd stuk voor stuk campagnes van genocide geweest.”
“Ik ben ervan overtuigd dat steeds meer mensen ons zullen steunen en zich bij ons zullen aansluiten om de CCP te ontmantelen.”
Li Jing en Gu Xiaohua hebben bijgedragen aan dit rapport.
“In 1994 begon ik te werken op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis in New York. In mijn praktijk zag ik adolescenten die trauma’s hadden meegemaakt, zoals de scheiding van hun ouders of het overlijden van een ouder. Ze hadden het gevoel dat hun wereld was ingestort, of ze kampten met problemen zoals drugs- en alcoholverslaving, angststoornissen en suïcidale gedachten”, vertelde Lisa Miller, hoogleraar klinische psychologie aan de Columbia University, in een interview.
In de afgelopen twee decennia verrichtte Miller uitgebreid onderzoek dat werd gepubliceerd in vooraanstaande tijdschriften op het gebied van psychologie en psychiatrie.
“Op een bepaald moment begon ik een interessant verschijnsel op te merken waarvoor ik geen verklaring had: adolescenten en tieners die een spirituele basis hadden, een relatie met iets dat groter was dan henzelf, herstelden sneller dan jongeren die die verbinding niet hadden”, zei ze. “Maar in 1994 bestond er niet eens één peer-reviewed wetenschappelijke studie over spiritualiteit bij adolescenten en tieners.”
Dina Gordon: Was hun spiritualiteit verbonden met religieus geloof?
Lisa Miller: “Niet noodzakelijk. Hun spiritualiteit hield verband met een persoonlijk, innerlijk gevoel van waardering en erkenning van een hogere macht die de mens overstijgt. Die kracht kan zich voor verschillende mensen op verschillende manieren manifesteren. Het kan de schepper van de wereld zijn, een goddelijk wezen, de natuur, het universum en meer. Sommige mensen wenden zich tot God wanneer ze moeilijkheden tegenkomen; anderen mediteren, maken wandelingen in de natuur of vragen zich af wat die hogere macht van hen verlangt.
“Bij wijze van spreken gingen de adolescenten die ik observeerde door een ‘tunnel van duisternis’ als gevolg van de ernstige problemen waarmee ze werden geconfronteerd. Aan het einde van die tunnel vonden ze licht. Ze kwamen tot een diep spiritueel inzicht.”
Gordon: Kunt u een voorbeeld geven?
Lisa Miller, hoogleraar psychologie en pedagogiek aan de Columbia University. Met dank aan Nina Subin
Miller: “Een 13-jarig meisje, Iliana (een pseudoniem), is een van de opmerkelijkste voorbeelden die ik ben tegengekomen. Haar vader had een delicatessenzaak. Op een dag werd hij door twee kennissen beroofd en vermoord. Iliana had een zeer hechte band met haar vader en raakte in een diepe depressie. Ze verwaarloosde haar schoolwerk, huilde onafgebroken en sloot zich volledig af van haar omgeving. Ze kwam naar de sessies in de kliniek, maar communiceerde niet met mij; ze zat alleen maar voorovergebogen met een lege blik, volledig in zichzelf gekeerd. Maandenlang hielpen de destijds meest geaccepteerde psychologische behandelmethoden — cognitieve gedragstherapie (CGT) en interpersoonlijke psychotherapie — haar niet om uit de tunnel van haar depressie te komen, en ze takelde verder af.
“Toen verscheen ze op een dag op een sessie met een twinkeling in haar ogen en een brede glimlach. ‘Raad eens wat er gebeurd is’, zei ze opgewonden. Ze vertelde dat ze op school een vriendelijke, zachtaardige en attente jongen had ontmoet die haar echt had geraakt. Het meest bijzondere vond Iliana echter zijn ongebruikelijke en zeldzame naam. Hij heette ‘Horatio’ — precies dezelfde naam als haar vader. ‘Zie je wel,’ zei ze. ‘De jongen die ik heb ontmoet, heeft dezelfde naam als mijn vader. Dat is een teken. Mijn vader heeft hem naar mij gestuurd; het is een teken dat hij nog steeds over mij waakt.’”
Vanaf die dag verbeterde Iliana’s toestand snel en kwam ze uit haar depressie. Miller schreef in haar boek dat Iliana haar kijk op de situatie volledig op eigen kracht had veranderd. Volgens Miller kwam ze tot het inzicht dat er zelfs in de donkerste en moeilijkste momenten, in tijden van pijn en verdriet, een hogere macht bestaat die haar licht en liefde kan schenken.
Miller gaf nog een voorbeeld. Er was een jonge man die arts wilde worden en aan het einde van de middelbare school toelating aanvroeg bij zes medische faculteiten.
“Hij werd overal afgewezen en raakte depressief. Hij voelde zich een mislukkeling. Hij dacht dat hij nooit succes zou hebben en nooit arts zou worden zoals zijn vader en moeder. Op een dag wandelde hij door een bos toen hij een stralend licht door de bomen zag schijnen en een diepe verbondenheid met de natuur voelde. Dat licht veranderde zijn manier van denken; plotseling voelde hij de aanwezigheid van een hogere macht van liefde en steun. Hij zei: ‘Op dat moment begreep en wist ik dat God een plan met mij heeft, dat ik misschien geen arts zal worden zoals mijn ouders, maar dat ik op de manier die God voor mij heeft bedoeld een genezer zal zijn.’
“Een ander voorbeeld is dat van een jonge vrouw die op het punt stond te trouwen met haar jeugdliefde. Ze waren drie jaar samen geweest en de jongeman had haar beloofd dat ze zouden trouwen. Een week voor het afstuderen maakte hij het uit, waarna ze in een depressie belandde. Ze vertelde me dat hij haar hart had gebroken. Ze voelde zich lelijk, onwaardig om geliefd te worden, niet goed genoeg. Maar later, toen ze in de synagoge naast haar ouders en grootouders zat en iedereen plotseling naar haar keek, voelde ze zich omringd door hun liefde. En door die liefde voelde ze Gods liefde en begreep ze dat ze niet alleen was.”
Toen Miller haar loopbaan als klinisch psycholoog begon, bestond er volgens haar al wetenschappelijk bewijs voor de positieve effecten van spiritualiteit bij volwassenen. Denk aan hogere herstelkansen na ziekte, lagere percentages depressie en verslaving, en een langere levensduur. Maar er bestond geen enkele wetenschappelijke studie naar de positieve effecten van spiritualiteit bij kinderen, adolescenten en tieners.
Samen met andere onderzoekers verdiepte ze zich daarom in de rol van spiritualiteit bij het oplossen van problemen die vaak voorkomen bij adolescenten en tieners.
Haar peer-reviewed onderzoeken toonden aan dat een sterke spirituele kern adolescenten aanzienlijk beschermt: het risico op drugsverslaving ligt ongeveer 80 procent lager, het risico dat meisjes zich inlaten met vrijblijvende seksuele contacten daalt met ongeveer 70 procent en de kans op depressie bij adolescente meisjes neemt met 43 procent af.
Olena Rudo/Shutterstock.com
Gordon: Hoe weet u dat het spiritualiteit was die deze adolescenten hielp, en niet karaktereigenschappen zoals zelfvertrouwen of waarden die zij thuis hadden meegekregen?
Miller: “In dit soort onderzoeken wordt niet alleen het niveau van spiritualiteit van de deelnemers gemeten, maar ook karaktereigenschappen zoals doorzettingsvermogen, wilskracht, vrijgevigheid, optimisme en emotionele veerkracht worden onderzocht. Daaruit bleek dat spiritualiteit een grotere invloed had dan welke andere karaktereigenschap ook.
“We zagen dat adolescenten zonder een stevige spirituele basis zichzelf vaker beoordelen op basis van uiterlijke prestaties, bepaalde vaardigheden waarover ze beschikken of hun fysieke uiterlijk. Ze hebben een sterkere neiging zichzelf te zien als een verzameling losse onderdelen, waarvan ze sommige waarderen en andere niet. Bijvoorbeeld: ‘Ik ben goed in wiskunde, ik ben slecht in sport, ik heb puistjes, ik ben niet populair, ik ben niet toegelaten tot de universiteit, anderen zijn succesvoller dan ik.’ Zelfveroordeling, vergelijking met anderen en voortdurende competitie kunnen het leven voor adolescenten erg moeilijk maken.
“Daarentegen zien adolescenten met een stevige spirituele basis zichzelf als een geheel, als een ziel met een specifieke levensopdracht. Daardoor is hun hele wereldbeeld anders. Ze kunnen denken: ‘Alle talenten die ik bezit zijn gaven, en daarmee moet ik het doel vervullen waarvoor ik hier ben.’ Dat doel kan zijn om andere mensen te dienen, of om God te dienen. Dat vertaalt zich in de overtuiging dat een moeilijke dag slechts een moeilijke dag is, of een moeilijke eerste stap op weg naar een hoger doel.”
Sacho films/Shutterstock.com
Is spiritualiteit aangeboren?
Millers onderzoek werd mede geïnspireerd door baanbrekend werk van Kenneth Kendler, psychiater en geneticaonderzoeker. In 1997 publiceerden Kendler en zijn collega’s een grootschalige studie onder 1.902 eeneiige en twee-eiige tweelingen met een gemiddelde leeftijd van dertig jaar. Sommigen waren samen opgegroeid, anderen apart. Een van de revolutionaire conclusies van het onderzoek was dat spiritualiteit een aangeboren eigenschap is die via erfelijkheid wordt doorgegeven.
Gordon: Hoe kun je vaststellen dat spiritualiteit een aangeboren eigenschap is?
Miller: “Wanneer je eeneiige tweelingen die samen zijn opgegroeid vergelijkt met tweelingen die apart zijn opgegroeid, kun je bepalen in welke mate een bepaalde eigenschap aangeboren is of het resultaat van omgevingsinvloeden. Zo bleek bijvoorbeeld dat intelligentie voor ongeveer 60 procent aangeboren is en voor 40 procent afhankelijk van de omgeving, terwijl temperament — zoals introversie of extraversie — voor 50 procent erfelijk is en voor 50 procent door de omgeving wordt bepaald.
“In Kendlers onderzoek werden de tweelingen gevraagd naar de mate van religieuze en/of spirituele overtuigingen in de omgeving waarin zij waren opgegroeid. Na statistische berekeningen bleek dat ieder mens bij de geboorte over ongeveer 29 procent spiritualiteit beschikt.”
Volgens Miller is de betekenis van dit onderzoek dat de manier waarop spiritualiteit zich in iemands leven ontwikkelt — of zelfs of zij überhaupt tot uiting komt — voor ongeveer 70 procent afhankelijk is van de omgeving: ouders, familie, onderwijs, de gemeenschap, de bredere cultuur en de vriendenkring.
“Omdat slechts ongeveer een derde van de spirituele aanleg aangeboren is en ongeveer twee derde afhankelijk van de omgeving, hebben de eerste twee decennia van iemands leven een beslissende invloed op de ontwikkeling en ontplooiing van spiritualiteit”, aldus Miller.
Het onderzoek van Kendler leidde nog tot een andere conclusie: spiritualiteit en religieus geloof zijn twee verschillende zaken. Spiritualiteit is een gevoel van persoonlijke verbondenheid met God, de natuur of een andere hogere macht, terwijl de mate waarin iemand zich verbindt aan een bepaalde religie een afzonderlijke ervaring is.
Kendler vond geen sterke samenhang tussen spiritualiteit en religieus geloof. Sommige mensen zijn zeer spiritueel én diep religieus, terwijl anderen zeer spiritueel zijn zonder een religieuze overtuiging te hebben.
Ook Miller stelde vast dat “spiritualiteit een krachtige bescherming kan bieden tegen drugsgebruik, terwijl een rigide naleving van religieuze voorschriften zonder een gevoel van heilige verbondenheid drugsgebruik niet voorkomt.”
Lyubov Levitskaya /Shutterstock.com
Gordon: Als ouders de spiritualiteit van hun kinderen hebben verwaarloosd, kan die achterstand dan tijdens de adolescentie nog worden ingehaald?
Miller: “Ja, dat kan. De reden is dat de adolescentie een periode van spiritueel ontwaken is. Waar de adolescentie vroeger vooral werd gezien als een turbulente overgangsfase naar seksuele, lichamelijke, mentale en emotionele volwassenheid, begrijpen we nu dat deze periode ook spiritueel ontwaken, zoeken en groeien omvat. “Op die leeftijd dienen zich voor het eerst existentiële vragen aan: wat is de betekenis van het leven, wat is mijn rol in de wereld, wie ben ik als afzonderlijk individu, en nog veel meer. Dit versterkte spirituele ontwaken, dat gepaard gaat met zoeken, nadenken en twijfelen, biedt ouders een kans om adolescenten te helpen hun spirituele kern te ontwikkelen en te versterken.
“Dat spirituele ontwaken tijdens de adolescentie is universeel. In interviews met 6.725 adolescenten uit acht landen, waaronder de Verenigde Staten, Australië, India en Kameroen, ontdekten onderzoekers een groeiende belangstelling voor spiritualiteit, ongeacht religie of land van verblijf.”
“Een vergelijkbaar spiritueel ontwaken vindt opnieuw plaats rond de middelbare leeftijd, ongeveer op 45-jarige leeftijd, wanneer mensen terugblikken op hun leven en zichzelf vragen stellen als: ‘Heb ik mijn rol in de wereld tot nu toe goed vervuld?’ ‘Ben ik een goede ouder?’ ‘Heb ik de gaven die God mij heeft gegeven goed benut?’ En meer.”
“Tegen het einde van het leven, mogelijk rond het einde van de zeventig, vindt opnieuw een spiritueel ontwaken plaats.”
“Wanneer kinderen de adolescentie bereiken terwijl hun ouders zich in de middelbare levensfase bevinden en eveneens een periode van versterkt spiritueel ontwaken doormaken, kunnen zij samen op weg gaan in een proces van spirituele groei. Ze kunnen dan samen vragen die opkomen bespreken, waardoor ze begrijpen dat dit uiteindelijk een zeer persoonlijke reis is en dat ieder mens zijn eigen pad moet vinden.”
Beoefenaars van Falun Dafa voeren de Falun Dafa-oefeningen uit als onderdeel van de viering van de Werelddag van Falun Dafa op Times Square in New York City op 13 mei 2015. Samira Bouaou/The Epoch Times
Spiritualiteit bij kinderen stimuleren
Gordon: We hebben gesproken over het belang van spiritualiteit, zoals blijkt uit uw onderzoek. Hoe kunnen ouders die ontwikkelen bij kinderen zodat zij bestand zijn tegen de stormen van de adolescentie?
Miller: “Er zijn verschillende manieren om spiritualiteit te ontwikkelen, en ze zijn allemaal belangrijk. Allereerst doen ouders er goed aan hun eigen spirituele ervaringen te laten zien in hun dagelijks handelen. Het is belangrijk om kinderen al op jonge leeftijd duidelijk te maken dat spiritualiteit deel uitmaakt van het leven en dat er een spirituele werkelijkheid bestaat. “Wanneer mijn moeder bijvoorbeeld de sjabbatkaarsen aanstak, haastte zij zich niet door het ritueel heen en mompelde zij het gebed niet alleen om aan een verplichting te voldoen. Na alle hectische voorbereidingen voor sjabbat schakelde zij over naar een rustige, verstilde houding, stak de kaarsen aan en sprak het gebed uit met volledige aandacht en een hart vol emotie. Tranen van dankbaarheid liepen over haar wangen terwijl zij God dankte, die aanwezig was in haar leven en haar alles had gegeven wat zij bezat. Haar hele wezen straalde de spirituele ervaring uit die zij voelde.
“Op dezelfde manier kunnen ouders hun kinderen uitnodigen om deel te nemen aan uitingen van erkenning en dankbaarheid voor de hogere macht in hun leven. Bijvoorbeeld door samen te bidden, te mediteren, een stille wandeling in de natuur te maken of deel te nemen aan een andere spirituele praktijk die in hun leven aanwezig is. “Een aanvullende dimensie is hoe zij omgaan met andere mensen — door liefde en mededogen te tonen via hulpvaardigheid en aandacht. Bijvoorbeeld door te koken voor een buur die zware medische behandelingen ondergaat of vrijwilligerswerk te doen in een verzorgingshuis. Het is belangrijk dat ouders aan hun kinderen uitleggen hoe dergelijke daden een uitdrukking zijn van erkenning en waardering voor de hogere macht in hun leven.
Halfpoint /Shutterstock.com
“Een andere manier is dat ouders hun kinderen vertellen hoe spiritualiteit aanwezig is in hun eigen leven. Leg uit dat het ontdekken van spiritualiteit een reis is, en dat adolescenten hun eigen reis zullen maken. Op die reis zullen hoogte- en dieptepunten voorkomen, strijd en twijfel, successen en mislukkingen. Maar ze zullen nooit alleen zijn; er zal altijd een hogere aanwezigheid zijn, zelfs wanneer zij zich soms volledig geïsoleerd voelen.”
Tot slot verwees Miller naar een onderzoek waaruit bleek dat onvoorwaardelijke liefde en acceptatie kinderen helpen hun eigen spiritualiteit te ontwikkelen en te verdiepen.
“Het is tijd dat de psychologie spiritualiteit beschouwt als een centraal onderdeel van het leven van adolescenten”, zei Miller.
“Geen enkel uiterlijk succes kan opwegen tegen het belang van spiritueel ontwaken tijdens de adolescentie, omdat dat ontwaken een innerlijk kompas opbouwt. Het versterkt ons aangeboren vermogen om ons gedurende het hele leven met een hogere macht te verbinden, die adolescenten beschermt tijdens een turbulente levensfase — een periode waarin de kans op zelfdoding of depressie groter is dan de kans om door een auto te worden aangereden of COVID-19 te krijgen.”
Dit artikel verscheen oorspronkelijk in Epoch Magazine Israel.
De harde realiteit voor veel ouders is dat hun jonge kinderen en tieners regelmatig binnen handbereik toegang hebben tot pornografie. Natuurlijk zijn er ouderlijk toezicht en diensten die kunnen helpen. Maar kinderen, en vooral tienerjongens, vinden altijd wel een manier. Ik zeg het niet graag, maar het is nu eenmaal zo.
Ze kunnen mazen in het systeem vinden, bijvoorbeeld door een VPN te gebruiken, een apparaat te gebruiken dat ergens in huis rondslingert en geen beperkingen kent, of door er gewoon een te kopen en die verborgen te houden. Het aantal apparaten met internetverbinding neemt toe en ze worden steeds goedkoper. Tegelijkertijd nemen ook de manieren om online toegang tot porno te krijgen toe.
Uit onderzoek van Common Sense Media blijkt dat meer dan 50 procent van de jongens al op 13-jarige leeftijd of jonger in aanraking komt met pornografie.
Natuurlijk neemt seksuele activiteit al sinds mensenheugenis een vaste plaats in in het menselijk bestaan, als middel om toekomstige generaties voort te brengen. Historisch gezien is dat altijd zo geweest. Maar wat gebeurt er als allerlei vormen van seksuele activiteit tussen vreemden een buitensporig groot deel van iemands gedachten gaan innemen? Net als de ongebreidelde groei van kankercellen kan dat niets goeds betekenen.
Uit een metastudie van de National Institutes of Health is gebleken dat “stressvolle ervaringen, angst en depressie nauw verband houden met het kijken naar pornografie”. In het onderzoek wordt verder gesteld dat “blootstelling aan internetpornografie ‘kunstmatige’ (niet-natuurlijke) prikkels biedt die niet overeenkomen met echte psychosociale contacten en interpersoonlijke relaties, wat kan leiden tot abnormale emotionele reacties”.
Met andere woorden: als je een enorme emotionele kick krijgt van wat je bekijkt, dan verlies je je emotionele betrokkenheid bij je interacties in het echte leven – interacties die veel betekenisvoller zijn.
Danielle Sukenik, een gediplomeerd huwelijks- en gezinstherapeut, schreef vorig jaar voor de Universiteit van Colorado Anschutz: “Hogere percentages ontrouw, minder toewijding, grotere emotionele afstandelijkheid en verlies van vertrouwen komen ook duidelijk voor in relaties die te maken hebben met problematisch pornogebruik.”
Daarnaast bestaat het gevaar dat er steeds extremere inhoud nodig is om dezelfde prikkeling te veroorzaken – waaronder gewelddadige porno en kinderporno, welke illegaal zijn.
Maar wat zeg je nu precies tegen je jonge zoons en misschien ook dochters over zulke verre, ongrijpbare gevolgen als ‘emotionele vervreemding’? Misschien: ‘Blijf er vanaf!’ of ‘Het is slecht voor je!’ ‘Het is smerig!’ Het doet me denken aan een programma dat ik op de basisschool heb gevolgd, genaamd D.A.R.E.: Drug Abuse Resistance Education. Dat hanteerde in wezen diezelfde aanpak met betrekking tot drugs. Het programma werd in 2009 stopgezet nadat was gebleken dat het niet effectief was en zelfs de nieuwsgierigheid van kinderen aanwakkerde. Als dit een vergelijkbare situatie is, dan kan het waarschuwen van jongeren tegen het kijken naar porno er juist toe leiden dat ze het vaker gaan doen. Oei! Wat moeten we doen?
In deze lastige situatie waarin ouders tegenover technologie staan, denk ik dat we onszelf een aantal zeer lastige vragen moeten gaan stellen en bereid moeten zijn die te beantwoorden op een manier die misschien meer intuïtief dan wetenschappelijk is (alleen al omdat er op dit gebied nog weinig onderzoek is gedaan).
De heersende opvatting in de samenleving – van de schaars geklede bikinimodellen die in je brievenbus belanden tot de steeds uitdagender wordende jurken die je op formele evenementen ziet – is dat seksuele aantrekkingskracht en seksuele activiteit volkomen normaal en goed zijn, ook al worden de grenzen en normen daarvoor in de Amerikaanse samenleving generatie na generatie steeds verder verlegd. De rokken worden korter, de borsten worden meer blootgegeven en de kleding wordt strakker.
De oplossing voor het pornografieprobleem ligt volgens mij in een radicale verandering van de heersende opvattingen in Amerika. We moeten erkennen dat seksuele activiteit en seksuele aantrekkingskracht – zoals die nu grotendeels bestaan en al sinds de jaren vijftig of zo – niet goed zijn.
Als we historisch en cultureel terugkijken, kunnen we zelfs stellen dat de omvang die dit heeft aangenomen, kwaadaardig is. In de joodse traditie is iemand die seksuele handelingen verricht 24 uur lang onrein. In de Tien Geboden is overspel (seks buiten het huwelijk) verboden. In het Evangelie van Matteüs breidde Jezus Christus deze leer uit tot lustvolle gedachten. In de boeddhistische traditie is het onthouden van seksueel wangedrag de derde van de vijf belangrijkste voorschriften die door Boeddha Shakyamuni werden onderwezen. De Japanse Bushido zegt tegen samoerai dat ze verslaving aan seksuele activiteit moeten vermijden. De confucianistische traditie plaatst de relatie tussen man en vrouw op een voetstuk van het hoogste belang en behandelt deze alleen als een middel tot voortplanting.
De oude Griekse filosoof Socrates beschouwde seksuele activiteit en aantrekkingskracht als een bron van verslaving, volgens geschriften van zijn leerling Xenophon. Hij stelde het gelijk aan alcoholgebruik. Ik zal de les van Socrates in een moderne vorm gieten: stel dat er recent leden van een Mexicaans drugskartel zijn gesignaleerd nabij je huis in El Paso. Zou je willen dat de bewaker die buiten bij je voordeur staat zijn tijd besteedt aan het kijken van porno op zijn telefoon? Nee, natuurlijk niet. Maar als jij binnen zit en porno kijkt op je telefoon, dan is dat precies wat je vraagt.
Vrij zijn van een dergelijke verslaving zou, zoals Socrates het zou zien, betekenen dat men het goddelijke nadert en goddelijker en beter wordt. Toegeven aan en het voeden van het verlangen naar seksuele activiteit en aantrekkingskracht buiten het huwelijk is simpelweg slecht. Dit is wat je je kind kunt vertellen.
De standpunten die in dit artikel worden weergegeven, zijn de meningen van de auteur en komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de standpunten van The Epoch Times.
Het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland en Italië hebben op 15 juni het vredesakkoord tussen de Verenigde Staten en Iran verwelkomd en verklaard dat zij bereid zijn sancties tegen Iran op te heffen zodra het land stappen zet om zijn nucleaire programma in te perken.
De Verenigde Staten en Iran bereikten op 14 juni een overeenkomst om de oorlog te beëindigen. Een ondertekeningsceremonie staat gepland voor 19 juni in Zwitserland.
De Pakistaanse premier Shehbaz Sharif verklaarde dat beide partijen als onderdeel van de overeenkomst hebben ingestemd met “de onmiddellijke en permanente beëindiging van militaire operaties op alle fronten, inclusief in Libanon”.
De E4-landen — het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland en Italië — brachten na de aankondiging een gezamenlijke verklaring uit waarin zij hun bereidheid uitspraken om de uitvoering van het Amerikaans-Iraanse vredesakkoord te ondersteunen zodra het is ondertekend.
“Het is nu van cruciaal belang dat de gedetailleerde onderhandelingen worden afgerond en dat deze overeenkomst snel en volledig wordt uitgevoerd”, aldus de landen.
“Wij zullen intensief samenwerken met de Verenigde Staten, Iran en regionale partners om dit momentum vast te houden en tot een duurzame diplomatieke oplossing te komen.”
De landen verklaarden dat Teheran niet over nucleaire wapencapaciteiten mag beschikken en dat zij bereid zijn “relevante sancties op te heffen” in ruil voor naleving van de afspraken door Iran.
“Iran mag nooit een kernwapen verwerven. Wij staan klaar om hiervoor samen te werken met de Verenigde Staten, Iran en het International Atomic Energy Agency IAEA (Internationaal Atoomenergieagentschap)”, aldus de landen.
De E4-landen riepen tevens op tot het herstel van een “onvoorwaardelijke en onbeperkte vrijheid van scheepvaart” in de Straat van Hormuz.
Het scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz werd verstoord door Iran als reactie op Amerikaanse en Israëlische aanvallen op zijn nucleaire en militaire installaties.
Bij de aankondiging van het vredesakkoord op 14 juni verklaarde president Donald Trump dat de overeenkomst voorziet in de volledige heropening van de zeestraat en dat hij toestemming heeft gegeven voor de opheffing van de Amerikaanse marineblokkade van Iraanse havens.
“De overeenkomst met de Islamitische Republiek Iran is nu afgerond”, schreef Trump op Truth Social. “Schepen van de wereld, start uw motoren. Laat de olie stromen!”
De voorwaarden van de overeenkomst zijn nog niet openbaar gemaakt.
Tal van wereldleiders verwelkomden het Amerikaans-Iraanse akkoord dat een einde moet maken aan de oorlog die eind februari begon.
De Britse premier Keir Starmer feliciteerde “president Trump en de bemiddelaars uit Pakistan, Qatar en andere landen die aan deze doorbraak hebben bijgedragen”.
“De aandacht moet nu uitgaan naar de volledige uitvoering van het memorandum van overeenstemming, zodat de zeestraat wordt heropend en permanent volledig toegankelijk blijft, en zodat de gedetailleerde onderdelen van het nucleaire akkoord worden afgerond”, zei hij.
De Franse president Emmanuel Macron schreef op X dat de overeenkomst tussen de Verenigde Staten en Iran de weg zal vrijmaken voor bredere onderhandelingen om vrede en veiligheid in het Midden-Oosten te waarborgen.
“Ik verwelkom de overeenkomst die is bereikt tussen de Verenigde Staten en Iran, het resultaat van een diplomatieke inspanning waaraan verschillende partners hebben bijgedragen. Ik roep alle strijdende partijen op deze snel en volledig uit te voeren”, schreef hij.
De Japanse premier Sanae Takaichi zei te hopen dat de overeenkomst “gestaag zal worden uitgevoerd” om de vrije doorvaart door de Straat van Hormuz te garanderen en dat “een definitieve overeenkomst over de Iraanse nucleaire kwestie en andere aangelegenheden zo spoedig mogelijk zal worden bereikt”.
De Australische premier Anthony Albanese verklaarde dat hij het vredesakkoord verwelkomt en riep Teheran op om “de langdurige zorgen over zijn nucleaire programma en de bedreiging die dit vormt voor de internationale veiligheid” weg te nemen.
Er is een akkoord bereikt om het conflict met Iran te beëindigen, verklaarde de Amerikaanse president Donald Trump op 14 juni.
“De overeenkomst met de Islamitische Republiek Iran is nu afgerond”, schreef Trump in een bericht op Truth Social.
“Gefeliciteerd allemaal! Hierbij geef ik volledige toestemming voor de kosteloze opening van de Straat van Hormuz en gelijktijdig machtig ik de onmiddellijke opheffing van de Amerikaanse marineblokkade.
Schepen van de wereld, start uw motoren. Laat de olie stromen!”
De Iraanse staatstelevisie citeerde een Iraanse veiligheidsfunctionaris die verklaarde dat de oorlog “vanaf vanavond onmiddellijk en permanent zal eindigen” op alle fronten, terwijl de Amerikaanse blokkade “onmiddellijk en volledig zal worden opgeheven”.
Het akkoord werd voor het eerst aangekondigd door de Pakistaanse premier Shehbaz Sharif.
“Beide partijen hebben de onmiddellijke en permanente beëindiging van militaire operaties op alle fronten aangekondigd, inclusief in Libanon”, schreef Sharif op X, enkele ogenblikken voordat Trump het plan bevestigde.
Sharif zei dat op 19 juni in Zwitserland een ondertekeningsceremonie zal plaatsvinden.
De Iraanse Opperste Nationale Veiligheidsraad bevestigde op 15 juni eveneens dat beide partijen een memorandum van overeenstemming hebben afgerond om een einde te maken aan de maandenlange oorlog, meldde het staatsnieuwsagentschap Press TV.
Volgens de raad omvat het akkoord “een onmiddellijke en permanente stopzetting van militaire operaties op alle fronten” en de opheffing van de Amerikaanse marineblokkade van Iraanse havens.
Daarnaast werd meegedeeld dat onderhandelingen over een definitief akkoord zullen beginnen zodra de Verenigde Staten hun verplichtingen uit het memorandum hebben uitgevoerd.
Nadere details over het voorgestelde memorandum van overeenstemming (memorandum of understanding – MOU) werden niet onmiddellijk vrijgegeven. Iran heeft bovendien aangegeven dat het mogelijk bepaalde onderdelen van de overeenkomst niet zal uitvoeren voordat de ondertekeningsceremonie is afgerond.
Een belangrijk twistpunt blijft de aanwezigheid van de door Iran gesteunde terreurgroep Hezbollah in Libanon en het conflict met Israël — waarbij Trump alle betrokken partijen heeft opgeroepen de vrede te bewaren.
Sharif verklaarde bij de aankondiging van het akkoord dat de Verenigde Staten en Iran “de onmiddellijke en permanente beëindiging van militaire operaties op alle fronten, inclusief in Libanon” hebben afgekondigd.
De overeenkomst voorziet in een termijn van zestig dagen om een oplossing te vinden voor de grote voorraden hoogverrijkt uranium van de Iraanse staat en diens nucleaire programma. Dat dossier vormde zowel tijdens het huidige conflict als in de jaren daarvoor een van de belangrijkste geschilpunten tussen beide landen.
Vicepresident JD Vance vertelde aan Fox News dat hij van plan is de ondertekeningsceremonie bij te wonen.
“Ik ben zeker van plan aanwezig te zijn, maar het is mogelijk dat de president zelf ook aanwezig zal zijn”, zei hij. “Dat zullen we vandaag uitzoeken.”
Het memorandum volgt op een door Pakistan bemiddeld staakt-het-vuren dat op 8 april inging en later die maand door Trump voor onbepaalde tijd werd verlengd.
Trump verklaarde op 13 juni dat de Straat van Hormuz onmiddellijk “voor iedereen geopend” zal worden zodra de overeenkomst is ondertekend.
De oorlog met Iran en de daaropvolgende impasse tussen de Verenigde Staten en Iran hebben een grote invloed gehad op de olieprijs. Het merendeel van het commerciële scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz — een van de belangrijkste doorvoerpunten ter wereld voor olie en aardgas — kwam daardoor stil te liggen.
Volgens de Amerikaanse Energy Information Administration bedroeg de prijs van ruwe olie op 19 december 2025 nog 56,80 dollar (48,93 euro) per vat, maar steeg tot 114,01 dollar (98,22 euro) per vat op 6 april. Eind april lagen honderden schepen werkloos in de Perzische Golf.
Iran had bovendien herhaaldelijk schepen lastiggevallen die door de Straat van Hormuz voeren. Het Amerikaanse leger verklaarde op 13 juni dat het meerdere Iraanse aanvalsdrones had neergeschoten die commerciële schepen in de vaarroute viseerden.
Trump schreef op 13 juni op Truth Social dat de overeenkomst zal voorkomen dat Iran over kernwapens beschikt — een voorwaarde die volgens hem essentieel was voor elk vredesakkoord.
“In feite willen zij geen kernwapens meer, en zij zullen er ook geen krijgen, noch via aankoop, noch via ontwikkeling, noch via enige andere vorm van verwerving”, schreef Trump op 13 juni.
Trump uitte op 14 juni kritiek op een Israëlische aanval op Beiroet, Libanon, en stelde dat die niet had mogen plaatsvinden terwijl onderhandelaars dicht bij een vredesakkoord met Iran stonden.
Volgens Trump heeft Israël het recht zichzelf te verdedigen, maar hij omschreef de aanval die tot de Israëlische reactie leidde als beperkt van omvang. Daarbij merkte hij op dat er geen doden of gewonden waren gevallen. Verdere militaire acties zouden volgens hem de inspanningen voor een breder vredesakkoord kunnen ondermijnen.
Trump riep alle partijen op terughoudendheid te betrachten. Hij drong er bij Israël op aan de aanvallen in Libanon te staken en riep Hezbollah op geen aanvallen meer op Israël uit te voeren. Volgens hem staat de regio dicht bij het bereiken van een mogelijk historische vrede.
Hij schreef: “Dit zou het begin kunnen zijn van een lange en prachtige vrede — laten we die niet verspelen!”
Als de overeenkomst wordt afgerond zoals verwacht, zal de regio grotendeels terugkeren naar de situatie van vóór de oorlog.
Toch wordt verwacht dat het enige tijd zal duren voordat de wereldwijde scheepvaart door de vaarroute weer het niveau van voor de oorlog bereikt. Zowel rederijen als verzekeraars zullen vermoedelijk extra voorzichtig blijven totdat het akkoord definitief is verankerd.
Tom Gantert, Joseph Lord en Aldgra Fredly hebben bijgedragen aan dit verslag.
Toen het Witte Huis en het Chinese ministerie van Handel hun samenvattingen van de topontmoeting tussen Trump en Xi vorige maand in Peking publiceerden, leken deze verslagen op sommige punten twee verschillende bijeenkomsten.
Volgens het Witte Huis had Peking zich ertoe verbonden om tot en met 2028 jaarlijks voor minstens 17 miljard dollar (14,6 miljard euro) aan Amerikaanse landbouwproducten te kopen. Ook zouden er 200 Boeing-vliegtuigen besteld worden door Peking en de Amerikaanse tekorten aan vier specifieke zeldzame aardmetalen aangepakt worden, namelijk: yttrium, scandium, neodymium en indium.
Het Chinese ministerie van Handel bevestigde de Boeing-bestelling, maar liet de cijfers over landbouwproducten weg. Er werd ook geen enkel zeldzaam aardmetaal bij naam genoemd en er werd gesteld dat de aankoop van de vliegtuigen zou plaatsvinden “in overeenstemming met commerciële principes en de eigen behoeften”.
Volgens de in de Verenigde Staten gevestigde politiek econoom Davy J. Wong zijn die verschillen niet toevallig.
Hij vertelde aan The Epoch Times dat de uiteenlopende verslagen het resultaat zijn van bewuste regie aan beide kanten.
Washington heeft behoefte aan concrete, meetbare successen — aankoopvolumes en vliegtuigorders — om aan de Amerikaanse bevolking te tonen, aldus Wong. Peking kiest daarentegen bewust voor vage formuleringen om niet de indruk te wekken dat het is gezwicht voor Amerikaanse druk.
Opvallend genoeg leverde de top geen gezamenlijk communiqué, geen gezamenlijke verklaring en geen gezamenlijke persconferentie op; beide regeringen publiceerden simpelweg hun eigen versie van de gebeurtenissen.
Wat vaag lijkt, is volgens ingewijden van de Chinese Communistische Partij (CCP) juist onderdeel van de strategie van Peking: in het openbaar ruime beloften doen, in de praktijk traag leveren en de echte machtsmiddelen achter de hand houden.
Het resultaat is volgens Wong dat beide regeringen dezelfde topontmoeting — en dezelfde overeengekomen formulering, “constructieve, strategische stabiliteit” — gebruiken als dekmantel voor de afzonderlijke structuren die zij daaronder opbouwen.
De CCP-insiders die door The Epoch Times werden geïnterviewd, vroegen om pseudoniemen te gebruiken uit angst voor represailles.
De autocolonne van de Amerikaanse president Donald Trump rijdt op 14 mei 2026 naar een staatsdiner in de Grote Hal van het Volk in Peking. De topontmoeting van vorige maand tussen Trump en de Chinese leider Xi Jinping was het eerste bezoek van een Amerikaanse president aan China sinds 2017. Kevin Frayer/Getty Images
Oude tactieken, nieuwe instrumenten
Guan, een bron binnen het politieke establishment van de CCP die bekend is met de diplomatieke contacten met Washington, vertelde aan The Epoch Times dat Peking is afgestapt van de openlijk confronterende “wolf warrior”-diplomatie van de afgelopen jaren en is teruggekeerd naar een ouder, maar versterkt draaiboek.
“Nu gaat het er niet langer om rechtstreeks vijandig te worden”, zei Guan. “In plaats daarvan manoeuvreren ze met de Verenigde Staten via een methode waarbij eerst beloften worden gedaan en later aanpassingen volgen. Als je het ene zegt en het andere doet, kan Peking ook op elk moment van gezicht veranderen. Het verminderen van de leveringen van zeldzame aardmetalen is daar een voorbeeld van. ‘Ik stem ermee in om zeldzame aardmetalen te leveren, maar ik verleng de goedkeuringsprocedure en houd de zaken indien nodig op.’”
Veel landen kennen het oude draaiboek van de CCP inmiddels: grootse beloften doen, weinig leveren en vervolgens de schuld geven aan “marktomstandigheden”. Chinese onderhandelaars passen varianten van deze tactiek al toe sinds de toetreding van het land tot de Wereldhandelsorganisatie in 2001. Zo voldeed China onder de handelsdeal van Fase Eén tussen de VS en China uit 2020 slechts aan ongeveer 60 procent van zijn aankoopverplichtingen, volgens het Peterson Institute for International Economics.
Volgens Wong is nieuw dat deze oude strategie nu wordt ondersteund door een uitgebreid “gereedschapspakket”. Hij noemt het een verschuiving van koopkracht naar structurele ontzegging. In plaats van de belofte van China’s enorme consumentenmarkt als drukmiddel te gebruiken, vertrouwt Peking nu op zijn vermogen om de toegang tot cruciale grondstoffen selectief af te snijden.
Tijdens de eerste handelsoorlog in de eerste ambtstermijn van president Donald Trump beschikte Peking nog niet over een uitgebreid juridisch kader voor economische vergelding. De belangrijkste instrumenten waren vergeldingstarieven en aankoopbeloften die vooral gebruikt werden om tijd te winnen.
Tegen 2026 had de CCP volgens Wong echter een “onderling verbonden stelsel van wetten op exportcontrole” opgebouwd dat specifiek voor dit doel is ontworpen. De inzet is niet langer hoeveel China bereid is te kopen, maar de “wettelijk vastgelegde bevoegdheid om toeleveringsketens waarop de Amerikaanse industrie en defensie afhankelijk zijn, legaal en selectief af te snijden of te beperken”.
Volgens Wong zijn die instrumenten recent ingevoerd en kunnen ze gecombineerd worden ingezet.
Met de Export Control Law van 2020 kreeg de CCP voor het eerst een uniform kader om strategische exporten te beperken.
De Regels voor Exportcontrole van Dual-Use Goederen uit 2024 gingen nog verder en breidden de staatscontrole uit naar goederen die in het buitenland worden vervaardigd met grondstoffen van Chinese oorsprong. Die bevoegdheid werd voor het eerst gebruikt in oktober 2025, toen aankondiging 61 van het Chinese ministerie van Handel dertien categorieën zeldzame aardmetalen en legeringen onder controle plaatste.
In januari 2026 voegde Peking samarium, gadolinium en lutetium toe aan zijn vergunningencatalogus. In maart vaardigde de Chinese Staatsraad Verordening nr. 834 uit, het eerste speciale kader voor de beveiliging van toeleveringsketens, waarin exportcontroles, tegenmaatregelen, gegevensbeveiliging en investeringsscreening die onder één nationaal veiligheidsmandaat werden samengebracht.
Volgens Guan moeten de Amerikanen verwachten dat deze aanpak wordt voortgezet.
“Vandaag doen ze een belofte. Overmorgen veranderen ze van mening. Maar dat zullen ze nooit openlijk toegeven. De zaken die u wilt, zullen simpelweg niet worden geleverd”, zei hij. “Als u de sancties opvoert, zal Peking uw toegang tot zeldzame aardmetalen beperken, evenals tot andere mineralen en grondstoffen.”
Een blik op het Rare Earth Industrial Park in aanbouw in het district Anyuan, Ganzhou (provincie Jiangxi, oostelijk China), op 21 november 2025. China gebruikt de toegang tot zeldzame-aardmetalen als pressiemiddel bij sancties. Hector Retamal/AFP
Het bewijs in de cijfers
De druk is zichtbaar in de douanegegevens.
Volgens een rapport van april 2026 van het Center for Strategic and International Studies (CSIS) exporteerde China in de acht maanden tussen april en december 2025 slechts 17 ton yttrium naar de Verenigde Staten. In de acht maanden vóór de Chinese exportbeperkingen van april 2025 was dat nog 333 ton — een daling van ongeveer 95 procent.
Yttrium wordt gebruikt als hittebestendige coating voor onderdelen van straalmotoren.
Volgens de analyse van CSIS kampen Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijven met “tekorten en rantsoenering van materialen” en kunnen zij mogelijk de productie van bepaalde producten moeten stilleggen als de export niet terugkeert naar eerdere niveaus.
Zelfs nadat Peking tijdens de top van de Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC) in oktober vorig jaar in Busan, Zuid-Korea, had beloofd nieuwe exportbeperkingen op te schorten en de leveringen gaande te houden, bleef het Amerikaanse aandeel verder afnemen.
De Silverado Policy Accelerator, een denktank in Washington die de handel volgt, stelde vast dat de Amerikaanse invoer van Chinese magneten op basis van zeldzame aardmetalen elke maand van oktober 2025 tot en met maart 2026 daalde. De wereldwijde Chinese export keerde tegelijkertijd terug naar historische niveaus. De daling was vrijwel volledig geconcentreerd in de Verenigde Staten.
Volgens Wong gaat deze ontwikkeling verder dan normale marktwerking en weerspiegelt zij hoe beide economieën uit elkaar groeien op het gebied van strategische toeleveringsketens.
Ren Hongbin, voorzitter van de Chinese Raad voor de Bevordering van de Internationale Handel, houdt een toespraak voor bedrijfsleiders tijdens de slotceremonie van de APEC-top voor CEO’s in Gyeongji, Zuid-Korea, op 31 oktober 2025. De Amerikaanse invoer van Chinese zeldzame-aardemagneten daalde maandelijks van oktober 2025 tot en met maart 2026, terwijl de wereldwijde export van China terugkeerde naar ongeveer het historische niveau. Ezra Acayan/Getty Images
Zeldzame aardmetalen vormen inmiddels de voorhoede van een nieuwe handelsarchitectuur die wordt gekenmerkt door doelbewuste en gerichte ontkoppeling. Die ontkoppeling wordt volgens Wong door twee factoren aangedreven: de selectieve druk van Peking op zendingen richting de Verenigde Staten en de inspanningen van Washington om buiten China nieuwe bronnen voor magneetproductie op te bouwen.
Achter de cijfers blijft het Chinese controlesysteem voor export volledig van kracht.
De opschorting van exportbeperkingen die in Busan werd overeengekomen, had uitsluitend betrekking op de uitgebreide maatregelen van oktober 2025. Het ministerie van Handel verklaarde dat deze van 7 november 2025 tot 10 november 2026 zouden worden opgeschort, terwijl het oorspronkelijke vergunningsstelsel van april 2025 — dat nooit werd ingetrokken — volledig intact bleef. De algemene vergunningen die Peking heeft afgegeven om bepaalde civiele leveringen mogelijk te maken, gelden bovendien niet voor afnemers in de defensie- of luchtvaartsector.
Volgens Wong gaat de invloed die Peking tegenwoordig kan uitoefenen tientallen jaren terug door een fout die het Westen destijds maakte.
Tijdens de globaliseringsgolf van de jaren negentig en tweeduizend verplaatste de westerse industrie de meest vervuilende en arbeidsintensieve schakels van de productieketen — zoals de scheiding van zeldzame aardmetalen en zware metallurgie — naar China, terwijl men in eigen land schone energie promootte. Omdat Peking geen rekening hoeft te houden met vakbonden, kiezers of milieuaansprakelijkheid, kon het een kostenvoordeel opbouwen in de verwerking van grondstoffen dat het Westen nu niet eenvoudig kan herstellen.
“Het knelpunt werd niet in beslag genomen”, zei Wong. “Het werd uit handen gegeven.”
Bouwvakkers op het terrein van het nieuwe hoofdkantoor van de China Rare Earth Group in Ganzhou (provincie Jiangxi, oostelijk China), op 21 november 2025. In deze provincie bevinden zich de meeste zeldzame-aardmetalenmijnen van China; de grondstoffen worden gebruikt in producten variërend van smartphones tot raketgeleidingstechnologie. Hector Retamal / AFP via Getty Images
De openbaring van Washington
Peking heeft een oude tactiek verfijnd. Washington heeft daarentegen een oude aanname losgelaten — en zegt dat nu ook openlijk.
Tijdens een bijeenkomst van de Council on Foreign Relations op 26 mei verklaarde de Amerikaanse handelsvertegenwoordiger Jamieson Greer dat de Verenigde Staten niet langer verwachten dat China onder de CCP fundamenteel zal veranderen.
“We hebben simpelweg geaccepteerd dat er geen grote, allesomvattende hervorming van het Chinese politieke systeem zal komen”, zei Greer.
Volgens hem zou het vragen aan China om zijn exportgedreven economische model op te geven vergelijkbaar zijn met wanneer China de Verenigde Staten zou vragen om “de Republikeinse Partij af te schaffen”.
“Sommige zaken waar wij al decennialang om vragen, zijn in feite een integraal onderdeel van hun politieke systeem.”
Michael Froman, voorzitter van de Council on Foreign Relations en zelf voormalig Amerikaans handelsvertegenwoordiger, vroeg of Washington definitief afstand had genomen van die benadering.
Greers antwoord: “Grotendeels wel.”
Volgens Wong markeren die uitspraken een duidelijke breuk met het verleden.
Decennialang heeft Washington erop gewed dat handel en economische integratie Peking richting hervormingen zouden duwen. Nu zegt de hoogste Amerikaanse handelsonderhandelaar volgens Wong, dat die gok feitelijk verloren is.
De Amerikaanse handelsvertegenwoordiger Jamieson Greer spreekt op 30 oktober 2025 met verslaggevers in het Witte Huis. De Verenigde Staten hebben de hoop opgegeven dat China onder leiding van de Chinese Communistische Partij fundamenteel zal veranderen, zei Greer vorige maand. Madalina Kilroy/The Epoch Times
In Wongs visie heeft economische integratie communistisch China niet dichter bij westerse marktmodellen gebracht — ze heeft juist een gecentraliseerd systeem versterkt dat nooit werkelijk naar die modellen zou toegroeien.
Dat inzicht bepaalt nu hoe Washington naar beloften uit Peking kijkt: niet als iets dat automatisch vertrouwd wordt, maar als iets dat gecontroleerd moet worden.
Het kantoor van Greer opende in oktober 2025 een formeel onderzoek op basis van Section 301 naar het niet nakomen door China van zijn verplichtingen uit de Fase Eén-overeenkomst. Volgens de United States Trade Representative (USTR) zal dat onderzoek doorgaan, ongeacht het huidige bestand.
“Met China geldt altijd hetzelfde: we verifiëren, we monitoren en we controleren de toezeggingen”, zei Greer op 7 december 2025 tegen Fox News.
Een gecontroleerde firewall
De twee nieuwe instellingen die centraal staan in de overeenkomst van de recente top — de Amerikaans-Chinese Handelsraad en de Amerikaans-Chinese Investeringsraad — zijn bewust beperkt opgezet.
Volgens Greer zal de Handelsraad zich uitsluitend bezighouden met “niet-gevoelige goederen” zoals landbouwproducten, energie, vliegtuigen en medische apparatuur. Het eerste doel is aan beide kanten ongeveer 30 miljard dollar (ongeveer 25,9 miljard euro) aan tariefverlagingen. Halfgeleiders, kunstmatige intelligentie en militair materieel vallen buiten het mandaat.
Wong noemt deze afbakening de formalisering van een “geopolitieke firewall”.
Het uitsluiten van geavanceerde technologie moet volgens hem duidelijk maken dat chipbeperkingen, controles op buitenlandse investeringen en exportrestricties niet langer onderhandelingsfiches zijn die kunnen worden ingeruild voor bestellingen van bijvoorbeeld soja. Het zijn permanente afbakeningen geworden.
Volgens Wong dient de raad in werkelijkheid om de onderlinge afhankelijkheid op laag strategisch niveau te beheren — het laten doorstromen van basisgoederen om de Amerikaanse inflatie te beperken en het tempo van de economische ontkoppeling te beheersen.
Op deze archieffoto spreekt Xie Tian, hoogleraar bedrijfskunde aan de Universiteit van South Carolina Aiken, tijdens een evenement. Xie zei dat de Verenigde Staten gevoelige goederen, zoals halfgeleiders, buiten het toepassingsgebied van twee nieuwe handels- en investeringsorganen hebben gehouden, zodat de president deze kan blijven inzetten als instrumenten in kwesties van nationale veiligheid. Sun Mingguo/The Epoch Times
Ook Xie Tian, hoogleraar aan de Aiken School of Business van de Universiteit van South Carolina, ziet dat terug in de nieuwe Amerikaanse aanpak.
“Washington heeft de gevoelige dossiers buiten de onderhandelingen gehouden”, vertelde hij aan The Epoch Times, “omdat het de president niet wilde vastzetten en ook niet de instrumenten wilde opgeven die hij via andere kanalen inzet voor nationale veiligheidskwesties.”
Maar volgens Xie schuilt daar ook een risico.
Peking ziet de oprichting van een permanent handelsorgaan waarschijnlijk als een concessie: een kans om een open tarievenoorlog om te zetten in eindeloze gesprekken die het naar eigen ervaring kan vertragen.
“Zodra de gesprekken beginnen, zal de CCP ongetwijfeld weer vertragingstactieken toepassen, zoals ze altijd heeft gedaan”, zei Xie. Het doel is volgens hem “de zaak te rekken tot Trump zijn ambt verlaat”.
Xiao, een andere insider binnen het Chinese systeem, vertelde aan The Epoch Times dat dit aansluit bij een nieuwe prioriteit binnen de partij.
Het gaat niet langer om de vraag óf er onderhandelingen plaatsvinden, maar om wie ze beheerst. “De snelheid van de onderhandelingen controleren, de richting van de onderwerpen controleren en uiteindelijk de uitkomst controleren”, zei hij.
Hij omschreef de tactiek als een lokstrategie.
“Ze bieden een klein voordeel als lokaas, met de belofte van grotere voordelen later, afhankelijk van hoe de Verenigde Staten reageren. Zodra Amerika het eerste aanbod accepteert, wordt verwacht dat het verder meegaat in het proces.”
Bezoekers bekijken de stand van de U.S. Soybean Export Council tijdens de 8e China International Import Expo in Shanghai op 5 november 2025. Een nieuwe Amerikaans-Chinese handelsraad zal de bilaterale handel in niet-gevoelige sectoren, zoals landbouwproducten, gaan coördineren. Hector Retamal / AFP via Getty Images
De Amerikaanse kaarten
Wat lijkt op een overeenkomst gebaseerd op gedeelde vaagheid, is volgens Wong in werkelijkheid de “gesynchroniseerde opbouw van twee versterkte economische systemen”. Ze zijn elk ontworpen om een langdurige ontkoppeling en zelfs het risico op een gewapend conflict te kunnen doorstaan.
Washington gebruikt volgens hem hoge rentetarieven en zijn voorsprong op het gebied van geavanceerde computertechnologie om wereldwijd kapitaal terug naar de Verenigde Staten te trekken en China de toegang tot de meest geavanceerde chips te ontzeggen. Peking sluit ondertussen zijn financiële uitgangen af ter voorbereiding op een lange periode van sancties.
Maar volgens Xie zijn beide partijen niet gelijkwaardig gepositioneerd en liggen verschillende voordelen aan Amerikaanse zijde.
Dat begint bij het instrument waarop Peking het zwaarst heeft geleund. Volgens Xie begint China’s inzet van zeldzame aardmetalen als drukmiddel averechts te werken doordat de Verenigde Staten en hun bondgenoten daardoor versneld alternatieven ontwikkelen.
Washington heeft overeenkomsten gesloten over de bevoorrading van zeldzame aardmetalen met partners als Japan, Maleisië en Thailand. Tegelijkertijd komen binnenlandse mijnbouw- en verwerkingsprojecten op gang. Die verschuiving is zichtbaar in de snelle ontwikkeling van volledige toeleveringsketens — van mijn tot magneet — buiten China, waarbij verschillende projecten worden ondersteund door Amerikaanse aankoopgaranties.
“Als wapen zal dit steeds minder effectief worden”, zei Xie. Volgens hem neemt de Amerikaanse afhankelijkheid van Chinese zeldzame aardmetalen al af en zal die trend zich voortzetten.
De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio (midden) poseert voor een foto met 55 regeringsfunctionarissen die waren uitgenodigd voor de eerste ministeriële bijeenkomst over kritieke mineralen in het ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington op 4 februari 2026. De Chinese druk op het gebied van zeldzame aardmetalen begint een averechts effect te krijgen, waardoor de Verenigde Staten en hun bondgenoten worden aangezet tot het opzetten van alternatieve toeleveringsketens. Chip Somodevilla/Getty Images
Ook het Amerikaanse tariefwapen blijkt duurzamer dan één enkele gerechtelijke uitspraak, voegde hij eraan toe.
In februari vernietigde het Amerikaanse Hooggerechtshof de noodbevoegdheden waarop Trump zijn belangrijkste tarieven had gebaseerd. Binnen enkele uren schakelde de regering echter over op andere wettelijke handelsinstrumenten.
Minister van Financiën Scott Bessent verklaarde op 20 februari tijdens een bijeenkomst van de Economic Club of Dallas dat de nieuwe combinatie van maatregelen de tariefinkomsten in 2026 “vrijwel onveranderd” zou laten.
De tarieven op Chinese goederen zijn bovendien grotendeels behouden gebleven. De heffingen op basis van Sections 232 en 301 rusten op een stevigere juridische basis en blijven van kracht. Een bredere toeslag van 10 procent, opgelegd via Section 122, werd in mei vernietigd door het Amerikaanse Hof voor Internationale Handel. De regering heeft echter beroep aangetekend en de heffingen worden voorlopig nog steeds geïnd. Bovendien was die toeslag altijd bedoeld als tijdelijke maatregel — beperkt tot 150 dagen en gepland om op 24 juli af te lopen.
Greer was opvallend direct over wat daardoor behouden bleef.
“Ik mag de tarieven op China behouden, en dat is behoorlijk geweldig”, zei hij tijdens het CFR-evenement van 26 mei. Hij voegde eraan toe dat Amerikaanse tarieven op Chinese goederen “waarschijnlijk altijd hoger zullen blijven dan die voor andere landen”.
Minister van Financiën Scott Bessent legt op 3 juni 2026 in Washington een verklaring af voor de Senaatscommissie voor Financiën. Bessent verklaarde in februari dat een aanpassing van de tariefstrategieën ertoe zou leiden dat de tariefinkomsten in 2026 “vrijwel ongewijzigd” zouden blijven. Madalina Kilroy/The Epoch Times
Waarop gelet moet worden
Volgens Wong zijn er drie signalen die zullen uitwijzen of de beloften van de top daadwerkelijk worden nagekomen of stilzwijgend naar de achtergrond verdwijnen.
Het eerste signaal is of het Chinese ministerie van Handel Verordening nr. 834 — het kader voor de beveiliging van toeleveringsketens dat in maart werd ingevoerd — gaat gebruiken om bedrijven buiten China te straffen, bijvoorbeeld in Europa of Azië, wanneer zij gecontroleerde materialen doorverkopen aan Amerikaanse defensieaannemers.
Het tweede signaal is of de USTR overstapt van brede evaluaties van tarieven naar gerichte heffingen per product, gebaseerd op monitoringsgegevens. Dat zou erop wijzen dat het systeem van controleren en verifiëren daadwerkelijk operationeel is geworden.
Het derde signaal is of de meest vervuilende en zwaarste vormen van industrie daadwerkelijk kunnen terugkeren naar het Westen of naar landen in het mondiale zuiden. Geen van beide kan volgens Wong het Chinese model van beperkte regelgeving en afwezigheid van vakbondsinvloed eenvoudig kopiëren. Bovendien zullen dergelijke projecten waarschijnlijk stuiten op weerstand vanwege arbeidsomstandigheden, milieu-impact en mensenrechtenkwesties.
Werknemers aan de productielijn van SMC, een fabrikant van pneumatische onderdelen, tijdens een rondleiding voor de media in Peking op 10 januari 2023. De Chinese wet op de exportcontrole uit 2020 gaf het Chinese regime voor het eerst een uniform kader voor het beperken van de export van strategische goederen. Jade Gao / AFP via Getty Images
Als de terugkeer van productie stagneert terwijl Peking zijn greep op de winning en verwerking van zeldzame aardmetalen behoudt, zullen beide economieën volgens Wong verder uit elkaar groeien, ongeacht wat hun leiders formeel hebben afgesproken.
Voorlopig zijn de nieuwe Handelsraad en Investeringsraad nog niet bijeen geweest.
Het bestand van Busan — het eenjarige staakt-het-vuren op het gebied van tarieven en exportbeperkingen dat beide partijen vorig jaar oktober overeenkwamen — loopt in november af. De verlenging ervan staat inmiddels ter discussie.
Verwacht wordt dat de USTR binnen enkele dagen een openbare consultatie lanceert met de vraag welke goederen van Chinese oorsprong in aanmerking zouden moeten komen voor lagere tarieven.
En het fundamentele probleem dat de top moest helpen oplossen — dat geen van beide partijen gelooft dat de ander zal doen wat hij belooft — is nog altijd precies hetzelfde gebleven.
Apple-topman Tim Cook heeft premier Anthony Albanese gebeld om hem te feliciteren met de invoering van het eerste verbod ter wereld op het gebruik van sociale media door jongeren onder de 16 jaar.
Deze oproep volgt op de verklaring van de technologieleider dat het verbod een belangrijke rol heeft gespeeld bij de ontwikkeling van nieuwe tools voor kinderbescherming.
“De heer Cook vertelde me dat deze veranderingen deels zijn ingegeven door de toonaangevende leeftijdsgrens voor sociale media in Australië, en door het voortdurende onderzoek dat Apple doet naar de invloed van sociale media op kinderen”, zei Albanese in een verklaring op 9 juni.
De Australische premier Anthony Albanese houdt een persconferentie samen met de Nieuw-Zeelandse premier Christopher Luxon na afloop van de jaarlijkse topontmoeting tussen de leiders van Australië en Nieuw-Zeeland in Noosa, Queensland, Australië, op 6 juni 2026. Patrick Hamilton/AFP via Getty Images
In een afzonderlijke aankondiging heeft Apple een reeks nieuwe hulpmiddelen onthuld die ouders meer inzicht moeten geven in hoe hun kinderen hun apparaten gebruiken.
De komende software-updates zullen functies introduceren waarmee ouders gemakkelijker kunnen bepalen tot welke inhoud hun kinderen toegang hebben, kunnen beheren met wie ze communiceren en grenzen kunnen stellen aan het gebruik van apps.
Australië voerde zijn verbod in december in en werd daarmee het eerste land dat een landelijk verbod instelde, wat andere landen zoals Maleisië en Indonesië ertoe heeft aangezet om zelf ook verboden door te voeren.
De Australische beperkingen gelden voor platforms als Instagram, TikTok, Facebook en Snapchat; bedrijven die zich hier niet aan houden, riskeren boetes tot 49,5 miljoen dollar.
Premier Albanese zei dat de inspanningen van de regering om de onlineveiligheid voor kinderen te verbeteren, steeds meer invloed beginnen te krijgen op discussies buiten Australië.
“We hebben nog een lange weg te gaan, en we wisten dat het niet gemakkelijk zou worden”, voegde Albanese eraan toe.
De premier vertelde ook dat Cook hem had uitgenodigd om tijdens een toekomstig bezoek aan de Verenigde Staten een kijkje te nemen in het hoofdkantoor van Apple.
“En ik ben van plan op dat aanbod in te gaan, zodat we kunnen blijven leren hoe we onze kinderen het beste kunnen beschermen”, voegde hij eraan toe.
Tot de door Apple aangekondigde vernieuwingen behoren een vereenvoudigde installatieprocedure voor kinderen, nieuwe browsemachtigingen, limieten voor app-gebruik en een vernieuwde Screen Time-ervaring. De wijzigingen worden naar verwachting later dit jaar doorgevoerd.
Apple verklaarde dat de nieuwe maatregelen voortbouwen op het bestaande systeem voor ouderlijk toezicht en een weerspiegeling zijn van de bredere focus van het bedrijf op online veiligheid.
“Bij Apple is het altijd onze missie geweest om technologie te ontwikkelen die mensen meer mogelijkheden biedt en hun leven verrijkt, en tegelijkertijd bijdraagt aan hun veiligheid”, aldus dr. Sumbul Desai, vicepresident Health and Fitness bij Apple.
Het bedrijf verklaarde dat zijn aanpak erop gericht is ouders flexibele hulpmiddelen te bieden die kunnen worden aangepast aan de behoeften van elk kind afzonderlijk, in plaats van een standaardmodel toe te passen.
“Vandaag introduceren we belangrijke updates om gezinnen te helpen op een doordachte manier leeftijdsgebonden beschermingsmaatregelen in te stellen en gezonde digitale gewoontes te ontwikkelen.”
Analisten waarschuwen dat het nieuwe, door de Chinese staat gesteunde platform voor kunstmatige intelligentie (AI) de Chinese binnenlandse technologische innovatie dreigt te verstikken door gedwongen ideologische conformiteit, en dat het in het Westen ook zou kunnen worden gebruikt om de mensenrechtenschendingen van het regime te verdoezelen.
Xinhua, de officiële spreekbuis van de Chinese Communistische Partij (CCP), zal meer dan 1,1 miljard yuan (€ 140,47 miljoen) uitgeven om een AI-agent te lanceren die de ideeën van de Chinese leider Xi Jinping moet uitdragen, zo blijkt uit een haalbaarheidsstudie die op 5 juni op de website van het agentschap is gepubliceerd.
Het platform, dat de naam “Xinhua Yudian” heeft gekregen, positioneert zich als een onmisbaar hulpmiddel voor journalisten, een praktisch hulpmiddel voor partijkaders en een betrouwbare informatiebron voor het grote publiek, zo blijkt uit de studie.
“Via ‘Vragen en antwoorden over Xi’s woorden’ en ‘Xi-studiegids’ presenteert het de kerngedachte en de praktische vereisten van de belangrijke toespraken van de secretaris-generaal”, aldus het rapport.
In 2023 keurde China de “Tussentijdse maatregelen voor het beheer van generatieve kunstmatige-intelligentiediensten” goed, die inhoud verbieden die zou kunnen aanzetten tot subversie, de nationale veiligheid in gevaar zou kunnen brengen of het imago van het land zou kunnen schaden.
De maatregelen verplichten marktdeelnemers om “de kernwaarden van het socialisme hoog te houden”, aldus een vertaling.
De macht consolideren
Feng Chongyi, universitair hoofddocent Chinese studies aan de University of Technology Sydney, zei dat de nieuwste stap van Xinhua erop wijst dat Peking elke nieuwe AI-technologie die in eigen land wordt ontwikkeld, beschouwt als een middel om zijn greep op de macht verder te verstevigen.
AI-beveiligingscamera’s met gezichtsherkenningstechnologie op de 14e China International Exhibition on Public Safety and Security in Beijing op 24 oktober 2018. Nicolas Asfouri/AFP/Getty Images
“Dit toont aan dat de CCP probeert de persoonlijkheidscultus rond Xi Jinping te versterken,” zei Feng tegen The Epoch Times.
“Xi heeft al soortgelijke initiatieven gelanceerd, waarbij middelbare scholieren en partijkaders verplicht worden zijn politieke ideologie te bestuderen en er zelfs examens over af te leggen.”
Charles Cheng-chung Lo, hoogleraar aan het Graduate Institute of Science and Technology Law van de National Kaohsiung University of Science and Technology in Taiwan, zei dat het regime erop uit is om op agressieve wijze nationale middelen op het gebied van AI en technologie in te zetten om zijn “politieke veiligheid” te beschermen.
“Politieke veiligheid betekent het waarborgen van het leiderschap en de heersende status van de CCP, evenals het socialistische systeem met Chinese kenmerken,” vertelde Lo aan The Epoch Times.
“Onder een dergelijk systeem wordt alle technologische ontwikkeling natuurlijk geconfronteerd met strenge staatsregulering op basis van dit politieke uitgangspunt.”
‘Extreme zelfcensuur’
Lee Chung-chih, adjunct-coördinator van het Strategic Industries Program bij de Taiwanese denktank het DIMEs Center, zei dat de generatieve AI-modellen van China, zoals DeepSeek, zo zijn ontworpen dat ze strikt voldoen aan het partijdogma, waardoor ze geen objectieve antwoorden kunnen geven op politieke, historische en maatschappelijke vraagstukken.
Het DeepSeek-logo bij de kantoren van de Chinese AI-startup DeepSeek in Hangzhou, China, op 5 februari 2025. STR/AFP via Getty Images
De opkomst van agentische AI — autonome softwaresystemen die zelfstandig kunnen handelen en complexe taken namens gebruikers kunnen uitvoeren — zal die dynamiek verder versterken, zei hij, waarbij hij Xinhua Yudian noemde als het meest recente voorbeeld.
“Dit is volstrekt schadelijk voor de verificatie en het creëren van kennis,” vertelde Lee aan The Epoch Times.
“China sluit zijn samenleving momenteel op in een ‘geïsoleerd universum’.”
Lee zei dat de voorgestelde functies van het platform, zoals inhoudscontrole, traceerbaarheid, correctie en begeleide documentatie, Peking ertoe zouden kunnen aanzetten om van particuliere AI-bedrijven te eisen dat ze zich aanpassen aan de normen van Xinhua.
“Als particuliere AI-ontwikkelaars weigeren hieraan te voldoen, zou de sector kunnen wegkwijnen en zou talent kunnen wegvloeien,” zei hij.
Lee waarschuwde dat het tot het uiterste doorvoeren van deze rigide censuurstandaarden het gehele informatie-ecosysteem van China zou opsluiten in een cyclus van ideologische conformiteit, waardoor echte innovatie zou worden gesmoord.
“Chinese journalisten en wetenschappers zullen AI gaan gebruiken om zich hyper conformistisch op te stellen, met als doel de eigen verhalen van de staat te overtreffen en nog verder naar links op te schuiven,” zei Lee.
“Deze extreme zelfcensuur, alleen maar om de autoriteiten te behagen, zal hen volledig blind maken voor echte technologische doorbraken of geopolitieke crises vanuit de buitenwereld.”
Wereldwijde infiltratie
Lo zei dat buitenlandse AI-producten en -diensten die proberen te integreren met dit door de staat beheerde platform waarschijnlijk onder toezicht zullen komen te staan volgens Xi’s concept van “alomvattende nationale veiligheid” — een overkoepelende doctrine waarbij ideologie tegenwoordig alle aspecten van het Chinese bestuur bepaalt.
De Chinese leider Xi Jinping woont een top bij op het Belt and Road Forum in Beijing op 15 mei 2017. Thomas Peter – Pool/Getty Images
“Met andere woorden: de prijs voor toegang tot de enorme Chinese markt is strikte, lokaal opgelegde regelgeving”, aldus Lo.
Volgens hem kan het verkrijgen van die toegang betekenen dat feitelijke antwoorden over gevoelige onderwerpen, zoals de democratische beweging op het Tiananmenplein in 1989, worden gefilterd om te voldoen aan de politieke rode lijnen van Beijing.
“De kans op zelfcensuur zal toenemen, omdat ideologische screening onvermijdelijk de prijs van naleving wordt voor markttoegang”, zei Lo.
Volgens Feng reiken de risico’s echter verder: westerse technologiebedrijven die ervoor kiezen samen te werken met platforms zoals Xinhua Yudian, kunnen onbedoeld instrumenten worden van repressie door de Chinese Communistische Partij (CCP).
“Veel bedrijven opereren vanuit de overtuiging dat technologie geen grenzen kent en verkopen hun producten aan de CCP”, zei Feng.
“Wat zij zich niet realiseren, is dat Beijing hun geavanceerde technologie via Xinhua Yudian en andere platforms kan inzetten om de privacy en mensenrechten van gewone burgers verder te schenden.”
Feng stelde dat het overnemen van deze autoritaire normen uiteindelijk een averechts effect kan hebben en zelfs de landen van herkomst van de ontwikkelaars in gevaar kan brengen.
“Als democratische samenlevingen er niet in slagen Peking’s cognitieve oorlogsvoering het hoofd te bieden, zullen westerse AI-systemen die tot naleving worden gedwongen het regime in feite een digitale achterdeur verschaffen”, zei hij.
“Daardoor kan China deze vorm van oorlogsvoering moeiteloos over landsgrenzen heen verspreiden, met een ernstige ondermijning van de internationale orde tot gevolg.”
De Heilige Graal, al eeuwenlang een bron van inspiratie voor legendes, mythen en poëzie, heeft het westerse literaire en culturele bewustzijn diepgaand gevormd: de fantasierijke romans van Chrétien de Troyes, de weelderige schilderijen van Dante Rossetti, de beklijvende verzen van Tennyson die de grens tussen de natuurlijke en bovennatuurlijke wereld doen vervagen. In onze collectieve verbeelding fungeert de Graal als een symbool van morele beproevingen en spiritueel verlangen op het grensgebied tussen twee werelden.
Wat maar weinigen zich echter realiseren, is dat verhalen over de zoektocht naar de Heilige Graal niet geheel fictief zijn. De oorsprong van het idee van een zoektocht naar de Heilige Graal wordt vaak toegeschreven aan de vruchtbare verbeelding van een 12e-eeuwse Franse troubadour, Chrétien de Troyes, die schreef over de legendes van Koning Arthur.
Perceval, een ridder van de Ronde Tafel, houdt de Heilige Graal omhoog in een illustratie uit 1894. Publiek domein
Zijn laatste verhaal was “Het verhaal van de Graal”, waarin de jonge Welshe ridder Perceval in het kasteel van de “Visserskoning” verblijft. Daar is hij getuige van een vreemde processie van prachtige voorwerpen, waaronder een gouden graal, of beker, die gloeit. Perceval probeert te achterhalen voor wie en waarvoor de mysterieuze graal bestemd is. Maar de Troyes stierf voordat hij zijn verhaal kon afmaken. Anderen probeerden het verhaal af te maken, wat leidde tot de Graal-literatuur die een kenmerkend onderdeel van de Arthur-legendes werd.
Zoals Joan Duran-Porta van de Universiteit van Barcelona opmerkte: “De zoektocht naar de Graal, fysiek of symbolisch, speelt sindsdien een grote rol in dit levendige corpus van literatuur over magische avonturen.” In de loop der tijd, door de hervertellingen van het verhaal, werd deze mysterieuze beker geassocieerd met de Kelk die Jezus Christus gebruikte tijdens het Laatste Avondmaal.
Maar is dat het hele verhaal? Is de Graal, zoals Duran-Porta zegt, gewoon “een literair object … het product van de verbeelding van een dichter”?
Zeker, de verhalen over Britse ridders die door magische, mistige heidevelden trekken op zoek naar de ongrijpbare Kelk zijn volledig verzonnen. Maar aan de andere kant is er goed historisch bewijs om aan te nemen dat er wel degelijk een “zoektocht” naar de Graal – of, om een correctere term te gebruiken, de Heilige Kelk – heeft plaatsgevonden. Sterker nog, die was succesvol. Behalve dat, in dit waarheidsgetrouwe verslag van het verhaal, de zoektocht niet zozeer bedoeld was om de Graal te vinden, maar om deze eeuw na eeuw te beschermen tegen de dreiging van oorlog, tirannen en rampspoed. Dit is het verhaal van de Heilige Kelk van Valencia.
Een religieuze stichting
De evangeliën vertellen over Jezus’ viering van het Pascha met zijn discipelen kort voor zijn kruisiging en dood.
“En terwijl zij aan het avondmaal zaten, nam Jezus brood, sprak de zegen uit, brak het en gaf het aan zijn leerlingen, en zei: ‘Neemt, eet, dit is mijn lichaam.’ En Hij nam de beker, sprak het dankgebed uit, gaf die aan hen en zei: ‘Drinkt hier allen uit, want dit is mijn bloed van het nieuwe verbond, dat zal vergoten worden voor velen tot vergeving van zonden’” (Matt. 26:26-28).
“De bewapening en het vertrek van de ridders”, onderdeel van het Tapijt van de Heilige Graal, jaren 1890, door Sir Edward Burne-Jones, William Morris en John Henry Dearle. Publiek domein
Volgens de overlevering zou de heilige Petrus of zijn volgeling, de heilige Marcus, de Kelk vanuit Jeruzalem naar Rome hebben gebracht, waar deze een vast onderdeel van de pauselijke liturgieën werd. De vroegste vormen van enkele van de belangrijkste gebeden van de katholieke mis bevatten de zin “hoc praeclarum calicem” – “Ik neem deze glorieuze Kelk”. Deze lovende zin komt niet voor in andere oude anaforen; hij lijkt specifiek te zijn voor Rome, wat suggereert dat de Kelk van Christus zelf werd gebruikt in de missen in Rome.
Volgens deze theorie bleef de Heilige Kelk dus in het bezit van de vroege pausen tot aan de tijd van paus Sixtus II. Sint Sixtus II hechtte zelfs meer waarde aan de Kelk dan aan zijn eigen leven: tijdens de vervolging door keizer Valerianus smeedde hij een complot om te voorkomen dat de Kelk in Romeinse handen zou vallen. Voor zichzelf deed hij dat niet; uiteindelijk onderging hij het martelaarschap in 258 n.Chr.
Sixtus vertrouwde de kostbare relikwie toe aan zijn diaken, de heilige Laurentius, die de opdracht kreeg deze buiten het bereik van de keizer te brengen. De heilige Laurentius, afkomstig uit Spanje, bracht de Kelk in de derde eeuw naar Huesca.
Maar enkele eeuwen later kwam de Kelk opnieuw in gevaar. Toen de moslims in 713 Spanje binnenvielen, werd de Kelk in de Spaanse Pyreneeën verborgen. Een tijdlang lag hij verborgen in het klooster van San Juan de la Peña, totdat de monniken hem in 1399 overhandigden aan koning Martin I van het Spaanse koninkrijk Aragon. Hij bewaarde het eerst in zijn paleis in Zaragoza en daarna in zijn paleis in Barcelona.
Zijn tweede opvolger, koning Alfons de Grootmoedige, bracht de Kelk naar Valencia. Onder andere om de verovering van Napels te financieren, nam de koning een lening bij de Kerk, en als deel van de terugbetaling van die lening gaf hij de Kelk in 1437 aan de kathedraal van Valencia. De Kelk bevindt zich daar tot op de dag van vandaag.
Hoewel zijn reizen in 1437 eindigden, waren zijn beproevingen nog niet voorbij. De Kelk overleefde een val op Goede Vrijdag 1744 en de ontheiliging van de kathedraal tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Een familie verstopte de Kelk in hun huis totdat de gevechten voorbij waren.
De Heilige Kelk wordt bewaard in een kapel in de kathedraal van Valencia. Fernando/CC BY-SA 4.0
De Heilige Kelk
De Heilige Kelk bestaat uit twee delen: een bewerkte gouden voet met handvaten en een beker. Het bovenste deel wordt beschouwd als de relikwie die Jezus heeft gebruikt. Deze beker is gemaakt van roodbruin agaat, met vaag zichtbare, glinsterende wervelingen die doen denken aan het gestreepte oppervlak van Jupiter of aan perfect gepolijste en gekleurde houtnerven.
Uit archeologisch onderzoek van de beker in de jaren zestig bleek dat deze dateert uit de 1e of 2e eeuw v.Chr. en met de hand is vervaardigd in het gebied tussen Palestina en Egypte, de enige regio waar dat soort agaat te vinden is. De beker heeft dezelfde afmetingen als een traditionele joodse kiddush-beker, of zegenbeker, precies zoals die bij het Laatste Avondmaal zou zijn gebruikt.
De gouden standaard dateert uit de 11e eeuw en geeft aan dat middeleeuwse ambachtslieden een passende opstelling wilden creëren om de beker, die zij als een relikwie beschouwden, tentoon te stellen.
Hij rust nu rustig in het koele, schaduwrijke interieur van een speciale kapel in de kathedraal van Valencia, zacht glanzend in een kristallen vitrine.
Een close-up van het bovenste gedeelte van wat volgens de overlevering de Heilige Graal zou zijn, in de kathedraal van Valencia, Spanje. Amandajm/CC BY-SA 3.0
Eeuw na eeuw, van de ene bewaker naar de andere, keer op keer tevoorschijn komend uit de schaduw van vervolging, oorlog en rampspoed, is de Kelk bewaard gebleven tot op de dag van vandaag: een tastbare verbinding met de tijd van Jezus en een van de best bewaarde geheimen van Valencia.
Alleen de paus mag de Kelk gebruiken. Paus Johannes Paulus II en paus Benedictus XVI hebben dat beiden gedaan. De eerste noemde de relikwie “een getuigenis van Christus’ verblijf op aarde”. Is het zeker? Nee. Maar, in de woorden van kunsthistorica dr. Ana Mafé:
“Als er een Kelk is die Jezus volgens de overlevering in zijn handen heeft gehad, dan is de Heilige Kelk van de kathedraal van Valencia ongetwijfeld de enige die aan alle eisen voldoet wanneer deze wordt onderworpen aan een wetenschappelijke analyse die overal ter wereld met dezelfde resultaten kan worden herhaald.”
De Britse minister van Defensie John Healey heeft op 11 juni zijn ontslag ingediend. Hij beschuldigt premier Keir Starmer ervan onvoldoende middelen vrij te maken om het land te verdedigen in een periode van toenemende dreigingen.
Healey maakte zijn verrassende vertrek bekend in een scherpe openbare brief op X. Daarin stelde hij dat Starmer en het Britse ministerie van Financiën “niet in staat” en “niet bereid” zijn om “de middelen vrij te maken die het land nodig heeft om zich te verdedigen in deze tijd van toenemende dreigingen”.
De Labour-politicus, die al bijna dertig jaar zetelt in het Lagerhuis, zei dat de premier aanvankelijk had erkend dat “Groot-Brittannië een nieuw tijdperk van dreigingen tegemoet ging en dat dit een nieuw tijdperk voor defensie vereiste”. Sinds januari zijn volgens Healey echter “de eisen aan defensie verder toegenomen, net als de Britse verplichtingen die u terecht tegenover bondgenoten bent aangegaan”.
Healey somde verschillende nieuwe verplichtingen op, waaronder het conflict in het Midden-Oosten, waar het Verenigd Koninkrijk nu leiding geeft aan de multinationale militaire missie in de Straat van Hormuz, en de veiligheid in het Hoge Noorden, waar het de NAVO-missie Arctic Sentry leidt. Ook verwees hij naar de toegenomen Russische activiteiten richting het Verenigd Koninkrijk en andere NAVO-landen, de intensivering van de aanvallen in Oekraïne en de Overeenkomst van Parijs, die voorziet in een Britse inzet in Oekraïne na een staakt-het-vuren.
Hij zei dat hij samen met Starmer en het ministerie van Financiën had gewerkt aan een Defensie-investeringsplan, maar dat de uiteindelijke overeenkomst, die hij naar eigen zeggen voor het eerst op 8 juni onder ogen kreeg, “ver achterblijft bij wat nodig is voor de defensie en voor het land in deze gevaarlijke tijd”.
Volgens Healey wordt hij zonder een plan dat “aan de eisen van deze tijd voldoet” gedwongen beslissingen te nemen die “de paraatheid van onze strijdkrachten verminderen, de risico’s voor militairen tijdens operaties vergroten en het land minder veilig kunnen maken”.
Hij zei dat de situatie hem “geen andere keuze” liet dan zijn ontslag in te dienen.
Healey bekleedde de functie bijna twee jaar. Hij trad aan onmiddellijk nadat de Labour-partij in 2024 de Conservatieve regering van Rishi Sunak had verslagen.
De Britse ministeries van Defensie en Financiën voeren al maanden overleg over de manier waarop de stijgende uitgaven voor defensie moeten worden gefinancierd. Daardoor liep de publicatie van het Defensie-investeringsplan, die oorspronkelijk vorig jaar werd verwacht, vertraging op.
Militaire leiders benadrukken dat het plan noodzakelijk is om het toenemende dreigingsniveau het hoofd te bieden, onder meer vanwege de frequente Russische activiteiten in Britse wateren. Tegelijkertijd worstelt de regering met het terugdringen van de staatsschuld, terwijl de belastingdruk zich op het hoogste niveau in decennia bevindt.
De Britse chef van de defensiestaf Richard Knighton verklaarde op 5 juni tegenover de BBC dat “dit de gevaarlijkste periode is die ik ooit heb meegemaakt”. Hij voegde eraan toe dat “we meer aan defensie moeten uitgeven en dat sneller moeten doen”.
“De uitdaging voor ministers is om die moeilijke afwegingen te maken”, aldus Knighton.
Ook binnen de Britse defensie-industrie groeit de frustratie over de vertraging van het plan. Volgens bedrijven belemmert dat investeringen in langetermijnprogramma’s.
In februari drong de topman van het grootste Britse defensiebedrijf, BAE Systems, er bij de regering op aan het plan zo snel mogelijk te publiceren.
BAE-topman Charles Woodburn zei dat zijn bedrijf en andere ondernemingen duidelijkheid willen over de besteding van de middelen. Het gebrek aan informatie zou investeringen vertragen.
“Wij hadden het plan vóór het einde van vorig jaar verwacht en vanuit het perspectief van de industrie willen we allemaal graag vooruit”, zei hij op 18 februari volgens The Guardian. “Hoe sneller, hoe beter wat ons betreft.
“Vroege duidelijkheid stelt de industrie in staat plannen te maken, te investeren en onze sterke balansen in te zetten. Duidelijkheid is belangrijk voor het bedrijfsleven. Wij hopen daarom dat het Defensie-investeringsplan zo snel mogelijk wordt gepubliceerd.”
Vorige maand riep ook brancheorganisatie ADS, die meer dan 18.000 Britse bedrijven in de luchtvaart-, defensie-, veiligheids- en ruimtevaartsector vertegenwoordigt, de regering op het plan te publiceren.
ADS-topman Kevin Craven noemde de periode van twaalf maanden tussen de Strategische Defensie-evaluatie en het Defensie-investeringsplan in een interview met de BBC op 1 juni “ronduit erbarmelijk”.
“We leven in een wereld waarin alle dreigingsanalyses aangeven dat 2027 het moment kan zijn waarop we geconfronteerd worden met geloofwaardige militaire dreigingen”, zei hij.
“Of dat nu gebeurt of niet — ik wil niet alarmistisch klinken — we moeten daarop voorbereid zijn, en dat zijn we eenvoudigweg niet.”
Craven zei ook dat ADS-leden, vooral kleinere bedrijven, waarschuwen voor risico’s voor hun toekomst op lange termijn als er niet snel vooruitgang wordt geboekt.
Starmer verklaarde op 5 juni dat het plan vóór de NAVO-top die op 7 juli begint zal worden gepubliceerd.
Het Verenigd Koninkrijk probeert momenteel een antwoord te formuleren op het feit dat Washington zich gedeeltelijk terugtrekt als beschermer van Europa. Tegelijkertijd kampt het met de gevolgen van de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran, die blootlegde dat de Royal Navy niet in staat was onmiddellijk een geavanceerd oorlogsschip naar het Midden-Oosten te sturen nadat het conflict in februari uitbrak.
“G.K. Chesterton zei, terugblikkend op zijn leven, dat hij altijd de bijna mystieke overtuiging had van het wonder in alles wat bestaat, en van de verrukking die wezenlijk in elke ervaring besloten ligt”, schreef Josef Pieper in Geluk en contemplatie. De Duitse filosoof zag diepe wijsheid en waarheid in Chestertons observatie. Hij vervolgde: “In deze uitspraak liggen drie afzonderlijke beweringen besloten: dat alles in wezen een teken van zijn goddelijke oorsprong draagt en verbergt; dat wie daar een glimp van opvangt, ‘ziet’ dat dit en alle andere dingen op een onbegrijpelijke manier ‘goed’ zijn; en dat hij, doordat hij dit ziet, gelukkig is.”
Toch kan het moeilijk zijn om “een glimp op te vangen” van dit wonder dat in alle dingen aanwezig is. We raken vertrouwd met het leven, en daardoor verliest het iets van zijn glans. Routine verzwakt onze aandacht voor het wonderbaarlijke.
Om dat gevoel van ontzag opnieuw aan te wakkeren — dat besef van het buitengewone in het gewone — volgen hier 25 feiten die verwondering zullen oproepen.
Stervende sterren worden herboren
De implosie en samensmelting van sterren veroorzaken kernfusiereacties waarbij enorme hoeveelheden edelmetalen en zware elementen in de interstellaire ruimte terechtkomen. Stervende sterren leveren de grondstoffen die nodig zijn om alles te vormen wat we in het universum zien. Het is een kosmisch proces van dood en wedergeboorte. In wezen zijn wij sterrenstof.
(Links) Een instortende rode reus wordt naar een nabijgelegen ster getrokken. (Rechts) Door de weggezogen waterstof verandert de ster in een hetere, helderdere en blauwere witte dwerg. (NASA, ESA en A. Feild (STScI))
De aarde is nauwkeurig afgestemd op leven
De aarde is op talloze complexe manieren afgestemd op het ontstaan en voortbestaan van leven. Toen onze planeet werd gevormd, waren de omstandigheden zo gunstig dat stikstof en fosfor in de juiste hoeveelheden aanwezig waren in de aardkorst om leven mogelijk te maken. De aardkern wekt bovendien een magnetisch veld op dat ons beschermt tegen schadelijke zonnedeeltjes en kosmische straling.
De aarde beschikt ook over het wonderlijke vloeibare water — minder vanzelfsprekend dan je misschien denkt — dat essentieel is voor de chemische processen waarop het leven berust. Ten slotte bevindt onze planeet zich in de zogenoemde ‘Goudlokje-zone’ rond de zon: een bewoonbare zone die niet te warm en niet te koud is.
De atmosfeer, het magnetisch veld en de overvloed aan vloeibaar water van de aarde zorgen er samen voor dat de planeet geschikt is voor leven. NASA
Het universum heeft een soundtrack
De mensen uit de oudheid geloofden dat een prachtige, harmonieuze muziek door de ruimte klonk als uitdrukking van de orde van het universum. Het blijkt dat die ‘muziek der sferen’ niet louter een poëtisch idee of een mythe is. Tal van resonanties en radiogolven — onhoorbaar voor het menselijk oor — reizen daadwerkelijk door de ruimte.
Moderne wetenschappelijke apparatuur kan sommige van die golven omzetten in hoorbaar geluid. Het diepste geluid dat ooit is waargenomen — 57 octaven onder de centrale C — komt van het superzware zwarte gat in de kern van NGC 1275, een sterrenstelsel in de Perseuscluster.
De aarde heeft een hartslag
Niet alleen objecten in de ruimte produceren kosmische geluiden. Ook de aarde zingt.
De Schumannresonantie is een reeks elektromagnetische resonanties die ontstaan door bliksemontladingen tussen het aardoppervlak en de ionosfeer. Ze wordt soms omschreven als “de hartslag van de aarde”. Voorlopig onderzoek suggereert zelfs dat de Schumannresonantie mogelijk een gunstig effect heeft op de menselijke gezondheid.
Wetenschappers zijn er bovendien in geslaagd protonen te laten “klinken als een bel” in een soort “deeltjeshymne”, vergelijkbaar met hoe ze zich direct na de oerknal zouden hebben gedragen. Elke ochtend komt de zon op, en beleven wij een miniatuurwederopstanding wanneer we uit een toestand van veranderd bewustzijn ontwaken tot nieuw leven.
De maan is niet grijs
Het oppervlak van de maan bevat meer kleuren dan het menselijk oog kan waarnemen.
De achterkant van de maan, samengesteld uit foto’s die in april 2026 zijn genomen door Reid Wiseman, de missiecommandant van Artemis II. Andrew McCarthy
De helling van de aarde zorgt voor de seizoenen
De seizoenen ontstaan door de hellingshoek van 23,5 graden van de aardas. Daardoor valt zonlicht op sommige delen van de aarde directer in dan op andere, terwijl die zones verschuiven naarmate de aarde om de zon draait.
Er bestaat een onsterfelijke kwal
Wanneer de kwal Turritopsis dohrnii — ook wel de onsterfelijke kwal genoemd — gewond raakt of verhongert, keert zij terug naar een eerder levensstadium in plaats van te sterven.
Wanneer ze met ongunstige omstandigheden of stress worden geconfronteerd, kunnen volwassen Turritopsis dohrnii hun volwassen cellen terug veranderen in jonge cellen. Dankzij dit proces, dat transdifferentiatie wordt genoemd, kan de kwal haar levenscyclus opnieuw beginnen. Yiming Chen/Getty Images
Kolibries bestaan echt
De roodkeelkolibrie slaat ongeveer vijftig keer per seconde met haar vleugels, terwijl haar hart twintig keer per seconde klopt. Deze piepkleine vogels, die ongeveer evenveel wegen als een muntstuk, kunnen vooruit, achteruit en zelfs ondersteboven vliegen. Ook lange afstanden schrikken hen niet af: ze migreren tot 800 kilometer zonder te stoppen.
Bomen praten met elkaar
Het is niet alleen een betoverend idee uit In de Ban van de Ring van J.R.R. Tolkien: bomen communiceren daadwerkelijk met elkaar. Ecoloog Suzanne Simard ontdekte dat bomen informatie en voedingsstoffen uitwisselen via een ondergronds netwerk van schimmeldraden. In sommige gevallen gebruiken bomen dit netwerk om waarschuwingen door te geven, verwanten te herkennen of voedingsstoffen over te dragen aan andere bomen voordat ze sterven.
Ondergrondse schimmelnetwerken verbinden bomen met elkaar, waardoor ze voedingsstoffen en chemische signalen kunnen uitwisselen. dugdax/Shutterstock
Licht laat bloemen bloeien
Temperatuur- en lichtsignalen activeren het plantenhormoon florigeen. Dit wordt in de bladeren aangemaakt en vervolgens naar de groeipunten vervoerd, waar het de vorming van bloemknoppen op gang brengt.
Octopussen lijken wel buitenaards
Octopussen hebben geen botten. Wel beschikken ze over drie harten, blauw bloed op koperbasis en kleine hersenen in hun tentakels.
Octopussen kunnen de kleur en textuur van hun huid aanpassen om op te gaan in hun omgeving. Nikos Stavrinidis/500px/Getty Images
Fotosynthese zet licht om in energie
Overal om ons heen vindt voortdurend fotosynthese plaats. Groene planten zetten lichtenergie om in chemische energie en produceren koolhydraten uit koolstofdioxide en een waterstofbron.
Er zijn meer bomen dan sterren
Op aarde staan meer bomen dan er sterren zijn in onze melkweg. Al die bomen werken mee aan het zuiveren van onze lucht.
Ons oudste restaurant is meer dan 300 jaar oud
Het oudste restaurant ter wereld, Sobrino de Botín in Madrid, heeft zijn ovenvuur al meer dan drie eeuwen onafgebroken brandend gehouden. Napoleon, de Spaanse Burgeroorlog en COVID-19 zijn gekomen en gegaan, maar de vlam brandt nog altijd.
Het interieur van het restaurant Sobrino de Botín in Madrid, Spanje. Het restaurant werd opgericht in 1725 en is daarmee volgens het Guinness World Records het oudste restaurant ter wereld. BobNoah/Shutterstock
Underdogs kunnen winnen
In juni 1694 versloegen 400 Poolse soldaten tijdens de Slag bij Hodów een Ottomaanse strijdmacht van 40.000 man dankzij geïmproviseerde verdedigingswerken. De kansen waren honderd tegen één. Het is een van de meest ongelijke overwinningen uit de geschiedenis.
Baby’s zijn wonderen
Van conceptie tot geboorte groeien baby’s miljarden keren in omvang. Op de een of andere manier weten alle zich vermenigvuldigende cellen in een babylichaam precies hoe ze zich moeten organiseren om een hart, hersenen, ogen, nieren, handen, voeten en alle andere lichaamsdelen te vormen.
Hoewel een baby geen zeedier is, overleeft hij negen maanden in vruchtwater voordat hij het licht ziet en onmiddellijk zuurstof begint in te ademen via zijn longen. Het is een onvoorstelbaar complex proces dat zich al miljarden keren heeft voltrokken.
Baby’s worden geboren met 300 botten, terwijl volwassenen er slechts 206 hebben. Veel van die extra botten bestaan uit kraakbeen, zodat ze gemakkelijker door het geboortekanaal kunnen. Later groeien ze aan elkaar vast en vormen zo de 206 botten van een volwassene. Cavan Images/Rachel Greiman/Getty Images
De organisatie van het menselijk lichaam
Er zijn 7.000.000.000.000.000.000.000.000.000 atomen nodig — allemaal op precies de juiste plaats — om jouw lichaam te vormen.
Hersenen zijn indrukwekkender dan technologie
De 86 miljard neuronen in je hersenen verwerken in dertig seconden meer informatie dan de Hubble-ruimtetelescoop in dertig jaar. Bovendien kan het menselijk brein ongeveer 200 exabyte aan informatie opslaan.
Je DNA reikt tot voorbij sterrenstelsels
Als al het DNA in je lichaam van begin tot eind zou worden uitgestrekt, zou het een lengte van ongeveer 16 miljard kilometer bereiken. Zoals Bill Bryson schrijft in Het lichaam: een gids voor bewoners: “Er is genoeg van jou om het zonnestelsel te verlaten. In de meest letterlijke betekenis van het woord ben je kosmisch.”
Muziek geneest
Muziek activeert het volledige brein, maakt endorfines vrij, vermindert pijn en kan verloren herinneringen weer toegankelijk maken. Zoals Benedick zegt in “Much Ado About Nothing”, (Veel drukte om niets), verwijzend naar het materiaal waaruit muzieksnaren vroeger vaak werden gemaakt: “Is het niet vreemd dat schapendarmen zielen uit mensenlichamen kunnen trekken?”
Muziek spreekt tegelijkertijd verschillende hersengebieden aan, waaronder die welke betrokken zijn bij het geheugen, emoties en beweging. Oleg Tischenkov/Pexels
Goede relaties brengen gezondheid en geluk
Volgens de langstlopende studie ooit naar menselijk geluk is de grootste voorspeller van een gelukkig en gezond leven niet roem of geld, maar de kwaliteit van je relaties.
Hechte sociale banden worden steevast in verband gebracht met een betere lichamelijke gezondheid en een langere levensverwachting. MoMo Productions/Getty Images
Onze harten kunnen synchroniseren
Wanneer twee geliefden elkaar in de ogen kijken, gaan hun hartslagen synchroon lopen. Zelfs het kijken naar een foto van een dierbare kan lichamelijke pijn verminderen.
Misschien zit er iets in bijna-doodervaringen
Bijna-doodervaringen worden gemeld door ongeveer 15 procent van de mensen op een intensivecareafdeling. Wetenschappelijke vergelijking van deze ervaringen onthulde opvallende overeenkomsten: waarnemingen buiten het lichaam, een tunneldoorgang, een mystiek licht, een terugblik op het leven en ontmoetingen met overleden dierbaren.
Mensen die een bijna-doodervaring rapporteren, beschrijven soms gebeurtenissen waarvan zij onmogelijk kennis hadden kunnen hebben, tenzij zij op een of andere manier los van hun fysieke lichaam hadden waargenomen.
Bijna-doodervaringen geven een glimp van een andere dimensie van het mysterie van leven en dood. Sukjanya/Shutterstock
Verwondering ligt binnen handbereik
Volgens Dacher Keltners boek Awe: The New Science of Everyday Wonder and How It Can Transform Your Life zijn ervaringen van ontzag en verwondering gemakkelijker te vinden dan we denken.
“Mensen ervaren twee tot drie keer per week verwondering”, schreef hij over de deelnemers aan zijn onderzoek. “Dat is eens in de paar dagen. Ze vinden het buitengewone in het gewone: de vrijgevigheid van een vriend tegenover een dakloze op straat; de geur van een bloem; het spel van licht en schaduw in een bladerrijke boom op het trottoir; een lied dat hen terugvoert naar een eerste liefde … Alledaagse verwondering.”
Verwondering maakt ons gelukkiger
Het ervaren van ontzag — een overweldigende mengeling van verwondering, ontroering en opwinding in het aangezicht van iets moois en machtigs — heeft aantoonbare fysiologische effecten. Onderzoek wijst erop dat ervaringen van verwondering mensen gelukkiger, gezonder en sociaal meer verbonden maken. Ze kunnen ons zelfs aanzetten tot meer altruïstisch gedrag.
Zoals het laatste punt op deze lijst laat zien, is verwondering een essentieel onderdeel van het menselijk bestaan. Ontroerd raken en jezelf verliezen in het wonderlijke en het mooie — of het nu een bloem is, een ster, iemand van wie je houdt of het universum zelf — wat is er menselijker dan dat? En wat zou meer vervulling kunnen schenken?
Het Pentagon heeft een lijst opgesteld van vooraanstaande Chinese bedrijven waarvan het vermoedt dat ze het Chinese leger ondersteunen. Op de lijst staan onder meer e-commerceplatform Alibaba, internetgigant Baidu en fabrikant van elektrische auto’s BYD.
De lijst, die op 8 juni is vrijgegeven in een kennisgeving in het Federal Register die op 10 juni werd gepubliceerd, omvat een breed scala aan bedrijven, waaronder bedrijven op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI), zonne-energie, biotechnologie en elektrische batterijen.
Dit besluit komt ongeveer drie weken nadat de Amerikaanse president Donald Trump een bezoek bracht aan Peking voor de topontmoeting tussen de VS en China. Deze topontmoeting werd afgesloten zonder dat er belangrijke handelsovereenkomsten werden gesloten.
In de kennisgeving worden de drie Chinese bedrijven omschreven als “bijdragers aan de integratie van militaire en civiele sectoren” binnen de Chinese defensie-industrie, een verwijzing naar de agressieve nationale strategie van het regime waarbij civiele en commerciële entiteiten worden ingezet voor militaire modernisering.
De kennisgeving is gedaan op grond van de National Defense Authorization Act, die de minister van Defensie verplicht om tot 2030 jaarlijks een lijst met aan het Chinese leger gelieerde bedrijven op te stellen en te publiceren.
Hoewel de aanwijzing voornamelijk dient om de publieke en private sector te waarschuwen voor de risico’s die de bedrijven vormen voor de nationale veiligheid en niet zal leiden tot onmiddellijke sancties, verbiedt de maatregel het Pentagon om contracten met hen aan te gaan of te verlengen voor goederen, diensten of technologie. Het zorgt er ook voor dat het ministerie niet indirect via derde partijen bij de genoemde bedrijven kan inkopen.
De onderminister van Defensie heeft vastgesteld dat de op de lijst geplaatste entiteiten zich bezighouden met commerciële dienstverlening, productie of export, en dat zij direct of indirect actief zijn in de Verenigde Staten, zo staat in het overheidsdocument.
De lijst is sinds begin 2025 uitgebreid met opvallende toevoegingen, waaronder TP-Link, leverancier van draadloze apparatuur; farmaceutisch bedrijf WuXi AppTec; RoboSense Technology, een op AI gebaseerd robotica-bedrijf; de CALB Group, een gedeeltelijk staatsbedrijf en de op drie na grootste fabrikant van accu’s voor elektrische voertuigen ter wereld; en Hangzhou Yushu Technology, een toonaangevend Chinees robotica-bedrijf dat ook bekend staat als Unitree Robotics.
De bijgewerkte lijst bevat twee zonne-energiebedrijven, JA Solar Technology en Trina Solar, en verschillende halfgeleider- en AI-gerelateerde bedrijven. Hiertoe behoren Tianma Microelectronics, dat geavanceerde micro-elektronische beeldschermen produceert; BOE Technology Group, marktleider op het gebied van beeldschermtechnologie; en Zhongji Innolight, ’s werelds grootste producent van optische ontvangers die van cruciaal belang zijn voor AI-centra.
Mannen communiceren met een Baidu-AI-robot, vlakbij het bedrijfslogo op het hoofdkantoor in Peking, op 23 april 2021. Florence Lo/Reuters
De lijst van 8 juni komt grotendeels overeen met een kortstondige versie uit februari die het Pentagon introk zonder opgaaf van redenen, nog op dezelfde dag dat deze werd gepubliceerd.
Het Pentagon verklaarde dat elke op de lijst genoemde entiteit tegen het besluit in beroep kan gaan door ondersteunend bewijsmateriaal ter beoordeling in te dienen.
Verschillende bedrijven op de lijst hebben de afgelopen jaren de aandacht van het Congres getrokken.
In december schreven negen wetgevers een brief aan het Pentagon, waarin ze meer dan een dozijn bedrijven noemden die volgens hen hebben bijgedragen aan de “modernisering, interne veiligheidsoperaties en het vermogen tot machtsprojectie” van het Chinese Volksbevrijdingsleger. Vier van de bedrijven staan op de lijst van 8 juni.
Rep. John Moolenaar (R-Mich.), een van de negen en voorzitter van de House Select Committee on the Chinese Communist Party, zei dat de bijgewerkte lijst van het Pentagon “een waarschuwing is aan Amerikaanse bedrijven, alle overheidsniveaus en het Amerikaanse volk”.
“Deze Chinese bedrijven werken samen met het Chinese leger tegen onze nationale belangen in”, zei hij in een verklaring. “Amerikaanse bedrijven moeten stoppen met zakendoen met deze bedreigingen voor onze nationale veiligheid, anders werken ze de militaire opmars van China in de hand.”
The Epoch Times heeft Alibaba, Baidu en BYD om commentaar gevraagd.
Manfred Weber, voorzitter van de grootste politieke fractie in het Europees Parlement, riep de Europese Unie op om een hardere houding aan te nemen in de handel met China. Hij waarschuwde dat de industriële overcapaciteit van Peking een bedreiging vormt voor de Europese productiesector.
“De tijd van de naïviteit is voorbij”, zei Weber op 7 juni tegen de Duitse krant Bild am Sonntag. “We moeten de Europese belangen duidelijker, krachtiger en consequenter verdedigen.”
Weber is voorzitter van de fractie van de Europese Volkspartij (EVP), de centrumrechtse groep die de grootste politieke fractie vormt in het Europees Parlement. Daarnaast is hij vicevoorzitter van de Duitse Christelijk-Sociale Unie (CSU).
Zijn uitspraken verhogen de druk vanuit het Europese centrumrechtse kamp in de aanloop naar de bijeenkomst van de EU-leiders op 18 en 19 juni in Brussel. Op de voorlopige agenda van de Europese Raad staan onder meer mondiale economische uitdagingen.
Tekort loopt op tot bijna 1,1 miljard euro per dag
Officiële EU-cijfers bevestigen de onevenwichtigheid waar Weber naar verwijst.
Volgens Eurostat bedroeg het handelstekort van de EU met China in het eerste kwartaal van 2026 maar liefst 98 miljard euro. Dat is het hoogste niveau sinds het tekort van 107 miljard euro in het derde kwartaal van 2022.
Omgerekend komt het tekort in het eerste kwartaal van dit jaar neer op ongeveer 1,1 miljard euro per dag.
De invoer uit China steeg in het eerste kwartaal tot 145 miljard euro, tegenover 121 miljard euro in het eerste kwartaal van 2024. In dezelfde periode liep het handelstekort van de EU met China op van 65 miljard euro tot 98 miljard euro, aldus Eurostat.
In het eerste kwartaal van 2026 steeg de invoer uit China met 3,4 procent ten opzichte van het voorgaande kwartaal, terwijl de EU-uitvoer naar China daalde met 4,8 procent.
Weber verklaarde tegenover Bild am Sonntag dat deze onbalans een bedreiging vormt voor de Europese industriële basis en hoogwaardige werkgelegenheid.
“Of we verdedigen onszelf, of China zal delen van onze industrie wegvagen”, zei hij. “De EU moet haar handelsinstrumenten nu daadkrachtig en zonder aarzeling inzetten.”
Volgens het handelsprofiel voor China van de Europese Commissie bedroeg de EU-uitvoer naar China in 2025 in totaal 199,5 miljard euro, terwijl de invoer uit China opliep tot 559,5 miljard euro. Daardoor ontstond een handelstekort van 359,9 miljard euro.
Toegang tot de markt als drukmiddel
Weber verwees naar de EU-heffingen op Chinese elektrische voertuigen als voorbeeld voor verdere maatregelen. Daarbij merkte hij op dat deze tarieven werden ingevoerd ondanks kritiek vanuit Duitsland.
“Vandaag zien we dat we nog meer van deze beschermende maatregelen nodig hebben”, zei hij tegen Bild am Sonntag.
De Europese Commissie heeft in 2024, na een antisubsidieonderzoek, definitieve compenserende rechten ingesteld op de invoer van batterij-elektrische voertuigen uit China. Volgens de Commissie waren de maatregelen bedoeld om oneerlijke subsidiëring van in China geproduceerde elektrische auto’s tegen te gaan.
Weber vindt dat Brussel de toegang van China tot de Europese interne markt als hefboom moet gebruiken.
“China heeft ons nodig”, zei hij tegen Bild am Sonntag. Volgens hem is toegang tot de Europese interne markt van enorm belang voor China. “We moeten die hefboom gebruiken om eerlijke concurrentie af te dwingen.”
Het handelsbeleid van de EU wordt bepaald door de Europese Commissie en de lidstaten, niet door de fractie van Weber.
De Europese Commissie noemt China de op één na grootste handelspartner van de EU voor goederen en de grootste bron van goederenimport. Volgens de Commissie hebben de industriële beleidsmaatregelen van China geleid tot overcapaciteit, risico’s rond exportcontroles en kwetsbaarheden in toeleveringsketens voor andere leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO).
Hulpprojecten en nalevingsdruk
Weber uitte ook kritiek op situaties waarin Europees geld ten goede komt aan Chinese bedrijven buiten Europa.
Bild am Sonntag verwees naar de aankoop van 380 aardgasbussen voor Senegal met middelen uit Europese ontwikkelingshulp. Daarbij zou een Chinese fabrikant de Zweedse vrachtwagenbouwer Scania hebben verslagen met een lagere offerte.
“Europese ontwikkelingshulp die wordt gefinancierd met belastinggeld mag niet ten goede komen aan Chinese bedrijven”, zei Weber tegen de krant.
Hij stelde dat elk bedrijf dat in Europa zaken wil doen zich aan de Europese regels moet houden.
Het geschil heeft zich inmiddels ook verplaatst naar bedrijfsgerichte onderzoeken. De Europese Commissie opende in december een diepgaand onderzoek naar Nuctech, een Chinese fabrikant van beveiligingsapparatuur. De Commissie wees daarbij op voorlopige zorgen dat het bedrijf mogelijk buitenlandse subsidies heeft ontvangen die de concurrentie op de EU-markt voor detectiesystemen kunnen verstoren.
Peking vaardigde later een verbodsbevel uit in verband met het onderzoek naar Nuctech. Dit gebeurde nadat de Chinese Staatsraad regelgeving had aangenomen die de autoriteiten instrumenten geeft om samenwerking met buitenlandse maatregelen die door Peking worden afgewezen te blokkeren of te bestraffen.
Dat verbodsbevel kan bedrijven die actief zijn in China in een lastig parket brengen wanneer EU-onderzoekers informatie opvragen die volgens Peking niet mag worden verstrekt.
De EU-leiders houden op 18 en 19 juni een bijeenkomst in Brussel.
In de inleiding van zijn elfdelige werk “The Story of Civilization” schreef Will Durant: “Beschaving is niet iets aangeboren of onvergankelijks; elke generatie moet haar opnieuw verwerven, en elke ernstige verstoring van de financiering of de overdracht ervan kan haar ten val brengen. De mens onderscheidt zich van het dier alleen door opvoeding, die kan worden gedefinieerd als de techniek van het doorgeven van beschaving.”
Docent en historicus Wilfred M. McClay spreekt in zijn boek “Land of Hope: An Invitation to the Great American Story” een soortgelijke waarschuwing uit, maar dan in nog krachtigere bewoordingen. “Een cultuur zonder herinnering zal onvermijdelijk barbaars zijn en gemakkelijk onderworpen kunnen worden aan tirannie”, schrijft hij, “zelfs als ze technologisch geavanceerd is”.
Net als de meeste historici erkennen Durant en McClay dat het van cruciaal belang is dat het stokje van de ene generatie op de andere wordt doorgegeven. Hoewel zij beseffen dat deze overdracht kan plaatsvinden via bijvoorbeeld opvoeding door de ouders, taal en gebruiken, literatuur, kunst en muziek, zouden beiden waarschijnlijk ook de voorrang van Clio, de muze van de geschiedenis, benadrukken als de leidster van onze cultuur en de belangrijkste bewaarder van onze bibliotheken, musea en vrije kunsten.
“Clio, muze van de geschiedenis”, 1800, door Charles Meynier. Olieverf op doek. Cleveland Museum of Art. Publiek domein
Het is dan ook van cruciaal belang voor het voortbestaan van een beschaving hoe we de schatten en kleinigheden van de geschiedenis – die gigantische zolder – ontrafelen en interpreteren. De geschiedenis, met haar oorlogen en geruchten over oorlogen, kan zelf een slagveld worden, net zoals dat vandaag het geval is.
Het strijdtoneel van de geschiedenis
In 2019 lanceerde The New York Times Magazine het Project 1619 ter gelegenheid van de 400ste herdenking van de invoering van de slavernij in Amerika via de kolonie Virginia. Op de website van het project worden de doelstellingen duidelijk uiteengezet: “Het project heeft tot doel de geschiedenis van het land in een nieuw licht te plaatsen door de gevolgen van slavernij en de bijdragen van Afro-Amerikanen centraal te stellen in ons nationale verhaal.” Samen met het Pulitzer Center ontwikkelde het Project 1619 een lesprogramma en lesmateriaal dat erop gericht is het onderwijs in Amerikaanse geschiedenis van de basisschool tot en met de universiteit radicaal te veranderen.
Vrouwen, mannen en kinderen staan voor een kerk, mogelijk de Vernon African Methodist Episcopal Church, in Tulsa, Oklahoma, rond 1919. Volgens het project “1776 Unites” was Tulsa tegen 1921 uitgegroeid tot een beroemde enclave van Afro-Amerikaanse ondernemers. Collectie van het Smithsonian National Museum of African American History and Culture. Publiek domein
Deze poging om de interpretatie van de Amerikaanse geschiedenis weg te leiden van centrale symbolen als de Onafhankelijkheidsverklaring en de Grondwet leidde tot een snelle reactie. Historici uit het hele politieke spectrum veroordeelden het project vanwege de onjuiste voorstelling van de geschiedenis, terwijl anderen het verdedigden en promootten. Een van de tegenstanders was Robert Woodson, een zwarte activist en gemeenschapsorganisator die het project “1776 Unites” oprichtte. Het project verwierp de verdeeldheid zaaiende aard van de 1619-initiatieven en de vervalsing van de geschiedenis, en streefde in plaats daarvan naar “het bevorderen van de waarden die ons ooit verenigden en ons beschermden tegen zowel interne als externe vijanden.”
De wijk Greenwood in Tulsa, Oklahoma, stond in de volksmond bekend als Amerika’s ‘Black Wall Street’. Het was heel gewoon dat bewoners, zoals te zien is op deze foto uit 1926 van Samuel en Eunice Jackson (links), ‘op hun paasbest’ gekleed waren en over luxe auto’s beschikten. Van de rijkdom van de zwarte bevolking in het begin van de 20e eeuw is vandaag de dag weinig meer te zien. Collectie van het Smithsonian National Museum of African American History and Culture. Publiek domein
Meer recent is er op een ander front een conflict opgelaaid. Op 27 maart 2025 vaardigde Donald Trump een uitvoeringsbesluit uit waarin hij “opdracht gaf tot het verwijderen van wat hij beschouwde als ‘ongepaste, verdeeldheid zaaiende of anti-Amerikaanse ideologie’ uit de faciliteiten die door het Smithsonian Institution worden beheerd”. Journaliste Aldgra Fredly meldde dat vicepresident J.D. Vance, die momenteel zitting heeft in de raad van bestuur van het Smithsonian, “toezicht zal houden op de verwijdering van dergelijke ideologieën uit de musea, onderzoekscentra en de National Zoo van het instituut”. Zoals Fredly schrijft, machtigt ditzelfde decreet ook minister van Binnenlandse Zaken Doug Burgum “om federale parken, monumenten, gedenktekens, standbeelden en gedenktekens te herstellen die in de afgelopen vijf jaar ten onrechte zijn verwijderd of gewijzigd om een valse herziening van de geschiedenis in stand te houden of bepaalde historische figuren of gebeurtenissen ten onrechte te bagatelliseren of in diskrediet te brengen.”
Deze en andere discussies over de betekenis van het Amerikaanse verleden roepen vragen op, zoals: Kan de geschiedenis in onze musea en klaslokalen in een zuivere, objectieve vorm worden gepresenteerd? Wat zijn de voor- en nadelen van revisionistische geschiedschrijving? En moet het Amerikaanse verleden dat in musea, boeken en klaslokalen wordt weergegeven, erop gericht zijn het patriottisme te versterken?
Historische interpretatie is een evenwichtsoefening
Het korte antwoord op de eerste vraag hierboven is een volmondig nee. We kunnen feiten over de geschiedenis leren en verspreiden – de data van de Spaans-Amerikaanse Oorlog, de bouw van een Conestoga-wagen, het aantal Amerikaanse soldaten dat deelnam aan de invasie van Normandië – maar op zichzelf zijn dit slechts triviale weetjes: leuk om te weten, maar van weinig werkelijke waarde om ons inzicht te geven in het erfgoed van ons land. Zodra detectives, ook wel historici genoemd, deze feiten gaan onderzoeken, komt menselijke subjectiviteit onmiddellijk om de hoek kijken.
Maar er is een oplossing. Historici, museumconservatoren en docenten kunnen hun vooroordelen bewust opzij zetten en streven naar objectiviteit. Ze kunnen het verleden met open ogen tegemoet treden, zich volledig bewust van de nuances en culturele neigingen ervan, en deze realiteiten verwerken in hun benadering van historische figuren en gebeurtenissen. Ze mogen dan wel wijzen op de slavernij als de schande van onze natie, maar evenwicht vereist dan dat ze de aandacht vestigen op de krachten die de slavernij hebben uitgeroeid, wat een van de grote gloriepunten van onze natie is.
Het standbeeld van Robert E. Lee, dat sinds 1890 boven Monument Avenue uittorende, werd op 8 september 2021 in Richmond, Virginia, van zijn sokkel gehaald. Pool/Getty Images
Hier is een recent voorbeeld van de schade die ideologie, eenzijdigheid en een gebrek aan nuance aan ons verleden toebrengen. De afgelopen jaren zijn standbeelden van Robert E. Lee van het openbare plein verwijderd, omvergehaald en in ten minste één geval zelfs gesloopt, omdat vaak historisch onwetende tegenstanders met een eenzijdige politieke visie Lee bestempelden als een verrader van de Unie die voor de slavernij vocht. Er waren maar weinig mensen die opkwamen voor de standbeelden of de reputatie van Lee, terwijl dit toch dezelfde man is die ooit door figuren als Franklin Roosevelt, Winston Churchill en Dwight Eisenhower met lovende woorden werd overladen.
Dit is een klassiek voorbeeld van presentisme – dat wil zeggen, het interpreteren en beoordelen van het verleden uitsluitend vanuit het perspectief van het heden. Degenen die eisten dat de standbeelden zouden worden verwijderd, en degenen die hiermee instemden, wisten weinig van Lee’s persoonlijke geschiedenis en hadden geen oog voor de nuances.
Deze beeldenstorm is ook een schoolvoorbeeld van revisionisme dat volledig uit de hand is gelopen.
Bewerkingen en herschrijvingen
Het ergste scenario van het presentisme is extreem revisionisme of, in sommige gevallen, pogingen om het verleden volledig uit te wissen. De Culturele Revolutie die de Chinese Communistische Partij halverwege de jaren zestig ontketende, is een klassiek voorbeeld van het uitwissen van het verleden om een bepaald heden te creëren. Het regime en zijn handlangers, van wie velen jongeren waren, voerden oorlog tegen de ‘Vier Ouden’ – oude ideeën, oude cultuur, oude gebruiken en oude gewoonten – en streefden naar de totale uitroeiing van de klassieke Chinese beschaving. Deze gewelddadige zuivering van het verleden leidde ook tot de executie van wel 2 miljoen mensen.
In zijn artikel “Achter de chantage van Peking” onthult Leeshai Lemish de huidige pogingen van de Chinese Communistische Partij om deze culturele vernietiging voort te zetten door Shen Yun Performing Arts, een dansgezelschap dat zich tegen het communisme verzet, aan te vallen en in diskrediet te brengen. Het gezelschap is opgericht in New York, is internationaal actief en promoot traditionele Chinese waarden en cultuur.
Leeshai Lemish, presentator van Shen Yun, spreekt tijdens een persconferentie waarin de aandacht wordt gevestigd op de transnationale repressieve activiteiten van de Chinese Communistische Partij tegen het gezelschap, in het Lincoln Center in New York City op 26 maart 2025. Samira Bouaou/The Epoch Times
Anderzijds is een gefundeerde herwaardering een noodzakelijk en voortdurend onderdeel van de historische interpretatie. Nieuw bewijsmateriaal uit archieven of nieuwe methoden voor het interpreteren van gegevens kunnen bijvoorbeeld nieuw licht werpen op gebeurtenissen uit het verleden en zo de betekenis ervan veranderen. Pas wanneer dit revisionisme ideologisch of onwetend wordt, los van de historische realiteit en het gezond verstand, vormt het een gevaar voor cultuur en beschaving.
Wat we zo trots geprezen hebben
En hoe zit het met patriottisme? Moeten onze geschiedenisboeken, musea en onderwijsinstellingen ertoe bijdragen dat Amerikanen trots zijn op hun land, of is het bijbrengen van vaderlandsliefde op de een of andere manier een vorm van verraad?
In zijn aanbeveling op de achterkant van McClay’s “Land of Hope” schrijft de vooraanstaande historicus en docent Gordon S. Wood: “Dit uitgebreide maar niet onkritische verslag van de geschiedenis van ons land zou door elke Amerikaan gelezen moeten worden. Het belicht en rechtvaardigt de juiste vorm van patriottisme.”
Met ‘het juiste soort patriottisme’ doelt Wood waarschijnlijk niet alleen op “Land of Hope” in het algemeen, maar ook op de epiloog, getiteld ‘The Shape of American Patriotism’. Hier gaat McClay uitgebreid in op dit onderwerp. Nadat hij heeft opgemerkt dat sommigen tegenwoordig ‘patriottisme als een gevaarlijk sentiment’ beschouwen – wat hij ‘een ernstige misvatting’ noemt – onderzoekt hij twee verschillende opvattingen over Amerikaans patriottisme. Het eerste bestaat uit die universele idealen die van toepassing zijn ‘op het welzijn van de hele wereld’, een idee dat helemaal teruggaat tot Alexander Hamilton in ‘The Federalist’ nr. 1. Het tweede is wat McClay ‘particuliere sentimenten’ noemt, die gemeenschappelijke kenmerken vormen zoals geschiedenis, traditie, cultuur en het land zelf.
Proefdrukken van de eerste druk van de bladmuziek van “God Bless America”, 1938, van Irving Berlin. Library of Congress. Publiek domein
McClay laat vervolgens zien hoe deze twee ideeën vaak met elkaar verweven zijn, aan de hand van Irving Berlins ‘God Bless America’. Dit populaire lied met zijn ontroerende beelden – “Land that I love!” en “My home sweet home!” – werd gecomponeerd door een jood die in het tsaristische Rusland werd geboren, naar de Verenigde Staten emigreerde en de universele idealen van de Amerikaanse vrijheid aan den lijve ondervond. Het lied en de man tonen zowel de universaliteit van de Amerikaanse idealen als een sentimentele liefde voor de natie die ze voortbracht.
Verdergaan
In een eerdere beschouwing van Will Durant zien we dat hij onderwijs omschreef als de “techniek om beschaving door te geven”. Als we willen dat onze kinderen de Amerikaanse waarden en de liefde voor het vaderland overnemen, moeten we het voorbeeld volgen van degenen die ons zijn voorgegaan en ervoor zorgen dat de jongeren goed thuis zijn in de geschiedenis van ons land. Ze kunnen immers niet houden van wat ze niet kennen.
Ze kunnen ook niet van hun land houden als hen wordt geleerd de prestaties ervan te kleineren of te negeren, en toe te laten dat de smetten uit ons verleden de schoonheid ervan overschaduwen. Hier moeten onze musea, historici, leraren – en eigenlijk wij allemaal – optreden als bewakers en promotors van dat erfgoed en van die idealen van leven, vrijheid en het nastreven van geluk, die ons allen kenmerken als Amerikanen.
